کتاب یوئیل و کلیسای ادونتیست روز هفتمِ لائودکیه‌ای - شمارهٔ سی‌وهفتم

در رؤیای ویلیام میلر، «هیاهو» در آغاز، هنگامی که مردم شروع به دست‌درازی به جواهرات کردند، مسبوق بود به این‌که میلر جواهرات را گرد آورد و ندا درداد: «بیایید و ببینید.» مسیح، در مقام مردِ جاروی گرد و غبار، از جاروب استفاده می‌کند تا زباله‌ها را بروبد، جواهرات را در صندوقچه‌ای بسیار بزرگ‌تر گرد آورد، و سپس میلر را فراخواند که «بیایید و ببینید.» هنگامی که مسیح کار جاروبِ خود را آغاز می‌کند، اتاق خالی است، زیرا میلر ثبت کرده است که «دری گشوده شد، و مردی به اتاق داخل شد، و چون مردم همه از آن بیرون رفتند، او که جاروی گرد و غبار در دست داشت، پنجره‌ها را گشود و آغاز کرد به روبیدنِ گرد و خاک و زباله از اتاق.»

مردِ جاروخاکی هنگامی به اتاق وارد می‌شود که همهٔ مردم آن را ترک کرده باشند. در سال ۲۰۲۳، مردِ جاروخاکی به آن اتاقِ خالی وارد شد، زیرا حرکتِ آن یکصد و چهل و چهار هزار نفر درهم شکسته و پراکنده شده بود. حقایقی که به‌وسیلهٔ الواحِ حبقوق در سال ۲۰۱۲ نمایانده شده بود، زیر زباله مدفون شده بود، و اتاق خالی بود. مردِ جاروخاکی اوست که پس از یحییِ تعمیددهنده آمد، همان که یحیی گفت دارای بادبیزنی است، و اینکه آن بادبیزن را به‌کار خواهد برد تا خرمنگاهِ خود را به‌کلی پاک سازد.

جلیل نمادِ یک نقطۀ عطف است، و آن نقطه بر رود اردن که عیسی برای تعمید گرفتن به آنجا آمد، بیت‌عباره نام دارد، و معنای آن «گذرگاهِ کشتی» است، و آن مکان را نشان‌گذاری می‌کند که اسرائیلِ باستان از آنجا به سوی سرزمینِ موعود عبور کرد. هنگامی که عیسی تعمید یافت، آنگاه عیسی مسیح شد. جلیل، اردن، بیت‌عباره، و عیسی که مسیح شد، همگی بر تغییرِ یک تدبیر تأکید دارند؛ همان چیزی که در نیز آن را بازمی‌نمایاند، به‌ویژه برای فیلادلفیاییان که کلیدِ درِ گشوده و بسته به ایشان داده شده است.

هنگامی که مسیح «در» را «گشود» و «به اتاق وارد شد»، آن اتاق «اتاقِ او» بود، زیرا او «خرمنگاهِ خود» را به‌کلی پاک می‌سازد. اگر آن خرمنگاه، خرمنگاهِ اوست، آن اتاق نیز اتاقِ اوست.

او به حجرهٔ خود داخل می‌شود تا گندم خویش را گرد آورد و کرکاس‌ها را جمع کرده بسوزاند. تغییرِ دورهٔ تدبیر که به‌وسیلهٔ جلیل، اُردن، بیت‌عباره، تعمید، و انتقال از یحیی به عیسی نمایش داده می‌شود، با انتقالِ کلیسای مجاهدِ لائودیکیه به کلیسای ظفرمندِ فیلادلفیه منطبق است. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ به حجرهٔ خود داخل شد. میلر در هیاهوی ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ چشمان خود را بسته بود، و چون چشمان خود را گشود، حجره از مردم خالی بود؛ حقیقت در زیرِ خطا مدفون شده بود، و سپس مردِ جاروب‌زنِ خاک، پنجره‌ها را گشود و آغاز کرد که زباله‌ها را بیرون بروبد.

در آخرین روز سال ۲۰۲۳، که به نخستین روز سال ۲۰۲۴ متصل می‌شود، شیرِ سبطِ یهودا آغاز کرد که مکاشفهٔ خویش را به‌تدریج مُهرگشایی کند. مطابق با فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ایِ مُهرگشاییِ باب دوازدهمِ دانیال، در آن هنگام سه آزمون نیز وجود می‌داشت که با این عبارات نمایان شده‌اند: «تطهیر شوند، سفید گردند و آزموده شوند».

