کتاب یوئیل و کلیسای لائودیکیهٔ ادونتیست‌های روز هفتم - شمارهٔ سی‌وپنجم

«خداوند فرشتهٔ خود را فرستاد تا بر دلِ کشاورزی که به کتاب‌مقدس ایمان نداشت تأثیر نهد و او را به جست‌وجوی نبوت‌ها رهنمون سازد. فرشتگان خدا بارها آن برگزیده را دیدار کردند تا ذهن او را هدایت کنند و نبوت‌هایی را که همواره برای قوم خدا تاریک مانده بود، بر فهم او بگشایند. آغازِ زنجیرهٔ حقیقت به او داده شد، و او هدایت گردید تا پیوندی پس از پیوندی دیگر را بجوید، تا آن‌گاه که با شگفتی و تحسین به کلام خدا نگریست. او در آنجا زنجیره‌ای کامل از حقیقت را دید. آن کلامی که او آن را غیرالهامی پنداشته بود، اکنون با زیبایی و جلالش در برابر دیدگانش گشوده شد. او دید که بخشی از کتاب‌مقدس بخش دیگر را توضیح می‌دهد، و چون فرازی برای فهم او بسته می‌ماند، در بخش دیگری از کلام آنچه را می‌یافت که آن را تبیین می‌کرد. او کلام مقدس خدا را با شادی و با عمیق‌ترین احترام و خشیت می‌نگریست.» Early Writings, 230.

«خوابِ ویلیام میلر»

«در خواب دیدم که خدا به‌وسیلهٔ دستی نادیدنی، صندوقچه‌ای ظریف‌ساخت و شگفت‌پرداخت، به طول تقریباً ده اینچ و عرض و عمق شش اینچ، از آبنوس و مرواریدِ با ظرافت مرصع‌شده، برای من فرستاد. کلیدی نیز به آن صندوقچه آویخته بود. بی‌درنگ کلید را برگرفتم و صندوقچه را گشودم؛ آنگاه، در نهایت شگفتی و حیرت، دیدم که از انواع و اندازه‌های گوناگون جواهرات، الماس‌ها، سنگ‌های گران‌بها، و سکه‌های زر و سیم از هر اندازه و ارزش، انباشته است، که هر یک به زیبایی در جای خود در صندوقچه چیده شده بودند؛ و چون بدین‌گونه مرتب شده بودند، نوری و جلالی بازمی‌تاباندند که جز با خورشید برابری نمی‌کرد.»

«گمان کردم که وظیفهٔ من نیست که به‌تنهایی از این منظرهٔ شگفت‌انگیز بهره‌مند شوم، هرچند دلم از درخشندگی، زیبایی و ارزش محتویات آن سرشار از شادی بود. ازاین‌رو آن را بر میزی در وسط اتاقم نهادم و خبر دادم که هر که میلی دارد، بیاید و باشکوه‌ترین و درخشان‌ترین منظره‌ای را که انسان در این زندگی هرگز دیده است، مشاهده کند.»

"لوگ آنا شروع ہوئے، ابتدا میں تعداد کم تھی، مگر بڑھتے بڑھتے ہجوم بن گیا۔ جب انہوں نے پہلی بار صندوقچے کے اندر جھانکا، تو وہ حیران ہوتے اور خوشی سے پکار اٹھتے۔ لیکن جب تماشائیوں کی تعداد بڑھ گئی، تو ہر ایک جواہرات کو چھیڑنے لگا، انہیں صندوقچے سے نکال کر میز پر بکھیرنے لگا۔"

„Začal jsem si myslet, že si majitel bude znovu žádat rakev i klenoty z mých rukou; a kdybych dopustil, aby byly rozptýleny, už bych je nikdy nemohl uložit na jejich místa v rakvi tak jako dříve; a cítil jsem, že bych nikdy nebyl schopen obstát v této odpovědnosti, neboť by byla nesmírná. Tehdy jsem začal prosit lid, aby se jich nedotýkal ani je z rakve nevyndával; ale čím více jsem prosil, tím více je rozhazovali; a nyní se zdálo, že je rozhazují po celém pokoji, po podlaze i po každém kusu nábytku v místnosti.‟

“Entonces vi que entre las joyas y monedas auténticas habían esparcido una cantidad innumerable de joyas espurias y moneda falsificada. Me indigné grandemente por su vil proceder e ingratitud, y los reprendí y censuré por ello; pero cuanto más los reprendía, tanto más esparcían las joyas espurias y la moneda falsa entre las auténticas.

