එළිදරව් පොතේ දසවැනි පරිච්ඡේදයේ, පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩවල ඉතිහාසය නිරූපණය කරනු ලබන ස්ථානයේ, දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දවස්වල ජනතාවගේ සංකේතයක් ලෙස යොහන්ට, ඔහු සංකේතාත්මක ලෙස නිරූපණය කළ එම ඉතිහාසයේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමක් ඇති වීමට නියමිත බව කලින්ම දන්වා තිබුණි; තවද, එම බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම මීලරයිට්වරුන්ගේ අවබෝධයෙන් මුද්රා තබා තබන ලද්දේ ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල පරීක්ෂා කිරීම පිණිස වූ, පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසයේ අංගයම විය.
ඉන්පසු ස්වර්ගයෙන් මා ඇසූ හඬ නැවත මට කතා කොට මෙසේ කී ය: මුහුද මතත් පොළොව මතත් සිටින දූතයාගේ අතෙහි විවෘතව තිබෙන කුඩා පොත ගොස් ගෙන එන්න. එවිට මම දූතයා වෙත ගොස්, ඒ කුඩා පොත මට දෙන ලෙස ඔහුට කීවෙමි. ඔහු මට කතා කොට, එය ගෙන කා දමන්න; එය නුඹේ උදරය තිත්ත කරනු ඇත, නමුත් නුඹේ මුඛයට එය මීපැණි මෙන් මිහිරි වන්නේයැයි කී ය. එවිට මම දූතයාගේ අතින් ඒ කුඩා පොත ගෙන කා දැමුවෙමි; එය මගේ මුඛයේ මීපැණි මෙන් මිහිරි විය; නමුත් එය කා දැමූ වහාම, මගේ උදරය තිත්ත විය. එළිදරව් 10:8–10.
දහවන වගන්තියේ, යෝහන් අගෝස්තු 11, 1840 දින, බලවත් දූතයා තම අතේ කුඩා පොතක් රැගෙන බැස ආ අවස්ථාවෙන්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින වූ මහත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම දක්වා වූ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. එම ඉතිහාසය සංකේතාත්මකව නියෝජනය කිරීමට පෙර, කුඩා පොත ඔහු භුක්ති කළ විට, “එය නුඹගේ උදරය තිත්ත කරනු ඇත, එහෙත් නුඹගේ මුඛයේ එය මී පැණි මෙන් මිහිරි වනු ඇත” යනුවෙන් ඔහුට දැනුම් දෙමින්, ඔහු “ස්වර්ගයෙන් ඇසූ හඬින්” ඔහුට පවසනු ලැබේ. එම තිත්ත බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඇදහිල්ල පරීක්ෂා කළ දෙය වූ අතර, එය පැමිණීමට පෙර එම බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම පිළිබඳව ඔවුන් දැන සිටීම ඔවුන්ට යහපත් නොවීය. එහෙත් යෝහන් නියෝජනය කරන්නේ, පළමු හා දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය වන සිද්ධි රේඛාංකනයට අදාළ සත්ය කරුණු දැන සිටිය යුතු, අන්තිම දවස්වල ජනතාවය.
එම ශුද්ධ ඉතිහාසය අනුව, අවසාන දිනවල ජනතාව මත පරීක්ෂාවක් පැමිණෙන බව හඳුන්වා දෙන අතර, එය පරීක්ෂාවට පෙර ඔවුන්ට කලින් අවබෝධ කරගැනීම ඔවුන්ගේ යහපතට නොවූ යම් කරුණක් මත පදනම් වූ පරීක්ෂාවක් වනු ඇත; එසේ වුවද, එය මිලර්වාදීන්ගේ අත්දැකීමට සර්වථා එකම අත්දැකීම නොවීය. නමුත් එය පළමු සහ දෙවන දූතයා විසින් නිරූපිත සිදුවීම්වල විස්තරණයට සම්පූර්ණයෙන් ගැළපුණේය, මන්ද සත් ගර්ජනාවන් ද “තමන්ගේ අනුපිළිවෙළ අනුව හෙළි කරනු ලබන අනාගත සිදුවීම්” නියෝජනය කරන බැවිනි.
මිලෙරයිට්වරුන්ගේ මූලික ඉතිහාසය දැන සිටීම අවශ්ය වූවත්, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දවස්වල ජනතාව මිලෙරයිට්වරුන්ට සිදුවූ සිදුවීම් මාලාවම ඉටු කරනු ඇත; එහෙත් මිලෙරයිට්වරුන්ට පරීක්ෂාවක් වූ දෙය—එය ඔවුන්ට පෙර සිට දැන නොසිටීමම ඔවුන්ට වඩාත් යහපත් වූ දෙය—වෙනස් පරීක්ෂාවක් වනු ඇත. එය ඇතිකරනු ලැබුවේ, යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්රා විවෘත කරන කාලය ළඟා වන තුරු මුද්රාබද්ධ කර තබා තිබූ එක් අංගයක් මඟිනි; එය දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන වාක්යයේ සඟවනු ලැබූ ඉතිහාසයේ සිදුවේ.
