در کتاب حزقیال سیزده اشاره به تاریخها وجود دارد؛ شش مورد مربوط به اورشلیم است، شش مورد مربوط به مصر، و یک مورد مربوط به صور. همهٔ این اشارات در چارچوب عصیان قرار دارند، که عدد «سیزده» نماد آن است. در سال پس از آنکه همسر حزقیال بر اثر سکته درگذشت و آغاز سومین محاصره را رقم زد، به حزقیال فرمان داده شد که بر ضد مصر سخن گوید و اعلام کند که آن سرزمین به مدت چهل سال ویران خواهد بود.
و من زمین مصر را در میان سرزمینهای ویران، و شهرهایش را در میان شهرهای خرابشده، تا چهل سال ویران خواهم ساخت؛ و مصریان را در میان امتها پراکنده، و در میان ممالک متفرق خواهم نمود. لیکن خداوند یهوه چنین میفرماید: در پایان چهل سال، مصریان را از میان قومهایی که در آنها پراکنده شدهاند، جمع خواهم کرد؛ و اسیریِ مصر را بازخواهم گردانید، و ایشان را به سرزمین فتروس، به سرزمین مسکن ایشان، بازخواهم آورد؛ و ایشان در آنجا مملکتی پست خواهند بود. حزقیال ۲۹:۱۲–۱۴.
محاصره له میلاد څخه مخکې په ۵۸۷ کال کې پیل شوه، کله چې حزقیال ته د وینا کولو امر وشو. په «اوولسم» آیت کې، له میلاد څخه مخکې د ۵۷۱ کال نېټه دا څرګندوي چې مصر به د ترسره شوو خدمتونو په بدل کې بابل ته ورکړل شي. د سپېڅلي کتاب د زماني تسلسل څېړونکي له میلاد څخه مخکې له ۵۶۷ کال څخه تر ۵۲۷ کال پورې موده د هغې څلوېښت کلنې دورې په توګه وړاندیز کوي چې په آیتونو کې په ګوته شوې ده، او د قضاوت له هغه لومړني پیغام څخه چې له میلاد څخه مخکې په ۵۸۷ کال کې اعلان شو، د اوولسم آیت تر هغه اعلان پورې چې له میلاد څخه مخکې په ۵۷۱ کال کې وشو او پکې ویل شوي وو چې څښتن مصر د نبوکدنصر لاس ته ورکړی و، موږ یوه «اوولس کلنه» موده وینو.
لشکر نبوکدنصر نبردی طولانی و دشوار را بر ضد صور به انجام رساند (محاصره حدود ۱۳ سال، تقریباً از ۵۸۶ تا ۵۷۳ ق.م.، به درازا کشید). سپاهیان بهغایت سخت کار کردند (هر سر کچل شد و هر شانه از حمل بار ساییده و برهنه گردید)، با این همه، از خودِ صور هیچ مزد یا غنیمت قابلتوجهی به ایشان نرسید. از اینرو، خدا مصر را به نبوکدنصر خواهد داد تا در عوضِ کاری که لشکر او بر ضد صور انجام داد، جبران و «مزد» آنان باشد.
اور اسی گھر میں ٹھہرے رہو، اور جو کچھ وہ دیں، کھاتے پیتے رہو؛ کیونکہ مزدور اپنی مزدوری کا مستحق ہے۔ گھر گھر نہ پھرو۔ لوقا 10:7۔
له همدې امله نبوکدنصر لومړی صور ونیو، او له دیارلس کلنې کلابندۍ وروسته مصر هغه ته ورکړل شو. د صور له نیولو مخکې، هغه له میلاد څخه مخکې په ۵۸۶ کال کې یروشلم ونیو؛ بیا یې د صور دیارلس کلنه کلابندي ترسره کړه، او تر هغې وروسته یې مصر ونیو. یروشلم له میلاد څخه مخکې په ۵۸۶ کال کې ونیول شو، او د صور کلابندي له میلاد څخه مخکې په ۵۸۶ کال کې پیل شوه او له میلاد څخه مخکې تر ۵۷۳ کال پورې یې دوام وکړ. د دیارلس عدد د امریکا له متحده ایالاتو سره تړاو لري.
خواهر وایت به ما آگاه میسازد که اورشلیم در کتاب حزقیال، نمایانگر کلیسای لاودیکیهای ادونتیستهای روز هفتم است، و نبوکدنصر، پادشاه شمال، نمایانگر قدرت پاپی در ایام آخر میباشد. در تصویر تاریخیِ فصل بیستونهم، دزدانِ قوم تو در ایام آخر که نمایانگر روم پاپی هستند، در آن فصل سه موجودیت را مغلوب میسازند. نخست اورشلیم را تصرف میکند، سپس صور را، و سرانجام مصر را.
قضاوت د خدای له کوره پیلېږي او په متحده ایالاتو کې د پروتستانتېزم ښکر د یکشنبې تر قانون وړاندې لومړی مغلوبېږي. په متحده ایالاتو کې د مرتد پروتستانتېزم په ښکر کې د اوومې ورځې اډوېنټېسټ لاودیکیایي کلیسا هم شامله ده، چې د عهد د هغو “پخوانیو” خلکو استازیتوب کوي چې څنګ ته پرېښودل کېږي، لکه څنګه چې په ۳۴ کال کې لرغونی اسرائیل او په ۱۸۴۴ کال کې پروتستانتان څنګ ته پرېښودل شول. په ۳۴ او ۱۸۴۴ کلونو کې د خدای د عهد د هغو پخوانیو خلکو څنګ ته پرېښودل د دانیال ۸:۱۴ د دوه زره او درې سوه کلن نبوت په نبوي تاریخ کې تمثیل شوي دي. قضاوت د خدای له کوره پیلېږي او د پروتستانتېزم د ښکر قضاوت د جمهوريپالنې د ښکر تر قضاوت وړاندې کېږي.
