දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය පනස් අටවැනි වාරය

පර්සියාවේ රජවූ කීරුස්ගේ තුන්වෙනි අවුරුද්දේ දානියෙල්ට—ඔහුගේ නාමය බෙල්ටෙෂස්සර යයි කැඳවනු ලැබීය—එක් කාරණයක් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුණේය; එම කාරණය සත්‍යවූවක්ය, නියමිත කාලය දීර්ඝවූවක්ය. ඔහු ඒ කාරණය අවබෝධ කරගත්තේය, දර්ශනය පිළිබඳ ද අවබෝධයක් තිබුණේය. ඒ දවස්වල මම දානියෙල් සම්පූර්ණ සති තුනක් ශෝකව සිටියෙමි. රසවත් ආහාර මා භුක්ති නොකළෙමි; මස්ද වයින්ද මගේ මුඛයට ඇතුල් නොවීය; සම්පූර්ණ සති තුන අවසන් වන තුරු කිසිසේත්ම මා තෙල් ආලේප නොකළෙමි. පළමු මාසයේ විසි හතරවන දින මම හිද්දේකෙල් නම් මහඟු ගංගාවේ ඉවුර අසල සිටියෙමි. දානියෙල් 10:1–4.

ඔව්, මා යාච්ඤාවෙන් කථා කරමින් සිටියදී, ආරම්භයේදී දර්ශනයෙහි මා දුටු ගබ්‍රියෙල් නම් මනුෂ්‍යයා වේගයෙන් පියාසර කරවා, සන්ධ්‍යා පූජාවේ වේලාවට ආසන්නයේ මා ස්පර්ශ කළේය. ඔහු මට දැනුම් දී, මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, නුඹට ප්‍රඥාව හා අවබෝධය දෙන පිණිස මම දැන් පැමිණියෙමි. නුඹේ ආයාචනා ආරම්භයේදී ම ආඥාව පිටත්ව ආවේය; එය නුඹට පෙන්වීමට මම ආවෙමි. මක්නිසාද නුඹ ඉතා ප්‍රියකරනු ලැබූවෙකි. එබැවින් මේ කාරණය තේරුම්ගෙන දර්ශනය ගැන සැලකිල්ලෙන් සිතන්න.” දානියෙල් 9:21–23.

පළමු මාසයේ විසිහතරවන දින, මම හිද්දෙකෙල් නම් මහඟු ගඟ අසල සිටියෙමි. එවිට මම මාගේ ඇස් ඔසවා බැලුවෙමි; එහෙත්, මෙන්න, සිනිඳු රෙදි පැළඳ, ඔහුගේ ඉණ උපාස්හි සුක්ෂ්ම රන්වලින් බැඳ තිබූ එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මෙන් විය; ඔහුගේ මුහුණ විදුලියක පෙනුම මෙන් විය; ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහනක් මෙන් විය; ඔහුගේ බාහු සහ පාද මැදුරු කළ පිත්තලේ වර්ණය මෙන් විය; ඔහුගේ වචනවල හඬ ජනසමූහයක හඬ මෙන් විය. මේ දර්ශනය දුටුවේ දානියෙල් වූ මා පමණක්ය; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මිනිසුන් දර්ශනය දුටුවේ නැත. එහෙත් මහත් කම්පනයක් ඔවුන් පිට වැටුණු බැවින්, ඔව්හු සැඟවීමට පලා ගියහ. එබැවින් මම තනිව සිට ඉතා මහත් වූ මේ දර්ශනය දුටුවෙමි; මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මාගේ සෞන්දර්යය මා තුළ විනාශයට හැරී ගිය අතර, මට කිසි ශක්තියක් රඳවාගත නොහැකි විය. දානියෙල් 10:4–8.

එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයට සමාන වූ කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; එවිට මම මාගේ මුඛය විවෘත කොට කතා කළෙමි, මගේ ඉදිරියෙහි සිටි තැනැත්තාට කියා, ස්වාමිනි, මෙම දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනා මා පිටට හැරී ආවෝය, මට කිසි ශක්තියක් ඉතිරි වී නැත. දානියෙල් 10:16.

