اے دنیا کے سب باشندو، اور زمین کے سب رہنے والو، دیکھو جب وہ پہاڑوں پر جھنڈا بلند کرے؛ اور جب وہ نرسنگا پھونکے، تو سنو۔ یسعیاہ 18:3۔
پیامآوری که بهصورت ایلیا تصویر شده و پیامی را که بهوسیلهٔ موسی نمایانده شده است اعلام میکند، در کوچهها به دست وحشی که از هاویهٔ بیانتها برمیآید کشته میشود. پس از آنکه برای مدتی که بهوسیلهٔ «لعنت» موسی، یعنی «پراکندهشدنِ» مذکور در لاویان بیستوشش، نمود یافته است پایمال میگردند، روحالقدس از طریق کلام خدا به اجساد مردهٔ ایشان وارد میشود. آنگاه بر پا میایستند و پس از آن به آسمان صعود میکنند. پیامی که بهصورت موجود در آسمان تصویر شده است، همان انجیل جاودانیِ سه فرشته است.
اور میں نے ایک اور فرشتہ کو آسمان کے بیچ میں اڑتے دیکھا، جس کے پاس ابدی خوشخبری تھی تاکہ اسے زمین پر بسنے والوں کو، اور ہر قوم، اور قبیلہ، اور زبان، اور امت کو سنائے۔ مکاشفہ 14:6۔
پیش از آنکه ایلیا و موسی به آسمان صعود کنند، نخست بر پاهای خود خواهند ایستاد.
و پس از سه روز و نیم، روحِ حیات از جانب خدا به ایشان داخل شد، و بر پایهای خود ایستادند؛ و خوفی عظیم بر آنان که ایشان را دیدند مستولی گشت. و آوازی عظیم از آسمان شنیدند که به ایشان میگفت: به اینجا صعود کنید. پس در ابری به آسمان بالا رفتند؛ و دشمنانشان ایشان را نگریستند. مکاشفه 11:11، 12
ہر نبی دوسرے انبیا کے ساتھ متفق ہے، اور وہ سب مکاشفہ کی کتاب میں یکجا ہوتے ہیں۔ حزقی ایل کی کتاب یہ تعلیم دیتی ہے کہ جب رُوح انسانوں میں داخل ہوتی ہے تو وہ اپنے پاؤں پر کھڑے ہو جاتے ہیں۔
او به من گفت: «ای پسر انسان، بر پاهای خویش بایست، و با تو سخن خواهم گفت.» و چون با من سخن میگفت، روح به اندرون من درآمد و مرا بر پاهایم برپا داشت، تا آنکه او را که با من سخن میگفت، شنیدم. حزقیال ۲:۱، ۲
حزقیال نمایانگر قوم خدا در «ایام آخر» است که مردهاند، بااینحال سخن خدا را میشنوند، و دریافت کلام خدا حضور روحالقدس را به ارمغان میآورد و آنگاه بر پایهای خود میایستند. آنان که در مکاشفه کشته شدهاند و در کوچه رها شدهاند تا به مدت هزار و دویست و شصت روزِ نمادین پایمال شوند نیز کلام خدا را میشنوند؛ کلامی که روحالقدس را به دلها و ذهنهای ایشان منتقل میسازد، و آنان بر پایهای خود میایستند. حزقیال به ما اعلام میدارد که آن کلام خدا که ایشان میشنوند چیست؛ همان کلامی که بهنوبهٔ خود تمام جنبشی را که بهوسیلهٔ موسی و ایلیا نمایانده شده و در کوچهها مرده بوده است، دوباره زنده میسازد و سبب میشود که آنان بایستند.