زیرا وقت آن رسیده است که داوری از خانهٔ خدا آغاز شود؛ و اگر نخست از ما آغاز گردد، فرجام کسانی که از انجیل خدا اطاعت نمیکنند چه خواهد بود؟ ۱ پطرس ۴:۱۷
اولین اشاره به داوری مصر در آیه نخستِ باب بیستونهم آمده است، و آخرین تاریخی که حزقیال در ارتباط با مصر ذکر میکند در آیه «هفدهم» همان باب است. این باب نشان میدهد که رومِ معاصر نخست بر شاخِ پروتستانیسم غلبه میکند و سپس بر صور، که نمایانگر شاخِ جمهوریخواهی است و در قانونِ یکشنبهایِ قریبالوقوع مغلوب میشود. هنگامی که صور (ایالات متحده) بهوسیله نبوکدنصر در قانون یکشنبهای مغلوب میگردد، مصر نیز به دست او سپرده میشود. در آن هنگام، زخمِ مهلکِ پاپیّت شفا مییابد. حزقیال به ما آگاه میسازد که نهتنها زخمِ مهلکِ پاپیّت در آن زمان شفا مییابد، بلکه این امر در خلالِ دوره بارانِ آخر نیز واقع میشود.
در آن روز شاخِ خاندانِ اسرائیل را خواهم رویانید، و به تو گشایشِ دهان در میان ایشان خواهم بخشید؛ و خواهند دانست که من یهوه هستم. حزقیال 29:21.
یعقوب و اسرائیل
اشعیا بیان میکند که اسرائیل جوانه میزند، شکوفه میآورد و تمام زمین را از میوه پر میسازد. این باران است که سه مرحلهٔ جوانهزدن، شکوفهآوردن و میوهآوردن را پدید میآورد، و بنا بر گفتهٔ اشعیا، باران آخر هنگامی میرسد که «باد تند» بازداشته شود. او همچنین تصریح میکند که در دوران جوانهزدن، شکوفهآوردن و میوهآوردن، گناهان یعقوب باید پاک گردد، و واژهٔ عبری که به «پاک گردد» ترجمه شده، به معنای کفارهشدن است.
در اندازه، چون آن رویانده شود، تو با آن مخاصمه خواهی کرد؛ او بادِ تندِ خود را در روزِ بادِ شرقی بازمیدارد. پس بدینسبب، گناهِ یعقوب کفاره خواهد شد؛ و تمامیِ ثمر این است که گناه او برداشته شود؛ آنگاه که او همهٔ سنگهای مذبح را چون سنگهای گچ که خرد و درهمکوبیده شدهاند بسازد؛ بیشهها و تمثالها برپا نخواهند ماند. اشعیا 27:8، 9
کله چې د شخړې څلور بادونه (د هغه توند باد) مهار شي، د یو سل او څلور څلوېښت زرو کسانو د مهر لګولو بهیر پیلېږي، او د اډونټېزم هوښیاران او بدکاران په پای کې سره بېلېږي، او دا هر څه په «د ختیځ باد ورځ» کې سرته رسېږي. د مهر لګولو موده په 9/11 کې له یوې شیندنې سره پیل شوه او د یکشنبې د قانون پر مهال په بشپړ تویېدو سره پای ته رسېږي، چې په هغه وخت کې ځمکه له مېوې ډکېږي. د ملاکي له درېیم باب سره سم، د مهر لګولو موده د تدریجي پاکولو او تصفیې بهیر دی. خو په هغې اوولس کلنې مودې کې چې د حزقیال د نهه ویشتم باب د پیل او پای نېټو په وسیله ښودل شوې ده، د مقدس کتاب د نبوت شپږمه پاچاهي فتحه کېږي، چې یروشلم، د پروټېسټانټېزم د ښکر—کلیسا—سمبول، او صور، د جمهوریتپالنې د ښکر—دولت—سمبول، یې استازیتوب کوي. د صور د دیارلس کلنې محاصرې له پای ته رسېدو سمدستي وروسته، د لسو پاچاهانو اوومه پاچاهي، چې مصر یې استازیتوب کوي، فتحه کېږي. د یروشلم، صور او مصر دا درې فتحې هغه مهال رامنځته کېږي چې «د اسرائیلو د کورنۍ ښکر» راټوکېږي او د خولې پرانیسته ورته ورکول کېږي.
د حزقیال کاهن او زکریا کاهن دواړو ګونګتوب د یکشنبې د قانون پر مهال پای ته رسېږي، هغه وخت چې د امریکا متحده ایالات او د بلعام خره دواړه خبرې کوي. څښتن د یکشنبې د قانون پر مهال د اسرائیلو کورنۍ ته “د خولې پرانیستل” ورکوي. تر هغه وخته د یعقوب ګناهونه پاک شوي وي او نوم یې د اسرائیلو پر کورنۍ بدلېږي. هغه پیغام چې دوی یې اعلانوي، د نبوي ګونګتوب د درېیم شاهد له لارې تمثیلېږي، چې دانیال یې استازیتوب کوي، او بیا دانیال ته د دانیال د یوولسم څپرکي پیغام ورکول کېږي، چې د حبقوق هغه رؤیا هم ده چې بیا ‘خبرې کوي او دروغ نه وايي.’ حزقیال، زکریا او دانیال د درېیمې پرښتې د لوړې نارې له اعلان سره سمون لري، لکه څنګه چې یرمیا هم په پنځلسم څپرکي کې ورسره سمون لري؛ هلته ورسره ژمنه کېږي چې که له لومړۍ ناهیلۍ بېرته راپاڅېږي، نو د خدای خوله به وي.
