کتاب یوئیل و کلیسای لاادیکیه‌ای ادونتیست‌های روز هفتم - شماره چهل

اور اُس نے اُن سے کہا، میں تم سے سچ کہتا ہوں کہ یہاں بعض ایسے ہیں جو کھڑے ہیں، کہ جب تک وہ خدا کی بادشاہی کو قدرت کے ساتھ آتا ہوا نہ دیکھ لیں، موت کا مزہ ہرگز نہ چکھیں گے۔ اور چھ دن کے بعد یسوع، پطرس اور یعقوب اور یوحنا کو اپنے ساتھ لے کر اُنہیں الگ تنہائی میں ایک اونچے پہاڑ پر لے گیا؛ اور اُن کے سامنے اُس کی صورت بدل گئی۔ اور اُس کے کپڑے چمکنے لگے، نہایت سفید، برف کی مانند؛ ایسا کہ زمین پر کوئی دھوبی اُنہیں ایسا سفید نہیں کر سکتا۔ اور ایلیاہ موسیٰ کے ساتھ اُن پر ظاہر ہوا؛ اور وہ یسوع کے ساتھ باتیں کر رہے تھے۔

پس پطرس در پاسخ به عیسی گفت: ای استاد، بودن ما در اینجا نیکوست؛ پس بگذار سه خیمه بسازیم: یکی برای تو، یکی برای موسی، و یکی برای ایلیا.

زیرا نمی‌دانست چه بگوید، چون ایشان سخت ترسان شده بودند. و ابری پدید آمد و بر ایشان سایه افکند؛ و آوازی از ابر درآمد که می‌گفت: «این است پسر حبیب من؛ او را بشنوید.» و ناگاه، چون به اطراف خود نگریستند، دیگر هیچ‌کس را با خود ندیدند، جز عیسی را تنها. و هنگامی که از کوه فرود می‌آمدند، ایشان را امر فرمود که آنچه دیده بودند، به هیچ‌کس نگویند تا زمانی که پسر انسان از مردگان برخاسته باشد. و آنان این سخن را نزد خود نگاه داشتند و با یکدیگر گفت‌وگو می‌کردند که برخاستن از مردگان چه معنی دارد. مرقس ۹:۱–۱۰.

«موسیٰ موت سے گزرے، لیکن اُن کے جسم کے سڑنے سے پہلے میکائیل نیچے اُتر آیا اور اُسے زندگی بخشی۔ شیطان نے اُس جسم کو اپنے قبضہ میں رکھنے کی کوشش کی اور اُس پر اپنا حق جتایا؛ لیکن میکائیل نے موسیٰ کو مُردوں میں سے زندہ کیا اور اُسے آسمان پر لے گیا۔ شیطان نے خدا کے خلاف نہایت تلخی سے زبان درازی کی اور اُسے اس بات میں بے اِنصاف ٹھہرایا کہ اُس نے اُس کا شکار اُس سے چھین لینے کی اجازت دی؛ لیکن مسیح نے اپنے مخالف کو ملامت نہ کی، حالانکہ خدا کا خادم اُسی کی آزمایش کے باعث گرا تھا۔ اُس نے فروتنی سے اُسے اپنے باپ کے سپرد کرتے ہوئے کہا، ’خداوند تجھے ملامت کرے۔‘»

«عیسی به شاگردان خود گفته بود که برخی از آنان که در کنار او ایستاده‌اند، پیش از آنکه موت را بچشند، ملکوت خدا را خواهند دید که با قدرت می‌آید. در تجلیِ صورت، این وعده تحقق یافت. سیمای عیسی در آنجا دگرگون شد و چون خورشید درخشید. جامهٔ او سفید و براق بود. موسی حضور داشت تا نمایندهٔ کسانی باشد که در ظهور دوم عیسی از مردگان برخیزانیده خواهند شد. و ایلیا، که بدون دیدن مرگ منتقل شد، نمایندهٔ کسانی بود که در آمدنِ دومِ مسیح به جاودانگی دگرگون خواهند شد و بدون دیدن مرگ به آسمان منتقل خواهند گردید. شاگردان با شگفتی و ترس، جلالِ عظیمِ عیسی و ابری را که بر ایشان سایه افکنده بود مشاهده کردند، و صدای خدا را در هیبتِ هراس‌انگیز شنیدند که می‌گفت: “این است پسرِ حبیبِ من؛ او را بشنوید.”» Early Writings, 164.

