In the previous article, we aligned the prophetic characteristics of the fifth trumpet, which is the first woe, with the soon-coming Sunday law. Considering the fifth trumpet as the first of the last three trumpets from the approach that the first illustrates the last, aligns the prophetic role of Islam of the first woe with the earthquake of Revelation eleven. I received an email from a friend the day after we discussed this article of the Sabbath meeting, and my friend was also trying to align the sixth trumpet, which is the second woe, with the soon-coming Sunday law. This is a valid approach, for the last three trumpets are three woes.

در مقالهٔ پیشین، ویژگی‌های نبویِ شیپور پنجم، که نخستین وای است، را با قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع منطبق ساختیم. در نظر گرفتنِ شیپور پنجم به‌عنوان نخستینِ سه شیپور آخر، از این رویکرد که نخست، آخِر را به تصویر می‌کشد، نقش نبویِ اسلامِ نخستین وای را با زلزلهٔ مکاشفهٔ یازده همسو می‌سازد. روز پس از آن‌که این مقاله را در جلسهٔ سبت بررسی کردیم، ایمیلی از دوستی دریافت کردم، و دوستم نیز می‌کوشید شیپور ششم، که دومین وای است، را با قانون یکشنبهٔ قریب‌الوقوع منطبق سازد. این رویکردی معتبر است، زیرا سه شیپور آخر، سه وای هستند.

And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

Y miré, y oí a un ángel volar por en medio del cielo, diciendo a gran voz: ¡Ay, ay, ay de los moradores de la tierra, a causa de los otros toques de trompeta de los tres ángeles que aún han de tocar! Apocalipsis 8:13.

The last three trumpets are a distinct symbol within the seven trumpets as are the last three churches distinct from the first four and the last three seals are distinct from the seven seals. This prophetic truth has been often addressed through the years. Along with considering the light produced by considering the first and third woe as an alpha and an omega symbol, we must also consider the three woes as a triple application of prophecy.

سه شیپورِ آخر در میان هفت شیپور نمادی متمایز هستند، همان‌گونه که سه کلیسای آخر از چهار کلیسای نخست متمایزند و سه مُهرِ آخر از میان هفت مُهر متمایز می‌باشند. این حقیقتِ نبوی در طی سالیان بارها مورد توجه قرار گرفته است. افزون بر توجه به نوری که از بررسی وایِ اول و وایِ سوم به‌عنوان نمادی از آلفا و اُمگا پدید می‌آید، همچنین باید سه وای را به‌عنوان کاربردی سه‌گانه از نبوت نیز در نظر بگیریم.

A triple application of prophecy identifies that all the prophetic characteristics of the first and second woe will exist in the third woe. The first woe was Islam of Arabia and the second woe was Islam of Turkey. The first woe was to “torment” and the second woe was to “kill” a third part of men.

کاربردی سه‌گانه از نبوت نشان می‌دهد که همهٔ ویژگی‌های نبویِ وایِ اول و دوم در وایِ سوم نیز وجود خواهند داشت. وایِ اول اسلامِ عربستان بود و وایِ دوم اسلامِ ترکیه. وایِ اول برای آن بود که «عذاب دهد» و وایِ دوم برای آن که یک‌سومِ انسان‌ها را «بکشد».

Torment of the First Woe

عذابِ پہلی آفت

And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. … And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. Revelation 9:5, 10.

و به آنان داده شد که ایشان را نکشند، بلکه پنج ماه عذابشان دهند؛ و عذاب ایشان مانند عذاب کژدم است هنگامی که انسانی را می‌گزد. … و ایشان دُم‌هایی مانند کژدم‌ها داشتند، و در دُم‌هایشان نیش‌ها بود؛ و قدرت ایشان این بود که مردمان را پنج ماه آسیب رسانند. مکاشفه ۹:۵، ۱۰

Death of the Second Woe

مرگِ وایِ دوم

And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. … By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the brimstone, which issued out of their mouths. Revelation 9:15, 18.

و آن چهار فرشته آزاد شدند که برای ساعتی، و روزی، و ماهی، و سالی مهیا شده بودند تا ثلث انسان‌ها را بکشند. … از این سه بود که ثلث انسان‌ها کشته شدند: به آتش، و دود، و گوگردی که از دهان‌های ایشان بیرون می‌آمد. مکاشفه ۹:۱۵، ۱۸.

The two thirds of men that were not killed, did not repent.

آن دو ثلث از مردمان که کشته نشدند، توبه نکردند.

And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.

اور باقی آدمی، جو ان آفتوں سے ہلاک نہ ہوئے، پھر بھی اپنے ہاتھوں کے کاموں سے توبہ نہ کی، تاکہ وہ شیاطین اور سونے، چاندی، پیتل، پتھر اور لکڑی کے بُتوں کی پرستش نہ کریں، جو نہ دیکھ سکتے ہیں، نہ سن سکتے ہیں، اور نہ چل سکتے ہیں۔ اور نہ ہی انہوں نے اپنی خونریزیاں، نہ اپنی جادوگریاں، نہ اپنی زناکاریاں، اور نہ اپنی چوریاں چھوڑ کر توبہ کی۔ مکاشفہ 9:20، 21۔

The seven trumpets typify the seven last plagues, and in verse twenty the trumpets are called plagues. The United States is one third of the threefold union of the dragon, beast and false prophet, and it is killed as the sixth kingdom at the Sunday law. Its death was brought about because of false worship, typified by “the works of their hands,” the “worship” of “devils and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood,” of “murders,” “sorceries,” “fornication” and “theft.”

هفت شیپور نماد هفت بلای آخرند، و در آیهٔ بیست، شیپورها بلاها خوانده شده‌اند. ایالات متحده یک‌سومِ اتحادِ سه‌گانهٔ اژدها، وحش و نبیِ کاذب است، و به‌عنوان پادشاهی ششم در قانون یک‌شنبه کشته می‌شود. مرگ آن به سبب عبادتِ دروغین پدید آمد؛ عبادتی که با «اعمالِ دست‌های ایشان»، «پرستشِ» «دیوها و بت‌های طلا و نقره و برنج و سنگ و چوب»، و با «قتل‌ها»، «جادوگری‌ها»، «زنا» و «دزدی» تمثیل شده است.

False worship, typified by Sunday worship is the “cause” that is to be repented of, but they repented not, so the “effect” is the torment and death brought by the locusts of Islam. Though one third of men, the United States is killed at the Sunday law the other two thirds does not repent.

عبادتِ باطل، که عبادتِ یک‌شنبه نماد آن است، همان «علّت»ی است که باید از آن توبه شود؛ امّا توبه نکردند، پس «معلول» آن، عذاب و مرگی است که به‌وسیلهٔ ملخ‌های اسلام آورده می‌شود. هرچند یک‌سوم انسان‌ها، یعنی ایالات متحده، در هنگام قانونِ یک‌شنبه کشته می‌شود، آن دو سوم دیگر توبه نمی‌کنند.

Woes and Angels

افسوس‌ها و فرشتگان

The first and second woes correspond to the first and second angels of Millerite history, and that history is repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand. The history of the one hundred and forty-four thousand is the history of the third angel and corresponds to the third woe. Just as the waymarks of the Millerite history are repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand, so too, the waymarks of the first and second woes will be repeated in the history of the third angel.

مصیبتِ اوّل و دوم با فرشتۀ اوّل و دومِ تاریخِ میلری مطابق‌اند، و آن تاریخ در تاریخِ صد و چهل و چهار هزار، مو به مو تکرار می‌شود. تاریخِ صد و چهل و چهار هزار، تاریخِ فرشتۀ سوم است و با مصیبتِ سوم مطابقت دارد. همان‌گونه که نشانه‌های راهِ تاریخِ میلری در تاریخِ صد و چهل و چهار هزار تکرار می‌شوند، همچنین نشانه‌های راهِ مصیبتِ اوّل و دوم نیز در تاریخِ فرشتۀ سوم تکرار خواهند شد.

