දෙවියන් විසින් අනුමත කරන ලද ක්රමවේදය විශේෂයෙන්ම යෙසායාගේ විසි අටවන සහ විසි නවවන පරිච්ඡේදයන්හි හඳුනා දක්වනු ලබන්නේ, එහි එම ක්රමවේදය “රේඛාව පිට රේඛාව” ලෙස නිරූපිත වන ස්ථානයේය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයා අවතීර්ණ විය; එසේ කිරීමෙන් ඔහු 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිදු කළ තම අවතරණය නැවතත් සිදු කළේය. අවස්ථා දෙකෙහිම, ඔහුගේ අවතරණයෙන් පසු බබිලෝනිය වැටී ගිය බව හඳුනා දක්වනු ලැබූ අතර, තවමත් ඇයගේ සංගමයේ සිටින අය එයින් පිටතට පැමිණෙන ලෙස කැඳවීමක් කරනු ලැබීය, තවද ඉක්මනින් නැවතත් කරනු ලබනු ඇත. අවස්ථා දෙකෙහිම, අනාවැකිය සම්පූර්ණ කළ සිද්ධිය ලෝකව්යාප්ත බලපෑමක් ඇති කළේය; මන්ද 1840 දී පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය “ලෝකයේ සෑම මිෂන් මධ්යස්ථානයකටම” ගෙන යනු ලැබූ සේම, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින සිද්ධිය මුළු ලෝකයටම බලපෑ අතර එය අවබෝධ කරගනු ලැබීය. 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සම්පූර්ණ වූ අනාවැකිය, දෙවන අභාග්යයේ ඉස්ලාමය මත සීමා කිරීමක් පනවනු ලබන බව හඳුනා දුන් අනාවැකියක් වූ අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනෙන් වහාම පසු, තුන්වන අභාග්යයේ ඉස්ලාමය මත සීමා කිරීමක් පනවනු ලැබීය.
1840 අගෝස්තු 11 වැනි දින, 1798 දී අන්තිම කාලයේදී මුදාහරින ලද පණිවුඩයට බලගැන්වීම නියෝජනය කරන අතර, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින, 1989 දී අන්තිම කාලයේදී මුදාහරින ලද පණිවුඩයට බලගැන්වීම නියෝජනය කරයි. පළමු දූතයාගේ ව්යාපාරයේ ප්රධාන නියමය 1840 අගෝස්තු 11 වැනි දින තහවුරු කරන ලද අතර, එම නියමය වූයේ දිනක් අවුරුද්දක් සඳහා යන මූලධර්මයයි. තුන්වන දූතයාගේ ව්යාපාරයේ ප්රධාන නියමය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින තහවුරු කරන ලදී. එම නියමය නම්, “පේළිය පිට පේළිය” ගෙන ඒම මගින් සත්යය ස්ථාපිත වන අතර, එයින් අවසානය ආරම්භයෙන් නිදර්ශනය වන බවත්, ඉතිහාසය නැවත සිදුවන බවත් ප්රදර්ශනය කරනු ලබන බවය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින සිදුවූ අනාවැකිමය සිදුවීම ස්ථාපිත වන්නේ සහෝදරි වයිට්ගේ සෘජු වචන මගින් පමණක් නොව, ඊටත් වඩා වැදගත් ලෙස, එම සිදුවීම් මිලරයිට් ඉතිහාසයේ එම සමාන සලකුණු-ස්ථානයට සම්පූර්ණයෙන් සමාන්තර වූ නිසාය. 1840 අගෝස්තු 11 වැනි දින සිදුවීම සමඟ හඳුනාගනු ලැබූයේ, අනාවැකියේ ඉටුවීම එතරම් නොව, මිලර් සහ ඔහුගේ සහචරයන් විසින් අනුගමනය කරන ලද ක්රමවේදයේ ස්ථිරභාවයයි.
“එම සිද්ධිය අනාවැකිය නිරවද්යව සම්පූර්ණ කළේය. එය ප්රසිද්ධ වූ කල, බහුජන සමූහයන් මිලර් සහ ඔහුගේ සහකාරයන් විසින් අනුගමනය කළ අනාවැකි අර්ථකථන මූලධර්මවල නිවැරදිභාවය ගැන ඒත්තු ගත්හ; තවද ආගමනය පිළිබඳ ව්යාපාරයට අතිවිශිෂ්ට උත්තේජනයක් ලැබුණි. අධ්යාපනයෙන් හා සමාජ තත්ත්වයෙන් ප්රමුඛ පුරුෂයෝ, ප්රකාශනයෙහිද ප්රචාරණයෙහිද මිලර් සමඟ එක්වූහ; 1840 සිට 1844 දක්වා එම කාර්යය වේගයෙන් ව්යාප්ත විය.” The Great Controversy, 335.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, පසු වර්ෂාව මැන බැලීමට ආරම්භ වූ විට, “විවාදය” සත්ය හෝ අසත්ය ක්රමවේදය පිළිබඳවය; එය එසේම තවමත් පවතියි. මිලේරයිට් ව්යාපාරයේ අනාවැකි 1843 හා 1850 යන චාට් දෙකෙහිම ප්රකාශයට පත් කර ඇත; ඒවා ස්වාමීන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද බවට සහ හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ඉටු වීමක් ලෙසද සහෝදරි වයිට් අනුමත කරයි. මිලර් සහ ඔහුගේ සහකාරයන් විසින් අනුගමනය කරන ලද “අනාවැකි අර්ථකථනයේ මූලධර්මයන්” මඟින් නිෂ්පාදිත වූ මිලේරයිට්වරුන්ගේ පණිවිඩය, එහි පසුකාලීනව මධ්යරාත්රි හඬේ පණිවිඩය බලගන්වූ “අදභූත ප්රේරණය” ජනිත කළේය; එම පණිවිඩය ශුද්ධ චාට් දෙක මත නිරූපණය කර තිබුණි. එම ශුද්ධ චාට් දෙක මත නිරූපණය කරන ලද අනාවැකි මිලර්ගේ අනාවැකි නීති මඟින් හඳුනාගෙන ස්ථාපිත කරන ලදී. එම චාට්, බහුවචනයෙන් සඳහන් “පුවරු” මත, මිලර්ගේ ක්රමවේදය මඟින් ස්ථාපිත කර ඇති අනාවැකි දෘශ්යමාන ලෙස නිරූපණය කරන ලෙස හබක්කුක්හි දී ඇති ආඥාවේ ඉටු වීමක් විය. හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදය, යෙසායා විසිහත්වන පරිච්ඡේදයේ “විවාදය” හඳුනා දක්වමින්, එයට සෘජුවම සම්බන්ධ වේ.
