1989දී, අවසාන කාලයේ දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායේ හතළිස්වන පදයෙන් හතළිස්පස්වන පදය දක්වා වූ ආලෝකය මුද්රා විවෘත කරනු ලැබූ විට, සත්යයේ සතුරෝ ප්රතිරෝධයක් ඉදිරිපත් කළෝය; එමඟින් දානියෙල්ගේ පොතෙහි ඇති, පසුව සාතන්ගේ ප්රහාරයන්හි විෂයයත් කේන්ද්රයත් වූ එම ඡේදයේ මූලික පදනම් ආරක්ෂා කිරීම පිණිස දෙවියන්වහන්සේට සත්යයන් ප්රකාශ කිරීමට ඉඩ සැලසුණි. එම ඉතිහාසය තුළ සත්යය හා වරද පිළිබඳ වූ එම විවාදය, මුද්රා විවෘත කරනු ලැබූ දැනුම තවදුරටත් වැඩි කරන, එමෙන්ම එයින් පසුව පෘථිවියේ ඉතිහාසයේ අවසාන පරම්පරාව පරීක්ෂා කිරීමට නියමිත වූ, කිසියම් අනාවැකිමය නීති හඳුනා දීමට ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් භාවිත කරන ලදී. අපි “අනාවැකියේ ත්රිත්ව යෙදුම්” සලකා බලමින් සිටිමු; එම යෙදුම්, ඒ අතීත දිනවල සාතන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ප්රතිරෝධයේ ක්රියාවලියෙන් එළිදරව් කරන ලද ප්රධාන නියමයක් ලෙස හඳුනා ගනිමින් සිටිමු. එම විවාදාත්මක ක්රියාවලිය, සිස්ටර් වයිට් විසින් “සෙලවීම” ලෙස හඳුන්වා ඇත.
“මම උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රභුත්වමය සැපයුම වෙත යොමු කරන ලදෙමි; එසේම නාමමාත්ර ක්රිස්තියානීන් මත පිරිපහදු කිරීමේ, පවිත්ර කිරීමේ ක්රියාවලිය මඟින් පැමිණෙන සෑම පරීක්ෂාවක්ම සමහර අය අපද්රව්ය බව සනාථ කරන බව මට පෙන්වා දෙන ලදි. සුක්ෂම රන් සෑමවිටම දර්ශනය වන්නේ නැත. සෑම ආගමික අර්බුදයකදීම සමහරු පරීක්ෂාව යටතේ වැටෙති. දෙවියන්වහන්සේගේ කම්පනය වියළි කොළ මෙන් බහුජනයකු ඉවතට හමයි. සෞභාග්යය නාමමාත්ර ඇදහිලිවන්තයන්ගේ විශාල සමූහයක් ගුණනය කරයි. විපත්තිය ඔවුන් සභාවෙන් පිරිසිදු කර ඉවත් කරයි. පන්තියක් ලෙස, ඔවුන්ගේ ආත්මයන් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ස්ථිර නොවේ. ඔවුන් අපෙන් පිටත්ව යන්නේ ඔවුන් අපගේ අය නොවන බැවිනි; මක්නිසාද වචනය නිසා පීඩාව හෝ හිංසා පීඩා උද්ගත වන කල, බොහෝදෙනෙක් අමනාප වෙති.” Testimonies, volume 4, 89.
“කම්පනය” ඇතිවන්නේ යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා විසින් සත්යය මුද්රාවෙන් නිදහස් කරනු ලැබ, අනතුරුව එය ඉදිරිපත් කරනු ලබන විටය.
“මම දැක තිබූ සෙලවීමේ අර්ථය කුමක්දැයි අසුවෙමි; එවිට මට පෙන්වනු ලැබුවේ, එය ලාඔදිසීයයන්ට සත්ය සාක්ෂිකරුගේ උපදේශයෙන් කැඳවනු ලැබූ එම සෘජු සාක්ෂිය නිසා ඇතිවන්නක් බවය. මෙය එය පිළිගන්නා තැනැත්තාගේ හෘදයට තම ප්රභාවය පමුණුවනු ඇත; එය ඔහුට ප්රමිතිය උසස් කිරීමටත් සෘජු සත්යය ප්රකාශ කර වගුරවා හැරීමටත් මඟ පෙන්වනු ඇත. සමහරුන්ට මේ සෘජු සාක්ෂිය දරාගත නොහැකි වනු ඇත. ඔව්හු එයට විරුද්ධව නැඟී සිටිති; දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර සෙලවීමක් ඇතිවීමට හේතුවන්නේ මෙයයි.” Early Writings, 271.
“සත්යය” හඳුන්වාදීම සෑම විටම කම්පා වීමක් ඇති කරයි; 1989 දී මුද්රාබිඳ හෙළි වූ සත්යයද එම දේම කළේය. සත්යයට එරෙහිව ගෙන ආ ප්රතිරෝධයෙන් ලැබුණු ප්රයෝජනවලින් එකක් වූයේ, 1989 න් පසුව ගත වූ වර්ෂයන් තුළ දැනුම වැඩිවීම ස්ථාපිත කිරීම සඳහා නීති මාලාවක් වර්ධනය වීමයි. එම නීතිවල වර්ධනය, මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලපරිච්ඡේදයේ නීති මාලාවක් වර්ධනය වූ ආකාරයට සමාන්තර වේ. බයිබල් අනාවැකියේ ත්රිත්ව යෙදුම් සියල්ලම අන්තිම දවස්වල සිදුවීම්වල පැහැදිලිතාවයට දායක වේ.
