දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හැට දෙකෙනි‍ය

“එළිදරව්ව මුද්‍රා කළ පොතකි; එහෙත් එය විවෘත කළ පොතක් ද වේ. මෙම භූමියේ ඉතිහාසයේ අවසාන දිනවල සිදුවීමට නියමිත අද්භූත සිද්ධීන් එය වාර්තා කරයි. මෙම පොතේ ඉගැන්වීම් නිශ්චිතය; අභිරහස්මය හෝ අවබෝධයට නොපැමිණෙන ඒවා නොවේ. එහි දානියෙල්හි ඇති එකම අනාවැකි රේඛාවම නැවත ගෙන ඇත. දෙවියන්වහන්සේ සමහර අනාවැකි නැවත පැවසූසේක; එමගින් ඒවාට වැදගත්කම දිය යුතු බව පෙන්වනු ලැබේ. මහත් ප්‍රතිඵලයක් නොමැති දේවල් ස්වාමීන්වහන්සේ නැවත නොපවසන සේක.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ඔහු ඉතා උච්ච වූ තැනැන්වහන්සේට විරුද්ධව මහත් වචන කථා කරනු ඇත; ඉතා උච්ච වූ තැනැන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන් වෙහෙසට පත් කරනු ඇත; කාලයන් හා නීති වෙනස් කිරීමට සිතනු ඇත. තවද කාලයක්ද කාල දෙකක්ද අර්ධ කාලයක්ද පුරා ඔවුන් ඔහුගේ අතට භාර දෙනු ලැබේ. දානියෙල් 7:25.

එවිට ගංගාවේ ජලයන්ට ඉහළින් සිටි ලිනන් වස්ත්‍රයෙන් සැරසුණු මනුෂ්‍යයා තම දකුණු අතත් වම් අතත් අහසට ඔසවා, සදාකාලයට ජීවත්වන තැනැත්තා මත දිවුරා, එය කාලයක්ද කාල දෙකක්ද අර්ධ කාලයක්ද වන්නේයැයි මම ඔහු කියනු ඇසුවෙමි; තවද ශුද්ධ ජනතාවගේ බලය විසුරුවා හැරීම ඔහු සම්පූර්ණ කළ කල, මේ සියල්ල අවසන් වන්නේය. දානියෙල් 12:7.

නමුත් දේවමාළිගාවෙන් පිටත ඇති අංගනය අත්හැර දමන්න, එය මැන නොබලන්න; මක්නිසාද එය ජාතීන්ට දී ඇත. තවද, ඔව්හු ශුද්ධ නගරය මාස හතළිස් දෙකක් පාදතලයෙන් පාගා දමන්නෝය. එළිදරව් 11:2.

මම මාගේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට බලය දෙන්නෙමි; ඔව්හු ගෝණි ඇඳුම් පැළඳගෙන දවස් දහස් දෙසිය හැටක් අනාවැකි පවසන්නෝය. එළිදරව් 11:3.

එවිට ස්ත්‍රිය දෙවියන් විසින් ඇයට සූදානම් කරන ලද ස්ථානයක් ඇති වනයට පලා ගියාය; එහිදී ඔවුන් ඇය දහස් දෙසිය හැට දවසක් පෝෂණය කරන පිණිසය. එළිදරව් 12:6.

තවද සර්පයාගේ මුහුණෙන් දුරස්ව, ඈට නියමිත ස්ථානයට වනාන්තරයට පියාසර කර යාම පිණිස, මහත් ගිධයකුගේ පියාපත් දෙක ස්ත්‍රියට දෙන ලද්දේය; එහිදී ඇය කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද පෝෂණය කරනු ලබයි. එළිදරව් 12:14.

ඔහුට මහත් දේවල්ද දූෂණ වචනද කථා කරන මුඛයක් දෙන ලද්දේය; තවද මාස හතළිස් දෙකක් ක්‍රියා කිරීමට බලයද ඔහුට දෙන ලද්දේය. එළිදරව් 13:5.

