අපි අනාගතවාණි කාලපරිච්ඡේදය සලකා බලමින් සිටිමු; එය දෙවෙනි රැස්කිරීම ලෙස නිරූපිත වන අතර, එය අනාගතවක්තෘ යෙසායා විසින්ද, පසුව සිස්ටර් වයිට් විසින්ද හඳුනාගනු ලැබේ.
එදින යෙස්සේගේ මුලක් ජනතාවට ධජයක් ලෙස ස්ථිරව සිටිනු ඇත; ජාතීන් එය සොයනු ඇත; ඔහුගේ විශ්රාමස්ථානය මහිමවත්වනු ඇත. තවද එදින සමිඳාණන්වහන්සේ තම සෙනඟෙන් ඉතිරිව සිටින ශේෂය අසූරියාවෙන්ද, මිසරයෙන්ද, පත්රොසයෙන්ද, කූෂ්යෙන්ද, ඒලාමයෙන්ද, ශිනාර්යෙන්ද, හමාත්යෙන්ද, මුහුදේ දූපත් වලින්ද නැවත ලබාගැනීමට දෙවන වරටත් තම හස්තය දිගුකරනු ඇත. තවද ඔහු ජාතීන් සඳහා ධජයක් ඔසවා ඉශ්රායෙලයේ පිටුදැකීම්වූවන් එක්රැස්කරනු ඇත; යූදාගේ විසිරගියවුන් පෘථිවියේ සතර කොනින් එකට රැස්කරනු ඇත. එප්රායිම්ගේ ඉරිසියාවද පහව යනු ඇත, යූදාගේ සතුරෝද කපා දමනු ලබන්නෝය; එප්රායිම් යූදාට ඉරිසියා නොකරනු ඇත, යූදාද එප්රායිම්ට පීඩා නොදෙනු ඇත. යෙසායා 11:10–13.
දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දවස්වල සෙනඟ දෙවන වරට එක්රැස් කරනු ලබන කල, පෙන්තෙකොස්තයට පෙර තිබූ දින දහයෙන් නිරූපිත වූ ඒ ශිෂ්යයන් අතර එකමුතුකමක් ඇති වේ; එය යෙසායා සඳහන් කරන්නේ, “එප්රායිම්ගේ ඊර්ෂ්යාවද පහව යන්නේය, යූදාගේ විරුද්ධකරුවෝද කපා හරිනු ලබන්නෝය. එප්රායිම් යූදාට ඊර්ෂ්යා නොකරන්නේය, යූදාද එප්රායිම්ට පීඩා නොකරන්නේය” යන කාලයක් ලෙසය.
“පරීක්ෂාවන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත පැමිණිය යුතුය; තණකොළද ගෝධුමයෙන් වෙන් කරනු ලැබිය යුතුය. එහෙත් එප්රායිම් තවදුරටත් යූදාට ඉරිසියා නොකරන ලෙසත්, යූදාද තවදුරටත් එප්රායිම්ට පීඩා නොදෙන ලෙසත් වේවා. කරුණාවන්ත, මෘදු, අනුකම්පාභරිත වචන ශුද්ධිකරනු ලැබූ හෘදයන්ගෙන් හා තොල්වලින් පිටතට ගලා එනු ඇත. අප එකමුතු වීම අත්යවශ්යය; තවද අප සැවොම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ නිහතමානිකම හා දීනභාවය සොයන්නෙමු නම්, අපට ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සිත ලැබෙන්නේය, එවිට ආත්මයේ එකමුතුකම පවතින්නේය.” Review and Herald, March 19, 1895.
ක්රිස්තුස් වහන්සේ එකසිය හතළිස් හතර දහස දෙනා දෙවන වර එකතු කරන විට, උන්වහන්සේ ඉටු කරන කාර්යයේ එක් අංගයක් නම් ඒකීකරණයයි. එම එක්සත්භාවය පෙන්තෙකොස්ත දිනට පෙර ගතවූ දින දහයෙන්ද, එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේ දින හයෙන්ද නිරූපණය විය; තවද 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වූ මහත් බලාපොරොත්තුභංගය අත්දැක තිබූ අය තම මඟ අහිමි නොවූයේ නම්, 1856 සිට 1863 දක්වා කාලය තුළ එය ඉටු කරනු ලැබිය හැකිව තිබුණි.
“එහෙත්, එම බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් අනතුරුව පැමිණි සැකය හා අනిశ্চිතභාවයේ කාලය තුළ, ඇඩ්වෙන්ට් විශ්වාසීන්ගෙන් බොහෝදෙනෙක් තමන්ගේ ඇදහිල්ල අත්හැර දුන්නෝය. අසමගීම් හා බෙදීම් ඇතිවිය.... එසේයැ, එම කාර්යය බාධාට පත් විය, ලෝකයද අන්ධකාරයේ තබනු ලැබීය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා සහ යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල මත මුළු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සමුහයම එකමුතුව සිටියා නම්, අපගේ ඉතිහාසය කොපමණ විශාල ලෙස වෙනස් වී තිබෙන්නට තිබුණේද!”
“ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම මෙසේ ප්රමාද වීම දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත නොවීය. දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ වන ඉශ්රායෙල්වරුන් වනාන්තරයේ අවුරුදු හතළිහක් තිස්සේ සංචාරය කරවීමට අදහස් කළේ නොවේ. උන්වහන්සේ ඔවුන්ව කානාන් දේශයට සෘජුවම ගෙන ගොස්, එහි ශුද්ධ වූ, සෞඛ්යවත්, සන්තෝෂවත් ජනතාවක් ලෙස පිහිටුවන බවට පොරොන්දු වූසේක. එහෙත් එය මුලින්ම ප්රකාශ කරනු ලැබූ අය ‘අවිශ්වාසය නිසා’ (හෙබ්රෙව් 3:19) ඇතුළට නොගියහ. ඔවුන්ගේ හදවත් මැසිවිලි, කැරලිගැසීම, සහ ද්වේෂයෙන් පිරී තිබූ බැවින්, උන්වහන්සේට ඔවුන් සමඟ කළ තම ගිවිසුම ඉටු කළ නොහැකි විය.”
“අවිශ්වාසය, මැසිවිලි නැගීම, සහ කැරළිගැසීම පුරා වසර හතළිහක් පුරාණ ඉශ්රායෙලය කානාන් දේශයෙන් බැහැර කළේය. එම පාපයන්ම නූතන ඉශ්රායෙලය ස්වර්ගීය කානාන් වෙත පිවිසීම ප්රමාද කර ඇත. මෙම දෙකෙන් කිසිදු අවස්ථාවක දෙවියන්වහන්සේගේ පොරොන්දු දෝෂී නොවීය. ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය ප්රකාශ කරමින් සිටින ජනතාව අතර තිබෙන අවිශ්වාසය, ලෝකාසక్తිය, කැපවීම නොමැතිකම, සහ කලහකාරීත්වය නිසාම අපි මේ පාපය සහ ශෝකය පිරුණු ලෝකයේ මෙතරම් අවුරුදු ගණනක් රඳවා තබා ඇත.” Selected Messages, book 1, 68, 69.
දෙවන දූතයාගේ අවතරණය, පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී ඇති වූ විසිරීයාමක් හඳුනාගත් අතර, එම විසිරීයාම තාමත් ප්රමාද වන කාලය ආරම්භ කළේය; අනතුරුව එය Exeter කඳවුරු රැස්වීමේ දින හයක් පුරා පැවති කාලයකට නායකත්වය දුන්නේය, එහිදී රැස්වීම අවසානයේ මධ්යම රාත්රි හඬේ පණිවිඩය තුළ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීම සිදුවීමට පෙර, එම පණිවිඩය පිළිබඳ එක්සත්භාවය සම්පූර්ණ කරන ලදී.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දූතයාගේ අවතරණය, මහත් බලාපොරොත්තුභංගයේදී සිදුවූ විසිරීමක් හඳුනා දක්වා, අතිශුද්ධස්ථානයට සම්බන්ධ සත්යයන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට විවෘත කරනු ලැබූ බැවින් අධ්යාපන කාලයක් ආරම්භ කළේය. 1849 වන විට ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව දෙවන වරක් එකට රැස් කිරීම සඳහා තම අත දිගු කරමින් සිටි අතර, 1851 වන විට 1850 ප්රස්ථාරය ඉදිරිපත් කරමින් තිබිණි. එම ප්රස්ථාරය පදනම් පණිවිඩය නියෝජනය කළේය; එසේම එය ලෝකය ඉදිරියෙහි ධජයක් ලෙස උසස් කරනු ලැබිය යුතු අතිශය පණිවිඩයම විය.
ක්රිස්තුස්වහන්සේ විසින් ගෝලයන් දෙවන වරට එක්රැස් කිරීම උන්වහන්සේගේ අවතරණය සමඟම ක්ෂණිකව ආරම්භ විය; එසේම එක්සිටර්හි සිටි අයගේ එක්රැස් කිරීම ප්රමාද කාලයේ අවධිය තුළ ආරම්භ විය. 1863 දී ඇති වූ කැරැල්ලේ ඉතිහාසය තුළ, 1844 දී ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳ ආලෝකය විවෘත කරනු ලැබූ විට ආරම්භ වූ අධ්යාපන ක්රියාවලියෙන් අවම වශයෙන් අවුරුදු පහක් ගත වූ පසු, දෙවන වරට එක්රැස් කිරීම ආරම්භ විය. 1848 දී, ඉස්ලාමය එවකට ජාතීන් කෝපයට පත් කරමින් සිටියේය. දෙවන එක්රැස් කිරීම, පෙන්තකොස්තයට පෙර පැමිණි දින දහය පැමිණීමෙන්ද, එක්සිටර් කඳවුරු රැස්වීමේ දින හය මඟින්ද ඉටු කරනු ලබන ක්රමෝන්නතිමය කාර්යයක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; එය 1856 වන විට සම්පූර්ණ වී තිබිය යුතුව තිබුණි.