“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.

«پیام اول و دوم در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۴۴ داده شدند، و اکنون ما تحت اعلامِ پیام سوم هستیم؛ اما هر سه پیام هنوز باید اعلام شوند. اکنون نیز، همچون هر زمان پیش از این، به همان اندازه ضروری است که این پیام‌ها برای کسانی که در جست‌وجوی حقیقت‌اند تکرار شوند. ما باید با قلم و زبان این اعلام را طنین‌افکن سازیم و ترتیب آن‌ها و نیز کاربردِ نبوت‌هایی را که ما را به پیام فرشتهٔ سوم می‌رسانند، نشان دهیم. سومی نمی‌تواند بدون اول و دوم وجود داشته باشد. این پیام‌ها را باید از طریق نشریات و در خطابه‌ها به جهان برسانیم، و در امتداد تاریخ نبوی، چیزهایی را که بوده‌اند و چیزهایی را که خواهند بود، نشان دهیم.» Selected Messages, book 2, 104.

Our work as students of prophecy is to combine the first and second angels’ messages into the third angel’s message. Without the first two messages you cannot have a third message, for “there cannot be a third without the first and second.” This is true in terms of ‘sequence,’ for if there is no first and second, then the third is actually the first. It is also true in terms of ‘content,’ for the prophetic characteristics of the first and second identify the characteristics of the third. Mathematically there is no third without a first and second, and prophetically there are no waymarks in the third angel, if the waymarks of the first and second are left out.

हमारा कार्य, भविष्यवाणी के विद्यार्थियों के रूप में, प्रथम और द्वितीय स्वर्गदूतों के सन्देशों को तृतीय स्वर्गदूत के सन्देश में संयोजित करना है। पहले दो सन्देशों के बिना तृतीय सन्देश हो ही नहीं सकता, क्योंकि “प्रथम और द्वितीय के बिना तृतीय हो ही नहीं सकता।” यह ‘क्रम’ की दृष्टि से सत्य है, क्योंकि यदि प्रथम और द्वितीय नहीं हैं, तो तृतीय वास्तव में प्रथम ही है। यह ‘विषयवस्तु’ की दृष्टि से भी सत्य है, क्योंकि प्रथम और द्वितीय की भविष्यद्वाणीगत विशेषताएँ तृतीय की विशेषताओं की पहचान कराती हैं। गणितीय रूप से प्रथम और द्वितीय के बिना तृतीय नहीं होता, और भविष्यद्वाणीगत रूप से भी तृतीय स्वर्गदूत में कोई मार्गचिह्न नहीं रहते, यदि प्रथम और द्वितीय के मार्गचिह्नों को छोड़ दिया जाए।

“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.

خدا پیام‌های مکاشفهٔ ۱۴ را در جایگاه خود در سلسلهٔ نبوت قرار داده است، و کار آنها تا پایان تاریخ این زمین نباید متوقف شود. پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم هنوز برای این زمان حقیقت‌اند، و باید به‌موازات این پیامی که در پی می‌آید پیش روند. فرشتهٔ سوم هشدار خود را با آوازی بلند اعلام می‌کند. «پس از این امور»، یوحنا گفت، «فرشته‌ای دیگر را دیدم که از آسمان فرود می‌آید و قدرتی عظیم دارد، و زمین از جلال او منوّر گردید.» در این روشنایی، نور هر سه پیام با هم متحد است.» The 1888 Materials, 803, 804.

Our work is to show “in the line of prophetic history the things that have been” in the movement of the Millerites, “and the things that will be” in the movement of the one hundred and forty-four thousand.

کارِ ما این است که «در خطِ تاریخِ نبوی، چیزهایی را که بوده است» در جنبشِ میلری‌ها، و «چیزهایی را که خواهد بود» در جنبشِ صد و چهل و چهار هزار نشان دهیم.

“The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.

«خداوند در شُرُف آن است که جهان را به سبب بی‌عدالتی‌اش مجازات کند. او در شُرُف آن است که هیئت‌های دینی را به سبب ردّ نور و حقیقتی که به ایشان داده شده است مجازات نماید. پیام عظیم، که پیام‌های فرشتهٔ اوّل، دوّم و سوّم را در بر می‌گیرد، باید به جهان اعلان شود. این باید بارِ رسالتِ ما باشد.» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, جلد 7، 950.

The combining of the message of the first and second angel is what lightens the earth when the angel of Revelation eighteen descends. She stated, “‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The “illumination” associated with “the earth” being “lightened” is accomplished when “the light of all three messages is combined.” The work of combining line upon line, the three messages, by bringing the Millerite history into parallel with the history of the one hundred and forty-four thousand is also to be accomplished with the three woes.

پیوستنِ پیام فرشتهٔ اول و دوم همان چیزی است که زمین را هنگامی روشن می‌سازد که فرشتهٔ مکاشفهٔ هجده فرود می‌آید. او اظهار داشت: «یوحنا گفت: “بعد از این امور، فرشته‌ای دیگر را دیدم که از آسمان نازل می‌شد، دارای قدرتی عظیم، و زمین از جلال او روشن گردید.” در این روشنایی، نور هر سه پیام با یکدیگر متحد می‌شود.» «روشنایی»‌ای که با «روشن شدن» «زمین» ارتباط دارد، هنگامی تحقق می‌یابد که «نور هر سه پیام با یکدیگر متحد شود.» کارِ متحد ساختنِ، سطر بر سطر، این سه پیام، از طریقِ موازی قرار دادنِ تاریخ میلری با تاریخ صد و چهل و چهار هزار نیز باید در موردِ سه وای تحقق یابد.

The fall of Babylon, as proclaimed by the second angel cannot be separated from the message of the first angel. The message of the first angel identified the Second Coming of Christ in 1843, and when the message failed, the effect of the message produced the fall of the Protestant churches. The effect was the second angel, the cause was the failure of the first angel. Had there been no first angel, there would have been no fall of Babylon as proclaimed by the second angel. The element that bound the cause and effect together was “time.” The “time” (1843) failed to materialize and that failure produced the “effect.” The “cause” was the error of identifying that the three prophecies which Miller had incorrectly concluded would end around 1843. Those three prophecies of 1335, 2300, and the 2520 years Miller had believed would terminate with Christ's coming in the clouds in 1843. When the time prophecies Miller had incorrectly understood failed, it provided the reason for the Protestants to reject the message of the first angel, and the second angel arrived. The first angel was the “cause” and the second was the “effect.”

سقوطِ بابل، چنان‌که فرشتهٔ دوم اعلام کرد، از پیامِ فرشتهٔ اول جدایی‌پذیر نیست. پیامِ فرشتهٔ اول، آمدنِ دومِ مسیح را در سال 1843 مشخص ساخت، و هنگامی که آن پیام ناکام ماند، اثرِ آن پیام سقوطِ کلیساهای پروتستان را پدید آورد. آن اثر، همان فرشتهٔ دوم بود؛ علت، ناکامیِ فرشتهٔ اول بود. اگر فرشتهٔ اولی در کار نمی‌بود، سقوطِ بابلی نیز، آن‌گونه که فرشتهٔ دوم اعلام کرد، رخ نمی‌داد. عنصری که علت و معلول را به یکدیگر پیوند می‌داد، «زمان» بود. «زمان» (1843) تحقق نیافت، و همان ناکامی «اثر» را به‌وجود آورد. «علت» عبارت بود از خطای این تشخیص که آن سه نبوتی که میلر به‌اشتباه نتیجه گرفته بود، حدود سال 1843 پایان می‌یابند. آن سه نبوتِ 1335، 2300، و 2520 ساله، از نظر میلر قرار بود با آمدنِ مسیح بر ابرها در سال 1843 به پایان رسند. هنگامی که نبوت‌های زمانی‌ای که میلر به‌خطا فهمیده بود، ناکام ماندند، این امر دلیلی برای پروتستان‌ها فراهم آورد تا پیامِ فرشتهٔ اول را رد کنند، و فرشتهٔ دوم فرا رسید. فرشتهٔ اول «علت» بود و فرشتهٔ دوم «معلول».

