අපි අවසාන දිනවලදී විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයේ භවिष्यවाणीමය අදාළත්වය සලකා බලමින් සිටිමු; සියලු භවिष्यවాణි ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ පූර්ණත්වය ලබන්නේ එහිදීය. මිලර්ගේ සිහිනය, මිලර්ගේ සේවය තුළින් එක්රැස් කරන ලද අද්වෙන්තිස්වාදයේ මූලික සත්‍යයන්ගේ සොයාගැනීම, ස්ථාපිත කිරීම, ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, වළලා දැමීම සහ ප්‍රතිස්ථාපනය හඳුනා දෙයි. එම මූලික සත්‍යයන් 1798දී මුද්‍රාභංග කරන ලද සත්‍යයන් නියෝජනය කළේය. එම සත්‍යයන් උලයි ගංගාවේ දර්ශනය මගින් නිරූපණය කර ඇත. Early Writings නම් ග්‍රන්ථයේ ලියා ඇති පරිදි, මිලර්ගේ සිහිනය ඔහුගේ දෙවන සිහිනය වූ අතර, මිලර්ම නෙබුකද්නෙශර් මගින් ප්‍රතිරූපිත කරනු ලැබූවාක් මෙන්, එම සිහිනයද නෙබුකද්නෙශර්ගේ දෙවන සිහිනය මගින් ප්‍රතිරූපිත කරනු ලැබීය.

පෙර ලිපිවලින් නෙබුකද්නෙෂර්ගේ “කාල සත්‍යක්” පුරා මෘගයෙකුගේ හදවතකින් ජීවත්වූ ජීවිතයේ අවසානය සංකේතාත්මකව 1798 දී අවසන් වූ බව පෙන්වා දී ඇත. එවිට ඔහුගේ රාජ්‍යය නැවත පිහිටුවනු ලැබූ අතර, පළමු වරට නෙබුකද්නෙෂර් සම්පූර්ණයෙන් හැරුණු මනුෂ්‍යයෙකු නිරූපණය කළේය. “අවසාන කාලය” යන අර්ථයෙන් බලන කල, 1798 දී ඔහු “බුද්ධිමත් අය” නිරූපණය කළේය. තවද, බබිලෝනියේ පළමු රජු ලෙස නෙබුකද්නෙෂර්ගේ “කාල සත්‍යක්” යන විනිශ්චය, බබිලෝනියේ අවසාන රජු වූ බෙල්ෂස්සර්ගේ දෙදහස් පන්සිය විස්සක (mene, mene, tekel, upharsin) විනිශ්චයට ආදර්ශයක් වූ බවද අප හඳුනාගෙන ඇත.

“බබිලෝනියේ අවසාන ආණ්ඩුකාරයා වෙත, එහි ප්‍රථමයාට ආකෘතිමය අර්ථයෙන් පැමිණියාක් මෙන්ම, දේවීය පාරික්ෂකයාගේ තීන්දුව පැමිණ තිබුණි: ‘ඕ රජුනි, … ඔබට එය ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ; රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත් වී ඇත.’ දානියෙල් 4:31.” Prophets and Kings, 533.

සිස්ටර් වයිට් විනිශ්චයේ ඔහුගේ පැය තුළ බෙල්ෂසර්ව “මෝඩ රජු” ලෙස හඳුනාගත්තාය. නෙබුකද්නේසරගේ විනිශ්චයේ පැයේ අවසානයේදී ඔහු “ඥානවන්ත රජු” නියෝජනය කරයි; මන්ද ඔහු “සත් වරක්” යන විනිශ්චයෙන් ප්‍රයෝජන ලැබූ අතර, බෙල්ෂසර් ඉතිහාසය දැන සිටියද, එයින් ප්‍රයෝජන ලැබීමට අකමැති විය.

“එහෙත් බෙල්ෂැසරගේ විනෝදාස්වාදයට ඇති ආශාවත් ස්වයං-මහත්කරණයත්, ඔහු කිසිදා අමතක නොකළ යුතු පාඩම් මකා දැමූ අතර; නෙබුකද්නෙශර් මත විශේෂ විනිශ්චයන් පැමිණවීමට හේතු වූ පාපවලට සමාන පාප ඔහු සිදු කළේය. කරුණාවෙන් ඔහුට ප්‍රදානය කරනු ලැබූ අවස්ථා ඔහු ව්‍යර්ථ කළේය; සත්‍යය දැනගැනීම සඳහා තම අතළඟ තිබූ අවස්ථාවන් භාවිත කිරීමට ඔහු අතපසු කළේය. ‘ගැළවීම ලැබීමට මම කුමක් කළ යුතුද?’ යන ප්‍රශ්නය, ශ්‍රේෂ්ඨ නමුත් මෝඩ වූ එම රජු නොසලකා හැරියේය.” Bible Echo, April 25, 1898.