دَ خُدائ پاک لاس پر ما وو، او هغه زه د خُدائ پاک په رُوح کښې بهر يووړم، او د هغې درې په منځ کښې يې کښېنولم چې له هډوکو ډکه وه. او زه يې د هغو شا وخوا تېر کړم؛ او ګوره، په هواره درې کښې ډېر زيات وو؛ او وګوره، ډېر وچ وو. بيا يې راته وفرمايل: اې د آدم زويه، آيا دا هډوکي ژوندی کېدای شي؟ ما عرض وکړ: اې مالِک خُدائ، ته پوهېږې. بيا يې راته وفرمايل: پر دې هډوکو نبوت وکړه، او ورته ووايه: اې وچو هډوکو، د خُدائ پاک کلام واورئ. مالِک خُدائ دې هډوکو ته داسې فرمائي: ګوره، زه به ساه درننه کړم، او تاسو به ژوندي شئ. او زه به پر تاسو رګونه کېږدم، او پر تاسو به غوښه راوخېژوم، او په پوستکي به مو پټ کړم، او ساه به درکښې واچوم، او تاسو به ژوندي شئ؛ او تاسو به پوه شئ چې زه خُدائ پاک يم. نو ما لکه څنګه چې راته امر شوی و، هماغسې نبوت وکړ؛ او کله چې ما نبوت کاوه، يو شور جوړ شو، او ګوره، يو لړزېدل وو، او هډوکي سره يو ځای شول، هر هډوکی له خپل هډوکي سره. او کله چې ما وکتل، ګوره، پر هغو رګونه او غوښه راوخته، او له پاسه يې پوستکي وپوښل؛ خو لا په هغو کښې ساه نه وه. بيا يې راته وفرمايل: باد ته نبوت وکړه، نبوت وکړه، اې د آدم زويه، او باد ته ووايه: مالِک خُدائ داسې فرمائي: اې ساه، له څلورو بادونو څخه راشه، او پر دې وژل شويو پو کړه، څو ژوندي شي. نو ما لکه څنګه چې يې راته امر کړی و، هماغسې نبوت وکړ، او ساه په هغو کښې ننوته، او هغوی ژوندي شول، او پر خپلو پښو ودرېدل، يو بېاندازې لوی لښکر. بيا يې راته وفرمايل: اې د آدم زويه، دا هډوکي د اسرائيلو ټوله خانه ده؛ ګوره، هغوی وايي: زمونږ هډوکي وچ شوي دي، او زمونږ هيله له منځه تللې ده؛ مونږ د خپلو برخو نه پرې شوي يو. نو ځکه نبوت وکړه او ورته ووايه: مالِک خُدائ داسې فرمائي: ګوره، اې زما قومه، زه به ستاسو قبرونه خلاص کړم، او تاسو به له خپلو قبرونو راوباسم، او د اسرائيلو خاورې ته به مو راولم. او تاسو به پوه شئ چې زه خُدائ پاک يم، کله چې زه ستاسو قبرونه خلاص کړم، اې زما قومه، او تاسو له خپلو قبرونو راوباسم. او زه به خپله رُوح په تاسو کښې واچوم، او تاسو به ژوندي شئ، او زه به تاسو په خپله خاوره کښې ځای پر ځای کړم؛ بيا به پوه شئ چې ما، يعنې خُدائ پاک، دا ويلي دي او ترسره کړي مې دي، خُدائ پاک فرمائي. حزقيايل ۳۷:۱–۱۴۔
دانیال و یوحنا نمایندۀ یکصد و چهل و چهار هزارِ خدا در «ایّام آخر» هستند که بهطور نمادین کشته شده و قیام یافتهاند. یوحنا در روغنِ جوشان، و دانیال در چاهِ شیران. آن جنبشی که فرزندِ مادرِ لاودکیاییِ خود بود، بهطور نمادین کشته میشود و پس از آن قیام مییابد، و بدینسان هشتمین میگردد که از آن هفت است. این، قیامِ کلیسای ششم است، که فیلادلفیا بود و هشتمین میشود، هرچند کلیسا نیست بلکه یک جنبش است. در پایانِ دورهای که در آن بیدفن باقی میمانند تا از سوی کسانی که مرگِ ایشان را جشن میگیرند پایمال شوند، بر پاهای خود میایستند همچون لشکری عظیم. آنان برمیخیزند، زیرا پیامی از کلامِ خدا میشنوند. هر جسدی که بیش از سه سال در کوچه افتاده باشد، چنان پوسیده است که دیگر از آن جز استخوانها چیزی باقی نمانده است.
