පළමු විපත්තියේ අනාවැකිමය ඉතිහාසය තුළ, මුහම්මද් අනුගමනය කළ නායකයා මුහම්මද්ගේ මනාලයා වූ අබු බකර් අබ්දුල්ලා ඉබ්න් අබි කුහාෆා ය. අපි ඔහුට අබුබකර් ලෙස සඳහන් කරමු. ඔහු සහ මුහම්මද් දෙදෙනාම පළමු වචන හතර තුළ සන්දර්භගත කර ඇත. මුහම්මද්ගෙන් පසුව පළමු ඉස්ලාමීය පාලකයා අබුබකර් වූ අතර, ඉතිහාසය සටහන් කරන පරිදි ඔහු තම සෙබළුන්ට දුන් ආඥාවක් තිබුණි; එය එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ 4 වන වචනයෙන් නිරූපිත වේ. එම ආඥාව නියෝජනය කරන්නේ තුන්වන විපත්තියගේ පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ වූ මුද්රා කිරීමේ ක්රියාවලිය ය; එය සත්වන හෙඩැල්ල ද වූ අතර, තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීම ද වූයේය.
පස්වන දූතයා ශබ්ද කළේය; එවිට මම අහසින් පොළොවට වැටුණු තාරකාවක් දුටුවෙමි. තවද අගාධ කුහරයේ යතුර ඔහුට දෙන ලද්දේය. ඔහු අගාධ කුහරය විවෘත කළේය; එවිට මහත් උදුනක දුම මෙන් කුහරයෙන් දුමක් නැඟී ආවේය. කුහරයේ දුම නිසා සූර්යයාද වාතයද අඳුරු විය. තවද එම දුමෙන් පළඟැටියෝ පොළොව මතට පිටතට ආවෝය; පොළොවේ සිටින විෂකැටුවෝ බලය ඇති පරිදි, ඔවුන්ටද බලය දෙන ලද්දේය. තවද ඔවුන්ට අණ කරන ලද්දේ, පොළොවේ තණකොළටවත්, කිසිදු හරිත ද්රව්යයකටවත්, කිසිදු ගසකටවත් හානි නොකරන ලෙසත්, නමුත් තම නළලෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නොමැති මනුෂ්යයන්ට පමණක් හානි කරන ලෙසත්ය. එළිදරව් 9:1–4.
ස්වර්ගයෙන් වැටුණු “තරුව” නම් 606 වර්ෂයේ තම සේවය ආරම්භ කළ මහම්මද්ය. මහම්මද්ට “අගාධ ගර්තය” “විවෘත” කිරීමට යෙදෙන “යතුරක්” දෙන ලදී; එයින් “දුම” නැගී “සූර්යයාත් වාතයත්” අඳුරු කර, “වෘෂ්චිකයන්ගේ” බලය මෙන් “බලය” ලැබූ “පළඟැටියන්” පිටතට පැමිණියහ. එම යතුර වන්නේ රෝමවරුන්ගේ යුද්ධමය ශක්තිය දුර්වල කළ යුධ සටනක් වූ අතර, එමගින් ඉස්ලාමීය යුද්ධ ව්යාපාරයේ උදාවට ඉඩ සැලසුණි. අගාධ ගර්තය නම් ඉස්ලාමයේ උපන් භූමිය වන අරාබියට සංකේතයකි; දුමෙන් දක්වනු ලැබුවේ පෘථිවිය පුරා පැතිර යාමටත්, උතුරු අප්රිකාව, දකුණු යුරෝපය සහ අරාබිය හරහා ව්යාප්ත වන පළඟැටි සමූහයන් විසින් වැසී යන ඒ භූගෝලික ප්රදේශයම අත්පත් කර ගැනීමටත් නියමිත වූ ඉස්ලාමයේ මිථ්යා ආගමයයි. පළඟැටියෝ ඉස්ලාමයට සංකේතයකි; “බලය” යන්න දේවවාක්යමය අර්ථයෙන් යුද්ධමය බලය නිරූපණය කරයි. ඔවුන්ගේ බලය වන්නේ අනපේක්ෂිත ලෙස පහර දෙන වෘෂ්චිකයන් මෙන් විය යුතු එකකි. යූරියා ස්මිත් මෙසේ ප්රකාශ කරයි:
“අහසෙන් පොළොවට තාරකාවක් වැටුණේය; අගාධ කුහරයේ යතුර ඔහුට දෙන ලද්දේය.”