چرا درد من جاودانه است، و زخم من علاجناپذیر، که از شفا یافتن سر باز میزند؟ آیا تو برای من یکسره چون دروغی خواهی بود، و مانند آبهایی که فرو میمانند؟ پس خداوند چنین میفرماید: اگر بازگشت کنی، آنگاه تو را باز خواهم آورد، و در حضور من خواهی ایستاد؛ و اگر گرانبها را از پَست جدا سازی، همچون دهان من خواهی بود؛ ایشان به سوی تو بازگردند، اما تو به سوی ایشان باز مگرد. ارمیا ۱۵:۱۸، ۱۹
યેશુ અંતને શરૂઆત દ્વારા દૃષ્ટાંતરૂપે દર્શાવે છે, અને 9/11 સમયે છાંટકાવથી કળીઓ ફૂટી નીકળી અને યાકૂબનો છોડ વધવા લાગ્યો; અને અંતે, જ્યારે યાકૂબનું અપરાધ શુદ્ધ કરવામાં આવશે, ત્યારે ઇઝરાયેલનું ઘર બોલશે. 9/11 સમયે જે કળી ફૂટવી વરસાદ દ્વારા સિદ્ધ થઈ હતી, તે સીલિંગના સમયના અંતે થનારી કળી ફૂટવાની ઘટનાનું પ્રતીકરૂપ છે, જ્યારે ઇઝરાયેલના ઘરના “શિંગ”ને કળી ફૂટે છે, એ જ સ્થળે જ્યાં વિમુખ પ્રોટેસ્ટન્ટવાદ અને રિપબ્લિકનવાદના શિંગોને નેબૂકદનેઝર દ્વારા પરાજિત કરવામાં આવે છે.
په هغه پړاو کې د پروتستانتي مذهب دروغجن ښکر د پروتستانتي مذهب له ریښتیني ښکر سره په تضاد کې وړاندې کېږي، چې تمثیل یې د هارون په هغې امسا کې شوی دی چې د اسرائیلو د قبیلو د نورو امساګانو پر خلاف یې غوټۍ ووهلې. د حزقیال په نهه ویشتم څپرکي کې دوه نېټې د یکشنبې د ژر راتلونکي قانون پر مهال د یو سل او څلور څلوېښتو زرو د بیرغ د پورته کولو تاریخ په ګوته کوي.
د غوټیو راټوکېدو، د ګلونو غوړېدو او په مېوو د ځمکې ډکېدو بهیر په 9/11 کې د وروستي باران د شیندل کېدو پر مهال پیل شو، کټ مټ لکه څنګه چې د پنتیکاست موسم پر خپلو شاګردانو د مسیح له خوا د څو څاڅکو په پو کولو سره پیل شو او تر پنتیکاست پورې ورسېد، چې بشپړه تویېدنه پکې وشوه. په 9/11 کې، د یعقوب (د بل ځای نیوونکي) د پاکېدو په پیل کې، چې د مهر لګولو وخت دی، د غوټیو راټوکېدل د یکشنبې د قانون پر مهال د اسرائیل (برلاسي کېدونکي) د کورنۍ د غوټیو د راټوکېدو تمثیل و. په پای کې د غوټیو راټوکېدل د پخواني عهد د قوم او د یو سل او څلور څلوېښت زرو ترمنځ توپیر څرګندوي، لکه څنګه چې د کرمل پر غره د اور تویېدو د الیاس نبي او د بعل د نبیانو ترمنځ توپیر څرګند کړ. دا توپیر د یوې داسې ډلې له لارې تمثیلېږي چې د سولې او خوندیتوب د یوه جعلي پیغام له امله د نبوت له مخې شرمېدلې ده، حال دا چې بله ډله د نبوت له مخې خوښمنه ده، او هغوی به هېڅکله ونه شرمېږي.
شِش تَمارُونهٴ مِصر
حزقیال له مصر سره تړلې څلور نورې نېټې په ګوته کوي، چې دوه یې د اسارت د یوولسم کال او پاتې دوه یې د اسارت د دولسم کال دي.
محاصرهٔ سال یازدهم
و در سال یازدهم، در ماه نخست، در روز هفتمِ ماه، واقع شد که کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: «ای پسر انسان، بازوی فرعون، پادشاه مصر، را شکستهام؛ و اینک، آن برای شفا بسته نخواهد شد، تا بر آن باندی نهند و آن را ببندند، تا نیرو یابد که شمشیر را به دست گیرد.» حزقیال ۳۰:۲۰، ۲۱
و در سال یازدهم، در ماه سوم، در روز نخستِ ماه واقع شد که کلام خداوند بر من نازل گردید و گفت: ای پسر انسان، به فرعون، پادشاه مصر، و به انبوه قومش بگو: در عظمت خویش به چه کسی مانند هستی؟ حزقیال ۳۱:۱، ۲.
د اسارت په یوولسم کال کې، په دېرشم باب کې د مصر او فرعون مټې ماتېږي او د بابل مټې پیاوړې کېږي. په یو دېرشم باب کې، په یوولسم کال کې د مصر سقوط او پر نړۍ یې اغېز په ګوته کېږي.
سال دوازدهم و سقوط اورشلیم
تاریخِ دوازدہم سال کی یہ دو تاریخیں حزقی ایل بتیس میں مذکور ہیں۔
و در سال دوازدهم، در ماه دوازدهم، در روز نخست ماه، چنین واقع شد که کلام خداوند بر من نازل شد و گفت: «ای پسر انسان، مرثیهای برای فرعون، پادشاه مصر، بردار و به او بگو: تو مانند شیرِ جوانِ امتها هستی، و همچون نهنگی در دریاها؛ و با نهرهای خود به پیش آمدی، و آبها را با پاهای خویش به تلاطم افکندی، و نهرهای ایشان را گلآلود ساختی. خداوند یهوه چنین میفرماید: پس من نیز دام خود را با جماعتی از قوم بسیار بر تو خواهم گسترد، و ایشان تو را در دام من برخواهند آورد.» حزقیال ۳۲:۱–۳
و نیز در سال دوازدهم، در روز پانزدهمِ ماه، واقع شد که کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: «ای پسر انسان، بر جماعت مصر نوحهسرایی کن، و ایشان را، یعنی او را و دختران امتهای نامدار را، به ژرفترین قسمتهای زمین فرو افکن، همراه با آنان که به هاویه فرود میروند.» حزقیال ۳۲:۱۷، ۱۸
فرعون و جماعتِ او
در اعلامِ بابِ سیویکم بر ضدّ مصر، آیات پایانی چنین بیان میدارند:
من امتها را از صدای سقوط او به لرزه درآوردم، آنگاه که او را با آنان که به هاویه فرود میروند، به جهنم فرو افکندم؛ و همهٔ درختان عدن، برگزیده و بهترینِ لبنان، همهٔ آنان که آب مینوشند، در ژرفای زمین تسلّی خواهند یافت. ایشان نیز با او به جهنم، نزد آنان که به شمشیر کشته شدهاند، فرود رفتند؛ و آنان که بازوی او بودند، که در میان امتها زیر سایهاش ساکن بودند. پس تو در جلال و عظمت، در میان درختان عدن، به که چنین مانند هستی؟ با این همه، تو نیز با درختان عدن به ژرفای زمین فرو آورده خواهی شد؛ و در میان نامختونان، با آنان که به شمشیر کشته شدهاند، خواهی خفت. این است فرعون و تمامی انبوه او، میفرماید خداوند یهوه. حزقیال ۳۱:۱۶–۱۸.
