1989දී, “අවසාන කාලයේදී,” රෝනල්ඩ් රීගන් හා රෝම පාප්වරයා අතර වූ රහස් සන්ධානයකින් සෝවියට් සංගමය ඉවතට ගෙනයනු ලැබූ විට, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය මුද්රාවෙන් නිදහස් කිරීමේ උන්වහන්සේගේ කාර්යයේදී යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා විසින් හඳුනාගනු ලැබූ එම ප්රාග්වක්තෘමය නියමය අපි ස්ථාපිත කරමින් සිටිමු. රෝමයේ ත්රිවිධ යෙදීම්ද බබිලෝනියේ වැටීමද, එළිදරව්ව දාහත්වන පරිච්ඡේදයේ ඇය සවාරිය කරනද ඇය පාලනය කරනද මෘගයා සහ ස්ත්රිය හඳුනා දෙන්නේය යන්න අපි පෙන්වා දී ඇත.
දහහත් සහ දහඅට වන පරිච්ඡේදයන්හි ස්ත්රිය හා මෘගයා පිළිබඳ නිරූපණය, ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී මිකායෙල් නැඟී සිටින තුරුත් මනුෂ්යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වන තුරුත් පවතින, දෙවියන් නූතන බබිලෝනිය මත ගෙන එන ක්රමික විනිශ්චය හඳුනා දෙයි. එම කාල පරාසය, උන්වහන්සේගේ කරුණාව මිශ්රව සිදුකරනු ලබන දෙවියන්ගේ ක්රියාත්මක විනිශ්චයේ පළමු කොටස සලකුණු කරයි. ඉන්පසු අවසාන පීඩා සත් සමඟ, උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් සමඟ කිසිදු කරුණාවක් මිශ්ර නොවේ. මෙම පියවර දෙක, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ආරම්භ වූ විමර්ශනීය විනිශ්චය තුළද නිගමනය කර ඇත. විමර්ශනීය විනිශ්චය, මළවුන් පිළිබඳ විමර්ශනය හා විනිශ්චය කිරීමෙන් ආරම්භ වූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ජීවත්ව සිටින අය පිළිබඳ විමර්ශනීය විනිශ්චය ආරම්භ විය.
ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය ද කාල පරිච්ඡේද දෙකකට බෙදී ඇත. එහි පළමු පරිච්ඡේදය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ වූයේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් විනිශ්චය ආරම්භ වන බැවින්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතරට අයත් වීමට අපේක්ෂකයන් වන අය පිළිබඳ පරීක්ෂණය හා විනිශ්චය සමඟය. මළවුන් පිළිබඳ පරීක්ෂණ විනිශ්චය සිදු කරනු ලැබුවේ, ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ කුමන හෝ අවස්ථාවකදී ජීවන පොතේ ලියා තබා තිබූ නාමයන් ඇති අය සම්බන්ධයෙන් පමණි. ලියාපදිංචි කර තැබූ මළවුන්ගේ නාමයන් පසුව පාප පොත සමඟ සැසඳිණි. ඔවුන්ට පාපොච්චාරණය නොකළ පාප තිබුණේ නම්, ඔවුන්ගේ නාමයන් ජීවන පොතින් ඉවත් කරනු ලැබීය. ජීවත්ව සිටින අයගේ පරීක්ෂණ විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වන්නේ යන අර්ථයෙන් සීමාකරණයකින් යුක්ත ලෙස විස්තර කරනු ලැබේ; එසේවූවත්, මළවුන්ගේ පරීක්ෂණ විනිශ්චය තුළ එවැනි සීමාකරණයක් අවශ්ය නොවීය.
ජීවත්ව සිටින අය පිළිබඳ විමර්ශනීය විනිශ්චයෙහිදී, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ඉතා සැලකිල්ලෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව වන යෙරුසලමේදී එකලස් දහස් එක්සිය හතළිස් හතරදහස මුද්රා තැබීමේ කාලයේ එම විනිශ්චය ආරම්භ වූ බව හඳුනාදැක්වීය. බයිබලය මේ සත්යයට දෙවන සෘජු සාක්ෂියක් සපයයි.
මක්නිසාද විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ විය යුතු කාලය පැමිණ ඇත; එය ප්රථමයෙන් අපෙන් ආරම්භ වන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ සුභාරංචියට කීකරු නොවන අයගේ අවසානය කුමක් වන්නේ ද? 1 Peter 4:17.