“පර්සියානු රාජාණ්ඩුවේ අධිපතියා තම කලාවෙහි හා බලයේ අරුමපුදුම දේවල් සිතමින් සිටියදී, මක්කාහි අප්රකට පුරවැසියෙකුගෙන් ඔහු වෙත ලිපියක් පැමිණියේය; එයින් ඔහු මුහම්මද් දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රේරිතයා බව පිළිගැනීමට ආරාධනා කරන ලදී. ඔහු එම ආරාධනය ප්රතික්ෂේප කර, ලිපිය ඉරාදැමුවේය. ‘දෙවියන්වහන්සේ රාජ්යය ඉරාදමා, කොස්රෝස්ගේ යාච්ඤාව ප්රතික්ෂේප කරනු ඇත්තේ මෙසේය,’ යැයි අරාබි ප්රවක්තෘවරයා ප්රකාශ කළේය. නැගෙනහිර මෙම අධිරාජ්ය දෙකේ සීමාසන්නයෙහි පිහිටුවා සිටි මුහම්මද්, ඔවුන් එකිනෙකා විනාශ කරගනිමින් යන ප්රගතිය රහස් ප්රීතියකින් නිරීක්ෂණය කළේය; තවද පර්සියානු ජයග්රහණ මධ්යයේදී, තවත් වසර කිහිපයක් ගතවීමට පෙර, ජයග්රහණය නැවත රෝමවරුන්ගේ ධජ වෙත හැරී එන බව පුරෝකථනය කිරීමට ඔහු දිරිය ගත්තේය. ‘මෙම පූර්වකථනය ප්රකාශ කරන ලද්දේ යැයි කියන කාලයේදී, එහි ඉටුවීමෙන් වඩා දුරස්ථව පෙනුණු වෙනත් කිසිදු අනාවැකියක් නොතිබුණේය; මන්ද හෙරක්ලියස්ගේ පළමු දොළොස් වර්ෂය අධිරාජ්යයේ ළඟාවන විඝටනය ප්රකාශ කරමින් සිටියේය.’...”
“කොස්රෝස් ආසියාවේ හා අප්රිකාවේ රෝම අයිතිවාසිකම් යටත් කළේය. තවද එම කාලයේදී ‘රෝම අධිරාජ්යය’ ‘කොන්ස්ටැන්ටිනෝපොලයේ බිත්තිවලටත්, ග්රීසිය, ඉතාලිය හා අප්රිකාවෙන් ඉතිරිව තිබූ කොටසටත්, සහ ආසියාතික වෙරළ තීරයේ ටයර් සිට ට්රෙබිසොන්ඩ් දක්වා වූ සමහර මුහුදුබඩ නගරවලටත් පමණක් සීමා වී තිබුණේය. අවුරුදු හයක අත්දැකීම අවසානයේ පර්සියානු රජතුමා කොන්ස්ටැන්ටිනෝපොලය ජයගැනීම අත්හැර, රෝම අධිරාජ්යයේ මුදවාගැනීමේ වාර්ෂික භාරය ලෙස ගෙවිය යුතු දේ විශේෂයෙන් නියම කළේය,—රන් ටැලන්ට් දහසක්, රිදී ටැලන්ට් දහසක්, පට රෙදි අඳිනාවන් දහසක්, අශ්වයන් දහසක්, සහ කන්යාවන් දහසක්. හෙරක්ලියුස් මෙම අපකීර්තිමත් කොන්දේසිවලට එකඟ විය. එහෙත්, නැගෙනහිර දිළිඳුකමෙන් එම වස්තු රැස්කර ගැනීම සඳහා ඔහු ලැබූ කාලය සහ අවකාශය, දඩයම් සහ අසරණකාරී ප්රහාරයක් සූදානම් කිරීමෙහි මහත් උත්සාහයෙන් යොදාගන්නා ලදී.”
“පර්සියාවේ රජු එම අප්රකට සරසීනයා අවඥාවට ලක් කළේය, මක්කාහි යැයි කියන ලද ව්යාජ අනාගතවක්තෘගේ පණිවුඩය ද උපහාසයට ලක් කළේය. රෝම අධිරාජ්යයේ පෙරළාදැමීම පවා මුහම්මදියානුවාදයට, හෝ වංචාවක් සන්නද්ධව ප්රචාරය කළ සරසීනිකයන්ගේ ප්රගතියට, දොරක් විවෘත කර නොතිබුණේය; එසේ වුව ද, පර්සියානුවන්ගේ රාජාධිරාජයා සහ ආවාර්වරුන්ගේ ඛාගාන් (අටිලාගේ අනුප්රාප්තිකයා) සීසර්වරුන්ගේ රාජ්යවල අවශේෂ තමන් අතර බෙදාගෙන සිටියහ. කෝස්රොයස් තමාම වැටුණේය. පර්සියානු සහ රෝම රාජාණ්ඩු එකිනෙකාගේ බලය ක්ෂය කළහ. තවද, එම ව්යාජ අනාගතවක්තෘගේ අත් තුළ කඩුවක් තබන ලැබීමට පෙරම, ඔහුගේ ගමන්මඟ නවතා ඔහුගේ බලය බිඳ දමනු ලැබිය හැකිව සිටි අයගේ අත්වලින් එය පහරදී ඉවත් කරනු ලැබුණේය.”