The first and second angels’ messages cannot be separated, for they are prophetically connected by prophetic time. The first and second woes are also prophetically connected by “time.” The time prophecy of the first woe identifying one hundred and fifty years of torment ends exactly where the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days of the second woe that kills, begins. Time prophecy connects the first and second woe and also the first and second angels’ messages.

پیام‌های فرشتۀ اول و دوم را نمی‌توان از یکدیگر جدا ساخت، زیرا از لحاظ نبوی به‌وسیلۀ زمان نبوی به هم پیوسته‌اند. وایِ اول و دوم نیز از لحاظ نبوی به‌وسیلۀ «زمان» به هم مرتبط‌اند. نبوت زمانیِ وایِ اول، که صد و پنجاه سال عذاب را مشخص می‌سازد، دقیقاً در همان نقطه پایان می‌یابد که نبوت زمانیِ سه‌صد و نود و یک سال و پانزده روزِ وایِ دوم، که می‌کُشد، آغاز می‌شود. نبوت زمانی، وایِ اول و دوم را به هم پیوند می‌دهد و همچنین پیام‌های فرشتۀ اول و دوم را.

The fulfillment of the time prophecies of the first and second woes empowered the first angel’s message and brought the angel of Revelation ten down to lighten the world with his glory. Speaking of the first angel, Sister White recorded that she was “told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” That is the identical mission of the third angel of Revelation eighteen.

تحققُ نبواتِ الزمن الخاصةِ بالويلين الأول والثاني منح رسالةَ الملاك الأول قوةً، وأنزلَ ملاكَ رؤيا عشرة ليُنيرَ العالمَ بمجدِه. وعن الملاك الأول، سجّلت الأخت وايت أنها «أُخبرت بأن رسالته كانت أن تُنير الأرضَ بمجدِه وتُنذر الناسَ بغضبِ الله الآتي». وهذه هي بعينها رسالةُ الملاك الثالث في رؤيا ثمانية عشر.

“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

«آن فرشته‌ای که در اعلام پیام فرشتهٔ سوم متحد می‌شود، باید تمامی زمین را با جلال خود روشن سازد. در اینجا کاری با گستره‌ای جهانی و قدرتی بی‌سابقه پیشگویی شده است. جنبش ظهورِ ۱۸۴۰–۱۸۴۴ جلوه‌ای باشکوه از قدرت خدا بود؛ پیام فرشتهٔ اول به هر ایستگاه بشارتی در جهان رسانده شد، و در برخی کشورها عظیم‌ترین علاقهٔ دینی پدید آمد که از زمان اصلاحات قرن شانزدهم در هیچ سرزمینی دیده نشده بود؛ اما اینها باید به‌وسیلهٔ آن جنبشِ نیرومند تحت آخرین هشدارِ فرشتهٔ سوم فزون‌تر گردد.»

“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

این کار همانند کارِ روزِ پنتیکاست خواهد بود. همان‌گونه که «بارانِ اوّل» در ریزشِ روح‌القدس در آغازِ بشارتِ انجیل عطا شد تا موجب رویشِ بذرِ گران‌بها گردد، همچنین «بارانِ آخر» در پایانِ آن عطا خواهد شد تا محصول برای درو رسیدگی یابد. «آنگاه اگر در پیِ معرفتِ خداوند باشیم، خواهیم دانست؛ طلوعِ او همچون سپیده‌دم مُهیّاست، و او برای ما مانند باران خواهد آمد، مانند بارانِ آخر و اوّل بر زمین.» هوشع ۶:۳. «پس ای فرزندانِ صهیون، شادی کنید و در یهوه خدایِ خود مسرور باشید؛ زیرا او بارانِ اوّل را به اندازه به شما داده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، یعنی بارانِ اوّل و بارانِ آخر را.» یوئیل ۲:۲۳. «و در ایّامِ آخر، خدا می‌فرماید، از روحِ خود بر تمامی بشر فرو خواهم ریخت.» «و چنین خواهد شد که هر که نامِ خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» اعمال ۲:۱۷، ۲۱.

“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

«کار بزرگِ انجیل نباید با ظهوری کمتر از قدرت خدا نسبت به آنچه آغازش را مشخص ساخت، به پایان برسد. نبوت‌هایی که در ریزشِ بارانِ اول در آغازِ انجیل تحقق یافتند، بار دیگر در بارانِ آخر، در پایانِ آن، تحقق خواهند یافت. اینک آن “اوقاتِ تازگی” است که رسول پطرس بدان چشم دوخته بود، آن‌گاه که گفت: “پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا اوقاتِ تازگی از حضورِ خداوند فرا رسد؛ و او عیسی را بفرستد.” اعمال 3:19، 20.» جدال عظیم، 611.

The fulfillment of the time prophecies of the first and second woe brought the angel down to lighten the earth with its glory in 1840, thus empowering the message of the first angel, and the fulfillment of the third woe brought the angel down to lighten the earth with its glory on 9/11, thus empowering the message of the third angel. The lightening of the earth is accomplished by the combining of the two movements in a parallel application—line upon line. It is the message of the three woes that empowers the message of the three angels. They are woven together as two lines; one internal and the other external. The three angels represent the work of the people of God and their work is empowered by the fulfillment of the three woes. The external is Islam and its prophetic work, and the internal is Christ in His people—the hope of glory. For this reason, Judah is tied to the ass in the prophecy of Jacob concerning the symbolism of his twelve sons in the last days.

تحققُ نبواتِ الأزمنةِ الخاصةِ بالويلِ الأول والثاني أنزلَ الملاكَ ليُنيرَ الأرضَ بمجدِه سنةَ 1840، وبذلكَ أضفى قوةً على رسالةِ الملاكِ الأول؛ وتحققُ الويلِ الثالث أنزلَ الملاكَ ليُنيرَ الأرضَ بمجدِه في 11/9، وبذلكَ أضفى قوةً على رسالةِ الملاكِ الثالث. وإنارةُ الأرضِ تتمُّ من خلالِ الجمعِ بين الحركتينِ في تطبيقٍ متوازٍ—سطرًا على سطر. إنها رسالةُ الويلاتِ الثلاثِ التي تُضفي القوةَ على رسالةِ الملائكةِ الثلاثة. وهما منسوجتانِ معًا كخطَّين؛ أحدُهما داخليٌّ والآخرُ خارجيٌّ. وتمثلُ الملائكةُ الثلاثةُ عملَ شعبِ الله، ويُضفى على عملِهم قوةٌ من خلالِ تحققِ الويلاتِ الثلاث. الخارجيُّ هو الإسلامُ وعملُه النبوي، والداخليُّ هو المسيحُ في شعبِه—رجاءُ المجد. ولهذا السببِ ارتبطَ يهوذا بالجحشِ في نبوةِ يعقوبَ بشأنِ رمزيةِ أبنائِه الاثني عشرَ في الأيامِ الأخيرة.

And Jacob called unto his sons, and said, Gather yourselves together, that I may tell you that which shall befall you in the last days. Gather yourselves together, and hear, ye sons of Jacob; and hearken unto Israel your father. … Judah, thou art he whom thy brethren shall praise: thy hand shall be in the neck of thine enemies; thy father’s children shall bow down before thee. Judah is a lion’s whelp: from the prey, my son, thou art gone up: he stooped down, he couched as a lion, and as an old lion; who shall rouse him up? The sceptre shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come; and unto him shall the gathering of the people be. Binding his foal unto the vine, and his ass’s colt unto the choice vine; he washed his garments in wine, and his clothes in the blood of grapes: His eyes shall be red with wine, and his teeth white with milk. Genesis 49:1, 2, 8–12.

