නෙබුකද්නෙෂර් විසින් අද්වෙන්තිස්තවාදයේ ආරම්භයද, එක්සත් ජනපදයේ ආරම්භයද, ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟේ ආරම්භයද, රිපබ්ලිකන් අඟේ ආරම්භයද නියෝජනය කරයි. බෙල්ෂෂ්සර් විසින් මේ සියලු රේඛාවල අවසානය නියෝජනය කරයි.

නෙබුකද්නෙශර් 1798 සිට 1844 දක්වා වූ පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන්ගේ ඉතිහාසයද, දෙවියන්වහන්සේගේ විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයේ ආරම්භයද නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ සාක්ෂිය දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයට සමාන්තර වේ. බෙල්ෂස්සර් 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසයද, දෙවියන්වහන්සේගේ ක්‍රියාත්මක විනිශ්චයේ ආරම්භයද නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ සාක්ෂිය දානියෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ සිට තුන්වන පරිච්ඡේදය දක්වා සමාන්තර වේ.

නෙබුකද්නෙශර්, මෘගයෙකුගේ හෘදය සහිතව ජීවත්ව සිටි පසු ඔහුගේ රාජ්‍යය ඔහුට නැවත පිහිටුවනු ලැබූ 1798 දී, ඉශ්‍රායෙල් උතුරු රාජ්‍යය මත පැමිණි “කාල සත”හි අවසානය සනිටුහන් කරයි. ඔහුගේ සාක්ෂිය, යූදා දකුණු රාජ්‍යය මත පැමිණි “කාල සත”හි අවසානයේ, එනම් 1844 දී, විමර්ශන විනිශ්චය ආරම්භ වීම දක්වා ඉදිරියට පවතී. ඔහුගේ සාක්ෂිය තුළ “පැය” යන වචනය පළමු දූතයාගේ විනිශ්චය පැය පිළිබඳ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි; නැවතත්, එය එම පණිවිඩයේ පැමිණීම නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ සාක්ෂිය තුළ “පැය” යන්න, පිළිවෙලින් පළමු උදහසත් අවසාන උදහසත් නිමාව නියෝජනය කරන 1798 සහ 1844 යන දෙකම සනිටුහන් කරයි.

බෙල්ෂාස්සරගේ අවසානය, දෙදහස් පන්සිය විස්සට සමාන වන අද්භූත අත්ලේඛනයෙන් සලකුණු කර ඇත. “සත් කාලයන්” යන්න, එය “පැයක්,” “විසිරවීමක්,” හෝ “දෙදහස් පන්සිය විස්ස” ලෙස නිරූපිත වුවද, විනිශ්චයේ සංකේතයකි. නිම්රොද්ගේ විනිශ්චය “විසිරවීමක්” වූ අතර, නෙබුකද්නෙශර්ගේ විනිශ්චය “සත් කාලයන්” වූ අතර, බෙල්ෂාස්සරගේ විනිශ්චය දෙදහස් පන්සිය විස්ස විය. නෙබුකද්නෙශර් එම ගෞරවනීය තිදෙනා විනිශ්චය කළ විට, ඔහු භාජනය සාමාන්‍යයට වඩා “සත් කාලයන්” තරම් උණු කරවීය.

“සත් වාර” පිළිබඳ විනිශ්චය පළමු පණිවිඩයේ පැමිණීමේදීත්, තුන්වැනි පණිවිඩයේ පැමිණීමේදීත් සලකුණු කරනු ලැබේ. 1863 දී මිලරයිට් ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ අවසානය “සත් වාර” යන ඉගැන්වීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් ආරම්භ වන අතර, එයින් වසර එකසිය විසි හයක් පසු 1989 දී තුන්වැනි දූතයාගේ ඉතිහාසයට අදාළ “අවසාන කාලය” පැමිණියේය. එකසිය විසි හය යනු “සත් වාර” සඳහා සංකේතයකි; එබැවින් 1863 දී පළමු දූතයාගේ චලනයේ අවසානයේ සිට 1989 දී තුන්වැනි දූතයාගේ චලනයේ ආරම්භය දක්වා, සංකේතාත්මක එකසිය විසි හය මඟින් “සත් වාර” විසින් ඒවා එකිනෙකට සම්බන්ධ කරනු ලැබේ.

එසේ වුවද, දානියෙල් පොතේ පස්වන අධ්‍යායයේ බෙල්ෂස්සර්ගේ පතනය පිළිබඳ සාක්ෂිය උගන්වන්නේ, “බිත්තිය” මත එය ලියා තිබුණත්, කිසිවෙකුට “සත් වාර” විනිශ්චය දැකිය නොහැකි බවයි. රිපබ්ලිකන් අඟ සඳහා, විනිශ්චය ලියා ඇත්තේ දානියෙල්ගේ පස්වන අධ්‍යායයේ ඉවත් කරනු ලබන තෝමස් ජෙෆර්සන්ගේ “සභාව හා රාජ්‍යය අතර වෙන්කිරීමේ බිත්තිය” මතය. සැබෑ ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟ සඳහා, විනිශ්චය ලියා ඇත්තේ, එය කියවන අය දුවන පිණිස, “බිත්තිය” මත එල්ලා තැබූ පූජනීය පුවරු දෙක මතය. එහෙත් ලාඔදිකාවේ අන්ධභාවය තුළ එම වචන හඳුනාගත නොහැක. අවස්ථා දෙකෙහිම, විනිශ්චයේ වචන නිරූපණය කරන්නේ සැබෑ ප්‍රොටස්ටන්ට් අඟද රිපබ්ලිකන් අඟද තුලාභාරවලින් තෝලනු ලැබ, අඩුවෙන් පෙනී සිටින බවයි. බෙල්ෂස්සර්ගේ කථාව, ලෝකයේ ජාතීන් නියෝජනය කරන රිපබ්ලිකන් අඟ සඳහා පණිවිඩයක් ඇත.