මම මාගේ රැකවල් ස්ථානයෙහි සිටින්නෙමි, ගෝපුරය මත මා පිහිටුවාගන්නෙමි, ඔහු මට කුමක් කියනවාදැයිත්, මා දෝෂාරෝපණයට ලක් වූ විට මා කුමක් පිළිතුරු දෙන්නෙමිදැයිත් බලා සිටින්නෙමි. හබක්කුක් 2:1.
එම වාක්යයේ “reproved” යන වචනයේ අර්ථය “තර්ක කළා” යන්නයි. පළමුද හා තුන්වන දූතයන්ගේ චලනයේ මුරකරුවන් දෙපාර්ශ්වයම නියෝජනය කරන හබක්කුක්, තමා සමඟ තර්ක කරනු ලබන බව දැන සිටි අතර, එම විවාදය ආරම්භ වූ විට තමා දිය යුතු පිළිතුර කුමක්ද යන්න තේරුම්ගැනීමට ඔහු කැමති විය. පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසයේ පිළිතුර වූයේ ශුද්ධ සටහන්පත් දෙකක් නිෂ්පාදනය කිරීමය; තුන්වන දූතයාගේ චලනයේ ඉතිහාසයේ පිළිතුර වූයේ, Habakkuk’s Two Tables යන ශීර්ෂය දරන අනාවැකි මාලාව නිෂ්පාදනය කිරීමය. එම සටහන්පත් හා එම මාලාව, ඒ ඒ සම්බන්ධිත ඉතිහාසයන් තුළ නියෝජනය වන ක්රමවේදය මත ගොඩනඟා තිබුණි. හබක්කුක්හි, එම ක්රමවේදය මුරකරුවන් පණිවුඩය ස්ථාපිත කිරීමට භාවිත කරන දෙය නියෝජනය කරන අතර, එය “විවාදයට ලක්වන” ප්රශ්නයද හඳුනා දෙයි; එයින් අනතුරුව නමස්කාරක පංති දෙකක් උපදවාගනු ලැබේ.
මම මාගේ රැකවල් ස්ථානයෙහි සිටින්නෙමි, කොත මත තබාගන්නෙමි, ඔහු මට කුමක් කියනු ඇත්ද, මා තරවටු කරනු ලැබූ කල මා කුමක් පිළිතුරු දිය යුතුදැයි බලන්නෙමි. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මට පිළිතුරු දී මෙසේ කීසේක: දර්ශනය ලියන්න, එය පුවරු මත පැහැදිලි ලෙස සටහන් කරන්න; එවිට එය කියවන තැනැත්තා දුවා යා හැකි වනු ඇත. මක්නිසාද දර්ශනය තවමත් නියමිත කාලයක් සඳහාය; නමුත් අවසානයේදී එය කතා කරනු ඇත, බොරුවක් නොකියනු ඇත. එය ප්රමාද වන බව පෙනුණත්, ඒ සඳහා බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන් පැමිණෙන්නේය, එය ප්රමාද නොවන්නේය. බලව, උඩඟු වූ ඔහුගේ ආත්මය ඔහු තුළ සෘජු නොවේ; එහෙත් ධර්මිෂ්ඨයා තම විශ්වාසයෙන් ජීවත් වන්නේය. හබක්කුක් 2:1–4.
එක් පන්තියක් ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබේ; අනෙක් පන්තිය ආත්මයෙන් උඩඟු කරනු ලැබේ; එය පරිසිවරයා හා බදු අයකරන්නා විසින් නිරූපණය කෙරේ. පරිසිවරු සම්ප්රදාය හා පාරම්පරාව මත පදනම් වූ ක්රමවේදයක් කෙරෙහි විශ්වාස තැබූහ; තවද පරිසිවරයා, දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව යැයිත් සත්යයේ ආරක්ෂකයන් යැයිත් ප්රකාශ කළ අය විසින් පාලනය කරන ලද, පදවිමාලිකාත්මක පද්ධතියක් ක්රියාත්මක කිරීමෙන් තම රැළ පාලනය යටතේ තබාගත් ආගමික ක්රමයක් ද නියෝජනය කළේය; එහෙත් අවසානයේ ඔව්හු සත්යයගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට සහභාගි වූහ. යෙසායා 27 වන පරිච්ඡේදයේ අනාගතවාදී “විවාදය” සැබෑ සහ ව්යාජ බයිබලීය ක්රමවේදය පිළිබඳ වේ. එම “විවාදයේ” ප්රතිවාදීහු නම්, එම කාලයට අදාළ එලියාගේ ක්රමවේදය අනුගමනය කරන අයත්, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සමයේ සන්හෙඩ්රිනයෙන් ආදර්ශවත් කර දැක්වෙන, දීර්ඝකාලීනව ස්ථාපිත වූ දේවවිද්යාත්මක විශේෂඥයන්ගේ පද්ධතියත්ය.
විසිහත්වන පරිච්ඡේදය “වාදය” ආරම්භ වන්නේ ඔහු “නවතන” විට, එනම් “නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේදී” දෙවියන්වහන්සේ “ඔහුගේ ප්රචණ්ඩ සුළඟ” වළක්වන විට බව හඳුන්වා දෙයි. “මිනුමෙන්, එය පිටතට ඉසින කල, ඔබ එය සමඟ වාද කරනු ඇත; නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේදී ඔහු තම ප්රචණ්ඩ සුළඟ නවතයි. එබැවින් යාකොබ්ගේ අපරාධය පවිත්ර කරනු ලබන්නේ මෙයින්ය.” “පවිත්ර කරනු ලබන්නේ” යන වචනයේ අර්ථය ප්රායශ්චිත්ත කරනු ලබන්නේ යන්න වන අතර, එය විමර්ශන විනිශ්චයේදී පාපය මකා දැමීම නියෝජනය කරයි. වාදයට ලක්වන ක්රමවේදය නියෝජනය කරන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පාප මකා දැමිය යුතු නම්, අනිවාර්යයෙන් සමත් විය යුතු පරීක්ෂාවයි. පරීක්ෂාවක් ලෙස එලියාගේ ක්රමවේදය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසයේ නිරූපණය කර ඇත; එහිදී, එම කාලයේදී, යොහන් බව්තීස්තගේ පණිවිඩය (ක්රිස්තුස්වහන්සේ එලියා ලෙස හඳුන්වා දුන් තැනැත්තා) ප්රතික්ෂේප කළ අයට යේසුස්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම්වලින් ප්රයෝජන ලැබිය නොහැකි වූ බව අපට පෙර අනතුරු අඟවා ඇත.