په دوه دېرشم څپرکي کې د مصر په اړه د اعلان وروستي آیتونه د یو دېرشم څپرکي مطالب تکراروي او لا یې پراخوي، او یوه ورته پاییزه وینا هم رانغاړي.
زیرا من هراسِ خود را در سرزمینِ زندگان افکندهام؛ و او در میانِ نامختونان، با آنان که به شمشیر کشته شدهاند، نهاده خواهد شد، یعنی فرعون و تمامی انبوهِ او، میگوید خداوند یهوه. حزقیال 32:32.
فصل بیستونهم و هفده سال آن
تاریخهای واقع در دورهٔ هفدهسالهای که در باب بیستونهم بازنمایی شده است، نبوکدنصر را در حال فتح مصر، و نیز دورهای چهلساله از ویرانی مصر، مشخص میسازد. عدد چهل بیانگر بیابان است و نمونهای از هزار سالی را مجسّم میسازد که در آن زمین ویران است.
«میں نے زمین کو دیکھا، اور دیکھو، وہ بے ہیئت اور سنسان تھی؛ اور آسمانوں کو، اور ان میں کوئی نور نہ تھا۔ میں نے پہاڑوں کو دیکھا، اور دیکھو، وہ لرز رہے تھے، اور سب ٹیلے ہلکے ہلکے جنبش کر رہے تھے۔ میں نے دیکھا، اور دیکھو، وہاں کوئی انسان نہ تھا، اور آسمان کے سب پرندے اُڑ گئے تھے۔ میں نے دیکھا، اور دیکھو، زرخیز مقام بیابان بن گیا تھا، اور اُس کے سب شہر خداوند کے حضور سے اور اُس کے سخت غضب کے سبب ڈھا دیے گئے تھے۔ کیونکہ خداوند نے یوں فرمایا ہے، ساری سرزمین ویران ہو جائے گی؛ تَو بھی میں اُس کا بالکلیہ خاتمہ نہ کروں گا۔» یرمیاہ 4:23–27
د حزقیال په نههویشتم فصل کې د مصر د ورانۍ د یادو شویو څلوېښتو کلونو په پای کې، د بدکارانو وروستی بیا راژوندي کېدل او د هغوی نهايي هلاکت بیان شوي دي.
ترس، و گودال، و دام، بر توست، ای ساکنِ زمین. و واقع خواهد شد که هر که از آوازِ ترس بگریزد، در گودال خواهد افتاد؛ و هر که از میانِ گودال برآید، در دام گرفتار خواهد شد؛ زیرا روزنههای از اعلی گشوده شده است، و بنیادهای زمین به لرزه درآمدهاند. زمین بهکلی شکسته شده است، زمین تماماً از هم گسسته است، زمین بهشدت متزلزل گردیده است. زمین چون مستان سخت به اینسو و آنسو خواهد تلوّتلو خورد، و مانند کلبهای جابهجا خواهد شد؛ و عصیانِ آن بر آن سنگین خواهد بود؛ و سقوط خواهد کرد و دیگر برنخواهد خاست. و در آن روز واقع خواهد شد که خداوند لشکرِ بلندمرتبگانِ اعلی را در اعلی، و پادشاهانِ زمین را بر زمین، مجازات خواهد کرد. و ایشان با هم گرد آورده خواهند شد، چنانکه زندانیان را در گودال گرد میآورند، و در زندان محبوس خواهند شد، و پس از روزهای بسیار از ایشان بازخواست خواهد شد. اشعیا 24:17–22
د حزقیال هغه پیغام، چې له مصر سره د تړلو شپږو نېټو په وسیله سره یوځای شوی دی، د ځمکني ښامار د ځواک وروستی هلاکت په ګوته کوي، چې د یکشنبې له ژر راتلونکي قانون سره پیلېږي او د زریزې په پای کې د بدکارو مصریانو تر وروستي هلاکت پورې دوام مومي.
در شهادت نبوی، وحش و نبیِ کذّاب در دریاچهٔ آتش، که نمایانگر بازگشت دوم مسیح است، به پایان خود میرسند؛ اما نابودیِ قدرت اژدها در دریاچهٔ آتش در پایان هزاره روی میدهد.