“අතීත ඉතිහාසයෙන් ඉගෙන ගත යුතු පාඩම් ඇත; සියල්ලෝම දෙවියන් වහන්සේ සෑම විටම ක්‍රියා කළ ආකාරයටම දැන්ත් ක්‍රියා කරන බව අවබෝධ කරගනු පිණිස, ඒවා වෙත අවධානය යොමු කරනු ලැබේ. ශුභාරංචිය එදෙන් උයනේ ආදම්ට පළමුව ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ දා සිට සෑම කාලයකම එසේම වූ පරිදි, අදත් උන්වහන්සේගේ කාර්යය තුළද ජාතීන් අතරද උන්වහන්සේගේ හස්තය දර්ශනය වේ.”

“ජාතීන්ගේද සභාවේද ඉතිහාසයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍ය වන කාල පරාස ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රභුත්වමය සැලැස්මේ අනුව, මේ විවිධ අර්බුදකාරී අවස්ථා පැමිණෙන විට, එම කාලයට අදාළ ආලෝකය දෙනු ලැබේ. එය පිළිගනු ලබන්නේ නම්, ආත්මික ප්‍රගතිය ඇතිවේ; එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන්නේ නම්, ආත්මික පරිහානියද විනාශයට පත්වීමද අනුව එයි. අතීතයේ සිදුකරගෙන ගිය පරිදිද, අනාගතයේද, සාතන්ගේ නියෝජිත බලවේග ඔවුන්ගේ අවසාන අතිවිශ්මිත චලනය සිදුකරන අවසාන ගැටුම දක්වාද, සුවිශේෂයේ ආක්‍රමණශීලී කාර්යය පිළිබඳව ස්වාමීන්වහන්සේ තම වචනය තුළ විවෘත කර තිබේ.” Bible Echo, August 26, 1895.

එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමාන රූපයක් ඇති කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය. එවිට මම මාගේ මුඛය විවෘත කර කථා කොට, මා ඉදිරියෙහි සිටි තැනැත්තාට මෙසේ කීවෙමි: මාගේ ස්වාමිනි, මේ දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනා මා වෙත හැරී පැමිණියහ, මම කිසි බලයක් ඉතිරි කරගෙන නැත. දානියෙල් 10:16.

එවිට මනුෂ්‍යයෙකුගේ දර්ශනයට සමාන වූ එක් තැනැත්තා නැවත පැමිණ මා ස්පර්ශ කළේය; ඔහු මා ශක්තිමත් කළේය. දානියෙල් 10:18.

එවිට මම මාගේ ඇස් උස්සා බලා සිටියෙමි; එවිට, මෙන්න, ඉණ උෆාස්හි සුක්ෂම රන්කින් බැඳගෙන, ලිනන් වස්ත්‍ර හැඳ සිටි එක් මනුෂ්‍යයෙක් සිටියේය. ඔහුගේ ශරීරය බෙරිල් මැණිකක් මෙන්ය; ඔහුගේ මුහුණ විදුලියක දර්ශනය මෙන්ය; ඔහුගේ ඇස් ගිනි පහන් මෙන්ය; ඔහුගේ භුජයන්ද පාදයන්ද පොළොස් කළ පිත්තලවල වර්ණය මෙන්ය; ඔහුගේ වචනවල ශබ්දය මහ ජනසමූහයක ශබ්දය මෙන්ය. මේ දර්ශනය දුටුවේ දානියෙල් වන මම පමණක්ය; මක්නිසාද මා සමඟ සිටි මිනිසුන් ඒ දර්ශනය දුටුවේ නැත. එහෙත් මහත් කම්පනයක් ඔවුන් පිට වැටුණු බැවින්, ඔව්හු සැඟවී සිටීමට පලා ගියෝය. එබැවින් මම තනිවම ඉතිරිව, මේ මහත් දර්ශනය දුටුවෙමි; මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය. මක්නිසාද මාගේ අලංකාරභාවය මා තුළම විනාශයට හැරී ගියේය, මම කිසි ශක්තියක් රඳවා නොගත්තෙමි.