අවසාන වැස්සේ පණිවිඩය යේසුස්ගේ ඉගැන්වීම් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ; මක්නිසාද උන්වහන්සේ වචනය වන බැවින්ය. තවද, එයින් අධිකව, අවසාන වැස්ස “ප්රාණවත් කිරීම” ලෙසද නිරූපණය කරනු ලබන අතර, එය “ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධිය” ලෙස අර්ථ දක්වා ඇත.
එබැවින්, ඔබගේ පාප මකා දමනු ලැබීම පිණිස, ස්වාමින්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් ප්රබෝධයේ කාලයන් පැමිණෙන කල, පසුතැවී හැරී එන්න; තවද, ඔබට පෙර ප්රකාශ කරනු ලැබූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ උන්වහන්සේ එවනු ඇත. ක්රියා 3:19, 20.
එළිදරව් පොතේ දසවන අධ්යායයේ පහළ වූ දූතයා, 1840 අගෝස්තු 11 වන දින, “යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු කිසිදු පුද්ගලයෙකු නොවීය” යයි සොයුරිය වයිට් හඳුනා දෙයි. එබැවින්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින පහළ වූ දූතයාද “යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු කිසිදු පුද්ගලයෙකු නොවනු ඇත.” ඉතිහාස දෙකෙන් කවරෙහි වුවද උන්වහන්සේගේ පහළවීම, සැබෑ හෝ බොරු ක්රමවේදය පිළිබඳ අනාවැකිමය “විවාදයේ” ආරම්භය හඳුනා දෙයි; මක්නිසාද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට කෑමට අණ කරනු ලැබූ, උන්වහන්සේගේ අතේ තිබූ පොත මගින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ගලීලයේදී, යේසුස්වහන්සේ ශ්රාවකයන්ට උන්වහන්සේගේ මාංසය කෑ යුතු බවත්, රුධිරය පානය කළ යුතු බවත් උපදෙස් දුන්සේක; මක්නිසාද උන්වහන්සේ එහිදී ස්වර්ගයෙන් පහළ කරනු ලැබූ රොටිය තමන්වහන්සේ බව ප්රකාශ කළසේක. උන්වහන්සේගේ සේවකාලයේ වෙනත් කිසිදු අවස්ථාවකට වඩා වැඩි ශ්රාවකයන් සංඛ්යාවක් උන්වහන්සේට එහිදී අහිමි විය, සහ ඉවත්ව ගියවෝ කිසිදිනෙක නැවත නොපැමිණියහ. ඉවත්ව ගියවෝ එසේ කළේ, උන්වහන්සේගේ වචන නිවැරදි ආත්මික අර්ථයෙන් යෙදවීම වෙනුවට, ඒවා ඔවුන්ගේ ශාබ්දික අර්ථයෙන් ගැනීම යන බොරු ක්රමවේදය අනුව උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් විශ්ලේෂණය කිරීමට තෝරාගත් බැවිනි. යෙසායා විසි හතේ “විවාදය” යනු, එළියා පණිවිඩකරු විසින් නිරූපණය කරනු ලබන ක්රමවේදය සමඟ මුහුණලා සිටින, ස්ථාපිතව තිබෙන ප්රකාශිත බයිබල් විශ්ලේෂණ පද්ධතියක් එය නියෝජනය කරන බව තහවුරු කිරීමට සාක්ෂිකරුවන් කිහිපදෙනෙකු ඇති අනාවැකිමය සලකුණකි.
එය දෙවියන්වහන්සේගේ පෙර ගිවිසුමත් තෝරාගත් ජනතාවත් ක්රමානුකූලව ඉවත්ව යාමේ නිශ්චිත අවස්ථාවක්ද, “පෙර කාලවලදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූ” අය සමඟ ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයේ ආරම්භයද සලකුණු කරයි. “විවාදය” යන්න, ඊටත් වඩා වැදගත් ලෙස, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන කාල පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය නියෝජනය කරයි. අල්ෆා සහ ඔමේගා සෑමවිටම ආරම්භය සමඟ අවසානය නියෝජනය කරන බැවින්, ඒ අනුව එම “විවාදය” ම අපගේ පියවරුන්ගේ පව්වලින් එකක සංකේතයක් බවට පත්වේ; ලෙවී කථාව විසිහයේ යාච්ඤාව ඉටු කිරීම සඳහා එය පිළිගෙන පාපොච්චාරණය කළ යුතුය.
දානියෙල් පොතේ නවවන ಅಧ್ಯಾಯයේ යාච්ඤාව, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන ಅಧ್ಯಾಯයේ සඳහන් දින තුනහමාර අවසානයේ උගන්වනු ලබන යාච්ඤාව නියෝජනය කරයි. එම කාල පරාසය යෙසායා පොතේ විසිහත්වන ಅಧ್ಯಾಯයේ, “බලකොටු නගරය පාළු වන්නේය, වාසස්ථානය අත්හැර දමනු ලැබ වනයක් මෙන් තබනු ලබන්නේය. එහි වසු පැටවා ආහාර ගන්නේය; එහිම ඔහු නිදා වැටෙන්නේය; එහි අතුද කොළද කා දමන්නේය. එහි ශාඛා වියළී ගිය කල, ඒවා කඩා ඉවත දමනු ලබන්නේය. ස්ත්රීහු පැමිණ ඒවා ගින්නෙහි දමන්නෝය. මක්නිසාද, එය අවබෝධයක් නොමැති ජනතාවකි. එබැවින් ඔවුන් සෑදූ තැනැත්තා ඔවුන්ට කරුණාව නොපෙන්වන්නේය; ඔවුන් ආකාර දුන් තැනැත්තා ඔවුන්ට අනुग්රහය නොදක්වන්නේය” යනුවෙන් නිරූපණය කර ඇත.