ජීවමානව සිටින අය පිළිබඳ විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය වන යෙරුසලමේදී ආරම්භ වන්නේය; එම විනිශ්චය ආරම්භ වන නියමිත කාලයක්ද ඇත. ජීවමානව සිටින අය පිළිබඳ විනිශ්චය යෙරුසලමේදී ආරම්භ වන්නේ, ලේඛකයාගේ තීන්ත පാത്രය සමඟ යෙරුසලම මැදින් ගමන් කරමින්, සභාවේද දේශයේද කරනු ලබන අපකීර්තික අකුසල් පිළිබඳව සුසුම්ලමින් කන්නලව් කරන පුරුෂයන් හා ස්ත්රීයන්ගේ මථානුභාගය මත ලකුණක් තබන කලය.
ශුභාරංචියට කීකරු නොවන පන්තිය, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසට ප්රතිවිරෝධයෙන්, එළිදරව් පොතේ හත්වන පරිච්ඡේදයේ හඳුනාගනු ලැබේ; එහිදී යොහන් ඔවුන්ව මහත් සමූහය ලෙස හඳුන්වයි. මහත් සමූහය නියෝජනය කරන්නේ ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චය කාලය තුළ විනිශ්චයට පත් කරනු ලබන ජීවමාන ආත්මයන්ගෙන් සමන්විත පන්තියක් වන අතර, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව සම්පූර්ණයෙන් කීකරු වී නැති බැවින් එසේය; මක්නිසාද, ඔවුන් පාප්වරයාගේ සූර්ය දිනයේ නමස්කාර කරමින් සිට ඇත. ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය සමයේ, එසකියෙල් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ ලේඛකයාගේ තින්ත ආභරණය දරා සිටින දූතයා විසින් මුද්රා තබනු ලැබූ අය, එය එළිදරව් පොතේ හත්වන පරිච්ඡේදයේ මුද්රා තැබීමද වන බැවින්, කොඩියක් ලෙස උසස් කරනු ලැබේ. එවිට දැනට ශුභාරංචියට කීකරු නොවන අය සත්වන දින සබත් දවස පිළිබඳ වගකීම් දරන අය බවට පත් කරනු ලැබේ.
“නමුත් අතීත පරම්පරාවල ක්රිස්තියානීහු ඉරිදා දිනය පිළිපැදූහ; එසේ කිරීමෙන් තමන් බයිබලයේ සබත් දිනයම පවත්වන බව ඔවුහු සිතූහ. තවද දැන්ද, රෝම කතෝලික සභාසමූහයද බැහැර නොකර, සෑම සභාවකම සත්ය ක්රිස්තියානීහු සිටිති; ඔවුහු ඉරිදා දිනය දේවීය නියමකමකින් පිහිටුවන ලද සබත් දිනය යයි අවංකව විශ්වාස කරති. දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ අරමුණෙහි අවංකභාවයත්, උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඔවුන්ගේ අඛණ්ඩතාභාවයත් පිළිගන්නා සේක. නමුත් ඉරිදා පිළිපැදීම නීතියෙන් බලපැවැත්වෙන කල, සහ සැබෑ සබත් දිනයට බැඳී සිටිය යුතු වගකීම පිළිබඳව ලෝකය ආලෝකමත් කරනු ලබන කල, එවිට රෝමයේ අධිකාරියට වඩා උසස් බලයක් නැති නියමයක්ට කීකරු වීම සඳහා, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාව උල්ලංඝනය කරන කවරෙකු වුවද, එමඟින් දෙවියන්වහන්සේට වඩා පාප්වාදයට ගෞරව කරනවා ඇත. ඔහු රෝමයටත්, රෝමය විසින් නියම කරනු ලැබූ ආයතනය බලපැවැත්වෙන බලයටත් වන්දනා කරනවා ඇත. ඔහු මෘගයාටත් එහි රූපයටත් නමස්කාර කරනවා ඇත. මෙසේ, දෙවියන්වහන්සේ තම අධිකාරියේ ලකුණ ලෙස ප්රකාශ කළ ආයතනය මනුෂ්යයන් විසින් ප්රතික්ෂේප කර, ඒ වෙනුවට රෝමය තම අධිපත්යයේ සංකේතය ලෙස තෝරාගත් දේට ගෞරව කරන කල, ඔවුහු එමඟින් රෝමයට පක්ෂපාතිත්වයේ ලකුණ—‘මෘගයාගේ ලකුණ’—පිළිගන්නාහ. තවද, මෙම ප්රශ්නය මෙසේ පැහැදිලිව ජනතාව ඉදිරියෙහි තැබෙන තුරුත්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා සහ මනුෂ්යයන්ගේ ආඥා අතර තෝරාගැනීමට ගෙන එන තුරුත්, උල්ලංඝනයෙහි දිගටම පවතින අය ‘මෘගයාගේ ලකුණ’ ලබන්නේ නැත.” The Great Controversy, 449.
