පස්වන පරිච්ඡේදයේ බෙල්ෂෂ්සර්ගේ पतනය, සිව්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ पतනය විසින් පූර්ව ආදර්ශයක් ලෙස දක්වා තිබුණි.

“බබිලෝනියේ අන්තිම පාලකයා වෙත, එහි පළමු පාලකයාට රූපකමය අර්ථයෙන් පැමිණියාක් මෙන්, දේවීය රැකවලුන්ගේ මෙම දඬුවම් ප්‍රකාශය පැමිණියේය: ‘හේ රජුනි,... ඔබට මෙය කියනු ලැබේ; රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත් වී ඇත.’ දානියෙල් 4:31.” Prophets and Kings, 533.

නෙබුකද්නෙශර් අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළ රාජ්‍යයේ ආරම්භය නියෝජනය කරන්නේය; බෙල්ෂස්සර් එහි අවසානය නියෝජනය කරන්නේය. ඒ අනුව, ඔවුන් එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ පෘථිවි මෘගයාගේ (එක්සත් ජනපදයේ) ආධිපත්‍යය සංකේතවත් කළෝය; තීර්හි වේශ්‍යාව (පාපත්වය) අමතක කරනු ලැබූ කාලයේදී එය පාලනය කිරීමට නියමිතව තිබුණේය.

තවද එදා එසේ සිදුවනු ඇත, තීර් සතළිස් අවුරුදු නොව, හැත්තෑ අවුරුදුකාලයක් එක රාජාවරයෙකුගේ දිනවල ප්‍රමාණයට අනුව අමතක කරනු ලබන්නේය; හැත්තෑ අවුරුදු අවසානයෙන් පසු තීර් වේශ්‍යාවක් මෙන් ගී ගයන්නේය. යෙසායා 23:15.

එබැවින් නෙබුකද්නෙෂ්සර්, එක්සත් ජනපදයේ ආරම්භය නියෝජනය කරයි; බෙල්ෂසර්, එක්සත් ජනපදයේ අවසානය නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙෂ්සර්, රිපබ්ලිකන් අඟෙහි ආරම්භය සහ ප්‍රොටෙස්තන්ට් අඟෙහි ආරම්භය නියෝජනය කරයි. බෙල්ෂසර්, රිපබ්ලිකන් හා ප්‍රොටෙස්තන්ට් අඟෙහි අවසානය නියෝජනය කරයි.

නෙබුකද්නෙශර් පිට පැමිණවූ විනිශ්චය වූයේ “සත් කාලයන්” ය. නෙබුකද්නෙශර් දවස් දෙදහස් පන්සිය විස්සක් පුරා මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වූ කථාව, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් කාලයන්” යෙදුමේදී විලියම් මිලර් විසින් භාවිත කළේය; එහෙත් බෙල්ෂස්සර්ගේ විනිශ්චය තුළ සංකේතවත් කරනු ලබන ඒ දෙදහස් පන්සිය විස්ස ගැන ඔහු විසින් සාකච්ඡා නොකළේය.

මෙය ලියනු ලැබූ ලේඛනයය: මෙනේ, මෙනේ, තේකෙල්, උෆර්සින්. එහි අර්ථය මෙයයි: මෙනේ; දෙවියන් වහන්සේ ඔබගේ රාජ්‍යය ගණන් කර, එය අවසන් කළ සේක. තේකෙල්; ඔබ තරාදියේ තූලනය කරනු ලැබ, අඩුවෙන් සිටින බව සොයාගනු ලැබීය. පෙරෙස්; ඔබගේ රාජ්‍යය බෙදා දමනු ලැබ, මේදීවරුන්ට හා පර්සියාවරුන්ට දෙනු ලැබීය. දානියෙල් 5:25–28.