සాక్షිකරුවන් දෙදෙනාට “අනුග්රහයක් නැති” ලෙස පෙන්වනු ලබන්නේ, ඔවුන් “අරණ්යයේ” දින තුනහමාරක කාලය ආරම්භ කළ බොරු පූර්වකථනයක් ප්රකාශ කළ බැවිනි. එවිට ඔවුහු පෙර “බලකොටු නගරය” වී සිටියද, පසුව “අවබෝධයක් නැති ජනතාවක්” බවට පත්වූහ. එවිට ඒ නගරය “පාලුවට ගිය” එකක්ද “අතහැර දමන ලද” “වාසස්ථානයක්”ද බවට පත් විය. එය සොදොම් සහ මිසර නගරයේ වීථියේ වැතිර සිටින මළ, වියළි අස්ථි බවට පත් විය. පසුව මළවුන් නැගිටින ලෙස කැඳවනු ලබන විට, ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ පව් මගින් ඔවුන් පරීක්ෂා කරනු ලබති; එයට පළමු පණිවිඩයට බලය දෙන අවස්ථාවෙන් ආරම්භ වී තෙවන පණිවිඩයේ පැමිණීමෙන් අවසන් වන කාලයේ ආරම්භයේ ඇති “වාදය” ද ඇතුළත් වේ. එම වාදය යනු, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයේ එලියා විසින් නිරූපණය කරන ලද ක්රමවේදය පිළිගන්නවාද ප්රතික්ෂේප කරනවාද යන්නයි. 1863 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ පියවරුන්, එලියා විසින් ඉදිරිපත් කර තිබූ මෝසෙස්ගේ “සත් වර” පණිවිඩය ප්රතික්ෂේප කළහ.
2023 ජූලි මාසයෙන් ආරම්භ වී, යෙසායා විසිහතවන පරිච්ඡේදයේ වියළී ගිය අතු, ගලීලයේ සභාවේ පාපයන් ද, 1863 වර්ෂයේ ඉතිහාසය ද, එසේම 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ඉතිහාසය ද, නැවත කරනු ලබනවා ද යන්න තීරණය කළ යුතුය. හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයෙන්ද, යෙසායා විසිහතවන පරිච්ඡේදයෙන්ද, එලියා, යොහන් බව්තීස්ත සහ විලියම් මිලර් විසින්ද නිරූපිත ක්රමවේදය ප්රතික්ෂේප කිරීම යනු, පෘථිවියේ අවසානයන් පැමිණ තිබෙන අය උදෙසා ලියා තබන ලද ශුද්ධ ආදර්ශවලින් ප්රයෝජනය ලැබීම වෙනුවට, අපගේ පියවරුන්ගේ පාපයන් නැවත කිරීමය.
ඒ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණයන් වශයෙන් සිදු විය; තවද ඒවා අපගේ අවවාදය සඳහා ලියනු ලැබ ඇත, යුගයන්ගේ අවසානය පැමිණ ඇති අප උදෙසාය. එබැවින් තමන් ස්ථිරව සිටින බව සිතන්නා, වැටී නොයන පිණිස සාවධාන වේවා. මනුෂ්යයන්ට සාමාන්ය වූ පරීක්ෂාවක් හැර වෙනත් කිසි පරීක්ෂාවක් ඔබ සැම කෙරෙහි පැමිණ නැත; එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ විශ්වාසවන්තය, එතුමා ඔබට දරාගත හැකි ප්රමාණයට වඩා ඔබ පරීක්ෂා කරනු ලැබීමට ඉඩ නොදෙන සේක; පරීක්ෂාව සමඟම, ඔබට එය දරාගැනීමට හැකි වන පිණිස, ගැලවී යාමේ මාර්ගයක්ද සලසා දෙන සේක. එබැවින්, මාගේ අතිප්රියවන්තයෙනි, රූප වන්දනාවෙන් පලා යන්න. මම ප්රඥාවන්තයන්ට මෙන් කථා කරමි; මා කියන දේ ඔබම විනිශ්චය කරන්න. 1 කොරින්ති 10:11–15.
පවිත්ර ක්රමවේදය අර්ධරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩය ස්ථාපිත කරයි; එය පසු වර්ෂාවේ පණිවිඩයයි. එම පණිවිඩය ආත්මිකව භෝජනය කළ විට, දානියෙල් සහ ගෞරවයට පත් වූ තිදෙනාගේ ශාක ආහාරයෙන් වඩා සුන්දර හා පෝෂිත මුහුණුවරක් ඇති වූවාක් මෙන්ම, අනිවාර්යයෙන්ම ඊට අනුරූප අත්දැකීමක් ජනනය කරයි. එහෙත් හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ, විශ්වාසය මගින් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමේ පිරිනැමීම ප්රතික්ෂේප කරන අය සඳහා පැකිලීමේ බාධකය නම්, ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේව දැනගැනීමට ඉදිරියට යාමෙන් වළක්වන අහංකාරයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට සත්ය ක්රමවේදය පිළිගැනීමේ කාර්යයත්, දේවදූතයාගේ අතින් පණිවිඩය භෝජනය කිරීමේ කාර්යයත් තවදුරටත් කල්දැමිය නොහැකි කාලයක් කවදා හෝ තිබේ නම්, එය දැන්මය!
“අපි පසු වර්ෂාව සඳහා බලා සිටිය යුතු නොවේ. අප මත වැටෙන කරුණාවේ පිනිද බිඳු හා වර්ෂාධාර හඳුනාගෙන ඒවා තමන්ට අදාළ කරගන්නා සියලුදෙනා මත එය පැමිණෙමින් තිබේ. අපි ආලෝකයේ කැබලි එකතු කරගන්නා විට, අප ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස තබා ගැනීමට අපට කැමති වන දෙවියන්වහන්සේගේ නිසැක දයාවන් අගය කරන විට, එවිට සෑම පොරොන්දුවක්ම ඉටු වනු ඇත. ‘මක්නිසාද භූමිය තම අංකුරය උපදවන්නාක් මෙන්ද, වත්ත එහි වපුරන ලද දේ පැළවීමට සලස්වන්නාක් මෙන්ද, ඒ ආකාරයෙන්ම ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජාතීන් ඉදිරියේ ධර්මිෂ්ඨකමත් ප්රශංසාවත් පැළවීමට සලස්වනු ඇත.’ යෙසායා 61:11. මුළු පොළොව දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී යා යුතුය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයෙන්, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම හෙළනු ලබන විට, එළිදරව්ව අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස එන බවත්, “එළිදරව්ව අටළොස්වන පරිච්ඡේදය, පද එක සිට තුන දක්වා ඉටු වනු ඇත” යන බවත් හඳුන්වා දී ඇත. යෙසායා විසිහත්වන පරිච්ඡේදය එම කාලය “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” ලෙස හඳුන්වයි, එය “දරුණු සුළඟ” වළක්වා තබන කාලයයි. “In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind.” සහෝදරි වයිට් එම එකම කාලයම හඳුන්වා දෙයි.