මුද්රා කරනු ලැබූවන්ගේ ධජය යනු සුභාරංචියට කීකරු නොවන අය කීකරුකමට කැඳවන්නාය.
එදිනෙහි යෙසේගේ මූලයක් ඇති වන්නේය; එය ජනයන් සඳහා ධජයක් ලෙස ස්ථිරව සිටින්නේය; ජාතීහු ඒ වෙත සොයමින් පැමිණෙන්නෝය; ඔහුගේ විශ්රාමය ගෞරවවත් වන්නේය. තවද එදිනෙහි, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනයාගේ ඉතිරිව සිටින ශේෂය නැවත ලබාගැනීමට දෙවැනි වරට තම හස්තය දිගු කරනසේක; එනම් අෂූර්යෙන්ද, මිසරයෙන්ද, පත්රොස්යෙන්ද, කූෂයෙන්ද, ඒලාම්යෙන්ද, ෂිනාර්යෙන්ද, හමාත්යෙන්ද, මුහුදේ දූපත් වලින්ද ඉතිරිව සිටින අයය. තවද උන්වහන්සේ ජාතීන් සඳහා ධජයක් නැඟවමින්, ඉශ්රායෙල්ගේ නෙරපාදමා ඇති අය එක්රැස් කරනසේක, යූදාගේ විසිරී ගිය අය පෘථිවියේ සතර කොනින් එකට රැස් කරනසේක. යෙසායා 11:10–12.
දැනට ශුභාරංචියට කීකරු නොවන අය ජීවත්ව සිටින අතරතුර විනිශ්චයට පත් කරනු ලබති; එහෙත් ඔවුන්ගේ විනිශ්චය ජීවත්ව සිටින එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයට පසුව පැමිණිය යුතුය. මන්ද, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ අර්බුදය අතරතුර දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති පුරුෂයන් හා ස්ත්රීන් දැකීමෙන් පමණක් ඔවුන්ට අනතුරු ඇඟවීම ලැබිය හැකි බැවිනි.
“ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්රියාව නම්, ලෝකය පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ විනිශ්චය පිළිබඳව ඒත්තු ගැන්වීමය. ලෝකයට අනතුරු ඇඟවිය හැක්කේ සත්යය විශ්වාස කරන අය සත්යය තුළින් ශුද්ධ කරනු ලැබ, උසස් හා ශුද්ධ ප්රතිපත්ති අනුව ක්රියා කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන අය සහ ඒවා තම පාද යට පාගා දමන අය අතර වූ වෙන්කිරීමේ රේඛාව උසස්, උන්නත අර්ථයකින් පෙන්වීම දැකීමෙන් පමණි. ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ශුද්ධීකරණය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති අය සහ ව්යාජ විවේක දිනයක් පවත්වන අය අතර ඇති වෙනස ප්රකට කරයි. පරීක්ෂණය පැමිණෙන විට, මෘගයාගේ සලකුණ කුමක්ද යන්න පැහැදිලිව පෙන්වනු ලැබේ. එය ඉරිදා දින පවත්වීමය. සත්යය අසා තිබියදීත්, තවදුරටත් මේ දිනය ශුද්ධ ලෙස සැලකීමට පවතින අය, කාලයන් හා ව්යවස්ථා වෙනස් කිරීමට සිතා සිටි පාපයේ මනුෂ්යයාගේ ලකුණ දරති.” Bible Training School, December 1, 1903.
තෙවන එලියාගේ කාර්යය ඉටු කරනු ලබන්නේ එහිදී වන ක්රියාත්මක විනිශ්චය, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වේ. එය කාල අවධි දෙකකින් යුක්තය; පළමු අවධියේ ශුභාරංචියට දැනට කීකරු නොවන අය සඳහා දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් දයාව සමඟ මිශ්ර වී ඇත, එයට පසුව දයාවකින් තොරව වත් කරනු ලබන අවසාන වසංගත සත පැමිණේ.