نخستین فرشته نمایانگرِ تطهیر است، آنگاه که گناهکارِ ملزم گناهان خود را بر قربانی در صحن می‌نهد، جایی که به‌واسطۀ خون عادل شمرده می‌شود.

پس خون به مکان مقدّس برده می‌شود، جایی که فرایندِ تقدیسِ قدوسیت به‌صورتِ سفید گردیدن از طریق شست‌وشو به‌وسیلهٔ خونِ برگرفته از صحن به نمایش گذاشته می‌شود. در آنجا پارسایی در کسانی ظاهر می‌گردد که به‌وسیلهٔ خون و کلامِ شهادتِ خویش غالب می‌آیند.

سپس ایشان آزموده می‌شوند، و در ایام آخر معلوم می‌گردد که ده چندان از جمیع سایر حکیمان بابل بهترند. آزمون سوم آنجاست که ایشان در اقدس‌الاقداس جلال می‌یابند و از طبقهٔ دیگرِ حکیمانِ مدّعی ممتاز می‌گردند. آن آزمون سوم، قانونِ یکشنبه است، و آزمون نخست، دعوتِ فرشتهٔ اوّل به بازگشت به بنیادهاست، زیرا در گام بعدی، هیکل برپا می‌شود. آن گام بعدی، پیامِ جداییِ فرشتهٔ دوم است، که در پیِ آن آزمونِ محکِ فرشتهٔ سوم می‌آید.

در سال ۲۰۲۳، فرشتهٔ نخست آمد، همان‌گونه که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ آمده بود، هنگامی که با پیامی دربارهٔ اسلامِ وایِ دوم فرود آمد. او همان‌گونه که در ۱۱ سپتامبر آمده بود، با پیامی دربارهٔ اسلامِ وایِ سوم و دعوت به بازگشت به طریق‌های قدیم فرود آمد. بنیادهای تاریخ میلریتی پس از آن‌که پیام وایِ دوم در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ تحقق یافت، برپا گردید. سپس فرشتهٔ باب دهمِ مکاشفه فرود آمد، و بدین‌سان، نزول فرشتهٔ باب هجدهمِ مکاشفه و فرا رسیدن وایِ سوم را به‌گونه‌ای نمادین پیش‌نمون ساخت.

یوشیا لیچ آن شخصیت تاریخی است که با بنیان‌هایی که در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ نهاده شد، مرتبط می‌باشد. نام «یوشیا» به معنای «بنیادِ خدا» است، و پادشاه یوشیا در تاریخ مقدس، نمایانگر اصلاحات یوشیاست؛ اصلاحاتی که دربرگیرندهٔ کشف لعنتِ موسی بود، که در میان خاکروبه‌های حرم مدفون شده بود، همان‌گونه که جواهراتِ میلر در اتاق مدفون شده بود.

پادشاه یوشیا در مجدّو، که همان هارمَجِدّونِ مکاشفه فصل شانزدهم است، درگذشت. اصلاحات یوشیا تحقق نبوتی بود که آن نبیِ نافرمان بیان کرده بود، آنگاه که یربعام آن دو مذبح را در بیت‌ئیل و دان برپا ساخت. آن نبیِ نافرمان در میان الاغ و شیر جان سپرد. نام پادشاه یوشیا از پیش در نبوت آمده بود، و اصلاحات او نیز بخشی از آن پیشگویی بود؛ پیشگویی‌ای که دربرمی‌گرفت اینکه یوشیای پادشاه در آینده همان مذبحی را فرو خواهد کوبید که در آنجا نبیِ نافرمان با یربعامِ پادشاهِ شریر رویارو شده بود.