“එම කාලයේදී, ගැළවීමේ කාර්යය අවසන් වෙමින් පවතින අතරතුර, පොළොව මත විපත්තිය පැමිණෙමින් තිබෙනු ඇත; ජාතීන් කෝපයට පත් වනු ඇත, එහෙත් තුන්වන දූතයාගේ කාර්යයට බාධා නොවන ලෙස ඔවුන් සංයමයෙන් තබාගනු ලබනු ඇත. එම කාලයේදී ‘පසු වැස්ස,’ හෝ ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් පැමිණෙන ප්රබෝධය, තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬට බලය දීමටත්, අවසාන පීඩා හත වගුරවනු ලබන කාලයෙහි ස්ථිරව සිටීමට ශුද්ධවන්තයන් සූදානම් කිරීමටත් පැමිණෙනු ඇත.” Early Writings, 85.
අන්යජාතින් කෝපයට පත් කරන බලය පසුවැසි වර්ෂාව වැටීමට ආරම්භ වූ විට පැමිණියේය. එහෙත් එම බලය අන්යජාතින් කෝපයට පත් කළ සැණින්ම එය පාලනය කරනු ලැබීය; මක්නිසාද යෙසායා මෙසේ සටහන් කර ඇත: ඔහු “තමාගේ කටුක සුළඟ නවත්වා තබන්නේය.” එම කටුක සුළඟ නම් නැගෙනහිර සුළඟය; පසුවැසි වර්ෂාව ඉසිනු ලබන විටත්, ගැළවීමේ කාර්යය අවසන් වීමට ළඟා වන විටත්, එම සුළඟ රඳවා තබනු ලැබේ. ගැළවීමේ අවසාන කාර්යය නම් මුද්රා තැබීමේ කාලයයි. “පේළිය මත පේළිය” අනුව, එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහස මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී රඳවා තබනු ලබන එම කටුක, එනම් නැගෙනහිර සුළඟ, එළිදරව් පොතේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් සුළඟ හතරය.
මේ දේවල්වලින් පසු, මම පොළොවේ කොණ හතරෙහි සිටගෙන, පොළොවේ සුළං හතර අල්ලාගෙන සිටි දූතයන් හතරදෙනෙකු දුටුවෙමි; එසේ කළේ සුළඟ පොළොව මතවත්, මුහුද මතවත්, කිසිදු ගසක් මතවත් නොවහින පිණිසය. තවද ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති තවත් දූතයෙකු නැගෙනහිරින් නැගී එනු දුටුවෙමි. ඔහු පොළොවටත් මුහුදටත් හානි කිරීමට බලය දී තිබූ දූතයන් හතරදෙනාට මහ හඬින් කෑගසා මෙසේ කීවේය: “අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ නළල්වල අප විසින් මුද්රා තබා අවසන් කරන තුරු, පොළොවටවත්, මුහුදටවත්, ගස්වලටවත් හානි නොකරන්න.” එළිදරව් 7:1–3.
එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රාතැබීම, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ජෙරුසලමට වූ විජයග්රාහී ප්රවේශයෙන් පූර්වදර්ශනය කරනු ලැබීය. එහිදී ක්රිස්තුස්වහන්සේ, තම ජීවිතයේ එකම වරක්, කොටළුවෙකු මත (ඉස්ලාමයේ සංකේතයක්) අසුන ගත්හ, හා ලාසරුස් ජෙරුසලම තුළට ගිය ඒ ප්රදක්ෂිණය නායකත්වයෙන් මෙහෙයවීය. එම ඉතිහාසය තුළ ලාසරුස් මුද්රාවේ සංකේතය බව සොයුරිය වයිට් හඳුනා දෙයි.
“ලාසරස් වෙත පැමිණීම ප්රමාද කිරීම තුළ, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තමා පිළි නොගත් අය කෙරෙහි දයාවේ අරමුණක් තබා සිටියේය. මළවුන්ගෙන් ලාසරස් නැඟිටුවීම මගින් තම දෘඪ, අවිශ්වාසී ජනතාවට තමා සැබවින්ම ‘නැවත නැඟිටීමත්, ජීවනයත්’ බව තවත් එක් සාක්ෂියක් දෙන පිණිස, උන්වහන්සේ ප්රමාද වී සිටියේය. ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ දුප්පත්, ඉබාගාතේ යන බැටළුවන් වූ ජනතාව පිළිබඳ සියලු බලාපොරොත්තුව අත්හැර දමන්නට උන්වහන්සේ අකමැති වූ සේක. ඔවුන්ගේ පශ්චාත්තාප නොකිරීම නිසා උන්වහන්සේගේ හදවත බිඳෙමින් තිබුණි. තම දයාවෙන්, තමා ප්රතිෂ්ඨාපකයා වන බවත්, ජීවනය හා අමරණීයත්වය ආලෝකයට ගෙන ඒමට හැකි එකම තැනැන්වහන්සේ තමා බවත්, ඔවුන්ට තවත් එක් සාක්ෂියක් දීමට උන්වහන්සේ අදහස් කළ සේක. මෙය පූජකයන්ට වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කළ නොහැකි සාක්ෂියක් විය යුතු විය. බෙතානියට යෑම ප්රමාද කළේ එම හේතුව නිසාය. මේ ශ්රේෂ්ඨතම අද්භූත ක්රියාව වූ ලාසරස් නැඟිටුවීම, උන්වහන්සේගේ කාර්යයත් උන්වහන්සේගේ දේවත්වයට කළ ප්රකාශයත් මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තැබීමට නියමිතව තිබුණි.” The Desire of Ages, 528, 529.
2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වූ ප්රමාද කාලය, ක්රිස්තුස් වහන්සේ ලාසරුස් නැඟිටුවීමට පෙර ප්රමාද වූ බවින් නිරූපණය වේ. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ප්රමාද කාලය, දින තුනහමාර අවසානයේ නිමාවට පත්වේ. එම දිනවලදී සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා වීථියේ මළව තබා තිබුණෝය. තවද, ප්රමාද කාලයක් අනුව ලාසරුස් නැවත නැඟිටුවනු ලැබීමට නියම වූවාක් මෙන්ම, යොහන්ගේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාද එසේය. නැවත නැඟිටුවනු ලැබූ පසු ඔවුන් යෙරුසලමට ඇතුළු වන පෙරහැරට නායකත්වය දෙති; එය “දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව” සහ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය පිළිබඳ සාක්ෂි දරන “කිරීටමය ආශ්චර්යය” නිරූපණය කරයි. මෙම නැවත නැඟිටීම, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින පැමිණි සුළං හතර, නැගෙනහිර සුළඟ, ප්රචණ්ඩ සුළඟ, වළක්වා තබා ඇති අතරතුර සිදුවන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්රා කිරීමේ අවසානය හඳුනා දෙයි.