«آنگاه در جان جسمانیِ خود آزرده و خشمگین شدم و آغاز کردم که با نیروی جسمانی آنان را از اتاق بیرون برانم؛ اما در حالی که یکی را بیرون می‌راندم، سه تن دیگر وارد می‌شدند و خاک و تراشه و شن و هرگونه زباله و آشغال را به درون می‌آوردند، تا آنکه همهٔ جواهرات راستین، الماس‌ها و سکه‌ها را پوشانیدند، به‌گونه‌ای که همگی از نظر پنهان شدند. همچنین صندوقچهٔ مرا پاره‌پاره کردند و آن را در میان آن زباله‌ها پراکندند. گمان می‌کردم هیچ‌کس به اندوه یا خشم من اعتنا ندارد. یکسره دلسرد و شکسته‌دل شدم، و نشستم و گریستم.»

«در حالی که بدین‌سان بر فقدان عظیم خویش و مسئولیت خود می‌گریستم و ماتم می‌گرفتم، خدا را به یاد آوردم و با جدیت دعا کردم که او برایم یاری بفرستد.»

«في الحال انفتح الباب، فدخل رجل إلى الغرفة، وعندئذٍ خرج الناس جميعًا منها؛ وأخذ، وفي يده فرشاة للغبار، يفتح النوافذ، وشرع يكنس الأوساخ والقمامة من الغرفة.»

«من به او التماس کردم که دست نگه دارد، زیرا چند جواهر گران‌بها در میان آوار پراکنده بود.»

او به من گفت: «مترس»، زیرا او «از ایشان مراقبت خواهد کرد».

“سپس، هنگامی که او خاک و خاشاک را می‌روفت، جواهراتِ بدلی و سکه‌های تقلبی همه چون ابری برخاستند و از پنجره بیرون رفتند، و باد آن‌ها را با خود برد. در آن هیاهو، برای لحظه‌ای چشمانم را بستم؛ چون آن‌ها را گشودم، همهٔ زباله‌ها ناپدید شده بود. جواهراتِ گران‌بها، الماس‌ها، سکه‌های طلا و نقره، به فراوانی در سراسر اتاق پراکنده افتاده بودند.

او سپس صندوقچه‌ای را بر روی میز نهاد، بسیار بزرگ‌تر و زیباتر از نخستین، و جواهرات و الماس‌ها و سکه‌ها را مشت‌مشت گرد آورد و در صندوقچه افکند، تا آنکه حتی یکی نیز باقی نماند، هرچند برخی از الماس‌ها از نوک سنجاق نیز بزرگ‌تر نبودند.

سپس مرا فراخواند تا «بیایم و ببینم.»

„Zajrzałam do szkatuły, lecz moje oczy olśnił ten widok. Lśniły dziesięćkrotnie większą chwałą niż poprzednio. Pomyślałam, że zostały wypolerowane w piasku przez stopy tych bezbożnych ludzi, którzy rozrzucili je i podeptali w prochu. Były ułożone w szkatułe w pięknym porządku, każde na swoim miejscu, bez żadnego widocznego śladu ręki człowieka, który je tam wrzucił. Wydałam okrzyk czystej radości, a ten okrzyk mnie obudził”. Early Writings, 81–83.

و چون شهادت خویش را به پایان رسانند، آن وحش که از هاویه برمی‌آید با ایشان جنگ خواهد کرد و بر ایشان چیره خواهد شد و ایشان را خواهد کشت. و اجساد ایشان در کوچهٔ آن شهر عظیم خواهد افتاد، شهری که از لحاظ روحانی، سدوم و مصر خوانده می‌شود، همان‌جا که خداوند ما نیز مصلوب شد. و مردمانی از قوم‌ها و قبایل و زبان‌ها و امت‌ها، اجساد ایشان را سه روز و نیم خواهند دید و نخواهند گذاشت که اجساد ایشان در قبرها نهاده شود. و ساکنان زمین بر ایشان شادی خواهند کرد و به وجد خواهند آمد و برای یکدیگر هدیه‌ها خواهند فرستاد، زیرا این دو نبی ساکنان زمین را عذاب می‌دادند. مکاشفه ۱۱:۷–۱۰