තම ජනතාව දෙවන වරට රැස් කිරීමේ කාර්යය තුන්වන දූතයාගේ අවසන් කාර්යය වන අතර, එය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය මගින් සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ.
සබත් දවස පැමිණි කල, ඔහු සිනගෝගයේ උගන්වන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ වචන අසමින් සිටි බොහෝ දෙනෙක් විස්මයට පත්ව, “මේ මනුෂ්යයාට මේ දේවල් කොතැනින් ලැබුණේද? ඔහුට දෙන ලද මේ ප්රඥාව කුමක්ද? ඔහුගේ අත්වලින් මෙවැනි බලවත් ක්රියා පවා සිදු වන්නේ කෙසේද?” යයි කීහ. මාර්ක් 6:2.
දෙවියන්වහන්සේගේ සංකේතය පහළට බැස එන විට සිදුවන විසිරීම, අවසානයේ නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් ප්රකාශයට පත් කරන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්රියාවලියක් ආරම්භ කරයි; එසේ කිරීමෙන් දේවමාළිගාව පවිත්ර කරයි.
තමාගේ දඹරිය අතේ තිබෙන අතර, ඔහු තම කල්ලිය සම්පූර්ණයෙන් පවිත්ර කර, තම තිරිඟු ගබඩාවට එක්රැස් කරන සේක; එහෙත් ඔහු බෝසිඳු නොවන ගින්නෙන් තුවර දවා දමන සේක. මතෙව් 3:12.
එම කාලයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව දූතයාගේ අතින් එම පණිවිඩය ගෙන එය කෑ යුතුය.
තවද මම ස්වර්ගයෙන් බැස එන තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටිමි; ඔහු වලාකුළකින් වස්ත්රධාරීව සිටියේය; ඔහුගේ හිස මත ඉරිදානු තිබුණේය; ඔහුගේ මුහුණ සූර්යයා මෙන් වූයේය; ඔහුගේ පාද ගිනි ස්ථම්භ මෙන් වූයේය. තවද ඔහුගේ අතෙහි විවෘත කුඩා පොතක් තිබුණේය; ඔහු තම දකුණු පාදය මුහුද මතද වම් පාදය භූමිය මතද තැබුවේය. එළිදරව් 10:1, 2.
1844 අප්රේල් 19 වන දින දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසිර ගොස් සිටියහ. ඔවුන් මුලින්ම එක්රැස් කරනු ලැබුවේ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින ප්රකාශිත වචනය වන එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ පහළොස්වන පදයේ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීමත් සමඟය; එහෙත් ප්රභුවාණන්වහන්සේ සටහනෙහි තිබූ සංඛ්යා කිහිපයක ගණනය කිරීමේ වැරැද්දක් මත තමන්වහන්සේගේ අත තබාගෙන සිටි සේක.
“1843 ප්රස්ථාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් මඟ පෙන්වනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත්, එහි සංඛ්යා ඔහුට අවශ්ය වූ අන්දමින් තිබූ බවත්, එහි ඇති සමහර සංඛ්යා තුළ වූ වැරදීමක් කිසිවෙකුට දක්නට නොලැබෙන ලෙස ඔහුගේ හස්තය එය ආවරණය කර සඟවා තිබූ බවත්, ඔහුගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය කිසිවෙකුට පෙනී නොගිය බවත් මම දැක ඇත්තෙමි.” Early Writings, 74.
උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කිරීම, ප්රමාද වූ දර්ශනය සඳහා නිවැරදි දිනය හඳුනාගැනීමට සමුයෙල් ස්නෝට ඉඩ සැලසීය.
“තම प्रभුව නොපැමිණියේ මන්දැයි තේරුම්ගත නොහැකි වූ ඒ විශ්වාසවන්ත, බලාපොරොත්තු බිඳුණු අය අන්ධකාරයේ තබා නොදමා ඇත. නැවත වරක් ඔවුන්ට අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද සොයා බැලීම සඳහා තම බයිබල් වෙත මෙහෙයවනු ලැබීය. සංඛ්යා මත තිබූ ස්වාමීන්වහන්සේගේ අත ඉවත් කරන ලද අතර, වැරැද්ද පැහැදිලි කරන ලදී. අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද 1844 දක්වා පැමිණෙන බවත්, අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද 1843 දී අවසන් වූ බව පෙන්වීම සඳහා ඔවුන් ඉදිරිපත් කර තිබූ එම සාක්ෂිම, ඒවා 1844 දී අවසන් වන බවත් ඔවුන් දුටුවෝය.” Early Writings, 237.