Y Jacob llamó a sus hijos, y dijo: Juntaos, y os declararé lo que os ha de acontecer en los postreros días. Juntaos y oíd, hijos de Jacob; y escuchad a Israel vuestro padre. … Judá, tú, a quien alabarán tus hermanos; tu mano estará sobre el cuello de tus enemigos; los hijos de tu padre se inclinarán delante de ti. Cachorro de león, Judá; de la presa, hijo mío, has subido: se encorvó, se echó como león, así como león viejo; ¿quién lo despertará? No será quitado el cetro de Judá, ni el legislador de entre sus pies, hasta que venga Shiloh; y a él se congregarán los pueblos. Atando a la vid su pollino, y a la cepa escogida el hijo de su asna; lavó en vino sus vestidos, y en la sangre de uvas su manto: Sus ojos rojos del vino, y sus dientes blancos de la leche. Génesis 49:1, 2, 8–12.

Christ is the Lion of the tribe of Judah, who washed His clothes in blood, and who is “the choice vine,” that is prophetically bound to the “ass’s colt.” The external message of the three woes is bound to the internal message of the three angels. The first and second angel run parallel to the third angel and the first and second woe must run parallel to the third woe.

مسیح شیرِ قبیلۀ یهوداست؛ آن‌که جامه‌های خویش را در خون شست و «موِ برگزیده» است که به‌گونه‌ای نبوی به «کرۀ الاغ» بسته شده است. پیام ظاهریِ سه وای، به پیام باطنیِ سه فرشته بسته است. فرشتۀ اول و دوم با فرشتۀ سوم به‌موازات پیش می‌روند، و وایِ اول و دوم نیز باید با وایِ سوم به‌موازات پیش روند.

The Key

کلید

The battle of Nineveh is the “key” that brings the darkness of Islam upon the world when the deadly wound of Roman Catholicism is healed at the soon-coming Sunday law, which is the earthquake of Revelation eleven where the third woe comes suddenly. It comes in the “hour” of the earthquake.

نبرد نینوا «کلید»ی است که تاریکیِ اسلام را بر جهان می‌آورد، هنگامی که زخمِ مهلکِ کاتولیسیسمِ رومی در قانونِ یکشنبه‌ایِ به‌زودی‌آمدنی شفا می‌یابد؛ همان قانونی که زلزلهٔ مکاشفهٔ یازده است، جایی که وایِ سوم ناگهان فرا می‌رسد. این امر در «ساعت»ِ آن زلزله واقع می‌شود.

And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.

اور اُسی گھڑی ایک بڑا زلزلہ آیا، اور شہر کا دسواں حصہ گر پڑا، اور اُس زلزلے میں سات ہزار آدمی ہلاک ہوئے؛ اور باقی لوگ خوف زدہ ہوئے اور آسمان کے خدا کی تمجید کی۔ دوسرا افسوس گزر گیا؛ اور دیکھو، تیسرا افسوس جلد آنے والا ہے۔ مکاشفہ 11:13، 14۔

The Sunday law initiates the image of the beast testing time for the world, and the battle of Nineveh is the key that identifies the conquering of the sixth kingdom as the whore of Tyre is remembered as she begins to sing her songs in fulfillment of Isaiah twenty-three. The image of the beast test is the test by which a person’s eternal destiny is decided, and it is decided before probation closes. Probation closes for the world when Michaels stands up. The image of the beast testing time for the world of Revelation chapter thirteen, verses twelve and onward is typified in the image of the beast testing time for the United States.

قانون یکشنبه آغازگر زمانِ آزمونِ صورتِ وحش برای جهان است، و نبرد نینوا کلیدی است که فتحِ پادشاهی ششم را مشخص می‌سازد، آنگاه که فاحشهٔ صور به یاد آورده می‌شود، در همان هنگام که به انجامِ اشعار خویش در تحققِ اشعیا بیست‌وسه آغاز به سرودن می‌کند. آزمونِ صورتِ وحش، آزمونی است که به‌واسطهٔ آن سرنوشتِ ابدیِ انسان تعیین می‌گردد، و این تعیین پیش از بسته شدنِ مهلتِ فیض انجام می‌پذیرد. مهلتِ فیض برای جهان هنگامی بسته می‌شود که میکائیل برمی‌خیزد. زمانِ آزمونِ صورتِ وحش برای جهان در مکاشفه باب سیزده، آیات دوازده و پس از آن، در زمانِ آزمونِ صورتِ وحش برای ایالات متحده به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نمایانده شده است.

“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.

«هنگامی که آمریکا، سرزمین آزادی مذهبی، با پاپیّت در واداشتن وجدان و مجبور ساختن مردم به تکریم سبتِ کاذب متحد شود، مردمانِ هر کشور بر روی کرهٔ زمین به پیروی از نمونهٔ او سوق داده خواهند شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ص. ۱۸.

The image of the beast testing time in the United States separates and seals the one hundred and forty-four thousand of Revelation seven, and the image of the beast testing time for the world seals the great multitude of Revelation seven.

تصویرِ وحش کا امتحانی زمان امریکہ میں مکاشفہ سات کے ایک لاکھ چوالیس ہزار کو جدا کرتا اور مہر کرتا ہے، اور دنیا کے لیے تصویرِ وحش کا امتحانی زمانہ مکاشفہ سات کی اُس بڑی جماعت پر مہر ثبت کرتا ہے۔

“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.

«ملّت‌های بیگانه از نمونهٔ ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، با این حال همان بحران بر قوم ما در همهٔ نقاط جهان نازل خواهد شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ۳۹۵.

The key represented by the battle of Nineveh marks the beginning of the image testing time for the world, while it also marks the end of the image testing time for the United States. A key represented by the battle of Nineveh opens the bottomless pit that brings the flood of Islam, represented as locusts in the world. That key at the end of the midnight cry is typified by a key that opens the very same pit in the United States at the beginning of the midnight cry.

کلیدی که به‌وسیلهٔ نبرد نینوا نمایانده شده است، آغاز زمانِ آزمونِ تصویر برای جهان را مشخص می‌سازد، در حالی که هم‌زمان پایانِ زمانِ آزمونِ تصویر برای ایالات متحده را نیز رقم می‌زند. کلیدی که به‌وسیلهٔ نبرد نینوا نمایانده شده است، هاویه را می‌گشاید؛ همان هاویه‌ای که سیلابِ اسلام را، که در جهان به صورتِ ملخ‌ها نمادپردازی شده است، به همراه می‌آورد. آن کلید در پایانِ فریادِ نیمه‌شب، به‌وسیلهٔ کلیدی متناظر می‌گردد که در آغازِ فریادِ نیمه‌شب، همان هاویه را در ایالات متحده می‌گشاید.

The key in the United States is represented in Leviticus twenty-three as the feast of trumpets, when the ass is loosed at the beginning of the proclamation of the midnight cry. That key is turned when the fireballs of Nashville arrive. The feast of trumpets, and the attack upon Nashville when Islam is loosed, typifies the battle of Nineveh at the Sunday law.

کلید در ایالات متحده در لاویان بیست‌وسه به‌صورت عید شیپورها به تصویر کشیده شده است، آنگاه که الاغ در آغازِ اعلامِ فریادِ نیمه‌شب رها می‌شود. آن کلید زمانی چرخانده می‌شود که گلوله‌های آتشینِ نشویل فرامی‌رسند. عید شیپورها، و حمله بر نشویل هنگامی که اسلام رها می‌شود، نبردِ نینوا را در هنگامِ قانونِ یکشنبه نمونه‌وار می‌سازد.