13 වන අධ්‍යායයේ (1–10 වන පදයන්හි) “දිවියෙකුට සමාන” වූ තවත් මෘගයෙකු විස්තර කර ඇත; එයට නාගයා විසින් “තමාගේ බලයද, තමාගේ ආසනයද, මහත් අධිකාරියද” දෙන ලදී. බොහෝ ප්‍රොටස්ටන්ට්වරුන් විශ්වාස කර ඇති පරිදි, මේ සංකේතය පැරණි රෝම අධිරාජ්‍යය වරක් දරා සිටි බලයත් ආසනයත් අධිකාරියත් උරුම කරගත් පාපස්ථානය නියෝජනය කරයි. එම දිවියාසමාන මෘගයා ගැන මෙසේ ප්‍රකාශ කර ඇත: “මහත් දේවල්ද දෙවියන්ට අපහාසද කථා කරන මුඛයක් ඔහුට දෙන ලදී.... තවද දෙවියන්ට විරුද්ධව අපහාස කිරීමටත්, උන්වහන්සේගේ නාමයටත්, උන්වහන්සේගේ මණ්ඩපයටත්, ස්වර්ගයේ වාසය කරන අයටත් අපහාස කිරීමටත් ඔහු තම මුඛය විවෘත කළේය. තවද ශුද්ධවන්තයන් සමඟ යුද්ධ කිරීමටත්, ඔවුන් ජයගැනීමටත් ඔහුට දෙන ලදී; තවද සියලු කුලයන්, භාෂාවන්, හා ජාතීන් මත බලය ඔහුට දෙන ලදී.” දානියෙල් 7හි කුඩා අඟයේ විස්තරයට සමානතාවයෙන් ඉතා ආසන්නව ගැළපෙන මෙම අනාගතවාක්‍යය, සැකයකින් තොරව පාපස්ථානය වෙතම යොමු කරයි.

“‘ඔහුට මාස හතළිස් දෙකක් පවතිනු පිණිස බලය දෙන ලද්දේය.’ තවද, ප්‍රොෆෙට්වරයා පවසන්නේ, ‘මම ඔහුගේ හිස්වලින් එකක් මරණයට තුවාල ලැබූ සේ දුටුවෙමි.’ තවද නැවතත්: ‘වහල්කමට ගෙන යන්නා වහල්කමට යනු ඇත; කඩුවෙන් මරන්නා කඩුවෙන්ම මරනු ලැබිය යුතුය.’ මාස හතළිස් දෙක යනු දානියෙල් 7 හි සඳහන් ‘කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, කාලයේ භාගයක්ද’ යන කාලයම වේ—අවුරුදු තුනහමාරක්, හෝ දින 1260ක්—එනම් පාප්මය බලය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පීඩනයට ලක් කළ යුතු කාලයයි. පෙර පරිච්ඡේදවල දක්වා ඇති පරිදි, මෙම කාලපරිච්ඡේදය ක්‍රි.ව. 538දී පාප්මණ්ඩලයේ ප්‍රභූත්වය ආරම්භ වීමත් සමඟ ඇරඹී, 1798දී අවසන් විය. ඒ අවස්ථාවේදී පාප්තුමා ප්‍රංශ හමුදාව විසින් වහල්භාවයට ගනු ලැබූ අතර, පාප්මය බලය එහි මාරාන්තික තුවාලය ලැබීය; එසේම, ‘වහල්කමට ගෙන යන්නා වහල්කමට යනු ඇත’ යන අනාවැකිය ඉටු විය.” The Great Controversy, 439.

එහෙත් සත්‍යවශයෙන්ම මම ඔබට කියමි: එලියාගේ දවස්වලදී, අවුරුදු තුනක් හා මාස හයක් අහස වසා තිබූ බැවින් මුළු දේශය පුරා මහත් දුර්භික්ෂයක් පැවති කාලයේ, ඉශ්‍රායෙලයේ බොහෝ විධවාවෝ සිටියහ. ලූක් 4:25.

එසේ වුවද, නුඹට විරුද්ධව මට කරුණු ස්වල්පයක් ඇත; මන්ද, තමන්වම අනාගතවක්තිකාරියක් යයි කියාගන්නා ඒ යෙසබෙල් ස්ත්‍රියට, මාගේ සේවකයන්ට අනාචාරයේ යෙදීමටත් රූපවලට පුදන ලද දේ කෑමටත් උගන්වමින් ඔවුන් වැරදීමට පෙළඹවීමටත් නුඹ ඉඩ දෙන්නෙහිය. තවද, ඇගේ අනාචාරය ගැන පසුතැවීමට මම ඇයට කාලයක් දුනිමි; එහෙත් ඇය පසුතැවුණේ නැත. එළිදරව් 2:20, 21.