اور وہ حیوان پکڑا گیا، اور اس کے ساتھ وہ جھوٹا نبی بھی، جس نے اس کے سامنے معجزے دکھائے تھے، جن کے ذریعے اس نے اُن لوگوں کو فریب دیا جنہوں نے حیوان کا نشان قبول کیا تھا اور اُن کو بھی جو اُس کے بُت کی پرستش کرتے تھے۔ یہ دونوں زندہ ہی گندھک سے جلتی ہوئی آگ کی جھیل میں ڈال دیے گئے۔ اور باقی لوگ اُس کے تلوار سے مارے گئے جو گھوڑے پر سوار تھا، اور وہ تلوار اُس کے منہ سے نکلتی تھی؛ اور ہوا کے سب پرندے اُن کے گوشت سے آسودہ ہو گئے۔ مکاشفہ 19:20، 21
جانور اور جھوٹا نبی نبوتی طور پر مسیح کی دوسری آمد پر اپنے انجام کو پہنچتے ہیں، لیکن اژدہا اپنا مقدر ایک ہزار سال بعد مسیح کی تیسری آمد پر پاتا ہے۔
اور میں نے ایک فرشتہ کو آسمان سے اترتے دیکھا، جس کے ہاتھ میں اتھاہ گڑھے کی کنجی اور ایک بڑی زنجیر تھی۔ اور اُس نے اژدہا کو، یعنی اُس پُرانے سانپ کو، جو ابلیس اور شیطان ہے، پکڑ لیا اور اُسے ایک ہزار برس کے لیے باندھ دیا، اور اُسے اتھاہ گڑھے میں ڈال دیا، اور اُسے بند کر دیا، اور اُس پر مہر کر دی، تاکہ وہ قوموں کو پھر نہ بہکائے، جب تک کہ وہ ایک ہزار برس پورے نہ ہو جائیں؛ اور اس کے بعد ضروری ہے کہ وہ تھوڑے عرصہ کے لیے چھوڑ دیا جائے۔ مکاشفہ 20:1–3۔
سالهای یازدهم و دوازدهم
د ‘اوولسو’ کلونو هغه موده چې د حزقیال د نهه ویشتم باب په دوو نېټو کې ښودل شوې ده، د اسارت په لسم کال پیل شوه او په اووه ویشتم کال پای ته ورسېده. د دېرشم او یو دېرشم باب پیغامونه په یوولسم کال کې بیان شول، او په دوه دېرشم باب کې یادې شوې دوه نېټې د اسارت په دولسم کال کې ورکړل شوې. له هغې اوولس کلنې مودې وروسته چې په لسم کال، نږدې د اورشلیم د کلابندۍ په پیل کې، پیل شوې وه، د یوولسم کال د مصر په اړه هغه دوه پیغامونه راغلل چې په دېرشم او یو دېرشم باب کې بیان شوي دي. د یوولسم کال دواړه پیغامونه په ګډه د داسې یوه پیغام استازیتوب کوي چې د یکشنبې له قانون څخه سملاسي مخکې دی. د دولسم کال د مصر په اړه دوه نور پیغامونه له میلاد څخه مخکې په ۵۸۶ کال کې د اورشلیم د ویجاړېدو پر مهال یا تر هغه لږ وروسته ورکړل شول.
د مسیح د راتګ پیغام د نیمې شپې د ندا د هغه پیغام د یوې برخې په توګه اعلانېږي چې د یکشنبې د قانون پر مهال د لوړ غږ د ندا په پیغام بدلېږي. د مصر دوه پیغامونه د یکشنبې له قانون څخه مخکې اعلانېږي، او د مصر دوه پیغامونه د یکشنبې د قانون پر مهال یا له هغه سمدستي وروسته اعلانېږي. د هغو پیغامونو دوهګونوالی چې په هماغه یوه کال کې، د هغې کلابندۍ په ترڅ کې ورکول کېږي چې د اورشلیم په ورانېدو پای ته رسېږي، او د یکشنبې د قانون پر مهال هغه دوه نور پیغامونه، د دویمې فرښتې د پیغام تمثیل کوي، چې تل پکې دوهګونوالی وي.
پیام دوم همواره با پیام سوم دنبال میشود.
«با قلم و صدا باید این اعلام را طنینانداز سازیم، و ترتیب آنها و نیز کاربرد نبوتهایی را که ما را به پیام فرشتهٔ سوم میرسانند، نشان دهیم. فرشتهٔ سوم بدون فرشتهٔ اول و دوم نمیتواند وجود داشته باشد. این پیامها را باید بهوسیلهٔ نشریات و در خطابهها به جهان برسانیم، و در امتداد تاریخ نبوی، اموری را که بودهاند و اموری را که خواهند بود، نشان دهیم.» Selected Messages, book 2, 104, 105.
د درېیم پیغام پر مهال د ازمېښت د مهلت دروازه تړل کېږي. د متحده ایالاتو لپاره د ازمېښت مهلت د یکشنبې د قانون پر مهال پای ته رسېږي، او د نړۍ لپاره د ازمېښت مهلت هغه وخت پای ته رسېږي چې میکائیل راپاڅېږي. دا دواړه تړلې دروازې د یوه درېیم پیغام استازیتوب کوي، چې تل ترې مخکې دویم پیغام راځي، او دا دویم پیغام تل دوهګونی وي.
د دویمې فرښتې ځواکمنېدل هغه مهال بشپړېږي چې د نیمې شپې د نارې پیغام ورسره یوځای شي. د بشریت په اړه اعلان شوي دوه پیغامونه، چې په دېرشم او یو دېرشم فصلونو کې د مصر په اړه د حزقیال اعلانونه یې استازیتوب کوي، دا په ګوته کوي چې د نیمې شپې د نارې پیغام څه وخت له دویمې فرښتې سره یوځای کېږي، او د دوه دېرشم فصل دوه پیغامونه په لوړه ناره کې د درېیمې فرښتې ځواکمنېدل په ګوته کوي.
د حزقیال هغه څرخونه چې د بشري پېښو د پېچلي متقابل تعامل ښکارندوی دي، د بشریت لپاره وروستی خبرداری په ګوته کوي، چې د درېیمې فرښتې خبرداری دی، او درېیمه فرښته د لومړۍ او دویمې فرښتې له خبرداریو څخه جوړه شوې ده. د یکشنبې تر قانون مخکې د نیمې شپې ندا او د یکشنبې تر قانون وروسته لوړه ندا د حزقیال د هغو څلورو نېټو په وسیله تمثیلېږي چې د نهه ویشتم څپرکي د الفا او اومیګا د هغو نېټو په ‘اوولسو’ کلونو کې راځي چې د دانیال د یوولسم څپرکي د څلوېښتم آیت له پټ تاریخ سره سمون لري، لکه څنګه چې د هماغه څپرکي له یوولسم څخه تر شپاړسم آیت پورې انځور شوی دی.
