දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදය අවසාන කාලයෙන් ආරම්භ වෙයි. එහෙත් එම පදය අවසාන කාලයන් දෙකක් හඳුනා දක්වන අතර, ඒ අනුව අනාවැකි හදාරන්නාට පළමු අවසාන කාලය දෙවන අවසාන කාලය සමඟ පෙළගැස්වීමට ඉඩ සලසයි. මෙලෙස අදාළ කරගත් විට, 1798දී ආරම්භ වූ මිලරයිට් ඉතිහාස රේඛාව 1989දී එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසයට සමාන්තරව දිව යයි. මෙම රේඛා දෙකෙන්, එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් පොළොවෙන් නැඟී එන මෘගයාගේ සැබෑ ප්‍රොතෙස්තන්ත අඟෙහි රේඛාව සහ ජනරජවාදී අඟෙහි රේඛාව හඳුනා දක්වනු ලැබේ. රේඛා දෙකම 1798දී වූ අවසාන කාලයේදී ආරම්භ වන අතර, 1989දී වූ අවසාන කාලය හුදෙක් ඊට පරිපූරකයක් වෙමින්, එම පදය තුළ මුද්‍රා හරිනු ලබන සත්‍යයේ මංසලකුණු පිළිබඳ දෙවන සාක්ෂියක් සපයයි.
තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියේය; එහෙත් 1856 සිට 1863 දක්වා පැවති සත් අවුරුදු කැරැල්ල හේතුවෙන් එය කල් දමනු ලැබිණි. තුන්වන දේවදූතයාගේ පැමිණීම 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින යළි සිදු විය. 1863 වර්ෂය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් කාදෙෂ්හි පළමුවරට කඳවුරු බැඳීමෙන් හා ඔත්තුකරුවන් දසදෙනාගේ කැරැල්ලෙන් පූර්ව නිරූපණය වූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් කාදෙෂ්හි අවසන්වරට කඳවුරු බැඳීමෙන් හා මෝසෙස්ගේ කැරැල්ලෙන් පූර්ව නිරූපණය විය. 1863 කැරැල්ල, කාදෙෂ්හි පළමු කැරැල්ල නිරූපණය කළ අතර, එයින් පාළුකරයේදී මරණයට පත්වීමේ විනිශ්චයක් ඇති විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින සිදු වූ කැරැල්ල, කාදෙෂ්හි අවසාන කැරැල්ල නිරූපණය කළ අතර, එයින් ලවෝදිසීය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්‍යාපාරයේ නායකත්වයේ මරණය සිදු විය.
1840 අගෝස්තු 11 දින දූතයාගේ අවතරණය, එය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ චලනය ආරම්භ කරවූ අතර, සොහොයුරිය වයිට් විසින් එය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් ලෙස නම් කළාය; එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනට ආදර්ශවත් වශයෙන් සංකේතවත් කළ අතර දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් හඳුනා දුන්නේය.
“තෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයේ ප්‍රකාශනයට එක්වන දූතයා තමන්ගේ තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතය. ලෝකව්‍යාප්ත පරාසයක් සහ අසාමාන්‍ය බලයක් ඇති කාර්යයක් මෙහි පෙරදැක්වී ඇත. 1840–44 කාලයේ ආගමන ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි මධ්‍යස්ථානයකටම රැගෙන යනු ලැබීය, තවද සමහර රටවල දහසයවන ශතවර්ෂයේ ප්‍රතිසංස්කරණ යුගයෙන් පසු කිසිදු දේශයක දක්නට ලැබූ ඉහළම ආගමික උද්යෝගය එහි දක්නට ලැබුණි; එහෙත් මේ සියල්ල තෙවැනි දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ සිදුවන බලවත් ව්‍යාපාරය විසින් ඉක්මවා යාමට නියමිතය.” The Great Controversy, 611.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දූතයාගේ ප්‍රථම පැමිණීම (පළමු කාදේශ්) වූයේ කාර්යය අවසන් කිරීම සඳහා ය; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නව නායකයෙකු තෝරාගෙන මිසරයට ආපසු යාම තෝරාගත්හ. 1863 වන විට ඔවුන්, යෙරීහෝවේ පවුරු බිඳ හෙළීමෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යයට සහභාගි වීම වෙනුවට, “යෙරීහෝව නැවත ගොඩනඟා” තිබූහ. එබැවින් ඔවුන් වනයෙහි මරණය නම් ශාපයෙන් ශාපිත කළහ.
එකල යෝෂුවා ඔවුන්ට දිවුරවා කියා සිටියේය: “මෙම යෙරිකෝ නගරය නැවත නැගිටුවා ගොඩනඟන මනුෂ්‍යයා සමිඳාණන් වහන්සේ ඉදිරියේ ශාපලත් වේවා. ඔහු එහි පදනම තබන්නේ තම ජ්‍යෙෂ්ඨ පුත්‍රයාගේ මිලෙන්ය; එහි දොරටු පිහිටුවන්නේ තම බාල පුත්‍රයාගේ මිලෙන්ය.” යෝෂුවා 6:26.