එලියා අප මෙන්ම ස්වභාවික ආශාවන්ට යටත් වූ මනුෂ්‍යයෙකි; වර්ෂාව නොවැටෙන ලෙස ඔහු උණුසුම්ව යාච්ඤා කළේය; එවිට තුන් අවුරුදු හය මාසයක් පුරා පොළොව මත වර්ෂාව වැටුණේ නැත. යාකොබ් 5:17.

මෙහි සඳහන් කර ඇති කාලපරිච්ඡේදයන්—“මාස හතළිස් දෙක” සහ “දහස් දෙසිය හැට දවස්”—එකම දෙය වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සභාව රෝමයෙන් පීඩනයට ලක්වීමට නියමිත වූ කාලය ඒ දෙකම සමාන ලෙස නිරූපණය කරයි. පාප්වරුන්ගේ ප්‍රභූත්වයේ අවුරුදු 1260 ක් ආරම්භ වූයේ ක්‍රි.ව. 538 දී ය; එබැවින් එය 1798 දී අවසන් වීමට තිබුණි. එම කාලයේදී ප්‍රංශ හමුදාවක් රෝමයට ඇතුළු වී පාප්තුමාව සිරකරුවෙකු බවට පත් කළ අතර, ඔහු විදේශවාසයේදී මරණයට පත් විය. ඉක්මනින්ම ඉන් අනතුරුව නව පාප්වරයෙකු තේරී පත් කළ නමුත්, එයට පෙර තිබූ බලය පාප් ආධිපත්‍ය පද්ධතියට එතැන් පටන් කිසි කලෙකත් යළි භාවිත කිරීමට නොහැකි විය.

“සභාවට එල්ල වූ පීඩාකිරීම වසර 1260ක මුළු කාලය පුරාම නොපැවතිණි. දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව කෙරෙහි දයානුකම්පාවෙන් ඔවුන්ගේ ගිනිමය පරීක්ෂාවේ කාලය කෙටි කළසේක. සභාවට පැමිණෙන ‘මහත් පීඩාව’ ගැන පෙරදැනුම් දෙමින් ගැළවුම්කරු මෙසේ කීසේක: ‘ඒ දවස් කෙටි කරනු නොලද්දේ නම් කිසි මාංසයක්වත් ගැළවෙන්නේ නැත. එහෙත් තෝරාගත් අය නිසා ඒ දවස් කෙටි කරනු ලැබේ.’ මතෙව් 24:22. ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයේ බලපෑම මඟින් 1798ට පෙර පීඩාකිරීම අවසානයකට පමුණුවනු ලැබීය.” The Great Controversy, 266.

ඔහුගේ පාර්ශ්වයෙන් සෙනාබලයන් නැඟී සිටිනු ඇත; ඔව්හු බලකොටු වූ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්‍ර කරනු ඇත, නිතර පූජාව ඉවත් කරනු ඇත, හා විනාශයට පත්කරන පිළිකුල පිහිටුවනු ඇත. තවද ගිවිසුමට විරුද්ධව දුෂ්ටකම් කරන අය ඔහු ප්‍රශංසාමය වචනවලින් දූෂිත කරනු ඇත; එහෙත් තමන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ හැඳිනගන්නා ජනතාව ශක්තිමත් වී විශේෂ ක්‍රියා සිදු කරනු ඇත. ජනතාව අතර අවබෝධය ඇති අය බොහෝ දෙනාට උපදෙස් දෙනු ඇත; එහෙත් ඔව්හු බොහෝ දවස් කඩුවෙන් ද, ගින්නෙන් ද, වහල්කමෙන් ද, කොල්ලකෑමෙන් ද වැටෙනු ඇත. දානියෙල් 11:31–33.

සෙනඟ අතරේ බුද්ධිමත් වූවෝ බොහෝ දෙනෙකුට උපදේශ කරනු ඇත; එහෙත් ඔවුහු බොහෝ දින කඩුවෙන්ද, ගින්නෙන්ද, වහල්කමෙන්ද, කොල්ලයෙන්ද වැටී යනු ඇත. දැන් ඔවුන් වැටෙන කල, සුළු උපකාරයකින් ඔවුන්ට උපකාර ලැබෙනු ඇත; එහෙත් බොහෝ දෙනෙක් චාටු වචනවලින් ඔවුන්ට එක්වනු ඇත. තවද බුද්ධිමත්යන්ගෙන් සමහරෙක් ඔවුන් පරීක්ෂා කිරීමටත්, පිරිසිදු කිරීමටත්, ඔවුන් සුදු කිරීමටත්, අවසාන කාලය දක්වා වැටී යනු ඇත; මක්නිසාද එය නියම කළ කාලයක් සඳහා තවමත් තිබේ. දානියෙල් 11:33–35.