در فصل دهم دانیال، دانیال، همانند حزقیال، لال گردانیده میشود. لالیِ دانیال در میانِ سه لمس پدید میآید؛ لمس نخست و سوم از فرشته جبرائیل بود و لمس میانی، لمسِ مسیح بود. دانیال، همانند پطرس در فاصله میان قیصریه فیلپی و صلیب، در میانه قرار دارد. در میانه، پطرس مسیحِ جلالیافته را دید، چنانکه دانیال نیز در فصل دهم دید. میانهِ آن سه فرشته، پیامِ دوم است، که ترکیبی از دو پیام میباشد.
پنجمین روز از ماه چهارم و ۱۸۴۴
د حزقیال د کتاب د لومړي باب په لومړي او دویم آیتونو کې، حزقیال د څلورمې میاشتې په پنځمه ورځ کې دی، چې د ۱۸۴۴ کال د اوومې میاشتې د غورځنګ له منځنۍ نقطې سره سمون لري. حزقیال د ۱۸۴۴ کال د اپرېل د ۱۹مې او د اکتوبر د ۲۲مې ترمنځ په نیمایي واټن کې دی، لکه څنګه چې په ۱۸۴۴ کال کې د نیمې شپې د نارې پیغاموړونکی، سامویل سنو، هم هغه مهال په همدې منځنۍ نقطه کې و چې په بوسټن کې یې د دې پیغام په اړه خپل لومړنی روښانه لید وړاندې کړ، د اپرېل له ۱۹مې څخه ۹۳ ورځې وروسته او د ۱۸۴۴ کال د اکتوبر په ۲۲مه د دروازې له تړل کېدو څخه ۹۳ ورځې مخکې. سامویل سنو د ۱۸۴۴ کال د جولای په ۲۱مه په بوسټن کې، د اوومې میاشتې د غورځنګ په منځنۍ نقطه کې و، او له دې ناخبره و چې په نبوي لحاظ د بڼې د بدلېدو پر غره له پطروس سره، د یوبیل د اوولسمې دورې په دېرشم کال کې له حزقیال سره او د لسم باب د هندارې د رؤیا پر مهال د دانیال له دویم لمس سره ولاړ و.
صور
پیش از آنکه به تاریخگذاریِ شش اشارهٔ حزقیال به اورشلیم بازگردیم، نخست باید آن تاریخ واحدی را که بر ضد صور اعلام شده بود، مشخص کنیم.
و در سال یازدهم، در روز نخستِ ماه، کلامِ خداوند بر من نازل شد که: «ای پسر انسان، چون صور بر ضد اورشلیم گفته است: هان، آن که دروازههای قومها بود، شکسته شد؛ به سوی من بازگشته است؛ اکنون که او ویران شده است، من پُر خواهم شد؛ بنابراین خداوندگار یهوه چنین میفرماید: اینک من بر ضد تو هستم، ای صور، و قومهای بسیار را بر تو برخواهم انگیخت، چنانکه دریا موجهای خود را برمیآورد. و ایشان دیوارهای صور را ویران خواهند کرد و برجهایش را فرو خواهند ریخت؛ و من غبارش را نیز از رویش خواهم سترد و او را همچون برهنهسنگی خواهم ساخت. او در میان دریا جای گستردنِ تورها خواهد بود، زیرا من این را گفتهام، خداوندگار یهوه میفرماید؛ و او غنیمتی برای قومها خواهد شد. و دخترانش که در صحرا هستند، به شمشیر کشته خواهند شد؛ و خواهند دانست که من یهوه هستم. زیرا خداوندگار یهوه چنین میفرماید: اینک من نبوکدرصر، پادشاه بابل، پادشاهِ پادشاهان را، از شمال، با اسبان، و با ارابهها، و با سواران، و گروهها، و قومی بسیار، بر صور خواهم آورد.»
او دخترانت را در صحرا به شمشیر خواهد کشت؛ و بر ضد تو دژی خواهد ساخت، و خاکریزی بر ضد تو برپا خواهد کرد، و سپر را بر ضد تو بلند خواهد نمود. و آلات جنگی را بر ضد دیوارهایت خواهد نهاد، و با تبرهای خود برجهایت را فرو خواهد ریخت. از کثرت اسبانش، غبار ایشان تو را خواهد پوشانید؛ دیوارهایت از صدای سواران و از غرش چرخها و ارابهها خواهد لرزید، آنگاه که او از دروازههایت داخل شود، چنانکه مردمان به شهری که در آن رخنهای پدید آمده باشد داخل میشوند. با سُم اسبان خود همهٔ کوچههایت را پایمال خواهد کرد؛ قوم تو را به شمشیر خواهد کشت، و ستونهای استوار قوتت به زمین فرو خواهد افتاد. و ثروتت را به غارت خواهند برد، و بازرگانیات را به یغما خواهند گرفت؛ و دیوارهایت را فرو خواهند ریخت، و خانههای دلپسندت را ویران خواهند ساخت؛ و سنگها و چوبها و خاکت را به میان آب خواهند افکند. و من صدای سرودهایت را خاموش خواهم ساخت، و دیگر آوای بربطهایت شنیده نخواهد شد. و تو را مانند برهنهسنگی خواهم ساخت؛ جای گستردن تورها خواهی بود؛ دیگر بنا نخواهی شد؛ زیرا من، یهوه، آن را گفتهام، فرمودهٔ خداوند یهوه.