ඉරිදා නීතිය වන ඒ වේලාවේදී, එම සුළං, එළිදරව්ව දහතුනේ පෘථිවි මෘගයා මත ප්රතිප්රතිකාරක විනිශ්චය ගෙන එනු පිණිස නිදහස් කරනු ලැබේ. දැන් පවා, මුද්රාකරණ කාලය තුළ ඒවා පාලනය කරමින් සිටින එම දූතයන් සතර දෙනාගේ ඇඟිලි අතරින් ඒවා සොරකමින් පිටතට ලිස්සා යමින් තිබේ. නැගෙනහිර සුළඟේ දවසට අදාළව අනාවැකි ආත්මය තුළ තිබෙන අතිගැඹුරුම යොමුකිරීම්වලින් එකක් Testimonies, volume nine හි දක්නට ලැබේ. එම වෙළුම දේවානුභූතික වචන ආරම්භ කරන්නේ එකොළොස්වන පිටුවෙන් බැවින්, සංකේතාත්මකව එය “නව-එකොළොස්” මත ආරම්භ වේ. එම පරිච්ඡේදයේ ශීර්ෂය “The Final Crisis” යන්නය, එහෙත් එය “For the Coming of the King” යනුවෙන් නම් කළ කොටසක පළමු පරිච්ඡේදයද වේ.
මෙම ග්රන්ථය සම්පාදනය කළ සංස්කාරකයන් විසින් මෙම කොටස හා පරිච්ඡේදයේ ශීර්ෂය උද්දේශපූර්වකව හැසිරවූ බවට කිසිදු සාක්ෂියක් නොමැත; එහෙත් රජුගේ පැමිණීම, දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේදී ඔවුන්ගේ භාජනවල තෙල් තිබීම හෝ නොතිබීම නිසා කන්යාවන් තුළ උත්පාදනය වන මධ්යරాత్రි අර්බුදය සමඟ සිදුවන මනාලයාගේ පැමිණීම ලෙස පහසුවෙන් හඳුනාගත හැක. දැන් පැමිණෙමින් තිබෙන එම මධ්යරাত্রි අර්බුදය, ශීර්ෂය දක්වන පරිදි—දස කන්යාවන් සඳහා අවසාන අර්බුදයයි. එම අර්බුදයේදී ඔවුහු තමන්ට තෙල් තිබේද, නැද්ද යන්න ප්රකාශයට පත් කරති. තෙල් යනු සරලවම ශුද්ධාත්මයාණන් නොවේ; එය නිශ්චිතව නිර්වචනය කර ඇත්තේ ශුද්ධාත්මයාණන් ලෙසද, නිවැරදි පණිවිඩය ලෙසද, නිවැරදි චරිතය ලෙසද ය.
නිවැරදි ක්රමවේදය මධ්යරැයේ හඬේ නිවැරදි පණිවිඩය ස්ථාපිත කරයි; එම පණිවිඩය පිළිගෙන ඒ අනුව ක්රියා කළ විට, නිවැරදි චරිතය නිපදවයි. අවසාන අර්බුදයේදී එම චරිතයම දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ලැබෙන චරිතය වේ. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්රාකරණය කිරීමේ ක්රියාවලිය ආරම්භ වූයේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, නැගෙනහිර සුළඟේ දවස පැමිණීමත් සමඟය. එවකට තිබූ පණිවිඩය එවිට කනු ලැබිය යුතු විය. කෑමටද නොකෑමටද යන්න යෙසායාගේ “විවාදය” මඟින් නිරූපණය කර ඇත; එසේම තර්කයේදී රැකවලුන් කුමක් පිළිතුරු දිය යුතුද යන හබක්කුක්ගේ ප්රශ්නය මඟින්ද එය නිරූපණය කර ඇත. මතෙව් විසිපස්වන පරිච්ඡේදයේ සහ හබක්කුක්හි ප්රමාද කාලය, නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක නිරූපණයෙන් අවසන් වෙයි. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දින තුනහමාරක් ලෙස නිරූපිත ප්රමාද කාලය, දැන් ප්රායශಃ අවසන් වී ඇත.
එම ප්රමාදවන කාලය ද නවවැනි කාණ්ඩයේ අධ්යායයේ ආරම්භයේදී හෙබ්රෙව් පොතෙන් ගත් ඡේදයකින් නිරූපණය කර ඇත; එහිදී පාවුල් හබක්කුක් දෙවන අධ්යායයේ සිව්වන වාක්යය පරිවර්තනීය ලෙස නැවත ප්රකාශ කරයි. පාවුල්ගේ මෙම සඳහන් කිරීම හබක්කුක් 2 තෙවන දූතයාගේ චලනය තුළ ස්ථානගත කරයි; මන්ද ක්රිස්තුස් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළුවූයේ ඒ ඉතිහාසය තුළය, ඔහුගේ මහපූජක සේවයේ ආලෝකය හෙළිදරව් වූයේ ද ඒ ඉතිහාසය තුළය, තවද දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ ක්රිස්තුස්ගේ මහපූජක සේවය පිළිබඳ වඩාත්ම පැහැදිලි හෙළිදරව්ව පාවුල් හෙබ්රෙව් පොතේම ඉදිරිපත් කරයි.
පළමු දූතයාගේ ව්යාපාරය තුළ හබක්කුක් දෙක තවමත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුල්වීමේ ව්යාපාරය හඳුනාගෙන නොතිබුණි, මක්නිසාද එය මධ්යරාත්රී හඬ ප්රකාශනයේ අවසානය දක්වා සිදු නොවීය. පාවුල් සඳහන් කරන ප්රමාද කාලය, හබක්කුක් සහ මතෙව්ගේ ප්රමාද කාලයම වන නමුත්, එය 2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වන්නා වූ ප්රමාද කාලයයි. හබක්කුක් දෙකෙහි අවසාන පදය මිලෙරයිට් ඉතිහාසය තුළ මධ්යරාත්රී හඬේ අවසානයත්, තෙවැනි දූතයාගේ පැමිණීමත් නියෝජනය කරයි:
එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධ මාලිගාවේය; මුළු පොළොවම ඔහු ඉදිරියෙහි නිශ්ශබ්දව සිටිය යුතුය. හබක්කුක් 2:20.