රෝමය සහ බාබෙලෝනිය පිළිබඳ ත්රිත්ව අයදුම්කිරීම්, ඉරිදා නීති අර්බුදයේ ඉතිහාසය පුරාම ස්ත්රිය සහ ඇය සවාරිය කරන හා පාලනය කරන මෘගයා අතර ඇති සම්බන්ධතාවය ස්ථාපිත කරයි; එයම බාබෙලෝනියේ වේශ්යාව මත දෙවියන්වහන්සේගේ විධායක විනිශ්චයේ ඉතිහාසය ද වේ.
“සම්මුතියේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා” යන ප්රකාශයටත්, “එලියා” යන ප්රකාශයටත් ඇති ත්රිත්ව අදාළකම්, අවසාන දිනවල කරුණාවේ අවසානය නිදර්ශනය කරන කාලපරිච්ඡේද දෙක තුළ ඇති කාර්යය සහ පණිවිඩය හඳුන්වා දෙයි. පළමු කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වන්නේ එළිදරව්ව 18 වන පරිච්ඡේදයේ පළමු හඬ සමඟය; එය ලාඔදිකියා අද්වෙන්තවාදය සඳහා ජීවත්ව සිටින අයගේ විමර්ශන විනිශ්චයේ ආරම්භය නියෝජනය කරයි. අවසාන කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වන්නේ එළිදරව්ව 18 වන පරිච්ඡේදයේ දෙවන හඬ සමඟය; එය බැබිලෝනියේ වේශ්යාව මත ක්රියාත්මක වන දඬුවම් විනිශ්චය නියෝජනය කරයි.
රෝමය සහ බැබිලෝනිය පිළිබඳ ත්රිත්ව අදාළකම් දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාවගේ බාහිර ඉතිහාසය නියෝජනය කරන අතර, එලියා සහ මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා පිළිබඳ ත්රිත්ව අදාළකම් දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාවගේ අභ්යන්තර ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. වියෝව තුනේ ත්රිත්ව අදාළකම, එකට ගත් විට විනිශ්චයේ අවසාන කාල පරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන එම කාල පරිච්ඡේද දෙක හරහා ගමන් කරන පණිවිඩය හඳුනා දෙයි; එය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වී, ඉන්පසු දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් පිටත සිටින අය මත පැමිණේ. වියෝ තුනෙන් හඳුනා දක්වන්නේ ඉස්ලාම් යනු අන්තිම වැස්සේ පණිවිඩය බවත්, සකල මනුෂ්ය වර්ගයා මත සූර්ය නමස්කාරය බලෙන් පැටවූවන් උදෙසා දෙවියන්වහන්සේ භාවිත කරන විනිශ්චයේ උපකරණය ද බවත්ය. විනිශ්චයේ අවසානය, උන්වහන්සේගේ පථභ්රഷ്ട සභාව මතද, උන්වහන්සේගේ සභාවෙන් පිටත සිටින දුෂ්ටයන් මතද, “දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස්” නියෝජනය කරයි.
යේසුස් නාසරෙත්හි සභාවේ තම සේවය ප්රථම වරට ආරම්භ කළ විට, තම සේවය, පණිවිඩය සහ ක්රියාකාරිත්වය නිර්වචනය කිරීම සඳහා ඔහු යෙසායා පොතේ හැටඑක්වන පරිච්ඡේදය භාවිත කළේය; එයට දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ කාලය හඳුනාගැනීමද ඇතුළත් විය. ඔහුගේ සේවය, පණිවිඩය සහ ක්රියාකාරිත්වය, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසකගේ සේවය, පණිවිඩය සහ ක්රියාකාරිත්වයට පූර්ව සංකේතයක් විය; මක්නිසාද ඔවුන්, ප්රකාශනමය අර්ථයෙන්, බැටළු පැටවා යන යන තැන ඔහු පසුපස යති.