“පරීක්ෂණ කාලය තව බොහෝ කාලයක් පවතින්නේ නැත. දැන් දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ අඩාල කරමින් සිටි අත පොළොවෙන් ඉවත් කරමින් සිටී. බොහෝ කාලයක් තිස්සේ උන්වහන්සේ තමන්ගේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්රියාකාරිත්වය මඟින් පුරුෂයන් හා ස්ත්රීන් සමඟ කථා කළසේක; එහෙත් ඔවුහු එම කැඳවීමට කන් නොදුන්නෝය. දැන් උන්වහන්සේ තමන්ගේ සෙනඟටත්, ලෝකයටත්, තමන්ගේ විනිශ්චයන් මඟින් කථා කරමින් සිටී. මෙම විනිශ්චයන්ගේ කාලය, සත්යය කුමක්දැයි දැනගැනීමට තවමත් අවස්ථාව ලැබී නොතිබූ අය සඳහා කරුණාවේ කාලයකි. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් දෙස මෘදු කරුණාවෙන් බලනසේක. උන්වහන්සේගේ දයාබර හදවත ස්පර්ශ වී ඇත; ගලවනු පිණිස උන්වහන්සේගේ අත තවමත් දිගුකර ඇත. මේ අන්තිම දවස්වල පළමු වරට සත්යය අසන්නෝ වූ බොහෝ සංඛ්යාවක් ආරක්ෂාවේ ගොවිපළට ඇතුළත් කරනු ලබන්නෝය.” Review and Herald, November 22, 1906.
සුභාරංචියට කීකරු නොවන අය, යේසුස් වහන්සේ කැඳවීමට පොරොන්දු වූ “වෙනත් බැටළු” ය; උන්වහන්සේ කැඳවන කල ඔවුහු උන්වහන්සේගේ හඬ අසන්නෝය.
මට මේ වාසලයට අයත් නොවන වෙනත් බැටළුවෝ ද සිටිති. ඔවුන්වත් මම ගෙනැවිත් යුතුය; ඔවුහු මාගේ හඬ අසන්නෝ වෙති; එවිට එක වාසලක්ද එක එඬේරෙක්ද වන්නේය. යොහන් 10:16.
ඔවුන් අසන “හඬ” යනු එළිදරව්ව පොතේ අටළොස්වන අධ්යායේ දෙවන “හඬ”ය; ඇයගේ පරික්ෂණ කාලයේ පාප කුසලානය පුරවා නිමකළ බැවින්, මහා වේශ්යාවගේ විනිශ්චය ද්විගුණ කරනු ලබන, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ සමයේ බලවත්ව හඬනඟන හඬ එයයි.
“අනාගතවක්තෘ මෙසේ කියයි: ‘මම තවත් දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන බව දුටුවෙමි; ඔහුට මහත් බලයක් තිබුණේය; ඔහුගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකමත් විය. ඔහු බලවත් හඬකින් මහත් ශබ්දයෙන් පවසමින් මොරගැසුවේ, මහත් බබිලෝනිය වැටුණේය, වැටුණේය, දුෂ්ටාත්මයන්ගේ වාසස්ථානයක් වී ඇත’ (එළිදරව් 18:1, 2). මෙය දෙවන දූතයා විසින් දෙන ලද එම පණිවිඩයමය. බබිලෝනිය වැටී ඇත, ‘මක්නිසාද ඇය සියලු ජාතීන්ට තම වේශ්යාකමේ උදහසේ මුද්රාසවය පානය කිරීමට සැලැස්වූ බැවිනි’ (එළිදරව් 14:8). එම මුද්රාසවය කුමක්ද?—ඇගේ මිථ්යා ධර්මෝපදේශය. ඇය සිව්වන ආඥාවේ සබත වෙනුවට ලෝකයට ව්යාජ සබතක් දී ඇත; තවද ඒදෙන්හිදී සාතන් විසින් පළමුවෙන් හවාවට පැවසූ බොරුකම—ආත්මයේ ස්වාභාවික අමරණීයභාවය—නැවතත් කියා ඇත. ‘මනුෂ්යයන්ගේ ආඥා ධර්මෝපදේශ ලෙස උගන්වමින්’ (මතෙව් 15:9) ඇය බොහෝ සමාන වැරදි දුරදුරටම පතුරුවා ඇත.”