මුද්රා තබා තිබූ දේ දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින ජනතාව පරීක්ෂා කිරීම සඳහාම නියම කර තිබුණි; එම පරීක්ෂාව මිලෙරයිට්වරුන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූ මාර්ග-සලකුණ සමඟ ගැළපෙන එකක් වනු ඇත. මක්නිසාද යත්, මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු ඉටුවීමේදී හෝ අවසාන දිනවල අවසාන ඉටුවීමේදී හෝ වේවා, සප්ත ගර්ජනා යනු “සිදුවීම්වල විස්තරාත්මක රේඛාංකනයක්” වූ අතර, එය “ඒවායේ අනුපිළිවෙළ අනුව හෙළිදරව් කරනු ලබන” එකක් විය.
විශාල වශයෙන් හඳුනාගෙන නොතිබූ කරුණ නම්, 1840 අගෝස්තු 11 වන දින කුඩා පොත සමඟ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අවතරණයේ ඉතිහාසය යොහන් විසින් නියෝජනය කරමින් 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ඇති වූ මහත් බලාපොරොත්තුභංගය දක්වා එය පෙන්වා දෙන ආකාරයෙන්ම, ඒ ම ඉතිහාසය 1844 අප්රේල් 19 වන දින දෙවන දූතයාගේ අවතරණය මඟින්ද නියෝජනය කරනු ලැබූ බවය. පළමු බලාපොරොත්තුභංගය යනු 1840 අගෝස්තු 11 වන දින කුඩා පොත භුක්ති කරගත් පසු 1844 අප්රේල් 19 වන දින බලාපොරොත්තුභංගයට මුහුණ දුන් යොහන්ගේ බලාපොරොත්තුභංගය ලෙස අවබෝධ කරගත හැක. එම බලාපොරොත්තුභංගය පැමිණි කල, දෙවන දූතයා තම අතෙහි “ලියවිල්ලක්” රැගෙන අවතරණය විය.
“පෘථිවියට බැස එන පිණිස තවත් බලවත් දූතයෙක් නියම කරනු ලැබීය. යේසුස් වහන්සේ ඔහුගේ අතට ලියවිල්ලක් තැබූසේක; ඔහු පෘථිවියට පැමිණි කල, ‘බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත’ යයි මොරගැසීය. එවිට මම නැවතත් බලාපොරොත්තු බිඳුණු අය තමන්ගේ ඇස් ස්වර්ගය දෙසට ඔසවා, තමන්ගේ ස්වාමීන් වහන්සේගේ ප්රකාශවීම විශ්වාසය සහ බලාපොරොත්තුවෙන් අපේක්ෂා කරමින් සිටින බව දුටුවෙමි. නමුත් බොහෝ දෙනෙක්, නින්දේ පසුවන්නන් මෙන්, මෝඪ අස්ථාවරයක තවමත් රැඳී සිටින බව පෙනුණි; එහෙත් ඔවුන්ගේ මුහුණු මත ගැඹුරු ශෝකයේ ලකුණු මට දැකගත හැකි විය. බලාපොරොත්තු බිඳුණු අය ශුද්ධ ලියවිලි තුළින් තමන් ප්රමාද වීමේ කාලයේ සිටින බවත්, දර්ශනයේ සම්පූර්ණ වීම ඉවසීමෙන් බලා සිටිය යුතු බවත් දුටුවෝය. 1843 දී තමන්ගේ ස්වාමීන් වහන්සේ දෙස බැලීමට ඔවුන් පෙළඹවූ ඒම සාක්ෂියම, 1844 දී උන්වහන්සේ අපේක්ෂා කිරීමට ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීය. එහෙත් 1843 දී ඔවුන්ගේ විශ්වාසය සලකුණු කළ ඒ උද්යෝගය බහුතරය සතුව නොතිබූ බව මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම ඔවුන්ගේ විශ්වාසය මඳකර තිබුණේය.” Early Writings, 247.
දහවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් නියෝජනය කරන මිලරයිට් ඉතිහාසය, පළමු දේවදූතයාගේත් දෙවැනි දේවදූතයාගේත් ඉතිහාසයයි. පණිවිඩයක් සමඟ පළමු දේවදූතයාගේ බැස ඒමත්, පණිවිඩයක් සමඟ දෙවැනි දේවදූතයාගේ බැස ඒමත්, දෙකම අනිවාර්යයෙන්ම බලාපොරොත්තුභංගයෙන් අවසන් වූ, ඒ ඒ අනුරූප ඉතිහාසවල ආරම්භය සලකුණු කරයි; එහෙත් යොහන් වඩාත් සෘජුව නිරූපණය කරන්නේ එම දේවදූතයන් දෙදෙනාගේ මුළු ඉතිහාසයමයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 න් පසුව, තුන්වන දේවදූතයා පණිවිඩයක් සමඟ පැමිණි විටත්, 1863 කැරැල්ලේ බලාපොරොත්තුභංගය, පණිවිඩයකින් ආරම්භ වී බලාපොරොත්තුභංගයෙන් අවසන් වන කාල පරිච්ඡේදයක තුන්වන සාක්ෂිය සපයයි.