اور وہ عورت بیابان میں بھاگ گئی، جہاں خدا کی طرف سے اُس کے لیے ایک جگہ تیار کی گئی تھی، تاکہ وہاں وہ اُسے ایک ہزار دو سو ساٹھ دن تک کھلائیں۔ مکاشفہ 12:6۔

و دیدم هنگامی که برّه یکی از مُهرها را گشود، یکی از آن چهار حیوان را شنیدم که چون آواز رعد می‌گفت: بیا و ببین. … و چون مُهر دوم را گشود، حیوان دوم را شنیدم که می‌گفت: بیا و ببین. … و چون مُهر سوم را گشود، حیوان سوم را شنیدم که می‌گفت: بیا و ببین. … و چون مُهر چهارم را گشود، آواز حیوان چهارم را شنیدم که می‌گفت: بیا و ببین. مکاشفه ۶:‏۱، ۳، ۵، ۷.

و شما را در میان امت‌ها پراکنده خواهم ساخت، و شمشیری از پیِ شما برهنه خواهم کرد؛ و زمین شما ویران خواهد شد، و شهرهایتان خراب. لاویان ۲۶:۳۳.

«آمدنِ مسیح به‌عنوانِ کاهنِ اعظمِ ما به اقدس‌الاقداس، برای تطهیرِ قُدس، که در دانیال ۸:۱۴ به نمایش گذاشته شده است؛ آمدنِ پسرِ انسان نزد قدیم‌الایام، چنان‌که در دانیال ۷:۱۳ ارائه شده است؛ و آمدنِ خداوند به هیکلِ خویش، که ملاکی آن را پیشگویی کرده است، همگی توصیف‌های یک رویداد واحد هستند؛ و این امر همچنین با آمدنِ داماد به عروسی، که مسیح آن را در مَثَلِ ده باکره در متی ۲۵ توصیف کرده است، به تصویر کشیده شده است.» نبرد عظیم، ۴۲۶.

اور یَہوواہ اُن کے خدا اُس دن اُنہیں اپنی قوم کے گلے کی مانند نجات دے گا؛ کیونکہ وہ تاج کے پتھروں کی مانند ہوں گے، جو اُس کی سرزمین پر جھنڈے کی طرح بلند کیے جائیں گے۔ کیونکہ اُس کی نیکی کیسی عظیم ہے، اور اُس کا حسن کیسا عظیم! غلّہ جوان مردوں کو شادمان کرے گا، اور نئی مے کنواریوں کو۔ پچھلی بارش کے وقت یَہوواہ سے بارش مانگو؛ سو یَہوواہ روشن بادل بنائے گا، اور اُنہیں بارش کی جھڑیاں دے گا، اور ہر ایک کو میدان میں گھاس عطا کرے گا۔ کیونکہ بُتوں نے بطالت کی باتیں کی ہیں، اور غیب دانوں نے جھوٹ دیکھا ہے، اور جھوٹے خواب سنائے ہیں؛ وہ عبث تسلی دیتے ہیں؛ اِس لیے وہ گلے کی مانند اپنی راہ چلے گئے، وہ مصیبت زدہ ہوئے، کیونکہ کوئی چرواہا نہ تھا۔ میرا غضب چرواہوں پر بھڑکا، اور میں نے بکری کے نروں کو سزا دی؛ کیونکہ ربُّ الافواج نے اپنے گلے، یعنی یہوداہ کے گھرانے، کی خبر گیری کی ہے، اور اُنہیں جنگ میں اپنے شاندار گھوڑے کی مانند بنا دیا ہے۔ زکریاہ 9:16–10:3۔

و دیدم هنگامی که برّه یکی از مُهرها را گشود، و شنیدم که یکی از آن چهار حیوان، گویی با آوای رعد، می‌گفت: «بیا و ببین.» و نگریستم، و اینک اسبی سفید؛ و آن که بر آن سوار بود، کمانی داشت؛ و تاجی بدو داده شد؛ و او بیرون رفت، فاتحانه و برای آنکه فتح کند. مکاشفه ۶:۱، ۲