“‘ස්කිපියෝ සහ හැනිබල්ගේ දිනවලින් පසු, රාජධානිය මුදාගැනීම සඳහා හෙරාක්ලියස් ඉටු කළ ක්රියාවට වඩා නිර්භීත උත්සාහයක් කිසිදා ආරම්භ කර නොතිබුණි. ඔහු කළු මුහුද හරහාද ආර්මේනියාවේ කඳු හරහාද තම ජීවිතයට අනතුරුදායක මාර්ගය විමසා ගමන් කොට, පර්සියාවේ හදවත දක්වා පිවිස, මහා රජුගේ සේනා තම රුධිරයෙන් වැගිරෙන රට ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නැවත කැඳවූයේය.’
“අලුයම සිට එකොළොස්වන පැය දක්වා දැඩි ලෙස සටන් කළ නිනෙවියේ යුද්ධයේදී, කැඩී ගිය හෝ ඉරී ගිය බවට සැලකිය හැකි ඒවා හැර, පර්සියන්වරුන්ගෙන් කොඩි විසිඅටක් අල්ලාගනු ලැබීය; ඔවුන්ගේ හමුදාවේ විශාලතම කොටස කැබලි කැබලි කර දමනු ලැබූ අතර, ජයග්රාහකයෝ තමන්ගේම අලාභය සඟවාගෙන රාත්රිය යුධභූමියේ ගත කළහ. අසිරියාවේ නගර සහ රාජමාලිගා පළමු වරට රෝමානුන්ට විවෘත විය.”
රෝම අධිරාජයා තමා අත්පත් කරගත් ජයග්රහණයන් විසින් ශක්තිමත් කරනු නොලැබීය; ඒ සමගම, සහ ඒ ම ඒවායේම උපක්රම මඟින්, ඒ ම කලාපයෙන් පළඟැටියන් මෙන් අරාබියෙන් ආ සරාසීන ජනසමුහයන් සඳහා මාර්ගයක් සූදානම් කරනු ලැබීය; ඔවුහු තම ගමන්මඟ තුළ අඳුරු හා මුළාකාරී මුහම්මදියානු ආගම ප්රචාරය කරමින්, ඉක්මනින් පර්සියානුත් රෝම අධිරාජ්යයත් දෙකම ආවරණය කළෝය.
මෙම සත්යය පිළිබඳ වඩා සම්පූර්ණ නිදර්ශනයක්, පෙර උද්ධෘතයන් ගෙන ඇති Gibbonගේ පරිච්ඡේදයේ අවසාන වචනවලින් සපයා ඇති තරම්, අපේක්ෂා කළ නොහැක. ‘හෙරැක්ලියස්ගේ ධජය යටතේ ජයග්රාහී සේනාවක් ගොඩනංවා තිබුණද, එම අස්වාභාවික උත්සාහය ඔවුන්ගේ ශක්තිය පුහුණු කළාට වඩා එය ක්ෂීණ කළා සේ පෙනේ. අධිරාජයා කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ හෝ යෙරුසලමේ ජයග්රහණය කරමින් සිටියදී, සිරියාවේ සීමාන්තයේ පිහිටි අප්රකට නගරයක් සරසෙන්වරුන් විසින් කොල්ලකනු ලැබීය; එයට උදව් කිරීමට ඉදිරියට ගිය යම් සේනාදළද ඔවුන් කැබලි කර දැමූහ,—එය බලවත් විප්ලවයක පූර්වලක්ෂණය වී නොතිබුණේ නම්, සාමාන්ය හා සුළු සිදුවීමක් පමණක් වනු ඇත. මේ කොල්ලකරුවෝ මහම්මද්ගේ ප්රේරිතයෝ වූහ; ඔවුන්ගේ උමතු වීරත්වය කාන්තාරයෙන් මතු වී තිබුණි; සහ ඔහුගේ රාජ්යකාලයේ අවසාන අට වසර තුළ, හෙරැක්ලියස් පර්සියානුවන්ගෙන් ගලවාගත් ඒම පළාත්ම අරාබිවරුන්ට අහිමි කළේය.