පළමුදෙවෙනි දූතයන්ගේ ඉතිහාසය තුළ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය සමඟ සම්බන්ධ වූ මාර්ග-සලකුණු පෙළක් අන්තර්ගත වේ. උන්වහන්සේ 1840 අගෝස්තු 11 සහ 1844 අප්රේල් 19 දිනවල බැස ආ කල, උන්වහන්සේගේ හස්තය තුළ පණිවිඩයක් තිබුණේය. 1842 මැයි මාසයේ 1843 ප්රස්ථාරය සකස් කිරීම හා ප්රකාශයට පත් කිරීම මෙහෙයවූයේ උන්වහන්සේගේම හස්තයයි. එම ප්රස්ථාරයේ සංඛ්යා තුළ වූ වැරද්දක් මුද්රාබද්ධ කළේද උන්වහන්සේගේම හස්තයයි. පළමු බලාපොරොත්තුභංගය විසිර යෑමෙන් පසු, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය නිසා යෙරෙමියා එකලාව සිටියේය. අනතුරුව උන්වහන්සේ තම හස්තය ඉවත් කළ සේක; එබැවින් මධ්යරාත්රි හඬේ පණිවිඩය මුද්රා විවෘත විය. තම ජනතාව දෙවන වරට එක්රැස් කරගැනීම සඳහා උන්වහන්සේ තම හස්තය දිගු කළ ක්රියාව, පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් එක්සෙටර් කූඩාරම් රැස්වීම දක්වා සිදුවිය; එය, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වාරයුරීමට පෙර දස දිනක් සඳහා ගෝලයෝ අවසානයේ යෙරුසලමේ එක්රැස් කරනු ලැබූ ලෙසය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දූතයා පැමිණි විට, ස්වාමීන්වහන්සේ තම හස්තය උස් කළ සේක.
මම මුහුද මතද පොළොව මතද සිටිනු දැකූ දූතයා තම අත ස්වර්ගයට ඔසවා, ස්වර්ගයද එහි තිබෙන සියල්ලද, පොළොවද එහි තිබෙන සියල්ලද, මුහුදද එහි තිබෙන සියල්ලද මැවූ, සදාකාලයෙන් සදාකාලයට ජීවමාන වන තැනැන් වහන්සේගේ නාමයෙන් දිවුරා, තවදුරටත් කාලයක් නොවන්නේ යයි කීවේය. එළිදරව් 10:5, 6.
1840 අගෝස්තු 11 දින පැවති පළමු රැස්වීමෙන් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය විසින් සලකුණු කරනු ලැබීය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තුන්වන දූතයා අවතරණය වූ අතර, මහා බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම නිසා කුඩා මිලෙරයිට් රැළ විසුරුවා හරින ලදී. එම දින ක්රිස්තුස්වහන්සේ ස්වකීය හස්තය ස්වර්ගයට උස්කර, කාලය තවත් නොවන්නේයයි දිවුරා වදාළසේක.
1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසයේ දෙවන රැස්කිරීම ආරම්භ වූයේ, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම අත උස්සා තිබියදී, ඒ අත තුළ ආහාරයට ගත යුතු පණිවිඩයක්ද රඳවාගෙන සිටියදීය. ඉන්පසු 1849 දී, ඔහු තම විසිරගිය ජනතාව රැස්කරගැනීම සඳහා දෙවන වරටත් තම අත දිගු කළේය. ඒ ජනතාව රැස්කරනු ලැබුවේ මධ්යරಾತ್ರಿ හඬේ පණිවිඩය මතය; අනාවැකි කරනු ලැබූ සිද්ධිය සිදු නොවූ විට ඔවුහු විසිර ගියහ. එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේදී, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම රැළ රැස්කරගෙන, පෙන්තෙකොස්තයට පෙර පැවති දින දහය තුළ ඔහු කළ පරිද්දෙන්ම, ඔවුන් පණිවිඩය මත එක්සත් කළේය. ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලේරයිට්වරු එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමෙන් පිටත්ව ගොස් පෙන්තෙකොස්තය නැවත සිදු කළහ. 1856 දී, ලාවොදීකියාවට පරිවර්තනය වී තිබූ චලනයෙන් පිටත ක්රිස්තුස්වහන්සේ සිටියේය; මක්නිසාද ක්රිස්තුස්වහන්සේ ලාවොදීකියානු කෙනෙකුගේ හෘදයෙන් පිටත සිට තට්ටු කරමින්, ඇතුල්වීමක් සොයන බැවිනි.
බලව, මම දොර ළඟ නின்றු තට්ටු කරමි; යමෙකු මාගේ හඬ අසා දොර විවෘත කළහොත්, මම ඔහු වෙත ඇතුළු වන්නෙමි, ඔහු සමඟ භෝජනය කරමි, ඔහුද මා සමඟ භෝජනය කරනු ඇත. එළිදරව් 3:20.
1856දී ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හස්තය ලාඕදිකීය මිලෙරයිට් ව්යාපාරයේ දොරට තට්ටු කරමින් සිටියේය; එහෙත් එයින් කිසි ප්රතිඵලයක් නොලැබුණි. එයට වසර හතකට පෙර, එනම් 1849දී, උන්වහන්සේ දෙවන වරට තම ජනතාව එක්රැස් කිරීමට ආරම්භ කළ නමුත්, සැකය සහ අනිශ්චිතභාවය ෆිලදෙල්ෆියානු ව්යාපාරය නවතා දැමීය.