The Sunday law is the end of the proclamation of the “midnight” cry, for the cry then changes to the “loud” cry, and the beginning of that period must of prophetic necessity illustrate the end. In the first woe Islam was to torment the armies of Rome, which typify the United States, for one hundred and fifty years. The key (the battle of Nineveh) marks the beginning of the proclamation of the midnight cry, as does the feast of trumpets. In Leviticus twenty-three there is fifteen days between the feast of trumpets and Pentecost, which is also the feast of Tabernacles. Those fifteen days during the image of the beast testing time in the United States correspond to the one hundred and fifty years of torment in the first woe. Fifteen is a tithe of one hundred and fifty.

قانونِ یک‌شنبه پایانِ اعلامِ فریادِ «نیمه‌شب» است، زیرا در آن هنگام آن فریاد به فریادِ «بلند» تبدیل می‌شود، و آغازِ آن دوره بنا بر ضرورتِ نبوی باید پایان را به تصویر کشد. در بلایِ اول، اسلام می‌بایست به مدتِ یکصد و پنجاه سال سپاهیانِ روم را عذاب دهد، سپاهیانی که نمونه‌ای از ایالات متحده‌اند. کلید (نبردِ نینوا) همان‌گونه که عیدِ کرناها چنین می‌کند، آغازِ اعلامِ فریادِ نیمه‌شب را مشخص می‌سازد. در لاویانِ بیست‌وسه، میانِ عیدِ کرناها و پنتیکاست، که همان عیدِ خیمه‌ها نیز هست، پانزده روز فاصله است. این پانزده روز در خلالِ زمانِ آزمونِ صورتِ حیوان در ایالات متحده با آن یکصد و پنجاه سالِ عذاب در بلایِ اول متناظر است. پانزده، عُشرِ یکصد و پنجاه است.

Those fifteen days (one hundred and fifty years) end when the three hundred and ninety-one years and fifteen days begin. Since October 22, 1844 prophetic time is no longer applicable, so the one hundred and fifty years of torment are a symbol of Leviticus twenty-three’s fifteen days that begin with the feast of trumpets, followed five days later by the ascension of the ensign, followed five days later by the judgment of the Day of Atonement, followed by five days to the Pentecostal outpouring.

آن پانزده روز (یکصد و پنجاه سال) هنگامی پایان می‌یابد که سیصد و نود و یک سال و پانزده روز آغاز می‌شود. از ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴ به بعد، زمان نبوی دیگر قابل اِعمال نیست؛ بنابراین، آن یکصد و پنجاه سالِ عذاب، نمادی از پانزده روزِ لاویان بیست‌وسه است که با عید شیپورها آغاز می‌شود، و پنج روز بعد با صعودِ عَلَم دنبال می‌گردد، و پنج روز بعد با داوریِ روزِ کفاره، و سپس با پنج روزی که تا ریزشِ پنطیکاستی باقی است، ادامه می‌یابد.

There the “hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men” begins. The “hour” is the hour of the great earthquake, which is the Sunday law. The “day” is the day of the Lord’s recompense as the Laodicean Seventh-day Adventist church is spewed out of the mouth of the Lord.

در آنجا «ساعت، و روز، و ماه، و سال، برای کشتن ثلث انسان‌ها» آغاز می‌شود. «ساعت» همان ساعتِ زلزلهٔ عظیم است، که همان قانون یکشنبه می‌باشد. «روز» روزِ انتقامِ خداوند است، آنگاه که کلیسای لاودکیاییِ ادونتیست‌های روز هفتم از دهانِ خداوند بیرون افکنده می‌شود.

For they are a nation void of counsel, neither is there any understanding in them. O that they were wise, that they understood this, that they would consider their latter end! How should one chase a thousand, and two put ten thousand to flight, except their Rock had sold them, and the Lord had shut them up? For their rock is not as our Rock, even our enemies themselves being judges. For their vine is of the vine of Sodom, and of the fields of Gomorrah: their grapes are grapes of gall, their clusters are bitter: Their wine is the poison of dragons, and the cruel venom of asps. Is not this laid up in store with me, and sealed up among my treasures? To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. For the Lord shall judge his people, and repent himself for his servants, when he seeth that their power is gone, and there is none shut up, or left. And he shall say, Where are their gods, their rock in whom they trusted. Deuteronomy 32:28–37.

کیونکہ وہ ایک ایسی قوم ہیں جو مشورہ سے خالی ہے، اور نہ ہی اُن میں کچھ سمجھ ہے۔ کاش کہ وہ دانا ہوتے، کاش کہ وہ اِس بات کو سمجھتے، کاش کہ وہ اپنے انجام پر غور کرتے! ایک کیسے ہزار کو بھگا سکتا ہے، اور دو کیسے دس ہزار کو فرار کر سکتے ہیں، اگر اُن کی چٹان نے اُنہیں بیچ نہ دیا ہوتا، اور خداوند نے اُنہیں بند نہ کر دیا ہوتا؟ کیونکہ اُن کی چٹان ہماری چٹان کی مانند نہیں، اِس پر ہمارے دشمن خود ہی گواہ ہیں۔ کیونکہ اُن کی انگور کی بیل سدوم کی بیل میں سے ہے، اور عمورہ کے کھیتوں میں سے: اُن کے انگور زہر کے انگور ہیں، اُن کے خوشے کڑوے ہیں: اُن کی مے اژدہوں کا زہر، اور ناگوں کا ہولناک سم ہے۔ کیا یہ میرے پاس ذخیرہ نہیں کیا گیا، اور میرے خزانوں میں مُہر بند نہیں رکھا گیا؟ انتقام اور بدلہ میرے ہی اختیار میں ہے؛ وقتِ مقررہ پر اُن کا پاؤں پھسل جائے گا: کیونکہ اُن کی ہلاکت کا دن نزدیک ہے، اور جو کچھ اُن پر آنے والا ہے وہ جلدی کرتا ہے۔ کیونکہ خداوند اپنے لوگوں کا انصاف کرے گا، اور اپنے بندوں پر ترس کھائے گا، جب وہ دیکھے گا کہ اُن کی قوت جاتی رہی، اور نہ کوئی بند ہے نہ آزاد۔ تب وہ کہے گا، اُن کے معبود کہاں ہیں، وہ چٹان جس پر اُنہوں نے بھروسا کیا تھا۔ استثنا 32:28–37۔

The “hour” of the earthquake is the “day of their calamity.” It is the judgment of those in Adventism that have not an understanding of the knowledge that is increased in the latter days. They have chosen a counterfeit rock to build their house upon, and in reality, their rock is sand.

«ساعت» زلزله، «روزِ مصیبتِ ایشان» است. این داوریِ آنانی در ادونتیسم است که درکی از دانشی که در ایام آخر افزوده می‌شود ندارند. آنان صخره‌ای تقلبی را برگزیده‌اند تا خانهٔ خود را بر آن بنا کنند، و در حقیقت، صخرهٔ ایشان ریگ است.

“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.

“آگاہی آ چکی ہے: کسی ایسی چیز کو اندر آنے کی اجازت نہیں دی جانی چاہیے جو اُس ایمان کی بنیاد کو متزلزل کرے جس پر ہم اُس وقت سے تعمیر کرتے آئے ہیں جب 1842، 1843، اور 1844 میں یہ پیغام آیا تھا۔ میں اس پیغام میں شامل تھی، اور اُس وقت سے اب تک میں اُس نور کے ساتھ وفادار رہتے ہوئے دنیا کے سامنے کھڑی رہی ہوں جو خدا نے ہمیں دیا ہے۔ ہمارا یہ ارادہ نہیں کہ ہم اپنے پاؤں اُس منبر سے ہٹا لیں جس پر وہ اُس وقت رکھے گئے تھے جب ہم دن بدن اخلاص بھری دعا کے ساتھ خداوند کے طالب ہوتے ہوئے نور کے خواہاں تھے۔ کیا تم سمجھتے ہو کہ میں اُس نور کو ترک کر سکتی ہوں جو خدا نے مجھے دیا ہے؟ وہ ازلی چٹان کی مانند ہونا چاہیے۔ جب سے وہ مجھے دیا گیا ہے، وہ میری راہنمائی کرتا آیا ہے۔” Review and Herald, April 14, 1903.