1798දී, අවසාන කාලයේ දැනුමේ වැඩිවීම තේරුම්ගන්නා “ප්‍රඥාවන්තයන්”ගේ සංකේතයක් නෙබුකද්නෙශර් ය.

“ඔහුගේ අහංකාර ගර්වෝක්තිය තවමත් ඔහුගේ තොල්වලින් සම්පූර්ණයෙන් ඉවත්ව නොතිබියද, ස්වර්ගයෙන් වූ හඬක් ඔහුට දෙවියන් විසින් නියම කළ විනිශ්චයේ කාලය පැමිණ ඇති බව දන්වා සිටියේය. ක්ෂණයකින්ම ඔහුගේ බුද්ධිය ඔහුගෙන් ඉවත් කරනු ලැබ, ඔහු මෘගයෙකු මෙන් විය. අවුරුදු හතක් පුරා ඔහු මෙලෙස පහත් කරනු ලැබීය. එම කාලයේ අවසානයේ ඔහුගේ බුද්ධිය ඔහුට නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කරනු ලැබූ අතර, එවිට ස්වර්ගයේ මහත් දෙවියන් වෙත නිහතමානීව ඉහළ බලා, මේ දඬුවම තුළ දේවීය හස්තය ඔහු හඳුනාගත්තේය; ඉන්පසු ඔහු නැවතත් තම සිහසුනට ප්‍රතිස්ථාපිත කරනු ලැබීය.”

“එක් ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයකදී, නෙබුකද්නේසර් රජු තම වරද පිළිගෙන, තමන් නැවත ස්ථාපිත කිරීමෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මහත් දයාවද පිළිගත්තේය. ශුද්ධ ඉතිහාසයේ වාර්තා වී ඇති පරිදි, මෙය ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසාන ක්‍රියාව විය.” Review and Herald, February 1, 1881.

නෙබුකද්නෙශර්ගේ “කාල සත්තර” අවසානයේදී, ඔහු මහජන ප්‍රකාශයක් කළේය; එයට මහජන පාපොච්චාරණයක්ද ඇතුළත් විය. නෙබුකද්නෙශර් ලෙස මිලර්, අවසාන කාලයේදී දැනුම වැඩිවීම තේරුම්ගන්නා 1798 හි සිටින “ඥානවන්තයන්” සංකේතවත් කරයි. ඔවුන් දෙදෙනාම සිහින දෙක බැගින් ලැබූහ; ඔවුන්ගේ අදාළ දෙවන සිහින දෙකම සංකේතාත්මකව “කාල සත්තර” හඳුන්වා දෙයි. “කාල සත්තර” යනු සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යයක් සලකුණු කරන බව පෙර ලිපිවල දක්වා ඇත.

1798දී නෙබුකද්නෙෂර් තම අහංකාර තත්ත්වයෙන් ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ තත්ත්වයට පරිවර්තනයක් සනිටුහන් කරයි. එයට ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශිත පව්-සම්මෝදනයද ඇතුළත් විය. 1798 වසර, බයිබල් අනාවැකිවල පස්වන සහ හයවන රාජධානීන් අතර පරිවර්තන ස්ථානයද විය. එය පළමු දූතයාගේ පැමිණීමද සනිටුහන් කළ බැවින්, නව විධානයක්ද සනිටුහන් කළේය; මන්ද එළඹෙන විනිශ්චය පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම බයිබල් අනාවැකිවල පස්වන රාජධානිය මරණාන්තික තුවාලය ලැබූ පසු තෙක් සිදු විය නොහැකි වූ බැවිනි.

