දානියෙල්ගේ පොත - එකසිය හැට අටවැනි කොටස

අපි දැන් දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වගන්තිවල දර්ශනය කරන ලද නියෝජිත යුද්ධවල දෙවන සටන සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කරමින් සිටිමු. එම වගන්තිවල සඳහන් දෙවන සටන, නාස්තික බලයක් වන රුසියාවත් යුක්රේන් ජාතියත් අතර යුක්රේනයේ පවතින යුද්ධය හඳුන්වා දෙයි. එම වගන්ති අනුව, පුටින් ජයග්‍රාහකයා වේ, පටොලමි IV වූ පරිදි; එහෙත් ඔහුගේ ජයග්‍රහණයෙන් පසු ඔහු තම සිත තුළ උසස් කරනු ලබන අතර, ඔහුගේ නාර්සිස්වාදී ස්වයං-උත්සාහනයම ඔහුගේ වෝටර්ලූවට හේතුව බවට පත්වනු ඇත. මෙම වර්තමාන ඉතිහාසයේ ඓතිහාසික නිරූපණය ප්‍රයෝජනවත් වන්නේ, මෙම වර්තමාන ඉතිහාසය ආත්මික වශයෙන් නියෝජනය කරන්නේ කුමක්දැයි අවබෝධ කරගන්නා අයට පමණි.

දසවන අධ්‍යායේ පළමු පදයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාව නියෝජනය කරන දානියෙල්, “දර්ශනය” සහ “කාරණය” යන දෙකම අවබෝධ කරගන්නෙකු ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. දර්ශනය සහ කාරණය එකම සත්‍ය රේඛාවක කොටස් ලෙස නැවත නැවතත් එකට නිරූපණය කරනු ලබන නමුත්, එකිනෙකාගෙන් වෙනස් වූ ඒවාය. ඒවා උලායි සහ හිද්දෙකෙල් ගංගාවන්ය. ඒවා “mareh” සහ “chazon” දර්ශන වේ. ඒවා අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකිය, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකිය සමඟ සම්බන්ධව තිබෙන එකකි. ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර සාක්ෂිය වේ. ස්වාමින්වහන්සේ වැදගත් නොවන දේවල් නැවත නොකියයි. පළමු සඳහනේ නියමය මෙය හඳුන්වා දෙයි: දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය තුළ දානියෙල් පිළිබඳ අපට මුලින්ම කියනු ලබන දේ නම්, ඔහු “chazon” සහ “mareh” යන දෙකම අවබෝධ කරන දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන-දින ජනතාව නියෝජනය කරන බවය. එබැවින්, එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පදවල අනාවැකීය ඉතිහාසය නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගැනීමට නම්, දර්ශනය සහ කාරණය දැකගැනීම අත්‍යවශ්‍යය.

දානියෙල්, එළිදරව් 11වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි; ඔවුහු, මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ ඉටු වූ දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාව සම්පූර්ණ ලෙස නැවත අවර්තනය කර ඇත. මිලරයිට්වරුන්ට මෙන්ම, ඔවුහු ද පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමක් අත්විඳිහ; එය එළිදරව් 11වන පරිච්ඡේදයේ, අගාධ කුහරයෙන් නැඟෙන නාස්තික “woke” මෘගයා විසින් මරා දමනු ලැබූවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. එවිට ඔවුහු, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ද කුරුසියේ ඇණ ගැසූ ස්ථානය වූ, මිසරය සහ සොදොම නම් මහා නගරයේ වීථියේ මළවුන් ලෙස වැතිර සිටිති. ඔවුන්ගේ මරණය, නාගයාගේ අනුගාමිකයන්ට “ප්‍රීතිය” උපදවා දුන්නේය; එහෙත් එය දානියෙල් තුළ ශෝකය උපදවා දුන්නේය.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසය ලාසරුස්ගේ නැවත නැඟිටීම මගින්ද නිරූපණය කරන ලදී; එම නැවත නැඟිටීම ක්‍රිස්තුස්ගේ කාර්යයේ මුද්‍රා තැබීමේ ක්‍රියාව ලෙස හඳුනාගනු ලැබූ අතර, ක්‍රිස්තුස් විසින් මුද්‍රා තබනු ලබන අයගේ සංකේතයක් ලෙස සිටි ඔහු, යෙරුසලමට වූ විජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයට පෙරමුණ ගත්තේය. එය මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ ව්‍යාපාරයටත්, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයෙහිද, ආදර්ශවත් සංකේතයක් විය. ලාසරුස්ගේ නැවත නැඟිටීම සිදු වූයේ, ඔහුගේ සහෝදරියන් වන මරියා සහ මාර්තා ශෝකයෙන් සිටියදීය; දශවන පරිච්ඡේදයේ දින විසිඑක තුළ දානියෙල්ද එසේම සිටියේය. දශවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ ශෝකය අවසන් වන්නේ ලාසරුස්ටත් මෝසෙස්ටත් නැවත ජීවිතය ලබා දුන් “හඬ” හිමි ඒම පුද්ගලයා වූ මිඛායෙල්ගේ අවතරණය සමඟය. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ නැවත නැඟිටීම, “මරාහ්” යන කාරක දර්ශනය මගින් දානියෙල් පරිවර්තනය කරනු ලැබීමෙන් නිරූපණය කෙරේ.

