روم رویت را برپا می‌سازد — شمارهٔ نُه

خداوند چنین می‌فرماید: آسمان عرش من است، و زمین کرسیِ پای من؛ پس کدام خانه است که برای من بنا می‌کنید؟ و کجاست مکانِ آرامِ من؟ زیرا دستِ من همهٔ این چیزها را ساخته است، و همهٔ اینها پدید آمده‌اند، خداوند می‌گوید؛ اما به این شخص نظر خواهم کرد: به او که فقیر و شکسته‌دل است و از کلامِ من می‌لرزد. آن‌که گاوی را ذبح می‌کند، همچون کسی است که انسانی را کشته باشد؛ آن‌که برّه‌ای را قربانی می‌کند، همچون کسی است که گردنِ سگی را زده باشد؛ آن‌که هدیه‌ای تقدیم می‌کند، همچون کسی است که خونِ خوک پیشکش کرده باشد؛ آن‌که بخور می‌سوزاند، همچون کسی است که بتی را متبرک ساخته باشد. آری، ایشان راه‌های خود را برگزیده‌اند، و جانِ ایشان از رجاساتِ خود لذت می‌برد. من نیز اوهامِ ایشان را برخواهم گزید، و آنچه را از آن می‌ترسند بر ایشان خواهم آورد؛ زیرا چون خواندم، هیچ‌کس پاسخ نداد؛ چون سخن گفتم، گوش ندادند؛ بلکه آنچه را در نظرِ من بد بود به‌جا آوردند، و آنچه را که من از آن خشنود نبودم برگزیدند. کلامِ خداوند را بشنوید، ای شما که از کلامِ او می‌لرزید؛ برادرانِ شما که از شما نفرت داشتند و به‌خاطرِ نامِ من شما را بیرون راندند، گفتند: «بگذارید خداوند جلال یابد»؛ اما او برای شادیِ شما ظاهر خواهد شد، و ایشان سرافکنده خواهند شد. اشعیا 66:1–5.

او برای امت‌ها عَلَمی برپا خواهد کرد، و رانده‌شدگانِ اسرائیل را گرد خواهد آورد، و پراکندگانِ یهودا را از چهار گوشهٔ زمین جمع خواهد کرد. اشعیا 11:12.

در دروازهٔ خانهٔ خداوند بایست و این کلام را در آنجا ندا کن و بگو: «ای تمامیِ یهودا که از این دروازه‌ها برای عبادتِ خداوند داخل می‌شوید، کلامِ خداوند را بشنوید. یهوهٔ صبایوت، خدای اسرائیل، چنین می‌فرماید: راه‌ها و اعمالِ خود را اصلاح کنید، و من شما را در این مکان ساکن خواهم ساخت. بر سخنانِ دروغین اعتماد مکنید که می‌گویند: این است هیکلِ خداوند، هیکلِ خداوند، هیکلِ خداوند.» ارمیا ۷:۲–۴

چنین می‌فرماید خداوند: «بر سر راه‌ها بایستید و بنگرید، و از راه‌های کهن بپرسید که راه نیکو کدام است، و در آن سلوک نمایید؛ آنگاه برای جان‌های خویش آرامی خواهید یافت.» اما ایشان گفتند: «در آن سلوک نخواهیم کرد.» همچنین دیدبانانی بر شما گماشتم که می‌گفتند: «به آواز کرنا گوش فرا دهید.» اما ایشان گفتند: «گوش نخواهیم داد.» پس ای امت‌ها، بشنوید، و ای جماعت، بدانید آنچه در میان ایشان است. ای زمین، بشنو: اینک من بلا را بر این قوم خواهم آورد، یعنی ثمرهٔ افکار ایشان را، زیرا به سخنان من گوش فرا نداده‌اند، و شریعت مرا نیز رد کرده‌اند. «پس بخور از شَبا و نیِ خوشبو از سرزمینی دوردست، مرا چه سود؟ قربانی‌های سوختنی شما مقبول من نیست، و ذبیحه‌های شما نزد من خوشایند نمی‌باشد.» ارمیا ۶:‏۱۶–۲۰.