පැරණි ඉශ්‍රායෙලය පළමු කාදේශයේදී යෝෂුවා සහ කාලෙබ්ගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළාක් මෙන්ම, නූතන ඉශ්‍රායෙලයද පළමු කාදේශයේදී (1863) කළ කැරැල්ල නිසා යෝෂුවාගේ ශාපය තමන් මතට ගෙනාවෝය. තෙවන දූතයා 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින (අවසාන කාදේශය) නැවත පැමිණි කල, දෙවියන් වහන්සේ යෙරිකෝවද එහි ප්‍රාකාරද බිඳ දමනු පිණිස ක්‍රියා කරන තැනට පෙර සිදු වන අවසාන කාර්යය ආරම්භ විය.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දිනය තෙවැනි දේවදූතයාගේ පැමිණීම සනිටුහන් කරන අතර, ඒ මඟින් අවසාන දිනවලදී ළඟදීම පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියේ පැමිණීම ද සනිටුහන් කරයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා ආරම්භ වූ තෙවැනි දේවදූතයාගේ පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය 1863 වර්ෂය සනිටුහන් කරයි. එබැවින් 1863 වර්ෂය ළඟදීම පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියේ සංකේතයකි; ඒ, යේසුස්වහන්සේ සෑම විටම ආරම්භය මඟින් අවසානය නිරූපණය කරන බැවිනි. 1863 දී ජාතිය කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී තිබූ අතර, එසේම ඉරිදා නීතියේදී ද කණ්ඩායම් දෙකක් ප්‍රකට වනු ඇත.
මිලරයිට් ඉතිහාසයේ තුන්වන දේවදූතයාගේ පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදය 1844 දී ආරම්භ වී 1863 දී අවසන් වූ අතර, එහි ආරම්භය සහ අවසානය යන දෙකම අවසාන දිනවල ඉරුදින නීතිය සනිටුහන් කළේය. ආරම්භය (1844) සහ අවසානය (1863) අතර ඉතිහාසය තුළ මිලරයිට් ව්‍යාපාරයේ කැරැල්ල (1856) සිදු විය. එබැවින්, මෙම කාලපරිච්ඡේදය “සත්‍යය” යන අත්සන දරයි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින දෙවන වරට කාදෙෂ් වෙත ආපසු පැමිණීම තුන්වන දේවදූතයාගේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය සනිටුහන් කරන අතර, එම ක්‍රියාවලිය 1863 වර්ෂයෙන් පූර්වාදර්ශනය කෙරෙන පරිදි, නුදුරේදී එළඹෙන ඉරුදින නීතියත් සමඟ අවසන් වේ.
ඒ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී මනුෂ්‍යයන්ගේ පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වන තුරු, එම ඉතිහාසය තුළ නිරූපිත බැබිලෝනියේ වෛශ්‍යාව මත ක්‍රියාත්මක වන විධායක විනිශ්චයට අනුකූලව, යෙරිකෝව හා එහි ප්‍රාකාර බිඳ දමනු ලැබෙනු ඇත. හතළිස්වන පදය 1798 දී ආරම්භ වී, හතළිස් එක්වන පදයේ ඇති ඉතා ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ. 1798 හි අවසාන කාලය දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවේ අභ්‍යන්තර රේඛාව නියෝජනය කරයි; එය පළමු දූතයාගේ චලනයෙහි මිලේරීයන් සමඟ ආරම්භ වී, තුන්වන දූතයාගේ චලනයටත් එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දක්වාත් පැමිණේ. මේ සියල්ල එකම පදයක ඇතුළත් වේ.
1798දී දකුණේ රජු ආධිපත්‍යයට පත්වීමත් සමඟ ආරම්භ වූ උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජු අතර යුද්ධය, බයිබල් අනාවැකියෙහි සඳහන් පස්වන සහ හයවන රාජ්‍යයන් අතර සන්ධානයක් විසින් දකුණේ රජු පරාජයට පත් කරනු ලැබූ 1989දී අවසන් විය. 1798දී ආරම්භ වූ උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජු අතර යුද්ධය මිලර්වාදීන් විසින් රෝමයට එරෙහි යුද්ධයක් ලෙස හඳුනාගනු ලැබූ අතර, ඔවුන් රෝමය දුටුවේ හුදෙක් මිථ්‍යාදෘෂ්ටිකවාදය සහ පාප්වාදය යන පාළු කරන බලවේග දෙක ලෙසය. 1989දී යුද්ධය අවසන් වන විට, පාළු කරන බලවේග තුනම ඊට සම්බන්ධ වී සිටි අතර, එය දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්පස්වන පදයෙහි භූගෝලීය වශයෙන් නිරූපණය කර ඇති හර්මගෙදොන් කරා එම බලවේග තුන විසින් ලෝකය ගෙන යෑම පිළිබඳ අනාවැකිමය නිදර්ශනයේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය.
හතළිස්වන පදයේ සිට හතළිස් පස්වන පදය දක්වා වූ පදවලින්, මුහුදු සහ තේජාන්විත ශුද්ධ කන්ද අතරදී පාප්වරයා ඔහුගේ අවසානය කරා ගෙන යන බලවේග තුනෙහි අනාවැකිමය ගතිකත්වය හඳුනා දැක්වේ. නිවැරදිව වටහාගත් විට, හතළිස් එක්වන පදයෙන් නිරූපණය වන අනාවැකිමය ඉතිහාසයට හතළිස් එක්වන පදයේ සිට හතළිස් හතරවන පදය දක්වා වූ පද ඇතුළත් වේ.
එබැවින්, දකුණේ රජු හා උතුරේ රජු අතර යුද්ධයේ ආරම්භය සහ අවසානය හඳුනා දක්වමින්, 1798 වර්ෂයේ දෙවන සාක්ෂිය ද සමඟ 1989දී එළඹුණු අන්තිම කාලයේ සිට ආරම්භ කළ විට, හතළිස් එක්වන පදයේ සිට හතළිස් හතරවන පදය දක්වා වූ පද, මාරාන්තික තුවාලය සුව වී ඇති පාප් තන්ත්‍රයක ත්‍රිවිධ සන්ධානය හඳුනා දක්වයි; ඇය සිය අවසානයට පැමිණෙන්නේ හතළිස් පස්වන පදයෙහිය. මෙම දෘෂ්ටිකෝණයෙන් සලකා බලන විට, එම පද දෙවියන්වහන්සේගේ සභාවට බාහිර වූ ඉතිහාසයක් ඉදිරිපත් කරයි; එළිදරව් පොතෙහි මුද්‍රා හත සහ සභා හත අතර සම්බන්ධය මඟින් ද එය නිරූපණය කෙරේ.