දසවන පරිච්ඡේදයේදී, දානියෙල් එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේද නිරූපණය කරනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම නියෝජනය කරයි. එම පරිච්ඡේදයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දිනවල ජනතාවට සිදුවනු ඇත්තේ කුමක්දැයි දානියෙල්ට අවබෝධ කරවීම සඳහා තමා පැමිණි බව ගැබ්‍රියෙල් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි. අන්තිම දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සිදුවනු ඇති දේ පිළිබඳ පණිවිඩය, අනාගතවාදී රේඛාව මත අනාගතවාදී රේඛාව තැබීමේ ක්‍රමවේදය මඟින් තහවුරු කරනු ලබන පණිවිඩයක සන්දර්භය තුළ අනාගතවාදී ලෙස ස්ථාපිත කර ඇත. එම යෙදවීම තුළ, පළමු සඳහන් කිරීමේ නියමය මඟින් නිවැරදි අවබෝධය දැකගත හැක්කේ එකට ගෙන එන ලද රේඛා තුළ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර සත්‍ය දෙකම දකින අය විසින් පමණක් බව පෙන්නුම් කරයි. ඔවුන් නම් “දර්ශනය” සහ “කාරණය” යන දෙකම අවබෝධ කරන අය වෙති.

එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් දෙනා අනාවැකිමය පණිවිඩය තේරුම්ගනු ඇත; එහෙත් ඔවුන් එම පණිවිඩය අත්දකිනු ද ඇත, මක්නිසාද පණිවිඩය සහ අත්දැකීම එකිනෙකින් වෙන් කළ නොහැකි බැවිනි. ශුද්ධීකරණය කරන්නේ පණිවිඩයම ය; මක්නිසාද පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සත්‍යය වේ. උන්වහන්සේගේ පණිවිඩය සත්‍යය ලෙස ස්ථිර කරනු ලබන්නේ, එය උන්වහන්සේ කවුරුන්ද, කුමක්ද යන්නෙහි මූලධර්මවලට අතිරේකව හෝ අඩුවෙන් නොවන අනාවැකිමය යෙදුමේ මූලධර්ම තුළින් නිරූපණය කරනු ලබන බැවිනි. උන්වහන්සේ Palmoni ය, අද්භූත සංඛ්‍යාකරු, රහස් ගණන් කරන්නා ය. උන්වහන්සේ අද්භූත භාෂාඥයා ය, ආරම්භය හා අවසානය ය, පළමුවැන්නා හා අන්තිමයා ය, ඇල්ෆා හා ඔමේගා ය. උන්වහන්සේ කවුරුන්ද යන්නෙහි මේ අංගයන්ම, අනාවැකියේ පණිවිඩය ස්ථාපිත කරනු ලබනත්, අනාවැකියේ අත්දැකීම උපදවනත් අනාවැකිමය නියමයන් නිර්වචනය කරයි.

ෂිනාර්හි මහා ගංගා දෙකක් වන උලයි සහ හිද්දෙකෙල් පර්සියානු ගල්ෆ් වෙත ළඟා වීමට පෙර, ඒවා එක්වන ස්ථානය අසල ශට් අල්-අරබ් නම් වගුරුබිම් ප්‍රදේශයක් සෑදෙයි; එහෙත් ඒවා එක් ම ගංගාවක් බවට ඒකාබද්ධ නොවේ. ශට් අල්-අරබ් යනු යුප්‍රාතේස් සහ ටයිග්‍රිස් ගංගාවන්ගේ එකීභාවයෙන් මෙන්ම තවත් කුඩා ගංගා සහ දොළ කිහිපයකින් ද නිර්මිත ගංගා ඩෙල්ටාවකි. කෙසේ වෙතත්, ඩෙල්ටා ප්‍රදේශය තුළ පවා යුප්‍රාතේස් සහ ටයිග්‍රිස් තම තමන්ගේ වෙනස් අනන්‍යතාව පවත්වාගෙන, පර්සියානු ගල්ෆ් වෙත වෙන වෙනම ගංගාවන් ලෙස ගලා යයි. අනාවැකියේ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර පණිවිඩ ද තමන්ගේ විශිෂ්ට සම්බන්ධතාව පවත්වාගෙන යයි; එහෙත් ඒවා තම නිමාවට—අවසන් දවස්වලදී—ළඟා වන විට, දායක වන ගංගා සහ දොළ කිහිපයක් සහිත ඩෙල්ටාවක් උපදවයි. යේසුස් ස්වාභාවික දේවලින් ආත්මික දේ නිරූපණය කරයි; සහ අවසන් දවස්වලදී සෑම දර්ශනයකම ප්‍රභාවය ඩෙල්ටා ගංවතුර බිමක් සාදයි, නමුත් ඒ මහා ගංගා දෙක තමන්ගේ වෙනස් භූමිකාවන් පවත්වාගෙන යයි.