اور میں نے آسمان کو کھلا ہوا دیکھا، اور دیکھو ایک سفید گھوڑا تھا؛ اور جو اُس پر سوار تھا وہ امین اور برحق کہلاتا تھا، اور وہ راست‌بازی سے عدالت کرتا اور جنگ کرتا ہے۔ اُس کی آنکھیں آگ کے شعلہ کی مانند تھیں، اور اُس کے سر پر بہت سے تاج تھے؛ اور اُس پر ایک نام لکھا ہوا تھا جسے کوئی آدمی نہ جانتا تھا، سوائے اُس کے خود۔ اور وہ خون میں ڈبوئی ہوئی پوشاک پہنے ہوئے تھا، اور اُس کا نام خدا کا کلام کہلاتا ہے۔ اور جو لشکر آسمان میں تھے وہ سفید گھوڑوں پر سوار، باریک کتان پہنے ہوئے، جو سفید اور پاک تھا، اُس کے پیچھے پیچھے چلے۔ مکاشفہ 19:11–14۔

تمام عُشرها را به مخزن‌ها بیاورید تا در خانهٔ من خوراک باشد؛ و اکنون مرا در این امر بیازمایید، یهوه صبایوت می‌گوید، که آیا روزنه‌های آسمان را برای شما نخواهم گشود و برکتی بر شما فرو نخواهم ریخت، به‌گونه‌ای که جایی برای پذیرش آن نباشد. ملاکی ۳:۱۰

«خوابِ برادر میلر»

“خوابِ ذیل دو سال سے زیادہ عرصہ پہلے ایڈونٹ ہیرالڈ میں شائع ہوا تھا۔ تب میں نے دیکھا کہ یہ ہمارے گزشتہ دوسرے ظہورِ مسیح کے تجربہ کو واضح طور پر نمایاں کرتا ہے، اور یہ کہ خدا نے یہ خواب پراگندہ گلّہ کے فائدہ کے لیے عطا فرمایا تھا۔”

«در میان نشانه‌های نزدیک شدنِ روز عظیم و هولناکِ خداوند، خدا رؤیاها را قرار داده است. بنگرید به یوئیل ۲:۲۸–۳۱؛ اعمال ۲:۱۷–۲۰. رؤیاها ممکن است از سه راه پدید آیند: نخست، «از کثرتِ اشتغالات.» بنگرید به جامعه ۵:۳. دوم، کسانی که زیر نفوذِ روحِ ناپاک و فریبِ شیطان‌اند، ممکن است به‌واسطهٔ تأثیر او رؤیا ببینند. بنگرید به تثنیه ۸:۱–۵؛ ارمیا ۲۳:۲۵–۲۸؛ ۲۷:۹؛ ۲۹:۸؛ زکریا ۱۰:۲؛ یهودا ۸. و سوم، خدا همواره قومِ خود را، کمابیش، از راه رؤیاها تعلیم داده است و هنوز نیز تعلیم می‌دهد؛ رؤیاهایی که به‌واسطهٔ کارگزاریِ فرشتگان و روح‌القدس پدید می‌آیند. آنان که در نورِ روشنِ حقیقت ایستاده‌اند، خواهند دانست که چه هنگام خدا به ایشان رؤیایی می‌بخشد؛ و چنین کسان به‌واسطهٔ رؤیاهای دروغین فریب نخواهند خورد و به بیراهه کشانده نخواهند شد.»

«و او گفت: اکنون سخنان مرا بشنوید؛ اگر در میان شما نبی‌ای باشد، من که یهوه هستم، خویشتن را در رؤیا بر او مکشوف خواهم ساخت، و در خواب با او سخن خواهم گفت.» اعداد 12:6. یعقوب گفت: «فرشتهٔ خداوند در خواب با من سخن گفت.» پیدایش 31:2. «و خدا در خواب شبانگاهی نزد لابانِ اَرامی آمد.» پیدایش 31:24. خواب‌های یوسف را بخوانید، [پیدایش 37:5–9،] و سپس سرگذشت جالب تحقق آنها را در مصر. «در جِبعون، خداوند در خواب شب بر سلیمان ظاهر شد.» 1 پادشاهان 3:55. آن تمثال عظیم و بسیار مهمِ باب دوم دانیال در خواب داده شد، و نیز چهار وحشِ باب هفتم، و غیره. هنگامی که هیرودیس در پی هلاک ساختن نجات‌دهندهٔ طفل بود، یوسف در خواب هشدار یافت که به مصر بگریزد. متی 2:13.

«و در ایّامِ آخر، خدا می‌فرماید، واقع خواهد شد که از روحِ خود بر تمامی بشر فرو خواهم ریخت؛ و پسران و دخترانِ شما نبوّت خواهند کرد، و جوانانِ شما رؤیاها خواهند دید، و پیرانِ شما خواب‌ها خواهند دید.» اعمال ۲:‏۱۷.