“නෙබුකද්නෙශර් සහ බෙල්ෂස්සර්ගේ ඉතිහාසය තුළ, දෙවියන්වහන්සේ අද දවසේ ජාතීන්ට කථා කරනු ලබයි.” Signs of the Times, July 20, 1891.

බෙල්ෂසර්ගේ කථාවද ලෝකයේ ජනතාව නියෝජනය කරන ප්‍රොටෙස්තන්ත අංශයටද පණිවිඩයක් අඩංගු කරයි.

“නෙබුකද්නෙශර් සහ බෙල්ෂසර්ගේ ඉතිහාසය තුළ, දෙවියන්වහන්සේ අද දින ජනතාව සමඟ කථා කරති.” Bible Echo, September 17, 1894.

බෙල්ෂස්සරගේ පාපය පෘථිවියේ මෘගයාගේ අං දෙකෙහිම පාපය නියෝජනය කරයි. එම අං දෙකෙන් කවරෙකුගේ හෝ පාපය පිහිටා ඇත්තේ, ඔවුන් එම සත්‍යයන් පිළිබඳ පූර්ණ දැනුමක් තිබියදීම, තමන්ගේ මූලික සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තුළය. රිපබ්ලිකන් අං ව්‍යවස්ථාවේ ආලෝකයටත්, එම දේවමය ලේඛනය නිපදවනු ලැබූ ආරම්භක ඉතිහාසයටත් ගිණුම් දීමට බැඳී සිටියි; එහෙත් එය එදා පටන් ක්‍රමයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබ ඇත. ජාතිය නාගයෙකු මෙන් කථා කරන විට, සභාව සහ රාජ්‍යය වෙන් කරන සංකේතාත්මක බිත්තිය ඉවත් කරනු ලැබ තිබෙනු ඇත. සත්‍ය ප්‍රොටෙස්තන්ට් අං සම්බන්ධයෙන්ද, පදනම් ස්ථාපිත කරනු ලැබූ කල පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ පණිවුඩයන්ගේ ඉතිහාසයෙන් ලැබුණු ආලෝකය ක්‍රමයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබ ඇත, තවද දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ “බිත්තිය” ද අන්තිමේදී ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබෙන තෙක්, එය තව තවත් වැඩි වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබනු ඇත.

මෙහිදී දේශනාකරු සත්‍යයෙන් හා ධර්මිෂ්ඨකමින් සාමාන්‍ය වශයෙන් ඉවත්ව යාමේ කාලයක, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ පදනම වන මූලධර්ම නැවත ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කරන ජනතාවක් විස්තර කරයි. ඔවුන් වනාහි දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ ඇතිකරන ලද බිඳීමක් ප්‍රතිසංස්කරණය කරන්නෝය—තමන් විසින් තෝරාගත් අයගේ ආරක්ෂාව සඳහා ඔහු තබා ඇති ප්‍රාකාරය, සහ යුක්තිය, සත්‍යය හා පවිත්‍රතාවය යන ආඥාවන්ට කීකරු වීම ඔවුන්ගේ නිරන්තර ආරක්ෂාව විය යුතුය.

“පැහැදිලිවම වරදවා ගත නොහැකි අර්ථයන්ගෙන් යුත් වචනවලින්, බිත්තිය ගොඩනඟන මේ ඉතිරි ජනතාවගේ විශේෂ කාර්යය නබියා පෙන්වා දෙයි. ‘ඔබ සබ්බත දිනෙන් ඔබේ පාදය හැරවා, මාගේ ශුද්ධ දිනෙහි ඔබේ සතුට කරන්නා නොවී; සබ්බතය ප්‍රීතියක් ලෙසත්, සමිඳාණන්වහන්සේගේ ශුද්ධ දිනය ගෞරවනීය එකක් ලෙසත් කැඳවා; ඔබේම මාර්ග නොයමින්ද, ඔබේම සතුට නොසොයමින්ද, ඔබේම වචන නොකියමින්ද, උන්වහන්සේට ගෞරව කරන්නෙහි නම්: එවිට ඔබ සමිඳාණන්වහන්සේ තුළ ප්‍රීති වන්නෙහිය; මම ඔබට පොළොවේ උස් ස්ථාන මත ගමන් කරවන්නෙමි, ඔබේ පියා වූ යාකොබ්ගේ උරුමයෙන් ඔබ පෝෂණය කරන්නෙමි. මක්නිසාද සමිඳාණන්වහන්සේගේ මුඛය ඒ බව පවසා ඇත.’ යෙසායා 58:13, 14.” Prophets and Kings, 677, 678.

දේවදූතයන් විසින් විලියම් මිලර්ට එළිදරව් කරන ලද බයිබලීය ක්‍රමවේදය, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවචනමය නීති නියෝජනය කරයි; එසේම පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ට විරුද්ධව, නූතන ඉශ්‍රායෙල් දස ආඥාවන්ගේ ව්‍යවස්ථාව පමණක් නොව, අනාගතවචනද භාරකාරයන් විය යුතුව තිබුණි.