“‘ස්වර්ගයන්හි නොව පවතින වාසස්ථානයක් ඇති වංචාවේ හා උද්දීපිත උමතුවේ ආත්මය,’ පොළොව මත මුදා හරින ලදි. අගාධ කුහරය විවෘත කිරීමට යතුරක් පමණක් අවශ්යව තිබිණ; එම යතුර වූයේ චොස්රෝයස්ගේ වැටීමය. මෙක්කාහි අප්රසිද්ධ පුරවැසියෙකුගේ ලිපිය ඔහු අවහිරාත්මක අපහාසයෙන් ඉරා දැමීය. එහෙත් ඔහුගේ ‘මහත් තේජස්වන්ත ජ්වාලාවෙන්’ කිසිදු නෙතක් විනිවිද නොහැකි ‘අන්ධකාර කුළුණ’ තුළට ඔහු පතුලට වැටුණු කල, චොස්රෝයස්ගේ නාමය හදිසියේම මොහොමඩ්ගේ නාමය ඉදිරියේ අමතකභාවයට ලක්වීමට නියම වූයේය; තවද අර්ධචන්ද්රය, තාරකාව පතිත වීම දක්වා තම උදය බලා සිටියාක් මෙන් පෙනුණි. චොස්රෝයස්, සම්පූර්ණයෙන්ම පරාජයට පත් වී අධිරාජ්යයද අහිමි කළ පසු, ක්රි.ව. 628 වර්ෂයේදී ඝාතනය කරන ලදි; තවද ක්රි.ව. 629 වර්ෂය ‘අරාබියාවේ ජයග්රහණය’ සහ ‘රෝම අධිරාජ්යයට එරෙහි මොහොමඩ්වරුන්ගේ පළමු යුද්ධය’ විසින් ලකුණු කර ඇත. ‘පස්වන දූතයා හඬ නාද කළේය; එවිට මම ස්වර්ගයෙන් පොළොවට වැටුණු තාරකාවක් දුටුවෙමි; අගාධ කුහරයේ යතුර ඔහුට දෙන ලදි. ඔහු අගාධ කුහරය විවෘත කළේය.’ ඔහු පොළොවට වැටුණේය. රෝම අධිරාජ්යයේ ශක්තිය ශෝෂණයට පත්වී තිබූ කලත්, නැගෙනහිර මහාරාජයා තම අන්ධකාර කුළුණ තුළ මිය නෙළා සිටි කලත්, සිරියාවේ සීමාන්තික ප්රදේශයක පිහිටි අප්රසිද්ධ නගරයක කොල්ලකෑම ‘මහත් විප්ලවයක පූර්වරංගය’ විය. ‘එම කොල්ලකරුවෝ මොහොමඩ්ගේ ප්රේරිතයෝ වූහ; ඔවුන්ගේ උන්මාදිත වීරත්වය කාන්තාරයෙන් මතු වී ආවේය.’”
“පතුල නොපෙනෙන අගාධය.—මෙම පදයේ අර්ථය ග්රීක භාෂාවෙන් ඉගෙන ගත හැකි අතර, එය ‘ගැඹුරු, පතුල නොපෙනෙන, අති ගැඹුරු’ ලෙස නිර්වචනය කරනු ලැබේ; තවද එය කිසිදු නිෂ්ප්රයෝජන, පාළු, හා වගා නොකළ ස්ථානයකටද යොමු විය හැක. එය පෘථිවියගේ මුල් කාලීන අවුල් සහගත තත්ත්වයට යොදා ඇත. Gen.1:2. මෙම අවස්ථාවේදී එය, සරාසන්වරුන්ගේ සමූහයන් පළඟැටියන්ගේ රැළි මෙන් පිටතට නික්ම ආ අරාබි කාන්තාරයේ සීමාන්තරයන් අසල වූ නොදන්නා පාළු ප්රදේශයන්ට සුදුසු පරිදි යොමු විය හැක. තවද පර්සියානු රජු වූ කොස්රෝස්ගේ පතනය, පතුල නොපෙනෙන අගාධය විවෘත කිරීමක් ලෙස සුදුසු පරිදි නිරූපණය කළ හැක; මක්නිසාද එය මොහොම්මද්ගේ අනුගාමිකයන්ට තමන්ගේ අප්රකට දේශයෙන් පිටතට නික්ම, ගිනි හා කඩුව සමඟ තමන්ගේ මුළාකරවන දර්ශන ප්රචාරය කිරීමට මාර්ගය සූදානම් කළ බැවින්, ඔවුන් සිය අන්ධකාරය මුළු නැගෙනහිර අධිරාජ්යය පුරා පැතිර වූ තෙක් එසේ කළෝය.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495–498.
පස්වන තුරිය වන පළමු අභාගය රෝමයට එරෙහි ඉස්ලාමයේ යුද්ධාරම්භය හඳුන්වා දෙයි; තවද එය රෝමය සහ පර්සියාව අතර රෝමය ජයගත් සටනක්ද හඳුන්වා දෙයි. එහෙත් එසේ කිරීමේදී රෝමය තම සෙනාබලය එතරම් දුරට වැය කළ බැවින්, ඉස්ලාමීය බලයේ උද්භවය වැළැක්වීමට එයට නොහැකි විය. පළමු අභාගයේත් දෙවන අභාගයේත් අනාවැකිමය ලක්ෂණ තුන්වන අභාගයේ අනාවැකිමය ලක්ෂණ හඳුන්වා දෙයි; එබැවින් පළමු අභාග දෙක තුන්වන අභාගයේ ඉතිහාසයේ සංකේත ලෙස හඳුනාගැනීම අතිශය වැදගත්ය, මන්ද එම ඉතිහාසය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්රා කිරීමේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන බැවිනි. පළමු පද තුන තුළ මුහම්මද් විසින් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාසයෙන් පසු, සිව්වන පදය මුහම්මද්ට පසුව පළමු නායකයා වූ අබුබකර් හඳුන්වා දෙයි.