The “month” represents the first month.

“مہینا” پہلے مہینے کی نمائندگی کرتا ہے۔

Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. Joel 2:23–27.

پس‌ ای فرزندانِ صهیون، شادمان باشید و در یهوه خدای خود وجد نمایید؛ زیرا او بارانِ نخستین را به اندازه به شما عطا کرده است، و برای شما باران را فرو خواهد فرستاد، یعنی بارانِ نخستین و بارانِ آخر را در ماهِ اوّل. و خرمنگاه‌ها از گندم پر خواهد شد، و چرخشت‌ها از شراب و روغن لبریز خواهد گردید. و سال‌هایی را که ملخ خورده است، یعنی غازام و یَلِق و حَسیل و آربه را، آن لشکر عظیمِ خود را که در میان شما فرستادم، به شما باز خواهم گردانید. و شما به فراوانی خواهید خورد و سیر خواهید شد، و نامِ یهوه خدای خود را که با شما به شگفتی عمل کرده است، ستایش خواهید نمود؛ و قومِ من هرگز خجل نخواهند شد. و خواهید دانست که من در میانِ اسرائیل هستم، و اینکه من یهوه خدای شما هستم و دیگری نیست؛ و قومِ من هرگز خجل نخواهند شد. یوئیل ۲:‏۲۳–۲۷.

The “hour” of the Sunday law, Islam of the third woe unexpectedly strikes, and Laodicean Adventism is ashamed as they have trusted in the rock of the serpent. At that time, in the first month, the latter rain is poured out upon a purified people. At that point the United States is killed, after the torment from Nashville onward. The torment that is the destruction of the cities begins, and at the hour of the Sunday law the United States ends (is killed) as the sixth kingdom of Bible prophecy, ushering in the image of the beast testing time for the world that ends when the eighth kingdom comes to its end, with none to help (is killed).

در «ساعت» قانون یکشنبه، اسلامِ وایِ سوم به‌طور غیرمنتظره فرود می‌آید، و اَدونتیسمِ لائودیکیه‌وار شرمسار می‌گردد، زیرا به صخرهٔ مار اعتماد کرده است. در آن زمان، در ماهِ نخست، بارانِ آخر بر قومی تطهیرشده فرو ریخته می‌شود. در آن هنگام، ایالات متحده، پس از عذابی که از نشویل به بعد ادامه دارد، کشته می‌شود. آن عذاب که همان هلاکتِ شهرهاست آغاز می‌گردد، و در ساعتِ قانونِ یکشنبه، ایالات متحده به‌عنوان ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدس به پایان می‌رسد (کشته می‌شود) و بدین‌سان زمانِ آزمونِ تصویرِ وحش را برای جهان آغاز می‌کند؛ زمانی که هنگامی پایان می‌یابد که پادشاهیِ هشتم به فرجامِ خود برسد، و یاوری برای آن نباشد (کشته شود).

The Euphrates

فرات

The Euphrates River is symbolically associated with Islam, and Euphrates means, “fruitful, or to break forth.” In the second woe the four winds that are bound at the Euphrates are loosed.

دریای فرات به‌گونه‌ای نمادین با اسلام مرتبط است، و «فرات» به معنای «بارور» یا «فرو شکافتن» است. در وای دوم، آن چهار باد که نزد فرات بسته شده‌اند، رها می‌شوند.

And the sixth angel sounded, and I heard a voice from the four horns of the golden altar which is before God, Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:13–15.

اور چھٹے فرشتہ نے نرسنگا پھونکا، اور میں نے اُس سنہری مذبح کے چاروں سینگوں میں سے، جو خدا کے حضور ہے، ایک آواز سنی، جو اُس چھٹے فرشتہ سے، جس کے پاس نرسنگا تھا، یہ کہہ رہی تھی: اُن چار فرشتوں کو کھول دے جو بڑے دریا فرات پر بندھے ہوئے ہیں۔ پس وہ چاروں فرشتے کھول دیے گئے، جو ایک گھڑی، اور ایک دن، اور ایک مہینے، اور ایک سال کے لیے تیار کیے گئے تھے، تاکہ آدمیوں کے تیسرے حصے کو قتل کریں۔ مکاشفہ 9:13–15۔

The Euphrates represented the eastern border of the Promised Land, and Islam is the “children of the east” in prophecy. Their prophetic characteristic is that they are restrained and released, beginning with Hagar being restrained by Sarah.

فرات نمایانگر مرز شرقی سرزمین موعود بود، و اسلام در نبوت «بنی‌مشرق» است. ویژگی نبوی آنان این است که مهار و رها می‌شوند، و این امر با مهار شدن هاجر به‌وسیلهٔ ساره آغاز می‌شود.

And God said, Sarah thy wife shall bear thee a son indeed; and thou shalt call his name Isaac: and I will establish my covenant with him for an everlasting covenant, and with his seed after him. And as for Ishmael, I have heard thee: Behold, I have blessed him, and will make him fruitful, and will multiply him exceedingly; twelve princes shall he beget, and I will make him a great nation. Genesis 17:19, 20.

و خدا گفت: «ساره، همسرت، یقیناً برای تو پسری خواهد زایید، و نام او را اسحاق خواهی نهاد؛ و عهد خود را با او به‌عنوان عهدی جاودانی، و با نسل او پس از وی، استوار خواهم ساخت. و اما دربارهٔ اسماعیل، دعای تو را شنیده‌ام؛ اینک او را برکت داده‌ام، و او را بارور خواهم ساخت، و او را به‌غایت کثیر خواهم گردانید؛ دوازده رئیس از او پدید خواهند آمد، و او را به امتی بزرگ مبدل خواهم ساخت.» پیدایش 17:19، 20.

Ishmael was made to be fruitful, and the Euphrates means fruitful. At the conclusion of the prophecy of one hundred and fifty years of the torment of the first woe, the prophecy of an hour, a day, a month and a year began when Islam was released to slay a third part of men. At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy is slain, and it is a third part of modern Rome. Islam had been restrained on August 11, 1840, at the empowerment of the first angel’s message, and it was released at the empowerment of the third angel’s message on 9/11.

اسماعیل ثمربار گردانیده شد، و «فرات» به‌معنای ثمربار است. در پایانِ نبوتِ یکصد و پنجاه سالِ عذابِ وایِ نخست، نبوتِ یک ساعت و یک روز و یک ماه و یک سال آغاز شد، هنگامی که اسلام رها گردید تا ثلثِ مردمان را بکشد. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتاب‌مقدّس کشته می‌شود، و آن ثلثی از رومِ جدید است. اسلام در 11 اوت 1840، هم‌زمان با اقتدار یافتنِ پیامِ فرشتهٔ اوّل، مهار شده بود، و در 9/11، هم‌زمان با اقتدار یافتنِ پیامِ فرشتهٔ سوّم، رها گردید.

On 9/11, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began as the judgment of the dead ended, and the judgment of the living began. When Islam of the third woe was released on 9/11 it was immediately restrained during the sealing time.

در ۹/۱۱، مُهر کردنِ صد و چهل و چهار هزار تن آغاز شد، هم‌زمان با آن‌که داوریِ مردگان به پایان رسید و داوریِ زندگان آغاز گردید. هنگامی که اسلامِ وایِ سوم در ۹/۱۱ رها شد، بی‌درنگ در خلالِ زمانِ مُهر کردن، مهار گردید.