“යේසුස්වහන්සේ තමන්ගේ ප්රසිද්ධ සේවාව ආරම්භ කළ විට, උන්වහන්සේ දේවමාළිගාව එයට සිදුකර තිබූ අපවිත්ර අශුද්ධකිරීමෙන් පවිත්ර කළහ. උන්වහන්සේගේ සේවාවේ අවසාන ක්රියාවන් අතර දේවමාළිගාවේ දෙවන පවිත්ර කිරීමද විය. එසේම, ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා සිදුකරනු ලබන අවසාන කාර්යයේදී, සභා වෙත විශේෂිත ආරාධනා දෙකක් දෙනු ලැබේ. දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩය මෙසේය: ‘මහා නුවර වූ බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත; මක්නිසාද ඇය තමන්ගේ වේශ්යාකමේ උදහසේ මද්යය සියලු ජාතීන්ට බොන්නට සැලැස්වූවාය’ (එළිදරව් 14:8). තවද, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ මහත් හඬැති කෑගැසීම තුළ ස්වර්ගයෙන් හඬක් ඇසී මෙසේ කියයි: ‘මාගේ ජනතාවෙනි, ඔබ ඇයගේ පාපවලට හවුල් නොවන්න පිණිසත්, ඇයගේ පීඩා වලින් ඔබ නොලැබෙන පිණිසත්, ඇයගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද ඇයගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී ඇත; දෙවියන්වහන්සේ ඇයගේ අධර්මිෂ්ඨකම් සිහි කළ සේක’ (එළිදරව් 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණීමට ඇති ඉරිදා නීතිය සමඟ නූතන බාබිලෝනියාව මත ක්රමයෙන් ඉදිරියට යන විධායක විනිශ්චය ආරම්භ වන අතර, එම විනිශ්චයන් දෙක එකිනෙක අතිච්ඡාදනය වන බැවින් ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චයේ අවසාන කාලපරිච්ඡේදයද ආරම්භ වේ. ගිවිසුමේ දූතයාගේ කාර්යයට මාර්ගය සූදානම් කරන තුන්වන දූතයා, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ සහ දැනට සුවිශේෂයට කීකරු නොවන අයගෙන් අවසාන පුද්ගලයා එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දෙවන හඬ අසා බාබිලෝනියාවෙන් පිටතට පැමිණෙන විට අවසන් වන ජීවත්ව සිටින අයගේ විනිශ්චයේ කාලය තුළ සිදු වන කාර්යය නියෝජනය කරයි. එම කාර්යය, මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ සේවයේ ආරම්භයේදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මාලිගාවේ පවිත්ර කිරීම සහ පිරිසිදු කර ඉවත් කිරීම හඳුනා දක්වයි; ඉන්පසු, ගිවිසුමේ දූතයාට මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ සේවයේ අවසානයේ, මහත් සමූහයාගේ මාලිගාවේ පිරිසිදු කර ඉවත් කිරීමක් සහ පවිත්ර කිරීමක්ද හඳුනා දක්වයි.
ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, පෙන්තකොස්තේදී සිදු වූ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශය නැවත සිදු වේ.
“අප අතර කිසිවෙකුගේ චරිතයෙහි එක් ලපයක් හෝ කැළලක් හෝ ඉතිරිව තිබෙන තෙක්, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව අපගෙන් කිසිවෙකුටවත් කිසිදා නොලැබෙනු ඇත. අපගේ චරිතයන්හි අඩුපාඩු සුවපත් කිරීමත්, ආත්මයේ මාලිගාව සියලු අපවිත්රකම්වලින් පවිත්ර කිරීමත් අපට භාර කර ඇත. එවිට පෙන්තකොස්ත දිනදී ශ්රාවකයන් පිට මුල් වර්ෂාව වැටුණු සේම, අන්තිම වර්ෂාවද අප පිට වැටෙනු ඇත....”
“සහෝදරයෙනි, සූදානම් වීමේ මේ මහත් කාර්යයේ ඔබ කරමින් සිටින්නේ කුමක් ද? ලෝකය සමඟ එක්වෙමින් සිටින අය ලෝකීය ආකෘතිය ලබමින්, මෘගයාගේ සලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් යුක්තව, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ම නමවාගෙන, සත්යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්ර කරගන්නා අය ස්වර්ගීය ආකෘතිය ලබමින්, තම නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. නියෝගය නිකුත් වන විටත්, මුද්රා ලකුණ ඔබා තබන විටත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලය පුරා පවිත්ර සහ නිර්දෝෂව පවතිනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
මෙහිදී අනාවැකිමය වචනයෙහි පෙනී යන යම් නොගැළපීමක් මත කිසිවෙකු පැකිළී යා හැකි වුවද, එසේ කිරීම අත්යවශ්ය නොවේ. ගෝලයන්ගේ කාලයේ පෙන්තෙකොස්තේදී බලගන්වනු ලැබූ පණිවිඩය, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී සුබාරංචියට කීකරු නොවන අය වන අනෙකුත් ජාතීන් වෙත ගෙන යනු නොලැබීය. පෙන්තෙකොස්තේදී බලගන්වනු ලැබූ එම පණිවිඩය පැරණි ඉශ්රායෙලයට ගෙන යනු ලැබුවේ, ඔවුන්ට තව තෙවසර අර්ධයක් පමණ අවසාන කරුණාකාලය තුළ සිටීමට ඉතිරිව තිබූ බැවිනි.