තවද ඔවුන්ට අණ කරනු ලැබුවේ, පොළොවේ තණකොළටවත්, කිසිදු කොළ පැහැති දෙයකටවත්, කිසිදු ගසකටවත් හානි නොකරන ලෙසය; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තම නළලවල නොමැති මනුෂ්යයන්ට පමණක්ය. එළිදරව් 9:4.
අබුබකර්ගේ ආඥාව එදා රෝම ප්රදේශයන්හි පැවති නමස්කාරකයින් දෙවර්ගයක් අතර පැහැදිලි භේදයක් පෙන්වා දීමට ඉස්ලාමීය යෝධයන්ට උපදෙස් දුන්නේය. එක් පන්තියක් වූයේ කතෝලිකයෝය; ඔවුන් අතර ශිර්ෂයේ පසුපස කොටස කපන ලද (tonsure) කිසියම් ආගමික සමුහයන් තිබුණි, සහ ඉරිදා නමස්කාරය පවත්වාගෙන ගියහ. අනෙක් පන්තිය වූයේ සත්වන දින සබත් දින රක්ෂකයෝය; සබත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව වේ.
“මොහොමඩ්ගේ මරණයෙන් පසු, ක්රි.ව. 632 දී අබූබකර් ඔහුගේ නායකත්වයට අනුප්රාප්ත විය. ඔහු තම අධිකාරිය හා රාජ්ය පාලනය සම්පූර්ණයෙන් ස්ථාපිත කළ වහාම, අරාබි ගෝත්රයන් වෙත වෘත්තාකාර ලිපියක් යැවීය. එයින් පහත දැක්වෙන්නේ උද්ධෘතයකි:—”
“‘ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ යුද්ධ සටන් කරන විට, පුරුෂයන් ලෙස ස්ථිරව හැසිරෙන්න, ඔබගේ පිටුපස හරවා නොගන්න; නමුත් ඔබගේ ජයග්රහණය ස්ත්රීන්ගේ සහ දරුවන්ගේ ලේයෙන් කැළැල් නොවීමට බලන්න. කිසිඳු තාල ගසක් විනාශ නොකරන්න, කිසිඳු ධාන්ය ක්ෂේත්රයක් ගිනි නොතබන්න. කිසිඳු පලදාරු ගසක් කපා නොහෙළන්න, ආහාරයට මරාගන්නා සතුන් හැර, ගවයන්ට කිසිඳු හානියක් නොකරන්න. ඔබ කිසිඳු ගිවිසුමක් හෝ කොන්දේසියක් කරන්නෙහි නම්, එයට ස්ථිරව සිටින්න, ඔබගේ වචනයට විශ්වාසවන්ත වන්න. තවද ඔබ යන අතර, මಠවල වෙන්ව ජීවත්වන, එම මාර්ගයෙන් දෙවියන්වහන්සේට සේවය කිරීමට අරමුණු කරගත් සමහර ආගමික පුද්ගලයන් ඔබට හමුවනු ඇත; ඔවුන්ව තනිවම අත්හරින්න, ඔවුන්ව මරා නොදමන්න, ඔවුන්ගේ මഠද විනාශ නොකරන්න. තවද ශෙයිතාන්ගේ සභාවට අයත්, හිස මැද නූල් කළ තවත් වර්ගයක මිනිසුන් ඔබට හමුවනු ඇත; ඔවුන්ගේ කපාල බෙදී යන ලෙස නිසැකව පහර දෙන්න, ඔවුන් මොහමඩ් ආගමට හැරෙන තුරු හෝ බද්ද ගෙවන තුරු ඔවුන්ට කිසිඳු අනුකම්පාවක් නොදක්වන්න.’”
“ප්රකාශනයේ හෝ ඉතිහාසයේ, අතිශය කෘර ආඥාව මෙන්ම වඩා මානුෂික නියෝග ද එම ප්රමාණයේම දැඩි සැලකිල්ලෙන් අවනත කරනු ලැබූ බව කියා නැත; එහෙත් එලෙසම ඔවුන්ට අණ කරනු ලැබීය. තවද, සියලු සරසෙන් හමුදා වෙත අණ නිකුත් කිරීමේ වගකීම පැවරී තිබූ ප්රධානීන්ට අබුබෙකර් විසින් දෙන ලද උපදෙස් ලෙස ගිබන් විසින් ලේඛනගත කර ඇත්තේ, පෙර සඳහන් ඒවා පමණි. එම ආඥා, එම අනාවැකිය සමඟ එකසේ වෙන්කොට දක්වන ස්වභාවයෙන් යුක්තය; මරණශීලී මනුෂ්යයකුගේ ආඥාවකට වඩා උසස් වූ ආඥාවකට, දන්නා පරිදි මෙන්ම සෘජුවද, කලීෆ්වරයාම අවනත වී ක්රියා කරමින් සිටියේය යන්නක් මෙන්ය. තවද, යේසුස්ගේ ආගමට එරෙහිව සටන් කිරීමටත්, ඒ වෙනුවට මොහම්මදියානු ආගම පැතිරවීමටත් පිටත්ව යන ඒ මොහොතේම, යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙහි ඔහු කියනු ඇතැයි පූර්වයෙන් අනාවැකි කර තිබූ වචන ඔහු නැවත ප්රකාශ කළේය.
