پرده کی تاریخِ چہلم آیت — عدد تئیس

"این مهر کردنِ بندگانِ خدا همان چیزی است که در رؤیا به حزقیال نشان داده شد." Testimonies to Ministers, 445.

«وقتی شهادت خود را به پایان رسانند [در حال به پایان رساندن آن باشند].» دوره‌ای که در آن دو شاهد می‌بایست در پلاس نبوت کنند، در سال 1798 به پایان رسید. هنگامی که به پایان کار خود در گمنامی نزدیک می‌شدند، می‌بایست به‌وسیله قدرتی که به‌عنوان «آن وحشی که از هاویه برمی‌آید» معرفی شده است، بر ضد ایشان جنگی برپا شود. در بسیاری از ملت‌های اروپا، قدرت‌هایی که در کلیسا و دولت فرمان می‌راندند، طی قرن‌ها از طریق دستگاه پاپی، زیر کنترل شیطان بوده‌اند. اما در اینجا جلوه‌ای تازه از قدرت شیطانی به معرض دید آورده می‌شود.» جدال عظیم، 268.

اور میں، دانی ایل، اکیلا ہی اُس رؤیا کو دیکھا؛ کیونکہ جو آدمی میرے ساتھ تھے اُنہوں نے اُس رؤیا کو نہ دیکھا، لیکن ایک بڑی کپکپی اُن پر طاری ہو گئی، یہاں تک کہ وہ اپنے آپ کو چھپانے کے لیے بھاگ گئے۔ دانی ایل 10:7۔

شما نیز، چون سنگ‌های زنده، به‌صورت خانه‌ای روحانی و کهانتی مقدس بنا می‌شوید تا قربانی‌های روحانی را که به‌واسطۀ عیسی مسیح نزد خدا مقبول است، تقدیم کنید. اول پطرس ۲:۵.

و به من گفت: ای پسر انسان، شکمت را بخوران و اندرونت را از این طوماری که به تو می‌دهم پر ساز. پس آن را خوردم، و در دهانم از شیرینی همچون عسل بود. و به من گفت: ای پسر انسان، برخیز، نزد خاندان اسرائیل برو و سخنان مرا به ایشان بگو. زیرا تو نزد قومی با زبان بیگانه و گفتاری دشوار فرستاده نشده‌ای، بلکه نزد خاندان اسرائیل؛ نه نزد قوم‌های بسیار با زبان بیگانه و گفتاری دشوار که سخنان ایشان را نتوانی فهمید. یقیناً اگر تو را نزد آنان فرستاده بودم، به تو گوش می‌دادند. لیکن خاندان اسرائیل به تو گوش نخواهند داد، زیرا به من گوش نمی‌دهند؛ چون تمامی خاندان اسرائیل گستاخ‌روی و سخت‌دل‌اند. اینک من روی تو را در برابر روی‌های ایشان استوار ساخته‌ام، و پیشانی تو را در برابر پیشانی‌های ایشان استوار گردانیده‌ام. پیشانی تو را چون الماس، سخت‌تر از سنگ خارا ساخته‌ام؛ از ایشان مترس و از چهره‌های ایشان هراسان مشو، هرچند ایشان خاندان فتنه‌جو باشند. حزقیال ۳:‏۳–۹

اے فرزندِ آدم، میں نے تجھے اسرائیل کے گھرانے کے لیے نگہبان مقرر کیا ہے؛ پس تو میرے منہ سے کلام سن، اور میری طرف سے اُنہیں آگاہ کر۔ جب میں شریر سے کہوں، تو یقیناً مرے گا؛ اور تو اُسے آگاہ نہ کرے، نہ شریر کو اُس کی شریر راہ سے باز آنے کے لیے تنبیہ کرے تاکہ اُس کی جان بچ جائے؛ تو وہی شریر شخص اپنی بدکرداری میں مرے گا، لیکن اُس کا خون میں تیرے ہاتھ سے طلب کروں گا۔ لیکن اگر تو شریر کو آگاہ کرے، اور وہ اپنی شرارت سے، اور اپنی شریر راہ سے باز نہ آئے، تو وہ اپنی بدکرداری میں مرے گا؛ مگر تو نے اپنی جان بچا لی۔ پھر اگر کوئی راستباز اپنی راستبازی سے پھر جائے، اور بدکرداری کرے، اور میں اُس کے آگے ٹھوکر کا سبب رکھوں، تو وہ مرے گا: چونکہ تو نے اُسے آگاہ نہیں کیا، وہ اپنے گناہ میں مرے گا، اور اُس کی وہ راستبازیاں جو اُس نے کی تھیں یاد نہ کی جائیں گی؛ لیکن اُس کا خون میں تیرے ہاتھ سے طلب کروں گا۔ تاہم اگر تو اُس راستباز کو آگاہ کرے کہ راستباز گناہ نہ کرے، اور وہ گناہ نہ کرے، تو وہ یقیناً زندہ رہے گا، کیونکہ اُسے آگاہ کیا گیا؛ اور تو نے بھی اپنی جان بچا لی۔ حزقی ایل 3:17–21۔

پس روح در من داخل شد و مرا بر پاهایم برپا داشت، و با من سخن گفت و به من فرمود: «برو و خویشتن را در اندرونِ خانه‌ات محبوس کن. اما تو، ای پسر انسان، اینک بر تو بندها خواهند نهاد و تو را با آنها خواهند بست، و در میان ایشان بیرون نخواهی رفت. و من زبانت را به کام دهانت خواهم چسبانید، تا گنگ شوی و برای ایشان توبیخ‌کننده نباشی؛ زیرا که ایشان خاندانِ یاغی‌اند. اما چون با تو سخن گویم، دهانت را خواهم گشود، و به ایشان خواهی گفت: خداوند یهوه چنین می‌فرماید؛ هر که می‌شنود، بشنود؛ و هر که بازمی‌ایستد، بازایستد؛ زیرا که ایشان خاندانِ یاغی‌اند.» حزقیال ۳:‏۲۴–۲۷.

