تاریخِ پنهانِ آیهٔ چهل — شمارهٔ سی

در کتاب حزقیال، «محاصره»ی اورشلیم همان «نشانه»ای است که آزمونی است که به‌واسطهٔ آن سرنوشت ابدی ما تعیین خواهد شد، زیرا شکل‌گیری صورتِ وحش را مشخص می‌سازد.

«آمادگی‌ها»، «حرکت‌ها» و «رویدادها» باید پیش از آزمون شناخته شوند.

ما «باید بدانیم» «رویدادهای عظیم و جدّی را، در حالی که بر آستانهٔ تحقق آن‌ها ایستاده‌ایم.» آستانه، نیاز ما را به درک این رویدادها پیش از تحققشان مشخص می‌سازد.

تشکیلِ صورتِ حیوان پہلے ریاستہائے متحدہ میں عمل میں آتا ہے، اور اس کے بعد دنیا میں۔

در سال ۴۹۶، کلوویس، پادشاه فرانک‌ها، با کلوتیلدا ازدواج کرده بود. کلوتیلدا شاهزاده‌ای بورگوندی و دخترِ شاه شیلیپریک دومِ بورگوندی بود. پس از آن‌که پدر و مادرش در کشاکشِ قدرتی خانوادگی به قتل رسیدند، او تحت حمایت عموی خود زندگی کرد تا آن‌که در سال ۴۹۳ به همسریِ کلوویسِ اول، پادشاه فرانک‌ها، داده شد. او کاتولیک بود؛ یعنی به ایمان نیقیه‌ای/راست‌کیشِ کلیسای روم اعتقاد داشت. همین امر او را از بسیاری از دیگر خاندان‌های سلطنتی ژرمنیِ آن روزگار، که مسیحیان آریوسی بودند، متمایز می‌ساخت. مادرش، کارتنا، کاتولیک بود و کلوتیلدا در همان ایمان پرورش یافت. او بدین سبب در یادها مانده است که با پافشاری بسیار کلوویس را ترغیب می‌کرد تا بت‌پرستی را ترک گوید و تعمید کاتولیکی را بپذیرد؛ و پس از آن، گرویدن او در سال ۴۹۶ یکی از مهم‌ترین رویدادها در تاریخ آغازین فرانسه و در تاریخ آنچه مسیحیتِ به‌اصطلاح غربی خوانده می‌شود، به‌شمار می‌رود.

کلوویس در سال ۴۹۶ آغاز شکل‌گیری ساختارهای سیاسی اروپا را نشان می‌دهد که برای یاری رساندن به پاپیّت، هم‌زمان با به قدرت رسیدن آن، «برخیزند». این رویداد آغاز یک راه‌پیمایی نمادینِ ازدواج را نیز نشان می‌دهد. همچنین «بازوانِ» این آیه «مقدسِ قوّت» را نیز آلوده خواهند ساخت؛ که برای رومِ بت‌پرست و نیز رومِ پاپی، همان شهر روم است.

در کتاب دانیال دو واژهٔ عبریِ متفاوت وجود دارد که به «مقدس» ترجمه شده‌اند. واژه‌های عبریِ «miqdash» و «qodesh» هر دو به «مقدس» ترجمه می‌شوند، اما «qodesh» فقط می‌تواند بر موجودیتی مقدس دلالت کند، حال آنکه «miqdash» بسته به سیاق، می‌تواند بر مقدسیتِ مقدس یا نامقدس اطلاق شود.

«مقدّسِ قوّت» در آیهٔ سی‌ویکم «میقداش» است و نمایانگر مقدّسِ قوّتِ روم است، که برای هر دو رومِ بت‌پرست و رومِ پاپی، شهرِ روم بود. از نبردِ آکتیوم، هنگامی که اکتاویان امپراتوری را متحد ساخت، رومِ بت‌پرست به مدت سیصد و شصت سال (یک زمان) شکست‌ناپذیر بود، در تحققِ آیهٔ بیست‌وچهارمِ دانیال یازدهم.

روم، «مقدِسِ قوت» «آلودہ» کیا گیا (آلودہ سے مراد ’زخمی یا منحل کیا گیا‘ ہے)، شہر کے خلاف جاری جنگ کے ذریعے آنے والے «بازوؤں» کے سبب، جس کی نمایاں نمائندگی مکاشفہ باب آٹھ کے پہلے چار نرسنگوں میں پائی جاتی ہے۔

تاریخی که از سال 496 به بعد در پی آمد، شاهد آن بود که شهر روم آلوده گردد، زیرا از قدرت و جلال امپراتوری روم به سوی قدرت و جلال امپراتوری کاتولیک رومی دگرگون شد. آن بازوان، دین بت‌پرستی را که در این عبارت با واژهٔ «دائمی» نمایانده شده است، از میان برمی‌داشتند، زیرا دین کاتولیسیسم نیقیه‌ای را پذیرفته بودند.