එවිට උලායිගේ තීරයන් අතරින් මනුෂ්‍යයෙකුගේ හඬක් මට ඇසුණේය; එය කැඳවා මෙසේ කීවේය: ගබ්රියෙල්, මේ මනුෂ්‍යයාට දර්ශනය තේරුම් ගන්වන්න. එවිට ඔහු මා සිටි ස්ථානයට සමීපව ආවේය; ඔහු ආ විට මම බියපත්ව, මුණින් වැටුණෙමි. එහෙත් ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, තේරුම් ගන්න; මක්නිසාද දර්ශනය අවසාන කාලයට අදාළ වන්නේය. ඔහු මා සමඟ කතා කරමින් සිටියදී, මම බිම දෙසට මුණින් වැටී ගැඹුරු නින්දකට පත් වූයෙමි; එහෙත් ඔහු මට ස්පර්ශ කර, මා නිරතුරුව සිටුවා තැබුවේය. තවද ඔහු කීවේය: බලව, කෝපයේ අවසාන කාලයේ සිදුවන දේ මම ඔබට දන්වන්නෙමි; මක්නිසාද නියම කරන ලද කාලයේදී අවසානය පැමිණෙන්නේය. දානියෙල් 8:16–19.

ඔහුගේ ස්ථානයෙහි නින්දිත පුද්ගලයෙක් නැගී සිටිනු ඇත; රාජ්‍යයේ ගෞරවය ඔහුට නොදෙනු ඇත. එහෙත් ඔහු සාමකාමී ලෙස පැමිණ, චාටු වචනවලින් රාජ්‍යය අල්ලාගනු ඇත. ගැලී එන ජලප්‍රවාහයක හමුදාවන් මෙන් ඔහු ඉදිරියෙන් ඔවුන් ගසාගෙන යනු ලබන අතර, ඔවුන් බිඳ දමනු ලබනු ඇත; එසේම ගිවිසුමේ අධිපතියාද. ඔහු සමඟ ගිවිසුමක් කරනු ලැබූ පසු, ඔහු වංචාකාරී ලෙස ක්‍රියා කරනු ඇත. මක්නිසාද, ඔහු ඉහළට නැඟී, සුළු ජනකායකින් බලවත් වනු ඇත. ඔහු පළාතේ ඉතා සරුබර ස්ථානවලට පවා සාමකාමී ලෙස ඇතුළු වනු ඇත; ඔහුගේ පියවරුන් නොකළ දේද, ඔහුගේ පියවරුන්ගේ පියවරුන් නොකළ දේද, ඔහු කරනු ඇත. ඔහු ඔවුන් අතර කොල්ලය, දේපළ හා ධනය විසුරුවා හරිනු ඇත. එසේම ඔහු බලකොටු වලට විරුද්ධව තම උපායන් සැලසුම් කරනු ඇත, කලකට පමණ. දානියෙල් 11:21–24.

“‘24 වන පදය. ඔහු ප්‍රාන්තයේ අතිශය සරු ස්ථානවලට පවා සමාදානයෙන් ඇතුළු වන්නේය; ඔහුගේ පියවරුන්වත් ඔහුගේ පියවරුන්ගේ පියවරුන්වත් නොකළ දේ ඔහු කරන්නේය; ඔහු ඔවුන් අතර කොල්ලයද, ලූට්ටුවද, ධනයද විසිරවන්නේය; එසේය, ඔහු යම් කාලයක් සඳහා බලකොටු විරුද්ධව තමාගේ උපක්‍රම සැලසුම් කරන්නේය.’

රෝමයේ දිනවලට පෙර ජාතීන් වටිනා ප්‍රාන්ත සහ සම්පන්න භූමි ප්‍රදේශ අත්පත් කරගැනීමට සාමාන්‍යයෙන් ඇතුළත් වූ ආකාරය යුද්ධය හා ජයග්‍රහණය මඟිනි. දැන් රෝමය, පියවරුන්වත් පියවරුන්ගේ පියවරුන්වත් නොකළ දෙයක් කිරීමට යන්නෙහිය; එනම්, මේ අත්පත් කරගැනීම් සාමකාමී ක්‍රම මඟින් ලබනුය. එතෙක් නොඇසූ සිරිතක් වන රජවරුන් තම රාජ්‍යයන් වසියෙන් රෝමවරුන්ට ඉතිරි කර යාම දැන් ආරම්භ කරන ලද්දේය. මේ ආකාරයෙන් රෝමය විශාල ප්‍රාන්තයන්ගේ අයිතියට පැමිණියේය.