දානියෙල් විසින් බිත්තියේ ලියැවුණු අභිරහස් අක්ෂරවලට දුන් අර්ථකථනයෙන් ඔබ්බට, “මේනේ” සහ “තේකෙල්” යන වචන බර මිනුමක් නියෝජනය කරති; එමෙන්ම ඒ වචන නියමිත මුදල් අගයක් ද නියෝජනය කරති (නික්මයාම 30:13, එසකියෙල් 45:12). “මේනේ” එකක් ශෙකෙල් පනහක්, එනම් ගේරා දහසක් වේ. එබැවින් “මේනේ, මේනේ” යන්න ගේරා දෙදහසකට සමාන වේ. “තේකෙල්” එකක් ගේරා විස්සකි. ඒ අනුව “මේනේ, මේනේ, තේකෙල්” යන්න ගේරා දෙදහස් විස්සකට සමාන වේ. “උප්හර්සින්” යන්නෙහි අර්ථය “බෙදීම” වන අතර, එබැවින් එය “මේනේ” එකක අර්ධයකට සමාන වන අතර, ගේරා පන්සියයක් නියෝජනය කරයි. ඒවා එක්කළ විට, ඒවා විසිපන්සිය විස්සක එකතුව නියෝජනය කරති.

සොයුරිය වයිට්ගේ අවසාන සඳහනෙන් බෙල්ෂසර් නෙබුකද්නෙශර් විසින් පූර්වදර්ශනය කරනු ලැබූ බව හඳුන්වා දෙයි; එහෙත් වඩාත් නිශ්චිතව ඇය අවධාරණය කළේ ඔවුන් දෙදෙනාටම සාමාන්‍ය වූ විනිශ්චයයයි, සහ එම විනිශ්චයන් දෙකම ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” හි සංකේතයක් ලෙස නිරූපිත වේ. ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” නිරූපණය කිරීම සඳහා ශුද්ධ ලියවිල්ල භාවිතා කරන පද කිහිපයක් ඇත. යෙරෙමියා එය දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ලෙස නිරූපණය කරයි.

ස්වාමීන්වහන්සේ තම උදහසේ සීයොන්ගේ දියණිය වලාකුළකින් ආවරණය කළේ කෙසේද! ඉශ්‍රායෙල්ගේ ශෝභාව ස්වර්ගයෙන් පොළොවට හෙලාදමා, තම උදහසේ දවසේ තම පාදපීඨය සිහිකළේ නැත! ස්වාමීන්වහන්සේ යාකොබ්ගේ සියලු වාසස්ථාන ගිලදමා, අනුකම්පා නොකළසේක. තම උදහසේදී යූදාගේ දියණියගේ බලකොටු බිඳ හෙළා, ඒවා බිමට ඇදදමා ඇත. රාජ්‍යයද එහි අධිපතීන්ද අපවිත්‍ර කර ඇත. තම දැඩි උදහසේදී ඉශ්‍රායෙල්ගේ සියලු ශක්තිය කපා දැමූසේක. සතුරා ඉදිරියෙන් තම දකුණු අත ආපසු ඇදගත්සේක; වටපිටාවම ගිලදමන දැල්වෙන ගින්නක් මෙන් යාකොබ්ට විරුද්ධව ඇවිළුණසේක. සතුරෙකු මෙන් තම ධනුෂ්‍යය නමාගෙන, ප්‍රතිවාදියෙකු මෙන් තම දකුණු අත තබාගෙන, සීයොන්ගේ දියණියගේ මණ්ඩපය තුළ ඇසට ප්‍රිය සියල්ල මරාදැමූසේක. ගින්නක් මෙන් තම කෝපය වගුරුවා හළසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ සතුරෙකු මෙන් වූසේක; ඉශ්‍රායෙල් ගිලදැමූසේක; ඇයගේ සියලු මාලිගා ගිලදැමූසේක; ඇයගේ බලකොටු විනාශ කළසේක; යූදාගේ දියණිය තුළ විලාපයත් ශෝකයත් වැඩිකළසේක. තම මණ්ඩපය උයනක තිබූ කුඩාරමක් මෙන් බලහත්කාරයෙන් ඉවත් කළසේක; තම සභාස්ථාන විනාශ කළසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ සීයොන්හි මංගල උත්සව හා සබත් දවස් අමතක කරවූසේක; තම උදහසේ කෝපයෙන් රජුද පූජකයාද හෙළාදැක්කසේක. ස්වාමීන්වහන්සේ තම පූජාසනය ප්‍රතික්ෂේප කළසේක; තම ශුද්ධස්ථානය පිළිකුල් කළසේක; ඇයගේ මාලිගා බිත්ති සතුරාගේ අතට භාරදුන්සේක. ඔව්හු ස්වාමීන්වහන්සේගේ මන්දිරය තුළ මංගල උත්සව දවසක මෙන් ශබ්ද කළෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ සීයොන්ගේ දියණියගේ ප්‍රාකාරය විනාශ කිරීමට අධිෂ්ඨාන කළසේක; මිනුම් රැහැණක් දිගු කළසේක; විනාශ කිරීමෙන් තම අත ආපසු නොගත්සේක. එබැවින් පවුරත් ප්‍රාකාරයත් විලාප නඟන්නට සැලැස්වූසේක; ඒවා එකටම ශක්තිහීනවී ගියේය. විලාප ගී 2:1–8.