“දෙවියන්වහන්සේ පුරාණ ඉශ්‍රායෙලය කැඳවූ ලෙසම, මේ දවස්වල තම සභාවත් භූමියෙහි ආලෝකයක් ලෙස ස්ථිරව සිටින පිණිස කැඳවා ඇත. සත්‍යයේ බලවත් කඩුව මගින්, පළමු, දෙවන, හා තුන්වන දූතයන්ගේ පණිවුඩයන් দ্বারা, උන්වහන්සේ ඔවුන් සභාවලින්ද ලෝකයෙන්ද වෙන් කොට, තමන්වහන්සේට පූජනීය සන්නිධියකට ගෙන ආසේක. උන්වහන්සේ තම ව්‍යවස්ථාවේ භාරකරුවන් ලෙස ඔවුන් පත් කළ අතර, මේ කාලය සඳහා ඇති අනාවැකිවල මහත් සත්‍යයන් ඔවුන්ට භාර දුන්සේක. පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයට භාර දෙන ලද ශුද්ධ ප්‍රකාශන මෙන්ම, මේවාද ලෝකයට ප්‍රකාශ කළ යුතු පූජනීය භාරයකි. එළිදරව් 14හි දූතයන් තුන්දෙනා නියෝජනය කරන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවුඩවල ආලෝකය පිළිගෙන, භූමියේ දිග පළල පුරා අනතුරු ඇඟවීම ප්‍රකාශ කිරීමට උන්වහන්සේගේ නියෝජිතයන් ලෙස ඉදිරියට යන ජනතාවයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම අනුගාමිකයන්ට මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: ‘නුඹලා ලෝකයේ ආලෝකයය.’ යේසුස්වහන්සේ පිළිගන්නා සෑම ආත්මයකටම කැල්වරි කුරුසය මෙසේ කථා කරයි: ‘ආත්මයේ වටිනාකම බලව: “සියලු ලෝකයට ගොස්, සියලු සෘෂ්ටියට සුභාරංචිය දේශනා කරපල්ලා.”’ මේ කාර්යයට බාධා වීමට කිසිවක් ඉඩ දිය නොහැක. මෙය කාලය සඳහා අතිශයින්ම වැදගත් කාර්යයයි; එය අනන්තකම පරිදි දුරට විහිදිය යුතුය. මනුෂ්‍යයන්ගේ ආත්මයන් උදෙසා, ඔවුන්ගේ මිදීම සඳහා උන්වහන්සේ කළ පූජාවෙහි යේසුස්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළ ප්‍රේමය, උන්වහන්සේගේ සියලු අනුගාමිකයන් ක්‍රියාත්මක කරවනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 455.

දේවදූතයන් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූද, විලියම් මිලර්ගේ සේවය මගින් ස්ථිර කරනු ලැබූද වූ “අනාගතවාදයේ මහත් සත්‍යයන්” යනු “ලෝකයට සන්නිවේදනය කළ යුතු ශුද්ධ භාරයක්” ය. දස ආඥා ව්‍යවස්ථාව, ස්වභාවධර්මයේ නීති, සෞඛ්‍ය නීති, සහ අනාගතවාදී අධ්‍යයනයේ නීති යන සියල්ලම එකම මහා ව්‍යවස්ථාදායකයා විසින් දෙන ලද බැවින්, එක් ආඥාවක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු ඒ සියල්ලම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම වේ. විලියම් මිලර්ට දෙන ලද ක්‍රමවේදය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වන කැරැල්ලක් ආරම්භ කළ අතර, එය අවසානයේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය සත්වැනි දින සබත් දිනය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම දක්වා ගෙන යනු ඇත.

“මෙම අවසාන දවස්වල ස්වාමින්වහන්සේ තමන්ගේ බව ප්‍රකාශ කරන ජනතාව සමඟ විවාදයක් ඇත. මෙම විවාදයේදී වගකීම් සහිත තනතුරුවල සිටින මනුෂ්‍යයෝ නෙහෙමියා අනුගමනය කළ මාර්ගයට සෘජුවම විරුද්ධ වූ මාර්ගයක් අනුගමනය කරනු ඇත. ඔවුහු තමන්ම සබත් දිනය නොසලකා හරිමින් එය තෘණීකරණය කිරීම පමණක් නොව, චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදායන්ගේ අවශේෂ ගොඩ යට එය පසෙකට දමා, අන්‍යයන්ගෙන්ද එය රැකීම වැළැක්වීමට උත්සාහ කරනු ඇත. පල්ලිවලද, විවෘත වාතයේ පැවැත්වෙන විශාල රැස්වීම්වලද, සේවකයෝ සතියේ පළමු දවස රැකීමේ අවශ්‍යතාව ජනතාව මත තදින් පනවනු ඇත. මුහුදේද භූමියේද විපත් ඇති වේ; එම විපත් වැඩිව වැඩිව යනු ඇත, එක විනාශයක් අනෙකක් අසන්නටම පිටුපසින් පැමිණෙමින්; එවිට විවෙක්බුද්ධියෙන් සබත් රැකගෙන යන කුඩා පිරිස, ඉරිදා නොසලකා හැරීම නිසා ලෝකය මත දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස ගෙන එන්නන් ලෙස හෙළි කර දක්වනු ලබනු ඇත.”