"استخوانهای خشک باید از روحالقدسِ خدا نفس یابند، تا به حرکت درآیند، چنانکه گویی بهواسطۀ رستاخیزی از مردگان." Bible Training School, December 1, 1903.
ما موظفیم در کارِ برخیزانیدنِ خویشتنِ خود مشارکت کنیم. این کار را با خواندن، شنیدن و نگاه داشتنِ آنچه مکتوب است، انجام میدهیم.
«تجدید حیاتِ دینداریِ حقیقی در میان ما، بزرگترین و فوریترینِ همهٔ نیازهای ماست. جستوجوی این باید نخستین کارِ ما باشد.» Selected Messages, book 1, 121.
آن نبوی «کلام» که این رستاخیز را از تجربهٔ لائودیکیه به سوی تجربهٔ فیلادلفیا پدید میآورد، از پیامی سرچشمه میگیرد که در کتابهای دانیال و مکاشفه یافت میشود.
«هنگامی که کتابهای دانیال و مکاشفه بهتر فهمیده شوند، ایمانداران تجربهای دینی بهکلی متفاوت خواهند داشت.» شهادتها برای خادمان، 112–114.
تجربهٔ دینِ شریعتگرایِ لائودیکیه بهواسطهٔ پیامی حیاتبخش دگرگون میشود. پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح، پیامِ قدرتِ آفرینندهٔ اوست؛ و این بیتردید همان قدرتِ خدا برای نجاتِ هر که ایمان آورد میباشد.
«چه قدرتی باید از جانب خدا داشته باشیم تا دلهای یخزدهای که تنها دیانتی شریعتگرایانه دارند، چیزهای نیکوترِ مهیاشده برای ایشان را ببینند—مسیح و عدالت او! پیامی حیاتبخش لازم بود تا به استخوانهای خشکیده حیات ببخشد.» Manuscript Releases، جلد ۱۲، ۲۰۵.
مذهبِ شریعتگرا، مذهبی مرتد و از راه بازگشته است؛ چنانکه این امر در انحراف ادونتیسم از بنیادهای خود از سال ۱۸۶۳ به بعد نمایان شده است.
«میں اپنا قلم رکھ دیتا ہوں اور اپنی جان کو دعا میں بلند کرتا ہوں، تاکہ خداوند اپنی برگشتہ قوم پر پھونک مارے، جو خشک ہڈیوں کی مانند ہیں، تاکہ وہ زندہ ہوں۔» جنرل کانفرنس بلیٹن، 4 فروری 1893۔
عیسی در مکاشفه «شاهدِ امین» است.
و به فرشتهٔ کلیسای لاودکیان بنویس: این است آنچه آمین، شاهد امین و راستین، و مبدأ آفرینش خدا میگوید. مکاشفه ۳:۱۴
خواهر وایت به ما آگاهی میدهد که این عیسی است که «شاهد امین» میباشد و «شهادتی صریح» را به لائودیکیانی که در خطایا و گناهان مردهاند، عرضه میدارد، و اینکه همانگونه که در پیام به وادی استخوانهای خشک مرده بود، این پیام نیز سبب تزلزل میگردد.
«من معنیِ لرزشی را که دیده بودم پرسیدم، و به من نشان داده شد که آن به سبب شهادتِ صریحی خواهد بود که بهوسیلهٔ مشورتِ شاهدِ امین و راستین به لائودیکیان برانگیخته شده است. این بر دلِ پذیرندهٔ آن اثر خواهد گذاشت و او را برخواهد انگیخت که معیار را برافرازد و حقیقتِ صریح را اعلام کند. برخی این شهادتِ صریح را برنخواهند تافت. آنان در برابر آن برخواهند خاست، و همین است که موجبِ لرزشی در میان قومِ خدا خواهد شد.»