“මෙම පණිවිඩයම, මෙම චලනය සිදුවිය යුතු කාලය ගැන ආලෝකය සපයයි. එය ‘සදාකාල ශුභාරංචියේ’ කොටසක් බව ප්‍රකාශ කරනු ලබයි; තවද එය විනිශ්චය ආරම්භවීම ප්‍රකාශ කරයි. ගැලවීමේ පණිවිඩය සියලු යුගවලදී දේශනා කරනු ලැබ ඇත; එහෙත් මෙම පණිවිඩය, අවසාන දවස්වලදී පමණක් ප්‍රකාශ කළ හැකි වූ ශුභාරංචියේ කොටසකි, මක්නිසාද එවිට පමණක් විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබෙන බව සත්‍ය වන බැවිනි. අනාවැකි, විනිශ්චය ආරම්භවීම දක්වා ගෙනයන සිද්ධිවල අනුක්‍රමයක් ඉදිරිපත් කරයි. මෙය විශේෂයෙන් දානියෙල් පොත සම්බන්ධයෙන් සත්‍ය වේ. එහෙත් ඔහුගේ අනාවැකියේ අවසාන දවස්වලට අදාළ වූ කොටස, ‘අවසාන කාලය දක්වා’ වසා තබා මුද්‍රා තැබීමට දානියෙල්ට අණ කරනු ලැබීය. අපි මෙම කාලයට ළඟා වන තුරු, මෙම අනාවැකි සම්පූර්ණ වීම මත පදනම් වූ විනිශ්චය පිළිබඳ පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කළ නොහැකි විය. එහෙත් අවසාන කාලයේදී, අනාවැකිවන්තයා පවසන පරිදි, ‘බොහෝ දෙනෙක් එහා මෙහා දිව යති, දැනුමද වැඩි වන්නේය.’ දානියෙල් 12:4.”

ප්‍රේරිත පාවුල් තම දිනවල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම අපේක්ෂා නොකරන ලෙස සභාවට අවවාද කළේය. “පළමුවෙන් ඇද වැටීමක් සිදු නොවන්නේ නම්, සහ පාපයේ මනුෂ්‍යයා ප්‍රකාශ නොකරන්නේ නම්, ඒ දවස නොපැමිණෙන්නේය” යයි ඔහු පවසයි. 2 තෙසලෝනික 2:3. මහත් අපස්ථානයෙන් පසුවත්, “පාපයේ මනුෂ්‍යයා”ගේ රාජ්‍යකාලයේ දිගු කාලපරිච්ඡේදයෙන් පසුවත් පමණක්, අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආගමනය අපේක්ෂා කළ හැක. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා,” “අධර්මයේ අභිරහස,” “විනාශයේ පුත්‍රයා,” සහ “ඒ දුෂ්ටයා” යනුවෙන්ද හැඳින්වෙන මෙම පුද්ගලයා, අනාවැකියේ පෙරකථනය කළ පරිදි, අවුරුදු 1260ක් තිස්සේ තම අධිපතිත්වය පවත්වා ගත යුතුව තිබූ පාප් පද්ධතිය නියෝජනය කරයි. මෙම කාලපරිච්ඡේදය 1798 දී අවසන් විය. එම කාලයට පෙර ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම සිදු විය නොහැකි විය. පාවුල් තම අවවාදයෙන් 1798 වර්ෂය දක්වා වූ ක්‍රිස්තියානි යුගය මුළුමනින්ම ආවරණය කරයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළ යුත්තේ එම කාලයෙන් පසු පැත්තේය.

“පසුගිය යුගයන්හි මෙවන් පණිවිඩයක් කිසිදා දෙන ලද්දේ නැත. අප දැක ඇති පරිදි, පාවුල් එය ප්‍රකාශ කළේ නැත; ඔහු තම සහෝදරයන්ව ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම සඳහා එවකට බොහෝ දුරස්ථ අනාගතය දෙසට යොමු කළේය. ප්‍රතිසංස්කරණවාදින්ද එය ප්‍රකාශ කළේ නැත. මාටින් ලූතර්, තම කාලයෙන් අනාගතයට අවුරුදු තුන්සියයක් පමණ දුරින් විනිශ්චය තැබුවේය. එහෙත් 1798 සිට දානියෙල්ගේ පොත මුදා හෙළා ඇත, අනාවැකි පිළිබඳ දැනුම වැඩි වී ඇත, සහ බොහෝ දෙනෙක් සමීපව ඇති විනිශ්චය පිළිබඳ එම ගම්भीर පණිවිඩය ප්‍රකාශ කර ඇත.” The Great Controversy, 356.