“1844 දී සිදු වූ මහත් निराशාවට පසු ඇඩ්වෙන්ටිස්වරු තමන්ගේ විශ්වාසය දෘඪව අල්ලාගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වෙමින් තිබූ ප්රවීණ ආරක්ෂාකාරි ක්රියාදාමය අනුව එකමුතුවෙන් ඉදිරියට ගොස්, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය පිළිගෙන ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලයෙන් එය ලෝකයට ප්රකාශ කළේ නම්, ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේගේ ගැළවීම දක්නා සිටියහ; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ උත්සාහ සමඟ මහත් බලයෙන් ක්රියා කළේ ය; කාර්යය සම්පූර්ණ වී තිබුණේ ය; ක්රිස්තුස්වහන්සේද මේ වන විටත් තම ජනතාවට ඔවුන්ගේ ප්රතිලාභ ලබාදෙන පිණිස ඔවුන් පිළිගැනීමට පැමිණ තිබුණේ ය. නමුත්, එම निराशාවෙන් පසු පැමිණි සැකය සහ අනిశ්චිතභාවයේ කාලය තුළ, ඇඩ්වෙන්ට් විශ්වාසකාරයන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ විශ්වාසය අත්හළහ.... මෙසේ කාර්යය බාධා වී, ලෝකය අන්ධකාරයේ තැබුණේ ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා සහ යේසුස්වහන්සේගේ විශ්වාසය මත මුළු ඇඩ්වෙන්ටිස් සමූහයම එකමුතුවී තිබුණේ නම්, අපගේ ඉතිහාසය කොපමණ විශාල ලෙස වෙනස් වී තිබුණා ද!” Evangelism, 695.
2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම අවසාන දින ජනතාව රැස්කරගත් අතර, අනතුරුව ඔවුන් 2020 ජූලි 18 වන දින විසිරී ගියහ. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින රැස්කරගනු ලැබූවෝ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අතින් සැඟවුණු පොත ගෙන එය භුක්ති කළහ. 2020 ජූලි 18 වන දින ඔවුහු උන්වහන්සේගේ උස්කරන ලද හස්තයෙන් නිරූපිත අණ ප්රතික්ෂේප කළහ; එය “කාලය තවදුරටත් නොවන්නේය” යන්න හඳුන්වා දුන්නේය.
1843 දී ඔවුන් කළ අසත්ය අනාවැකියේදී ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලෙරයිට්වරු කිසි විරෝධතාවක් ප්රකාශ නොකළහ; මන්ද ඔවුන් ස්වාමින්වහන්සේ හෙළි කළ සියලු ආලෝකය අනුව ක්රියා කළ බැවිනි. නමුත් 2020 ජූලි 18 දින, තෙවැනි දූතයාගේ ව්යාපාරයේ ලාඕදිසියානුන්, උන්වහන්සේගේ හස්තය සමඟ සම්බන්ධ වූ ආලෝකයට විරුද්ධව කැරලි ගැසූහ. 1844 ට පසු, පළමු දූතයාගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු ව්යාපාරය “සැකය හා අවිනිශ්චිතභාවයේ කාලය තුළ” “තම විශ්වාසය අත්හැර,” ලාඕදිසියානුන් බවට පත් වූහ.
1856 යනු සංක්රාන්ති ලක්ෂ්යයක් නිරූපණය කරයි; එය අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සඳහා සංක්රාන්ති ලක්ෂ්යයක් සංකේතවත් කරයි.
1849 හා 1856 අතර වූ අවුරුදු හතේ කාලයේ යම් අවස්ථාවක, ෆිලඩෙල්ෆියානු මිල්ලරයිට් ව්යාපාරය, තම ජනතාව දෙවන වරට රැස්කර ගැනීමට දිගු කරනු ලැබූ ස්වාමින්වහන්සේගේ හස්තයට ප්රතිරෝධය දැක්වීය; තවද පොරොන්දුව වූයේ උන්වහන්සේ අතීතයේ කළ දේට වඩා එවිට වැඩි දෙයක් කරනු ඇත යන්නයි.
“සැප්තැම්බර් 23 දින, ස්වාමින්වහන්සේ තම සෙනඟගේ ඉතිරිව සිටින කොටස මුදාගැනීමට දෙවන වරට තම අත දිගු කළ බවත්, මේ රැස්කිරීමේ කාලයේදී උත්සාහ දෙගුණ තෙගුණ කළ යුතු බවත් මට පෙන්වා දුන්සේක. විසිරවීමේ කාලයේදී ඉශ්රායෙල්ට පහර දෙන ලදි, ඔහු ඉරා දමන ලදි; එහෙත් දැන්, රැස්කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ සුවකර, බැඳ තබනසේක. විසිරවීමේ කාලයේදී සත්යය පතුරුවා හැරීම සඳහා කරන ලද උත්සාහවලට ඉතා සුළු ප්රතිඵලයක් පමණක් තිබුණි; ඉටු කළේ ඉතා සුළු දෙයක් හෝ කිසිවක් නොවේ. එහෙත්, රැස්කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ රැස්කර ගැනීමට තම අත තබා ඇති විට, සත්යය පතුරුවා හැරීම සඳහා ගන්නා උත්සාහයන්ට ඔවුන් ඉලක්ක කළ ප්රතිඵලය ලැබෙනු ඇත. සියල්ලෝම ඒකාබද්ධව, උද්යෝගයෙන් යුතුව, මේ කාර්යයේ නිරත විය යුතුය. දැන් මේ රැස්කිරීමේ කාලයේදී අපට පාලනය වන උදාහරණ ලෙස විසිරවීමේ කාලය සඳහන් කිරීම කිසිවෙකුටත් ලජ්ජාකාරී දෙයක් බව මම දුටුවෙමි; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේ එදා කළ ප්රමාණයට වඩා දැන් අප වෙනුවෙන් වැඩි යමක් නොකළහොත්, ඉශ්රායෙල් කිසිසේත්ම රැස්කරනු නොලැබේ. සත්යය දේශනා කරනු ලබනවා සේම, එය පුවත්පතක පළ කරනු ලැබීමත් අත්යවශ්යය.” Review and Herald, November 1, 1850.