ازدواج معاهده‌ای نمادینِ پاپیِ آلفا، که حرکتِ مراسمِ ازدواج خود را در سال ۴۹۶ آغاز کرده بود، در قانون یکشنبه در سال ۵۳۸ به کمال رسید، و پس از آن در سال ۱۷۹۸ فسخ گردید، درست همان‌گونه که هر ازدواج معاهده‌ایِ دیگر در دانیال یازده نیز چنین بود. مکاشفه بر رابطهٔ زناشوییِ پاپی میان پادشاهان اروپا و پاپ‌های کاتولیسیزم می‌افزاید، زیرا اژدهای مکاشفه دوازده هم شیطان است و هم پادشاهانِ رومِ بت‌پرست.

در کتاب مکاشفه، یوحنا ما را آگاه می‌سازد از سه چیزی که پادشاهان (اژدها) به وحشِ برخاسته از دریا، یعنی کاتولیسیسم، بخشیدند.

330 تا 538 یک دورهٔ نبویِ مشخص است که هشت «نشان‌راه»ِ توانمندسازیِ پاپیّت را تعریف می‌کند. آن هشت گام در شفای زخمِ مهلکِ پاپیّت در قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع بار دیگر تکرار می‌شوند.

نخستینِ هشت گام، واگذاری شهر روم به قدرت پاپی بود، و گام هشتم، واگذاری آن شهر به‌عنوان تختِ پادشاهیِ پنجمِ نبوتِ کتاب‌مقدس بود. این امر سال ۵۳۸ را به‌عنوان آن تخت، و نیز به‌مثابه «گام هشتم، که از هفت گام پیشین است» مشخص می‌سازد. گام نخست، واگذاری تخت بود و گام هشتم نیز واگذاری تخت بود؛ ازاین‌رو، گام نخست در سال ۳۳۰ آلفا است و ۵۳۸ امگا. دو تخت، سه شاخ که برکنده شدند، برداشته شدنِ دائمی، ایمان آوردنِ کلوویس و فرمانِ یوستینیان، در مجموع هشت گام را تشکیل می‌دهند که موکبِ عروسی، و در نهایت خودِ ازدواج را مشخص می‌سازند.

در سال ۱۷۹۸، فرانسه، آن قدرتی که نمایندهٔ ده پادشاه اروپایی بود و پاپیّت را در سال ۵۳۸ بر تخت نشانده بود، همان پاپیّت را از همان تخت فرو کشید. ازدواجِ عهدِ آلفا که در تاریخِ ۵۳۸ تا ۱۷۹۸ به تصویر کشیده شده است، نمونهٔ ازدواجِ عهدِ اُمگا میان قدرتِ پاپی و ده پادشاهِ مکاشفهٔ هفده است. processionِ ازدواج از ۴۹۶ تا ۵۳۸، هشت گام را نمونه‌وار می‌سازد که با هشت رئیس‌جمهورِ آخرِ ایالات متحده منطبق‌اند. کلوویس و فرانسه نمادهای ده پادشاه اروپایی‌اند. آنان نمایندهٔ ایالات متحده هستند که در قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع، پادشاهِ برترِ ده پادشاهِ مکاشفهٔ هفده خواهد شد.

پنج ازدواجِ عهدیِ پیشینِ دانیال یازده با ششمین و آخرین ازدواجِ عهدیِ ایامِ آخر همسو هستند. ازدواج‌های عهدیِ الفا و اُمگای شمال و جنوب، عروس را از جنوب به‌عنوان الفا مشخص می‌کنند و اُمگا عروسی از شمال است. در ازدواج‌های عهدیِ رومِ بت‌پرست، عروسِ الفا از مشرق به مغرب داده شد، و اُمگای سال ۳۱۳ عروسی از مغرب بود. آن چهار ازدواج، به‌گونه‌ای نبوی، به‌واسطهٔ کلئوپاترای نخست و کلئوپاترای آخر به یکدیگر پیوند خورده‌اند. ازدواجِ عهدیِ نمادینِ رومِ پاپی، داماد را به‌مثابه پادشاهِ برترِ یک هم‌پیمانیِ نبوی از ده پادشاه که با عروس خود—زنِ ارغوانیِ روم—می‌پیوندد، به تصویر می‌کشید. طلاق نیز به‌دستِ پادشاهِ برترِ آن ده پادشاه در سال ۱۷۹۸ اجرا شد.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.