«آن که به زیرِ ظاهر می‌نگرد و دل‌های همهٔ آدمیان را می‌خواند، دربارهٔ کسانی که از نور عظیم برخوردار بوده‌اند، می‌گوید: “ایشان از وضع اخلاقی و روحانیِ خویش نه محزون‌اند و نه مبهوت.” آری، راه‌های خود را برگزیده‌اند، و جانِ ایشان از مکروهاتشان لذت می‌برد. “من نیز اوهامِ ایشان را برخواهم گزید، و آنچه از آن می‌ترسند بر ایشان خواهم آورد؛ زیرا هنگامی که خواندم، هیچ‌کس پاسخ نداد؛ چون تکلّم نمودم، نشنیدند؛ بلکه آنچه را در نظر من بد بود به‌جا آوردند، و آنچه را که از آن خشنود نبودم برگزیدند.” “خدا ایشان را به گمراهیِ شدید خواهد سپرد تا دروغ را باور کنند،” زیرا “محبتِ حق را نپذیرفتند تا نجات یابند،” “بلکه از ناراستی لذت بردند.” اشعیا ۶۶:۳، ۴؛ ۲ تسالونیکیان ۲:۱۱، ۱۰، ۱۲.»

آسمانی معلّم نے دریافت فرمایا: ’’ذہن کو اس دعوے سے بڑھ کر اور کون سا فریب بہکا سکتا ہے کہ تم درست بنیاد پر تعمیر کر رہے ہو اور خدا تمہارے اعمال کو قبول کرتا ہے، حالانکہ فی الحقیقت تم بہت سی باتیں دنیوی مصلحت کے مطابق انجام دے رہے ہو اور یہوواہ کے خلاف گناہ کر رہے ہو؟ آہ، یہ ایک عظیم دھوکا ہے، ایک مسحور کن فریب، جو ذہنوں پر قابض ہو جاتا ہے جب وہ لوگ جنہوں نے کبھی سچائی کو جانا تھا، دینداری کی صورت کو اُس کی روح اور قدرت سمجھ بیٹھتے ہیں؛ جب وہ یہ گمان کرتے ہیں کہ وہ دولتمند ہیں اور مال سے مالامال ہو گئے ہیں اور کسی چیز کے محتاج نہیں، جبکہ درحقیقت وہ ہر چیز کے محتاج ہیں۔‘‘

«خدا نسبت به خادمان وفادار خود که جامه‌های خویش را بی‌لکه نگاه می‌دارند، تغییری نکرده است. اما بسیاری ندا برمی‌آورند: “سلامتی و ایمنی”، در حالی که هلاکتی ناگهانی بر ایشان فرود می‌آید. مگر آنکه توبه‌ای کامل صورت گیرد، مگر آنکه آدمیان دل‌های خود را با اعتراف فروتن سازند و حقیقت را چنان‌که در عیسی است بپذیرند، هرگز به آسمان داخل نخواهند شد. هنگامی که تطهیر در صفوف ما به وقوع پیوندد، دیگر در آسودگی نخواهیم آرمید و با فخر از این‌که دولتمندیم و بر اموال افزوده شده‌ایم و به هیچ چیز محتاج نیستیم، سخن نخواهیم گفت.»

„Kto może zgodnie z prawdą powiedzieć: „Nasze złoto zostało wypróbowane w ogniu; nasze szaty są nieskalane przez świat”? Ujrzałam, jak nasz Nauczyciel wskazywał na szaty tak zwanej sprawiedliwości. Zdzierając je, obnażył ukryte pod nimi splugawienie. Wówczas powiedział do mnie: „Czy nie widzisz, jak obłudnie przykryli swoje splugawienie i zgniliznę charakteru? „Jakże wierne miasto stało się nierządnicą!” Dom mego Ojca stał się domem handlu, miejscem, z którego odeszły Boska obecność i chwała! Z tej przyczyny panuje słabość i brak siły.”” Testimonies, tom 8, 249, 250.

«حالتِ کلیسا که به‌وسیلهٔ باکره‌گانِ نادان نمایش داده شده است، همچنین به‌عنوانِ حالتِ لائودیکیه توصیف شده است.» Review and Herald, August 19, 1890.