2020 ජූලි 18 දින තුන්වන දූතයාගේ චලනයෙහි පළමු අසමත්භාවය, මිලර්වාදීන්ගේ පළමු අසමත්භාවයට සමාන්තර විය. 1844 සත්යය පිළිබඳ යම් සංඛ්යාත්මක ගණනයක ඇති වූ වැරදියක් මත තම අත තබාගෙන ස්වාමීන් වහන්සේ එය මුද්රා කළාක් මෙන්, මෙහි ද සත්යයක් මුද්රා කරනු ලැබීය; එම වැරදියෙන් මිලර්වාදීන්ගේ පළමු අසමත්භාවය ඇති විය. පසුව එම වැරදිය තේරුම්ගනු ලැබූ විට, යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා තම අත ඉවත් කළ බැවින්, එම වැරදිය අනාවරණය කරනු ලැබීය. 2020 ජූලි 18 දින ඇති වූ වැරදිය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින උන්වහන්සේ “කාලය තවත් නොවන්නේය” යයි ප්රකාශ කළ කල තම අත ඉහළට එසවූ බව පිළිගැනීමට අකමැති වීම නිසා ඇති කරන ලද්දකි.
එය පළමු දූතයාගේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේ ෆිලඩෙල්ෆියානු චලනය වූවත්, නැතහොත් තෙවන දූතයාගේ ලාඕදිකේයානු චලනයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය වූවත්, උන්වහන්සේගේ හස්තය එම මාර්ගලකුණ නියෝජනය කරයි. 1844 අප්රේල් 19 දා සහ 2020 ජූලි 18 දා, එම බලාපොරොත්තුභංගය විසිරීමේ කාලයක් ඇති කළේය. 1840 අගෝස්තු 11 දින හෝ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින එක්රැස් කරනු ලැබූ අය විසිරී ගියහ; එයින් පසුව ක්රිස්තුස්වහන්සේ සිය ජනතාව දෙවන වරට එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කළ සේක.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බප්තීස්මය මගින් නිරූපිත වන පරිදි, දේවීය සංකේතය අවතීර්ණ වන විටම, ඊට පෙර නොව, උන්වහන්සේ තම ගෝලයන් එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කරන බැවින්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින සිට උන්වහන්සේ ජනතාවක් එක්රැස් කරමින් සිටියේය. ඉන්පසු, විසිරීමක් අනතුරුව, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ජනතාව දෙවැනි වරටත් එක්රැස් කරයි. ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම බප්තීස්මයෙන් ආරම්භ කර තම ගෝලයන් එක්රැස් කළ අතර, කුරුසියෙන් ඇති වූ විසිරීමෙන් පසු, උන්වහන්සේ දෙවැනි වරටත් තම ගෝලයන් එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කළේය. 2023 ජූලි මාසයේ ආරම්භ වූ දෙවැනි එක්රැස් කිරීමක් පිළිබඳ අනාවැකිමය සත්යය, 2020 ජූලි 18 දින මුද්රා තබා තිබූ දෙයක කොටසක් විය, එහෙත් එය මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ අංගයක් බව පැහැදිලිවම පැවතුණි.
දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන වගන්තියේ, අගාධ ගර්තයෙන් නැඟි මෘගයා 2020 දී භූමියේ මෘගයාගේ අං දෙකම නැඟී විනාශ කළේය. 2023 ජූලියේදී, සමිඳාණන් වහන්සේ තම අවසාන දින ජනතාව දෙවන වරට එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කළ සේක. එක්රැස් කිරීමේ ක්රියාවලිය ශුද්ධ මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ නිරූපිත වන අතර, එම ඉතිහාසය තුළ තම ජනතාව දෙවන වරට එක්රැස් කිරීමේ ඓතිහාසික සාක්ෂි දෙකක් ඇත. එක්රැස් කිරීමේ ක්රියාවලිය 2023 ජූලි දක්වා මුද්රා තබා තිබූ භවिष्यවාණිමය අංගයකි. තම ජනතාව දෙවන වරට එක්රැස් කිරීමේ කාර්යය, සත් දෙනාගෙන් වූ අටවැනි ජනාධිපතිවරයාගේ දෙවන තේරීමකට මඳක් පෙර, එනම් යුක්රේන යුද්ධයේ ඉතිහාසය තුළ සම්පූර්ණ වේ.
1840 අගෝස්තු 11 වන දින, සමිඳාණන් වහන්සේ මිලරයිට් ව්යාපාරය එක්රැස් කළ සේක; 1842 මැයි මාසයේ ප්රකාශයට පත් කරන ලද 1843 ප්රස්ථාරය හඳුන්වා දීම මඟින් උන්වහන්සේ එම එක්රැස් කිරීම සලකුණු කළ සේක. එම ප්රස්ථාරය මූලික පණිවිඩය නිරූපණය කළේය; මක්නිසාද එවකට උන්වහන්සේ මිලරයිට් දේවමාළිගාවේ පදනම තබමින් සිටි සේක. 1840 අගෝස්තු 11 වන දින, එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ අවතරණය, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය සමඟ සමාන්තර වන අතර, වෙනත් කරුණු අතර, එය ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් තෝරා ගැනීමේ ආරම්භය සලකුණු කළේය.
“යෝහන්, අන්ද්රෙව්, සීමොන්, පිලිප් සහ නතානියෙල් කැඳවනු ලැබීමත් සමඟ ක්රිස්තියානි සභාවේ පදනම ආරම්භ විය. යෝහන් තම ගෝලයන් දෙදෙනෙකු ක්රිස්තුස්වහන්සේ වෙත යොමු කළේය. එවිට ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙකු වූ අන්ද්රෙව් තම සහෝදරයා සොයාගෙන, ඔහුව ගැළවුම්කරුවා වෙත කැඳවාගෙන ආවේය. ඉන්පසු පිලිප් කැඳවනු ලැබ, ඔහු නතානියෙල් සොයා ගියේය.” The Desire of Ages, 141.