ඔබේ ජනතාව මතද ඔබේ ශුද්ධ නගරය මතද සති හැත්තෑවක් නියම කරනු ලැබ ඇත; එය අක්රමිකතාව අවසන් කිරීමටත්, පව්වලට අවසානයක් ගෙන ඒමටත්, අධර්මය සඳහා පසුතැවිලි කරවීමේ සමථකරණය සිදු කිරීමටත්, සදාකාල ධර්මිෂ්ඨකම ගෙන ඒමටත්, දර්ශනයත් අනාවැකියත් මුද්රා තැබීමටත්, අතිශුද්ධස්ථානය අභිෂේක කිරීමටත් ය. දානියෙල් 9:24.
පෙන්තකොස්ත දින බලගැන්වූ පණිවුඩය, සුභාරංචියට කීකරු නොවූවන් වෙත ක්රි.ව. 34 වර්ෂයේ ස්තේපන් ගල් ගසා මරා දැමෙන තුරු ගෙන යනු ලැබුවේ නැත. සහෝදරි වයිට් බොහෝ විට මෙම සත්යය හඳුනා දක්වයි.
“ඉන්පසු දූතයා කීවේය, ‘ඔහු සතියක් [වසර හතක්] පුරා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත.’ ගැළවුම්කරු තම සේවය ආරම්භ කළ පසු වසර හතක් පුරා සුභාරංචිය විශේෂයෙන් යුදෙව්වරුන්ට ප්රකාශ කරනු ලැබීමට තිබුණි; වසර තුනහමාරක් ක්රිස්තුස්වහන්සේ විසින්ම; එයින් අනතුරුව ප්රේරිතයන් විසිනි. ‘සතියේ මැදදී ඔහු යාගයත් පූජාවත් නවත්වා දමන්නේය.’ දානියෙල් 9:27. ක්රි.ව. 31 වන අවුරුද්දේ වසන්තයේදී, සැබෑ යාගය වූ ක්රිස්තුස්වහන්සේ කල්වරි මත පූජා කරන ලදී. එවිට දේවමාළිගාවේ තිරය දෙකඩ වී ගිය අතර, එයින් යාගික සේවයේ ශුද්ධත්වයත් එහි අර්ථවත්භාවයත් ඉවත්ව ගොස් තිබෙන බව ප්රකාශ විය. භූමියෙහි යාගයත් පූජාවත් නවත්වනු ලබන කාලය පැමිණ තිබුණි.”
“එක සතිය—අවුරුදු හත—ක්රි.ව. 34 දී අවසන් විය. එවිට ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමීම මගින් යුදෙව්වෝ සුභාරංචිය ප්රතික්ෂේප කළ බව අවසාන ලෙස මුද්රා කළෝය; පීඩාව නිසා විසිර ගිය ශිෂ්යයෝ ‘වචනය දේශනා කරමින් සෑම තැනකම ගියෝය’ (ක්රියා 8:4); එය සිදු වූ ඉතා කෙටි කලකට පසුව, පීඩකයෙකු වූ සාවුල් හරවා ගනු ලැබ, අනජාතීන් වෙත අපෝස්තුලුවරයා වූ පාවුල් බවට පත්විය.” The Desire of Ages, 233.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ නැවත නැඟීසිටීමෙන් දින පනස්කට පසු, පෙන්තකොස්තේ දින බලගැන්වූ පණිවිඩය, ශුභාරංචිය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අනෙක් බැටළු රැළ බැබිලෝනයෙන් පිටතට කැඳවන ඉරිදා නීතිය සමඟ ගැළපෙයි. එහෙත්, කුරුසියෙන් පසු අවුරුදු තුනහමාරක් ගත වන තුරු යුදෙව්වෝ “ශුභාරංචිය ප්රතික්ෂේප කළ තමන්ගේ තීරණය මුද්රා කළේ” නැත; එවිට පණිවිඩය, එදා ශුභාරංචියට කීකරු නොවූවෝ වූ ජාතීන් වෙත ගියේය. ක්රි.ව. 34 දී යුදෙව්වෝ ශුභාරංචිය ප්රතික්ෂේප කළ තමන්ගේ තීරණය මුද්රා කළ බව හඳුනාගැනීමෙන් පෙනෙන ප්රතිවිරෝධතාව තවදුරටත් විශාල වේ; මක්නිසාද සහෝදරි වයිට් එයට වෙනස් ලෙස පවසන්නීය.