1798 මඟින් නිරූපිත ප්‍රවචන ඉතිහාස රේඛාව ප්‍රධාන වශයෙන් නිරීක්ෂණ විනිශ්චය නිරූපණය කරයි; එමෙන්ම 1989 දී එම අවස්ථාවෙන්ම ආරම්භ වන රේඛාව ප්‍රධාන වශයෙන් ක්‍රියාත්මක විනිශ්චය නිරූපණය කරයි. 1798 ප්‍රධාන වශයෙන් ගිවිසුමේ දූතයා සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයාගේ කාර්යය අවධාරණය කරයි; 1989 ප්‍රධාන වශයෙන් එලියා දූතයාගේ කාර්යය අවධාරණය කරයි.
දානියෙල් පොතේ මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ 1798 වර්ෂයේ සිට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම සෙනඟ දේවත්වයත් මනුෂ්‍යත්වයත් ස්ථිරව ඒකාබද්ධ කරන ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවකට ගෙන යන අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ දැනුමේ වර්ධනයක් අපට දක්නට ලැබේ. එම අවසාන කාලීන ගිවිසුම ශුද්ධ ලියවිලිවල නැවත නැවතත් හඳුනා දක්වනු ලැබේ.
“බලව, දවස් පැමිණෙන්නේය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති, “ඉශ්‍රායෙල්ගේ වංශය සමඟද, යූදාගේ වංශය සමඟද මම අලුත් ගිවිසුමක් කරමි. එය මම ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අත අල්ලාගෙන, ඔවුන් මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙනා දවසේදී ඔවුන් සමඟ කළ ගිවිසුමට අනුව නොවේ. මක්නිසාද ඔව්හු මාගේ ගිවිසුම කඩකළෝය, එසේ වුවද මම ඔවුන්ට ස්වාමියෙකු මෙන් සිටියෙමි,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “නමුත් ඒ දවස්වලින් පසු මම ඉශ්‍රායෙල්ගේ වංශය සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “මම මාගේ ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තරය තුළ තබා, එය ඔවුන්ගේ හෘදයන් මත ලියා දෙමි. මම ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔව්හු මාගේ ජනතාව වන්නෝය. තවද ඔව්හු තවදුරටත් එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම අසල්වැසියාටත්, එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම සහෝදරයාටත්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේව දැනගන්න’ කියා උගන්වන්නේ නැත. මක්නිසාද ඔවුන් සියල්ලෝම, ඔවුන්ගෙන් අල්පතමයා සිට මහත්මයා දක්වා, මාව දැනගන්නෝය,” කියා ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරති. “මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ අධර්මිෂ්ඨකම කමාකර, ඔවුන්ගේ පාපය තවත් සිහි නොකරන්නෙමි.” යෙරෙමියා 31:31–34.
සියලුම අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් හඳුන්වා දක්වති; තවද අනාවැකියේ “අවසාන දවස්” යන ප්‍රකාශය විනිශ්චයේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි. පළමු දූතයා 1798 දී, අවසාන කාලයේදී, 1844 දී විනිශ්චය ආරම්භ වීම ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා පැමිණියේය; එය අවසාන දවස් පැමිණීමද වේ. අවසාන දවස් යනු, දෙවියන් වහන්සේ තම ජනතාවගේ “අධර්මය” “කමා” දමා, ඔවුන්ගේ පව් “තවත් නොස্মරන” සේ වන්නා වූ එළඹෙන යෙරෙමියාගේ “දවස්” ය. එම කාර්යය “අවසාන දවස්” තුළ, සත්‍ය ප්‍රායශ්චිත්ත දිනෙහි මහ පූජකයා ලෙස ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ඉටු කරනු ලබයි.
1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණි තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට වර්ධනය වන ආලෝකය තුළ මිලරිට් අද්වෙන්තිවාදය විශ්වාසයෙන් අඛණ්ඩව ගමන් කළේ නම්, ඔවුන් මේ වන විටත් යේසුස් සමඟ ඔවුන්ගේ සදාකාලික නිවසෙහි සිටින්නට තිබුණි. යෙරෙමියා “ඒ දවස්වලින් පසු” යැයි කියන විට අදහස් කරන්නේ මෙයයි. “ඒ දවස්” යනු 1844 දක්වා ගෙන ගොස්, එහිදී අවසන් වූ අනාගතවාණිමය කාලපරිච්ඡේදයන්ය. දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදය සඳහන් කරන “දවස්” ඒවාය.
නුමුත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹේ මාර්ගයෙන් යා. මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ලැබ, දවස්වල අවසානයේ නුඹේ කොටසෙහි සිටිනු ඇත. දානියෙල් 12:13.
“අවසාන දවස්වලදී,” එසේ නැතහොත් යෙරෙමියා පවසන පරිදි, “ඒ දවස්වලින් පසුව,” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ සෙනඟගේ අභ්‍යන්තර කොටස් තුළ තම ව්‍යවස්ථාව තැබීමටත්, ඔවුන්ගේ හෘදයන් මත තම ව්‍යවස්ථාව ලිවීමටත් අරමුණු කළ සේක. අභ්‍යන්තර කොටස් නම් පහළ ස්වභාවය වන අතර, පාවුල් එය මාංසය ලෙස හඳුන්වයි; හෘදය නම් උසස් ස්වභාවයය. ගිවිසුම ඔහුගේ සෙනඟට හැරී එන අවස්ථාවේ නව මනසක්ද, දෙවන පැමිණීමේදී නව ශරීරයක්ද දීමට පොරොන්දු වෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන් මැවූ ආදම් සමඟ මනුෂ්‍යයා වැටුණේය; ඔහු උසස් ස්වභාවයක්ද පහළ ස්වභාවයක්ද ඇතිව මැවුණේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගිවිසුම නම්, පාපයේ ශාපයෙන් මනුෂ්‍යවර්ගය ඔවුන්ගේ ද්විත්ව ස්වභාවය සමඟම මුදවා ගැනීමයි.
“මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ අන්තිම දිනවල, දෙවියන්වහන්සේ තම ආඥා පාලනය කරන ජනතාව සමඟ ඇති තම ගිවිසුම අලුත් කරනු ලබන සේක. ‘ඒ දවසේදී මම ඔවුන් සඳහා කෙතේ මෘගයන් සමඟද, අහසේ පක්ෂීන් සමඟද, භූමියේ සරිසරන සත්වයන් සමඟද ගිවිසුමක් කරමි. තවද මම දුන්නද කඩුවද යුද්ධයද භූමියෙන් බිඳ දමමි; ඔවුන් සුරක්ෂිතව නිදා සිටීමට මම සලස්වමි. තවද මම නුඹ මා වෙත සදාකාලයට පාවා දෙමි; එසේය, ධර්මිෂ්ඨකමින්ද විනිශ්චයෙන්ද කරුණාවන්ත ප්‍රේමයෙන්ද දයාවෙන්ද මම නුඹ මා වෙත පාවා දෙමි. එසේම විශ්වාසවන්තකමින් මම නුඹ මා වෙත පාවා දෙමි; එවිට නුඹ සමිඳාණන්වහන්සේ දැනගන්නෙහිය.’”
“‘ඒ දවසෙහි එසේ වන්නේ ය; ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, මම අසන්නෙමි; මම අහසට අසන්නෙමි, එවිට ඒවා පොළොවට අසනු ඇත; පොළොව ධාන්‍යයටත්, මුද්‍රිකාරසයටත්, තෙල්ටත් අසනු ඇත; ඒවා යෙස්රෙයෙල්ට අසනු ඇත. මම ඇයව පොළොවෙහි මා වෙනුවෙන් වපුරන්නෙමි; දයාව නොලැබූ ඇයට මම දයාව පෙන්වන්නෙමි; මගේ ජනතාව නොවූවන්ට, ඔබ මාගේ ජනතාව යයි මම කියන්නෙමි; එවිට ඔවුහු, ඔබ මාගේ දෙවියන්වහන්සේ යයි කියනු ඇත.’ හෝෂෙයා 2:14-23.”
“‘ඒ දවසේදී,... ඉශ්‍රායෙලයේ ඉතිරිව සිටින අයද, යාකොබ්ගේ ගෘහයෙන් ගැළවී ගිය අයද,... සත්‍යයෙන් ඉශ්‍රායෙලයේ ශුද්ධවූ තැනන්වහන්සේ වූ ස්වාමීන්වහන්සේ මත රඳා සිටිනු ඇත.’ යෙසායා 10:20. ‘සෑම ජාතියකින්ද, ගෝත්‍රයකින්ද, භාෂාවකින්ද, ජනතාවකින්ද’ ‘දෙවියන්වහන්සේට භයව, උන්වහන්සේට මහිමය දෙන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ’ යන පණිවුඩයට ප්‍රීතියෙන් ප්‍රතිචාර දක්වන අය සිටිනු ඇත. ඔවුන් තමාන් මෙලොවට බැඳ තබන සෑම මූර්තියකින්ම හැරී, ‘අහසද, පොළොවද, මුහුදද, ජල උල්පත්ද සෑදූ තැනන්වහන්සේට නමස්කාර කරනු’ ඇත. ඔවුන් සියලු බැඳීම්වලින් තමන් නිදහස් කරගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවේ ස්මාරකයන් ලෙස ලෝකය ඉදිරියේ සිටිනු ඇත. දේවීය සෑම අවශ්‍යතාවයකටම කීකරු වූ ඔවුන්, ‘දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා රක්ෂා කරන, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද ඇති’ අය ලෙස දූතයන්ගෙන්ද මනුෂ්‍යයන්ගෙන්ද හඳුනාගනු ලබනු ඇත. එළිදරව් 14:6–7, 12.”
“‘බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, වියනකයා කපනකයාට අල්ලා ගන්නා දවස් පැමිණෙන්නේය; මිදි මැදිනකයා බීජ වපුරන්නාටද අල්ලා ගන්නා සේක; කඳු මිහිරි ද්‍රাক্ষාරසය වගුරුවන්නේය, සියලු කඳුගැට දියව යන්නේය. තවද මාගේ ඉශ්‍රායෙල් ජනතාවගේ වහල්කම මම ආපසු හැරවන්නෙමි; ඔව්හු නාස්තිවූ නගර ගොඩනඟා ඒවායේ වාසය කරන්නෝය; ඔව්හු මිදිවතු වවා, ඒවායේ ද්‍රাক্ষාරසය පානය කරන්නෝය; ඔව්හු උද්‍යානද සාදා, ඒවායේ ඵල භුක්ති විඳින්නෝය. තවද මම ඔවුන්ගේ දේශයෙහි ඔවුන් රෝපණය කරන්නෙමි; මම ඔවුන්ට දුන් ඔවුන්ගේ දේශයෙන් ඔව්හු නැවත කිසි කලෙක උදුරා නොදමනු ලබන්නෝය, ඔබේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. ආමොස් 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.