اگر حقیقتاً چشیده‌اید که خداوند کریم است. و نزد او می‌آیید، چون نزد سنگی زنده که هرچند از سوی مردم مردود شد، اما نزد خدا برگزیده و گران‌بهاست. شما نیز، همچون سنگ‌های زنده، بنایی روحانی ساخته می‌شوید، کهانتِ مقدس، تا قربانی‌های روحانی را که به‌واسطۀ عیسی مسیح نزد خدا مقبول است، تقدیم کنید. از این‌رو در کتاب نیز آمده است: «اینک در صهیون سنگ زاویه‌ای اصلی، برگزیده و گران‌بها می‌نهم؛ و هر که به او ایمان آورد، هرگز سرافکنده نخواهد شد.» اول پطرس ۲:‏۳–۶.

آن سنگی که معماران رد کردند، سرِ زاویه گردیده است. این کارِ خداوند است؛ و در نظر ما شگفت‌انگیز است. مزمور 118:22، 23

عیسیٰ نے اُن سے فرمایا، کیا تم نے کتابِ مُقدّس میں کبھی نہیں پڑھا کہ ’’جس پتھر کو معماروں نے ردّ کر دیا، وہی کونے کے سرے کا پتھر ٹھہرا۔ یہ خداوند کی طرف سے ہوا، اور ہماری نظروں میں عجیب ہے‘‘؟ اِس لیے میں تم سے کہتا ہوں کہ خدا کی بادشاہی تم سے لے لی جائے گی اور ایسی قوم کو دے دی جائے گی جو اُس کے پھل لائے۔ اور جو کوئی اِس پتھر پر گرے گا، ٹکڑے ٹکڑے ہو جائے گا؛ لیکن جس کسی پر یہ گرے گا، اُسے پیس کر غبار کر دے گا۔ اور جب سردار کاہنوں اور فریسیوں نے اُس کی تمثیلیں سنیں تو وہ سمجھ گئے کہ وہ اُنہی کے بارے میں کہتا ہے۔ لیکن جب انہوں نے اُسے پکڑنے کی کوشش کی تو ہجوم سے ڈرے، کیونکہ لوگ اُسے نبی مانتے تھے۔ متی 21:42–46۔

«ایمان کے وسیلہ سے راستباز ٹھہرایا جانا کیا ہے؟ یہ خدا کا وہ کام ہے جس میں وہ انسان کے جلال کو خاک میں ملا دیتا ہے، اور انسان کے لیے وہ کچھ کرتا ہے جو وہ اپنے لیے خود کرنے کی قدرت نہیں رکھتا۔ جب انسان اپنی اپنی نیستی کو دیکھتے ہیں، تو وہ مسیح کی راستبازی سے ملبّس کیے جانے کے لیے تیار ہو جاتے ہیں۔ جب وہ دن بھر خدا کی ستائش اور تمجید کرنے لگتے ہیں، تب دیکھتے دیکھتے وہ اسی صورت میں تبدیل ہوتے جاتے ہیں۔ نئی پیدایش کیا ہے؟ یہ انسان پر اس کی اپنی حقیقی فطرت کو ظاہر کرنا ہے، کہ اپنے آپ میں وہ بے قدر ہے۔» Manuscript Releases, volume 20, 117.

زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند بنیادی جز آنچه نهاده شده است بگذارد، که آن عیسی مسیح است. اول قرنتیان ۳:۱۱

«قومِ یہوداہ نے سنجیدگی اور علانیہ طور پر اپنے آپ کو خدا کی شریعت کی فرمانبرداری کے لیے پابند کیا تھا۔ لیکن جب کچھ عرصہ کے لیے عزرا اور نحمیاہ کا اثر اٹھ گیا، تو بہت سے لوگ خداوند سے پھر گئے۔ نحمیاہ فارس کو واپس چلا گیا تھا۔ یروشلیم سے اُس کی غیرحاضری میں ایسی برائیاں در آئیں جو قوم کو بگاڑ دینے کے درپے تھیں۔ بُت پرستوں نے نہ صرف شہر میں قدم جما لیا، بلکہ اپنی موجودگی سے ہیکل کے عین احاطوں تک کو آلودہ کر دیا۔ باہمی شادی کے ذریعے، سردار کاہن اِلیاشیب اور عمونی طوبیاہ، جو اسرائیل کا سخت دشمن تھا، کے درمیان ایک رفاقت قائم ہو گئی تھی۔ اس ناپاک اتحاد کے نتیجے میں، اِلیاشیب نے طوبیاہ کو ہیکل سے ملحق ایک حجرہ میں رہنے کی اجازت دے دی، جو اس سے پہلے لوگوں کے عشر اور نذرانوں کے ذخیرہ کے لیے استعمال ہوتا تھا۔»

«به سبب سنگدلی و خیانت عمونیان و موآبیان نسبت به اسرائیل، خدا به‌واسطهٔ موسی اعلام کرده بود که آنان باید تا ابد از جماعت قوم او محروم باشند. تثنیه ۲۳:‏۳–۶ را ببینید. برخلاف این کلام، کاهن اعظم هدایای ذخیره‌شده در حجرهٔ خانهٔ خدا را بیرون افکنده بود تا برای این نمایندهٔ قومی مطرود جا باز کند. هیچ اهانتی بزرگ‌تر به خدا نمی‌توانست روا داشته شود از اینکه چنین لطفی به این دشمنِ خدا و حقیقت او اعطا گردد.»

«پس از بازگشت از پارس، نحمیا از این هتک حرمت گستاخانه آگاه شد و بی‌درنگ برای بیرون راندن آن متجاوز اقدام کرد. او اعلام می‌کند: “بسیار اندوهگین شدم؛ بنابراین تمامی اسباب و اثاث خانهٔ طوبیا را از آن حجره به بیرون افکندم. سپس فرمان دادم، و حجره‌ها را تطهیر کردند؛ و بار دیگر ظروف خانهٔ خدا را، همراه با هدیهٔ آردی و کندر، بدان‌جا بازآوردم.”»

نه تنها معبد بی‌حرمت شده بود، بلکه قربانی‌ها نیز به‌نادرستی به‌کار گرفته شده بودند. این امر موجب شده بود که بخشندگی‌های قوم دلسرد گردد. آنان غیرت و حرارت خود را از دست داده بودند و در پرداخت عشرهای خویش اکراه داشتند. خزانه‌های خانهٔ خداوند به‌نیکی تأمین نمی‌شد؛ بسیاری از سرایندگان و دیگرانی که در خدمت معبد به کار گماشته شده بودند، چون پشتیبانی کافی دریافت نمی‌کردند، کار خدا را ترک گفته بودند تا در جایی دیگر به کار و زحمت پردازند.

«نحمیا برای اصلاح این سوءاستفاده‌ها دست به کار شد. او کسانی را که خدمتِ خانهٔ خداوند را ترک کرده بودند گرد آورد، «و ایشان را در جای خودشان گماشت.» این امر در مردم اعتماد پدید آورد، و تمامی یهودا «ده‌یکِ غله و شیرهٔ انگورِ تازه و روغن را» آوردند. مردانی که «امین شمرده می‌شدند» «بر خزانه‌ها خزانه‌دار» گماشته شدند، «و وظیفهٔ ایشان این بود که میان برادران خود توزیع کنند.»» انبیا و پادشاهان، 669، 670.