“මෙලෙස රෝමයේ ආධිපත්‍යයට යටත් වූවෝ එයින් සුළු නොවන ප්‍රයෝජනයක් ලබාගත්හ. ඔවුන්ට කරුණාවෙන් හා ඉවසිල්ලෙන් යුතුව සැලකිලි කරන ලදී. එය ගොදුරත් කොල්ලයත් ඔවුන් අතර බෙදා දෙනු ලැබුවාක් මෙන් විය. ඔවුන්ගේ සතුරන්ගෙන් ඔවුහු ආරක්ෂා කරනු ලැබූහ, රෝම බලයේ ආවරණය යටතේ සමාදානයෙන් හා සුරක්ෂිතභාවයෙන් විවේක ගත්තහ.”

“මෙම පදයේ අවසාන කොටස සම්බන්ධයෙන් බිෂප් නිව්ටන්, බලකොටුවලට විරුද්ධව නොව, බලකොටුවලින්ම පූර්ව සැලසුම් රචනා කරන බවට අදහසක් ඉදිරිපත් කරයි. මෙය රෝමවරුන් විසින් ඔවුන්ගේ කඳු හතකින් යුත් නගරයේ බලවත් බලකොටුවෙන් සිදු කළහ. ‘කාලයක් පමණට වුවද;’ නිසැකවම එය අනාවැකිමය කාලයක්, එනම් අවුරුදු 360කි. මෙම අවුරුදු ගණනය ආරම්භ කළ යුත්තේ කුමන ලක්ෂ්‍යයකින්ද? බොහෝවිට පසුපසින් එන පදයේ දැක්වෙන සිද්ධියෙන් විය හැකිය.”

“‘පද 25. තවද ඔහු මහත් සෙනාවක් සමඟ දකුණු රජුට විරුද්ධව තමාගේ බලයත් ධෛර්යයත් උද්දීපනය කරන්නේය; දකුණු රජුද අතිශය මහත් සහ බලවන්ත සෙනාවක් සමඟ යුද්ධයට උද්දීපනය වන්නේය; එහෙත් ඔහු ස්ථිරව සිටින්නේ නැත; මක්නිසාද ඔහුට විරුද්ධව කුමන්ත්‍රණ උපක්‍රම සලසාගනු ලබන්නෝය.’”

23 සහ 24 වන පදයන් මගින්, ක්‍රි.පූ. 161 දී යුදෙව්වරුන් සහ රෝමවරුන් අතර ඇති වූ ගිවිසුමෙන් පසු කාලය දක්වා, එනම් රෝමය සර්වභෞම ආධිපත්‍යය අත්පත් කරගෙන තිබූ සමය දක්වා අප ගෙන එනු ලැබේ. දැන් අප ඉදිරියේ ඇති මෙම පදය දකුණු රජු වන මිසරය විරුද්ධව සිදු කළ බලවත් යුද්ධ ව්‍යාපාරයක්ද, විශාල හා බලවත් සෙබළුන්ගෙන් යුත් හමුදා අතර සිදුවූ විශේෂ ප්‍රසිද්ධ සටනක්ද අපගේ දර්ශනයට ගෙන එයි. මෙවැනි සිදුවීම් මේ කාලය ආසන්නයේ රෝමයේ ඉතිහාසයේ සැබවින්ම සිදු වූවාද?—එසේය, ඒවා සිදු විය. එම යුද්ධය මිසරය සහ රෝමය අතර වූ යුද්ධය වූ අතර, එම සටන වූයේ ඇක්ටියම් සටනයි. මෙම ගැටුමට මඟ පෑදූ තත්ත්වයන් පිළිබඳ අපි කෙටි අවධානයක් යොමු කරමු.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 271–273.