ටෙස්ටිමනීස්, නවවන කාණ්ඩය, එකොළොස්වන පිටුවෙන් (නව-එකොළොස්) ආරම්භ කරමින්, දස කන්යාවන්ගේ උපමාව, ප්රමාද කාලය සහ එහි හබක්කුක් හා මතෙව් සමඟ ඇති සම්බන්ධය, තවද අනාවැකිමය විවාදය පැමිණි අවසාන අර්බුදය හා 2001 සැප්තැම්බර් 11 යන කරුණු අවධාරණය කරයි.
“අංශය 1—රජුගේ පැමිණීම සඳහා”
“‘තව ස්වල්ප කාලයකින්, පැමිණීමට නියම වූ තැනැත්තා පැමිණෙන්නේය, ප්රමාද නොවන්නේය.’ හෙබ්රෙව් 10:37.”
“අවසාන අර්බුදය”
“අපි අවසාන කාලයේ ජීවත් වෙමින් සිටිමු. වේගයෙන් ඉටුවෙමින් පවතින කාලයේ ලකුණු ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම ඉතා සමීප බව ප්රකාශ කරයි. අප ජීවත් වන මේ දවස් ගැඹුරු ගරුභාවයෙන් යුතුත් වැදගත්ත් ය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය ක්රමයෙන් නමුත් නිශ්චිතවම පෘථිවියෙන් ඉවත් කරනු ලබමින් සිටී. දෙවියන්වහන්සේගේ අනුග්රහය හෙළාදකින අය මත වසංගත හා විනිශ්චයන් දැනටමත් වැටෙමින් පවතී. ගොඩබිම හා මුහුද මත වන විපත්ති, සමාජයේ අස්ථාවර තත්ත්වය, යුද්ධ පිළිබඳ භීතිකාද, භයානක පෙරලකුණු වෙති. ඒවා අති විශාල ප්රමාණයේ සමීපවන සිදුවීම් පූර්වකථනය කරයි.”
අපගේ ලෝකයේ නපුරේ බලකායන් තමන්ගේ බලවේග එකතු කරමින් ද ඒවා එකම ගොනුකට සංකේන්ද්රණය කරමින් ද සිටිති. ඔව්හු අවසාන මහත් අර්බුදය සඳහා තමන් ශක්තිමත් කරමින් සිටිති. අපගේ ලෝකයේ ඉක්මනින්ම මහත් වෙනස්කම් සිදුවීමට ඇත, සහ අවසාන ක්රියාකාරකම් වේගවත් ඒවා වනු ඇත.
“ලෝකයේ පවතින තත්ත්වය අප මතම අසන්නව ඇති අති දුෂ්කර කාලයන් පෙන්වා දෙයි. දෛනික පුවත්පත් අසන්න අනාගතයේ සිදුවීමට තිබෙන භයානක ගැටුමක් පිළිබඳ සංඥාවලින් පිරී ඇත. නිර්භීත මංකොල්ලකෑම් නිතර නිතර සිදුවෙයි. වැඩවර්ජන සාමාන්ය දෙයකි. සෑම අතකින්ම සොරකම් හා ඝාතන සිදුකරනු ලැබේ. භූතයන් විසින් ආවේශ වූ මනුෂ්යයෝ පුරුෂයන්ගේත් ස්ත්රීන්ගේත් කුඩා දරුවන්ගේත් ජීවිත ගනිති. මනුෂ්යයෝ දුෂ්චරිතයෙහි මෝහග්රස්ත වී සිටිති, දුෂ්ටකමේ සෑම ප්රභේදයක්ම ප්රබලව පවතී.”
“සතුරා යුක්තිය විකෘති කිරීමටද, ස්වාර්ථලාභය සඳහා වූ ආශාවෙන් මිනිසුන්ගේ හදවත් පුරවාලීමටද සාර්ථක වී ඇත.
“‘යුක්තිය දුරින් නාහිඳින්නේය; මක්නිසාද සත්යය වීථියේ වැටී ඇත, සමානාධිකාරය ඇතුල්විය නොහැක.’ යෙසායා 59:14. මහත් නගරවල ආහාර, ආවරණය සහ වස්ත්රයන්ට සම්පූර්ණයෙන්ම අසන්නව, දුප්පත්කමෙන් හා දුක්ඛිත තත්ත්වයෙන් ජීවත්වන බහු ජනකායක් ඇත; එම නගරවලම හදවත කැමති විය හැකි සියල්ලටත් වඩා බොහෝ දේ ඇති, විලాసිතයෙන් ජීවත්වන අයද සිටිති. ඔවුන් තම මුදල් ධනවත් ලෙස අලංකාර කළ ගෘහයන් සඳහා, පෞද්ගලික අලංකාරය සඳහා, නැතහොත් ඊටත් වඩා නරක ලෙස, මාංසික තෘෂ්ණා තෘප්තිමත් කිරීම සඳහා, මත්පැන්, දුම්කොළ, සහ මොළයේ ශක්තිය විනාශ කර, මනස අසමතුලිත කර, ආත්මය පහත් කරන වෙනත් දේ සඳහා වැය කරති. කුසගින්නෙන් පෙළෙන මනුෂ්යත්වයේ හඬා වැළපීම් දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියට නැගෙද්දී, සියලු වර්ගයේ පීඩනය සහ ගසාකෑම් මගින් මනුෂ්යයන් අතිවිශාල ධනය ගොඩනඟමින් සිටිති.
“එක් අවස්ථාවක, මම නිව්යෝර්ක් නගරයේ සිටියදී, රාත්රි කාලයේ මට අහස දෙසට තට්ටුවෙන් තට්ටුවක් නැඟී යන ගොඩනැගිලි දැකීමට කැඳවනු ලැබුවෙමි. මෙම ගොඩනැගිලි ගිනිවලට ඔරොත්තු දෙන ඒවා ලෙස සහතික කර තිබුණි, තවද ඒවා ඉදි කරනු ලැබුවේ ඒවායේ හිමිකරුවන් හා ගොඩනඟන්නන්ගේ මහිමය සඳහාය. එම ගොඩනැගිලි තව තවත් උසට නැඟී ගිය අතර, ඒවා තුළ ඉතා අධික වියදම් සහිත ද්රව්ය භාවිත කරනු ලැබීය. මෙම ගොඩනැගිලි අයත් වූවෝ තමන්ටම මෙසේ අසමින් නොසිටියහ: ‘අපට දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉතා හොඳින් ප්රකාශ කළ හැක්කේ කෙසේද?’ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ සිතුවිලි තුළ නොසිටියේය.”