1798 දී ආරම්භ වූ අන්තකාලයේ සිට 1840 අගෝස්තු 11 දක්වා විලියම් මිලර්ගේ කාර්යය, යොහන් බප්තිස්තයාගේ කාර්යය නියෝජනය කළේය. එහෙත්, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අවතරණයෙන් සංකේතවත් කරන ලද පරිදි, ප්රකාශනය 10වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස ආ විට, ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ පදනම් ශිෂ්යයන් “එකතු” කළ සේක. මෙම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා හඳුනා දෙන්නේ, ප්රකාශනය 18වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස ආ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ අන්තිම-දවස් ජනතාව එකතු කළ බවය; එහෙත් මිලරයිට්වරුන් සමඟ වූ පරිදි, මුද්රා තබා තිබූ සත් ගර්ජනා අතරින් එක් අංගයක් මඟින් ඔවුන් පරීක්ෂා කරනු ලැබිය යුතු වූ අතර, අනතුරුව ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව දෙවන වරට එකතු කරන සේක.
දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම-දවස් සෙනඟගේ දෙවන එක්රැස්වීම ආරම්භ වූයේ, දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන වාක්යයේ අතිශය අවසාන භාගයෙන් නියෝජනය වන ඉතිහාසයේදීය; එනම්, පුටින්ගේ යුක්රේනය මත ජයග්රහණයට සුළු කලකට පෙරද, රුසියාව සහ පුටින් පිළිබඳ අනාවැකිමය සාක්ෂිය අවසන් වන දොළොස්වන වාක්යයටත් සුළු කලකට පෙරද ය. එබැවින් දානියෙල් පරිච්ඡේදය 11, වාක්යය 11, එළිදරව් පරිච්ඡේදය 11, වාක්යය 11 සමඟ සමාන්තර වේ; මක්නිසාද, දෙවන් සාක්ෂිකරුවන් නැවත ජීවනයට පත් කරනු ලබන්නේ එහිදී ය.
පවිත්ර මිලරයිට් ඉතිහාසයේ, 1844 අප්රේල් 19 වන දින ඇති වූ බලාපොරොත්තුභංගයෙන් පසු ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව දෙවන වරක් එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කළ සේක; එම කාලයේ තම ජනතාව එක්රැස් කිරීමට ස්වාමීන්වහන්සේ භාවිත කළ දේ වූයේ, මතෙව් 25 වන පරිච්ඡේදයේ දස කන්යාවන් පිළිබඳ උපමාවේ ප්රමාද කාලයත්, හබක්කුක් 2 වන පරිච්ඡේදයත් ඔවුන් විසින් සම්පූර්ණ කරමින් සිටි බව පිළිගැනීමය. මිලරයිට්වරුන්ට තමන්ගේ තත්ත්වය හඳුනාගෙන ආපසු හැරීමට නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ තමන් නිරූපිතව සිටින බව ඔවුන් හඳුනාගත යුතු විය. තමන් උන්වහන්සේගේ ජනතාව බව ප්රකාශ කළ අයවරුන්ට විරුද්ධව, සැබවින්ම තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව බව ඔවුන් දැකගත යුතු විය. උන්වහන්සේගේ බලාපොරොත්තුභංග වූ ජනතාව එක්රැස් කරමින් සිටියදී, උන්වහන්සේ ජාතීන් උදෙසා ඔසවා තබනු ලබන ධ්වජයේ නිරූපණයක් සපයමින් සිටි සේක; එසේ කරමින්, උන්වහන්සේගේ සත්ය වූ නමුත් බලාපොරොත්තුභංග වූ ජනතාව හා උන්වහන්සේගේ ජනතාව බව පමණක් ප්රකාශ කරන ජනතාව අතර ඇති භේදය අවධාරණය කළ සේක.
ඒ දවසේදී යෙස්සේගේ මුලක් ජනතාව සඳහා ධජයක් ලෙස නැඟී සිටිනු ඇත; ජාතීන් ඔහු වෙත සොයමින් එනු ඇත; ඔහුගේ විශ්රාමය මහිමාන්විත වනු ඇත. තවද ඒ දවසේදී, ස්වාමින්වහන්සේ තම සෙනඟගෙන් ඉතිරිව සිටින ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරටත් තම හස්තය දිගු කරන සේක; එනම් අෂ්ෂූරයෙන්ද, මිසරයෙන්ද, පත්රොස්වලින්ද, කූෂයෙන්ද, ඒලාමයෙන්ද, ශිනාර්යෙන්ද, හමාත්යෙන්ද, මුහුදේ දූපත්වලින්ද ඉතිරිව සිටින අයය. තවද උන්වහන්සේ ජාතීන් සඳහා ධජයක් නැඟී පිහිටුවන සේක, ඉශ්රායෙලයේ නෙරපා හරින ලද්දන් එක්රැස් කරන සේක, යූදාගේ විසිරී ගිය අය පෘථිවියේ සිව් කොණින් එකට රැස් කරන සේක. යෙසායා 11:10–12.