“සම්පූර්ණ ආචාරානුෂ්ඨානික ක්රමයම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතාත්මක පිළිරුවක් වූ බැවින්, උන්වහන්සේගෙන් වෙන්ව එයට කිසිදු වටිනාකමක් නොතිබුණි. යුදෙව්වෝ උන්වහන්සේ මරණයට භාර දීමෙන් ක්රිස්තුස්වහන්සේව ප්රතික්ෂේප කළ තමන්ගේ තීරණය මුද්රා තැබූ කල, දේවමාළිගාවටත් එහි සේවාවන්ටත් අර්ථය දී තිබූ සියල්ලම ඔවුහු ප්රතික්ෂේප කළහ. එහි ශුද්ධභාවය පහව ගොස් තිබුණි. එය විනාශයට නියමව තිබුණි. එදින සිට යාග පූජා සහ ඒවාට සම්බන්ධ සේවාව අර්ථශූන්ය විය. කායින්ගේ පූජාව මෙන්, ඒවා ගැළවුම්කාරයාණන් කෙරෙහි වූ ඇදහිල්ල ප්රකාශ නොකළහ. ක්රිස්තුස්වහන්සේ මරණයට පත් කිරීමෙන්, යුදෙව්වෝ සැබවින්ම තමන්ගේ දේවමාළිගාව විනාශ කළහ. ක්රිස්තුස්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණ ගැසූ කල, දේවමාළිගාවේ අභ්යන්තර තිරය ඉහළ සිට පහළ දක්වා දෙකඩ වී ගියේය. එයින් මහා අවසාන පූජාව පූර්ණ කරනු ලැබ ඇති බවත්, යාග පූජා පිළිබඳ ක්රමය සදහටම අවසන් වූ බවත් සංකේතවත් විය.” The Desire of Ages, 165.
යුදෙව්වන් ශුභාරංචිය ප්රතික්ෂේප කළ බවට ඔවුන්ගේ අවසාන මුද්රාව තැබුණේ ස්තේපන්ව ගල් ගසා මරා දැමූ අවස්ථාවේදීද, නොහොත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කුරුසියේදීද? මෙම පෙනෙන විරෝධාභාසය, පෙන්තෙකොස්ත දවසේදී දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනය ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතිය සමඟ හඳුනාගැනීමේ පෙනෙන විරෝධාභාසය සමඟ සම්බන්ධ වේ.
ඊළඟ ලිපියේදී එම පෙනෙන විරෝධාභාසය විසඳා පැහැදිලි කිරීමට අපි අරමුණු කරමු; එහෙත් මෙම විශේෂ සලකා බැලීමේ අරමුණ අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ලාඔදිසියානු ජනතාව විනිශ්චය නොතේරුම් ගන්නා බව අනාවක්තෘවරුන් විසින් හඳුනා දක්වා ඇති සත්යය මත පදනම්ව තිබෙන බව අපට මතක් කර දීමට මම කැමැත්තෙමි. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙහි විමර්ශනීය විනිශ්චයත් ක්රියාත්මක විනිශ්චයත් දෙකම කෙසේ එකට හමුවන්නේද යන්න පිළිබඳව පැහැදිලි වීම සඳහා, විනිශ්චයේ විවිධ කාලපරිච්ඡේද සහ අරමුණු සමාලෝචනය කිරීමට අපි කාලය ගත්තෙමු. අපි දැන් ඉදිරිපත් කර ඇති එම පෙනෙන විරෝධාභාසයන්ට සම්බන්ධ එළිදරව්ව දැකීමට නම්, මෙම අංගයන් නැවත සමාලෝචනය කළ යුතු විය.
අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙම අධ්යයනය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යමු.