“මම සිතුවෙමි: ‘අහෝ, මෙසේ තම සම්පත් ආයෝජනය කරන අයට, ඔවුන්ගේ ක්රියාමාර්ගය දෙවියන් වහන්සේ එය දකින ආකාරයෙන් දැකීමට ලැබේවා! ඔවුහු විශිෂ්ට ගොඩනැගිලි ගොඩනඟමින් සිටිති; නමුත් විශ්වයේ ආණ්ඩුකාරයාණන්ගේ දෘෂ්ටියෙහි ඔවුන්ගේ සැලසුම් කිරීමත් උපක්රම සකස් කිරීමත් කොපමණ මෝඩද! ඔවුහු හෘදය හා මනසේ සියලු ශක්ති සමඟ දෙවියන් වහන්සේව කෙසේ මහිමයට පත් කළ හැකිදැයි අධ්යයනය නොකරති. මනුෂ්යයාගේ ප්රථම කර්තව්යය වන මෙය ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් ගිලිහී ගොස් ඇත.’”
මෙම උස් ගොඩනැගිලි ඉදිවෙමින් ගිය කල, ඒවායේ හිමියෝ තමන්ට ඇති ධනය ස්වයංතෘප්තිය සපුරාලීමටත් තම අසල්වාසීන්ගේ ඉර්ෂ්යාව උද්දීපනය කිරීමටත් යොදාගත හැකි වූ බැවින්, අභිලාෂාශීලී අහංකාරයෙන් ප්රීතිවූහ. ඔවුන් මෙසේ ආයෝජනය කළ මුදලින් බොහෝ කොටසක් ලබාගෙන තිබුණේ අයුතු ආකාරයෙන් පීඩනය කරගෙන, දිළිඳුන් දැඩි ලෙස මිරිකා දමාය. ස්වර්ගයේ සෑම ව්යාපාරික ගනුදෙනුවක් පිළිබඳවම ගිණුමක් තබා ඇති බව ඔවුහු අමතක කළෝය; සෑම අසාධාරණ ගනුදෙනුවක්ම, සෑම වංචනික ක්රියාවක්ම, එහි ලියා තබා ඇත. තම වංචාවත් උද්ධච්චකමත් තුළ මනුෂ්යයන් ස්වාමීන්වහන්සේ තවදුරටත් ඔවුන්ට ඉක්මවා යාමට ඉඩ නොදෙන සීමාවකට ළඟාවන කාලය පැමිණෙමින් තිබේ, එවිට යෙහෝවාගේ දිගුසිහිල්කමේද සීමාවක් ඇති බව ඔවුහු දැනගන්නෝය.
“ඊළඟට මා ඉදිරියෙන් ගමන් කළ දර්ශනය ගින්නක අනතුරු ඇඟවීමක් වූයේය. මිනිසුන් උසින් යුත්, ගින්නට ඔරොත්තු දෙන බව සලකනු ලැබූ ගොඩනැගිලි දෙස බලා, ‘මේවා සම්පූර්ණයෙන්ම ආරක්ෂිතය’ යි පැවසූහ. එහෙත් ඒ ගොඩනැගිලි තාරයෙන් සාදන ලද්දාක් මෙන් දහනය වී ගියේය. විනාශය නවතා තැබීමට ගිනි නිවාරක යන්ත්රවලට කිසිවක් කළ නොහැකි විය. ගිනි නිවන සෙබළුන්ට එම යන්ත්ර ක්රියාත්මක කිරීමට නොහැකි විය.” Testimonies, volume 9, 11–13.
දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයෙන් නියෝජනය කෙරෙන කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භයේදී ක්රමවේදය සම්බන්ධයෙන් සිදු වූ “විවාදය”; දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයෙන් සිට තුන්වන පරිච්ඡේදය දක්වා නියෝජනය කෙරෙන දේවල් තුළද; 1840 අගෝස්තු 11 දිනෙන් ආරම්භ වන ඉතිහාසයෙන්ද; ගලීලයේ අර්බුදකාලයේ යොහන් 6 වන පරිච්ඡේදයේ ඉතිහාසයෙන්ද; සහ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනේ ඉතිහාසයෙන්ද (2020 ජූලි 18 දක්වා) නියෝජනය කෙරෙන එම “විවාදය” දැන් නැවත සිදුවෙමින් පවතී; එය විශාල වශයෙන් ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුළ නොව, එළියෙහි හඬ නඟන “හඬක්” විසින් තම උදාසීනත්වයෙන් අවදි කරනු ලබන මළ වියළි අස්ථි අතරය.
අපගේ මීළඟ ලිපියෙහි, යෙසායා පොතේ විසිඅටවන හා විසි නවවන අධ්යායයන්හි නිරූපිත පරිදි අග වැස්ස වන ක්රමවේදය පිළිබඳ විමර්ශනය අපි ආරම්භ කරමු.
තවද, “මම කවරෙකු යවම්ද? අප වෙනුවෙන් යන්නේ කවරෙකුද?” යි කියන ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬ මට ඇසුණේය. එවිට මම, “මෙන්න මම; මාව යවන්න” යි කීවෙමි. එවිට උන්වහන්සේ මෙසේ කීසේක: “යන්න, මේ ජනතාවට කියන්න: නියතවම අසන්න, එහෙත් අවබෝධ නොකරන්න; නියතවම බලන්න, එහෙත් වටහා නොගන්න. මේ ජනතාවගේ සිත තදකරව, ඔවුන්ගේ කන් බරකරව, ඔවුන්ගේ ඇස් වසා දමව; නැතහොත් ඔවුන් තම ඇස්වලින් දැක, තම කන්වලින් අසා, තම සිතින් අවබෝධ කර, හැරී, සුව ලබන බැවිනි.” එවිට මම, “ස්වාමීනි, කොපමණ කාලයක්ද?” යි ඇසුවෙමි. එවිට උන්වහන්සේ පිළිතුරු දුන්නේ, “නගර වාසීන් රහිතව නාස්ති වන තුරුත්, මනුෂ්යයන් රහිත ගෙවල් ඇති වන තුරුත්, දේශය මුළුමනින් පාළු වන තුරුත්, ස්වාමීන්වහන්සේ මනුෂ්යයන් දුරකට ඉවත් කළ තුරුත්, දේශයේ මධ්යයෙහි මහත් අත්හැරීමක් ඇති වන තුරුත්ය. එහෙත් තවද එහි දහයෙන් එක් කොටසක් ඉතිරිවන්නේය; එය නැවත පැමිණ, නැවතත් විනාශ කරනු ලබන්නේය. කොළ වැටුණු පසුද තම සාරය තමන් තුළ තබාගන්න තේල් වෘක්ෂයත්, ඕක් ගසත් මෙන්, ශුද්ධ බීජයද එහි සාරය වන්නේය.” යෙසායා 6:8–13.