“සාතන් මේ අසත්‍යය ප්‍රබල ලෙස උත්සාහ කරන්නේ ලෝකය වහල්කර ගැනීමටය. මනුෂ්‍යයන් වැරදි භාරගැනීමට බල කිරීම ඔහුගේ සැලැස්මයි. සියලු අසත්‍ය ආගම් ප්‍රචාරය කිරීමෙහි ඔහු ක්‍රියාශීලී කොටසක් ගන්නා අතර, දෝෂ සහිත සිද්ධාන්ත බලෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට දරන සිය උත්සාහවලදී කිසිවක් ඉතිරි නොකර නවතින්නේ නැත. ආගමික උද්‍යෝගයේ ආවරණයක් යටතේ, ඔහුගේ ආත්මයෙන් බලපෑම ලැබූ මනුෂ්‍යයෝ තම සහෝදර මනුෂ්‍යයන් උදෙසා අතිශය කෲර වේදනාකාරක යන්ත්‍රණා නිර්මාණය කර ඇති අතර, ඔවුන් පිට අතිභයංකර පීඩා පැමිණවූහ. සාතන් සහ ඔහුගේ නියෝජිතයෝ අදත් එම ආත්මයම දරති; අතීතයේ ඉතිහාසය අපගේ දවස්වල නැවත සිදුවනු ඇත.”

“අපකාරය ඉටු කිරීමට තම සිත්ද කැමැත්තද යොමු කරගත් මිනිසුන් සිටිති; තමන් කුමන අපරාධ සිදු කරනු ඇත්දැයි ඔවුන් තම සිත්වල අඳුරු අභ්‍යන්තර කොණවල තීරණය කරගෙන ඇත. මේ මිනිසුන් තමන්ම මුළා වී සිටිති. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ මහත් යුක්තියේ පාලන ප්‍රමිතිය ප්‍රතික්ෂේප කර, ඒ වෙනුවට තමන්ගේම ප්‍රමිතියක් නංවා පිහිටුවාගෙන, එම ප්‍රමිතිය සමඟ තමන්ම සසඳා බලමින් තමන් ශුද්ධයෝ යයි ප්‍රකාශ කරති. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ සිත්වල ඇති දේ අනාවරණය වීමටත්, ඔවුන් පාලනය කරන ස්වාමියාගේ ආත්මය ක්‍රියාවෙන් ප්‍රකාශ කිරීමටත් ඔවුන්ට ඉඩ දෙනු ඇත. ඔහුගේ ව්‍යවස්ථාවේ අනිවාර්යතාවලට විශ්වාසවන්තව සිටින අය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ සලකන්නෙහි ඔවුන් එම ව්‍යවස්ථාවට ඇති තම වෛරය පෙන්වීමට ඔහු ඔවුන්ට ඉඩ හරිනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සලකුණුමත හරිනු ලැබූ සමූහය උද්දීපනය කළ ආගමික උමතුකමේ එම ආත්මයම ඔවුන් චේතනාවන්ත කරනු ඇත; සභාවත් රාජ්‍යයත් එකම දූෂිත සම්මුතියකින් එක්වනු ඇත.”

“අද දින සභාව, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා තමන්ගේ සම්ප්‍රදායන් සඳහා පැත්තකට දැමූ පුරාණ යුදෙව්වරුන්ගේ පා සලකුණු අනුව ගමන් කර ඇත. ඇය නියෝගය වෙනස් කර ඇත, සදාකාලික ගිවිසුම බිඳ දමා ඇත; එබැවින් එදා මෙන්ම අදත්, අහංකාරය, අවිශ්වාසය, සහ අනාග්‍රහය එහි ප්‍රතිඵලය වී ඇත. ඇගේ සැබෑ තත්ත්වය මෝසෙස්ගේ ගීතිකාවේ ඇති මෙම වචනවලින් ප්‍රකාශ කරනු ලබයි: ‘ඔවුහු තමන්ම දූෂිත කරගත්හ; ඔවුන්ගේ ලකුණ ඔහුගේ දරුවන්ගේ ලකුණ නොවේ; ඔවුහු විකෘත හා වංචනික පරම්පරාවක් ය. අඥාන හා නොනුවණ ජනතාවනි, ඔබ මෙසේද ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රතිඵල දෙනවාද? ඔබ මිලදී ගත් ඔබේ පියාණන් ඔහු නොවේද? ඔහු ඔබ සෑදුවේත්, ඔබ ස්ථාපිත කළේත් නොවේද?’” Review and Herald, March 18, 1884.

ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විසින් සත්‍යය අවසාන ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබන්නේ ඉරිදා නීතියේදීය; එවිට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්ගේ ඉතිහාසය යළි පුනරාවර්තනය කරයි, එසේය, “ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව සළි කළ සමූහයා උද්දීපනය කළ එම ආගමික උමතුවේම ආත්මයෙන් ක්‍රියාත්මක වී, සභාවද රාජ්‍යයද එම දූෂිත සම්මුතියෙන් එකමුතු වනු ඇත.” ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ක්‍රමික කැරැල්ල, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර ඇත; එහි වැඩිවෙමින් යන පිළිකුල් හතරක්, 1863 දී ආරම්භ වූ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරම්පරා හතරම අනාවැකිමය ලෙස සලකුණු කරයි. අවසාන පිළිකුල වන්නේ යෙරුසලමේ නායකයන් සූර්යයාට නමස්කාර කරන අවස්ථාවයි.