یوشیا به‌معنای «بنیادِ خدا» است، و پادشاه یوشیا پیشگویی‌ای را که حدود ۳۴۰ سال پیش از سلطنتش داده شده بود، به انجام رساند. او پیشواییِ احیا و اصلاحی را بر عهده گرفت که سرانجام به همان مذبحی رسید که نبیِ یهودا در آنجا با پادشاه یربعام رویارو شده بود. چون بدان‌جا رسید، یوشیا مذبح را درهم شکست، چنان‌که نبوت گفته بود چنین خواهد کرد. آن دو مذبحِ یربعام، بدل‌هایی عمدی از هیکلِ اورشلیم بودند، تا بدان حد که یربعام حتی عیدهای تقلبی نیز برقرار کرد. او در این کار، صرفاً همان کاری را انجام می‌داد که هارون با گوسالهٔ زرین انجام داده بود. عصیانِ هارون در بنیادِ تاریخِ مقدسِ اسرائیلِ باستان قرار داشت. این امر هنگامی رخ داد که موسی شریعت را دریافت می‌کرد، شریعتی که بنیادِ حکومتِ خداست.

شورشِ هارون شورشی بنیادین بود، و آن هنگام که یربعام ده قبیلهٔ شمالی را به‌عنوان اسرائیل بنیان نهاد، همان شورش تکرار شد. موسی هارون را توبیخ کرد، و موسی در نسبت با مسیحِ اُمگا، آلفا یا بنیاد است. هارون و موسی در شورشِ بنیادین نمایندهٔ دو طبقه‌اند، و طبقهٔ سومی نیز قهرمانانی هستند که با موسی ایستادند—لاویان. ملک یربعام و نبیِ یهودا دو طبقه در شورشِ بنیادینِ پادشاهیِ شمالی هستند، و بار دیگر لاویان قهرمانان‌اند.

در شورشِ بنیانیِ یَرُبعام، نبی‌ای از یهودا او را توبیخ کرد و دربارهٔ پادشاهی نبوت نمود که «بنیادِ خدا» نامیده خواهد شد—یوشیا. تحققِ اصلاحِ پیش‌گویی‌شده بدین‌گونه بود که چون یوشیا احیا و اصلاحِ خود را آغاز کرد، لعنتِ موسی کشف شد، و قرائتِ کلماتِ مقدسِ موسی احیا و اصلاحی را که از پیش آغاز شده بود، توان بخشید. یوشیا، که آشکارا نمادی نبوی است، نمایانگرِ احیا و اصلاحی است که هنگامی نیرو می‌گیرد که نبوتی از نوشته‌های موسی کشف شود.

بنیادی بغاوت، در سرگذشتِ پادشاه یربعام، هم به‌وسیلهٔ پادشاه اسرائیل نمایانده می‌شود و هم به‌وسیلهٔ نبی‌ای از یهودا که با اعلامی الهی بر ضدّ بغاوتِ بنیادیِ یربعام فرستاده شد، همراه با دستورالعمل‌هایی برای آن نبی که معیّن می‌کرد در بازگشت به یهودا از کدام راه باید اجتناب کند. نبیِ یهودا درخواستِ یربعام را برای ماندن رد می‌کند، اما پس از آن دعوتِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل را می‌پذیرد و بدین‌سان سرنوشتِ خود را مُهر می‌زند. آن نبیِ نافرمان میان الاغ و شیر خواهد مرد، و سپس در مقبرهٔ نبیِ دروغگو دفن خواهد شد.

در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، نبوتِ وایِ دوم به تحقق پیوست و بنیان‌های اَدونتیسم نهاده شد. جوزایا لیچ این نبوت را در سال ۱۸۳۸ ارائه کرد، و سپس ده روز پیش از ۱۱ اوت ۱۸۴۰، محاسبات خود را دقیق‌تر تنظیم نمود و ۱۱ اوت ۱۸۴۰ را به‌عنوان روزی پیشگویی کرد که در آن برتریِ امپراتوری عثمانی پایان خواهد یافت، در تحققِ نبوتِ اسلام دربارهٔ وایِ دوم.

بادشاه یوشیا نماد احیا و اصلاح نهایی است، زیرا هر نبی بیش از هر ایام پیشین، به‌گونه‌ای مستقیم‌تر از ایام آخر سخن می‌گوید. بادشاه یوشیا نماد احیا و اصلاح نهایی است، و آن اصلاح در کتاب‌مقدس به‌واسطهٔ یک پیشگویی بیان شده است. کتاب یوئیل احیا و اصلاح نهایی را که در میان کسانی واقع می‌شود که آن یکصد و چهل و چهار هزار تن خواهند بود، مشخص می‌سازد. احیای یوشیا در دو گام بود؛ آغاز شد، سپس پیشگویی‌ای گشوده گردید که به آن کار شتاب بیشتری بخشید. آن دو گام، باران اوّل و آخر است، چنان‌که در کتاب یوئیل بیان شده و در کتاب اعمال تحقق یافت، و سپس بار دیگر در تاریخ میلری تحقق پیدا کرد.