«به من اشاره شد به زمانی که پیام فرشتهٔ سوم در حال بسته شدن بود. قدرت خدا بر قوم او قرار گرفته بود؛ آنان کار خود را به انجام رسانده بودند و برای ساعتِ آزمایشیِ پیشِ رویشان آماده شده بودند. آنان بارانِ آخِر، یا تازگی از حضور خداوند، را دریافت کرده بودند، و شهادتِ زنده احیا شده بود. آخرین هشدارِ عظیم در همه‌جا به صدا درآمده بود، و ساکنانِ زمین را که پیام را نمی‌پذیرفتند، برانگیخته و به خشم آورده بود.» Early Writings, 279.

«مکاشفه، آفرینش یا اختراعِ چیزی نو نیست، بلکه ظهورِ آن چیزی است که تا پیش از آشکار شدنش بر انسان‌ها ناشناخته بود. حقایق عظیم و ازلیِ مندرج در انجیل، از طریقِ جست‌وجوی کوشنده و فروتنیِ ما در حضورِ خدا مکشوف می‌گردند. معلّمِ الهی ذهنِ جویندۀ فروتنِ حقیقت را هدایت می‌کند؛ و به‌واسطۀ رهبریِ روح‌القدس، حقایقِ کلام بر او شناسانده می‌شوند. و راهی برای معرفت، مطمئن‌تر و مؤثرتر از این‌گونه هدایت شدن، نمی‌تواند وجود داشته باشد. وعدۀ نجات‌دهنده این بود: «لیکن چون او، یعنی روحِ راستی، آید، شما را به جمیعِ راستی هدایت خواهد کرد.» از طریقِ افاضۀ روح‌القدس است که ما قادر ساخته می‌شویم کلامِ خدا را درک کنیم.»

مزمورنگار می‌نویسد: «جوان به چه چیز طریق خود را پاک می‌سازد؟ به نگاه داشتن آن موافق کلام تو. با تمامی دل خود تو را طلبیده‌ام؛ پس مگذار که از اوامر تو منحرف شوم.... چشمان مرا بگشا تا عجایب شریعت تو را ببینم.»

«ما پند داده شده‌ایم که حقیقت را همچون گنجی نهان بجوییم. خداوند فهمِ جویندۀ راستینِ حقیقت را می‌گشاید؛ و روح‌القدس او را قادر می‌سازد تا حقایقِ مکاشفه را دریابد. مقصودِ مزمورنویس نیز همین است، آنگاه که درخواست می‌کند چشمانش گشوده شود تا چیزهای شگفت از شریعت را ببیند. هنگامی که جان در اشتیاقِ فضایلِ عیسی مسیح به نفس‌نفس می‌افتد، ذهن توانا می‌گردد که جلال‌های جهانِ بهتر را دریابد. فقط به یاریِ معلّمِ الهی است که می‌توانیم حقایقِ کلامِ خدا را بفهمیم. در مدرسۀ مسیح می‌آموزیم که حلیم و فروتن باشیم، زیرا به ما فهمِ اسرارِ دینداری عطا می‌شود.» Sabbath School Worker, December 1, 1909.

قومِ من از نداشتنِ معرفت هلاک می‌شوند؛ زیرا تو معرفت را رد کرده‌ای، من نیز تو را رد خواهم کرد تا دیگر برای من کاهن نباشی؛ و چون شریعتِ خدای خود را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندان تو را فراموش خواهم کرد. هوشع ۴:۶.

و او گفت: «ای دانیال، به راه خود برو؛ زیرا این سخنان تا زمان آخر بسته و مهر شده است. بسیاری پاک خواهند شد و سفید گردانیده خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران شرارت خواهند ورزید؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن حکیمان خواهند فهمید.» دانیال ۱۲:۹، ۱۰

«باز این مَثَل‌ها تعلیم می‌دهند که پس از داوری دیگر فرصتی برای آزمون باقی نخواهد بود. هنگامی که کار انجیل به کمال برسد، بی‌درنگ جدایی میان نیکان و شریران در پی خواهد آمد، و سرنوشت هر یک از این دو گروه برای همیشه تثبیت خواهد شد.» *Christ’s Object Lessons*، ص. ۱۲۳.