තවද ඔහු මා සමිඳාණන්වහන්සේගේ ගෘහයේ අභ්‍යන්තර මණ්ඩපයට ගෙන ගියේය; එවිට, බලව, සමිඳාණන්වහන්සේගේ දේව මාලිගාවේ දොරකඩ, පෙරමග්ග හා පූජාසනය අතර, මනුෂ්‍යයන් විසිපහක් පමණ සිටියෝය; ඔවුන්ගේ පිටු සමිඳාණන්වහන්සේගේ දේව මාලිගාව දෙසින් හැරී, මුහුණු නැගෙනහිර දෙසට යොමු වී තිබුණේය; ඔවුහු නැගෙනහිර දෙසට සූර්යයා නමස්කාර කළෝය. එවිට ඔහු මට කීවේය: “මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, නුඹ මෙය දුටුවෙහිද? ඔවුන් මෙහි කරන අශුචිතා, යූදාගේ ගෘහයට සුළු දෙයක්ද? මක්නිසාද ඔව්හු දේශය ප්‍රචණ්ඩකමෙන් පිරවූහ, නැවත මා කෝපයට පත් කිරීමට හැරී ආහ; තවද, බලව, ඔවුහු ශාඛාව නාසයට තබති. එබැවින් මමද උදහස්කමින් ක්‍රියා කරන්නෙමි; මාගේ ඇස ඉතිරි නොකරන්නේය, මමද අනුකම්පා නොකරන්නෙමි; ඔව්හු මහත් හඬින් මාගේ කන්වලට හඬා පවසා සිටින නමුත්, මම ඔවුන්ට සවන් නොදෙන්නෙමි.” එසකියෙල් 8:16–18.

එම කාලයේ ගෙන එනු ලබන විනිශ්චය, බෙල්ෂස්සර්ගේ විනිශ්චයේ “පැය” තුළ නිරූපිත කර ඇත.

බෙල්ෂස්සර් රජ තම ස්වාමීන් දහසකට මහත් මංගල්‍ය භෝජනයක් කළේය; ඔහු එම දහස ඉදිරියේ ද්‍රාක්ෂාරස පානය කළේය. බෙල්ෂස්සර් ද්‍රාක්ෂාරස රස බලමින් සිටියදී, ඔහුගේ පියා වන නෙබුකද්නෙශර් යෙරුසලමේ තිබූ මාලිගාවේ සිට ගෙනා රන් හා රිදී භාජන ගෙනැවිත් දෙන ලෙස අණ කළේය; එයින් රජද, ඔහුගේ ප්‍රධානීන්ද, ඔහුගේ භාර්යාවන්ද, ඔහුගේ උපභාර්යාවන්ද පානය කරන පිණිසය. එවිට යෙරුසලමේ තිබූ දෙවියන්වහන්සේගේ මන්දිරයේ මාලිගාවෙන් ගෙනා රන් භාජන ඔව්හු ගෙනාවෝය; රජද, ඔහුගේ ප්‍රධානීන්ද, ඔහුගේ භාර්යාවන්ද, ඔහුගේ උපභාර්යාවන්ද ඒවායින් පානය කළෝය. ඔව්හු ද්‍රාක්ෂාරස පානය කරමින්, රන්ගේද, රිදීගේද, පිත්තලයේද, යකඩයේද, ලීයේද, ගලේද දෙවියන් ප්‍රශංසා කළෝය. එම පැයේදීම මනුෂ්‍ය හස්තයක ඇඟිලි පෙනී ආවෝය; ඒවා රජ මාලිගාවේ බිත්තියේ සුදු ලේපය මත, පහන් දණ්ඩයට මුහුණලා ලියූවෝය. ඒ ලියන හස්තයේ කොටස රජ දැක්කේය. එවිට රජුගේ මුහුණේ වර්ණය වෙනස් විය, ඔහුගේ සිතුවිලි ඔහුව කලබලයට පත් කළේය, එසේ ඔහුගේ උරස් සන්ධි දුර්වල විය, ඔහුගේ දණහිස් එකිනෙකට ගැසුණේය. රජ උස් හඬින් ජ්‍යෝතිෂ්ඥයන්, කල්ඩයන් සහ ශකුණ කියන්නන් ගෙන්වා ගන්නා ලෙස කෑගැසීය. රජ කතා කර බාබිලෝනියේ ප්‍රඥාවන්තයන්ට මෙසේ කීය: කවරෙක් මේ ලිවීම කියවා එහි අර්ථය මට දන්වන්නේද, ඔහු රතු-දම් වස්ත්‍රයෙන් පළඳවනු ලැබේ; ඔහුගේ ගෙල වටා රන් දම්වැලක් දමනු ලැබේ; ඔහු රාජ්‍යයේ තුන්වන ආධිපතියා වන්නේය. එවිට රජුගේ සියලු ප්‍රඥාවන්තයෝ ඇතුළට ආවෝය; නමුත් ඔවුන්ට එම ලිවීම කියවීමටවත්, එහි අර්ථය රජුට දන්වීමටවත් නොහැකි විය. එවිට බෙල්ෂස්සර් රජ බොහෝ සෙයින් කලබලයට පත් විය, ඔහුගේ මුහුණේ වර්ණය ඔහු තුළ වෙනස් විය, ඔහුගේ ස්වාමීහු මවිතයට පත් වූහ. දානියෙල් 5:1–9.

බෙල්ෂසර්ගේ විනිශ්චය පැමිණි “එකම පැයේදී,” ෂද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝ සාමාන්‍යයෙන් වඩා “සත් ගුණයකින්” වැඩි ලෙස උණුකරන ලද ගිනි උදුනට දමනු ලැබූහ.