යෙරෙමියා “ඒ දවස්වලට පසු” යැයි පවසන විට, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කිරීම සඳහා හදිසියේ එහි පැමිණීමෙන් නිරූපණය වන කාර්යයට පෙර පැවති “දවස්” වූයේ 1798 සහ 1844 වර්ෂවලදී අවසන් වූ අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයන්ය. එම අනාවැකිමය දවස්වල (කාලපරිච්ඡේදවල) අවසානය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මිලර්වාදී දේවමාළිගාව ගොඩනැඟූ වසර හතළිස් හයක කාලය සනිටුහන් කළ අතර, උන්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින හදිසියේ පැමිණි විට ඉටු කරමින් සිටියේ, තම දේවසේවයේ ආරම්භයේදීත් අවසානයේදීත් දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කළ විට ද උන්වහන්සේ ඉටු කළ මලාකි පොතේ තුන්වන පරිච්ඡේදයයි.
“ලෝකයේ මිලදීගන්නන් සහ විකුණන්නන්ගෙන් දේවමාළිගාව ශුද්ධ කළ විට, යේසුස් පව්වල අපවිත්‍රතාවයෙන් හෘදයය ශුද්ධ කිරීමට තම මෙහෙවර ප්‍රකාශ කළේය,—ආත්මය භ්‍රෂ්ට කරන භූමික ආශාවන්ගෙන්, ස්වයංකාමී කාමවෘත්තීන්ගෙන්, දුෂ්ට පුරුදු වලින් ශුද්ධ කිරීමටය. ‘සෙබළුන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක: බලව, මාගේ දූතයා මා ඉදිරියෙන් මාර්ගය සූදානම් කරන පිණිස මම එවන්නෙමි; එවිට ඔබ සැම සොයන ස්වාමියාණන්වහන්සේ තම දේවමාළිගාවට හදිසියේ පැමිණෙන සේක; ඔබ සැම ප්‍රීතිවන ගිවිසුමේ දූතයාණන්වහන්සේ, බලව, උන්වහන්සේ පැමිණෙන සේක. එහෙත් උන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ දවස දරා සිටිය හැක්කේ කවුද? උන්වහන්සේ පෙනී සිටින කල ස්ථිරව සිටිය හැක්කේ කවුද? මක්නිසාද උන්වහන්සේ පිරිපහදුකරන්නාගේ ගින්නක් මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද වන සේක. උන්වහන්සේ රිදී පිරිපහදුකරන්නෙකු හා පවිත්‍රකරන්නෙකු ලෙස හිඳ, ලෙවීගේ පුත්‍රයන් පවිත්‍ර කර, රන් හා රිදී මෙන් ඔවුන් පිරිපහදු කරන සේක; එවිට ඔවුහු ධර්මිෂ්ඨකමින් යෙහෝවාට පූජාවක් ඔප්පු කරන සේක.’ මලාකි 3:1–3 උපුටා දක්වා ඇත.” යුගයන්ගේ ආශාව, 161.
තවද, “ඒ දවස්වලට පසු,” ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන්වහන්සේ ගොඩනඟා තිබූ දේවමාළිගාව පවිත්‍ර කිරීමට අදහස් කළ සේක; එයින් නිරූපණය වූයේ උන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ හදවත් පාපයේ කිලුටෙන් පවිත්‍ර කිරීමේ උන්වහන්සේගේ කාර්යය හෙවත්, යෙරෙමියා ප්‍රකාශ කරන පරිදි, ඔවුන්ගේ හදවත් මත හා ඇතුළාන්තයෙහි උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව ලිවීමය.
ඔවුන්ගේ දෝෂය දැක, උන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: “බලව, දවස් පැමිණෙන්නේය, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක, එවිට මම ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයත් යූදා ගෘහයත් සමඟ නව ගිවිසුමක් කරමි. එය ඔවුන්ගේ පියවරුන් මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙන යාම පිණිස මම ඔවුන්ගේ අත අල්ලාගත් දවසේ ඔවුන් සමඟ කළ ගිවිසුමට අනුව නොවේ; මක්නිසාද ඔව්හු මාගේ ගිවිසුම තුළ නොපවතින බැවින් මමද ඔවුන් නොසලකා හැරියෙමි, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක. මක්නිසාද ඒ දවස්වලින් පසු මම ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයයි, කියා ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරනසේක; මම මාගේ ව්‍යවස්ථාවන් ඔවුන්ගේ සිතට ඇතුළත් කර, ඒවා ඔවුන්ගේ හදවත් මත ලියන්නෙමි. මම ඔවුන්ට දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔව්හු මට ජනතාවක් වන්නෝය.” හෙබ්‍රෙව් 8:8–10.
“ඒ දවස්” යන වචන දානියෙල්ගේ “දවස්වල අවසානය” වූ අතර, එය 1798 සහ 1844 දී අවසන් විය. දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ 1798 දී ආරම්භ වන ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර අඟේ රේඛාව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ ස්ථාපිත කරනු ලබන ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය අවධාරණය කරයි. හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ “lot” යන වචනය, කෙනෙකුගේ ඉරණම තීරණය කිරීමට භාවිත කළ කුඩා ගලකි. දානියෙල්ට “දවස්වල අවසානය” දක්වා ගොස් විවේක ගන්නා ලෙස (මරණයේ) කියනු ලැබීය; එවිට 1844 දී විනිශ්චය ආරම්භ වන අතර ඔහුගේ ඉරණම තීරණය කරනු ලැබේ.
නුඹ නම් අවසානය දක්වා නුඹේ මාර්ගයේ යන්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්‍රාම ලබන්නෙහිය, දවස්වල අවසානයේ නුඹේ කොටසෙහි සිටින්නෙහිය. දානියෙල් 12:13.