«عطای نبوت، از طریق خواب‌ها و رؤیاها، در اینجا ثمرۀ روح‌القدس است، و در ایام آخر باید به‌قدر کافی ظاهر شود تا نشانه‌ای را تشکیل دهد. این یکی از عطایای کلیسای انجیل است.»

«او برخی را رسولان عطا کرد؛ و برخی را انبیا؛ و برخی را مبشران؛ و برخی را شبانان و معلمان؛ برای تکمیل مقدسین، برای عملِ خدمت، برای بنای بدنِ مسیح.» افسسیان ۴:‏۱۱، ۱۲.

«وَٱللهُ قَدْ وَضَعَ أُنَاسًا فِي ٱلْكَنِيسَةِ: أَوَّلًا رُسُلًا، ثَانِيًا أَنْبِيَاءَ»، إلخ. 1 Corinthians 12:28. «لَا تَحْتَقِرُوا ٱلنُّبُوَّاتِ». 1 Thessalonians 5:20. وانظر أيضًا Acts 13:1؛ 21:9؛ Romans 7:6؛ 1 Corinthians 14:1, 24, 39. فالأنبياء أو النبوءات إنما هم لبنيان كنيسة المسيح؛ وليس ثَمَّةَ دليل يمكن إيراده من كلمة الله على أنها كانت ستزول قبل أن يزول المبشرون والرعاة والمعلمون. ولكن المعترض يقول: «لقد كثرت الرؤى والأحلام الكاذبة حتى إني لا أستطيع أن أثق بشيء من هذا القبيل». وصحيح أن للشيطان زيفه المقلَّد. فلقد كان له دائمًا أنبياء كذبة، ومن المؤكد أننا قد نتوقع وجودهم الآن في هذه الساعة الأخيرة من ساعاته في الخداع والانتصار. وأما الذين يرفضون مثل هذه الإعلانات الخاصة بسبب وجود المزيَّف، فإنهم، وبالقدر نفسه من الوجاهة، يستطيعون أن يمضوا قليلًا إلى أبعد من ذلك فينكروا أن الله قد أعلن نفسه للإنسان قط في حلم أو رؤيا، لأن المزيَّف كان موجودًا دائمًا.

«خواب‌ها و رؤیاها وسیله‌ای هستند که خدا از طریق آن خویشتن را بر انسان آشکار ساخته است. او از طریق این وسیله با انبیا سخن گفته است؛ عطیۀ نبوت را در شمار عطایای کلیسای انجیل قرار داده، و خواب‌ها و رؤیاها را در زمرۀ دیگر نشانه‌های «ایام آخِر» محسوب داشته است.» آمین.

«مقصودِ من از ملاحظاتِ فوق این بوده است که اعتراضات را به شیوه‌ای کتاب‌مقدّسی برطرف سازم و ذهنِ خواننده را برای مطالبِ بعدی آماده کنم.»

“ڊبليو. ايم. ملر،”

«لو همپتن، نیویورک، ۳ دسامبر ۱۸۴۷.» جیمز وایت، رؤیای برادر میلر، ۱–۶.

«1. «تابوت» نمایانگر حقایق عظیم کتاب مقدس است، مربوط به ظهور ثانوی خداوند ما عیسی مسیح، که به برادر میلر داده شد تا به جهان اعلام کند.»

«۲. «کلیدِ پیوست» شیوهٔ او در تفسیر کلام نبوی بود—مقایسهٔ کتاب‌مقدس با کتاب‌مقدس—کتاب‌مقدس، مفسّرِ خود. برادر میلر با این کلید، «صندوقچه»، یا آن حقیقتِ عظیمِ ظهور را به روی جهان گشود.»