ස්වාමිවූ දෙවිගේ ආත්මය මා පිට ඇත; මන්ද ස්වාමීන්වහන්සේ දීනයන්ට ශුභාරංචි ප්රකාශ කිරීමට මාව අභිෂේක කළසේක; බිඳුණු සිත් ඇති අය බැඳ සුව කිරීමටත්, වහල්කරගනු ලැබූවන්ට නිදහස ප්රකාශ කිරීමටත්, බැඳී සිටින අයට සිරගෙය විවෘත වීම ප්රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මාව එවා ඇත; ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගනු ලබන වර්ෂයත්, අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවසත් ප්රකාශ කිරීමටත්; ශෝක කරන සියල්ලන් සනසාලීමටත්; සියොන්හි ශෝක කරන අය සඳහා නියම කිරීමටත්, අළු වෙනුවට ඔවුන්ට අලංකාරයද, ශෝකය වෙනුවට ප්රීතියේ තෙල්ද, බරපතළ මනෝභාවයේ ආත්මය වෙනුවට ප්රශංසාවේ වස්ත්රයද දීමටත්; එවිට ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂයන් ලෙසත්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ රෝපණය ලෙසත්, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිස හඳුන්වනු ලබන පිණිසය. ඔවුහු පුරාණ පාළු තැන් ගොඩනඟන්නෝය, පෙර තිබූ විනාශකම් නැවත ඔසවා තබන්නෝය, බොහෝ පරම්පරාවල පාළුවී ගිය නගර සකස් කරනු ඇත. අන්යයන් සිටගෙන ඔබගේ රැළවල් පෝෂණය කරනු ඇත, විදේශිකයාගේ පුත්රයෝ ඔබගේ හීනුන් හා මිදිවතු වගාකරුවන් වන්නෝය. එහෙත් ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ පූජකයන් ලෙස නම් කරනු ලබන්නෝය; මනුෂ්යයෝ ඔබ අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ලෙස හඳුන්වන්නෝය; ඔබ ජාතීන්ගේ ධනය භුක්ති විඳිනු ඇත, ඔවුන්ගේ මහිමයෙහි ඔබ පිණිස ගෞරව කරනු ඇත. යෙසායා 61:1–6.
යේසුස්වහන්සේ තම බව්තීස්මයේදී අභිෂේක කරනු ලැබූ සේක; එම මාර්ගලකුණ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනට රූපක වන අතර, අවසාන දවස්වල පසු වර්ෂාවේ වගුරුවීම මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයෙන් පූර්වරූපණය කරනු ලැබූ බව හඳුනාගත් අය මත ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අභිෂේකය අවතීර්ණ වීමට ආරම්භ වූයේ එදාය; මිලෙරයිට්වරු යනු එකසිය සතළිස් හතර දහසක් දෙනා යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ගවලට නැවත හැරී ආ පසු නැවත ගොඩනඟනු ලබන පැරණි නාස්තිස්ථාන වූහ.
1888 කැරැල්ලෙන් උද්ගත වූ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය නැවත වරක් වර්තමාන සත්යය බවට පත් විය; 1888 කැරැල්ලෙන් පැමිණි එම පණිවිඩය බිඳුණු සිත් බැඳ සුවපත් කිරීමේ බලය ඇති ශුභාරංචිය විය; නමුත් දැකීමට ඇස් තිබියදීත් නොදකින, ඇසීමට කන් තිබියදීත් නොතේරුම් ගන්නා අයගේ දැඩි සිත් විවෘත කිරීමට එය බලරහිත විය. 1888 කැරැල්ලෙන් උද්ගත වූ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය, කිසි මනුෂ්යයෙකුට විවෘත කළ නොහැකි දොරවල් විවෘත කිරීමටත්, කිසි මනුෂ්යයෙකුට වසා දැමිය නොහැකි දොරවල් වසා දැමීමටත් බලය ඇති ඒ තැනැත්තා විසින්, පාපයේ බන්ධනයට ගොදුරු වූවන්ගේ සිරදොර විවෘත කිරීම පිණිස එවකට නැවත පැමිණි ලාඕදිකයාට වූ පණිවිඩයද විය.
2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ඒ ශුභාරංචිය ප්රකාශ කිරීමට නියමිතව සිටි අය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ වර්ෂයද දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවසද ප්රකාශ කළ යුතු වූහ. ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ වර්ෂයද එම කාලයේදීම ආරම්භ වූ අතර, එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස පැමිණෙන තුරු, ලාඔදිකීයයෙකුගේ පසුතැවිල්ල පිළිගැනීමට උන්වහන්සේ සම්පූර්ණයෙන් කැමැත්තෙන් සිටින සේක. ඉන්පසු, ඇයගේ සංචාරණ කාලය දැනගැනීමට ප්රතික්ෂේප කළ සභාවක් මත උන්වහන්සේගේ පළිගැනීම ප්රකාශවනු ඇත; ඒ සමගම බබිලෝනියේ වේශ්යාව මත ක්රමානුකූල විනිශ්චයද ආරම්භ වෙයි.
උන්වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ දවසේදී, වැලපෙන සියල්ලන් සැනසීමට උන්වහන්සේ පොරොන්දු වන අතර, යෙරුසලමේ වැලපෙන අය එසකියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයේ දී දර්ශනය කරනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ සැනසීම ගෙන එනු ලබන්නේ සැනසිල්ල දෙන තැනැන්වහන්සේ විසින්, එවකට ඔවුන් මත වගුරුවනු ලබන අවසාන වර්ෂාවේ පණිවිඩය පිළිගැනීම මගිනි. එහෙත් එය වන්නේ ඔවුන් එම වර්ෂාව හඳුනාගන්නේ නම් පමණි. ඔවුන් සැනසිල්ල දෙන තැනැන්වහන්සේ අත්පත් කරගෙන, “පේළිය මත පේළිය” යන ක්රමවේදය මගින් පැරණි විනාශවී ගිය ස්ථාන ගොඩනැගීමේ කාර්යය ඉටු කරන විට, එය යෙසායාගේ කොටසේ දී දර්ශනය කරනු ලබන්නේ, ශුද්ධ ඉතිහාසයේ විනාශය නිරූපණය කරන අනාවැකි පේළියක්, විනාශයක් නිරූපණය කරන තවත් අනාවැකි පේළියක් මත තැබීමේ කාර්යය ලෙසය. එම කාර්යයේදී ඔවුහු බොහෝ පරම්පරාගත විනාශකම් නැවත උස්කරති. එවිට “විදේශිකයෝ” වැලපෙන අය වෙත ප්රතිචාර දක්වනු ඇත; මක්නිසාද විදේශිකයන් දකින පිණිස ඔවුන් කොඩි ලකුණක් ලෙස උස් කරනු ලබති.