اینک یهوه، خدای لشکرها، چنین می‌فرماید: برو، نزد این خزینه‌دار، یعنی شِبنا که بر خانه گماشته شده است، برو و بگو: تو را در اینجا چه کار است؟ و در اینجا چه کسی را داری که برای خود در اینجا مقبره‌ای تراشیده‌ای، مانند کسی که مقبره‌ای برای خویش در بلندا می‌تراشد و مسکنی برای خود در صخره می‌کَنَد؟ اینک یهوه تو را به اسارتی سخت خواهد برد، و بی‌گمان تو را فرو خواهد پوشانید. او قطعاً تو را با شدّت خواهد پیچید و چون گویی به سرزمینی پهناور پرتاب خواهد کرد؛ در آنجا خواهی مرد، و در آنجا ارابه‌های جلالت مایهٔ ننگِ خاندانِ سرورت خواهد شد. و من تو را از منصبت خواهم راند، و او تو را از مقامت فرو خواهد کشید.

و در آن روز واقع خواهد شد که بندهٔ خود، اِلیاقیم پسرِ حِلقیّا را خواهم خواند؛ و او را به ردای تو ملبّس خواهم ساخت، و به کمربند تو استوارش خواهم نمود، و حکومت تو را به دست او خواهم سپرد؛ و او برای ساکنان اورشلیم و برای خاندان یهودا پدری خواهد بود. و کلیدِ خاندان داوود را بر شانهٔ او خواهم نهاد؛ پس او خواهد گشود و هیچ‌کس نخواهد بست؛ و او خواهد بست و هیچ‌کس نخواهد گشود.

وَأُثَبِّتُهُ كَوَتِدٍ فِي مَوْضِعٍ أَمِينٍ، فَيَكُونُ كُرْسِيَّ مَجْدٍ لِبَيْتِ أَبِيهِ. وَيُعَلِّقُونَ عَلَيْهِ كُلَّ مَجْدِ بَيْتِ أَبِيهِ، الذُّرِّيَّةَ وَالنَّسْلَ، كُلَّ آنِيَةٍ صَغِيرَةٍ، مِنْ آنِيَةِ الْكَأْسِ إِلَى جَمِيعِ آنِيَةِ الْأَبَارِيقِ. فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، يُنْزَعُ الْوَتِدُ الْمُثَبَّتُ فِي الْمَوْضِعِ الْأَمِينِ، وَيُقْطَعُ وَيَسْقُطُ؛ وَيُقْطَعُ الْحِمْلُ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ تَكَلَّمَ بِهِ. إشعياء 22:15–22.

پھر اُن لوگوں نے جو خداوند سے ڈرتے تھے، آپس میں ایک دوسرے سے باتیں کیں؛ اور خداوند نے کان لگا کر سنا، اور اُس کے حضور اُن کے لیے ایک یادداشت کی کتاب لکھی گئی، جو خداوند سے ڈرتے تھے اور اُس کے نام پر غور کرتے تھے۔ اور ربُّ الافواج فرماتا ہے: جس دن مَیں اپنے جواہرات کو جمع کروں گا، وہ میرے ہوں گے؛ اور مَیں اُن پر ترس کھاؤں گا، جیسے کوئی شخص اپنے اُس بیٹے پر ترس کھاتا ہے جو اُس کی خدمت کرتا ہے۔ تب تم پھر رجوع لاؤ گے اور صادق اور شریر میں، اور اُس میں جو خدا کی خدمت کرتا ہے اور اُس میں جو اُس کی خدمت نہیں کرتا، امتیاز کرو گے۔ ملاکی 3:16–18۔