“දවස්වල අවසානය” යන්නෙහි “දවස්” යනුවෙන් නිරූපණය වන්නේ 1844 දී අවසන් වූ කාල අනාවැකි ය; මක්නිසාද ඉන්පසු අනාවැකිමය කාලය තවදුරටත් නොපවතිනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ශුද්ධස්ථානයෙහි හදිසියේ පෙනී සිටීම යන අර්ථය දරන මාරේ දර්ශනය වූ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය එවිට අවසන් විය. එසේම, පළමු උදහසේ දවස් අවසාන කාලය වූ 1798 දී අවසන් වූවාක් මෙන්, අවසාන උදහසේ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්ස ද අවසන් විය. යෙරෙමියා සඳහන් කළ “ඒ දවස්වලට පසු” යන්න ඉන් අනතුරුව පාවුල් විසින් සාකච්ඡා කරන ලදී. පාවුල්, යෙරෙමියාගේ “ඒ දවස්වලට පසු” යන ප්‍රකාශය දෙවරක් සඳහන් කරයි; මක්නිසාද පාවුල් හුදෙක් “ඒ දවස්වලට පසු” ස්ථාපිත කිරීමට නියමිතව තිබූ ගිවිසුම ගැන සාකච්ඡා කරනවා පමණක් නොව, ඊටත් වඩා වැදගත් ලෙස, උත්තම පූජකයාණන් ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය හඳුනා දක්වන බැවිනි.
එක් පූජාවකින්ම උන්වහන්සේ ශුද්ධ කරනු ලබන අය සදාකාලයටම සම්පූර්ණ කළ සේක. මේ පිළිබඳ ශුද්ධාත්මයාණන් ද අපට සාක්ෂි දරන සේක; මන්ද, පෙර මෙසේ කී පසු, “ඒ දිනවලින් පසු මම ඔවුන් සමඟ කරන ගිවිසුම මෙයයි, ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක, මාගේ නීති ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ තබන්නෙමි, ඔවුන්ගේ මනස් තුළ ඒවා ලියන්නෙමි”; තවද, “ඔවුන්ගේ පව් සහ අධර්මිෂ්ඨකම් තවදුරටත් සිහි නොකරන්නෙමි” යයි කියන සේක. දැන් මේවාට ක්ෂමාව ඇති තැන, පව් වෙනුවෙන් තවදුරටත් පූජාවක් නැත. එබැවින්, සහෝදරයෙනි, යේසුස්ගේ රුධිරය කරණකොටගෙන අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල් වීමට අපට නිර්භයභාවය ඇති බැවින්, උන්වහන්සේ අප උදෙසා කැප කළ නවද ජීවමානද මාර්ගයකින්, එනම්, තිරය හරහා, ඒ කියන්නේ උන්වහන්සේගේ මාංසය හරහාද; තවද දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය මත මහ පූජකයෙකු අපට ඇති බැවින්. හෙබ්‍රෙව් 10:14–21.
ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පෙනී සිටීම පිළිබඳ මාරෙහ් දර්ශනයේ අනාවැකියත්, අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ ඛාසෝන් දර්ශනයේ වසර දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකියත් එකිනෙක සම්බන්ධ කරන වසර දෙසිය විස්ස, එම අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද දෙකෙහි ආරම්භය මනුෂ්‍යත්වය හා දේවත්වය එක්වීම නිරූපණය කරන සංකේතාත්මක සබැඳියකින් එකට බැඳ තබයි, හෙවත් සම්බන්ධ කරයි; එම එක්වීම යනු තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය අතරතුර සිදු වන පවිත්‍ර කිරීමේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඉටු කරන කාර්යය වන අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ උන්වහන්සේ එක්ලක්ෂ සතළිස් සාරදහස්දෙනා සමඟ ඇති කරගන්නා ගිවිසුමයි.
දේවමාළිගාව පාගා දමනු ලැබීම නිරූපණය කරන ඛාසෝන් දර්ශනය යනු, ඒදන් උයනේදී ආදම් කැරලිගැසූ දා පටන් පාපය විසින් පාගා දමනු ලැබූ මනුෂ්‍ය වර්ගයා පිළිබඳ දර්ශනයයි; එම දර්ශනයත්, දේවමාළිගාව යළි පිහිටුවීමේ හා පවිත්‍ර කිරීමේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය නිරූපණය කරන මාරා දර්ශනයත් යන දෙකම 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඉටු විය. සේනාව හා ශුද්ධස්ථානය පාගා දමනු ලැබීම නිරූපණය කරන, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස පිළිබඳ වසර දෙදහස් පන්සිය විස්ස බැගින් වූ අනාවැකි දෙකක් ඇත.
ඒ අනාවැකි දෙකම මනුෂ්‍ය වර්ගයා පාදතලයෙන් මැඩ දමනු ලැබීම නිරූපණය කරයි; එය මරාහ්ගේ දර්ශනය මඟින් නැවත පිහිටුවනු ලැබීමට නියමිතය. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාවට එරෙහිව ප්‍රකාශ කළ ඒ උදහස් ප්‍රකාශ දෙකම, පතිත මනුෂ්‍ය වර්ගයා මත පැමිණි උදහස නිරූපණය කරයි; එය ගැලවීම ලබමින් නැවත පිහිටුවනු ලබන්නේ, පතිත මාලිගාව යළි ගොඩනඟා පවිත්‍ර කිරීමෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රියාව මඟින් පමණි.