යෙසායා පොතේ හැටඑකවන පරිච්ඡේදයේ ප්රකාශිත පරිදි, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ තම කාර්යය හා සේවය පිළිබඳ ප්රකාශනය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහසේ කාර්යය හා සේවයය. එම කාර්යය ශුද්ධ ප්රතිසංස්කරණ චලනවලදී රූපකයෙන් දර්ශනය කරනු ලැබීය; 1989දී, පෙර තිබූ සියලුම “අවසාන කාලයන්” පෙරනිමිති කළ අවසාන කාලය පැමිණියේය. මில்லරයිට් චලනයේ අත්තිවාරමත් මධ්යස්ථ ස්ථම්භයත් ලෙස දානියෙල් 8:14 හඳුනාගනු ලැබූ එක් වාක්යයක් වූවා සේම, Future for America නම් චලනයේ අත්තිවාරමත් මධ්යස්ථ ස්ථම්භයත් වන වාක්යය දානියෙල් 11:40 ය. මில்லරයිට්වරුන් සඳහා, එම මධ්යස්ථ ස්ථම්භයේ ආලෝකය උලයි ගංගාවේ දර්ශනයේ ආලෝකය ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබීය; Future for America චලනය සඳහා, එම මධ්යස්ථ ස්ථම්භයේ ආලෝකය හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ දර්ශනයේ ආලෝකය ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබීය.
“දානියෙල් දෙවියන්වහන්සේගෙන් ලැබූ ආලෝකය විශේෂයෙන්ම මේ අන්තිම දවස් සඳහා දෙන ලද්දේය. ඔහු උලයි සහ හිද්දෙකෙල් යන, ෂිනාර්හි මහත් ගංගා අසලදී දුටු දර්ශන දැන් ඉටු වීමේ ක්රියාවලියේ පවතින අතර, පුරෝකථනය කරන ලද සියලු සිද්ධීන් ඉක්මනින් සිදු වන්නේය.” Testimonies to Ministers, 112.
නදිය දෙක මඟින් නිරූපිත වූ දර්ශන දෙකෙහි ආලෝකය එකිනෙකට සම්බන්ධ වී ඇති අතර, එය අවසාන දවස්වලදී සම්පූර්ණ වේ. ඒවායේ අන්යෝන්ය “සම්බන්ධය” මනුෂ්යත්වය හා දේවත්වය එක්වීම නිරූපණය කරයි; එයම මානුෂිකත්වය දේවත්වය සමඟ එක්වූ විට පාප නොකරන බවට අදාළ පරිසරය තුළ සොයුරිය වයිට් නැවත නැවතත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පණිවිඩය ලෙස හඳුන්වා දෙන පණිවිඩයයි. නදිය දෙක ඒ සම්බන්ධතාවයම නිරූපණය කරයි.
“දෙවියන්වහන්සේගේ අවශ්යතාවයේ ප්රමිතිය සපුරාලිය හැක්කේ සම්පූර්ණ කීකරුකමෙන් පමණි. උන්වහන්සේ තම අවශ්යතා අනිශ්චිත ලෙස තබා නොමැත. මනුෂ්යයා උන්වහන්සේ සමග සම්මුඛතාවයට ගෙන ඒම සඳහා අවශ්ය නොවන කිසිවක් උන්වහන්සේ අණ කර නැත. අප විසින් පව්කරුවන්ට උන්වහන්සේගේ චරිතයේ ආදර්ශය පෙන්වා දිය යුතුය; එම ආදර්ශයට ළඟා විය හැක්කේ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් පමණක් බැවින්, අප ඔවුන්ව ක්රිස්තුස්වහන්සේ වෙත නායකත්වය දිය යුතුය.”
“මනුෂ්ය ස්වභාවයේ දුර්වලතා නිසා තමන්ට ජය ගත නොහැකි වේ යැයි මනුෂ්යයන් භය නොවනු පිණිස, ගැළවුම්කරු මනුෂ්යත්වයේ දුර්වලතා තමන් මත ගෙන පාප රහිත ජීවිතයක් ගත කළ සේක. ක්රිස්තුස් වහන්සේ පැමිණියේ අප ‘දේව ස්වභාවයේ හවුල්කාරයන්’ වන පිණිසය; දේවත්වය සමඟ එකතුවූ මනුෂ්යත්වය පාපය නොකරන බව උන්වහන්සේගේ ජීවිතය ප්රකාශ කරයි.”