“සබත් දිනෙහි වූ වෙනස්කම තම සභාව විසින් සිදුකරන ලද්දක් බව රෝමානු කතෝලිකයන් පිළිගනිති; තවද සභාවේ පරම අධිකාරියට සාක්ෂියක් ලෙස ඔවුහු මේම වෙනස්කමම උපුටා දක්වති. සතියේ පළමු දවස සබත ලෙස පවත්වමින් සිටීමෙන්, ප්රොතෙස්තන්තයන් දේවීය කාරණාවල නීති නියම කිරීමට ඇයට ඇති බලය පිළිගනිමින් සිටින බව ඔවුහු ප්රකාශ කරති. රෝමානු සභාව තම නොවරදිනභාවය පිළිබඳ ප්රකාශය අත්හැර දමා නැත; ලෝකයත් ප්රොතෙස්තන්ත සභාවන්ත් යෙහෝවාගේ සබත ප්රතික්ෂේප කරමින්, ඇය විසින් නිර්මාණය කරන ලද ව්යාජ සබතක් පිළිගන්නා විට, ඔවුහු සත්යයෙන්ම එම ප්රකාශය පිළිගනිති. මේ වෙනස්කම සඳහා ඔවුන් අධිකාරිය උපුටා දක්විය හැකි වුවද, ඔවුන්ගේ තර්කයේ භ්රාන්තභාවය පහසුවෙන් වටහාගත හැක. පාප්වාදියා ප්රොතෙස්තන්තයන් තමන්ම තමන් රවටා ගනිමින්, මෙම කාරණයේ සත්ය කරුණු සම්බන්ධයෙන් සෙසුමක් ඇතිව, ස්වේච්ඡාවෙන්ම තම ඇස් වසා ගන්නා බව දැකීමට ප්රමාණවත් තරම් තීක්ෂ්ණය. ඉරිදා ආචාරය ප්රසාදය ලබන තරමට, අවසානයේ එය මුළු ප්රොතෙස්තන්ත ලෝකයම රෝමයේ ධජය යටතට ගෙන එනු ඇතැයි ස්ථිර විශ්වාසයෙන් ඔහු සන්තෝෂ වෙයි.”
“සබත් දවසේ වෙනස් කිරීම රෝම සභාවේ අධිකාරියේ ලකුණ හෝ සලකුණ වේ. සිව්වැනි ආඥාවේ හිමිකම් අවබෝධ කරගෙන, සැබෑ සබත් දවස වෙනුවට ව්යාජ සබත් දවස පිළිපැදීමට තෝරාගන්නෝ, එසේ කිරීමෙන් එය පමණක් ආඥා කරනු ලබන ඒ බලයට ගෞරව පුද කරති. මෘගයාගේ ලකුණ වන්නේ පාප්වාදී සබත් දවසය; එය දෙවියන් විසින් නියම කළ දවස වෙනුවට ලෝකය විසින් පිළිගෙන ඇත.”
“එහෙත්, භවिष्यවಾಣියේ නිර්දේශිත පරිදි, මෘගයාගේ සලකුණ ලැබිය යුතු කාලය තවම පැමිණ නැත. පරීක්ෂණයේ කාලය තවම පැමිණ නැත. රෝමානු කතෝලික සභාසම්ප්රදායද ඇතුළුව, සෑම සභාවකම සත්ය ක්රිස්තියානීහු සිටිති. ආලෝකය ඔවුන්ට ලැබී, සිව්වන ආඥාවෙහි බැඳීම ඔවුන් දැක ගන්නා තුරු, කිසිවෙකුද දෝෂාරෝපණයට ලක් නොවේ. එහෙත් ව්යාජ සබත් දිනය බලයෙන් ක්රියාත්මක කරවන නියෝගය ප්රකාශයට පත් වන කල, තුන්වන දේවදූතයාගේ මහත් හඬ මෘගයා සහ ඔහුගේ රූපය නමදීමට එරෙහිව මනුෂ්යයන්ට අනතුරු අඟවන කල, බොරු සහ සත්ය අතර ඇති සීමාරේඛාව පැහැදිලි ලෙස ඇඳී යනු ඇත. එවිට තවදුරටත් අකීකරුකමෙහි පවතින්නෝ, තම නළලවල හෝ තම අත්වල මෘගයාගේ සලකුණ ලබන්නෝ ය.”
“වේගවත් පියවරයන්ගෙන් අපි මෙම කාලයට ළඟා වෙමින් සිටිමු. අසත්ය ආගමක් තහවුරු කිරීම සඳහා ප්රොටස්ටන්ට් සභා ලෞකික බලය සමඟ එක්වනුයේ, ඒකට විරුද්ධ වූ බැවින් ඔවුන්ගේ පූර්වජයන් අතිදරුණු පීඩනය දරා සිටියහ; එවිට සභාව හා රාජ්යය යන දෙකේ ඒකාබද්ධ අධිකාරිය මගින් පාප්ය සබත බලහත්කාරයෙන් පනවනු ලැබේ. ජාතික අපස්ථානයක් ඇති වනු ඇත; එය අවසානයේ ජාතික විනාශය තුළින් පමණක් අවසන් වනු ඇත.” Bible Training School, February 2, 1913.