«دیدم که به شهادتِ شاهدِ امین حتی نیمی نیز اعتنا نشده است. آن شهادتِ خطیری که سرنوشتِ کلیسا بدان وابسته است، خفیف شمرده شده، اگر نه آنکه بهکلی نادیده انگاشته شده باشد. این شهادت باید توبهای عمیق پدید آورد؛ و همهٔ کسانی که آن را بهراستی بپذیرند، از آن اطاعت خواهند کرد و پاک ساخته خواهند شد.»
فرشته گفت: «گوش فرا دهید!» بهزودی آوازی شنیدم همچون صدای سازهای بسیار که همگی در نغمههایی کامل، شیرین و هماهنگ نواخته میشدند. این نغمه از هر موسیقیای که تا آن زمان شنیده بودم برتر بود، و چنان مینمود که سرشار از رحمت، شفقت، و شادیِ تعالیبخش و مقدس است. سراسر وجودم از آن به لرزه درآمد. فرشته گفت: «بنگرید!» آنگاه توجهم به سوی آن جماعتی معطوف شد که دیده بودم بهشدت تکان خورده بودند. به من کسانی نشان داده شدند که پیشتر دیده بودم در عذابِ جان، گریان و دعاگو بودند. شمار فرشتگانِ نگهبانِ پیرامون ایشان دو برابر شده بود، و از سر تا پا به زرهی ملبس بودند. آنان با نظمی دقیق، همچون گروهی از سربازان، حرکت میکردند. سیمای ایشان نبردِ سختی را که تحمل کرده بودند و کشاکشِ جانکاهی را که از سر گذرانده بودند، بازمینمود. با این همه، چهرههایشان که نشانِ اندوهِ شدیدِ درونی بود، اکنون به نور و جلال آسمان میدرخشید. ایشان نصرت یافته بودند، و این امر از ایشان عمیقترین شکرگزاری و شادیِ مقدس و متبرک را برمیانگیخت.
شمار این گروه کاهش یافته بود. برخی غربال شده و در میان راه بازمانده بودند. بیپروایان و بیتفاوتان، که با کسانی که پیروزی و نجات را آنقدر گرانقدر میشمردند که برای آن با پایداری التماس کنند و جانکاهانه مجاهده ورزند همراه نشدند، آن را به دست نیاوردند، و در تاریکی واگذاشته شدند، و جای آنان بیدرنگ بهوسیلهٔ دیگرانی پر شد که به حقیقت چنگ زدند و به صفوف پیوستند. فرشتگان شریر همچنان آنان را در میان گرفته و بر ایشان فشار میآوردند، اما هیچ قدرتی بر آنان نداشتند.
«د هغو کسانو غږ مې واورېد چې د زغرې په وسلو سمبال وو، او دوی حق په لوی ځواک سره اعلانوه. دې اغېز وکړ. ډېر کسان تړلي ساتل شوي وو؛ ځینې ښځې د خپلو مېړونو له خوا، او ځینې ماشومان د خپلو والدینو له خوا. هغه رښتیني کسان چې د حق له اورېدو څخه منع شوي وو، اوس یې په شوق سره منګولې پرې ولګولې. د خپلو خپلوانو هر ډول وېره له منځه تللې وه، او یوازې حق د هغوی په وړاندې لوړ ګڼل کېده. هغوی د حق لپاره وږي او تږي وو؛ دا ورته له ژوند څخه هم ګران او ډېر ارزښتمن و. ما وپوښتل چې دا ستر بدلون د څه له امله راغی؟ یوې فرښتې ځواب راکړ: “دا وروستنی باران دی، د څښتن له حضور څخه تازګي ده، د درېیمې فرښتې لوړ فریاد دی.”» Early Writings, 270, 271.