පැහැදිලිවම, ස්වාමින්වහන්සේ තම කාර්යය එකමුතුවෙන් ඉදිරියට ගෙනයෑමට උත්සාහ කළහ; එහෙත් එම එකමුතුව පැහැදිලිවම බිඳ වැටී තිබුණි; සහ “බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීමෙන් අනතුරුව පැමිණි සැක සහ අනිශ්චිතභාවයේ කාලය තුළ, අද්වෙන්ත විශ්වාසීන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ විශ්වාසය අත්හැර දුන්හ.” The Present Truth (පසුව Review and Herald) 1849 දී ප්රකාශනය ආරම්භ විය; 1851 වන විට 1850 ප්රස්තාරය ලබාගත හැකිව තිබුණි; එහෙත් 1856 වන විට, ලෙවී කථාව විසි හයෙහි “සත් වාර” යන පණිවිඩය අසම්පූර්ණව ඉතිරි විය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින මුද්රා විවර කරන ලද පණිවිඩය සිදුවූයේ දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු සහ දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු යන කාල අනාවැකි අවසානයට පැමිණි අවස්ථාවේදීය.
එම කාලයේ අනෙක් සියලු ධර්මෝපදේශයන්ට වඩා ඉහළින් බැබළුණු ධර්මය වූයේ සබතයයි; අවසන් පරීක්ෂාව 1856 දී පැමිණෙන තුරු වසර දොළහක් පුරා පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් ඉදිරියට ගියේය. එම පරීක්ෂාව භූමිය සඳහා වූ සබත් විශ්රාමය පිළිබඳ වූ අතර, මනුෂ්යයන් සඳහා වූ සබත් විශ්රාමය සමඟ ආරම්භ වූ පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක අවසානය එය සලකුණු කළේය. එම පරීක්ෂණ කාලය ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන දරාගෙන සිටියේය. 1856 වර්ෂයද මිලර් විසින් අනාවරණය කරගත් පළමු මූලික සත්යය පිළිබඳ දැනුම වැඩිවීමක් නියෝජනය කළ බැවින්, එම මට්ටමේදීද එය ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන දරාගෙන සිටියේය. දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධීකෘත ජනතාවගේ ලකුණ වූ සබත් සත්යය, සත්වන තූරිය නාද කිරීම ලෙස නිරූපණය කරන ලද්දේ, ඇදහිලිවන්තයා තුළ ඇති ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අභිරහස, එනම් මහිමයේ බලාපොරොත්තුව සම්පූර්ණ වන විටය. “සත් වරක්” නිරූපණය කරන ලද්දේ ප්රායශ්චිත්ත දවසේ නාද කළ යුතු වූ යුබිලි තූරිය මගිනි.
1856 සිට 1863 දක්වා වූ අවුරුදු සත, යෙරුසලමේ ශිෂ්යයන් සඳහා වූ දින දහයට ද, ෆිලඩෙල්ෆියානු මිලේරයිට්වරුන් සඳහා වූ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේ දින හයට ද නියෝජනය කළේය; එහෙත් දුක්ඛිත ලෙස, එම කාලය සංක්රාන්ති සමය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ව නායකත්වය දෙන පරිදි ඔහුගේ අනුගමනය කිරීමට ප්රතික්ෂේප කරන අයගේ නිදර්ශනය බවට පත්විය. පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසය, එනම් සත් ගර්ජනාවන්ගේ ඓතිහාසික කාලපරිච්ඡේදය, 1844 අප්රේල් 19 දා සිට තම ජනතාව දෙවෙනි වරට එක්රැස් කිරීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ තම හස්තය දිගු කරන බව හඳුන්වා දෙයි; තවද, ඥානවන්තයෝ ක්රිස්තුස්වහන්සේ අනුගමනය කරමින් අතිපවිත්ර ස්ථානයට පිවිසිය පරිදි, එය කීකරු ප්රතිචාරයක්ද නිදර්ශනය කරයි.