ඔහු මහත් සෙනඟක් සමඟ දකුණේ රජුට විරුද්ධව තම බලයත් තම ධෛර්යයත් උද්දීපනය කරනු ඇත; දකුණේ රජුද අති මහත් හා බලවත් සෙනඟක් සමඟ යුද්ධයට උද්දීපනය කරනු ලබන නමුත්, ඔහු ස්ථිරව නොසිටිනු ඇත; මක්නිසාද ඔහුට විරුද්ධව උපක්‍රම යෝජනා කරනු ලබන්නෝය. එසේය, ඔහුගේ ආහාර කොටසෙන් පෝෂණය ලබන්නෝම ඔහු විනාශ කරනු ඇත, ඔහුගේ සෙනඟත් ගලායනු ඇත; බොහෝ දෙනෙක් මරණයට පත්ව වැටෙනු ඇත. මේ රජවරු දෙදෙනාගේම සිත් අයහපත කිරීමට යොමු වන්නේය, ඔවුන් එකම මේසයක හිඳ බොරු කථා කරනු ඇත; නමුත් එය සාර්ථක නොවනු ඇත; මක්නිසාද අවසානය තවමත් නියමිත කාලයටය. එවිට ඔහු මහත් ධනය සමඟ තම දේශයට ආපසු යනු ඇත; ඔහුගේ සිත ශුද්ධ ගිවිසුමට විරුද්ධව වන්නේය; ඔහු ක්‍රියා කර, තම දේශයට ආපසු යනු ඇත. නියමිත කාලයේදී ඔහු නැවත පැමිණ දකුණ දෙසට එනු ඇත; නමුත් එය පළමු වර මෙන්වත් අන්තිම වර මෙන්වත් නොවන්නේය. දානියෙල් 11:25–29.

“අප ශුද්ධ ලියවිලි සොයා බැලිය යුත්තේ කෙසේද? අපේ ස්ථාපිත මතවලට සියලු ශුද්ධ ලියවිල්ල ගැළපෙන ලෙස කිරීමට උත්සාහ කරමින්, උපදේශ පිළිබඳ අපගේ කූරු එකින් එක ගසා තැබිය යුතුද? නොඑසේ නම්, අපගේ අදහස් සහ දෘෂ්ටි ශුද්ධ ලියවිලි වෙත ගෙන ගොස්, සත්‍යයේ ශුද්ධ ලියවිලි අනුව සෑම පැත්තකින්ම අපගේ න්‍යායන් මැන බැලිය යුතුද? බයිබලය කියවනද, එය උගන්වනද බොහෝ දෙනෙක්, තමන් උගන්වමින් හෝ අධ්‍යයනය කරමින් සිටින අගනා සත්‍යය තේරුම් නොගනිති. සත්‍යය පැහැදිලිව සලකුණු කර තිබියදීත්, මනුෂ්‍යයෝ වැරදි අදහස් පෝෂණය කරති; ඔවුන් තමන්ගේ උපදේශ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වෙත ගෙන එමින්, තමන්ගේ අදහස් නිවැරදි බව තහවුරු කිරීමට තමන්ගේ උපදේශවල ආලෝකයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කියවීමෙන් වැළකී සිටියේ නම්, ඔවුන් අන්ධකාරයේ හා අන්ධභාවයේ නොපැමිණ, වරද සුරකිමින් නොසිටිනු ඇත. බොහෝ දෙනෙක් ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචනවලට තමන්ගේම මතවලට ගැළපෙන අර්ථයක් දී, එසේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කිරීම මගින් තමන්ම නොමඟ යවා, අන්‍යයන් ද රවටති. අප දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය අධ්‍යයනය කිරීමට ගන්නා විට, එය අප විසින් නිහතමානී හෘදයන්ගෙන් යුතුව කළ යුතුය. සියලුම ස්වයංලාභකාමීභාවයද, සියලුම අලුත්කමක් පෙන්වීමට ඇති ආශාවද, පසෙක තැබිය යුතුය. දීර්ඝ කාලයක් පෝෂණය කළ මත අභ්‍රාන්ත ලෙස සැලකිය යුතු නොවේ. යුදෙව්වන්ගේ දිගු කලක් තිස්සේ ස්ථාපිත වූ සම්ප්‍රදායන් අත්හරිනු පිළිබඳ අකමැත්තම ඔවුන්ගේ විනාශයට හේතු විය. ඔවුහු තමන්ගේම මතවලද, ශුද්ධ ලියවිල්ල පිළිබඳ තමන්ගේ විවරණවලද කිසි අඩුපාඩුවක් නොදැකීමට අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටියහ. එහෙත් මනුෂ්‍යයන් කුමන දෘෂ්ටි කෙතරම් දිගු කාලයක් පවත්වාගෙන ආවද, ඒවා ලිඛිත වචනය මගින් පැහැදිලිව අනුබල නොලබන්නේ නම්, ඒවා ඉවත දැමිය යුතුය.