او به که معرفت خواهد آموخت؟ و به که فهمِ تعلیم خواهد بخشید؟ به آنان که از شیر بازگرفته شده‌اند و از پستان‌ها جدا گردیده‌اند. زیرا حکم باید بر حکم باشد، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اندکی اینجا و اندکی آنجا. زیرا او با لب‌های لکنت‌آمیز و به زبانی دیگر با این قوم سخن خواهد گفت. آنان را که گفت: «این است آرامش، که با آن می‌توانید خسته را آرامی بخشید؛ و این است آسایش»؛ اما نخواستند بشنوند. پس کلام خداوند برای ایشان حکم بر حکم شد، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اندکی اینجا و اندکی آنجا؛ تا بروند و به عقب بیفتند و شکسته شوند و در دام افتند و گرفتار گردند. پس ای مردان استهزاگر که بر این قومِ ساکن اورشلیم حکمرانی می‌کنید، کلام خداوند را بشنوید. زیرا گفته‌اید: «ما با مرگ عهد بسته‌ایم، و با هاویه موافقت کرده‌ایم؛ چون تازیانهٔ طغیان‌کننده بگذرد، به ما نخواهد رسید؛ زیرا دروغ را پناهگاه خود ساخته‌ایم، و زیر باطل خویشتن را پنهان کرده‌ایم.» بنابراین خداوند یهوه چنین می‌فرماید: «اینک من در صهیون سنگی را به جهت بنیاد می‌نهم، سنگی آزموده، سنگِ زاویه‌ای گران‌بها، بنیادی استوار؛ هر که ایمان آورد، شتاب نخواهد کرد. و داوری را میزان خواهم ساخت، و عدالت را شاقول؛ و تگرگ پناهگاهِ دروغ را خواهد رفت، و آب‌ها مخفیگاه را فرو خواهد گرفت. و عهد شما با مرگ منسوخ خواهد شد، و موافقت شما با هاویه برقرار نخواهد ماند؛ چون تازیانهٔ طغیان‌کننده بگذرد، آنگاه به‌وسیلهٔ آن پایمال خواهید شد.» اشعیا 28:9–18.

مطابق آن فیضِ خدا که به من عطا شده است، چون معمارِ حاذقی، بنیاد را نهاده‌ام و دیگری بر آن بنا می‌کند. اما هر کس باخبر باشد که چگونه بر آن بنا می‌کند. زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند بنیادی جز آنچه نهاده شده است بگذارد، که آن عیسی مسیح است. و اگر کسی بر این بنیاد طلا، نقره، سنگ‌های گرانبها، چوب، علف، یا کاه بنا کند، عملِ هر کس آشکار خواهد شد؛ زیرا آن روز آن را ظاهر خواهد ساخت، چون به آتش مکشوف خواهد شد؛ و آتش، عملِ هر کس را، از اینکه از چه نوع است، خواهد آزمود. ۱ قرنتیان ۳:‏۱۰–۱۳

هُوشْ، مَن پَیغامبَرِ خُد ره رَوانه هاکُنُم، و اُو راه ره پیشِ رویِ مَن آماده هاکُنِه؛ و آن سَرورِی که شِما جُست‌وجو هاکُنید، ناگهان به معبدِ خُد خاهد آمُد، یعنی همان پَیغامبَرِ عهد که شِما به اُو دلخوشید؛ هُوشْ، اُو خاهد آمُد، خداوندِ لشکرها گوید. امّا کیست که روزِ آمدنِ اُو ره تاب بیارِه؟ و کیست که هنگامی که ظاهر هابِه، بایستِه بمانِه؟ زِرا اُو مِثلِ آتِشِ زرگر و مِثلِ صابونِ رخت‌شویان هَسته. و اُو چون زرگر و پاک‌کنندهٔ نقره خاهد نِشَست؛ و پِسرانِ لاوی ره پاک خاهد کَرد و ایشان ره مِثلِ طلا و نقره خالص خاهد ساخت، تا هدیه‌ای در پارسایی به خداوند تقدیم هاکُنَند. آن‌گاه هدیهٔ یهودا و اورشلیم برای خداوند خوشایند خاهد بُو، همچون روزگارانِ کهن و همچون سال‌های پیشین. و مَن برای داوری به شِما نزدیک خاهد آمُد؛ و بر ضدِّ جادوگران، و بر ضدِّ زناکاران، و بر ضدِّ آنان که سوگندِ دروغ می‌خورَند، و بر ضدِّ آنان که مزدِ مزدور ره در دستمزدِش پایمال هاکُنَند، و بر ضدِّ بیوه‌زنان و یتیمان، و آنان که حقِّ غریب ره مَنحرف هاکُنَند و از مَن نمی‌ترسَند، شاهدی زود خاهد بُو، خداوندِ لشکرها گوید. ملاکی ۳:‏۱–۵.

„Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do Miejsca Najświętszego, dla oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8,14; przyjście Syna Człowieczego do Przedwiecznego, przedstawione w Daniela 7,13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, zapowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest ono także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, w Mateusza 25”. Wielki bój, s. 426.

و موسیٰ نے ہارون سے کہا، اس قوم نے تجھ سے کیا کیا تھا کہ تُو نے ان پر ایسا بڑا گناہ لے آیا؟ اور ہارون نے کہا، میرے آقا کا غضب بھڑکنے نہ پائے؛ تُو اس قوم کو جانتا ہے کہ یہ بدی پر تُلی ہوئی ہے۔ کیونکہ انہوں نے مجھ سے کہا، ہمارے لیے ایسے معبود بنا دے جو ہمارے آگے آگے چلیں؛ کیونکہ یہ موسیٰ، وہ شخص جو ہمیں ملکِ مصر سے نکال لایا، ہم نہیں جانتے کہ اس کا کیا حال ہوا۔ اور میں نے ان سے کہا، جس کسی کے پاس سونا ہو، وہ اسے اتار دے۔ چنانچہ انہوں نے وہ مجھے دے دیا؛ پھر میں نے اسے آگ میں ڈال دیا، اور یہ بچھڑا نکل آیا۔ اور جب موسیٰ نے دیکھا کہ لوگ ننگے ہو گئے ہیں؛ (کیونکہ ہارون نے انہیں ان کے دشمنوں کے درمیان ان کی رسوائی کے لیے ننگا کر دیا تھا:) تو موسیٰ نے لشکرگاہ کے پھاٹک میں کھڑے ہو کر کہا، جو خداوند کی طرف ہے، وہ میرے پاس آئے۔ تب بنی لاوی سب کے سب اس کے پاس جمع ہو گئے۔ اور اس نے ان سے کہا، خداوند اسرائیل کا خدا یوں فرماتا ہے، ہر شخص اپنی تلوار اپنی ران سے باندھ لے، اور لشکرگاہ میں ایک پھاٹک سے دوسرے پھاٹک تک آتے جاتے پھرو، اور ہر شخص اپنے بھائی کو، اور ہر شخص اپنے ساتھی کو، اور ہر شخص اپنے پڑوسی کو قتل کرے۔ اور بنی لاوی نے موسیٰ کے کہنے کے مطابق کیا؛ اور اس دن لوگوں میں سے قریب تین ہزار آدمی قتل ہوئے۔ خروج 32:21–28۔

اے ابنِ آدم، اپنا رُخ فرعون، مصر کے بادشاہ، کے خلاف کر، اور اُس کے خلاف اور تمام مصر کے خلاف نبوت کر۔ کلام کر اور کہہ: خداوند خدا یوں فرماتا ہے: دیکھ، اے فرعون، مصر کے بادشاہ، مَیں تیرے خلاف ہوں، اے عظیم اژدہا، جو اپنی نہروں کے درمیان لیٹا رہتا ہے، جس نے کہا ہے: میرا دریا میرا اپنا ہے، اور مَیں نے اُسے اپنے لیے بنایا ہے۔ حزقی ایل 29:2، 3۔