“මනුෂ්යයා කෙසේ ජයගත හැකිදැයි පෙන්වීම පිණිස ගැළවුම්කරු ජය ලැබුවේය. සාතන්ගේ සියලු පරීක්ෂාවන්ට ක්රිස්තුස්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් මුහුණ දුන්නේය. දෙවියන්වහන්සේගේ පොරොන්දු විශ්වාස කිරීමෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා කීකරු වීමට උන්වහන්සේ බලය ලැබූ සේක; එවිට පරීක්ෂකයාට කිසිදු වාසියක් ලබාගැනීමට නොහැකි විය. සෑම පරීක්ෂාවකටම උන්වහන්සේගේ පිළිතුර වූයේ, ‘ලියා තිබේ’ යන්නය. එබැවින් දුෂ්ටකමට විරුද්ධ වීමට දෙවියන්වහන්සේ අපට උන්වහන්සේගේ වචනය දී තිබේ. ‘අප ලෝකයේ කාමය නිසා ඇතිව තිබෙන දූෂණයෙන් ගැලවී, දේව ස්වභාවයේ හවුල්කරුවන් වන පිණිස,’ අතිශයින් මහත් හා අගනා පොරොන්දු අපට දී ඇත. 2 පේතෘස් 1:4.”
“පරීක්ෂාවට ලක්වූ තැනැත්තා තත්වයන් වෙතවත්, තම ස්වකීය දුර්වලත්වය වෙතවත්, නැතහොත් පරීක්ෂාවේ බලය වෙතවත් නොබලා, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ බලය වෙත බලන ලෙස ඔහුට කියන්න. එහි සියලු ශක්තිය අපගේය. ගීතිකාකරු කියයි: ‘නුඹට විරුද්ධව පව් නොකරන පිණිස, නුඹගේ වචනය මාගේ සිත තුළ සඟවා තැබුවෙමි.’ ‘නුඹගේ තොල්වල වචනයෙන් මම විනාශකයාගේ මාවත්වලින් මා ආරක්ෂා කරගත්තෙමි.’ ගීතාවලිය 119:11; 17:4.” The Ministry of Healing, 181.
1798දීද 1989දීද දැනුම වර්ධනය වීම දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය මුද්රාවෙන් මුදාහැරීමක් නියෝජනය කළේය. උන්වහන්සේගේ වචනය, උන්වහන්සේ ජය ලැබූ පරිදි ජය ගනු පිණිස බලය සපයන අතර, “උන්වහන්සේගේ ජීවිතය ප්රකාශ කරන්නේ, දේවත්වය සමඟ එක්වූ මනුෂ්යත්වය පාපය නොකරන බවය.” උලායි ගංගාවේ දර්ශනය, උන්වහන්සේගේ ප්රකාශවීම පිළිබඳ marah දර්ශනය වන අතර, එය දින දෙදහස් තුන්සියයේ අනාවැකිය මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ දර්ශනය, අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ chazon දර්ශනය වන අතර, එය අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සේ අනාවැකිය මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. marah දර්ශනය දේවත්වය නියෝජනය කරන අතර chazon දර්ශනය මනුෂ්යත්වය නියෝජනය කරයි.
පුරාණ ෂිනාර්හි ගංගා දෙකම වන උලයි සහ හිද්දෙකෙල් — නැතහොත් අද දින ටයිග්රිස් සහ යුෆ්රටීස් ලෙස හැඳින්වෙන්නේ — අවසානයේ දකුණු ඉරාකයේ පිහිටි ෂට් අල්-අරාබ් ජලමාර්ගයට එක්වෙයි; එවිට ෂට් අල්-අරාබ් පර්සියානු බොක්කට ගලා වැටෙයි. යේසුස් වහන්සේ ශාරීරික හා ස්වාභාවික දේ ආත්මික දේ නිරූපණය කිරීමට භාවිත කරන අතර, දැන් ඉටුවීමේ ක්රියාවලියේ පවතින එම ගංගා දෙකට සම්බන්ධ දර්ශන, ඔවුන් මුහුද කරා වූ තම ගමනේ අවසානයට ළඟා වන අතරතුර සිදුවන මානවීය හා දේවීය අතර සම්බන්ධතාවයක් නිරූපණය කරයි. මෙම සත්යය, දානියෙල් අටවැනි පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන සහ දහහතරවන පදවල දර්ශන දෙකෙන් නිරූපිත අනාවැකි දෙකේ ආරම්භයේම ස්ථිර කරනු ලැබේ. එක් දර්ශනයක් ප්රශ්නය වන අතර, අනෙක පිළිතුර වේ; තාර්කිකව බැලූ කල, ඒවා වෙන් කළ නොහැක.
මනුෂ්යත්වයේ දර්ශනය, ශුද්ධස්ථානය සහ සේනාව පාගාදැමීම හඳුනාදක්වන්නාවූ එය, ක්රි.පූ. 677 වර්ෂයේ ආරම්භ විය; ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්රකාශනය හඳුනාදක්වන්නාවූ දේවත්වයේ දර්ශනය, ක්රි.පූ. 457 වර්ෂයේ ආරම්භ විය. දේවත්වය හා මනුෂ්යත්වය අතර සම්බන්ධකම, දර්ශන දෙකේ ආරම්භක ස්ථාන දෙක එකිනෙකට සම්බන්ධ කරන වසර දෙසිය විස්ස මඟින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. දෙසිය විස්ස යනු “මනුෂ්යත්වය දේවත්වය සමඟ සම්බන්ධ වීම” යන සංකේතයකි; එය අවසාන කාලයේ 1798 දී වූ දැනුමේ වැඩිවීම හා අවසාන කාලයේ 1989 දී වූ දැනුමේ වැඩිවීම අතර ඇති සම්බන්ධකම මඟිනුත් නිරූපණය කරනු ලැබේ.