විසිඑක් දිනක ශෝක කාලය, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා වීථියේ මිය සිටින කාලයට සමාන වේ; එම කාල පරිච්ඡේදය ආරම්භ වන්නේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් සහ ප්‍රමාද කාලයෙන් ය. එම කාල පරිච්ඡේදය සිදුවන්නේ, එකලක්ෂ හතළිස්හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම සම්පූර්ණ කරනු ලබන, ඊට වඩා විශාල කාල පරිච්ඡේදයක් තුළය. 1989 දී අවසාන කාලයෙහි මුද්‍රා තැබීම ආරම්භ වූයේ නොවේ; එය ආරම්භ වූයේ, තෙවන දූතයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින බැස ආ විටය. උන්වහන්සේ තම ජනතාව කාදෙශ්හි ඔවුන්ගේ දෙවන පැමිණීම වෙත ගෙන ආහ; මෙවර සූදානම්ව සිටින අල්ප සංඛ්‍යාව පොරොන්දු දේශයට ඇතුල් වන්නේය. 1989 දී අවසාන කාලයෙන් ආරම්භ වී 2001 සැප්තැම්බර් 11 දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඇති වූ අත්දැකීම ඔවුන්ට මුද්‍රා තැබුවේ නැත. මුද්‍රා තැබීම ආරම්භ වූයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ බැස ආ විටත්, තුන්වන විපත්තියේ සත්වන හොරණෑවේ පළමු ස්වරය හඬ නැගූ විටත් ය.

හත්වන හොරනෑව නාදවීමේදී දෙවියන්වහන්සේගේ අභිරහස සම්පූර්ණ කරනු ලබයි; එම අභිරහස වනාහි එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීමය, එය එම හොරනෑව නාදවීමේ කාලය තුළ සිදුවේ. එම හොරනෑව සටහන් තුනක් නාද කරයි, මන්ද එය සත්‍යය වන බැවිනි. පළමු සටහන 2001 සැප්තැම්බර් 11 විය; දෙවන සටහන 2023 ඔක්තෝබර් 7 විය; තෙවන සටහන, එනම් එම සටහන් තුනෙන් අවසාන එක, ළඟදීම පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ය. එම සටහන් තුන වනාහි සත්‍යය තුළ සෑමවිටම පවතින පියවර තුනය. දානියෙල්ගේ දසවන පරිච්ඡේදයේ ස්පර්ශ තුන, ඔහුගේ අත්දැකීම හත්වන හොරනෑවේ සටහන් තුනින් නිරූපිත ඉතිහාස කාලපරිච්ඡේදයට සම්බන්ධ කළේය.

දසවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් විසින් නිරූපණය කරන ලද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ස්වරූපයට පරිවර්තනය වීමේ ප්‍රතිඵලය උත්පාදනය කරන එම ප්‍රවචනමය පණිවිඩය, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට අවසාන දිනවල සිදුවන දේ පිළිබඳ පණිවිඩයයි; එහෙත් සාමාන්‍ය අර්ථයකින් අවසාන දින පිළිබඳ නොවේ. එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අවබෝධ කරගෙන අත්දකින පණිවිඩයයි.

ගබ්‍රියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ නිරූපිත අනාගතවාක්‍යමය ඉතිහාසය ඉදිරිපත් කිරීමට ආරම්භ කරන විට, ඔහු විශේෂිත අනාගතවාක්‍ය රේඛා ඉදිරිපත් කරයි. පළමු පද දෙක, අවසාන කාලයේ 1989 දී, සයිරස්ගෙන් (පළමුවන බුෂ් ලෙස) ආරම්භ වී, හතළිස් පස්වන ජනාධිපති (හයවන) ලෙස ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප්ගේ ඉතිහාසය දක්වා ඉදිරියට ගොස්, එහිදී අනාගතවාක්‍යමය ඉතිහාසය නවතී; එවිට තුන්වන හා සිව්වන පදවල හත්වන රාජධානිය ලෙස එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ (මහා අලෙක්සැන්ඩර්) ඉතිහාසය සම්බන්ධයෙන් කථා කරනු ලැබේ. එබැවින්, ගෝලීයවාදීන් උද්දීපනය කරන ධනවත් හයවන ජනාධිපති ලෙස ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් පිළිබඳ පණිවුඩය, එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ ඉටු වන සත්‍යයකි. එබැවින්, එය වර්තමාන සත්‍යය වේ.