ස්වාමීන්වහන්සේගේ කෝපය “තමන්ගේ උග්‍ර කෝපයේ ප්‍රකෝපය” ලෙස නිරූපණය කර ඇති අතර, උන්වහන්සේගේ කෝපය ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යයත් දකුණු රාජ්‍යයත් දෙකම මත සම්පූර්ණ කරන ලදී. මේ හේතුව නිසා දානියෙල් පොත “පළමු” හා “අවසාන” ප්‍රකෝපයක් හඳුන්වයි. යෙරෙමියා, ස්වාමීන්වහන්සේ තම තෝරාගත් ජනතාව වෙත තම කෝපය ක්‍රියාත්මක කළ කල, උන්වහන්සේ “දිගහරින ලද” “රේඛාවක්” හඳුන්වයි. එම රේඛාව දෙවන රාජාවලියෙහි ද සඳහන් කර ඇත.

තමාගේ දාසයන් වූ අනාගතවක්තෘවරුන් විසින් ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ කථා කළසේක: “යූදාහි රජු වූ මනස්සේ මේ පිළිකුල්කම් කර ඇති බැවින්ද, ඔහුට පෙර සිටි අමෝරීයයන් කළ සියල්ලටත් වඩා අධික ලෙස දුෂ්ටකම් කර ඇති බැවින්ද, තම පිළිමයන් මඟින් යූදාද පාපයට පත් කර ඇති බැවින්ද, එබැවින් ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවිවූ ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලව, යෙරුසලමත් යූදාත් මත එවැනි විපතක් මම පමුණුවන්නෙමි; ඒ ගැන අසන කවරෙකුගේ වුවද කන් දෙකම හිරිවැටෙන්නේය. සමාරියාවේ මිනුම් රේඛාවද ආහබ්ගේ ගෘහයේ සීස පලම්පතද යෙරුසලම මත දිග හරින්නෙමි. මනුෂ්‍යයෙකු භාජනයක් පිස දමා, එය මුළුමනින්ම පෙරළා තබන ලෙස, එසේම මම යෙරුසලම මකා දමන්නෙමි. මාගේ උරුමයේ ඉතිරි කොටසද අත්හැර, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ අතට භාර දෙන්නෙමි; ඔව්හු තමන්ගේ සියලු සතුරන්ට ගොදුරක්ද කොල්ලයක්ද වන්නෝය.” 2 රාජාවලිය 21:10–14.

දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ “රේඛාව” වන මෝසෙගේ “සත් වරක්” යන කාලය, ප්‍රථමයෙන් උතුරු රාජ්‍යය මත (අහාබ්ගේ ගෘහය මත) දිගුකරන ලදී; අනතුරුව යූදා මතද දිගුකරන ලදී. ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයෙන් උද්භව වූ “සත් වරක්” සඳහා වන තවත් බයිබල්මය පදයක් නම් “විසුරුවනු ලැබූ” යන්නයි.

එවිට මමත් උග්‍ර කෝපයෙන් ඔබට විරුද්ධව හැසිරෙන්නෙමි; මම, එනම් මමම, ඔබගේ පාපයන් නිසා ඔබට සත් ගුණයකින් දඬුවම් කරන්නෙමි. ඔබගේ පුත්‍රයන්ගේ මාංසය ඔබ කන්නෙහිය, ඔබගේ දියණියන්ගේ මාංසයද ඔබ කන්නෙහිය. මම ඔබගේ උස් ස්ථාන විනාශ කර, ඔබගේ රූප කපා බිඳ දමා, ඔබගේ පිළිමවල මළසිරුරු මත ඔබගේ මළසිරුරු හෙළන්නෙමි; මගේ ආත්මය ඔබව පිළිකුල් කරනු ඇත. මම ඔබගේ නගර පාළු බවට පත් කර, ඔබගේ ශුද්ධස්ථාන විනාශයට ගෙන එන්නෙමි; ඔබගේ මිහිරි සුවඳ දුම්වල සුවඳ මම නොඇණෙන්නෙමි. මම දේශය පාළු බවට පත් කරන්නෙමි; එහි වාසය කරන ඔබගේ සතුරෝ ඒ ගැන විස්මයට පත් වන්නෝය. මම ඔබ ජාතීන් අතර විසුරුවා හරින්නෙමි, ඔබ පසුපස කඩුවක් ඇද ගන්නෙමි; ඔබගේ දේශය පාළු වන්නේය, ඔබගේ නගර විනාශවී යන්නේය. එවිට දේශය පාළු වී පවතින කාලය පුරාත්, ඔබ ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශයෙහි සිටින කාලය පුරාත්, එය තම සබත් භුක්ති විඳින්නේය; එවිට දේශය විශ්‍රාම ගෙන තම සබත් භුක්ති විඳින්නේය. එය පාළු වී පවතින කාලය පුරාම එය විශ්‍රාම ගන්නේය; මක්නිසාද ඔබ එයෙහි වාසය කළ කාලයේදී ඔබගේ සබත්වලදී එය විශ්‍රාම නොගත්තේය. ලෙවී කථාව 26:28–35.

යෙහෝයාකිම්ගේ වහල්කම් කාලයේදී දානියෙල් බැබිලෝනයට වහලෙකු ලෙස ගෙනයනු ලැබූ විට, ජාතීන් අතර විසුරුවා හරිනු ලැබීම ඔහු සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණ විය. එවිට, දානියෙල් “සතුරන්ගේ දේශයෙහි” සිටියදී, දේශය විශ්‍රාමගෙන “ඇයගේ සබත් දින” භුක්ති වින්දාය. දෙවන වංශාවලිය අපට දන්වන්නේ, එම කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල් නවවැනි පරිච්ඡේදයේදී හඳුනාගැනීමට පැමිණි යෙරෙමියාගේ අවුරුදු හැත්තෑව බවය.