“ඔවුන්ගේ නළලවල ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව.—7:1–3 වන අධ්යායය සම්බන්ධයෙන් කළ අදහස්වලදී, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව යනු සිව්වන ආඥාවේ සබත් දවස බව අපි පෙන්වා දී ඇත; තවද, වර්තමාන විධානය පුරාම සැබෑ සබත පවත්වාගෙන ගිය අය සිටියහ යන කාරණය පිළිබඳ ඉතිහාසය නිශ්ශබ්ද නොවේ. එහෙත්, මෙහි බොහෝ දෙනා අතරින් උද්භව වූ ප්රශ්නය වන්නේ, මේ කාලයේ ඔවුන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තිබූ ඒ මිනිසුන් කවුද, එම නිසාම මුහම්මදියානු පීඩනයෙන් නිදහස්වූයේ කවුද යන්නයි. පාඨකයා, දැනටමත් සඳහන් කළ පරිදි, මේ සම්පූර්ණ විධානය පුරා ඔවුන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති අය, නැතහොත් සැබෑ සබත බුද්ධිමත්ව පවත්වාගත් අය, සිටියහ යන කාරණය මතක තබාගත යුතුය; තවද, අනාවැකිය ප්රකාශ කරන්නේ මේ විනාශකාරී තුර්කි බලයේ ප්රහාර ඔවුන්ට එරෙහිව නොව, වෙනත් පන්තියකට එරෙහිව යෙදී ඇති බවද ඔහු තවදුරටත් සලකා බැලිය යුතුය. මෙසේ, මෙම විෂයය සියලු දුෂ්කරතාවයෙන් නිදහස් වේ; මක්නිසාද, අනාවැකිය සැබවින්ම ප්රකාශ කරන්නේ මෙපමණක් බැවිනි. පාඨයේ සෘජුවම දර්ශනයට ගෙන එනු ලබන්නේ එක් පන්තියක් පමණි; එනම්, ඔවුන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නැති අයයි; දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති අයගේ රක්ෂාව නම් ඇඟවුමකින් පමණක් ගෙන එනු ලබයි. ඒ අනුව, සරාචීන්වරුන් ඔවුන්ගේ වෛරයේ ලක්කයන් මත පනවා තිබූ විපත් කිසිවකට මෙයින් කිසිවෙකු සම්බන්ධ වූ බව ඉතිහාසයෙන් අපට දැනගත නොහැක. ඔවුන්ට ආණය දී තිබුණේ වෙනත් පන්තියක මිනිසුන්ට එරෙහිවය. තවද, මේ මිනිස් පන්තිය මත පැමිණෙන විනාශය, වෙනත් මිනිසුන්ගේ රක්ෂාව සමඟ විරුද්ධතාවයෙන් නොව, පොළොවේ ඵල සහ හරිත වෘක්ෂලතාගේ රක්ෂාව සමඟ පමණක් විරුද්ධතාවයෙන් ඉදිරිපත් කරනු ලබයි; එබැවින්, “තණකොළටවත්, ගස්වලටවත්, කිසිඳු හරිත දෙයකටවත් හානි නොකරන්න; එහෙත්, මිනිසුන්ගේ එක් නියමිත පන්තියකට පමණක්ය.” එහි පූර්ණත්වයේදී, සාමාන්යයෙන් එවැනි සෙනාවන් විනාශ කරන දේවල්, එනම්, ස්වභාවධර්මයේ මුහුණත සහ එහි නිෂ්පාදන, ඉතිරි කර දමන ආක්රමණික සෙනාවක විශ්මයජනක දර්ශනය අපට දක්නට ලැබේ; සහ ඔවුන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නොතිබූ ඒ මිනිසුන්ට හානි කිරීමට ලැබුණු අවසරය අනුව, සාතන්ගේ සභාවට අයත්, ශීර්ෂ මුණ්ඩිත කිරුළු පැළඳ සිටි ආගමික පන්තියකගේ හිස්කබලු කඩමින්ය.”