1844 අප්රේල් 19 දින බලාපොරොත්තුභංගයට පත් වූවන් නියෝජනය කරමින් අනාගතවක්තා යෙරෙමියා කථා කරන විට, යෙරෙමියා විසින් නියෝජනය කළ එම පිරිස බොරු අනාගතවක්තෘවරුන් බවට සාක්ෂියක් ලෙස 1843 වසරේ අසාර්ථක වූ අනාවැකිය භාවිත කළ “උපහාසකරුවන්ගේ සභාව” සමඟ තමන් තවදුරටත් සම්බන්ධ නොවන බව ඔහු හඳුනා දුන්නේය.
මම උපහාසකරන්නන්ගේ සභාවේ නොහිඳ, සතුටු නොවීයෙමි; ඔබගේ හස්තය නිසා මම තනිව හිඳියෙමි; මක්නිසාද ඔබ මාව උදහසින් පූර්ණ කළ සේක. යෙරෙමියා 15:17.
“නින්දාකරුවන්ගේ සභාව” යෙරෙමියා විසින් නියෝජනය කරන ලද අය පිටතට හෙළා දැමුවේය.
“බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ අවිශ්වාසී සහෝදරයන් විසින් පීඩා කරන ලද්දෝය. සභාව තුළ තමන්ගේ ස්ථානය රැකගැනීම සඳහා, කිහිප දෙනෙක් තමන්ගේ බලාපොරොත්තුව පිළිබඳව නිශ්ශබ්දව සිටීමට එකඟ වූහ; නමුත් තවත් අය, දෙවියන්වහන්සේට වූ පක්ෂපාතිත්වය නිසා, උන්වහන්සේ තමන්ගේ භාරයට භාර දුන් සත්යයන් මෙලෙස සඟවා තැබීම තහනම් කරන්නේයැයි හැඟූහ. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම පිළිබඳව තමන්ගේ විශ්වාසය ප්රකාශ කළේය යන එකම හේතුව නිසා, සුළු නොවන සංඛ්යාවක් සභාවේ සංගමයෙන් ඉවත් කරන ලද්දෝය. තමන්ගේ විශ්වාසයේ මෙම පරීක්ෂාව දරාගත් අය හට අතිශයින් අනර්ඝ වූයේ අනාගතවක්තෘවරයාගේ මේ වචන ය: ‘නුඹලාට වෛර කළ, මාගේ නාමය නිසා නුඹලා පිටතට තල්ලු කළ නුඹලාගේ සහෝදරයෝ, “ස්වාමීන්වහන්සේ මහත්කම ලබන සේක්වා” යයි කීවෝය; නමුත් උන්වහන්සේ නුඹලාගේ ප්රීතිය පිණිස ප්රකාශ වන සේක, ඔව්හු ලජ්ජාවට පත් වන්නෝය.’ යෙසායා 66:5.” The Great Controversy, 372.
ස්වාමීන්වහන්සේ ජාතීන් සඳහා ධජයක් උස් කරනු ලබන විට, එය සිදුවන්නේ ඉශ්රායෙල්ගේ නෙරපා දැමූවන් වන තම ජනතාවගේ ශේෂය එක්රැස් කරගැනීම සඳහා දෙවන වරටත් තම අත දිගු කළ විටය. ඔව්හු තවදුරටත් “උපහාසකරන්නන්ගේ සභාවේ” හිඳ නොසිටින්නෝය.
“යෙසේගේ මුල” යනු රුධිර වංශ රේඛා දෙකක සංකේතයකි; එකක් යුදෙව් ධර්මය තුළින් වන අතර, අනෙක යුදෙව් ධර්මයෙන් පිටත රුධිර වංශ රේඛාවක් සමඟ ඒකාබද්ධ වූවකි. එය යේසුස්වහන්සේගේ රුධිර වංශ රේඛාව පමණක් නොව, දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වීමේ සංකේතයක්ද වේ. මන්ද, උස්කරනු ලැබූ ධ්වජය සදාකාලිකවම දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වීමේ තත්ත්වයටත් අත්දැකීමටත් මුද්රා තබා ඇති ජනතාවක් නියෝජනය කරයි; එය දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 10 වන පදයේ “බලකොටුව” යන සංකේතයෙන්ද නිරූපිත වේ. 10 වන පදයේදී, “බලකොටුව” යනු හිස බවට ඇති අනාවැකිමය අවබෝධය මඟින් එක්ලක්ෂ සතලිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලය අනුමාන කරනු ලැබේ. 11 වන පදයේ ඉතිහාසයෙහි සහ යුක්රේන යුද්ධයේදී, බලාපොරොත්තු කඩවූ පාලායන් රැස්කර ගැනීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ තම අත දෙවන වරක් දිගු කරති.