تمہارے کلام میرے خلاف سخت رہے ہیں، خداوند فرماتا ہے۔ لیکن تم کہتے ہو، ہم نے تیرے خلاف ایسی کون سی بڑی بات کہی ہے؟ تم نے کہا ہے، خدا کی خدمت کرنا عبث ہے؛ اور کیا فائدہ کہ ہم نے اس کے حکم کی پابندی کی، اور ربُّ الافواج کے حضور ماتم کرتے ہوئے چلے؟ اور اب ہم متکبروں کو مبارک کہتے ہیں؛ ہاں، بدی کرنے والے سربلند کیے جاتے ہیں؛ ہاں، خدا کو آزمائش میں ڈالنے والے بھی بچ نکلتے ہیں۔ ملاکی 3:13–15۔

و اجساد مردهٔ ایشان در کویِ آن شهرِ عظیم خواهد افتاد، شهری که از حیثِ روحانی سدوم و مصر خوانده می‌شود، و همان‌جاست که خداوندِ ما نیز مصلوب گردید. و مردمانی از قوم‌ها و قبیله‌ها و زبان‌ها و امت‌ها، اجساد مردهٔ ایشان را سه روز و نیم خواهند دید، و نخواهند گذاشت که اجساد مردهٔ ایشان در قبرها نهاده شود. و ساکنانِ زمین بر ایشان شادی خواهند کرد و طرب خواهند نمود، و به یکدیگر هدایا خواهند فرستاد؛ زیرا که این دو نبی آنان را که بر زمین ساکن‌اند، عذاب می‌دادند. مکاشفه ۱۱:۸–۱۰

در مجلس مسخره‌کنندگان ننشستم و شادی ننمودم؛ به سبب دست تو تنها نشستم، زیرا مرا از خشم آکنده ساخته‌ای. چرا درد من همیشگی است، و زخم من علاج‌ناپذیر، که از شفا یافتن سر باز می‌زند؟ آیا تو برای من به‌کلی همچون دروغ‌گو خواهی بود، و مانند آب‌هایی که فرو می‌خشکند؟ ارمیا ۱۵:‏۱۷، ۱۸

تب آنان که از خداوند می‌ترسیدند، با یکدیگر بسیار سخن گفتند؛ و خداوند گوش فرا داد و شنید، و کتابی برای یادبود در حضور او نوشته شد برای آنان که از خداوند می‌ترسیدند و نام او را عزیز می‌داشتند. و خداوندِ لشکرها می‌گوید: ایشان در آن روزی که جواهرات خاص خود را فراهم می‌آورم، از آنِ من خواهند بود؛ و بر ایشان شفقت خواهم کرد، چنان‌که کسی بر پسر خویش که او را خدمت می‌کند، شفقت می‌نماید.

آنگاه بازخواهید گشت و میان پارسا و شریر، میان آن‌که خدا را خدمت می‌کند و آن‌که او را خدمت نمی‌کند، تمییز خواهید داد. ملاکی ۳:‏۱۶–۱۸.

به سوی من بازگردید، و من به سوی شما بازخواهم گشت،

لیکن تم نے کہا، ’’ہم کس بات میں رجوع کریں؟‘‘

تمامی دَه‌یک‌ها را به خزانه‌خانه بیاورید، تا در خانهٔ من خوراک باشد؛ و اکنون مرا در این امر بیازمایید، خداوندِ لشکرها می‌فرماید، که آیا روزنه‌های آسمان را برای شما نخواهم گشود و برکتی بر شما فرو نخواهم ریخت، به‌گونه‌ای که گنجایش پذیرفتن آن نباشد.