දැන් ඔබ සූදානම් නම්, කර්ණය, වේණුව, වීණාව, සක්බුත්, ගීතාවලිය, දුල්සිමරය සහ සියලු වර්ගයේ වාදන හඬ ඔබ අසන කාලයේදී, මම සාදන ලද රූපයට වැටී නමස්කාර කරන්නේ නම්, හොඳය; එහෙත් ඔබ නමස්කාර නොකරන්නේ නම්, එම පැයේදීම ඔබ දැවෙන ගිනි උදුනක මැදට හෙළනු ලබන්නහුය; තවද මාගේ අතින් ඔබ ගලවාගන්නා දෙවියන් කවුරුද?” ශද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝ පිළිතුරු දෙමින් රජුට කීවෝය: “හේ නෙබුකද්නෙශර්, මේ කාරණය ගැන ඔබට පිළිතුරු දීමට අපට සැලකිලිමත් වීමට අවශ්‍ය නැත. එසේ වන්නේ නම්, අප සේවය කරන අපගේ දෙවියන් වහන්සේ දැවෙන ගිනි උදුනෙන් අප ගලවාගැනීමට සමර්ථය; හේ රජුනි, ඔබගේ අතින් ද උන්වහන්සේ අප ගලවාදෙන සේක. එහෙත් එසේ නොවුවද, හේ රජුනි, අපි ඔබගේ දෙවිවරුන්ට සේවය නොකරන බවත්, ඔබ පිහිටුවා තිබෙන රන් රූපයට නමස්කාර නොකරන බවත් ඔබ දැනගන්න. එවිට නෙබුකද්නෙශර් කෝපයෙන් පිරී ගියේය, ශද්‍රක්, මේෂක් සහ අබේද්නෙගෝට විරුද්ධව ඔහුගේ මුහුණේ ස්වරූපය වෙනස් විය. එබැවින් ඔහු කථා කොට, උදුන සාමාන්‍යයෙන් උණුකරන ප්‍රමාණයට වඩා සත් ගුණයක් වැඩිව උණුකරන ලෙස අණ කළේය. දානියෙල් 3:15–19.

බෙල්ෂස්සර සඳහා වූ විනිශ්චයේ “පැය” ශද්‍රක්, මෙෂක් හා අබෙද්නෙගෝ සඳහා වූ එම විනිශ්චයේ “පැය” ම වේ; එමෙන්ම මෙම රේඛා දෙකෙහිම “සත් වාරයක්” එම විනිශ්චයේ සංකේතය ලෙස නිරූපිත වේ. එම තිදෙනා ඉරිදා නීතියේදී ඇති මහ භූකම්පනයේ “පැය” තුළ ධ್ವජය ලෙස වලාකුළులతో ස්වර්ගයට නැඟී යන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නියෝජනය කරති; සහ බෙල්ෂස්සර එම එකම “පැය” තුළම භූමියේ මෘගයා පිටට ගෙන එනු ලබන ජාතික විනාශයේ විනිශ්චය නියෝජනය කරයි.

අපි බෙල්ෂෂ්සර්ගේ විනිශ්චය පිළිබඳ අපගේ අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ಮುಂದුවත් කරමු.

අපගේ ජනතාව අතර පවතින භක්තියේ පහළ මට්ටම ගැන මගේ සිත ගැඹුරින් කලබලයට පත්ව ඇත. කපර්ණවුම මත ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ විපත් ගැන මම සිතන විට, සත්‍යය දැනගෙනද සත්‍යයට අනුව නොහැසිරී, තමන්ම දල්වාගත් ගිනිපුපුරුවල ආලෝකයෙන් ගමන් කළ අය මත එන දෝෂාරෝපණය කොපමණ බරපතළ වේදැයි මම සිතමි. රාත්‍රි කාලයන්හි මම ජනතාව අතිශය ගැඹුරු ගෞරවයෙන් යුතුව අමතමින්, තමන්ගේම විවೇಕය අසන්නැයි ඔවුන්ගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලමි: මම කවරෙක්ද? මම ක්‍රිස්තියානියෙක්ද, නැද්ද? මගේ හදවත අලුත් කරනු ලැබී තිබේද? දෙවියන්වහන්සේගේ පරිවර්තනීය කරුණාව මගේ චරිතය හැඩගස්වා තිබේද? මගේ පාප ගැන මම පසුතැවී සිටින්නෙම්ද? ඒවා පාපොච්චාරණය කර තිබේද? ඒවා කමා කරනු ලැබී තිබේද? ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පියාණන් සමග එකව සිටින ලෙස, මමද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සමග එකව සිටින්නෙම්ද? මම එක් කලෙක ආදරය කළ දේවල් දැන් මම වෛර කරමිද? මම එක් කලෙක වෛර කළ දේවල් දැන් ආදරය කරමිද? ක්‍රිස්තුස් යේසුස්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුමේ අතිශය උතුම්කම නිසා සියල්ල අලාභය ලෙස ගණන් කරමිද? මම යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මිලදී ගත් සම්පත්තිය බවත්, සෑම පැයකදීම මම මාවම උන්වහන්සේගේ සේවයට කැප කළ යුතු බවත් මට හැඟේද?

“අපි විශාලත් ගාම්භීරත් සිදුවීම්වල දොරටුව මත සිටිමු. මහත් ගැඹුරේ ජලමාර්ග ජලයෙන් ආවරණය වන්නාක් මෙන්ම, මුළු පෘථිවිය සමිඳාණන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් ආලෝකවත් කරනු ලබන්නීය. අනාවැකි ඉටු වෙමින් පවතින අතර, කුණාටුමය කාලයන් අප ඉදිරියේ තිබේ. දිගු කලක් තිස්සේ නිශ්ශබ්ද කරනු ලැබූවාක් මෙන් පෙනී ගිය පැරණි වාද-විවාද නැවත උත්ථාපනය කරනු ලබනු ඇත, අලුත් වාද-විවාද ද මතුවනු ඇත; අලුත්ද පැරණිද එකට මිශ්‍ර වනු ඇත, මෙය ඉතා ඉක්මනින් සිදු වනු ඇත. නියමිත අනතුරු ඇඟවීමේ කාර්යය ලෝකයට දෙන තුරු, දේවදූතයෝ සුළං සතර රඳවාගෙන සිටිති, ඒවා හමා නොයන පිණිසය; එහෙත් කුණාටුව එක්රැස් වෙමින් පවතී, වලාකුළු බරවෙමින් පවතී, ලෝකය මත පුපුරා වැටීමට සූදානම්ව සිටී, බොහෝ දෙනෙකුට එය රාත්‍රියේ සොරෙකු මෙන් වන්නේය.”