පළමු කාදේශ්හි ඉතිහාසය — එනම් 1844 සිට 1863 දක්වා වූ තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය — ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟ දෙවන වරට එක්රැස් කරගැනීම පිණිස නැවත තම හස්තය දිගු කරන බව හඳුන්වා දෙයි; එහෙත් එම ඉතිහාසය තුළ කැරලිගැසීම ප්රකාශ වන්නේ ය. දැන්, 2023 ජූලි මාසයෙන් පටන්ගෙන, තුන්වන වරටත් ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟ දෙවන වරට එක්රැස් කරගැනීම පිණිස නැවත තම හස්තය දිගු කරමින් සිටින අතර, ඔවුන් ආජ्ञාකාර පිලදෙල්පියානුවරුන් ලෙස දෙවන කාදේශ් සම්පූර්ණ කරනු ඇත; මක්නිසාද සත්යයේ අත්සන, මෙම තෙවරක්ම ආරම්භය හා අවසානය ආජ्ञාකාර පිලදෙල්පියානුවරුන් නිරූපණය කරන බවත්, මැද උදාහරණය අකීකරු ලාවොදිකීයවරුන් වන බවත් හඳුන්වා දෙයි.
අපි මෙම අධ්යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.
“සභාවන් ලාඔදිකීය පණිවිඩයට කන් දේද? ඔවුන් පසුතැවිලි වන්නේද, නැතහොත්, සත්යයේ අතිශය ගම්භීර පණිවිඩය වූ—තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය—ලෝකයට ප්රකාශ කරනු ලබන අතරතුරද, ඔවුන් පාපයේ දිගටම යන්නේද? මෙය දයාවේ අවසාන පණිවිඩයයි, වැටී ගිය ලෝකයකට දෙන අවසාන අනතුරු ඇඟවීමයි. දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව උණුසුමක් නැති, සිසිල්-උණුසුම් තත්ත්වයට පත්වුවහොත්, එය දේවල්ලාසයනන්ගේ වාසස්ථානයක්ද, සෑම අපවිත්ර ආත්මයකම රැඳවුමක්ද, සෑම අපවිත්ර හා ද්වේෂජනක පක්ෂියෙකුගේම කූඩුවක්ද වී වැටී ගිය බව ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන සභාවන්ට වඩා දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රසාදය ලබමින් නොසිටියි. සත්යය ඇසීමටත් එය පිළිගැනීමටත් අවස්ථා ලැබ ඇති, සහ තමන්ව දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පාලනය කරන ජනතාව ලෙස හඳුන්වමින් සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවට එක්වී ඇති නමුත්, නාමමාත්ර සභාවන්ට ඇති ප්රාණවත්කමට හා දෙවියන්වහන්සේට කැපවීමට වඩා කිසිවක් තමා තුළ නොමැති අය, දෙවියන්වහන්සේගේ වසංගතයන්ගෙන් ලැබෙන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවට විරුද්ධ වන සභාවන් ලබන තරම්ම නිසැකවමය. සත්යය මඟින් ශුද්ධ කරනු ලැබූ අය පමණක්ම, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ට ප්රේම කරන සහ තමන්ගේ ආඥා රක්ෂා කරන අය සඳහා සූදානම් කිරීමට ගොස් ඇති ස්වර්ගීය වාසස්ථානවල රාජකීය පවුල සංයුක්ත කරනු ඇත.”
“‘මම ඔහුව දනිමි’යි කියා, ඔහුගේ ආඥා නොපවත්වන්නා බොරුකාරයෙකි, සත්යයද ඔහු තුළ නැත’ [1 යොහන් 2:4]. මෙය දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුමක් ඇති බවත්, ඔහුගේ ආඥා පවත්වන බවත් කියන, එහෙත් යහපත් ක්රියා මගින් එය ප්රකාශ නොකරන සියල්ලන්ව ඇතුළත් කරයි. ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් අනුව ඔවුන්ට ලැබෙනු ඇත. ‘ඔහු තුළ වාසය කරන කවරෙක් වුවද පව් නොකරයි; පව් කරන කවරෙකු වුවද ඔහුව දැක නොමැති අතර ඔහුව දැනගෙනත් නැත’ [1 යොහන් 3:6]. මෙය සත්වන දින අද්වෙන්තිස්ත සභාංගයන් ද ඇතුළුව, සියලු සභා සාමාජිකයන් වෙත යොමු කර ඇත. ‘දරුවෙනි, කිසිවෙකු ඔබ සැම රවටා නොදෙන්න. ධර්මිෂ්ඨකම ක්රියා කරන තැනැත්තා, ඔහු ධර්මිෂ්ඨ වන සේම, ධර්මිෂ්ඨය. පව් කරමින් සිටින තැනැත්තා දේවල්ගෙන්ය; මක්නිසාද යක්ෂයා ආරම්භයේ සිට පව් කළේය. දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්රයා ප්රකාශ වූයේ මේ අරමුණ සඳහාය, එනම් යක්ෂයාගේ ක්රියා විනාශ කරන පිණිසය. දෙවියන්වහන්සේගෙන් උපන් කවරෙක් වුවද පව් නොකරයි; මක්නිසාද ඔහුගේ බීජය ඔහු තුළ පවතින බැවින්ය. ඔහුට පව් කළ නොහැක; මක්නිසාද ඔහු දෙවියන්වහන්සේගෙන් උපන්නේය. මෙයින් දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන් සහ යක්ෂයාගේ දරුවන් ප්රකාශ වේ: ධර්මිෂ්ඨකම නොකරන කවරෙකු වුවද දෙවියන්වහන්සේගෙන් නොවේ; තම සහෝදරයාට ප්රේම නොකරන්නාද එසේමය’ [1 යොහන් 3:7–10].”