පස්වන වගන්තියෙන් නවවන වගන්තිය දක්වා, ක්‍රි.ව. 538 දී සින්හාසනය මත ස්ථාපිත කරන ලද පාප් පදවියේ ඉතිහාසය, මරණාන්තික තුවාලය ලැබූ අවස්ථාව දක්වාද, 1798 දී වූ අවසාන කාලය දක්වාද, ප්‍රකාශ කර ඇත. නියත වශයෙන්ම මෙය අත්‍යවශ්‍ය හා වැදගත් සත්‍යයකි; මන්ද එය හතළිස්වන වගන්තිය තහවුරු කර ස්ථිර කරයි. එහෙත්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහසෙහි මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සිදුවන කිසියම් විශේෂ අනාවැකිමය වාර්තාවක් එය සපයන්නේ නැත. පස්වන වගන්තියෙන් නවවන වගන්තිය දක්වා වූ වගන්ති මෙන්ම, දසවන වගන්තියද හතළිස්වන වගන්තියේ වලංගුභාවය තහවුරු කරයි; එහෙත් මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සම්පූර්ණ වන අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ එය සාකච්ඡා නොකරයි. කෙසේ වෙතත්, එය 1989 වසර සලකුණු කරයි; එබැවින්, හතළිස් එක්වන වගන්තියේ සඳහන් ඉරිදා නීතිය දක්වා, 1989 සිට නිහඬ කාල පරිච්ඡේදයක් අත්හැරීම මඟින් ස්ථාපිත කරයි.

එකොළොස්වන පදයෙන් පහළොස්වන පදය දක්වා, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතරදහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සම්පූර්ණ වන ඉතිහාසය හඳුනා දක්වයි. එම පද දෙක හා තුන අතරද, හතළිස්වන පදයේ 1989 සහ හතළිස්එකවන පදයේ ඉරිදා නීතිය අතරද සැඟවී ඇති ඉතිහාසය තුළ ගැළපෙයි. එම පද නිසැකවම වර්තමාන සත්‍යය වන අතර, එම පදවල අවබෝධයෙන් අදහස් කරන ලද ප්‍රයෝජන අස්වැන්න නෙළා ගැනීමට නම්, ඒවා එලෙසම හඳුනාගත යුතුය.

අභිප්‍රේත ප්‍රයෝජන දෙගුණයකි; මන්ද, එය එහි නිරූපිතව ඇති අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ අවබෝධයද, එම පණිවිඩයේ සත්‍යයන්ගේ අවබෝධයෙන් උපදවන අත්දැකීමද නියෝජනය කරයි. මුද්‍රා කිරීමේ කාලය තුළ සම්පූර්ණ වෙමින් පවතින, අවසාන දැනුම් වර්ධනයක් වන එම පණිවිඩය පිළිබඳ අවබෝධයම, එක් ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස අතර සිටිනු ලබන්නවුන් ශුද්ධ කරන්නේය. මේ හේතුවෙන්, එම පද අභ්‍යන්තර හා බාහිර දෘෂ්ටිකෝණයෙන් සලකා බැලීම වැදගත්ය.

ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාරය” යනු එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයට නියත වශයෙන්ම අයත් වන අතර, දෙවැනි හා නවවැනි අධ්‍යායයන්හි නිරූපිත දානියෙල්ගේ යාච්ඤා දෙක, මෘගයාගේ රූපයෙන් නිරූපිත අනාවැකිමය ඉතිහාසය අවබෝධ කරගැනීම සඳහා වූ ද්විත්ව යාච්ඤාවක්ද, තමන්ගේ පාප හා තම පියවරුන්ගේ පාප සමාවීම පිණිස ලෙවී කථාව විසිහයේ යාච්ඤාව සම්පූර්ණ කරන අය විසින් උපදවනු ලබන අත්දැකීම ලබීම පිණිස වූ යාච්ඤාවක්ද නියෝජනය කරයි. බාහිර යාච්ඤාව මෘගයාගේ රූපය හඳුනා දෙයි; අභ්‍යන්තර යාච්ඤාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ රූපය උපදවයි.

දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ විවිධ කොටස්වල නිරූපිත වූ, විශේෂයෙන් මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සම්පූර්ණ වන ඉතිහාසය පිළිබඳ අවබෝධය, දෙවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ ප්‍රාර්ථනාව මඟින් නිරූපණය කර ඇත. ඔහුත් ශ්‍රේෂ්ඨ තිදෙනාත්, ලෝහමය රූපය පිළිබඳ නෙබුකද්නෙශර්ගේ සිහිනයේ ගුප්ත පණිවිඩය අවබෝධ කරගැනීමට සෙවූහ. නෙබුකද්නෙශර්ගේ සැඟවුණු සිහිනයෙහි නිරූපිත වූ අනාවැකිමය ඉතිහාසය පිළිබඳ නිවැරදි අවබෝධය හඳුනාගනු ලබන විට, එම අවබෝධය, අවබෝධ කරගන්නන්ට, දානියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයේ ප්‍රාර්ථනාවෙන් නිරූපිත වූ සම්පූර්ණ පසුතැවිල්ලේ අත්දැකීම ඔවුන් පෞද්ගලිකව ඉටු නොකරන්නේ නම්, තමන්ට කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් නොමැති බව හඳුනාදෙයි.