“මොවුහු සැක නැතිව භික්ෂූන්ගේ එක් වර්ගයක්, හෝ රෝමානු කතෝලික සභාවේ යම් වෙනත් අංශයක් වූහ. මොහොමඩ් ආගමිකයන්ගේ ආයුධ යොමු කරනු ලැබුවේ මොවුන්ට එරෙහිවය. තවද, ඔවුන්ව නළලෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නොතිබූ අය ලෙස විස්තර කිරීමෙහි විශේෂ යෝග්යතාවයක්, සැලසුමක් නොවුණත්, ඇති බව අපට පෙනේ; මක්නිසාද, සැබෑ සබත ඉවත් කර එහි ස්ථානයෙහි ව්යාජ එකක් පිහිටුවීමෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවෙන් එහි මුද්රාව උදුරා දමා ඇත්තේ ඒම සභාවම බැවිනි. තවද, අබූබක්ර් තම අනුගාමිකයන්ට අත නොතබන ලෙස ආඥා කළ ඒ පුද්ගලයන් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාවට හිමිකම් දරමින් සිටි බව හෝ අනිවාර්යයෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සෑදූ බව අපි, අනාවැකියෙන් හෝ ඉතිහාසයෙන් හෝ, වටහා නොගනිමු. ඔවුන් කවුරුන්ද, කුමන හේතුවක් නිසා ඔවුන් ඉතිරි කරනු ලැබුවේද යන්න ගැන ගිබන්ගේ අල්ප සාක්ෂිය අපට දැනුම් නොදෙයි, එය දැන ගැනීමට අපට වෙනත් මාර්ගයක්ද නැත; එහෙත්, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තිබූ අය අතරින් කිසිවෙකුත් පීඩාවට පත් නොකළ බවත්, එය ප්රබල ලෙස නොතිබූ තවත් පන්තියක් කඩුවට පත් කරන ලද බවත්, අප විශ්වාස කිරීමට සෑම හේතුවක්ම ඇත; එබැවින් අනාවැකියේ විශේෂ නිර්දේශ ප්රමාණවත් ලෙස සම්පූර්ණ වේ.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 500–502.
මොහොම්මද්ගේ මරණයෙන් පසු අබුබකර් මොහොම්මද්ගේ අනුගාමිකයන් කලීෆා රාජ්යයක් ලෙස ඒකාබද්ධ කළේය; එබැවින් ඔවුන් ඉතිහාසමය වශයෙන් වෙනස් පුද්ගල දෙදෙනෙකු වුවද, එකට ගත් කල ඔවුන් පළමු ශෝකයේ ඉස්ලාමයේ සාක්ෂියේ ආරම්භය නියෝජනය කරති; සහ පළමු ශෝකයේ ඉතිහාසය සලකුණු කරන ඉතිහාසමය පුද්ගලයා මොහොම්මද් ය.
දෙවැනි විපත්තියේ ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී, මොහම්මඩ් II 1453 දී කොන්ස්තන්තිනෝපොල් නගරය ජයගත්තේය. 1449 දී ඉස්ලාමය නියෝජනය කරන දූතයන් සතර දෙනා මුදා හරින ලදී. පළමු විපත්තියේ ආරම්භය සහ අවසානය, පිළිවෙලින් පළමුවැනි සහ දෙවැනි මොහම්මඩ්වරයෙකු විසින් සලකුණු කරනු ලැබේ. අනාවැකිමය ලෙස, පළමු විපත්තියේ ඉතිහාසයේ ආරම්භය සහ අවසානය ආල්ෆා සහ ඔමෙගාගේ අත්සන දරයි.
දෙවන අයෝමය ආරම්භය තුළ, එවකට නිදහස් කරන ලදද, පසුව 1840 අගෝස්තු 11 දින වැළැක්වූද, ඉස්ලාමය නියෝජනය කරන දූතයන් සතර දෙනා පිළිබඳ කාල අනාවැකියක් අඩංගු වේ. එම ස්ථානයෙන් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වා, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්රා තැබීම දර්ශනය කරනු ලැබේ. දෙවන අයෝමය ආරම්භය ඉස්ලාමයේ නිදහස් කිරීම හඳුන්වා දෙයි, එහි අවසානය ඉස්ලාමය වැළැක්වීම සලකුණු කරයි. පළමුද දෙවනද අයෝමයන් දෙකම, ඒවායේ ආරම්භයන් හා අවසානයන් එකිනෙකට බැඳ තබන නිශ්චිත අනාවැකිමය සලකුණු ඇත.
තුන්වන අහෝභාවය හඳුනාගැනීම සඳහා ප්රථම අහෝභාවයන් දෙක “පේළිය මත පේළිය” ලෙස එකිනෙක මත තැබිය යුතුය. ඉස්ලාමයේ ප්රථම සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා විසින් හඳුනාගන්නා ලබන අනාවැකිමය ලක්ෂණයන්ගෙන් එකක් නම්, ඔවුන් ආල්ෆා සහ ඔමේගා යන මුද්රාවෙන් ආරම්භයත් අවසානයත් සලකුණු කරනු ලබන විශේෂ කාලපරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කිරීමය. ඔවුන් සතුව ද්විතීය මුද්රාවක්ද ඇත; මක්නිසාද ප්රථම අහෝභාවයේ ආරම්භය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මුද්රාතැබීම හඳුනාගන්නා අතර, දෙවන අහෝභාවයේ අවසානයද දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මුද්රාතැබීම හඳුනාගනියි.