در شورش‌های بنیادینِ هارون، از پادشاه یَرُبعام و نبیِ برخاسته از یهودا تا پادشاه یوشیا، و سپس تا یوشیا لیچ، خطی از شهادت را در خصوصِ آزمونِ بنیادین شناسایی می‌کند. آزمونِ بنیادین، نخستین آزمون است که پس از آن، هنگامی که سنگِ سرگوشه نهاده می‌شود، آزمونِ هیکل فرا می‌رسد. پس از آن، سومین آزمون، یعنی آزمونِ محک، از راه می‌رسد.

از گوسالهٔ زرین، تا مذبح‌های یربعام در بیت‌ئیل و دان، تا پادشاه یوشیا، تا یوشیا لیچ، رشته‌ای از گام‌های نبوی نمایان می‌شود که به آزمون بنیادیِ ۱۱ سپتامبر رهنمون می‌گردد. هنگامی که در ۱۱ سپتامبر بناهای عظیم نیویورک فرو ریخت، نبوتی از وایِ سوم آن آزمونی را معین ساخت که دعوت به بازگشت به راه‌های کهنِ بنیادین می‌کرد؛ زیرا موازاتِ ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و ۱۱ سپتامبر را هر ادونتیستِ هفتمِ روزِ لائودیکیه‌ای که می‌خواست ببیند، می‌توانست ببیند. نقش القاعده در ۱۱ سپتامبر، در این روزهای نظریه‌های توطئه که عموماً درست هستند، غالباً مورد تردید قرار می‌گیرد؛ اما القاعده به معنای «بنیاد» است، و آنان به‌عنوان یک سازمان، یک سال پیش از زمان آخر، یعنی در ۱۹۸۹، آغاز کردند؛ و در واقع در ۱۱ اوت ۱۹۸۸.

اگر این جزئیات مربوط به نمادپردازی نبویِ بنیادها مورد توجه قرار نگیرد، بسیاری چیزها از دست می‌رود. در ۹/۱۱، بنیادها در گام نخست نهاده شد. در گام دوم، معبد با قرار گرفتن سنگِ سرپوش به اتمام می‌رسد. گام سوم، درِ بستهٔ قانون یکشنبه است. از ۹/۱۱ تا قانون یکشنبه، این پیام اساساً خطاب به ادونتیست‌های روز هفتمِ لائودیکیه است، زیرا داوری از خانهٔ خدا آغاز می‌شود، و برای خانهٔ خدا در قانون یکشنبه پایان می‌یابد. در آنجا و در آن هنگام، از ادونتیسمِ روز هفتمِ لائودیکیه عبور می‌شود؛ چنان‌که در تاریخ میلری، از پروتستان‌ها عبور شد، و در تاریخ مسیح، از یهودیان، و نیز چنان‌که در تاریخ موسی، از کسانی که در طی چهل سال مردند، عبور شد.

سومین وایِ 11/9 به‌واسطهٔ دومین وایِ 11 اوت 1840 نمونه‌سازی شده بود، و در آن سطح، هر دو نشانهٔ راه به‌وسیلهٔ الاغ نمایانده می‌شوند؛ نخستین نماد اسلام در نبوتِ کتاب‌مقدسی. قانون یکشنبه نشانِ وحش است، و آن وحش غالباً به‌صورت شیری به تصویر کشیده می‌شود، و بدین‌سان شیرِ سبطِ یهودا را جعل و بدل می‌سازد. قانون یکشنبه همان شیر است، و نبیِ نافرمان از یهودا میان الاغ و شیر جان سپرد، و در همان قبرِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل دفن شد. او در دورهٔ نبویِ از 11/9 تا قانون یکشنبه مرد، که همان دورهٔ نبویِ از الاغ تا شیر است. آن دورهٔ آزمون، قبرِ نبیِ دروغگویِ بیت‌ئیل است، که نبیِ نافرمان از یهودا را در قبرِ خودِ خویش دفن کرد.