“සත්‍යය අවංක ලෙස අභිලාෂ කරන අය, තමන්ගේ ස්ථාවරයන් පරීක්ෂාවට හා විවේචනයට විවෘත කිරීමට පසුබට නොවනු ඇත; තවද ඔවුන්ගේ මතයන් හා අදහස්වලට විරුද්ධව යමක් පැවසූ විට ඔවුන් කෝපයට පත්වන්නේද නැත. මෙය අප අතර වසර හතළිහකට පෙර පෝෂණය කළ ආත්මය වූයේය. අපි ආත්මභාරයෙන් එකතු වී, අපි විශ්වාසයෙහි හා ප්‍රතිපත්තියෙහි එකමුතු වන පිණිස යාච්ඤා කළෙමු; මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ බෙදී නැති බව අපි දැන සිටියෙමු. එක් එක් කරුණක් එකවර පරීක්ෂණයට ලක් කෙරුණි. ගැඹුරු ගෞරවය මෙම පරීක්ෂණ මණ්ඩලයන්හි ලක්ෂණය වූයේය. ශුද්ධ ලියවිලි භීතිගරු හැඟීමකින් විවෘත කරන ලදී. සත්‍යය වටහාගැනීමට අප තවත් සුදුසු කරනු ලැබීමට, බොහෝ විට අපි උපවාස කළෙමු. උද්ගත යාච්ඤාවෙන් පසු යම් කරුණක් තේරුම් නොගත් විට, එය සාකච්ඡා කරන ලදී, සහ එක් එක් අය තම මතය නිදහස්ව ප්‍රකාශ කළේය; ඉන්පසු අපි නැවත යාච්ඤාවෙන් වැඳ වැටී, දෙවියන් වහන්සේ අපට එකම ලෙස දකින්න උපකාර කරන සේක්වා, අපි ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ හා පියාණන් වහන්සේ එක වන පරිදි එකමුතු වන සේක්වා යන උද්ගත විනිවෙදන ස්වර්ගයට උඩඟු විය. බොහෝ කඳුළු වැටුණි. එක් සහෝදරයෙකු, යම් පාඨයක් තමන් තේරුම්ගත් පරිදි තේරුම් නොගැනීම නිසා තවත් සහෝදරයෙකුගේ අවබෝධයේ මන්දගාමීභාවය ගැන ඔහුට තරවටු කළේ නම්, තරවටු ලැබූ තැනැත්තා පසුව තම සහෝදරයාගේ අත අල්ලා මෙසේ කියනු ඇත: ‘අපි දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධ ආත්මයාණන් වහන්සේ ශෝකයට පත් නොකරමු. යේසුස් වහන්සේ අප සමඟ සිටිති; අපි නිහතමානී සහ ඉගැන්විය හැකි ආත්මයක් තබාගනිමු;’ එවිට අමතා සිටි සහෝදරයා කියනු ඇත: ‘සහෝදරයාණෙනි, මට සමාවන්න, මම ඔබට අසාධාරණයක් කළෙමි.’ ඉන්පසු අපි නැවතත් තවත් යාච්ඤා කාලයකට වැඳ වැටුණෙමු. අපි මේ ආකාරයෙන් බොහෝ පැය ගත කළෙමු. සාමාන්‍යයෙන් අපි එකවර පැය හතරකට වඩා එකට අධ්‍යයනය කළේ නැත; එහෙත් ඇතැම් විට අපගේ කාලයට අදාළ සත්‍යය අපට වටහාගැනීමට හැකි වන පිණිස ශුද්ධ ලියවිලි ගැඹුරු ගෞරවයෙන් පරීක්ෂා කරමින් මුළු රාත්‍රියම ගත කරන ලදී. ඇතැම් අවස්ථාවල දෙවියන් වහන්සේගේ ආත්මය මා මත පැමිණි අතර, දුෂ්කර කොටස් දෙවියන් වහන්සේ නියම කළ මාර්ගය අනුව පැහැදිලි කරනු ලැබීය; එවිට පූර්ණ එකඟතාවයක් ඇති විය. අප සියල්ලෝම එකම මනසකින් හා එකම ආත්මයකින් සිටියෙමු.”