කඩුවෙන් පලා ගැළවුණු අය ඔහු බබිලෝනියට ගෙන ගියේය; එහි ඔවුහු පර්සියාවේ රාජ්‍යයේ රාජකාලය පැමිණෙන තුරු ඔහුටත් ඔහුගේ පුත්‍රයන්ටත් දාසයන් වූහ. යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් කථා කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය සම්පූර්ණ වන පිණිස, දේශය තම සබත් දින භුක්ති විඳින තුරු එසේ විය; මක්නිසාද යත්, එය පාලු වී තිබූ මුළු කාලය පුරාම එය සබත් පැවැත්වීය, එසේ හැත්තෑ අවුරුද්ද සම්පූර්ණ විය. දැන් පර්සියාවේ රජු වන කුරුෂ්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී, යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් ප්‍රකාශ කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඉටු වන පිණිස, ස්වාමීන්වහන්සේ පර්සියාවේ රජු වන කුරුෂ්ගේ ආත්මය උද්දීපනය කළ සේක; එබැවින් ඔහු තම මුළු රාජ්‍යය පුරා ප්‍රකාශයක් කරවා, එය ලිඛිතවත් කරමින් මෙසේ කීවේය: “ස්වර්ගයේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ සියලු රාජ්‍ය මට දී තිබේ; යූදාහි තිබෙන යෙරුසලෙමහි උන්වහන්සේට ගෘහයක් ගොඩනැගීමටද උන්වහන්සේ මට ආඥා කළ සේක. උන්වහන්සේගේ සියලු ජනතාව අතරින් ඔබ අතර කවුරුන් සිටීද? ඔහුගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහු සමඟ සිටින සේක්වා; ඔහු යෑමට ඉඩ දෙන්න.” 2 ලේකම් 36:20–23.

“විසිරවීම” යන පදය “සත් වාර” යන්නෙහි සංකේතයකි. “සත් වාර” මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වීම පිළිබඳ නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය, බිත්තිය මත ලියැවුණු අභිරහස් වචන වන “මෙනේ, මෙනේ, තෙකෙල් උඵර්සින්” මගින් නිරූපිත බෙල්ෂසර්ගේ විනිශ්චයට ආදර්ශයක් විය. බෙල්ෂසර්ගේ විනිශ්චය නිරූපණය කරනු ලැබුවේ දෙදහස් පන්සිය විස්සට සමාන වූ එම අත්ලියවීම මගිනි; එය නෙබුකද්නෙශර් මෘගයෙකු මෙන් ජීවත් වූ දින ගණනම වූ අතර, ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වාර” මගින් නිරූපිත වර්ෂ ගණනද එයම විය.

නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය මගින් පූර්වරූපිකව දක්වනු ලැබූ බෙල්ෂස්සාර්ගේ විනිශ්චය, “සත් කාලයන්” මගින් සංකේතාත්මකව නිරූපණය කරනු ලැබූ අතර, එම විනිශ්චයන් දෙකම දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතය වන “බබිලෝනියේ වැටීමක්” නියෝජනය කළේය. බබිලෝනියේ පළමු වැටීම වූයේ නිම්රෝද්ගේ කුළුණ බිඳ හෙළනු ලැබූ අවස්ථාවේදීය.

මුළු පොළොවම එක භාෂාවකින්ද එකම කථාවකින්ද යුක්තව තිබුණේය. ඔවුන් නැගෙනහිරින් ගමන් කරමින් සිටියදී, ශිනාර් දේශයේ තැනිතලාවක් සොයාගෙන එහි වාසය කළෝය. එවිට ඔවුන් එකිනෙකාට කීවේය: එන්න, අපි ගඩොල් සාදා ඒවා හොඳින් පුළුස්සා ගනිමු. එවිට ඔවුන්ට ගල් වෙනුවට ගඩොල්ද, බදාම වෙනුවට අස්ෆල්ට්ද තිබුණේය. තවද ඔවුන් කීවේය: එන්න, අපි අප සඳහා නගරයක්ද, එහි මුදුන අහසට ළඟා වන කුළුණක්ද ගොඩනගමු; අප මුළු පොළොවේ මතුපිට පුරා විසිරී යාමෙන් වළක්වාගැනීම පිණිස, අප සඳහා නාමයක් කරගනිමු. එවිට මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන් ගොඩනගමින් සිටි නගරයත් කුළුණත් බැලීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ පහළට අවුත්සේක. ස්වාමීන්වහන්සේ කීසේක: බලව, ජනතාව එකය, ඔවුන් සියල්ලෝම එක භාෂාවක් ඇත්තෝය; ඔවුන් කිරීමට පටන්ගත්තේ මේය; දැන් ඔවුන් සිතා කිරීමට අදහස් කළ කිසිවක්ද ඔවුන්ගෙන් වැළැක්විය නොහැකි වන්නේය. එන්න, අපි පහළට බැස, ඔවුන් එකිනෙකාගේ කථාව නොතේරෙන ලෙස එහි ඔවුන්ගේ භාෂාව අවුල් කරමු. එසේ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් එතැනින් මුළු පොළොවේ මතුපිට පුරා විසිරවූසේක; එවිට ඔවුහු නගරය ගොඩනැගීම අත්හැර දැමූහ. උත්පත්ති 11:1–8.