1798 දී දැනුම වැඩිවීමෙන් උත්පන්න වූ විධිමත් කරනු ලැබූ පණිවිඩය, මුලින්ම 1831 දී මිලර් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලදී (ඉන්පසු 1833 දී *Vermont Telegraph* පුවත්පතෙහිද). 1831 යනු 1611 වර්ෂයේ *King James Bible* ප්රකාශයට පත් කිරීමෙන් වසර දෙසිය විස්සකට පසු වූ වර්ෂයයි. *King James Bible* පැරණි හා නව ගිවිසුම් දෙකෙන් සමන්විත ද්විත්ව ලේඛනයක් නියෝජනය කළේය. එම දෙසිය විස්සක වසරවල ආරම්භය හා අවසානය, දේව ප්රකාශනයක් මානව ප්රකාශනයක් සමඟ “සම්බන්ධ” කළේය. මානව ප්රකාශනයෙහි තොරතුරු, 1798 දී අවසාන කාලයේ මුද්රාව ඉවත් කරනු ලැබූ දේවීය ආලෝකයෙන් උපජාත වූ අතර, ඉන්පසු 1831 දී එය ප්රකාශයට පත් කිරීමට ආරම්භ කළ මානව උපකරණයක ක්රියාකාරකම තුළින් විධිමත් කරන ලදී. එය දේව ප්රකාශනයක් වූ අතර, දේවීය ලෙස මුද්රා තබන ලද පණිවිඩයක්ද වූයේය; පසුව එය මනුෂ්යත්වය විසින් මුද්රාව ඉවත් කරනු ලැබ, අනතුරුව මානව උපකරණයක් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලදී. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි “publish” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්රෙව් වචනයේ අර්ථය වන්නේ, හඬ නඟා කැඳවීම, හඬා කියවීම (වෙත), ප්රසිද්ධ වීම, ආරාධිතයා, ආරාධනා කිරීම, සඳහන් කිරීම, නාමය දීම, ප්රචාරය කිරීම, ප්රකාශ කිරීම, නිවේදනය කිරීම, ප්රකාශයට පත් කිරීම යන්නයි. මිලර් 1831 දී තම පණිවිඩය ප්රකාශයට පත් කිරීමට ආරම්භ කළ අතර, ඉන්පසු 1833 දී එය සත්ය වශයෙන්ම *Vermont Telegraph* හි ප්රකාශයට පත් කරන ලදී.
1989 දී දැනුම වැඩිවීමෙන් නිපදවූ සංවිධානගත පණිවුඩය පළමුවෙන් 1996 දී (The Time of the End සඟරාවේ) ප්රකාශයට පත් කරන ලදී. එය 1776 දී Declaration of Independence යන නාමයෙන් ද, පසුව 1789 දී Constitution of the United States යන නාමයෙන් ද ප්රසිද්ධ වූ පවිත්ර ලේඛන දෙක ප්රකාශයට පත් කළ පසු වසර දෙසිය විස්සකට අනතුරුව සිදු විය. එම වසර දෙසිය විස්සේ ආරම්භයත් අවසානයත් දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ සම්බන්ධ කරයි; එය එසේ කරන්නේ 1776 සිට ආරම්භ වන දේවීය ලේඛන දෙක ප්රකාශයට පත් කිරීම තුළිනි. අවසාන කාලයේදී, එනම් 1989 දී, දානියෙල්ගේ පොත මුද්රාවෙන් ඉවත් කළ විට, මනුෂ්ය උපකරණයක කාර්යය මඟින් ගෙන ආ සංවිධානගත පණිවුඩය 1996 දී ප්රකාශයට පත් කරන ලදී. අනුක්රමය මෙසේ ය: දේවීය ප්රකාශනයක්, පසුව මුද්රා ඉවත් කිරීමක්, ඉන්පසු මනුෂ්ය ප්රකාශනයක්.
අවසාන කාල දෙකෙහිම, සත්යයේ පියවර තුන හඳුනාගනු ලැබේ. ඒ දෙකම පළමු පියවර ලෙස දේවික ප්රකාශනයකින් ආරම්භ වන අතර, දේවික පණිවිඩයක් විස්තර කරන මනුෂ්ය ප්රකාශනයක් අවසාන පියවර වේ. මැද පියවර වන්නේ යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා එම විශේෂ ඉතිහාසයට අදාළ දේවික පණිවිඩය මුද්රාභංග කරනු ලබන අවස්ථාවයි; ඉන්පසු දේවික ලේඛනයෙන් මුද්රාභංග කරනු ලැබූ ආලෝකය එකතු කිරීම සඳහා මනුෂ්ය උපකරණයක් තෝරාගනියි. එම මුද්රාභංගය සිදුවන විට, දැනුමේ වර්ධනය තේරුම් නොගන්නා දුෂ්ටයන් විසින් ප්රකාශ වන විරෝධයක් දක්නට ලැබේ. එබැවින්, දේවික ප්රකාශනයක් හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු අක්ෂරයෙන් නිරූපණය වේ; දැනුමේ වර්ධනය විරෝධය ප්රකාශ වන තෙරොස්වැනි අක්ෂරයෙන් නිරූපණය වේ; සහ එම ඉතිහාසයට අදාළ විශේෂ දේවික පණිවිඩයේ මනුෂ්ය ප්රකාශනය හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අවසාන අක්ෂරය වේ; මෙසේ අක්ෂර තුන එකට ගත් කල, ඒවායේ අර්ථය “සත්යය” යන්නයි.