“ශුද්ධ ලියවිල්ල කිසිවෙකුගේ මතවලට ගැළපෙන පරිදි විකෘති නොකළ යුතු බව අපි අතිශයින් earnestව සොයා සිටියෙමු. සුළු වැදගත්කමක් ඇති, ඒ පිළිබඳ විවිධ අදහස් පැවති කරුණු මත දිගින් දිගට නොනැවතී, අප අතර ඇති වෙනස්කම් හැකි තරම් සුළු කර තැබීමට අපි උත්සාහ කළෙමු. එහෙත් සෑම ආත්මයකම බර වූයේ, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් තමන් හා පියාණන් එක වන සේ එක විය යුතු බවට කළ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දෙන තත්ත්වයක් සහෝදරයන් අතර ඇති කරවීමයි. ඇතැම් අවස්ථාවල සහෝදරයන්ගෙන් එක් අයෙකු හෝ දෙදෙනෙකු ඉදිරිපත් කළ අදහසට එරෙහිව මුරණ්ඩු ලෙස තමන්ව පිහිටුවාගෙන, හෘදයේ ස්වාභාවික හැඟීම් අනුව ක්‍රියා කරනු ලැබූහ; නමුත් මේ ආකාරයේ ස්වභාවය පෙනී ආ විට, අපගේ සොයා බැලීම් තාවකාලිකව නවත්වා, රැස්වීම කල් දමා, එක් එක් අයෙකුට යාච්ඤාවෙන් දෙවියන්වහන්සේ වෙත යාමටත්, අන් අය සමඟ සංවාදයකින් තොරව, වෙනස්කමේ කරුණ අධ්‍යයනය කරමින්, ස්වර්ගයෙන් ආලෝකය ඉල්ලා සිටීමටත් අවස්ථාව ලැබෙන ලෙස කළෙමු. මිත්‍රශීලී බවේ ප්‍රකාශ සමඟ අපි වෙන්ව ගියෙමු, තවදුරටත් විමර්ශනය සඳහා හැකි ඉක්මනින් නැවත හමුවීම පිණිස. සමහර අවස්ථාවල දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ප්‍රකාශිත ආකාරයකින් අප මත පැමිණියේය; පැහැදිලි ආලෝකය සත්‍යයේ කරුණු හෙළි කළ විට, අපි එකට අඬා ප්‍රීති වුණෙමු. අපි යේසුස්වහන්සේට ප්‍රේම කළෙමු; අපි එකිනෙකාට ප්‍රේම කළෙමු.”

“ඒ දවස්වල දෙවියන් වහන්සේ අප උදෙසා ක්‍රියා කළ සේක, සත්‍යයද අපගේ ආත්මයන්ට අතිශය අගනා වූයේය. අද අපගේ එකමුතුකම පරීක්ෂණයේ අත්හදා බැලීම දරා සිටිය හැකි ස්වභාවයකින් යුතු වීම අවශ්‍යය. අප ඉහළ පాఠශාලාව සඳහා පුහුණු කරනු ලබන පිණිස මෙහි ආචාර්යවහන්සේගේ පාසලෙහි සිටිමු. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට සමාන ආකාරයකින් අසාර්ථකත්වය දරා සිටීමට අප ඉගෙන ගත යුතුය; මේ මඟින් උගන්වනු ලබන පාඩමද අපට අතිශය වැදගත් වනු ඇත.”

“අපට ඉගෙනගත යුතු පාඩම් බොහෝ ඇත; තවද අමතක කර ඉවත් කළ යුතු දේවල්ද බොහෝ, බොහෝ ඇත. දෙවියන්වහන්සේ සහ ස්වර්ගය පමණක් අභ්‍රාන්තය. තමන් ආදරයෙන් අල්ලාගෙන සිටින අදහසක් කිසිවිටක අත්හැරිය යුතු නොවනු ඇතැයිත්, කිසිදිනක මතයක් වෙනස් කිරීමට අවස්ථාවක් නොඑනු ඇතැයිත් සිතන අය බලාපොරොත්තු භංගයට පත්වනු ඇත. අපි අපගේම අදහස් හා මතයන්ට අධිෂ්ඨානශීලී ලෙස ඇලී සිටින තාක් කල්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යාච්ඤා කළ ඒ එකමුතුව අපට ලැබිය නොහැක.” Review and Herald, July 26, 1892.