බාබෙල්ගේ විනිශ්චයේදී, එනම් නිම්රෝද්ගේ විනිශ්චයේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ නිම්රෝද්ගේ කැරලිකරුවන් “මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා” “විසුරුවා හැරියහ.” කුළුණ හා නගරය ගොඩනැගීමට ඇති ප්‍රේරණාව වූයේ “අපට නාමයක් ඇතිකරගනිමු; නැතහොත් අපි මුළු පොළොවේ මුහුණත පුරා විසිරී යන්නෙමු” යැයි ඔවුන් කියා තිබූ බැවින්, නිම්රෝද් සහ ඔහුගේ සගයෝ ඔවුන්ගේ කැරැල්ල නිසා ඔවුන් විසුරුවා හරිනු ලබන බව දැන සිටියහ.

ප්‍රවේණිමය අර්ථයෙන් “නාමයක්” යනු චරිතයේ සංකේතයකි. නිම්රොද් සහ ඔහුගේ සමූහයා ස්ථාපිත කළ චරිතය ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවලින් නිරූපණය වේ; මන්ද, පලවලින් ඔබ චරිතය හඳුනාගන්නහුය. නිම්රොද්ගේ කැරැල්ලේ පලය, එබැවින් ඔහුගේ චරිතයේ සංකේතයද, කුළුණත් නගරයත් ඉදිකිරීම විය. “කුළුණක්” යනු සභාවක සංකේතයකි, “නගරයක්” යනු රාජ්‍යයක සංකේතයකි. නිම්රොද්ගේ කැරලිකරුවන්ගේ “නාමය”, එනම් ඔවුන්ගේ චරිතය නිරූපණය කරන්නාවූ දෙය, සභාව සහ රාජ්‍යය එක්වීම විය; එය සංකේතාත්මකව මෘගයාගේ රූපය ලෙසද නිරූපණය කරනු ලැබේ.

බාබෙල්ගේ පතනය හඳුන්වන එම අංශයේ “එන්න” යන ප්‍රකාශය තුන්වරක් පුනරාවෘත්ත වේ. තුන්වන වර එය, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ භාෂාව අවුල්කර දමා, ඔවුන් සෑම දෙසටම විසුරුවා හැරීමේ විනිශ්චය ගෙන එන අවස්ථාවයි. පළමු “එන්න” යනු, ඔවුන් තම නගරයත් කුළුණත් ගොඩනඟන ලද දෙවන “එන්න” සඳහා වූ සූදානමයි. “එන්න” යන දෙවන ප්‍රකාශයේ ඉතිහාසය තුළ ඔවුන් තම කාර්යය සම්පූර්ණ කළ පසු, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ කැරැල්ල දෘශ්‍යමය ලෙස සලකා බැලීමට බැස ආහ. තුන්වන “එන්න” වූයේ විනිශ්චයයි, දෙවන “එන්න” වූයේ දෘශ්‍යමය පරීක්ෂාවකි. පළමු “එන්න” ඔවුන්ගේ පළමු අසමත් වීම නියෝජනය කරයි; තවද, භාවිතාවශයෙන්, තුන්වරක් ප්‍රකාශ කරන ලද “එන්න” යන ප්‍රකාශය සදාකාලික ශුභාරංචියේ පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුන්වයි. නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල හා පතනය පිළිබඳ සාක්ෂියේ තවත් බොහෝ තොරතුරු ඇත; එහෙත් අප මෙහි සරලව හඳුන්වන්නේ, බැබිලෝනිය (බාබෙල්) පළමු වරට වැටුණු අවස්ථාවේ, “විසුරුවා හැරීම” මගින් නිරූපණය කරන ලද “සත් වරක්” යන සංකේතය හඳුනාගැනෙන බවයි. නිම්රෝද්ගේ විනිශ්චය විසුරුවා හැරීමකින් නිරූපිත විය; නෙබුකද්නේසර්ගේ එක “සත් වරක්” මගින්ද, බෙල්ෂාසරගේ එක “දෙදහස් පන්සිය විස්ස” මගින්ද නිරූපිත විය.