پادشاهی یَربُعام، که به‌عنوان بدلیِ پادشاهی یهودا به تصویر کشیده شده است، جایی که اورشلیم و هیکل در آن قرار دارند، نمایانگر پروتستان‌های تاریخ میلریتی بود که دیگر قوم خدا نبودند. آنان میان ۱۱ اوت ۱۸۴۰ و درِ بستهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، عنوان عهدیِ خود را از دست دادند. آن تاریخ با ۱۱ سپتامبر تا قانون یکشنبه هم‌راستا است، و به همین سبب، نبیِ نافرمانِ یهودا در همان مقبره‌ای دفن می‌شود که پروتستان‌های مرتد، که به‌وسیلهٔ نبیِ دروغینِ بیت‌ئیل نمایانده شده بودند، در آن بودند.

به‌طور کلی، پادشاه یوشیا پادشاهی نیکو بود، اما در مِجِدّو جان سپرد؛ امری که کاربردی آشکار و مستقیم بر آرماگدون دارد. او با نپذیرفتن پیام هشدارآمیز نِخو از راه راست منحرف شد. نِخو، پادشاه مصر، و بنابراین پادشاه جنوب، در راه بود تا با بابل، پادشاه شمال، بجنگد. یوشیا نمایانگر یهودیانی است که در آرماگدون می‌میرند، زیرا پیام هشدارآمیزِ نبردِ پادشاه جنوب و پادشاه شمال را در دانیال ۱۱:۴۰–۴۵ رد کردند. آن پیام در ۱۱ سپتامبر به بنیان تبدیل شد.

پہلا امتحان پہلے فرشتے کی اس پکار پر مشتمل ہے کہ بنیادوں کی طرف واپس لوٹو۔

دومین آزمون، دعوتِ فرشتهٔ دوم است به جدایی و به اتمام رساندنِ هیکل.

تیسرا امتحان، مہر یا نشان کے بارے میں تیسرے فرشتے کی کسوٹی ہے۔

پہلا امتحان بنیادوں پر ایک امتحان ہے، اور 2024 میں سبت کی زوم مجالس سے وابستہ لوگوں میں سے تقریباً نصف صرف اُس واحد اصولی اختلاف کی بنا پر الگ ہو گئے جو 1843 کے چارٹ پر نمایاں ہے۔ یہ اختلاف اُس نشان کے بارے میں تھا جو آخری ایّام میں خدا کے لوگوں کی رؤیا کو قائم کرتا ہے۔ میلری تحریک کے زمانہ کا تنازع یہ تھا کہ پروٹسٹنٹ یہ دعویٰ کرتے تھے کہ انطیوخس ایپیفینس، یا اسلام، وہ قوت تھی جو اپنے آپ کو سرفراز کرتی ہے اور گرتی ہے، تاکہ دانی ایل 11 کی آیت چودہ میں رؤیا کو قائم کرے۔

آیا اسلام یا آنتیوخوس اپیفانِس غارتگران قوم تو بودند، یا آن‌گونه که میلر شناسایی کرد، روم بود؟ میلر دریافته بود که نیروهای ویرانگرِ بت‌پرستی و پاپ‌گرایی، هر دو همان قدرتی بودند که خویشتن را برمی‌افراشتند، سقوط کردند، و غارتگران قوم خدا بودند. این استدلال بر آن نموداری بازنمایی شده است که «به هدایت دست خدا ترسیم شد و نباید تغییر یابد»، و تنها بازنمایی بر هر یک از دو لوح حبقوق است که رویدادی را مشخص می‌کند که در کلام نبوی ارجاعی مستقیم به آن وجود نداشت. ارجاعِ موجود بر نمودار برای برجسته ساختن آن استدلالِ بنیادی بود، به‌منزلهٔ نمادی از قدرتِ جداکنندهٔ کلام نبویِ خدا.

در سال ۲۰۲۴، تقریباً نیمی از گروه زوم به سبب این برداشت نادرست جدا شدند که این ایالات متحده است که رؤیا را برقرار می‌سازد، نه روم؛ چنان‌که میلری‌ها به‌درستی از آن دفاع کردند.