خداوندگارِ خداوند صور سے یوں فرماتا ہے: کیا تیری گراوٹ کی آواز سے جزیرے نہ کانپ اٹھیں گے، جب زخمی فریاد کریں، جب تیرے بیچ میں قتلِ عام ہو؟ تب سمندر کے سب رئیس اپنے تختوں سے اتر آئیں گے، اور اپنی قبائیں اتار رکھیں گے، اور اپنے کڑھے ہوئے لباس اُتار دیں گے؛ وہ لرزہ اوڑھیں گے؛ وہ زمین پر بیٹھیں گے، اور ہر لمحہ کانپیں گے، اور تجھ پر حیران ہوں گے۔ اور وہ تیرے لیے نوحہ کریں گے، اور تجھ سے کہیں گے، تو کیسے برباد ہو گئی، اے وہ جو جہاز رانوں سے آباد تھی، اے نامور شہر، جو سمندر میں زور آور تھی، وہ اور اس کے باشندے، جو اپنے ہول سے ان سب پر دہشت طاری کرتے تھے جو اس میں رہتے تھے! اب تیرے زوال کے دن جزیرے کانپیں گے؛ ہاں، وہ جزیرے جو سمندر میں ہیں، تیری روانگی سے مضطرب ہوں گے۔ کیونکہ خداوندگارِ خداوند یوں فرماتا ہے: جب میں تجھے ایک ویران شہر بنا دوں گا، اُن شہروں کی مانند جو آباد نہیں؛ جب میں تجھ پر گہراؤ کو چڑھا لاؤں گا، اور بڑی بڑی پانی کی موجیں تجھے ڈھانپ لیں گی؛ جب میں تجھے اُن کے ساتھ نیچے اتاروں گا جو گڑھے میں اُترتے ہیں، قدیم زمانہ کے لوگوں کے ساتھ، اور تجھے زمین کے نشیبی حصوں میں، اُن جگہوں میں جو قدیم سے ویران ہیں، اُن کے ساتھ جو گڑھے میں اُترتے ہیں، تاکہ تو پھر آباد نہ ہو؛ اور میں زندوں کی سرزمین میں جلال قائم کروں گا؛ میں تجھے دہشت بنا دوں گا، اور تو پھر نہ رہے گی؛ اگرچہ تجھے ڈھونڈا جائے، تو بھی تو پھر کبھی نہ ملے گی، خداوندگارِ خداوند فرماتا ہے۔ حزقی ایل 26:1–21۔
پیام صور در سالی اعلام شد که اورشلیم ویران گردید، و این پیام نمایانگر سرنگونی ششمین پادشاهیِ نبوتِ کتابمقدس در قانون یکشنبهایِ نزدیکالوقوع است. در هنگام قانون یکشنبه، ایالات متحدهٔ آمریکا (صور) از نظر نبوی شادی میکند، زیرا اورشلیم را سرنگون ساخته است؛ اورشلیمی که خواهر وایت آن را کلیسای لاودیکیهایِ ادونتیستِ روز هفتم معرفی میکند، و حزقیال آن را «دروازههای قوم» مینامد. صور تصریح میکند که اورشلیم «بود» دروازههای قوم، به صیغهٔ زمان گذشته. «دروازه» از نظر نبوی یک کلیسا است.
اور وہ ڈر گیا اور بولا، یہ جگہ کیسی ہیبت ناک ہے! یہ خدا کے گھر کے سوا اور کچھ نہیں، اور یہی آسمان کا دروازہ ہے۔ اور یعقوب صبح سویرے اٹھا، اور اُس پتھر کو جسے اُس نے اپنے سرہانے رکھا تھا، لے کر ستون کی صورت میں قائم کیا، اور اُس کے سرے پر تیل انڈیلا۔ اور اُس نے اُس جگہ کا نام بیت ایل رکھا؛ لیکن پہلے اُس شہر کا نام لوز تھا۔ پیدایش 28:17–19۔
د “بیتاېل” کلمه د خدای کور معنا لري، او صور په دې خوشحالېږي چې د اوومې ورځې د اډوېنټېسټانو لاودیکیایي کلیسا یې دې ته اړ کړې ده چې د لمر د عبادت جبري پلي کول ومني. خو د هغو کسانو له بېځایه خوشحالۍ سره سره چې د لمر عبادت په زور پلي کوي، خدای د حزقیال له لارې وایي، “زه ستا پر ضد یم، اې صوره، او ډېر قومونه به ستا پر ضد راپاڅوم، لکه څنګه چې سمندر خپلې څپې راپورته کوي. او هغوی به د صور دېوالونه وران کړي او د هغې برجونه به ونړوي.”
“دیوارهای صور” نمایانگر حفاظتِ صور هستند. “دیوار” نمادِ ده فرمان است.
«نبی در اینجا قومی را توصیف میکند که در زمانهای از انحراف عمومی از حقیقت و پارسایی، در پیِ احیای اصولی هستند که بنیاد پادشاهی خدا را تشکیل میدهد. آنان مرمتکنندگانِ شکافی هستند که در شریعتِ خدا پدید آمده است—دیواری که او برای حفاظتِ برگزیدگانِ خویش پیرامون آنان قرار داده، و اطاعت از احکامِ عدالت، حقیقت، و طهارتِ آن، پاسدارِ همیشگیِ ایشان خواهد بود.» انبیا و پادشاهان، 677.
د خدای شریعت د خوندیتوب یو دېوال دی، خو دېوالونه، په جمع بڼه، د هغو دوو اصولو استازیتوب کوي چې صور یې ‘خوندي وساته’ او د هغه سوکالي او بریالیتوب یې رامنځته کړل؛ صور د متحده ایالاتو د جمهوري ښکر سمبول دی.