“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

«این رؤیا در سال ۱۸۴۷ داده شد، زمانی که از برادران اَدوِنتیست که سَبَت را نگاه می‌داشتند، تنها عده‌ای بسیار اندک بودند، و از میان ایشان نیز فقط شمار کمی بر این باور بودند که رعایت آن از چنان اهمیتی برخوردار است که میان قوم خدا و بی‌ایمانان خطّ فاصل پدید آورد. اکنون تحقق آن رؤیا در حال آشکار شدن است. «آغاز آن زمانِ تنگی» که در اینجا از آن یاد شده است، به زمانی اشاره ندارد که بلاها آغاز به ریخته شدن کنند، بلکه به دوره‌ای کوتاه درست پیش از ریخته شدن آنها، در حالی که مسیح در قُدس است، اشاره دارد. در آن زمان، هنگامی که کار نجات به پایان خود نزدیک می‌شود، تنگی بر زمین فرود خواهد آمد، و امت‌ها خشمگین خواهند شد، با این حال مهار خواهند شد تا مانع کار فرشتهٔ سوم نگردند. در آن زمان «باران آخر»، یا تازگی‌بخشی از حضور خداوند، خواهد آمد تا به آواز بلند فرشتهٔ سوم قدرت ببخشد و مقدسان را آماده سازد تا در آن دوره‌ای که هفت بلای آخر ریخته خواهد شد، پایدار بایستند.» Early Writings, 85.

The “short period” of time leading to the close of probation is the period “Christ is in the sanctuary” “closing” the “work of salvation.”

دورانِ «کوتاه» زمانی که به پایانِ مهلتِ فیض منتهی می‌شود، همان دورانی است که «مسیح در مَقدِس» قرار دارد و «کارِ نجات» را «به پایان» می‌رساند.

“In the typical system, which was a shadow of the sacrifice and priesthood of Christ, the cleansing of the sanctuary was the last service performed by the high priest in the yearly round of ministration. It was the closing work of the atonement—a removal or putting away of sin from Israel. It prefigured the closing work in the ministration of our High Priest in heaven, in the removal or blotting out of the sins of His people, which are registered in the heavenly records. This service involves a work of investigation, a work of judgment; and it immediately precedes the coming of Christ in the clouds of heaven with power and great glory; for when He comes, every case has been decided. Says Jesus: ‘My reward is with Me, to give every man according as his work shall be.’ Revelation 22:12. It is this work of judgment, immediately preceding the second advent, that is announced in the first angel’s message of Revelation 14:7: ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” The Great Controversy, 352.

«در نظام تمثیلی، که سایه‌ای از قربانی و کهانتِ مسیح بود، تطهیرِ قدس آخرین خدمتی بود که کاهنِ اعظم در جریان خدمتِ سالانه انجام می‌داد. این، کارِ پایانیِ کفاره بود—برداشتن یا دور کردنِ گناه از اسرائیل. این امر، کارِ پایانی را در خدمتِ کاهنِ اعظمِ ما در آسمان پیش‌نگاری می‌کرد، یعنی در برداشتن یا محو کردنِ گناهانِ قومِ او که در سوابقِ آسمانی ثبت شده‌اند. این خدمت، شاملِ کارِ تحقیق، کارِ داوری است؛ و بی‌درنگ پیش از آمدنِ مسیح در ابرهای آسمان با قوت و جلالِ عظیم واقع می‌شود؛ زیرا هنگامی که او می‌آید، هر پرونده‌ای تعیین شده است. عیسی می‌فرماید: "پاداشِ من با من است تا به هر کس بحسبِ اعمالش بدهم." مکاشفه ۲۲:۱۲. همین کارِ داوری است که بلافاصله پیش از رجعتِ ثانی اعلام می‌شود، در پیامِ فرشتهٔ اولِ مکاشفه ۱۴:۷: "از خدا بترسید و او را جلال دهید، زیرا ساعتِ داوریِ او رسیده است."» نبرد عظیم، ۳۵۲.

The “blotting out of the sins of His people” occurs during the judgment of the living.

«محو شدنِ گناهانِ قومِ او» در جریانِ داوریِ زندگان رخ می‌دهد.

Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

پس توبه کنید و بازگشت نمایید تا گناهان شما محو گردد، تا اوقات تازگی از حضور خداوند فرا رسد؛ و او عیسی مسیح را که از پیش به شما موعظه شده بود، بفرستد؛ همان که آسمان می‌باید او را بپذیرد تا زمان‌های اعادۀ همۀ چیزها، که خدا از بدو عالم به زبان همۀ انبیای مقدس خویش بیان فرموده است. اعمال 3:19–21

In order to repent, one must be living, and the repentance that Peter is here referring to in its perfect sense takes place when the “refreshing shall come.” The rest and the refreshing are the latter rain, which began when the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. That mighty angel was also the first angel of August 11, 1840 that descended when Islam was restrained, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The “refreshing” and “the times of restitution of all things” begins with Islam being loosed to anger the nations, and then restrained while the one hundred and forty-four thousand are sealed. 9/11 marks the times of the refreshing and rest, which is the latter rain, and it marks the period of the “restitution of all things.” What is restored is the church, which since the rebellion of 1863 has been the church militant, but will become the church triumphant in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

توبه کردن مستلزم آن است که انسان زنده باشد، و توبه‌ای که پطرس در اینجا در معنای کامل آن بدان اشاره می‌کند، هنگامی واقع می‌شود که «ایام تازگی فرا رسد». آرامش و تازگی همان باران آخر است، که آغاز آن زمانی بود که فرشتهٔ نیرومندِ مکاشفهٔ هجده فرود آمد تا زمین را با جلال خویش روشن سازد. آن فرشتهٔ نیرومند همچنین همان فرشتهٔ اولِ یازدهم اوت 1840 بود که هنگامی فرود آمد که اسلام مهار گردید، و آن فرشته «کسی کمتر از عیسی مسیح نبود». «تازگی» و «اوقاتِ ردّ همه‌چیز» با رها شدن اسلام برای به خشم آوردن امت‌ها آغاز می‌شود، و سپس در حالی مهار می‌گردد که صد و چهل و چهار هزار نفر مُهر می‌شوند. 9/11 زمان‌های تازگی و آرامش را مشخص می‌کند، که همان باران آخر است، و نیز دورهٔ «ردّ همه‌چیز» را معین می‌سازد. آنچه اعاده می‌شود، کلیساست؛ کلیسایی که از زمان شورش 1863 کلیسای مجاهد بوده است، اما در زمان مُهر شدنِ صد و چهل و چهار هزار نفر به کلیسای ظافر بدل خواهد شد.

The church militant is a mixture of wheat and tares, and the church triumphant is the first fruit wheat offering of Pentecost. 9/11 was the first time Balaam struck the ass, and Balaam (the United States) began a worldwide war on terrorism immediately after the surprise attack. Balaam’s ass represents the three woes that make up the third woe, and which run parallel to the three angel’s messages. The three woes are therefore prophetically governed by the three steps of the three angels. For this reason, the second time Balaam strikes the ass it is a doubling, as is always the case in the second step. Between the two vineyards of the ancient literal and the modern spiritual glorious land Islam struck Israel on October 7, 2023, and there was immediately a restraint placed upon Gaza, and then Islam will strike Nashville.

کلیسای مجاهد آمیزه‌ای از گندم و کرکاس است، و کلیسای ظافر، هدیۀ نوبرِ گندمِ پنطیکاست است. ۱۱ سپتامبر نخستین باری بود که بلعام الاغ را زد، و بلعام (ایالات متحده) بلافاصله پس از آن حملۀ غافلگیرانه، جنگی جهانی علیه تروریسم را آغاز کرد. الاغِ بلعام نمایندۀ سه وای‌ای است که وایِ سوم را تشکیل می‌دهند و به موازاتِ پیام‌های سه فرشته جریان دارند. بنابراین، این سه وای از لحاظ نبوی به‌وسیلۀ سه گامِ سه فرشته هدایت می‌شوند. از این رو، بار دوم که بلعام الاغ را می‌زند، آن ضربه مضاعف است، چنان‌که همواره در گام دوم چنین است. میانِ دو تاکستانِ سرزمینِ باشکوهِ کهنِ لفظی و سرزمینِ باشکوهِ نوینِ روحانی، اسلام در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل ضربه زد، و بی‌درنگ مهاری بر غزه نهاده شد، و سپس اسلام به نشویل ضربه خواهد زد.