දානියෙල් පොතේ දසවන අධ්‍යායයේ දානියෙල් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අත්දැකීම, එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ අවසාන කාලයේ සිදුවීම් පිළිබඳ අනාවැකිමය කථානායකත්වයෙන් වෙන් කිරීම, අනාවැකි විෂයයේ ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස අසමත් වීමකි. දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ එකොළොස් සහ දොළොස් වගන්තිවල සීමාභූමියේ යුද්ධය, රාෆියා සටන සහ දකුණු රජුගේ ජයග්‍රහණය, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයෙහි ලකුණු කර ඇති නියෝජිත යුද්ධ තුනෙන් දෙවන එක නියෝජනය කරයි. මේ සත්‍යයේ අනාවරණය දෘශ්‍යයට ගෙන එන යතුර වන්නේ, දහවන වගන්තියේ උතුරු රජු “ගලා බසමින් ඉක්මවා යාම” සහ “බලකොටුව” දක්වා (ගෙල දක්වා) පැමිණීම යන ප්‍රකාශයන් පිළිබඳ අද්භූත භාෂාඥයා විසින් කළ භාවිතයයි. උන්වහන්සේ “ගලා බසමින් ඉක්මවා යාම” පිළිබඳව කතා කරන තවත් වගන්ති දෙකක් ද සපයා, එමඟින් සිදුවීම් පිළිබඳ අනාවැකිමය කථානායකත්වයත්, එම සිදුවීම් පිළිබඳ අවබෝධය නිපදවිය යුතු අත්දැකීමත් එකට බැඳ දක්වයි.

2014දී, පුටින් යුක්රේනයේ යුද්ධයක් ආරම්භ කළේය; එමෙන්ම, එකොළොස්වන අධ්‍යායේ එකොළොස්වන පදයෙන් නිරූපිත මෙම සත්‍යය හඳුනාගැනීම සඳහා, අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නා පළමුව දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ දහවන පදය, එම අධ්‍යායේම හතළිස්වන පදයේ දෙවන කොටස නිදර්ශනය කරන ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරන බව දක්නට හැකි විය යුතුය. ඔවුන් එය හඳුනාගත් පසු, දහවන පදය හතළිස්වන පදයට එකතු කරන දෙය නම්, 1989දී සෝවියට් සංගමය අතුගා දමනු ලැබූ විට, උතුරේ රජු ඔහුගේ බලකොටුව (එනම් “ගෙල”) දක්වා පමණක් නැඟ ගිය බව යි. එහෙත්, යෙසායා අධ්‍යාය 8 පදය 8 ඔහු දකින තුරු, අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නාට එයින් කුමක් සූචිත වූයේදැයි දැනගත නොහැකි විය. එවිට, බයිබලයේ තුන් වරක් පමණක් භාවිත කරන ලද ප්‍රකාශනයක් මගින් එම පද තුනම එකිනෙකට බැඳී ඇති බව හඳුනාගැනීමට ඔහුට අනාවැකිමය අධිකාරිය ලැබෙනු ඇත.

එවිට “උතුරා ගලා ගොස් ඉක්මවා යාම” යන ප්‍රකාශය බයිබලයේ වාර තුනකින් පෙනී සිටීම අරමුණකින් කරන ලද පුනරාවර්තනයක් බවට ශිෂ්‍යයාට දෙවන සාක්ෂියක් අවශ්‍ය වනු ඇත. මෙම සත්‍යයට අදාළ දෙවන සාක්ෂිය ස්ථාපිත වන්නේ, ඒ පද තුනම (සාක්ෂි) තුළ උතුරේ රජෙක් දකුණේ රජෙකුට පහර දෙන බව හඳුනා දෙන නිසාය. එම සාක්ෂි තුන, අභ්‍යන්තර සාක්ෂි වර්ග දෙකකින් එකම සංකේතාත්මක ඉතිහාසය බවට තහවුරු කරනු ලැබීමෙන්, අනාගතවාදය අධ්‍යයනය කරන ශිෂ්‍යයාට ඒ පද තුනම එකිනෙක මත, පේළියක් මත පේළියක් යන ආකාරයෙන් තැබීමට මඟ පෙන්වයි. එම යෙදවීම, උතුරේ රජෙකු සහ දකුණේ රජු අතර සටන නිරූපණය කරන ඒ පදවල අන්තර්ගතය පුළුල් කරයි.

යෙසායාගේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ අටවන හා නවවන වචන, දහවන වචනයේ සඳහන් “කොටුව” කුමක් නියෝජනය කරන්නේද යන ගුප්ත ප්‍රශ්නය විසඳීමට ප්‍රධාන යතුර සපයයි; මන්ද “කොටුව” යන්න සඳහා භාවිත වන හෙබ්‍රෙව් වචනයම, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සත්වන වචනයේ දකුණු දේශයේ රජු ඇතුළු වූ “කොටුව” ද වන බැවිනි. “කොටුව” යන්න දානියෙල් 11:31 හි “ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය” යන ප්‍රකාශයේ “ශක්තිය” ලෙසද පරිවර්තනය කර ඇත. එබැවින්, එම වචන දෙක (7 සහ 31) “කොටුව” යනු රාජ්‍යයක හෝ රජෙකුගේ අගනුවර බවට සාක්ෂි දෙකක් සපයයි. එම කාරණය සාක්ෂි දෙකක් මත (දෙකම එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ) ස්ථාපිත වූ පසු, යෙසායා සත්වන පරිච්ඡේදයේ අටවන හා නවවන වචනවල තම ගුප්ත ඡේදයෙන් හඳුන්වන දෙය, අභ්‍යන්තර සාක්ෂි දෙකක් මඟින් “කොටුව” යනු රාජ්‍යයක අගනුවරක්, නැතහොත් එම රාජ්‍යයේ රජු බව ස්ථාපනය කරන විට, 1989 ට පෙර මොස්කව් අගනුවර වූ රුසියාව තම අගනුවර ලෙස දරන සෝවියට් සංගමයට, එහි ප්‍රධානියා ලෙස මිකාල් ගොර්බචොව් සිටි බව ස්ථාපිත කරයි. ගොර්බචොව්ගේ දෘශ්‍ය ලක්ෂණය වූයේ ඔහුගේ නළල වීම අහම්බයක් නොවේ.

පේළියෙන් පේළියට, මෙම අදාළකිරීමේ නිගමනය එහි වැදගත්කම අවධාරණය කරමින් මෙසේ පවසයි: “නුඹලා විශ්වාස නොකරන්නහු නම්, නියත වශයෙන්ම නුඹලා ස්ථාපිත කරනු නොලැබෙන්නහුය.” යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: “අඥානවන්තයෙනි, අනාගතවක්තෘවරුන් පැවසූ සියල්ල විශ්වාස කිරීමට සිතෙන් මන්දගාමීවන්නෙනි.” [ලූක් 24:25 බලන්න] එස්රා මෙසේ ලියා ඇත: “ඔව්හු උදෑසනම ඉක්මනින් නැඟී, ටෙකෝවාගේ වනයට පිටත්ව ගියෝය. ඔවුන් පිටත්ව යද්දී, යෙහෝෂාපත් නැඟී සිට මෙසේ කීවේය: යූදායෙනි, යෙරුසලමේ වාසය කරන්නෙනි, මා සවන් දෙන්න; ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කරන්න, එවිට ඔබ ස්ථාපිත කරනු ලබන්නහුය; උන්වහන්සේගේ අනාගතවක්තෘවරුන් විශ්වාස කරන්න, එවිට ඔබ සෞභාග්‍යවත් වන්නහුය.” [2 වංශාවලිය 20:20 බලන්න] එළිදරව් පොතේ සත් වරක් ඇසීමට වූ ආඥාව දෙනු ලැබේ. “කනක් ඇත්තේ කවුරුන්ද, ආත්මයාණන් වහන්සේ සභාවන්ට කියන දේ ඔහු අසාවා.”

ස්ථිර කරනු ලැබීම යනු ඥානවන්ත කන්‍යාවන් අතර සිටීමය; මක්නිසාද මෝඩයෝ අනාගතවක්තෘවරුන් විශ්වාස කිරීමට හෘදයෙන් මන්දයෝය. ඥානවන්තයෝ දෙවියන්වහන්සේ තම අනාගතවක්තෘවරුන් මඟින් ප්‍රකාශ කළ දේ විශ්වාස කරති; ඔවුහු ස්ථිර කරනු ලැබ සමෘද්ධිමත් වෙති, මක්නිසාද ඔවුහු ආත්මයාණන්වහන්සේ සභාවන්ට කියන දේ අසති. රුසියාව හඳුනාගැනීමත්, 2014 දී එය යුක්රේනයට විරුද්ධව ආරම්භ කළ යුද්ධයත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඒ සත්‍යයම මුද්‍රා විවෘත කරන කාලය තුළ අනාගතවාක්‍යයෙහි ඥානවන්ත ශිෂ්‍යයන් වන අය ස්ථිර කරන්නේ එයය.

ඒ සත්‍යය 2001 ට පසුව වූ 2014 දී ඉතිහාසයට පැමිණියේය; එබැවින් එය එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රාතැබීමේ කාලය තුළ පිහිටා ඇත. ඊළඟ වර්ෂය වන 2015 දී, 1989 හි කාලයේ අවසානයේ සිට හයවැනි ජනාධිපති වන, ධනවත්ම ජනාධිපති, ගෝලවාදීන් අවුස්සන්නට ආරම්භ කළේය. දහවන පදය 1989 ඉතිහාසය හඳුනාදක්වයි; එහෙත් එය රුසියාව “කොටුව” ලෙසද ස්ථාපිත කරයි; ඊළඟ පද දෙක තුළ රුසියාව නියෝජිත යුද්ධවල දෙවන සටන ආරම්භ කරනු ඇත, සහ පුටින් එම සටන ජයගනු ඇත. එම පදවල සත්‍යය, ඒවා නියෝජනය කරන ඉතිහාසය සම්පූර්ණ වන විට, මුද්‍රාවෙන් විවෘත කෙරේ.