ආල්ෆා සහ ඔමෙගාගේ මුද්‍රාව මගින්, සිව්වන සහ පස්වන අධ්‍යායවලින් නිරූපිත වන අනාවැකි රේඛාව දෙවන දූතයාගේ පසු වර්ෂා පණිවුඩය සහ මධ්‍ය රාත්‍රි ක්‍රන්දනය බව හඳුනාගැනේ. එම රේඛාව ආරම්භ වන්නේ නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපිත බබිලෝනියේ වැටීමෙන්ය; එය ආත්මික බබිලෝනිය (පප්පාධිකාරය) පළමු වරට වැටුණු කාලය වන 1798 හඳුනාදෙයි. ඉන්පසු එම රේඛාවේ අවසානයේ බෙල්ෂස්සර්ගේ බබිලෝනිය වැටේ; එය ඉරිදා නීති අර්බුදයෙන් ආරම්භ වන ආත්මික බබිලෝනියේ (නැවතත් පප්පාධිකාරය) ක්‍රමෝන්නත වැටීමේ ආරම්භය සලකුණු කරයි. රේඛාවේ ආරම්භයේ බබිලෝනියේ වැටීම පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ඇත; අවසානයේද සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු ඇත. අනාවැකිමය තර්කය, දානියෙල්ගේ සිව්වන සහ පස්වන අධ්‍යායවලින් නිරූපිත රේඛාව තුළ, බබිලෝනියේ වැටීමේ විෂය සාක්ෂිකරුවන් සතරදෙනෙකු විසින් සනාථ කරනු ලැබීම දකිමින්, මහා ආරම්භය සහ අවසානයගේ මුද්‍රාව හඳුනාගනී.

නෙබුකද්නෙශර් සහ බෙල්ෂාසර් අතර තිබෙන මූලාකෘතික සහ ප්‍රතිමූලාකෘතික සම්බන්ධතාවය අවසාන දවස් සමඟ සමාන්තර කර බැලූ විට, බැටළුපැටියාට සමාන තම තත්ත්වයේ පෘථිවි මෘගයා නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත්, එය පසුව අජගරෙකු මෙන් කථා කරන විට, අපි බෙල්ෂාසර් දකිමු. අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවය තුළ, එක්සත් ජනපදයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් මඟපෙන්වනු ලබන රිපබ්ලිකන් අඟ නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීම බෙල්ෂාසර් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බවත් අපි දකිමු. තවද, නෙබුකද්නෙශර් ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවක් ලෙසත් බෙල්ෂාසර් මෝඩ කන්‍යාවක් ලෙසත් අපි දකින්නෙමු.