එහෙත් මම ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසීමි; ඔහුගේ වචනවල හඬ ඇසූ කල, මම මුහුණින් වැටී, මුහුණ බිමට යොමා ගැඹුරු නින්දක සිටියෙමි. එවිට, බලව, අතක් මා ස්පර්ශ කළේය; ඒ මගින් මා දණින්ද මාගේ අත්ල මතද නැගිටවනු ලැබීය. ඔහු මට කීවේය, අතිශයින් ප්‍රේම ලැබූ මනුෂ්‍යයෙකු වන දානියෙල්, මම නුඹට කියන වචන තේරුම්ගනින්න, නෙරෙහි සිටිනු: මක්නිසාද දැන් මම නුඹ වෙත එවනු ලැබ ඇත. ඔහු මේ වචනය මට කතා කළ පසු, මම වෙවුලමින් සිටියෙමි. එවිට ඔහු මට කීවේය, දානියෙල්, භය නොවන්න: මක්නිසාද නුඹ අවබෝධ කරගැනීමටත්, නුඹේ දෙවියන් ඉදිරියෙහි නුඹම ඔබව දමනය කරගැනීමටත් සිත යොමු කළ පළමු දින සිටම, නුඹේ වචන අසනු ලැබීය, සහ මම නුඹේ වචන නිසා පැමිණියෙමි. එහෙත් පර්සියා රාජ්‍යයේ අධිපතියා දින එකොළහක් හා විසි දිනක් මට විරුද්ධව සිටියේය; නමුත්, බලව, ප්‍රධාන අධිපතීන්ගෙන් එක් කෙනෙකු වන මිකායෙල් මාට උපකාර කිරීමට ආයේය; එවිට මම පර්සියා රජවරුන් සමඟ එහි නැවතුණෙමි. දැන් මම පැමිණියේ අන්තිම දවස්වල නුඹේ ජනතාවට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි නුඹට අවබෝධ කරවීමටය: මක්නිසාද මේ දර්ශනය තව බොහෝ දවස් සඳහාය. දානියෙල් 10:5–14.

ඔහු එවන් වචන මට කථා කළ විට, මම මාගේ මුහුණ බිමට හරවාගෙන, නිශ්ශබ්දවීමි. එවිට, බලව, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සමානත්වයක් ඇති කෙනෙක් මාගේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; පසුව මම මාගේ මුඛය විවර කර කථා කරමින්, මා ඉදිරියේ සිටි තැනැත්තාට මෙසේ කීවෙමි: අහෝ මාගේ ස්වාමීනි, මේ දර්ශනය නිසා මාගේ වේදනාවන් මා වෙත හැරී ආවෝය, මට කිසි බලයක් ඉතිරිව නොතිබුණි. මක්නිසාද, මේ මාගේ ස්වාමියාගේ දාසයාට මේ මාගේ ස්වාමියා සමඟ කෙසේ කථා කළ හැකිද? මක්නිසාද මා සම්බන්ධයෙන්, එම ක්ෂණයේදීම මා තුළ කිසි බලයක් ඉතිරිව නොසිටි අතර, මා තුළ හුස්මද ඉතිරිව නොතිබුණේය. දානියෙල් 10:15–17.