«3. «જ્વેલ્સ, હીરા વગેરે» જે «બધી જાત અને કદનાં» હતાં અને «પેટીમાં તેમના તેમના સ્થાનોમાં અતિ સુંદર રીતે ગોઠવાયેલા» હતાં, તેઓ દેવના સંતાનોનું પ્રતીક છે, [Malachi 3:17,] જે તમામ કલીસિયાઓમાંથી અને જીવનની લગભગ દરેક સ્થિતિ અને પરિસ્થિતિમાંથી હતાં, જેમણે આગમન-વિશ્વાસ સ્વીકાર્યો હતો, અને જે તેમના તેમના સ્થાનોમાં પવિત્ર સત્યના કાર્ય માટે નિર્ભયતાપૂર્વક ઊભા રહેલા દેખાયા. આ ક્રમમાં આગળ વધતા, દરેક વ્યક્તિ પોતપોતાના કર્તવ્યનું ધ્યાન રાખતી અને દેવ સમક્ષ નમ્રતાથી ચાલતી હતી, ત્યારે «તેઓએ જગત પર એવો પ્રકાશ અને મહિમા પરાવર્તિત કર્યો» કે જેની સમતા માત્ર પ્રેરિતોના દિવસોની કલીસિયા જ કરી શકે. સંદેશ, [Revelation 14:6,7,] એમ કહેવાય તેમ પવનના પાંખો પર વહેતો ગયો, અને આમંત્રણ, «આવો, કેમ કે હવે બધી વસ્તુઓ તૈયાર છે,» [Luke 14:17,] શક્તિ અને અસર સાથે સર્વત્ર પ્રસરી ગયું.»

"4. "Mardum āmadan rā āghāz kardand, nakhost ba tedādī اندک، ammā be enjomā‘ī anboh افزوده shodand." Hengāmī ke ta‘līm-e zuhur-e Masīḥ avvalīn bār توسّط Barādar Miller va chand تنِ بس اندکِ dīgar mow‘eze shod, تأثیرِ آن اندak بود، va besyār andak kasān az آن bidār گردیدند؛ ammā az 1840 tā 1844، هر jā ke mow‘eze می‌شد، tamām-e jāme‘e be hayajān va bidārī واداشته می‌شد."

«۵. هنگامی که فرشتهٔ پرنده [مکاشفه ۱۴:۶–۷] نخست آغاز به موعظهٔ بشارت جاودانی کرد، «از خدا بترسید و او را جلال دهید، زیرا ساعت داوری او فرا رسیده است»، بسیاری با نظر به آمدن عیسی و اعاده، فریاد شادی برآوردند؛ همانانی که پس از آن، با حقیقتی که اندکی پیش‌تر ایشان را از شادی لبریز کرده بود، به مخالفت برخاستند و آن را استهزا و تمسخر کردند. آنان جواهرات را پریشان و پراکنده ساختند. این ما را به پاییز سال ۱۸۴۴ می‌رساند، زمانی که دورهٔ پراکندگی آغاز شد.»

«این را به خاطر بسپارید: آنان که زمانی «از شادی بانگ برمی‌آوردند» همان کسانی بودند که جواهرات را آشفته و پراکنده کردند. و از سال 1844 بدین‌سو، هیچ‌کس به اندازهٔ کسانی که زمانی حقیقت را موعظه می‌کردند و در آن شادی می‌نمودند، اما از آن پس کار خدا و تحقق نبوت را در تجربهٔ ادونتی گذشتهٔ ما انکار کرده‌اند، گله را چنین به‌طور مؤثر پراکنده و گمراه نساخته است.»

«۶. “جواهرات بدلی و سکۀ تقلبی” که در میان گوهرهای اصیل پراکنده شده بودند، به‌روشنی نمایانگرِ ایمان‌آوردگانِ کاذب، یا “فرزندانِ بیگانه” هستند، [Hosea 5:7] از زمانی که درِ رحمت در سال ۱۸۴۴ بسته شد.»

«7. «خاک و تراشه‌ها، شن و هر گونه زباله»، نمایانگر خطاهای گوناگون و پرشماری است که از پاییز 1844 به این سو در میان ایماندارانِ ظهورِ ثانی راه یافته‌اند. در اینجا به چند مورد از آنها اشاره خواهم کرد.