එම උදහස්වීම් දෙක මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ උසස් ස්වභාවය සහ පහත් ස්වභාවය නිරූපණය කරයි. ආදම් පාපයට වැටුණු විට, පහත් ස්වභාවය උසස් ස්වභාවය කෙරෙහි ආධිපත්‍යය හිමි කරගත් අතර, මනුෂ්‍යයන් උදෙසා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සැලැස්ම වූයේ උසස් ස්වභාවය පහත් ස්වභාවය කෙරෙහි ආධිපත්‍යය දැරීමයි. ආදම් පාපයට වැටුණු විට, උසස් ස්වභාවය පහත් ස්වභාවයේ තෘෂ්ණාවලට යටත් වූ අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ සැලැස්ම උඩු යටිකුරු විය. බයිබලීය “පරිවර්තනය” යන්නෙන් අදහස් කෙරෙන්නේ මෙයයි. පරිවර්තනය වීම යනු උසස් ස්වභාවය, පහත් ස්වභාවය කෙරෙහි ආධිපත්‍යය දරන ස්ථානයට යළි පිහිටුවනු ලැබීමයි. පරිවර්තනය කිරීම යනු ප්‍රතිලෝම කිරීම හෝ උඩු යටිකුරු කිරීමයි.
උතුරු රාජ්‍යයට එරෙහි පළමු උදහස වූයේ, පාපයට වැටීමේදී උසස් ස්වභාවය යටත් කරගත් පහත් ස්වභාවයට එරෙහි උදහසයි. එම උදහස පළමුව ඇති වූයේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මිදීමේ කාර්යය ඇරඹුවේ එය මුලින්ම ආරම්භ වූ තැනින්ම වූ බැවිනි. එය ආරම්භ වූයේ පහත් ස්වභාවයේ තෘෂ්ණාවෙන් වන අතර, ඒ තෘෂ්ණාව ආහාර රුචිය හා බැඳුණු තෘෂ්ණාව විය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම කාර්යය ආරම්භ කළේ දින හතළිහක් නිරාහාරව සිටීමෙනි.
“ගැළවීමේ සැලැස්ම සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා, විනාශය ආරම්භ වූ ස්ථානයෙන්ම මනුෂ්‍යයාගේ මිදීමේ කාර්යය ආරම්භ කළ යුතු බව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දැන සිටි සේක. ආදම් වැටුණේ ආහාරාශාවේ සතුටට ඉඩ දීමෙන් ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට කීකරු විය යුතු තම බැඳීම් මනුෂ්‍යයාගේ සිතට තදින් බද්ධ කිරීම පිණිස, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මනුෂ්‍යයාගේ ශාරීරික පුරුදු ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමෙන් තම මිදීමේ කාර්යය ආරම්භ කළ සේක. ගුණධර්මයේ පිරිහීමත්, මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පරිහානියත් ප්‍රධාන වශයෙන් විකෘත ආහාරාශාවට ඉඩ දීම නිසා ඇති වූවකි.” Testimonies, volume 3, 486.
දෙවන උදහස එල්ල වූයේ දෙවියන්වහන්සේ තම නාමය පිහිටුවීමට තෝරාගත් නගරය වන යෙරුසලම පිහිටි දකුණු රාජ්‍යයෙන් නියෝජනය වන උසස් ස්වභාවයට එරෙහිව ය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කිරීමට අදහස් කළ කාර්යයත්, උන්වහන්සේ දැන් ඉටු කරමින් සිටින කාර්යයත් එසකියෙල්ගේ ලී දඬු දෙකෙන් නිරූපණය වේ.
එසකියෙල්ගේ දණ්ඩ දෙක සදාකාලයට එක් දණ්ඩක් බවට එකතු කරනු ලබන විට, එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ තම ජනතාවගෙන් පාපය සදාකාලයට ඉවත් කරන ගිවිසුම හඳුනාදක්වයි; තවද උසස් ස්වභාවය සහ පහත් ස්වභාවය යළි නිසි අනුක්‍රමීය ව්‍යුහයට ආපසු පත් කරනු ලබන අතර, මනුෂ්‍යයන් නැවත වරක් සම්පූර්ණවූවෝ වෙති. පරිවර්තනය නොලැබූ තත්ත්වයේදී, පළමු උදහසින් නියෝජනය කරනු ලබන මනුෂ්‍යයාගේ පහත් ස්වභාවය, අවසාන උදහසින් නියෝජනය කරනු ලබන මනුෂ්‍යයාගේ උසස් ස්වභාවය මත පාලනය කළේය. එබැවින්, පළමු උදහස උතුරු රාජ්‍යයට විරුද්ධව තිබුණේ, එය භූගෝලීය වශයෙන් දකුණු රාජ්‍යයට “ඉහළින්” තිබූ බැවිනි.
මාරා සහ ඛාසෝන් යන දර්ශන දෙක, ඒවායේ අන්‍යෝන්‍ය ආරම්භයන්හිදී දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය සමඟ සම්බන්ධ කරන වසර දෙසිය විස්සක කාල පරාස දෙකම, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහස්දෙනා සමඟ තුන්වන දේවදූතයාගේ කාර්යය සම්පූර්ණ කරන විට, එකම දණ්ඩක් බවට එක් වේ. 1844 දී පෙනී සිටීම පිළිබඳ අනාවැකිය සමඟ එක් කෙරෙන්නේ දකුණු රාජ්‍යයට එරෙහි අවසාන උදහස පිළිබඳ අනාවැකියයි; මන්ද, ගිවිසුම සිත් හැරීමේදී නව මනසක් ලබා දෙන නමුත්, නව ශරීරය (උතුරු රාජ්‍යය) ඇසිපිය හෙළන සැණෙකින් යළි පිහිටුවනු ලබන්නේ දෙවන ආගමනයේදී පමණක් වන බැවිනි.
දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදය අවසාන කාලයන් දෙකම හඳුනා දක්වන අතර, එසේ කිරීමෙන් එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයෙහි සඳහන් පොළොවෙන් නැඟී එන මෘගයාගේ ඉතිහාසය තුළ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ අභ්‍යන්තර හා බාහිර ධාරා අවධාරණය කරයි. එම පදය තුළ මුද්‍රා ඉවත් කෙරෙන සත්‍යයන් නියෝජනය කරන්නේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සිය සෙනඟ තුළ හඳුනා දැක්වීමටත් ඉටු කිරීමටත් පැමිණි සත්‍යයේ අභ්‍යන්තර හා බාහිර ධාරා දෙකම ය. දිව්‍යත්වය සමඟ එක් වූ මනුෂ්‍යත්වය පව් නොකරන බවට වූ සත්‍යය, දැනුමේ මුද්‍රා ඉවත් කිරීමේ ප්‍රතිඵලය හා සම්බන්ධ ආලෝකය තුළ නිරූපණය කෙරෙන අතර, එය අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ අභ්‍යන්තර සත්‍යය නියෝජනය කරයි. ලෝකය හර්මගෙදොන් වෙත ගෙන යන බලවේග අතර සිදුවන යුද්ධයෙන් නිරූපණය කෙරෙන ආලෝකය, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ බාහිර සත්‍යය වේ.
අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.
නැවතත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීසේක: “ඉතින්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, නුඹ එක දණ්ඩක් ගෙන එහි, ‘යූදාහ් සඳහාත් ඔහුගේ සංගාතයන් වන ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සඳහාත්’ යයි ලියව. පසුව තවත් දණ්ඩක් ගෙන එහි, ‘යෝසෙප් සඳහා, එප්‍රායිම්ගේ දණ්ඩය, සහ ඔහුගේ සංගාතයන් වන මුළු ඉශ්‍රායෙල් ගෘහය සඳහා’ යයි ලියව. එවිට ඒවා එකිනෙකට එක් කර එක දණ්ඩක් කරව; ඒවා නුඹේ අතෙහි එකක් වන්නේය. නුඹේ ජනතාවගේ පුත්‍රයෝ නුඹට කතා කොට, ‘මේ දේවලින් නුඹ අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි අපට පෙන්වා නොදෙන්නෙහිද?’ යයි කියන කල, ඔවුන්ට මෙසේ කියව: ‘ස්වාමිවූ දෙවිවහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, මම එප්‍රායිම්ගේ අතෙහි ඇති යෝසෙප්ගේ දණ්ඩයත්, ඔහුගේ සගයන් වන ඉශ්‍රායෙල්ගේ ගෝත්‍රත් ගෙන, ඒවා ඔහු සමඟ, එනම් යූදාහ්ගේ දණ්ඩය සමඟ එකතු කොට, ඒවා එක දණ්ඩක් කරන්නෙමි; ඒවා මාගේ අතෙහි එකක් වන්නේය.’ නුඹ ලියන ලද දණ්ඩ ඔවුන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි නුඹේ අතෙහි තිබේවා. “ඔවුන්ට මෙසේද කියව: ‘ස්වාමිවූ දෙවිවහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් ගොස් ඇති ජාතීන් අතරින් මම ඔවුන් ගන්නෙමි; සෑම පැත්තකින්ම ඔවුන් රැස් කොට, ඔවුන්ගේම දේශයට ගෙන එන්නෙමි. ඉශ්‍රායෙල් කඳු මත වූ දේශයෙහි මම ඔවුන් එක ජාතියක් කරන්නෙමි; ඔවුන් සියල්ලන්ටම එක රජෙක් රජ වනු ඇත. ඔවුන් තවත් ජාතීන් දෙකක් නොවනු ඇත; තවත් රාජ්‍ය දෙකකට කිසිසේත් බෙදී නොයනු ඇත. තවද ඔවුන් තමන්ගේ රූපයන්ගෙන්වත්, තමන්ගේ පිළිකුල් දේවල්වලින්වත්, තමන්ගේ කිසිම අපරාධයකින්වත් තවත් අපවිත්‍ර නොවනු ඇත. එහෙත් ඔවුන් පව් කළ සියලු වාසස්ථානවලින් මම ඔවුන් ගලවා, ඔවුන් පවිත්‍ර කරන්නෙමි. එවිට ඔවුන් මාගේ ජනතාව වන්නේය, මමද ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි. “මාගේ සේවක දාවිත් ඔවුන් කෙරෙහි රජ වන්නේය; ඔවුන් සියල්ලන්ටම එක එඬේරෙක් වන්නේය. ඔවුන් මාගේ විනිශ්චයන් අනුව ගමන් කරනු ඇත; මාගේ පනත් රැක ඒවා කරනු ඇත. මාගේ සේවක යාකොබ්ට මා දුන් දේශයෙහි, එනම් නුඹලාගේ පියවරුන් වාසය කළ දේශයෙහි, ඔවුන් වාසය කරනු ඇත. ඔවුන් ද, ඔවුන්ගේ දරුවන් ද, ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ දරුවන් ද සදාකාලයට එහි වාසය කරනු ඇත. මාගේ සේවක දාවිත් ඔවුන්ගේ අධිපතියා සදාකාලයට වන්නේය. “තවද මම ඔවුන් සමඟ සමාදානයේ ගිවිසුමක් කරමි; ඒක ඔවුන් සමඟ සදාකාලීන ගිවිසුමක් වන්නේය. මම ඔවුන් ස්ථාපිත කොට, ඔවුන් වැඩි කර, මාගේ ශුද්ධස්ථානය ඔවුන්ගේ මැද සදාකාලයට පිහිටුවන්නෙමි. මාගේ මණ්ඩපයද ඔවුන් සමඟ වන්නේය. එසේය, මම ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන්නෙමි, ඔවුන්ද මාගේ ජනතාව වන්නේය. මාගේ ශුද්ධස්ථානය ඔවුන්ගේ මැද සදාකාලයට තිබෙන කල, මම ස්වාමීන්වහන්සේ ඉශ්‍රායෙල් ශුද්ධ කරන බව ජාතීහු දැනගනු ඇත.’” එසකියෙල් 37:15–28.