අපි ඊළඟ ලිපියේ දානියෙල්ගේ සතරවන හා පස්වන පරිච්ඡේද පිළිබඳ අපගේ විමර්ශනය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

“දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත දැනගැනීමටත් එය ඉටු කිරීමටත් බෙල්ෂසර්ට බොහෝ අවස්ථා දී තිබුණි. ඔහු තම පියාමහ නෙබුකද්නෙශර් මනුෂ්‍ය සමාජයෙන් නෙරපා හරින ලද ආකාරය දැක තිබුණි. අහංකාර රජු තමා මහිමාන්විත කළ ඒ බුද්ධිය, එය දුන් තැනැන්වහන්සේ විසින් ඔහුගෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ බවද ඔහු දැක තිබුණි. රජු තම රාජ්‍යයෙන් පන්නා දමනු ලැබ, කෙතේ මෘගයන්ගේ සංගාතියා කරනු ලැබූ බවද ඔහු දැක තිබුණි. එහෙත් විනෝදයට ඇති බෙල්ෂසර්ගේ ප්‍රේමය සහ ස්වයං-මහිමෝත්කර්ෂය නිසා, කිසිදා අමතක නොකළ යුතු පාඩම් මකා දමනු ලැබුවේය; එමෙන්ම නෙබුකද්නෙශර් මත විශේෂ විනිශ්චයන් පැමිණවූ ඒවාට සමාන පව් ඔහු සිදු කළේය. කරුණාවෙන් ඔහුට ප්‍රදානය කරනු ලැබූ අවස්ථා ඔහු අපතේ හැරියේය; සත්‍යය හඳුනාගැනීම සඳහා තම අතළඟ තිබූ අවස්ථා භාවිතා කිරීම ඔහු නොසලකා හැරියේය. ‘ගැළවීම ලැබීමට මා කුමක් කළ යුතුද?’ යන ප්‍රශ්නය, ශ්‍රේෂ්ඨ නමුත් මෝඩ වූ ඒ රජු විසින් උදාසීන ලෙස පසෙක තබා හැරින.”

“මෙය අද දින අවධානයකින් තොර, අවිවේකී යෞවනත්වයේ අනතුරය. බෙල්ෂස්සර් සම්බන්ධයෙන් වූ පරිදි දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය පව්කාරයා අවදි කරනු ඇත; එහෙත් බොහෝ දෙනාට පසුතැවීමට එවිට අතිශයින් ප්‍රමාද වී තිබේ.”

“බැබිලෝනියේ පාලකයා සම්පත් සහ ගෞරවය අත්පත් කරගෙන සිටියේය; තම උඩඟු ස්වයං-සුඛවිඳීම තුළ ඔහු ස්වර්ගයේ හා පොළොවේ දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව තමා උසස් කරගත්තේය. ‘ඔබ මෙය කරන්නේ මන්ද?’ යයි කීමට කිසිවෙකුත් ධෛර්ය නොකරනු ඇතැයි සිතා, ඔහු තමන්ගේම බලයෙහි විශ්වාසය තැබුවේය. එහෙත් අද්භූත අතක් ඔහුගේ මාලිගාවේ බිත්තිය මත අකුරු ලියා යද්දී, බෙල්ෂෂර් භීතියට පත් වී නිහඬ විය. එක මොහොතකින්ම ඔහු තම ශක්තියෙන් සම්පූර්ණයෙන් විරහිත කරනු ලැබ, කුඩා දරුවෙකු මෙන් දමනය කරනු ලැබීය. බෙල්ෂෂර්ට වඩා බලවත් අයෙකුගේ කරුණාවට ඔහු පත් වී සිටින බව ඔහු අවබෝධ කළේය. ඔහු ශුද්ධ වූ දේවල් සමඟ උපහාසාත්මකව හැසිරෙමින් සිටියේය. දැන් ඔහුගේ අන්තරාත්මය අවදි විය. දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්ත දැනගෙන එය ඉටු කිරීමට තමාට ලැබී තිබූ වරප්‍රසාදය ඔහු අවබෝධ කළේය. ඔහුගේ සීයාගේ ඉතිහාසය, බිත්තියේ ලියවිල්ල මෙන්ම, ඔහු ඉදිරියෙහි පැහැදිලිව ප්‍රකාශ විය.” Bible Echo, April 25, 1898.