«1. موضعی که برخی از «شبانان» بلافاصله پس از اعلامِ فریادِ نیمه‌شب، با جسارتی گستاخانه اختیار کردند، این بود که آن قدرتِ جدّی و ذوب‌کنندهٔ روح‌القدس که همراهِ حرکتِ ماهِ هفتم بود، نفوذی مسمریستی بوده است. جرج استورس از نخستین کسانی بود که این موضع را اختیار کرد. نوشته‌های او را در بخش پایانی سال 1844، در Midnight-Cry که آن زمان در شهر نیویورک منتشر می‌شد، ببینید. ج. و. هایمز در کنفرانس آلبانی در بهار 1845 گفت که حرکتِ ماهِ هفتم، مسمریسمی به عمق هفت پا پدید آورد. این را کسی که حاضر بود و آن گفته را شنید، به من خبر داده است. دیگرانی نیز که در فریادِ ماهِ هفتم نقشی فعال داشتند، از آن زمان به این سو آن حرکت را کارِ ابلیس اعلام کرده‌اند. نسبت دادنِ کارِ مسیح و روح‌القدس به ابلیس، در ایامِ نجات‌دهندهٔ ما کفر بود، و اکنون نیز کفر است. 2. آزمایش‌های بسیار دربارهٔ زمانِ معیّن. از آنجا که 2300 روز در 1844 پایان یافت، افراد گوناگون زمان‌های متعددی را برای پایان یافتنِ آن تعیین کرده‌اند. با این کار، «حدود» را از جای برداشته‌اند و بر سراسرِ جنبشِ ادونت، تاریکی و تردید افکنده‌اند. 3. اسپیریتیسم با همهٔ خیالات و افراط‌هایش. این حیلهٔ ابلیس، که کاری هولناک از مرگ به انجام رسانده است، به‌درستی با «پوشال چوب» و «هر گونه زباله» نمایانده شده است. بسیاری از آنان که زهرِ اسپیریتیسم را فروبردند، حقیقتِ تجربهٔ گذشتهٔ ادونتیِ ما را پذیرفتند، و از همین واقعیت، بسیاری به این باور کشانده شده‌اند که اسپیریتیسم ثمرهٔ طبیعیِ این اعتقاد بوده است که خدا جنبش‌های بزرگ ادونت را در 1843 و 1844 هدایت کرد. پطرس، در سخن از آنان که «بدعت‌های هلاک‌کننده را پنهانی داخل خواهند کرد، و حتی خداوندی را که ایشان را خریده است انکار خواهند نمود»، می‌گوید: «به‌سببِ ایشان، طریقِ حق موردِ بدگویی واقع خواهد شد.» 4. اس. اس. اسنو که مدعی بود «ایلیای نبی» است. این مرد نیز در سیرِ عجیب و مهارگسیختهٔ خود، نقشِ خویش را در این کارِ مرگ ایفا کرده است، و روش او گرایشی داشته است که موضعِ حقیقیِ مقدسانِ منتظر را در ذهنِ بسیاری از جان‌های صادق، بی‌اعتبار سازد.»

«به این فهرستِ خطاها می‌توانستم بسیاری دیگر نیز بیفزایم، مانند «هزار سالِ» مکاشفه ۲۰:۴، ۷ در گذشته، ۱۴۴٬۰۰۰ نفرِ مکاشفه ۷:۴؛ ۱۴:۱، آنان که پس از قیام مسیح «برخاسته، از قبرها بیرون آمدند»، آموزۀ ترکِ کار، آموزۀ نابودیِ اطفال، و غیره و غیره. این خطاها با چنان جدّیتی اشاعه داده می‌شد و بر گلۀ منتظر تحمیل می‌گردید که در زمانی که برادر میلر آن رؤیا را دید، جواهراتِ حقیقی «از نظر پنهان شده بودند»، و سخنانِ نبی مصداق می‌یافت—«و داوری به عقب رانده شده است، و عدالت از دور ایستاده است»، و غیره و غیره. بنگرید به اشعیا ۵۶:۱۴.»

«در آن زمان، در سراسر سرزمین، هیچ نشریهٔ ادونتی وجود نداشت که از آرمانِ حقیقتِ حاضر دفاع کند. «دی-داون» آخرین نشریه‌ای بود که از موضعِ راستینِ گلهٔ کوچک پاسداری می‌کرد؛ اما آن نیز چندین ماه پیش از آنکه خداوند این رؤیا را به برادر میلر عطا کند، از میان رفت؛ و در واپسین تقلاهای جان‌سپارانهٔ خود، مقدسانِ خسته و آه‌کش را به سال 1877 ــ که در آن هنگام سی سال در آینده بود ــ به‌عنوان زمانِ رهاییِ نهاییِ ایشان رهنمون شد. افسوس! افسوس! جای شگفتی نیست که برادر میلر در رؤیای خود «نشست و گریست» بر این وضعِ اندوه‌بارِ امور.»