شهادتِ راستین به لائودیکیه که پس از تکانی سخت، لشکری را برمیانگیزد، همان پیامی است به درّهٔ استخوانهای خشکِ مرده؛ و آن استخوانها نمایانگر پیامِ موسی و رسولِ ایلیا هستند که در خیابان، در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، بهدستِ حیوانی از هاویه کشته شدند.
«گواهیِ صریح باید به کلیساها و مؤسسات ما رسانده شود تا خفتگان بیدار شوند.»
«هرگاه کلام خداوند ایمان آورده شود و اطاعت گردد، پیشرفتی استوار حاصل خواهد شد. اکنون بگذارید نیاز عظیم خود را ببینیم. خداوند نمیتواند از ما استفاده کند تا آنگاه که در استخوانهای خشک حیات بدمد. این سخنان را شنیدم که گفته میشد: “بدون تأثیر عمیق و جنبش نافذ روح خدا بر دل، و بدون نفوذ حیاتبخش آن، حقیقت به حرفی مرده تبدیل میشود.”» Review and Herald، 18 نوامبر 1902.
موږ ښودلې ده چې هغه څلور نښې، چې د اوو تندرونو تاریخ استازولي کوي، په هره اصلاحي کرښه کې تمثیل شوې دي. له دې سره تړلی حقیقت دا دی چې په هره اصلاحي کرښه کې له دغو څلورو نښو څخه هره یوه د هماغې نبوي موضوع استازولي کوي. د موسی په اړه، په هغو څلورو نښو کې موضوع، چې د اوو تندرونو تمثیل یې کاوه، له غوره شوي قوم سره عهد و. د داود په اړه، هغه د خدای تابوت و. د مسیح په اړه، هغه مرګ او قیامت و. د مېلرایټانو په اړه، هغه د یو کال پر ځای د یوې ورځې اصل و.
با «آینده برای آمریکا»، آن اسلام است. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، اسلام بود. بار دیگر در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نیز اسلام بود، همراه با پیشگوییِ ناموفق، نخستین یأس، و آغازِ زمانیِ تأخیر. سومین نشانهٔ راه که سپاهی عظیم را پدید میآورد تا برخیزد، پیامِ چهار باد است که نمایانگرِ اسلام، «اسب خشمگین»ِ نبوتِ کتابمقدس، میباشد.
«فرشتے چار ہواؤں کو تھامے ہوئے ہیں، جنہیں ایک مشتعل گھوڑے کے طور پر پیش کیا گیا ہے جو بندھن توڑ کر نکل بھاگنے اور تمام روئے زمین پر دوڑ جانے کے درپے ہے، اور اپنے راستے میں ہلاکت اور موت اٹھائے ہوئے ہے۔»
«آیا باید درست بر لبهٔ جهان ابدی به خواب رویم؟ آیا باید کُند و سرد و مرده باشیم؟ آه، کاش در کلیساهای ما روح و نَفَسِ خدا در قوم او دمیده میشد، تا ایشان بر پاهای خود بایستند و زنده شوند. ما نیاز داریم ببینیم که راه تنگ است و دروازه باریک. اما چون از دروازهٔ تنگ بگذریم، فراخیِ آن بیحد و حصر است.» Manuscript Releases، جلد 20، 216، 217.
بلافاصله پس از آنکه ایلیا و موسی برخیزند، بهعنوان عَلَمی به آسمان برداشته میشوند.
و ایشان آوازی عظیم از آسمان شنیدند که به آنان میگفت: «به اینجا بالا آیید.» و در ابری به آسمان صعود کردند؛ و دشمنانشان ایشان را نگریستند. مکاشفه 11:12.
ما در مقالهٔ بعدی به درفشی که بهوسیلهٔ موسی و ایلیا نمایان شده است، خواهیم پرداخت.