اور یربعام نے اپنے دل میں کہا، اب یہ سلطنت داؤد کے گھرانے کو لوٹ جائے گی۔ اگر یہ لوگ یروشلم میں خداوند کے گھر میں قربانی چڑھانے کو جائیں، تو اس قوم کا دل پھر اپنے مالک، یعنی یہوداہ کے بادشاہ رحبعام کی طرف مائل ہو جائے گا، اور وہ مجھے قتل کر ڈالیں گے اور پھر یہوداہ کے بادشاہ رحبعام کے پاس لوٹ جائیں گے۔ پس بادشاہ نے مشورہ کیا اور سونے کے دو بچھڑے بنوائے، اور ان سے کہا، تمہارے لیے یروشلم جانا بہت ہے؛ اے اسرائیل، اپنے معبودوں کو دیکھ، جو تجھے ملکِ مصر سے نکال لائے۔ اور اُس نے ایک کو بیت ایل میں قائم کیا، اور دوسرے کو دان میں رکھا۔ اور یہ بات گناہ کا باعث بنی، کیونکہ لوگ ایک کے آگے سجدہ کرنے کو دان تک جانے لگے۔ اور اُس نے اونچی جگہوں کے گھر بنائے، اور عام لوگوں میں سے کاہن مقرر کیے جو بنی لاوی میں سے نہ تھے۔ اور یربعام نے آٹھویں مہینے کی پندرھویں تاریخ کو ایک عید مقرر کی، اُس عید کی مانند جو یہوداہ میں ہوتی تھی، اور وہ مذبح پر قربانی چڑھاتا تھا۔ اسی طرح اُس نے بیت ایل میں اُن بچھڑوں کے لیے قربانی چڑھائی جو اُس نے بنائے تھے؛ اور بیت ایل میں اُن اونچی جگہوں کے کاہنوں کو مقرر کیا جو اُس نے بنائی تھیں۔ پس اُس نے بیت ایل میں اُس مذبح پر، جو اُس نے بنایا تھا، آٹھویں مہینے کی پندرھویں تاریخ کو، یعنی اُس مہینے میں جسے اُس نے اپنے ہی دل سے ٹھہرایا تھا، قربانی چڑھائی؛ اور بنی اسرائیل کے لیے عید مقرر کی؛ اور وہ مذبح پر چڑھا اور بخور جلایا۔ 1 سلاطین 12:26–33۔

«خداوند به‌روشنی به من نشان داده است که صورتِ وحش پیش از بسته شدنِ درِ فیض شکل خواهد گرفت؛ زیرا این همان آزمونِ بزرگ برای قومِ خدا خواهد بود که به‌واسطهٔ آن، سرنوشتِ ابدیِ ایشان تعیین خواهد شد. موضعِ شما چنان آمیخته‌ای از ناسازگاری‌هاست که جز اندکی فریب نخواهند خورد.»

«در مکاشفه ۱۳ این موضوع به‌روشنی ارائه شده است؛ [مکاشفه ۱۳:۱۱–۱۷، نقل‌قول شده].»

«این همان آزمونی است که قوم خدا باید پیش از آن‌که مُهر شوند، با آن روبه‌رو گردند. همهٔ کسانی که با نگاه داشتن شریعت او و با امتناع از پذیرفتن سَبَّتِ جعلی، وفاداری خود را به خدا ثابت کردند، زیر پرچم یهوه، خداوندْ خدا، قرار خواهند گرفت و مُهرِ خدای زنده را دریافت خواهند کرد. اما کسانی که حقیقتِ دارای منشأ آسمانی را واگذارند و سَبَّتِ یکشنبه را بپذیرند، نشانِ وحش را دریافت خواهند کرد.» Manuscript Releases, جلد ۱۵، ص. ۱۵

لیکن وہ جو روحانی ہے، پہلے نہ تھا، بلکہ وہ جو طبعی ہے؛ اور اُس کے بعد وہ جو روحانی ہے۔ 1 کرنتھیوں 15:46۔

«این دو قدرت بزرگِ در حال منازعه در کارند؛ یکی از زیر، و دیگری از بالا. هر انسان زیر نفوذ پنهانِ یکی یا دیگری قرار دارد، و اعمال او خصلتِ الهامی را که از آن سرچشمه می‌گیرند آشکار خواهد ساخت. آنان که با مسیح متحدند، همواره در مسیرهای مسیح عمل خواهند کرد. آنان که با شیطان در اتحادند، تحت الهامِ پیشوای خود کار خواهند کرد، در مخالفت با قدرت و عملِ روح‌القدس. ارادهٔ انسان آزاد گذاشته شده است تا عمل کند، و به‌وسیلهٔ عمل آشکار می‌شود که چه روحی بر دل تأثیر می‌گذارد. «از میوه‌های ایشان، ایشان را خواهید شناخت.» The 1888 Materials, 1508.»