ඉන්පසු මනුෂ්‍යයෙකුගේ ස්වරූපය ඇති කෙනෙකු මට නැවත පැමිණ ස්පර්ශ කළේය, ඔහු මාව ශක්තිමත් කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “අතිශයින් ප්‍රියකරන ලද මනුෂ්‍යයාණෙනි, භය නොවන්න; ඔබට සමාදානය වේවා; ශක්තිමත් වන්න, එසේය, ශක්තිමත් වන්න.” ඔහු මා සමඟ කථා කළ විට මම ශක්තිමත් වීමෙන්, “මාගේ ස්වාමියා කථා කරනු මැනව; මන්ද ඔබ මා ශක්තිමත් කළෙහිය”යි කීවෙමි. එවිට ඔහු මෙසේ කීවේය: “මම ඔබ වෙත පැමිණියේ කුමක් සඳහාදැයි ඔබ දන්නෙහිද? දැන් මම පර්සියාවේ අධිපතියා සමඟ යුද්ධ කිරීමට ආපසු යන්නෙමි; මම පිටත්ව ගිය කල, බලව, ග්‍රීසියේ අධිපතියා පැමිණෙනු ඇත. එහෙත් සත්‍යයේ ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි ලියා ඇති දේ මම ඔබට පෙන්වන්නෙමි; මේ කාරණාවලදී මා සමඟ සිටින කිසිවෙකුත් නැත, ඔබගේ අධිපතියා වන මීකායෙල් පමණක්ය.” දානියෙල් 10:18–21.

“නමුත් ඒ වෙලාවේ පේතෘස් නාවික යානා හෝ බඩු බාරය ගැන කිසිදු සැලකිල්ලක් නොදැක්වීය. ඔහු මෙතෙක් දුටු සියලු අද්භූත ක්‍රියා අතරින්, මේ අද්භූත ක්‍රියාව ඔහුට දේවීය බලයේ ප්‍රකාශයක් විය. යේසුස් තුළ ඔහු දුටුවේ සමස්ත ස්වභාවධර්මය තම පාලනය යටතේ තබාගෙන සිටින තැනැන්වහන්සේය. දේවත්වයේ සන්නිධිය ඔහුට තමන්ගේම අශුද්ධභාවය හෙළි කළේය. තම ස්වාමියා කෙරෙහි වූ ප්‍රේමය, තමන්ගේම අවිශ්වාසය ගැන වූ ලජ්ජාව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පහත් වී පැමිණීම පිළිබඳ කෘතඥතාව, ඒ සියල්ලටත් වඩා අසීමිත පවිත්‍රත්වයේ සන්නිධියේ තම අපවිත්‍රභාවය පිළිබඳ වූ හැඟීම—මේ සියල්ල ඔහුව මුළුමනින්ම අභිබවා ගියේය. ඔහුගේ සගයන් දැලෙහි අඩංගු දේ සුරක්ෂිත කරමින් සිටියදී, පේතෘස් ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ පාද අසල වැටී, ‘ස්වාමිනි, මා වෙතින් ඉවත් වන්න; මක්නිසාද මම පව්කාර මනුෂ්‍යයෙක්මි’ යයි හඬ නඟා කීවේය.”

දෙවියන්ගේ දූතයා ඉදිරියේ මියගියෙකු මෙන් වැටී යාමට අනාගතවක්තෘ දානියෙල් හේතු කළේත් එම දිව්‍ය ශුද්ධත්වයේම සන්නිධියයි. ඔහු මෙසේ කීය: “මාගේ සුන්දරභාවය මා තුළ විනාශයට පත් විය, මා තුළ කිසි ශක්තියක් ඉතිරි නොවීය.” එසේම යෙසායා ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය දුටු විට, ඔහු මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: “අයෝ මට! මක්නිසාද මම නැසී ගියෙමි; මක්නිසාද මම අශුද්ධ තොල් ඇති මනුෂ්‍යයෙකි, අශුද්ධ තොල් ඇති ජනතාවක් අතර වාසය කරමි; එසේය, මක්නිසාද මාගේ ඇස් රාජයාණන්වහන්සේ වූ සේනාංකයන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ දුටුවේය.” දානියෙල් 10:8; යෙසායා 6:5. එවිට මනුෂ්‍යත්වය, එහි දුර්වලකමත් පාපයත් සමඟ, දේවත්වයේ පූර්ණත්වයට විරුද්ධත්වයෙන් ගෙනැවිත් තබන ලද අතර, ඔහු තමා සම්පූර්ණයෙන්ම අඩුවූ, අශුද්ධ වූ කෙනෙකු ලෙස අනුභව කළේය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහත්කමත් මහිමාන්විතත්වයත් දකින්නට අවසර ලැබූ සියල්ලන්ගේ අත්දැකීමත් මෙසේම වී ඇත.