“අපි ඔවුන්ට විසි, තිස් අවුරුදුකට පෙර ප්‍රකාශ කළ විට, ඉරිදාව මුළු ලෝකය පුරාම සියල්ලන් මත බලපෑමෙන් පනවනු ලැබේ ය, එහි පිළිපැදීම බල කරවීම සඳහා නීතියක් සම්මත කරනු ලැබේ ය, එසේම අන්තරාත්මයට බල කරනු ලැබේ යැයි, බොහෝදෙනෙක් සිනාසී එය විශ්වාස නොකළහ. දැන් අපි එය ඉටු වෙමින් පවතින බව දකිමු. අනාගතය පිළිබඳ දෙවියන් වහන්සේ වදාළ සියල්ල නියතයෙන්ම ඉටු වනු ඇත; උන් වහන්සේ කථා කළ කිසිවක් අසාර්ථක නොවනු ඇත. ප්‍රොටෙස්ටන්ටවාදය දැන් පාප්වාදය සමඟ අත් අල්ලා ගැනීම සඳහා එම අගාධය හරහා සිය අත් දිගු කරමින් සිටී, එසේම සිව්වන ආඥාවේ සබත නොපෙනෙන තත්ත්වයකට පාගාදමනු පිණිස සන්ධානයක් ගොඩනැගෙමින් පවතී; තවද, සාතන්ගේ උසිගැන්වීමෙන් ව්‍යාජ සබත පිහිටුවා ඇති පාපයේ මිනිසා, එනම් පාප්වාදයේ මේ දරුවා, දෙවියන් වහන්සේගේ ස්ථානය ගනු පිණිස උසස් කරනු ලැබේ.”

“ස්වර්ගය සියල්ලම සිදුවීම් විවෘතව යන ආකාරය නිරීක්ෂණය කරමින් සිටින ලෙස මට දර්ශනය වේ. පොළොවේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආණ්ඩුකාරකත්වය සම්බන්ධ මහා සහ දිගුකාලීන විවාදය තුළ අර්බුදයක් ප්‍රකාශයට පත්වීමට නියමිතය. මහත් වූද තීරණාත්මක වූද යමක් සිදුවීමට ඇත, එය ඉක්මනින්ම සිදුවිය යුතුය. යම් ප්‍රමාදයක් වුවහොත්, දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතයත් උන්වහන්සේගේ සිංහාසනයත් අලාභයට පත් වනු ඇත. ස්වර්ගයේ ආයුධගාරය විවෘතය; දෙවියන්වහන්සේගේ සම්පූර්ණ විශ්වයත් එහි සියලු සන්නාහයන්ත් සූදානම්ය. යුක්තිය කථා කිරීමට ඇත්තේ එක වචනයක් පමණි, එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ උදහස පිළිබඳ භයානක ප්‍රකාශනයන් පොළොව මත දක්නට ලැබෙනු ඇත. හඬවල්ද ගර්ජනාවල්ද විදුලි කෙටීම්ද භූමිකම්පාද සර්වාන්තික විනාශයද ඇති වනු ඇත. ස්වර්ගීය විශ්වයේ සෑම චලනයක්ම මහා අර්බුදය සඳහා ලෝකය සූදානම් කිරීම පිණිසය.”

“තීව්‍රතාවය භූමික සියලු අංගයන්ම අත්පත් කරගෙන යමින් තිබේ; සහ මහත් ආලෝකයත් අද්භූත දැනුමත් ලැබූ ජනතාවක් ලෙස, ඔවුන්ගෙන් බොහෝදෙනෙක් තමන්ගේ දීප අතැතිව සිටින නමුත් තම භාජනවල තෙල් නැති, නිදා සිටින කන්‍යාවන් පහ දෙනා විසින් නිරූපණය කරනු ලැබෙති; ශීතල, සංවේදනාරහිත, දුර්වල වෙමින් හීනවන භක්තිභාවයකින් යුක්තව. නව ජීවිතයක් විහිදී යමින්ද, පහළින් මතුවී එමින්ද, අවසාන මහත් ගැටුම හා සටන සඳහා පූර්ව සූදානමක් වශයෙන් සාතන්ගේ සියලු ක්‍රියාකාරකම් දැඩිව අල්ලා ගනිමින්ද තිබෙන අතර, අතින් ඉහළින් නව ආලෝකයක්ද ජීවිතයක්ද බලයක්ද පහළට අවතීර්ණ වෙමින්, දැන් බොහෝදෙනා මෙන් අපරාධ හා පව්වලින් මළවුන් නොවන දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අත්පත් කරගෙන යයි. අප ඉදිරියේ සිදුවෙමින් පවතින දේ අනුව අප පිට ඉක්මනින් පැමිණීමට යන දේ දැන් දකින ජනතාව, තවදුරටත් මනුෂ්‍ය නිර්මාණයන් කෙරෙහි විශ්වාස නොතබනු ඇත, ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ පිළිගත යුතුය, ලබාගත යුතුය, ජනතාව ඉදිරියෙහි ප්‍රකාශයට පත් කළ යුතුය යන හැඟීම ඔවුන් තුළ ඇති වනු ඇත, එවිට ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය උදෙසා සටන් කරමින්, තම සහෝදර මනුෂ්‍යයන්ගේ ආත්මයන් ගළවාගැනීම සඳහා ජීවිතයේ අතුරු මාවත් හා මහ මාවත් සෑම තැනකම ක්‍රියා කරනු ඇත. ස්ථිරත් නිරාපේක්ෂවත් වූ එකම පර්වතය යුගයන්ගේ පර්වතයයි. මෙම පර්වතය මත ගොඩනඟන අය පමණක් ආරක්ෂිතය.”