එබැවින්, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිය ව්යුහය ලෙස ගනිමින්, ඉරිදා නීතියට මඳක් පෙර, අනාවැකි ඉතිහාසය තුළ පාප්පදවියගේ අනවසර ඇතුල්වීම අප හඳුනාගෙන ඇත. හත්වරුවෙන් වූ අටවැනියා බවට පත්ව, සභාව සහ රාජ්යය ඒකාබද්ධ කිරීමේ කාර්යය ආරම්භ කරන විට, ට්රම්ප් විසින් නිරූපිත රිපබ්ලිකන් අඟේ ක්රියාකාරිත්වය අප දැක ඇත. මක්කාබියන් විසින් නිරූපිත පරිත්යාගී ප්රොතෙස්තන්තවාදයේ අඟේ රේඛාවද අප සතුව ඇත. එම පදවලින් නිරූපිත එකම ඉතිහාසය තුළ, දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේ රේඛාවද වන සත් ගර්ජනාවන්ගේ රේඛාව අප යොදමු; එහිදී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අත්දැකීම හඳුනාගනිමින්, සැබෑ ප්රොතෙස්තන්ත අඟේ කාර්යය සටහන් කරන දූතයන් තුන්දෙනාගේ රේඛාවද හඳුනාගනිමු. එම ඉතිහාසය තුළ සැබෑ ප්රොතෙස්තන්ත අඟ සඳහා වූ සිදුවීම්වලින් එකක් වන්නේ දෙවන රැස්කිරීමයි.
දෙවන එක්රැස්වීම දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය තුළ සිදුවිය; එය 1844 සිට 1863 දක්වා වූ තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය තුළද සිදු වී, විසිරී ගිය තම රැළ එක්රැස් කර ගැනීම පිණිස ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවන වරට තම හස්තය දිගු කළ බවට මිලරයිට් ඉතිහාසයෙන් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ස්ථාපිත කළේය.
“සැප්තැම්බර් 23 වන දින, ස්වාමීන්වහන්සේ මට පෙන්වා දුන්නේ, උන්වහන්සේ තම ජනතාවගේ ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරට තම හස්තය දිගු කර ඇති බවත්, මෙම එක්රැස් කිරීමේ කාලයේ උත්සාහයන් දෙගුණ කර වැඩි කළ යුතු බවත්ය. විසිරවීමේ කාලයේදී ඉශ්රායෙල් පහර කා ඉරී ගොස් තිබුණි; නමුත් දැන්, මෙම එක්රැස් කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව සුවකර බැඳ තබන සේක. විසිරවීමේ කාලයේදී සත්යය පතුරුවා හැරීම සඳහා ගනු ලැබූ උත්සාහයන්ට ඉතා සුළු ප්රතිඵලයක් පමණක් තිබුණි, ඉටු කරනු ලැබුවේ ඉතා සුළු දෙයක් හෝ කිසිවක් නොවේ; නමුත් එක්රැස් කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව එක්රැස් කිරීමට තම හස්තය තබා ඇති බැවින්, සත්යය පතුරුවා හැරීම සඳහා කරන උත්සාහයන්ට ඒවා පිණිස නියමිත ප්රතිඵලය ලැබෙනු ඇත. සියල්ලෝම කාර්යයේ එකමුතු වී උද්යෝගයෙන් පිරී සිටිය යුතුය. දැන් මෙම එක්රැස් කිරීමේ කාලයේදී අපට මඟ පෙන්වීම සඳහා ආදර්ශ ලෙස විසිරවීමේ කාලය සඳහන් කිරීම කිසිවෙකුටත් සුදුසු නොවන බව මම දුටුවෙමි; මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ එදා අප වෙනුවෙන් කළ ප්රමාණයට වඩා වැඩි දෙයක් දැන් අප වෙනුවෙන් නොකළහොත්, ඉශ්රායෙල් කිසි කලෙකත් එක්රැස් කරනු නොලැබේ.” Early Writings, 74.
Early Writings කෘතියට අමුණා ඇති අතිරේක කොටසේදී, සහෝදරි වයිට් දැන් උපුටා දැක්වූ අදහස මෙසේ පැහැදිලි කරයි:
“3. 74 වන පිටුවෙහි සඳහන් ‘තමාගේ ජනතාවගේ ඉතිරි අය නැවත ලබාගැනීම පිණිස ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවන වරටත් තම අත දිගු කළසේක’ යන අදහස, ක්රිස්තුස්වහන්සේ බලාසිටින්නන් අතර එක් කලෙක පැවති එකමුතුකමත් ශක්තියත් පමණක් සූචනය කරයි; එසේම, උන්වහන්සේ තම ජනතාව නැවත එක්කර එකතු කිරීමටත් ඔවුන් නැවත නැගිටුවීමටත් ආරම්භ කර තිබූ බවද සූචනය කරයි.” Early Writings, 86.
1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ, සත් ගර්ජනාවන් නියෝජනය කරන ශුද්ධ ඉතිහාසය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 සිට 1863 කැරලිය දක්වා වූ ශුද්ධ ඉතිහාසයෙහි ආදර්ශරූපයක් විය. පේළිය මත පේළියක් ලෙස, පළමු ඉතිහාසය බුද්ධිමත් කන්යාවන්ගේ දෘශ්ටාන්තයක් නියෝජනය කළ අතර, දෙවන පේළිය මෝඩ කන්යාවන්ගේ දෘශ්ටාන්තයක් සපයයි. ඉතිහාස දෙකම ආරම්භ වූයේ අනුභව කළ යුතු පණිවිඩයක් සමඟ දූතයෙකු බැස ආ විටය. ඉතිහාස දෙකෙහිම එම දූතයාගේ පැමිණීම විසිරීමක් උපදවා ඇති පරීක්ෂා කිරීමේ ක්රියාවලියක් ආරම්භ කළ අතර, 1849 වන විට, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විසිරී ගිය අය එක්රැස් කිරීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය නැවතත් දෙවන වරක් දිගු කරමින් සිටින බව සහෝදරී වයිට්ට පෙන්වනු ලැබීය.