තුන්වන විපත පැමිණියේ, ඉස්ලාම් හදිසියෙන් හා අනපේක්ෂිත ලෙස එළිදරව් 13හි භූමි මෘගයාට ප්රහාර කළ විටය; එමගින් මුද්රා තැබීමේ කාලය ආරම්භ විය. එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ මුද්රා තැබීම ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී අවසන් වෙයි; එම ධර්මභ්රෂ්ටතාවට ප්රතිචාර වශයෙන් ජාතික ධර්මභ්රෂ්ටතාව අනතුරුව ජාතික විනාශයට යොමු වේ. අනුමාන කර දක්වා ඇති පරිදි, අජාතික රෝමය හා පාප් රෝමය සමඟ, ජාතික විනාශය දෙවියන්වහන්සේගේ හොරණෑ විනිශ්චයන් මගින් සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. විපත් තුනම හොරණෑවන් ද වෙයි. තුන්වන විපතෙහි ඉස්ලාම්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලය අවසන් වන විට, එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය වෙත නැවතත් හදිසියෙන් හා අනපේක්ෂිත ලෙස පහර දෙනු ඇත. එම කාලය, පළමු විපතෙහි ආරම්භක කාලයෙන් ද, දෙවන විපතෙහි අවසාන කාලයෙන් ද, සංකේතවත් කර දක්වා ඇත.
අපි මෙම අධ්යයනය ඊළඟ ලිපියේදීද තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.
ඊජිප්තු ස්ත්රිය වන හාගර් අබ්රාහම්ට උපන් ඇගේ පුත්රයා සමච්චල් කරමින් සිටින බව සාරා දැක්කාය. එවිට ඇය අබ්රාහම්ට කියා සිටියාය: “මේ දාසියත් ඇගේ පුත්රයත් එළවා දමන්න; මක්නිසාද මේ දාසියේ පුත්රයා මාගේ පුත්රයා සමඟ, එනම් ඊසාක් සමඟ, උරුමකරු නොවන්නේය.” එම කාරණය ඔහුගේ පුත්රයා නිසා අබ්රාහම්ගේ දෘෂ්ටියෙහි ඉතා දුක්දායක විය. එවිට දෙවියන්වහන්සේ අබ්රාහම්ට මෙසේ කීවහ: “ඒ ළමයා නිසාත් නුඹගේ දාසිය නිසාත් එය නුඹගේ දෘෂ්ටියෙහි දුක්දායක නොවන්නට හරින්න. සාරා නුඹට කී සියල්ලෙහි ඇගේ හඬට කන් දෙන්න; මක්නිසාද නුඹගේ වංශය නම් කරනු ලබන්නේ ඊසාක් තුළය. එසේම දාසියේ පුත්රයාද නුඹගේ වංශය බැවින්, ඔහුගෙන්ද මම ජාතියක් ඇති කරන්නෙමි.” අබ්රාහම් උදෑසනින්ම නැඟිට, පාන් සහ වතුර බෝතලයක් ගෙන, එය හාගර්ට දී, ඇගේ උරය මත තබා, දරුවාද ඇයට භාරදී, ඇය යවා හැරියේය. ඇය පිටත්ව ගොස් බෙයර්ෂෙබා වනයෙහි අයාලේ සැරිසැරුවාය. බෝතලයේ වතුර අවසන් වූ කල, ඇය දරුවා එක් පඳුරක් යට තැබුවාය. ඉන්පසු ඇය ගොස්, දුන්නකින් වෙඩි හෙලන දුරක් පමණ දුරින් ඔහුට මුහුණලා ඉඳගත්තාය; මක්නිසාද ඇය, “දරුවා මරණයට පත්වනවා මම නොදකින්නෙමි,” යයි කියුවාය. එසේ ඔහුට මුහුණලා ඉඳගෙන, ඇය හඬ නඟා ඇඬුවාය. දෙවියන්වහන්සේ ඒ ළමයාගේ හඬ ඇසූසේක; දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයා අහසින් හාගර්ට අඬගසා, ඇයට මෙසේ කීවේය: “හාගර්, නුඹට කුමක් වීද? භය නොවන්න; මක්නිසාද ළමයා සිටින ස්ථානයෙහි ඔහුගේ හඬ දෙවියන්වහන්සේ අසා ඇත. නැඟිටින්න, ළමයා ඔසවාගෙන, නුඹගේ අතින් ඔහු අල්ලාගන්න; මක්නිසාද මම ඔහු මහත් ජාතියක් කරන්නෙමි.” එවිට දෙවියන්වහන්සේ ඇගේ ඇස් විවෘත කළසේක; ඇය වතුර ළිඳක් දැක, ගොස් බෝතලය වතුරෙන් පුරවා, ළමයාට බොන්න දුන්නාය. දෙවියන්වහන්සේ ඒ ළමයා සමඟ සිටිසේක; ඔහු වැඩී, වනයෙහි වාසය කරමින්, දුනුවායෙකු විය. උත්පත්ති 21:9–20.