දැන් ඉටුවෙමින් පවතින උලයි සහ හිද්දෙකෙල් ගංගාවන් පිළිබඳ දර්ශන, අන්තිම දිනවල ගංගා දෙකෙන්ම පැමිණෙන දැනුමේ වැඩිවීම එකට එක්ව, දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ විට පාප නොකරන බව සනාථ කරන බව හඳුන්වා දෙයි. දානියෙල්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ 1844 දී අවසන් වූ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකියේ නිමාවෙහි ප්රකාශ වන පෙනීසිටීම නිරූපණය කරන දර්ශනය, උලයි ගංගාව අසළ සිටියදී ලැබීය.
මම දර්ශනයකින් දුටුවෙමි; තවද මා දුටු කල මෙසේ සිදු විය: එලාම් පළාතෙහි තිබෙන රාජමහාලයේ වූ ෂූෂාන්හි මම සිටියෙමි; මම දර්ශනයකින් දුටුවෙමි, තවද මම උලයි ගඟ අසල සිටියෙමි. දානියෙල් 8:2.
දානියෙල්, හිද්දෙකෙල් ගඟ අසල සිටියදී, අනාවැකි ඉතිහාසයේ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක දර්ශනය නියෝජනය කරන එම දර්ශනය ලැබීය.
පළමු මාසයේ විසිහතරවන දින, මම හිද්දෙකෙල් නම් මහත් ගංගාවේ ඉවුර අසල සිටිමි. දානියෙල් 10:4.
ඉන්පසුව ගාබ්රියෙල්, දහහතරවන වාක්යයේ හිද්දෙකෙල් ගඟට අදාළ chazon දර්ශනයේ අරමුණ හඳුන්වා දුන්නේය.
දැන් මම පැමිණියේ අන්තිම දවස්වලදී නුඹේ ජනතාවට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි නුඹට අවබෝධ කරවීමටය; මන්ද දර්ශනය තවත් බොහෝ දවස් සඳහාය. දානියෙල් 10:14.
උලයි ගඟ අසල දෙන ලද දර්ශනය, ක්රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින හදිසියේ තම දේව මන්දිරයට පැමිණි කල උන්වහන්සේගේ “පෙනුම” (දෙවත්වය) හඳුනා දෙයි. එය එම දිනයේ, ප්රායශ්චිත්ත දිනය සඳහා, මිලේරයිට්වරුන්ගේ දේව මන්දිරය (මනුෂ්යත්වය) තුළට “දෙවත්වය” ඇතුල් වීම නිරූපණය කළේය; මක්නිසාද “at one-ment” යන අර්ථය ඇති එම දවස, දෙවත්වය හා මනුෂ්යත්වය එකට සංයෝජනය වීම නිරූපණය කරයි. හිද්දෙකෙල් ගඟ අසල දෙන ලද දර්ශනය, අන්තිම දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට (මනුෂ්යත්වයට) කුමක් සිදුවන්නේද යන්න හඳුනා දෙයි.
“පෙනීමේ” දර්ශනයේ ආරම්භය ක්රි.පූ. 457 වර්ෂය විය. ක්රි.පූ. 677 දී ආරම්භ වූ ශුද්ධස්ථානය සහ සෙනඟ පයින් මැදීම හඳුන්වා දුන් අනාගතවාණි කාලපරිච්ඡේදයෙන් අවුරුදු දෙසිය විස්සකට පසුය. දර්ශන දෙකේ ආරම්භක ලක්ෂ්යයේදී එකිනෙකට සම්බන්ධ කරනු ලැබූ එම අවුරුදු දෙසිය විස්සේ අවසානය, හබක්කුක් 2:20 හි අද්භූත සංඛ්යාකරු වන, එමෙන්ම අද්භූත භාෂා විශාරදයාද වන තැනැත්තා විසින් සලකුණු කරනු ලැබීය.
එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධ මාලිගාවේ සිටින සේක; මුළු පොළොවම ඔහු ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටිය යුතුය. හබක්කුක් 2:20.
මානවත්වය හා දේවත්වය අතර සම්බන්ධතාවය, ආරම්භයේදී එම අනාවැකි දෙකේ ආරම්භක බින්දුවලින් නිරූපිත වූයේ, ඔවුන්ගේ අන්යෝන්ය අවසාන බින්දුවලදී හඳුනාගනු ලැබුවේ, 1798 දී අවසාන කාලය ආරම්භ වූ තැනින් පටන්ගෙන වසර හතළිස් හයක් තුළ ඔහු විසින් ගොඩනඟන ලද දේවමාළිගාවට දේවත්වය හදිසියේ පැමිණීම විස්තර කළ පරිච්ඡේදය හා පදය මඟිනි; එය වසර හතළිස් හයකට පසු, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනෙන් අවසන් විය.