The Nashville strike is the second of the two surprise attacks that in Balaam’s testimony occurs between the vineyards. Nashville marks the prophetic waymark when the message of the midnight cry joins the second angel. The midnight cry message begins when Christ’s two disciples, (representing the second angel’s message) loose the ass at the beginning of the triumphal entry. That procession ultimately leads to the cross, which represents the earthquake of the soon-coming Sunday law where the whore of Rome overcomes the sixth kingdom of Bible prophecy after her being forgotten for the history of the United States.

حملهٔ نشویل دومینِ آن دو یورشِ غافلگیرانه است که در شهادت بلعام در میانِ تاکستان‌ها رخ می‌دهد. نشویل نشانهٔ راهِ نبوی‌ای را مشخص می‌سازد که در آن، پیامِ فریادِ نیمه‌شب به فرشتهٔ دوم می‌پیوندد. پیامِ فریادِ نیمه‌شب از آن‌گاه آغاز می‌شود که دو شاگردِ مسیح، (که نمایانگرِ پیامِ فرشتهٔ دوم‌اند) الاغ را در آغازِ ورودِ ظفرمندانه رها می‌کنند. آن حرکتِ آیینی در نهایت به صلیب می‌انجامد، که نمایانگرِ زلزلهٔ قانونِ یک‌شنبهٔ قریب‌الوقوع است؛ جایی که فاحشهٔ روم، پس از آن‌که در تاریخِ ایالات متحده به فراموشی سپرده شد، بر ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتابِ مقدس غلبه می‌یابد.

When the whore begins to sing her songs at the Sunday law the battle of Nineveh will have been repeated and the key will have been turned that marks the opening of the image of the beast testing time in the world. The battle of Nineveh is the ending of the midnight cry proclamation, which then turns into the loud cry of the third angel. The beginning of that period, which is marked by the surprise attack upon Nashville will also have been typified by the battle of Nineveh, for Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning. The Nashville attack will of prophetic necessity contain the elements of a victory of Rome over Persia that allows Islam to fill the earth with darkness. Donald Trump is the symbol of the image of Rome, so he will prevail in the battle of Nineveh associated with the Nashville strike, but his strength to resist the flood of Islam will have been depleted.

هنگامی که فاحشه در قانون یکشنبه سرودهای خود را آغاز به خواندن کند، نبرد نینوا تکرار شده خواهد بود و کلیدی که نشانگر گشایشِ زمانِ آزمایشِ صورتِ وحش در جهان است، چرخانده شده خواهد بود. نبرد نینوا پایانِ اعلامِ فریادِ نیمه‌شب است، که سپس به فریادِ بلندِ فرشتهٔ سوم تبدیل می‌شود. آغازِ آن دوره، که با حملهٔ غافلگیرانه بر نشویل مشخص می‌گردد، نیز به‌واسطهٔ نبرد نینوا نمونه‌سازی شده خواهد بود، زیرا عیسی، به‌عنوان الفا و اُمگا، همواره پایان را با آغاز به تصویر می‌کشد. حمله به نشویل، بنا بر ضرورت نبوی، عناصرِ پیروزیِ روم بر پارس را در بر خواهد داشت که به اسلام اجازه می‌دهد زمین را از تاریکی پر سازد. دونالد ترامپ نمادِ صورتِ روم است، ازاین‌رو او در نبرد نینوای مرتبط با ضربهٔ نشویل غالب خواهد شد، اما نیروی او برای مقاومت در برابر سیلابِ اسلام تحلیل رفته خواهد بود.

The battle that Ronald Reagan succeeded in winning in 1989 was a cold war that had began at the end of the Second World War. Trump’s cold war is the battle of Panium, and it leads to the Third World War at the Sunday law, which has been typified by the battle of Actium and also the battle of Nineveh. Trump’s cold war, represented by the battle of Panium leads to the bringing down of the “wall” of separation of church and state in the Constitution, as typified by the bringing down of the Berlin “wall” in 1989.

نبردی که رونالد ریگان در سال ۱۹۸۹ موفق به پیروزی در آن شد، جنگی سرد بود که در پایان جنگ جهانی دوم آغاز شده بود. جنگ سرد ترامپ، نبرد پانیوم است، و به جنگ جهانی سوم در هنگام قانون یکشنبه منتهی می‌شود؛ قانونی که به‌واسطهٔ نبرد آکتیوم و نیز نبرد نینوا به‌صورت نمادین پیش‌نموده شده است. جنگ سرد ترامپ، که با نبرد پانیوم نمایانده می‌شود، به فرو افکندن «دیوار» جدایی کلیسا و دولت در قانون اساسی می‌انجامد، همان‌گونه که فروافکندن «دیوار» برلین در سال ۱۹۸۹ نماد آن بوده است.

Nashville represents the point where the ass of Balaam crushes Balaam's foot against the wall, thus identifying a crippling at the wall. The period of the midnight cry begins with an event that crashes into the wall of separation in the Constitution, thus marking the beginning of the setting up of the image of the beast (the combination of church and state) with a waymark that typifies the tearing down of the wall of separation at the ending of the setting up of the image of the beast. Donald Trump will prophetically speak with an executive order that typifies the speaking at the Sunday law, as typified with the Alien and Sedition Acts of 1798. He will there defeat the globalists of the Democratic party and their counterparts of the RINO globalists of the Republican party. His victory over the enemies typified by Persia in the battle of Nineveh, will leave both sides of the political war sapped of the strength necessary to resist the locusts of Islam that will spread over the land. The crushed foot of Trump is the wall at the beginning of the midnight cry proclamation that leads to the wall at the ending.

نشویل نمایانگر نقطه‌ای است که در آن الاغِ بلعام، پای بلعام را به دیوار می‌فشارد و خرد می‌کند، و بدین‌سان از زمین‌گیرشدنی در کنار دیوار پرده برمی‌دارد. دورهٔ فریادِ نیمه‌شب با رویدادی آغاز می‌شود که به دیوارِ جدایی در قانون اساسی برخورد می‌کند؛ و بدین‌گونه آغاز برپاداشتنِ تصویرِ وحش را رقم می‌زند (یعنی اتحاد کلیسا و دولت)، با نشانه‌ای که فرو ریختنِ دیوارِ جدایی را در پایانِ برپاداشتنِ تصویرِ وحش، به‌گونه‌ای نمادین، بازمی‌نمایاند. دونالد ترامپ به‌طور نبوی با یک فرمان اجرایی سخن خواهد گفت؛ فرمانی که «سخن گفتن» در قانونِ یکشنبه را نمادپردازی می‌کند، همان‌گونه که در قوانینِ بیگانگان و فتنه‌انگیزیِ 1798 به‌صورت نمادین نشان داده شد. او در آنجا جهانی‌گرایانِ حزب دموکرات و همتایان آنان، یعنی جهانی‌گرایانِ RINO در حزب جمهوری‌خواه، را شکست خواهد داد. پیروزی او بر دشمنانی که در نبردِ نینوا به‌وسیلهٔ فارس نمادپردازی شده‌اند، هر دو سوی جنگِ سیاسی را از نیروی لازم برای مقاومت در برابر ملخ‌های اسلام که بر سراسر سرزمین گسترده خواهند شد، تهی خواهد ساخت. پایِ خردشدهٔ ترامپ همان دیوار در آغازِ اعلامِ فریادِ نیمه‌شب است که به دیوارِ پایان منتهی می‌شود.

We will continue this consideration of the three woes in the next article.

ما بررسی این سه وای را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.