“පේතුරු උද්‌ඝෝෂණය කරමින්, ‘මා වෙතින් ඉවත්ව යන්න; මක්නිසාද මම පාපිෂ්ට මනුෂ්‍යයෙකි,’ යයි කීවේය; එහෙත් ඔහු යේසුස්වහන්සේගෙන් වෙන්ව සිටිය නොහැකි බව හදවතින් හැඟී, උන්වහන්සේගේ පාදවලට ඇලී සිටියේය. ගැළවුම්කාරයාණන් පිළිතුරු දෙමින්, ‘බිය නොවන්න; මේ මොහොතෙන් පටන් ඔබ මනුෂ්‍යයන් අල්ලන්නෙහිය,’ යයි වදාළසේක. යෙසායා දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධත්වයත් තමන්ගේම අනර්හභාවයත් දුටු පසුය, ඔහුට දේවීය පණිවිඩය භාර දෙන ලද්දේ. පේතුරුත් තම-අත්හැරීමක් කරාත් දේවීය බලය මත රඳා සිටීම කරාත් මෙහෙයවනු ලැබූ පසුය, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උදෙසා වූ තම සේවයට කැඳවීම ඔහු ලැබුවේය.” The Desire of Ages, 246.

යෙසායා තම ස්වාමියාණන්ගේ තේජස හා මහත්ත්වය පිළිබඳ මෙම ප්‍රකාශනය දුටු කල, දෙවියන්වහන්සේගේ පවිත්‍රතාවය හා ශුද්ධභාවය පිළිබඳ ගැඹුරු හැඟීමකින් ඔහු අතිශයින් ආවේශිත විය. තම මැවුම්කරුගේ අසමාන සම්පූර්ණත්වයත්, තමා සමඟම දිගු කලක් ඉශ්‍රායෙල් හා යූදාහි තෝරාගත් ජනතාව අතර ගණන් කරනු ලැබූවන්ගේ පාපී ගමන්මඟත් අතර වූ විරුද්ධත්වය කොතරම් තියුණුද! “අහෝ, මාහට විනාශය! මක්නිසාද මම විනාශවූවෙමි; මක්නිසාද මම අපවිත්‍ර තොල් ඇති මනුෂ්‍යයෙක් වෙමි, සහ මම අපවිත්‍ර තොල් ඇති ජනතාවක මධ්‍යයේ වාසය කරමි; මක්නිසාද මාගේ ඇස් සෙබාඔත්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ වන රජු දුටුවේය.” 5වන පදය. අභ්‍යන්තර ශුද්ධස්ථානය තුළ දිව්‍ය සන්නිධානයේ පූර්ණ ආලෝකයෙහි නின்றාක් මෙන් සිටිමින්, තම අසම්පූර්ණත්වයත් අකාර්යක්ෂමත්වයත් පමණක් තබාගනු ලැබුවහොත්, තමන් කැඳවනු ලැබූ මෙහෙවර ඉටු කිරීමට තමා සම්පූර්ණයෙන්ම අසමත් වන බව ඔහු අවබෝධ කරගත්තේය. එහෙත්, ඔහුගේ කම්පාව දුරු කිරීමටත්, ඔහුගේ මහත් මෙහෙවර සඳහා ඔහුව සුදුස්සෙකු කිරීමටත් සෙරාප්වරයෙක් යවනු ලැබීය. පූජාසනයෙන් ගත් ජීවමාන අඟුරක් ඔහුගේ තොල් මත තබා, “බලව, මෙය නුඹේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; එබැවින් නුඹේ අයුතුකම පහකරනු ලැබීය, නුඹේ පාපයද පවිත්‍ර කරනු ලැබීය” යන වචන කියනු ලැබීය. එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ හඬ ඇසුණේ, “මම කවුරුන් යවමිද, අප වෙනුවෙන් යන්නෝ කවුරුන්ද?” යන ලෙසය. එවිට යෙසායා ප්‍රතිචාර දක්වමින්, “මෙන්න, මම මෙහි සිටිමි; මා යවන්න” යයි කීවේය. 7, 8වන පදයන්.