تزکیه‌ای که در سال ۲۰۲۳ آغاز شد، هنگامی آغاز گردید که مسیح با بادبیزنِ خود به آن حجره درآمد، و بادبیزنْ کلماتِ حقیقتِ اوست. چون او به حجرهٔ خود درآمد، آن از مردم خالی بود؛ از این‌رو آوازی را در بیابان برانگیخت تا راه خداوند را مهیا سازد. آن آواز برای این بود که راه را برای رسولِ عهد آماده کند تا ناگهان به هیکلِ خود، یعنی هیکلِ یکصد و چهل و چهار هزار، بیاید.

پس در سال ۲۰۲۴، نخستین آزمون فرا می‌رسد: آزمونِ بنیادها، آزمونِ این‌که چه کسی رؤیا را برقرار می‌سازد—آن رؤیایی که باقی‌ماندگان را مُهر می‌کند. رؤیای درونی که باقی‌ماندگان را مُهر می‌کند، رؤیای مسیح در باب دهم است؛ و رؤیای بیرونی، رؤیایی است که به‌وسیلهٔ ضدّمسیح برقرار می‌شود، و ضدّمسیح روم است. یک رؤیای درونی از مسیح و یک رؤیای بیرونی از ضدّمسیح. مُهر شدن، استقرار یافتن در حقیقت است، هم از لحاظ روحانی و هم از لحاظ فکری؛ و رؤیای درونیِ باب دهم بُعد روحانی است، و رؤیای بیرونیِ باب یازدهم بُعد فکری. فهم و تجربهٔ متناظرِ هر دو رؤیا، معیار لازم برای هر کسی است که بخواهد مُهر شود؛ چنان‌که دانیال در آیهٔ نخستِ باب دهمِ کتاب دانیال نمایندگی می‌کند.

آزمایش آلفای مبانی بر سر آیهٔ چهاردهِ دانیال یازده بود، و این، موازیِ همان آزمایشِ بنیادیِ میلری‌ها بود؛ و آن آزمایش، یگانه مجادله‌ای از تاریخ میلری بود که بر جدولی که به حَبَقّوقِ دیده‌بان فرمان داده شد آن را بنویسد و روشن سازد، نمایان شده است. آزمایش بنیادیِ ۲۰۲۴، نزولِ فرشتهٔ اول بود، چنان‌که به‌وسیلهٔ ۱۱ اوت ۱۸۴۰، ۱۸۸۸ و ۱۱ سپتامبر بازنمایی شده است.

وہ فرشتہ میکائیل کے طور پر بھی نازل ہوا تھا، کیونکہ میکائیل ہی وہ ہے جس نے موسیٰ کو زندہ کیا، جو ایلیاہ کے ساتھ 2023 کے آخری دن زندہ کیا گیا۔ اس قیامت کی نمائندگی حزقی ایل یوں کرتا ہے کہ وہ چار ہواؤں کی ایک نبوت کے وسیلہ سے انجام پاتی ہے، جسے سسٹر وائٹ غضبناک مگر روکے گئے گھوڑے سے تعبیر کرتی ہیں، جو 11 اگست 1840 اور 9/11 کے اسلام کی علامت ہے۔ الفا آزمائش بنیاد رکھنے والی، بیرونی رویا تھی۔ اومیگا آزمائش ایک اندرونی، تکمیلی رویا ہوگی۔

چرا باید الفا و اُمگایی وجود داشته باشد که آزمونی سوم در پیِ آن بیاید؟ این دقیقاً همان مسئله‌ای است که من بدان اشاره می‌کنم. رؤیای آزمونِ بیرونیِ الفای ۲۰۲۴، نخستینِ سه آزمون است. آن آزمونِ بنیادین باید با موفقیت گذرانده شود تا شخص بتواند در آزمونِ نهاییِ اُمگا، یعنی آزمونِ سنگِ سرزاویه، مشارکت داشته باشد. آن دو آزمون، از حیثِ ماهیتِ نبوی، با آزمونِ سوم متفاوت‌اند. آزمونِ سوم، آزمونی محک‌زننده است که نشان می‌دهد آیا داوطلب حقیقتاً دو مرحلهٔ پیشین را با موفقیت پشت سر گذاشته است یا نه.