එකොළොස්වන හා දොළොස්වන වචනවල අනාවැකිය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ එහි ඓතිහාසික ඉටුවීම මඟින් මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලැබේ; එහෙත් “පේළිය මත පේළිය” අනුව, මෙම වචන සමඟ සම්බන්ධ වූ තවත් වැදගත් කරුණක් ඇත. අනාවැකි අධ්‍යයනය කරන්නා “පුරා ගලා යාම සහ ඉක්මවා යාම” යන අංශ තුන එකට ගෙන ඒම සඳහා, ඔහු හැටපහ අවුරුදු අනාවැකියද අනාවැකි රේඛාව තුළට ගෙන ආ යුතුය. හැටපහ අවුරුදු අනාවැකිය, අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකි දෙකේ ආරම්භය සලකුණු කරයි, සහ ඒවා එකිනෙකින් අවුරුදු හතළිස් හයක් අතරින් ආරම්භ වන බව හඳුනා දෙයි. ආරම්භයේදී හැටපහ අවුරුදු කාලය හඳුනා දීමෙන්, අල්ෆා සහ ඔමේගා අවසානයේදීද හැටපහ අවුරුදු කාලයක් නිපදවන බවද එය හඳුනා දෙයි.

ආරම්භයේද අවසානයේද ඇති අවුරුදු හැටපහක් එකිනෙකා ත්‍රිත්ව සලකුණු-ස්ථානවල මුද්‍රාව දරයි. පළමුවැන්න ක්‍රි.පූ. 742 වන අතර, අනතුරුව අවුරුදු දහනවයකට පසු ක්‍රි.පූ. 723 ද, තව අවුරුදු හතළිස් හයකට පසු ක්‍රි.පූ. 677 ද වේ. එම සලකුණු-ස්ථාන තුන අවසානයෙහි 1798, 1844, සහ 1863 ලෙස නිරූපිත වේ. ආරම්භයේ (Alpha) ඇති හතළිස් හය අවුරුදු කාලය දේවමාළිගාවත් සෙනඟත් පාගා දමනු ලැබීම නියෝජනය කරන අතර, අවසානයේ (Omega) ඇති හතළිස් හය අවුරුදු කාලය ශුද්ධස්ථානයත් සෙනඟත් නැවත පිහිටුවීම නියෝජනය කරයි; එවිට ගිවිසුමේ දූතයා (Alpha සහ Omega ද වන ඔහු), 1798 සිට 1844 දක්වා වූ එම හතළිස් හය අවුරුදු තුළ ඔහු උත්ථාපනය කළ දේවමාළිගාවට හදිසියේම ඇතුල් වනු ඇත.

ක්‍රි.පූ. 742 වර්ෂයේ යෙසායා විසින් එම අනාවැකිය ප්‍රකාශ කළ කාලයේදී, වසර දහනවයකින් පෙරට ගෙන යන ලද වසර හතළිස් හය, ඒවායේ අවසානයේ වසර හතළිස් හයක් නියෝජනය කරන අතර, එම අවසානයට පසුව චයස්මික රටාවක් තුළ වසර දහනවයක් අනුගමනය කරයි. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ වසර දහනවය, එම ඉතිහාසයේ සිදු වූ කැරැල්ල හේතුවෙන් අසම්පූර්ණව ඉතිරිව ගිය එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සම්බන්ධයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අභිප්‍රායන් සඳහා දෘෂ්ටාන්තයක් සපයයි. දානියෙල් 11 වන අධ්‍යායේ 10 සිට 12 දක්වා වාක්‍යයන් සම්බන්ධයෙන් සත්‍ය වචනය නිවැරදිව බෙදීම පිණිස අනාවැකි ශිෂ්‍යයෙකුගෙන් අවශ්‍ය වන කාර්යය, (ඔබ විශ්වාස කරන්නේ නම්) 2014 දී රුසියාව යුක්රේනය තුළ යුද්ධයක් ආරම්භ කරන බව පමණක් ස්ථාපිත කරන්නේ නොව, එම යුද්ධය එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්‍රාතැබීමේ කාලයේ ආරම්භ කරනු ලබන බවද ස්ථාපිත කරයි. එම වාක්‍යයන් මගින් නියෝජනය කරනු ලබන අනාවැකිමය ඉතිහාසය කොතරම් වැදගත් වුවද, එම ඉතිහාසයේ සත්‍යයම මුද්‍රාමෝචනය කරනු ලබන ඉතිහාසය ද 1844 සිට 1863 දක්වා වූ වසර දහනවයේ ඉතිහාසය මගින්ද නියෝජනය කරනු ලැබේ.