මහා බලාපොරොත්තු භංගයෙන් ඔවුහු විසිර ගොස් සිටියහ; එලෙසම 1844 අප්රේල් 19 වන දින ප්රඥාවන්තයෝද තමන්ගේ පළමු බලාපොරොත්තු භංගයෙන් විසිර ගොස් සිටියහ. දෙවන රැස්වීමෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ “තම ජනතාව නැවත එක්කරමින් ඔවුන් නැවත උස්කරන්නට ආරම්භ කර ඇත” යන දේ හඳුනාගන්නා ලදී. දෙවන රැස්වීමේදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ කාර්යයට ඇතුළත් වන්නේ, පණිවුඩය මත එකිනෙකා සමඟ එක්ව සිටිනත්, තමන්ගේ මනුෂ්යත්වය උන්වහන්සේගේ දේවත්වය සමඟ එක්ව ඇතිත්, ධජයක් උස් කර තැබීමයි. එම ධජයේ අරමුණ වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම වන අතර, එය සම්පූර්ණ වන්නේ පුරුෂයන් හා ස්ත්රීන් එම ධජය දැකීමෙන්ය.
එම ධජය වන්නේ, ඉරිදා නීතියේ පරීක්ෂණ කාලයේදී තමන්ගේ මනුෂ්යත්වය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය සමඟ එකතු කරගත් අයගේ සේනාවය. එබැවින්, දෙවන රැස්කිරීම “යෙසේගේ මුල” හඳුනා දක්වයි; එය ඉහළට ඔසවනු ලබන්නේ, රූත්ගේ ද්විත්ව අනාවැකිමය සංකේතභාවය දරාගෙනය—එනම්, එම ධජය විසින් රැස්කරනු ලබන අජාතික කාන්තාවක් වූ රූත්, එකසිය හතළිස් හතර දහසෙහි සංකේතයක් වන බෝවස් සමඟ එක් කරනු ලැබීමේ සංකේතයද, තවද රූත් වෙනුවෙන් මිල ගෙවා ඇයගේ සමීප ඥාතියාවූ මිදුම්කරුගේ සංකේතයද වේ. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවීය ස්වභාවය මනුෂ්ය ස්වභාවයේ වැටුණු මාංසය සමඟ අවතාරගත වීම තුළින්, උන්වහන්සේ අපගේ සමීප ඥාතියාවූ සේක. ඉහළට ඔසවනු ලබන ධජය වන්නේ, පණිවිඩය මඟින් එක්සත් කරනු ලැබූ, ඉරිදා නීතියට පෙර තම මනුෂ්යත්වය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වයට එක් කිරීමේ කාර්යය අවසානයට පත් කරන අයය.
අපි මෙම අධ්යයනය ඊළඟ ලිපියෙන් ඉදිරියට ගෙනයන්නෙමු.
බයිබලය පිළිබඳ අගය කිරීම එය අධ්යයනය කිරීමත් සමඟ වර්ධනය වේ. ශිෂ්යයා කුමන දිශාවකට හැරුණ ද, දෙවියන්වහන්සේගේ අනන්ත ප්රඥාවත් ප්රේමයත් එහි ප්රකාශිතව ඇති බව ඔහු දැකගනු ඇත.
යුදෙව් ආර්ථික ක්රමයේ වැදගත්කම තවමත් සම්පූර්ණයෙන් වටහාගෙන නැත. විශාල හා ගැඹුරු සත්යයන් එහි චාරිත්ර හා සංකේතයන් තුළ ඡායාරූපිත කර පෙන්වා ඇත. එහි අභිරහස් විවෘත කරන යතුර සුවිශේෂයයි. මිදීමේ සැලැස්ම පිළිබඳ දැනුමක් මාර්ගයෙන්, එහි සත්යයන් බුද්ධියට විවෘත කරනු ලැබේ. අප දැන් කරන ප්රමාණයට වඩා බොහෝ වැඩි ලෙස, මේ අද්භූත තේමාවන් වටහා ගැනීම අපගේ අයිතිවාසිකමකි. අප දෙවියන්වහන්සේගේ ගැඹුරු දේවල් අවබෝධ කරගත යුතුය. පසුතැවිලි වූ හෘදයන් ඇතිව දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සොයමින්, ඔහු පමණක් දිය හැකි දැනුමේ වැඩි දිග, පළල, ගැඹුර සහ උස සඳහා යාච්ඤා කරන ජනතාවට එළිදරව් කරනු ලබන සත්යයන් තුළ බැලීමට දේවදූතයෝ ආශා කරති.