پہلا امتحان بنیاد ہے، اور دوسرا امتحان ہیکل کی تکمیل ہے۔ ہیکل کی بنیاد بابل سے نکلنے والی پہلی فرمان کی تاریخ میں ڈالی گئی تھی۔ دوسری فرمان کی تاریخ میں ہیکل مکمل کیا گیا۔ تیسرا فرمان مختلف تھا، کیونکہ اُس فرمان میں یہوداہ کی قومی حاکمیت بحال کی گئی، اور انہیں شہری اور مذہبی جرائم کی قانونی پیروی کا اختیار دیا گیا۔ تیسرے فرمان پر عدالت بحال ہوتی ہے۔ 2024 میں، بنیادی الفا امتحان نے ڈرٹ برش مین کے تقریباً خالی کمرے میں موجود لوگوں کو الگ کر دیا۔

آزمونِ اُمگا جایی است که هیکل به اتمام می‌رسد، چنان‌که با نهاده شدنِ سنگِ سرزاویه نمادین شده است. تکمیلِ هیکل همان کلیسای ظافر است که هنگامی استقرار می‌یابد که کَرکَسان برداشته شوند. تکمیلِ هیکل در رؤیای میلر آنگاه بود که جواهرات به صندوقچۀ بزرگ‌تر بازافکنده شدند «بی‌آنکه هیچ‌گونه رنجِ آشکاری از جانبِ آن مردی که آنها را در آن می‌افکند دیده شود.» پس از آنکه میلر مردِ جاروب‌به‌دستِ خاک را در حال افکندنِ جواهرات به صندوقچۀ بزرگ‌تر مشخص می‌کند، شهادتِ خود را با این کلمات به پایان می‌برد: «از شدتِ شادی فریاد برآوردم، و همان فریاد مرا بیدار کرد.»

توجّهوا إلى أنَّ الصرخة العظيمة التي أطلقها ميلر، والتي تُوقِظ، قد مُنِحَت قوةً بواسطة «الفرح». والفرح هو رمز أولئك المذكورين في يوئيل الذين لديهم «الخمر الجديدة»، أمّا «الخزي» فعلى أولئك الشاربين الآخرين للخمر الذين انقطعوا عن الخمر الجديدة. إن صرخة منتصف الليل التي تُوقِظ ميلر تأتي بعد أن يُلقي رجلُ فرشاةِ التراب الجواهرَ في التابوت الأكبر. والتابوت الأكبر مملوء بالجواهر التي فُصِلَت عن القمامة وأُلقيت في التابوت، الذي هو معًا هيكل المئة والأربعة والأربعين ألفًا، ورسالة صرخة منتصف الليل. ويُكمَّل الهيكل في المرسوم الثاني، أو الملاك الثاني، أو الاختبار الثاني واختبار الأوميغا. وفي حلم ميلر، يتمثّل اختبار الأوميغا عندما تُفتَح كُوًى السماء.

در ۲۲ اکتبر ۱۸۴۴، «چهار آمدنِ مسیح» به انجام رسید، و هر یک از آن چهار آمدن در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به‌گونه‌ای کامل‌تر تحقق می‌یابد. او به‌عنوان رسولِ عهد آمد، در تحققِ پالایش و تطهیرِ لاویان در ملاکی باب ۳. او آمد تا پادشاهی‌ای را دریافت کند، در تحققِ دانیال ۷:۱۳. او آمد تا قدس را تطهیر کند، در تحققِ دانیال ۸:۱۴، و نیز به عروسی آمد. عروسی هنگامی واقع می‌شود که عروس خود را آماده ساخته باشد.

به‌موجب الهام، «جهان تنها زمانی می‌تواند هشدار داده شود» که در خلال بحرانِ قانونِ یک‌شنبه، «مردان و زنان» را با مُهرِ خدا ببیند.

जब दुल्हन अपने आप को तैयार कर लेती है, तब कटनी आ पहुँचती है। कटनी का आरम्भ पहिलौठे गेहूँ की भेंट को एक लहराई हुई अर्पण-ध्वजा के रूप में एकत्र करने से होता है। पहले पहिलौठे फल, अर्थात प्रकाशितवाक्य की पुस्तक के एक लाख चवालीस हजार, एकत्र किए जाते हैं, और उसके बाद दूसरा झुंड, अर्थात वह बड़ी भीड़। वह ध्वजा उसकी पराक्रमी सेना है, और उसकी पराक्रमी सेना उज्ज्वल श्वेत मलमल से विभूषित है। विवाह के समय, रविवार की व्यवस्था के न्याय से पूर्व, एक लाख चवालीस हजार का मंदिर पूर्ण कर दिया जाता है, और वह मंदिर केवल मिलर का बड़ा संदूक ही नहीं, बल्कि वह विजयी कलीसिया भी है, जिसके पास आत्मा की भविष्यवाणी सहित सब वरदान हैं।

یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر کسانی هستند که شهادت عیسی را دارند، و شهادت عیسی هم در کتاب‌مقدس و هم در روح نبوت «حکم بر حکم» بیان شده است. هنگامی که جنبش لائودیکیهٔ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر به جنبش فیلادلفیهٔ یک‌صد و چهل و چهار هزار نفر تبدیل شود، آنان همگی برای ارائهٔ شهادت خود از روشِ حکم بر حکم استفاده خواهند کرد. آن شهادت، ترکیبی است از خونِ الهی و شهادتِ انسانی.

شهادتِ انسانیت، آمیخته با خونِ الوهیت، همان شهادتِ موسی و برّه است. موسی انسانیت بود، آلفا در نسبت با خونِ الوهیتِ برّه، که اومگا است. همهٔ عطایا بازگردانده می‌شوند، به‌محض آن‌که عروس خویشتن را مهیا سازد؛ و چون لشکری عظیم، ملبّس به کتانِ سفید، جایگاه خود را به‌عنوان عَلَمِ لشکرِ پیش‌روندهٔ خداوند اختیار می‌کند. آن رژهٔ جنگی از هنگامی آغاز می‌شود که عروس مهیا گردیده و به سفید ملبّس شده باشد؛ و آن همان زمانی است که پنجره‌های آسمان گشوده می‌شوند، چنان‌که در رؤیای میلر بودند.

هنگامی که مردِ جاروکنندهٔ غبار وارد اتاقِ خالی می‌شود و پنجره‌ها را می‌گشاید، جواهرات را گرد می‌آورد و آنها را درون تابوتِ اُمگای بزرگ‌تر می‌افکند. جیمز وایت آن جواهرات را قومِ خدا معرفی می‌کرد، اما ویلیام میلر به شما می‌گفت که نمادها بیش از یک معنا دارند، و جواهرات نه تنها نمایانگرِ حقایقِ بنیادینِ پراکنده‌اند، بلکه نیز آن جواهراتِ پراکنده‌ای را مجسم می‌سازند که بر تاجی قرار دارند که برافراشته می‌شود و نمایانگرِ پادشاهیِ پرجلالِ مسیح است.

اومگا اور روم کے بنیاد گزار الفا امتحان، جس نے رویاؔ کو قائم کیا، کے بعد دوسرا امتحان، اختتامی اومگا امتحان ہے۔ یہ ہیکل کے امتحان کی تکمیل ہے، جو عدالت کے تیسرے فیصلہ کن امتحان سے پہلے واقع ہوتی ہے۔ یہ امتحان عبادت گزاروں کے دو طبقوں کو ایک دوسرے سے پاک طور پر جدا کرتا ہے، اور تیل کی بنیاد پر داناؤں اور نادانوں میں تفریق کرتا ہے؛ اور تیل ہی پیغام ہے، یا جیسا کہ سسٹر وائٹ نے کفرنحوم کی عبادت گاہ پر اپنی تفسیر میں اسے متعین کیا—“سچائی کے کلمات۔”

کفرناحوم همان جایی است که در یوحنا ۶:۶۶، عیسی در یک زمان بیشترین شمار شاگردان را از دست داد، و آن شاگردان هرگز بازنگشتند. کفرناحوم، به‌عنوان بزرگ‌ترین آزمون شاگردی در زمان مسیح، نمادی است از آزمون اُمگای شاگردی در زمان مسیح، که آن نیز به‌نوبهٔ خود نمونهٔ نوعیِ آزمون اُمگای شاگردی در فرایند آزمونِ سه‌مرحله‌ای است که در سال ۲۰۲۳ آغاز شد. در کفرناحوم، این آزمون با نانِ آسمان نمایان شد، و ناکامی یهودیان را در زمینهٔ ناتوانی‌شان از درک نبوت آشکار ساخت، و این به سبب عدم تمایل ایشان به پذیرفتن این حقیقت بود که هنگامی که عیسی از امور طبیعی سخن می‌گفت، مقصود آن بود که آن سخنان در کاربردی روحانی فهمیده شوند.

ما این مطالب را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.