1844 තුන්වැනි දූතයාගේ පැමිණීම හඳුන්වා දෙයි, සහ එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින තුන්වැනි දූතයාගේ පැමිණීමේ ප්‍රතිරූපයක් වේ. 1863 යෙරීහෝව නැවත ගොඩනැගීමෙන් සංකේතවත් කළ කැරැල්ල නියෝජනය කරයි. 1863 යන මාර්ගලකුණ ද ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී “යෙරීහෝවේ පවුරු බිඳ හෙළීමට” භාවිත කරනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ආජ්ඥාපාලනයද ප්‍රතිරූපවත් කරයි. අප සලකා බලන මෙම පදවලින්, දහසය වන පදය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි. එකොළොස් වන පදය 2014 සිට පුටින්ගේ අවසාන ජයග්‍රහණය දක්වා සලකුණු කරයි. දහතුනෙන් පහළොව දක්වා පදවල නිරූපිත පරිදි, මෙම පද දෙවන ප්‍රොක්සි යුද්ධයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙයි; එයට පසු තුන්වැනි ප්‍රොක්සි යුද්ධය අනුගමනය කරයි.

දෙවන පදය එකොළොස්වන හා දොළොස්වන පද සමඟ එකට සම්බන්ධ කළ විට, 2014 දී ආරම්භ වූ යුක්රේන යුද්ධය අප හඳුනාගනිමු; එය අනතුරුව 2015 දී එක්සත් ජනපද ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය විසින් අනුගමනය කරන ලදී, සහ පසුව 2016 දී අතිශය ධනවත්ම ජනාධිපතිවරයාගේ තේරී පත්වීම සිදු විය. දොළොස්වන පදය අනුගමනය කරන්නේ, ඉරිදා නීතියට පෙර අවසාන ජනාධිපතිවරයා විසින් තුන්වන ප්‍රොක්සි යුද්ධයේදී සිදු කරන ප්‍රතිප්‍රහාරයයි. සීමා රේඛාවේ සටන වන දෙවන ප්‍රොක්සි යුද්ධය, හයවන සහ අතිශය ධනවත්ම ජනාධිපතිවරයාගේ තේරී පත්වීමට තරමක් පෙර ආරම්භ විය.

1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසය තුළ, එසෙකියෙල්ගේ දණ්ඩ දෙක එක්කරනු ලැබීමට නියමිත විය. ඒවා එක්කිරීම නියෝජනය කළේ දෙවත්වය හා මානවත්වය එක්වීමය; එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාර්යයයි. 1844දී තුන්වන දූතයා පැමිණ, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව, සබත් දවස, සහ තුන්වන දූතයා සමඟ සම්බන්ධ වූ ආලෝකය මුද්‍රාවෙන් විවෘත කළේය. 1849දී, මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේදී විසිර යාමකට ලක්වූ විසිරුණු රැළ එක්රැස් කරනු පිණිස, ස්වාමින්වහන්සේ දෙවන වරට තම අත දිගු කළසේක. 1850දී, “යෙරිකෝවෙහි පවුරු බිඳ හෙළීමට” තම සෙනඟ නායකත්වය දෙන අතර, ඔවුන් ප්‍රකාශ කළ යුතු පණිවුඩය රූපමය ලෙස පැහැදිලි කිරීමට හබක්කුක්ගේ දෙවන චාට්පත සකස් කරනු පිණිස, උන්වහන්සේ තම සෙනඟට මඟ පෙන්වූසේක. එම චාට්පතෙහි “පැරණි චාට්පතෙහි” තිබූ පරිදිම “සත් වර” ද ඇතුළත් විය.

1856දී, “යෙරිකෝවේ යුද්ධය”ට පෙර තම සෙනඟ මුද්‍රා තැබීමට නියමිත වූ ආලෝකය උන්වහන්සේ විසුරුවා හැරිය සේක. එම ආලෝකය, අල්ෆා සහ ඔමේගා විසින් විලියම් මිලර්ට හෙළි කළ ප්‍රථම ආලෝකයේ වර්ධනයක් විය. එය, පුරාණ යෙරිකෝවේ යුද්ධයේ නැවත නැවතත් නිරූපිත වූ “සත් වාර” පිළිබඳ ආලෝකය විය. තම සෙනඟ මුද්‍රා තැබීමට නියමිත වූ එම ආලෝකය, ඔවුන් අවදි කිරීමටත්, ඔවුන් නැවත වරක් ෆිලඩෙල්ෆියාගේ අත්දැකීමට පරිවර්තනය කිරීමටත් නියමිත වූ ලාඔදිකියාගේ පණිවිඩයද විය. එම අවසාන ආලෝකය ප්‍රථම ආලෝකයේ වර්ධනයක් වූ නමුත්, උන්වහන්සේගේ සෙනඟ එම ආලෝකය නොසලකා හැර, ස්වයංක්‍රීයව ලාඔදිකියාගේ වනයෙහි අයාලේ සැරිසරීම තෝරාගත්හ. 1844, 1849, 1850, 1856 සහ 1863 යන වර්ෂ පහ, 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසයේ නිරූපිත සලකුණු පහක් නියෝජනය කරයි.

අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙම අධ්‍යයනය තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.