“අප මේ ලෝක ඉතිහාසයේ අවසානයට සමීප වන විට, අවසාන දවස්වලට සම්බන්ධ අනාවැකි විශේෂයෙන් අපගේ අධ්යයනය ඉල්ලා සිටී. නව ගිවිසුමේ ශුද්ධ ලේඛනවල අවසාන පොත, අප විසින් අවබෝධ කරගත යුතු සත්යයෙන් පිරී ඇත. සාතන් බොහෝ දෙනාගේ මනස අන්ධ කර ඇත; එබැවින් එළිදරව්ව තම අධ්යයන විෂය නොකර සිටීමට ලැබෙන ඕනෑම නිදහසට කරුණක් ගැන ඔවුහු සතුටු වූහ. එහෙත් ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම සේවකයා වූ යොහන් මඟින් මෙහි අවසාන දවස්වල සිදුවන දේ ප්රකාශ කර ඇති අතර, උන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක, ‘මේ අනාවැකියේ වචන කියවන්නා ධන්යය; ඒවා අසන අයද, එහි ලියන ලද දේ රක්ෂා කරන අයද ධන්යය.’ එළිදරව් 1:3.”
“‘මෙය සදාකාල ජීවනයය,’ යයි ක්රිස්තුස් වහන්සේ පැවසූ සේක, ‘එනම්, ඔවුන් ඒකම සත්ය දෙවියන් වන ඔබත්, ඔබ විසින් එවා ඇතැයි යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේත් දැනගැනීමය.’ යොහන් 17:3. අපි මේ දැනුමේ වටිනාකම අවබෝධ නොකරන්නේ මන්ද? මේ මහානීය සත්යයන් අපගේ හදවත් තුළ දීප්තිමත් නොවී, අපගේ තොල් මත කම්පිත නොවී, අපගේ මුළු සත්ත්වයම පුරා විහිදී නොයන්නේ මන්ද?”
“අපට තම වචනය දීමෙන්, දෙවියන්වහන්සේ අපගේ ගැළවීම සඳහා අත්යවශ්ය වන සෑම සත්යයක්ම අපගේ අයිතියට පත් කර තිබේ. දහස් ගණනක් මේ ජීවනයේ ළිඳවලින් ජලය ඇද ගෙන ඇත, එහෙත් සැපයුම කිසිසේත් අඩු වී නැත. දහස් ගණනක් ස්වාමින්වහන්සේ තමන් ඉදිරියෙහි තබාගෙන, උන්වහන්සේ දෙස බලා සිටීමෙන් එම ස්වරූපයෙහිම වෙනස් කරනු ලැබ ඇත. ඔවුන්, උන්වහන්සේගේ චරිතය පිළිබඳව කථා කරමින්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ ඔවුන්ට කවරෙක්ද යන්නත්, ඔවුන් ක්රිස්තුස්වහන්සේට කවුරුන්ද යන්නත් ප්රකාශ කරන විට, ඔවුන්ගේ ආත්මය ඔවුන් තුළ දැල්වෙයි. එහෙත් මේ සොයන්නෝ මේ උතුම් හා ශුද්ධ වූ තේමාවන් සම්පූර්ණයෙන් පිරික්සා අවසන් කර නැත. තවත් දහස් ගණනක් ගැළවීමේ අභිරහස් සොයා බැලීමේ කාර්යයෙහි නියැළිය හැක. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ජීවිතයත්, උන්වහන්සේගේ මෙහෙවරේ ස්වභාවයත් මෙනෙහි කරනු ලබන කල, සත්යය අනාවරණය කර ගැනීමට කරන සෑම උත්සාහයකදීම ආලෝක කිරණ වඩාත් පැහැදිලි ලෙස බැබළෙයි. සෑම අලුත් සෙවීමක්ම මෙතෙක් හෙළිදරව් කර නොමැති තරම් ගැඹුරු ආකර්ෂණීය දෙයක් එළිදරව් කරනු ඇත. මේ විෂයය අවසන් කළ නොහැකි ය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මාංසධාරණය, උන්වහන්සේගේ ප්රායශ්චිත්ත පූජාව, සහ මැදිහත්කාර සේවය පිළිබඳ අධ්යයනය, කාලය පවතින තෙක්ම, කර්තව්යශීලී ශිෂ්යයාගේ මනස නිරත කරවනු ඇත; තවද අසංඛ්යාත වර්ෂයන්ගෙන් යුත් ස්වර්ගය දෙස බලා ඔහු මෙසේ ප්රකාශ කරනු ඇත, ‘භක්තිමත්කමේ අභිරහස මහත් ය.’”
“අනන්තකාලය තුළ අප මෙහි ලබාගැනීමට හැකි වූ ආලෝකය අප ලැබුවේ නම් අපගේ අවබෝධය විවෘත කළෙහි වූ දේවල් අප ඉගෙනගන්නෙමු. මිදීමේ තේමාවන් අනන්ත යුගයන් පුරා මිදීගත් අයගේ හදවත්, මනස, සහ දිව පුරාම කාර්යබහුල කරනු ඇත. ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට විවෘත කිරීමට ආශා කළ නමුත් ඔවුන්ට අල්ලාගැනීමට ඇදහිල්ල නොතිබූ සත්යයන් ඔවුහු අවබෝධ කරගන්නෝ ය. සදාකාලයෙන් සදාකාලයට ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සම්පූර්ණත්වයත් මහිමයත් පිළිබඳ නව දර්ශන ප්රකාශ වනු ඇත. නිමක් නැති යුගයන් පුරා විශ්වාසවන්ත ගෘහස්වාමියා තම භාණ්ඩාගාරයෙන් අලුත් ද පැරණි ද දේවල් පිටතට ගෙන එනු ඇත.” Christ’s Object Lessons, 132–134.