“දැන් ශාරීරික සිතැඟිවලින් යුක්තව සිටින්නෝ, දෙවියන්වහන්සේ විසින් තමන්ගේ වචනයෙන්ද තම ආත්මයාණන්ගේ සාක්ෂි මගින්ද දී ඇති අවවාදයන් නොතකා, මුදවාගනු ලැබූ ශුද්ධ පවුල සමඟ කිසිදා එක් නොවනු ඇත. ඔව්හු ඉන්ද්‍රියසුඛාශීලීව සිටිති, සිතුවිලිවලින් පතනශීලීවී තිබෙති, දෙවියන්වහන්සේගේ දෘෂ්ටියෙහි පිළිකුල්සහගතය. සත්‍යය කරණකොටගෙන ඔව්හු කිසිදා ශුද්ධ කරනු ලැබ නොමැත. දේවීය ස්වභාවයේ පංගුකාරයෝ නොවෙති; තමන්මද, ලෝකයද, එහි ඇලුම්කම් හා වාසනාද කිසිදා ජයගෙන නැත. මෙවැනි චරිත අපගේ සභා අතර සෑම තැනම දක්නට ලැබේ; එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සභා දුර්වලව, රෝගීව, මරණයට ආසන්නව පවතී. දැන් උදාසීන සාක්ෂියක් කිසිසේත් දරනු නොලැබිය යුතුය; එහෙත් සෑම අපවිත්‍රතාවයක්ම තරවටු කරමින්, යේසුස්වහන්සේ උසස් කරමින්, ස්ථිර, සෘජු, තීක්ෂ්ණ සාක්ෂියක් දරනු ලැබිය යුතුය. අපි ජනතාවක් වශයෙන් අපේක්ෂාවේ භාවයෙන් සිටිය යුතුය; ක්‍රියා කරමින්ද, බලා සිටිමින්ද, අවදිව සිටිමින්ද, යාච්ඤා කරමින්ද.”

“ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන ප්‍රකාශනය පිළිබඳ මේ ආශීර්වාදිත බලාපොරොත්තුව එහි ගැඹුරු හා ගම්භීර සත්‍යතාවන් සමඟ ජනතාවට නිතරම ඉදිරිපත් කළ යුතුය; අපගේ ස්වාමීන් වන යේසුස්වහන්සේ තම මහිමයෙන් ඉක්මනින් පැමිණෙන බව බලා සිටීම, භූමික දේවල් ශූන්‍යතාවයක් හා කිසිවක් නොවන්නක් ලෙස සැලකීමට මඟ පෙන්වනු ඇත. සියලු ලෝකික ගෞරව හෝ විශේෂ තත්ත්වය කිසිදු වටිනාකමක් නොදරයි, මක්නිසාද සැබෑ විශ්වාසියා ලෝකයට ඉහළින් ජීවත් වෙයි; ඔහුගේ පාදනඩි ස්වර්ගය දෙසට ඉදිරියට ගමන් කරමින් පවතී. ඔහු වන්දනා ගමනෙහි යෙදී සිටින අයෙකුද, විදේශියෙකුද වෙයි. ඔහුගේ පුරවැසිභාවය ඉහළයේය. ලෝකය වසාගෙන ඇති නෛතික අන්ධකාරය මැද දැල්වෙන සහ බැබළෙන ආලෝකයක් වන පිණිස, ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්ය කිරණ තම ආත්මයට රැස් කරගනිමින් සිටියි. ඔහු තුළ කොපමණ ශක්තිමත් විශ්වාසයක්ද, කොපමණ ජීවමාන බලාපොරොත්තුවක්ද, කොපමණ උෂ්ණ ප්‍රේමයක්ද, දෙවියන්වහන්සේ උදෙසා කොපමණ ශුද්ධ, කැපවූ උද්යෝගයක්ද දැකිය හැකිද, සහ ඔහු හා ලෝකය අතර කොපමණ පැහැදිලි වෙනසක්ද! ‘එබැවින් සෝදිසියෙන් සිට, සෑම කාලයකදීම යාච්ඤා කරපල්ලා, සිදුවන්නට ඇති මේ සියල්ලෙන් ගැලවී, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ඉදිරියේ සිටිනට ඔබ සුදුස්සෝ ගණන් කරනු ලබන පිණිසය.’ ‘එබැවින් සෝදිසියෙන් සිටපල්ලා, මක්නිසාද ඔබගේ ස්වාමියා කුමන පැයේ පැමිණෙන්නේ දැයි ඔබ නොදන්නහුය.’ ‘එබැවින් ඔබත් සූදානම්ව සිටපල්ලා; මක්නිසාද ඔබ නොසිතන පැයක මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පැමිණෙයි.’ ‘බලව, මම සොරෙකු මෙන් පැමිණෙමි. සෝදිසියෙන් සිට තම වස්ත්‍ර රැකගන්නා තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය.’” Pamphlets, 38–40.