«ما در زمانی زندگی می‌کنیم که حیات، از هر زمان، گران‌بهاتر و شگفت‌انگیزتر است. پایان همه چیز نزدیک است. تحولات تکان‌دهنده پیوسته در برابر ما آشکار خواهد شد؛ زیرا عامل‌های نادیدنی در کارند و فعالیتی شدید از خود ظاهر می‌سازند. قدرت‌های تاریکی از زیر، بر عاملان انسانی در حرکت‌اند، و مردان شریر با فرشتگان شریر همکاری می‌کنند تا بر ضد احکام خدا و ایمانِ عیسی بجنگند؛ و در همان حال، قدرتی از بالا بر کسانی که خود را به تأثیرات الهی تسلیم خواهند کرد در حرکت است، و قوم خدا با موجودات هوشمند آسمانی همکاری می‌کنند. هیچ چیز جز ایمانی حقیقی و راستین از فشار و تنگنایی که در این ایام آخر بر هر نفسِ آدمی خواهد آمد تا او را بیازماید و محک زند، جان سالم به در نخواهد برد. خدا باید پناهگاه ما باشد؛ ما نمی‌توانیم به صورت ظاهر، اقرار، تشریفات، یا مقام اعتماد کنیم، یا بیندیشیم که چون نامی داریم که زنده‌ایم، خواهیم توانست در روز آزمایش بایستیم. هر آنچه بتواند متزلزل شود، متزلزل خواهد شد، و آن چیزهایی که با فریب‌ها و گمراهی‌های این ایام آخر نتوان آن‌ها را متزلزل ساخت، باقی خواهند ماند. جان را به صخره ابدی محکم پیوند دهید؛ زیرا تنها در مسیح امنیت خواهد بود. عیسی روزگاری را که ما در آن زندگی می‌کنیم، روزگار خطر توصیف کرد. او گفت: «و چنان‌که ایام نوح بود، ظهور پسر انسان نیز همچنین خواهد بود. زیرا همچنان‌که در ایامی که پیش از طوفان بود، می‌خوردند و می‌نوشیدند، نکاح می‌کردند و به نکاح می‌دادند، تا روزی که نوح به کشتی داخل شد، و ندانستند تا طوفان آمد و همه را بُرد؛ ظهور پسر انسان نیز همچنین خواهد بود.» «و نیز همچنان‌که در ایام لوط واقع شد؛ می‌خوردند، می‌نوشیدند، می‌خریدند، می‌فروختند، می‌کاشتند، بنا می‌کردند؛ اما در همان روزی که لوط از سدوم بیرون رفت، آتش و گوگرد از آسمان بارید و همه را هلاک ساخت. در روزی که پسر انسان ظاهر شود، نیز چنین خواهد بود.» «اما چون پسر انسان در جلال خود خواهد آمد، با همه فرشتگان مقدس خویش، آنگاه بر کرسی جلال خود خواهد نشست؛ و جمیع امت‌ها در حضور او جمع خواهند شد؛ و ایشان را از یکدیگر جدا خواهد نمود، چنان‌که شبان، گوسفندان را از بزها جدا می‌کند؛ و گوسفندان را بر دست راست خود و بزها را بر چپ خواهد نهاد. آنگاه پادشاه به آنان که بر دست راست اویند خواهد گفت: ای برکت‌یافتگان پدر من، بیایید و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آماده شده است، به میراث یابید.» سلوک ما در این حیات، سرنوشت ابدی ما را در آنجا تعیین خواهد کرد؛ به خود ما واگذار شده است که بگوییم آیا با کسانی خواهیم بود که وارث ملکوت خدا می‌شوند، یا با آنان که به ظلمت بیرونی خواهند رفت. خدا هر تمهیدی را برای نجات ما فراهم ساخته است؛ پس بیایید از آنچه به بهایی نامتناهی خریداری شده است بهره‌مند شویم. «زیرا خدا جهان را این‌قدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودانی یابد.»» Youth Instructor، 3 اوت 1893.