”خدا کلیسای خود را در این روزگار، همان‌گونه که اسرائیلِ قدیم را فراخواند، خوانده است تا همچون نوری در زمین بایستد. او به‌وسیلهٔ ساطورِ نیرومندِ حقیقت، و به‌وسیلهٔ پیام‌های فرشتهٔ اول و دوم و سوم، آنان را از کلیساها و از جهان جدا ساخته است تا ایشان را به قربی مقدس نسبت به خویش درآورد. آنان را امینانِ شریعتِ خود گردانیده و حقایق عظیمِ نبوت را برای این زمان به ایشان سپرده است. همانند وحی‌های مقدسی که به اسرائیلِ قدیم سپرده شده بود، اینها نیز امانتی مقدس‌اند که باید به جهان ابلاغ شوند. سه فرشتهٔ مکاشفه ۱۴ نمایانگر مردمی هستند که نورِ پیام‌های خدا را می‌پذیرند و همچون عاملانِ او به پیش می‌روند تا این هشدار را در سراسرِ طول و عرضِ زمین به صدا درآورند. مسیح به پیروان خود اعلام می‌دارد: «شما نورِ جهان هستید.» صلیبِ جلجتا به هر جانی که عیسی را می‌پذیرد چنین می‌گوید: «ارزشِ جان را بنگر: “به تمام جهان بروید و انجیل را به هر مخلوق موعظه کنید.”» هیچ چیز نباید اجازه یابد که مانعِ این کار گردد. این، مهم‌ترین کار برای این زمان است؛ باید دامنه‌ای به گستردگیِ ابدیت داشته باشد. محبتی که عیسی در قربانی‌ای که برای رستگاریِ انسان‌ها تقدیم کرد نسبت به جان‌های ایشان ظاهر ساخت، همهٔ پیروان او را به حرکت وامی‌دارد.» Testimonies, volume 5, 455.

«در طی پنجاه سالِ واپسینِ زندگی‌ام، فرصت‌های گران‌بهایی داشته‌ام تا تجربه‌ای به دست آورم. من در پیام‌های فرشتۀ اول، دوم، و سوم تجربه داشته‌ام. فرشتگان چنین تصویر شده‌اند که در میان آسمان پرواز می‌کنند و پیامی هشداردهنده را به جهان اعلام می‌دارند، و این پیام ارتباطی مستقیم با مردمی دارد که در ایام آخرِ تاریخ این زمین زندگی می‌کنند. هیچ‌کس صدای این فرشتگان را نمی‌شنود، زیرا آنان نمادی هستند برای نمایاندن قوم خدا که در هماهنگی با عالمِ آسمان مشغول کارند. مردان و زنانی که به‌وسیلهٔ روح خدا منوّر شده و به‌واسطۀ حقیقت تقدیس یافته‌اند، این سه پیام را به ترتیبِ خود اعلام می‌کنند.»

«من در این کارِ solemn نقشی ایفا کرده‌ام. تقریباً تمامی تجربهٔ مسیحیِ من با آن درهم‌تنیده است. اکنون کسانی زنده‌اند که تجربه‌ای همانند تجربهٔ من دارند. آنان حقیقتی را که برای این زمان آشکار می‌شود، شناخته‌اند؛ و همگام با آن رهبرِ بزرگ، سردارِ سپاهِ خداوند، گام برداشته‌اند.»

«در اعلام این پیام‌ها، هر جزء و تفصیل نبوت به انجام رسیده است. آنان که این امتیاز را داشتند که در اعلام این پیام‌ها سهمی ایفا کنند، تجربه‌ای به دست آورده‌اند که برای ایشان بس گران‌بهاست؛ و اکنون که در میان مخاطرات این ایام آخر هستیم، آنگاه که از هر سو صداهایی شنیده خواهد شد که می‌گویند: “اینک مسیح اینجاست”، “اینک حقیقت اینجاست”؛ در حالی که مقصود بسیاری آن است که بنیاد ایمان ما را، که ما را از کلیساها و از جهان بیرون آورده است تا همچون قومی خاص در جهان بایستیم، متزلزل سازند، شهادت ما نیز همچون یوحنا چنین ادا خواهد شد:

«آنچه از ابتدا بود، آنچه شنیده‌ایم، آنچه با چشمان خود دیده‌ایم، آنچه بدان نگریسته‌ایم و دست‌های ما آن را لمس کرده است، دربارهٔ کلامِ حیات؛ ... آنچه دیده و شنیده‌ایم به شما اعلام می‌کنیم، تا شما نیز با ما مشارکت داشته باشید.»