ස්වර්ගීය පැමිණි අමුත්තා බලා සිටි දූතයාට මෙසේ අණ කළේය: “යන්න, මේ ජනතාවට කියන්න, නුඹලා සැබවින්ම අසන්නහුය, එහෙත් තේරුම් නොගන්නහුය; සැබවින්ම දකින්නහුය, එහෙත් අවබෝධ නොකරන්නහුය. මේ ජනතාවගේ සිත තෙලෙන්නට සලස්වන්න, ඔවුන්ගේ කන් බර කරවන්න, ඔවුන්ගේ ඇස් වසා දමන්න; එසේ නොවුවහොත් ඔවුන් තම ඇස්වලින් දැක, තම කන්වලින් අසා, තම සිතින් තේරුම්ගෙන, හැරී, සුව ලබනවා ඇත.” 9, 10 වාක්‍ය.

අනාගතවක්තෘවරයාගේ කර්තව්‍යය පැහැදිලි වූයේය; පවතිමින් තිබූ අධික දුෂ්ටකම්වලට විරුද්ධව විරෝධයේ හඬ ඔසවා කතා කළ යුතු වූයේය. එහෙත් යම් බලාපොරොත්තුවක සහතිකයක් නොමැතිව එම කාර්යය භාරගැනීමට ඔහු බිය වූයේය. “ස්වාමීනි, කොපමණ කාලයක්ද?” යයි ඔහු විමසා සිටියේය. 11 වන පදය. ඔබ තෝරාගත් ඔබගේ ජනතාවගෙන් එක් අයෙකු හෝ කිසි කලෙකත් තේරුම්ගෙන, පසුතැවිලි වී, සුව නොලබනවාද?

“මඟ වැරදී ගිය යූදා වෙනුවෙන් ඔහුගේ ආත්මයේ බර නිෂ්ඵලව දරාගත යුතු එකක් නොවීය. ඔහුගේ මෙහෙවර සම්පූර්ණයෙන්ම ඵලරහිත විය යුතුද නොවීය. එහෙත් බොහෝ පරම්පරා ගණනාවක් පුරා වැඩිවෙමින් ආ අකුසල් ඔහුගේ දවසේදී ඉවත් කළ නොහැකි විය. ඔහුගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම ඔහු ඉවසීමෙන් හා ධෛර්යයෙන් යුත් ගුරුවරයෙකු විය යුතු විය—විනාශයේ පණිවුඩයක් ප්‍රකාශ කරන අනාගතවක්තෘවරයෙකු පමණක් නොව, බලාපොරොත්තුවේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුද විය යුතු විය. අවසානයේ ඉටු කරනු ලබන දේවීය අරමුණද, ඔහුගේ උත්සාහයන්හි සම්පූර්ණ ඵලද, දෙවියන්වහන්සේගේ සියලු විශ්වාසවන්ත පණිවුඩකාරයන්ගේ ප්‍රයත්නවල ඵලද, ප්‍රකාශ වන්නේය. ඉතිරිව සිටින කොටසක් ගළවනු ලබන්නෝය. මෙය සිදුවනු පිණිස, කැරලිගැසූ ජාතියට අනතුරු ඇඟවීමේ හා අයැදීමේ පණිවුඩ ප්‍රකාශ කළ යුතු බව ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළසේක: ‘නගර වාසියන් නැතිව නාස්තිවී යන තුරුත්, ගෙවල් මනුෂ්‍යයන් නැතිව පවතින තුරුත්, දේශය සම්පූර්ණයෙන් පාළුවට යන තුරුත්, ස්වාමීන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයන් දුරට ඉවත් කරන තුරුත්, දේශය මැද මහත් අත්හැර දැමීමක් ඇති වන තුරුත්.’ 11, 12 පද.”