ඔබ සැම දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව බවත්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය ඔබ තුළ වාසය කරන බවත් ඔබ නොදන්නහුද? යමෙකු දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව අපවිත්ර කරන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේ ඔහු විනාශ කරන සේක; මන්ද දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව ශුද්ධය, එම මාලිගාව ඔබ සැමය. 1 කොරින්ති 3:16, 17.
1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, “පෙනීවීම” පිළිබඳ දර්ශනයට අනුකූලව, හබක්කුක් ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ ශුද්ධ මන්දිරයේ සිටින බව හඳුනාගත්තේය. උන්වහන්සේ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක් පුරා විනාශ කර පාගාදමා තිබූ මන්දිරය, අවුරුදු හතළිස් හයකින් ගොඩනඟා තිබුණේය.
ඔහුට කතා කොට මෙසේ කියන්න: සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ වදාරනසේකැයි කියන්න, බලව, ඔහුගේ නාමය ශාඛාවය; ඔහු තම ස්ථානයෙන් අංකුර වී වැඩෙනු ඇත, ඔහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනගනු ඇත. ඔව්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව ගොඩනගන්නේ ඔහුමය; ඔහු තේජස දරාගනු ඇත, තම සිංහාසනයෙහි හිඳ පාලනය කරනු ඇත; ඔහු තම සිංහාසනයෙහි පූජකයෙකු වනු ඇත; සමාදානයේ මන්ත්රණය ඔවුන් දෙදෙනා අතර වන්නේය. තවද කිරිටු හේලෙම්ටද, ටෝබියාටද, යෙදායාටද, ශෙපනියාගේ පුත් හෙන්ටද, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාවෙහි සිහිවටනයක් පිණිස වන්නේය. දුරින් සිටින අය පැමිණ ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාවෙහි ගොඩනගනු ඇත; එවිට සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ වෙත මා එවා ඇති බව ඔබ දැනගනු ඇත. ඔබගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬට උනන්දුවෙන් කීකරු වුවහොත් මෙය සිදුවන්නේය. ශෙකරියා 6:12–15.
යොහන් 2:20හි, ක්රිස්තුස්වහන්සේ දේවමාළිගාව පවිත්ර කළ පසු, එය සහෝදරි වයිට්ගේ අනුව මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් වූ අතර, 1844 ඔක්තෝබර් 22 ද එසේම වූ බැවින්, ගිවිසුමේ දූතයා හදිසියේ තම දේවමාළිගාවට පැමිණියේය.
යේසුස් ඔවුන්ට උත්තර දෙමින් කියා සිටියේය: “මේ දේවමාළිගාව බිඳ දමන්න; දින තුනක් ඇතුළත මම එය නැවත නැගෙන්නෙමි.” එවිට යුදෙව්වෝ කීහ: “මේ දේවමාළිගාව ගොඩනඟනු ලැබීමට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවිය; එහෙත් ඔබ එය දින තුනකින් නැවත නැගෙන්නෙහිද?” එහෙත් උන්වහන්සේ කථා කළේ තම ශරීරයේ දේවමාළිගාව ගැනය. යොහන් 2:19–20.
මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටු වීමක් ලෙස, යොහන් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ආරම්භක සේවකාලයේදී දේවමාළිගාව පවිත්ර කළ කල ක්රිස්තුස් වහන්සේ හදිසියේම තම මාළිගාවට පැමිණියේය; එය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට ප්රතිරූපක වූයේය. යොහන් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ක්රිස්තුස් වහන්සේ විසින් කළ දේවමාළිගා පවිත්රීකරණයත්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනත්, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ඉටු වීමක් වූයේය. යොහන් දෙවන පරිච්ඡේදයේ විසිවන පදයෙන්, මනුෂ්ය මාළිගාව වසර හතළිස් හයකින් ගොඩනඟන ලද බවත්, දේවික මාළිගාව දින තුනකින් නැඟී සිටුවන ලද බවත් අපට දැනුම් දෙනු ලැබේ. මනුෂ්ය මාළිගාව හබක්කුක්ගේ “ශුද්ධ මාළිගාව” වන්නේ, දේවත්වය හදිසියේම එය තුළට පැමිණෙන විට පමණක්ය; 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින එසේ වූවාක් මෙන්ය; මක්නිසාද දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ එකතු වූ විට පාප නොකරන බැවිනි. ශීනාර්හි මහා ගංගා දෙක පිළිබඳ දර්ශන, මනුෂ්යත්වය දේවත්වය සමඟ එකතු වූ විට පාප නොකරන බවැයි වූ සත්යය නිරූපණය කරයි.
අපි දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායේ හතළිස්වන පදය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියටත් շարունակ කරන්නෙමු.
ඔබත් ජීවමාන ගල් මෙන්, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේට පිළිගැනීමට යෝග්ය ආත්මික පූජා ඔප්පු කිරීම පිණිස, ආත්මික ගෘහයක්ද ශුද්ධ පූජකත්වයක්ද වශයෙන් ගොඩනංවනු ලැබෙමින් සිටින්නහුය. 1 පේතෘස් 2:5.