«او دو شاخ مانند برّه داشت.» شاخهای برّهگون بر جوانی، معصومیت و ملایمت دلالت دارند و بهدرستی نمایانگر خصلت ایالات متحدهاند، آنگاه که در سال 1798 به نبی بهصورت «برآمدن» عرضه شد. در میان تبعیدیان مسیحی که نخست به آمریکا گریختند و در پی پناهگاهی از ستم شاهان و تعصّب کشیشان بودند، بسیاری بودند که عزم کردند حکومتی را بر بنیاد گستردهٔ آزادی مدنی و دینی برپا سازند. دیدگاههای ایشان در اعلامیهٔ استقلال جای یافت؛ اعلامیهای که آن حقیقت عظیم را بیان میکند که «همهٔ انسانها برابر آفریده شدهاند» و به حقّ سلبناشدنیِ «حیات، آزادی و طلبِ سعادت» موهبت یافتهاند. و قانون اساسی، حقّ خودحکومتی را برای مردم تضمین میکند و مقرر میدارد که نمایندگانی که با رأی مردم برگزیده میشوند، قوانین را وضع و اجرا کنند. آزادیِ ایمان دینی نیز اعطا شد، بهگونهای که هر کس مجاز باشد خدا را مطابق حکم وجدان خویش عبادت کند. جمهوریخواهی و پروتستانیسم به اصول بنیادی این ملت بدل شدند. این اصول راز قدرت و شکوفایی آناند. ستمدیدگان و پایمالشدگان در سراسر عالم مسیحیت با علاقه و امید به این سرزمین روی آوردهاند. میلیونها تن در پی رسیدن به سواحل آن بودهاند، و ایالات متحده به جایگاهی در میان نیرومندترین ملتهای زمین برخاسته است. …
شاخهای برّهمانند و صدای اژدهاگونِ این نماد، به تناقضی چشمگیر میان اظهارهای این ملّتِ بدینسان نمایاندهشده و کردار آن اشاره دارد. «سخن گفتن» این ملّت، همان عملِ مقامات قانونگذاری و قضایی آن است. این ملّت بهواسطهٔ چنین عملی، اصول آزادیخواهانه و صلحجویانهای را که بهعنوان بنیاد سیاست خود مطرح ساخته است، دروغ خواهد شمرد. پیشگوییِ اینکه «چون اژدها سخن خواهد گفت» و «تمام قدرت وحش اوّل را» به کار خواهد بست، آشکارا از تکوینِ روحِ نابردباری و آزار و جفا خبر میدهد؛ همان روحی که در ملّتهایی که بهوسیلهٔ اژدها و وحشِ پلنگمانند نمایانده شدهاند، آشکار گردید. و این بیان که وحشِ دوشاخ «زمین و ساکنان آن را وامیدارد که وحش اوّل را پرستش کنند» نشان میدهد که اقتدار این ملّت در جهتِ تحمیلِ نوعی رعایت و مراسم به کار گرفته خواهد شد که عملی از ادای احترام به پاپیّت خواهد بود.
«چنین اقدامی آشکارا در تضاد مستقیم با اصول این حکومت، با سرشت نهادهای آزاد آن، با تصریحات صریح و خطیرِ اعلامیۀ استقلال، و با قانون اساسی خواهد بود. بنیانگذاران این ملت، با حکمت، کوشیدند از بهکارگیری قدرت دنیوی از سوی کلیسا جلوگیری کنند؛ امری که نتیجۀ ناگزیر آن، تعصب ناروا و آزار و جفا است. قانون اساسی مقرر میدارد که «کنگره نباید قانونی دربارۀ تأسیس دینی وضع کند، یا آزادی اجرای آن را منع نماید»، و نیز اینکه «هیچ آزمون دینی هرگز نباید بهعنوان شرط احراز هیچ منصب یا امانت عمومی تحت ایالات متحدۀ آمریکا لازم شمرده شود.» تنها با نقض فاحش این تضمینهای آزادی ملت است که هرگونه مراسم دینی میتواند بهوسیلۀ اقتدار مدنی تحمیل شود. اما ناسازگاریِ چنین اقدامی بیش از آنچه در آن نماد تصویر شده است، نیست. آن وحشی است با شاخهایی همچون بره—که در اظهار، پاک، ملایم، و بیآزار است—اما همچون اژدها سخن میگوید.» نبرد عظیم، 441، 442.
بنیادِ ایالاتِ متحده بهوسیلهٔ اعلامیهٔ استقلال و قانونِ اساسی نمایانده میشود که بهترتیب نمایندهٔ پروتستانتیسم و جمهوریخواهی هستند. «دیوارهای» حفاظت و رفاه عبارتاند از جمهوریخواهی و پروتستانتیسم، و در هنگامِ قانونِ یکشنبه اصولِ هر دو، یعنی هم اعلامیهٔ استقلال و هم قانونِ اساسی، واژگون میگردند؛ زیرا نبوکدنصر «منجنیقهای جنگ را بر ضد دیوارهایت برپا خواهد کرد، و با تبرهای خود برجهایت را فرو خواهد ریخت.»
د یکشنبې د قانون پر مهال ټول “برجونه” نړول کېږي، او برج د داسې یوې کلیسا سمبول دی چې بنسټیزه فلسفه یې د انسان په دې هڅه کې څرګندېږي چې خپل ځان پخپله وژغوري. د ستر یاغي نمرود او د هغه د برج په اړه، د پېغمبران او پاچاهان په کتاب کې موږ ته ویل کېږي، “کله چې برج تر یوه بریده بشپړ شوی و، یوه برخه یې د جوړوونکو د استوګنځي په توګه وکارول شوه؛ نورې خونې، چې په شاندارو سامانونو سمبالې او سینګار شوې وې، د هغوی بُتانو ته ځانګړې شوې وې. خلک پر خپلې بریا خوښ شول، د سپینو زرو او سرو زرو د خدایانو ستاینه یې وکړه، او د اسمان او ځمکې د واکمن پر ضد ودرېدل.” د یکشنبې د قانون پر مهال صور په دې خوشالېږي چې اورشلیم نسکور شوی دی، خو له ملي ارتداد وروسته ملي تباهي راځي، او د شمال پاچا به بیا د متحده ایالاتو دېوالونه او برجونه ونړوي.
در نوشتار بعدی، به بررسی شش تاریخِ اورشلیم در کتاب حزقیال خواهیم پرداخت.