“සබත්-පාලක ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් යයි තමා පවසන සියලුදෙනා, එසේම පාපයෙහි තවදුරටත් පවතින්නෝද, දෙවියන්වහන්සේගේ දෘෂ්ටියෙහි බොරුකාරයෝය. ඔවුන්ගේ පාපමය ගමන්මඟ දෙවියන්වහන්සේගේ ක්රියාවට විරුද්ධව ක්රියා කරයි. ඔවුහු අනෙක් අය පාපයට නොයන්නේය. අපගේ සභාවන්හි සෑම සාමාජිකයෙකුටම දෙවියන්වහන්සේගෙන් වචනය මෙසේ පැමිණෙයි: ‘නුඹලාගේ පාද සඳහා සෘජු මාර්ග සාදන්න, එසේ නොවහොත් කකුල නොබලන්නා මාර්ගයෙන් ඉවතට හැරී යයි; එහෙත් ඒවා සුවපත් වීමට ඉඩ දෙන්න. සියලු මනුෂ්යයන් සමඟ සමාදානයද, ශුද්ධකමද අනුගමනය කරන්න; එය නොමැතිව කිසිවෙකුත් ස්වාමීන්වහන්සේ දකිනු නොලබයි. කිසිවෙකු දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් අඩුවී නොයන ලෙස දැඩි ලෙස බලා සිටින්න; කිසිදු තිත්තකමේ මූලයක් පැළවී ඔබට කරදර කරමින්, ඒ මඟින් බොහෝ දෙනෙක් අපවිත්ර නොවනු පිණිස; එක් කෑම කැබැල්ලක් වෙනුවෙන් තම ජන්ම අයිතිය විකුණා දැමූ ඒසාවු මෙන්, අශිෂ්ට කාමචාරියෙකු හෝ අපවිත්ර පුද්ගලයෙකු හෝ නොසිටින ලෙස. මක්නිසාද, පසුව ආශීර්වාදය උරුමකරගැනීමට ඔහු කැමති වූ විට, ඔහු ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබූ බව ඔබ දන්නහුය; ඔහු කඳුළු සමඟ එය උනන්දුවෙන් සෙවූ නමුත්, පසුතැවීම සඳහා ස්ථානයක් නොලැබුණේය’ [හෙබ්රෙව් 12:13–17].”
“සත්යය විශ්වාස කරන බව ප්රකාශ කරන බොහෝ දෙනෙකුට මෙය අදාළ වේ. තමන්ගේ කාමෝද්දීපිත ක්රියාවන් අත්හැර දමනවා වෙනුවට, ඔවුහු සාතාන්ගේ මුළාකාරී කුතර්කය යටතේ අධ්යාපනයේ වැරදි මාර්ගයක ඉදිරියට යති. පාපය පාපමය දෙයක් ලෙස හඳුනා නොගනී. ඔවුන්ගේම අන්තඃකරණය අපවිත්ර වී ඇත; ඔවුන්ගේ හෘදය දූෂිත වී ඇත; එසේය, සිතුවිලි ද නිරන්තරයෙන් දූෂිතය. සාතාන් ඔවුන් වංචනික ආකර්ෂකයන් ලෙස යොදා, මුළු සත්ත්වභාවයම අපවිත්ර කරන අපවිත්ර ක්රියාවලට ආත්මයන් ඇද දැමීමට භාවිතා කරයි. ‘මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාව [එය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවය] අවමානයට ලක් කළ තැනැත්තා සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු හෝ තිදෙනෙකුගේ සාක්ෂි මත කරුණාවක් නොලබා මරණයට පත් විය. එසේ නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්රයා පාදතලයට යට කළා වූද, තමන් පවිත්ර කරනු ලැබූ ගිවිසුමේ රුධිරය අපවිත්ර දෙයක් ලෙස ගණන් කළා වූද, අනුග්රහයේ ආත්මයාණන්ට අගෞරව කළා වූද තැනැත්තා කොපමණ දැඩි දඬුවමකට යෝග්යයයි ඔබ සිතන්නෙහුද? මක්නිසාද, “පළිගැනීම මට අයිතිය; මම ප්රතිඵල දෙන්නෙමි,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ වදාළ උන්වහන්සේ අපි දනිමු. තවද නැවතත්, “ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ ජනතාව විනිශ්චය කරනසේක.” “ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ අත්වලට වැටීම භයානක දෙයකි”’ [හෙබ්රෙව් 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.