«۸. تابوت، نمایانگرِ حقیقتِ ظهور است که برادر میلر آن را، چنان‌که در مَثَلِ ده باکره ترسیم شده است، به جهان اعلان کرد. متی ۲۵: ۱–۱۱. نخست، زمان، ۱۸۴۳؛ دوم، زمانِ تأخیر؛ سوم، ندای نیمه‌شب، در ماه هفتمِ ۱۸۴۴؛ و چهارم، درِ بسته. هیچ‌کس که از سال ۱۸۴۳ بدین‌سو اوراقِ ظهورِ ثانی را خوانده باشد، انکار نخواهد کرد که برادر میلر این چهار نکته مهم را در تاریخِ ظهور تعلیم داده است. این دستگاهِ هماهنگِ حقیقت، یا «تابوت»، به‌وسیله کسانی پاره‌پاره شده و در میانِ خاکروبه‌ها پراکنده گردیده است که تجربه خویش را رد کرده‌اند و همان حقایقی را انکار نموده‌اند که خود ایشان، همراه با برادر میلر، بی‌باکانه به جهان موعظه کرده بودند.»

«۹. آن مردی که «برسِ غبارروبی» را در دست دارد، نمایندهٔ نورِ روشنِ حقیقتِ حاضر است، چنان‌که به‌وسیلهٔ پیامِ فرشتهٔ سوم [مکاشفه ۱۴:۹–۱۲] آشکار شده است؛ همان پیامی که اکنون خطاها را از میانِ باقی‌ماندگان می‌زداید. کارِ حقیقتِ حاضر در بهارِ سال ۱۸۴۸ آغاز به احیا شدن کرد، و از آن زمان تا کنون پیوسته اوج گرفته و نیرو یافته است. «برسِ غبارروبی» در حرکت بوده است، و خطاها در برابرِ نورِ روشنِ حقیقت در حالِ زایل شدن بوده‌اند؛ و برخی از جواهراتِ گران‌بها که تا اندک زمانی پیش در تاریکی و خطا پوشیده و از نظر پنهان مانده بودند، اکنون در نورِ روشنِ حقیقتِ حاضر ایستاده‌اند.»

«این کارِ بیرون آوردنِ جواهرات و پاک کردنِ خطا، به‌سرعت در حال افزایش است و مقدر است با قدرتی فزاینده پیش رود، تا آن‌گاه که همهٔ مقدسان جست‌وجو شوند و مُهرِ خدای زنده را دریافت کنند. این را با باب سی‌وچهارمِ حزقیال مقایسه کنید، و خواهید دید که خدا وعده داده است که گلّهٔ خود را، که در این روزِ تاریک و ابری از سال 1844 به این‌سو پراکنده شده‌اند، جمع کند. پیش از آن‌که عیسی بیاید، «گلّهٔ کوچک» در «یگانگیِ ایمان» گرد آورده خواهد شد. عیسی اکنون «قومی خاص برای خود، غیور در اعمال نیکو» را پاک می‌سازد، و چون بیاید، «کلیسای خود را خواهد یافت که نه لکّه‌ای دارد، نه چروکی، و نه چیزی از این‌گونه.» «او که غربالِ خود را در دست دارد، خرمنگاهِ خویش را به‌کمال پاک خواهد کرد، و گندمِ خود را در انبار جمع خواهد نمود، الخ.» متی 3:12.»

«۱۰. دومین «صندوقچه‌ای بسیار بزرگ‌تر و زیباتر از اولی» که «جواهرات»، «الماس‌ها» و سکه‌های پراکنده در آن گرد آورده شدند، نمایانگر میدان گستردهٔ حقیقت زندهٔ حاضر است که گلهٔ پراکنده در آن جمع خواهد شد، یعنی همان ۱۴۴٬۰۰۰ نفر، که همگی مُهر خدای زنده را دارند. حتی یک الماس گران‌بها نیز در تاریکی باقی نخواهد ماند. هرچند بعضی از آنها از نوک یک سنجاق نیز بزرگ‌تر نیستند، از نظر دور نخواهند ماند و در این روز که خدا جواهرات خویش را فراهم می‌آورد، بیرون گذاشته نخواهند شد. [ملاکی ۳:‏۱۶–۱۸] او می‌تواند فرشتگان خود را بفرستد و ایشان را به شتاب روانه سازد، همان‌گونه که لوط را از سدوم بیرون آورد. «زیرا خداوند کاری کوتاه بر زمین خواهد کرد.» «او آن را در عدالت کوتاه خواهد ساخت.» رومیان ۹:‏۲۸ را ببینید.» James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.