«من به چیزهایی که دیده‌ام، چیزهایی که شنیده‌ام، و آنچه دست‌هایم از کلامِ حیات لمس کرده‌اند، شهادت می‌دهم. و این شهادت را می‌دانم که از پدر و پسر است. ما دیده‌ایم و نیز شهادت می‌دهیم که قدرتِ روح‌القدس همراهِ عرضهٔ حقیقت بوده است، به‌وسیلهٔ قلم و صدا هشدار داده، و پیام‌ها را به ترتیبِ خود ارائه کرده است. انکارِ این عمل، انکارِ روح‌القدس خواهد بود، و ما را در زمرهٔ کسانی قرار خواهد داد که از ایمان منحرف شده‌اند و به ارواحِ مُضِلّ گوش فرا داده‌اند.»

«دشمن همه‌چیز را به کار خواهد بست تا اعتماد ایمانداران را به ستون‌های ایمان ما در پیام‌های گذشته، که ما را بر سکوی رفیعِ حقیقت جاودانی قرار داده‌اند و کار را استوار ساخته و به آن هویت بخشیده‌اند، از ریشه برکَنَد. یهوه، خدای اسرائیل، قوم خویش را هدایت کرده است و حقیقتی با منشأ آسمانی را بر آنان مکشوف ساخته است. آواز او شنیده شده است و هنوز نیز شنیده می‌شود که می‌گوید: از قوت به قوت، از فیض به فیض، و از جلال به جلال پیش بروید. این کار در حال قوت گرفتن و گسترش یافتن است، زیرا یهوه، خدای اسرائیل، مدافع قوم خویش است.»

آنان که حقیقت را تنها به‌گونه‌ای نظری، گویی با نوک انگشتان خود، در دست دارند، و اصول آن را به محراب درونی جان راه نداده‌اند، بلکه حقیقتِ حیاتی را در صحن بیرونی نگاه داشته‌اند، در تاریخ گذشتهٔ این قوم—تاریخی که آنان را بدانچه هستند ساخته و ایشان را به‌عنوان کارگرانِ مبلّغِ جدی، استوار و مصمّم در جهان برقرار کرده است—هیچ امر مقدّسی نخواهند دید.

«La verdad para este tiempo es preciosa, pero aquellos cuyos corazones no han sido quebrantados al caer sobre la Roca, Cristo Jesús, no verán ni comprenderán lo que es la verdad. Aceptarán aquello que complazca sus propias ideas, y comenzarán a fabricar otro fundamento distinto del que está puesto. Halagarán su propia vanidad y estimación de sí mismos, pensando que son capaces de quitar los pilares de nuestra fe y reemplazarlos con pilares ideados por ellos mismos. »

«این امر تا زمانی که زمان باقی است ادامه خواهد یافت. هر کس که دانشجوی دقیق و نزدیکِ کتاب‌مقدس بوده باشد، جایگاه خطیر کسانی را که در صحنه‌های پایانی تاریخ این زمین زندگی می‌کنند خواهد دید و درک خواهد کرد. آنان ناتوانی و ضعف خویش را احساس خواهند کرد، و نخستین کار خود خواهند دانست که نه صرفاً صورتی از دینداری، بلکه پیوندی حیاتی با خدا داشته باشند. آنان هرگز جرأت نخواهند کرد آرام گیرند تا زمانی که مسیح در درونشان شکل گیرد، امیدِ جلال. نفس خواهد مرد؛ غرور از جان بیرون رانده خواهد شد، و آنان حلم و ملایمتِ مسیح را خواهند داشت.» Notebook Leaflets, 60, 61.