පසුතැවිලි නොවන්නාවූ අය මත පැමිණීමට නියමිත වූ ගුරුත්වාකාර විනිශ්චයන්—යුද්ධය, දේශනිකාල්පනය, පීඩනය, ජාතීන් අතර බලය හා ගෞරවය අහිමිවීම—මෙය සියල්ල පැමිණිය යුත්තේ, ඒවා තුළ අමනාප වූ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය හඳුනාගන්නෝ පසුතැවිලි වීමට පෙළඹවනු ලබන පිණිසය. උතුරු රාජ්‍යයේ ගෝත්‍ර දහය ඉක්මනින් ජාතීන් අතර විසිරී යාමටත් ඔවුන්ගේ නගර පාලු කර තැබීමටත් නියමිත විය; විරුද්ධ ජාතීන්ගේ විනාශකාරී සෙනාවෝ නැවත නැවතත් ඔවුන්ගේ දේශය මත වාරා වාරයෙන් ගසා යාමටත් නියමිත විය; අවසානයේ යෙරුසලම ද වැටීමටත්, යූදා වහල්කමට ගෙන යාමටත් නියමිත විය; එහෙත් පොරොන්දු දේශය සම්පූර්ණයෙන්ම සදාකාලයටම අත්හැර දැමී නොසිටිනු ඇත. ස්වර්ගීය පැමිණිලි කරුවා විසින් යෙසායාට දෙන ලද සහතිකය මෙසේය: ‘නමුත් එහි දසයෙන් එකක් ඇතිවන්නේය, එය නැවත පැමිණ, විනාශ කරනු ලබන්නේය. පත්‍ර හෙළන කල ද, තෙරෙබින්ත් ගසක් මෙන්ද, ඕක් ගසක් මෙන්ද, ඒවායේ වස්තුව ඒවා තුළ පවතින්නේය. එසේම ශුද්ධ බීජය එහි වස්තුව වන්නේය.’ පදය 13.

“දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණේ අවසාන සම්පූර්ණ වීම පිළිබඳ මෙම සහතිකය යෙසායාගේ හදවතට ධෛර්යය ගෙන ආවේය. භූමික බලයන් යූදාට විරුද්ධව පෙළගැසුණත් කුමක්ද? ස්වාමින්වහන්සේගේ දූතයාට විරුද්ධතාවය හා ප්‍රතිරෝධය හමුවුණත් කුමක්ද? යෙසායා රජුනං, සේනාවල ස්වාමින්වහන්සේ දැක තිබුණේය; ඔහු සෙරාපවරුන්ගේ ගීතය, ‘මුළු පොළොවම උන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී ඇත’ යනුවෙන්, අසා තිබුණේය; පසුබැසී ගිය යූදාට යෙහෝවාගේ පණිවිඩ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වරද පෙන්වා දෙන බලය සමඟ එක්ව පැමිණෙන බවට වූ පොරොන්දුවද ඔහුට තිබුණේය; එබැවින් තම ඉදිරි කාර්යය සඳහා අනාගතවක්තෘයා ශක්තිමත් කරනු ලැබීය. 3 වන පදය. ඔහුගේ දිගු හා දුෂ්කර මෙහෙවර පුරාම මෙම දර්ශනයේ මතකය ඔහු සමඟ රැගෙන ගියේය. අවුරුදු හැටක් හෝ ඊට වැඩි කාලයක් ඔහු බලාපොරොත්තුවේ අනාගතවක්තෘයෙකු ලෙස යූදාගේ දරුවන් ඉදිරියේ සිටියේය; සභාවේ අනාගත ජයග්‍රහණය පිළිබඳ තම අනාවැකිවලදී තව තවත් නිර්භීතව, තව තවත් ධෛර්යසම්පන්නව වැඩෙමින්.” Prophets and Kings, 307–310.