و چنین واقع شد که در سال دوازدهمِ اسارتِ ما، در ماه دهم، در روز پنجمِ ماه، یکی که از اورشلیم گریخته بود نزد من آمد و گفت: شهر فروافتاده است. و دستِ خداوند در شامگاه، پیش از آنکه آن گریخته‌آمده برسد، بر من بود؛ و دهانم را گشوده بود، تا آنگاه که بامدادان نزد من آمد؛ و دهانم گشوده شد، و دیگر لال نبودم. حزقیال ۳۳:‏۲۱، ۲۲.

اور تُو اے اسرائیل کے ناپاک شریر شہزادے، جس کا دن آ پہنچا ہے، جب بدکرداری کا انجام ہوگا، خداوند خدا یوں فرماتا ہے: عمامہ اتار دے اور تاج اُتار رکھ؛ یہ حال اب ایک سا نہ رہے گا؛ جو پست ہے اسے سرفراز کیا جائے، اور جو بلند ہے اسے پست کیا جائے۔ میں اسے اُلٹ دوں گا، اُلٹ دوں گا، اُلٹ دوں گا؛ اور وہ نہ رہے گا، جب تک وہ نہ آئے جس کا حق ہے؛ اور میں اسے اُسی کو دوں گا۔ حزقی ایل 21:25–27۔

«برای آن “رئیس شریرِ بی‌حرمتی‌ورز” روزِ حسابرسی نهایی فرا رسیده بود. خداوند فرمان داد: “دستار را بردار، و تاج را از سر بردار.” تا زمانی که خودِ مسیح پادشاهی خویش را برپا سازد، یهودا دیگر اجازه نمی‌یافت پادشاهی داشته باشد. دربارهٔ تختِ خاندان داود، فرمان الهی چنین بود: “آن را واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد، واژگون خواهم کرد؛” “و دیگر نخواهد بود، تا آن‌که آن کسی بیاید که حق از آنِ اوست؛ و آن را به او خواهم داد.” حزقیال ۲۱:‏۲۵–۲۷.» انبیا و پادشاهان، ۴۵۱.

«هنگامی که آن چهار فرشته رها کنند، مسیح پادشاهی خود را برقرار خواهد ساخت.» Spalding and Magan, 3.

وہ کلام جو یسعیاہ بن آموص نے یہوداہ اور یروشلیم کے حق میں رؤیا میں دیکھا۔ اور آخری ایام میں یوں ہوگا کہ خداوند کے گھر کا پہاڑ پہاڑوں کی چوٹی پر قائم کیا جائے گا اور ٹیلوں سے بلند ہوگا؛ اور سب قومیں اس کی طرف رواں ہوں گی۔ اور بہت سے لوگ جائیں گے اور کہیں گے، آؤ، ہم خداوند کے پہاڑ پر، یعقوب کے خدا کے گھر کو چڑھیں؛ اور وہ ہمیں اپنی راہوں کی تعلیم دے گا، اور ہم اس کے راستوں پر چلیں گے؛ کیونکہ شریعت صیون سے صادر ہوگی، اور خداوند کا کلام یروشلیم سے۔ یسعیاہ 2:1–3۔

«این رؤیا در سال ۱۸۴۷ داده شد، در زمانی که تنها شمار بسیار اندکی از برادران ادونتیست سَبْت را نگاه می‌داشتند، و از میان ایشان نیز فقط معدودی بر این باور بودند که رعایت آن از چنان اهمیتی برخوردار است که خط تمایزی میان قوم خدا و بی‌ایمانان ترسیم کند. اکنون تحقق آن رؤیا آغاز شده است که دیده شود. «آغاز آن زمانِ تنگی» که در اینجا از آن یاد شده است، اشاره به زمانی ندارد که بلاها شروع به ریخته شدن خواهند کرد، بلکه به دوره‌ای کوتاه درست پیش از ریخته شدن آنها مربوط می‌شود، در حالی که مسیح در قدس است. در آن زمان، هنگامی که کار نجات به پایان خود نزدیک می‌شود، تنگی بر زمین فرود خواهد آمد، و امت‌ها خشمگین خواهند شد، اما مهار خواهند گردید تا مانع کار فرشتهٔ سوم نشوند. در آن زمان، «باران آخر»، یا تازگی‌بخشی از حضور خداوند، خواهد آمد تا به آواز بلند فرشتهٔ سوم قدرت بخشد و مقدسان را برای ایستادگی در دوره‌ای آماده سازد که در آن هفت بلای آخر ریخته خواهد شد.» Early Writings, 85.

شما نیز، همچون سنگ‌های زنده، بنایی روحانی ساخته می‌شوید، کهانتِ مقدس، تا قربانی‌های روحانی را که به‌واسطهٔ عیسی مسیح مقبولِ خداست، تقدیم کنید. ۱ پطرس ۲:۵