1798 දී, ගැළවීමේ කාර්යයේ නව කාලපරිච්ඡේදයක් පැමිණියේය; එම නව කාලපරිච්ඡේදය 1844 දී ආරම්භ වන්නාවූ තවත් කාලපරිච්ඡේදයක් පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් ලබා දුන්නේය. එම කාලපරිච්ඡේදය මාරුවන අවස්ථාවේදී, දොරක් වසා දමනු ලැබේ, දොරක් විවෘත කරනු ලැබේ.

ෆිලදෙල්ෆියාහි සභාවේ දූතයාට මෙසේ ලියන්න; ශුද්ධවූ, සත්‍යවූ, දාවිද්ගේ යතුර ඇති, විවෘත කරන කල කිසිවෙකු වසා නොදමන, වසා දමන කල කිසිවෙකු විවෘත නොකරන තැනැන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: “මම නුඹේ ක්‍රියා දනිමි. බලව, මම නුඹ ඉදිරියෙහි විවෘත දොරක් තබා ඇත්තෙමි, එය කිසිවෙකුට වසා දැමිය නොහැක. මක්නිසාද නුඹට සුළු ශක්තියක් තිබුණත්, නුඹ මාගේ වචනය රැකගෙන, මාගේ නාමය අස්වැසී නැත.” එළිදරව් 3:7, 8.

දොරක් විවෘත වීම නව යුග-විභාගයක් සලකුණු කරයි. ක්‍රි.පූ. 723 සිට 1798 දක්වා සම්පූර්ණ කරන ලද පළමු උදහසෙහි අවසානය වූ 1798දී, රාජ්‍යයන්හිද පණිවිඩයේද යුග-විභාගීය වෙනස්වීමක් සිදුවිය. ක්‍රි.පූ. 677 සිට 1844 දක්වා සම්පූර්ණ කරන ලද අන්තිම උදහසෙහි අවසානය වූ 1844දීද යුග-විභාගීය වෙනස්වීමක් තිබිණ. 1798දී, ළඟා වන විනිශ්චය පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවූ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ යුග-විභාගය පැමිණ තිබිණ. “අවසාන කාලයේදී,” “දොර” පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ අභ්‍යන්තර යුග-විභාගය සඳහාත්, මුහුදු මෘගයාගෙන් පොළොවේ මෘගයා වෙත බාහිර යුග-විභාගීය මාරුව සඳහාත් විවෘත කළ විට, නෙබුකද්නේසර් සහ මිලර් දෙදෙනාම “ඥානවන්තයන්” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අතිශුද්ධස්ථානය වෙත පිවිසෙන දොර විවෘත වූ විට, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ යුග-විභාගය සම්පූර්ණ විය; තෙවන දූතයාගේ යුග-විභාගයද, විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයද එවිට ආරම්භ විය.

මිලර්ගේ දෙවන සිහිනය ආරම්භ වන්නේ 1798 දී දොරක් විවෘත වූ විටය; එය අවසන් වන්නේ “සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා” මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා නැවත ජීවනයට ගෙන එන සංක්‍රාන්තික කාලයේ දොරක් විවෘත වූ විටය. പ്രവചനමය අර්ථයෙන් නෙබුකද්නෙශර් සහ මිලර් යන දෙදෙනාම 1798 දී මුහුදු මෘගයාගේ රාජ්‍යයෙන් භූමි මෘගයාගේ රාජ්‍යයට වූ සංක්‍රාන්තිය නියෝජනය කළහ. ඔවුන් දෙදෙනාම 1844 දී විමර්ශන විනිශ්චයේ ආසන්න වීමත් එහි පැමිණීමත් පිළිබඳ ප්‍රකාශනය නියෝජනය කරති. 1798 සහ 1844 යන වර්ෂ, ලෙවී කථාව විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ දක්වා ඇති “සත් කාල” කාලපරාසය තුළ ඉටු කරන ලද, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාවට විරුද්ධව දැක්වූ පළමු සහ අවසාන “කෝපයන්ගේ” අවසානය නියෝජනය කරති. 1798 සිට 1844 දක්වා වූ වර්ෂ හතළිස් හය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ගිවිසුමේ දූතයා හදිසියේ පැමිණි ආත්මික දේවමාළිගාව ගොඩනැගීම නියෝජනය කරයි, එනම් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානයෙන් අතිශුද්ධස්ථානයට සංක්‍රමණය වූ විටය.

1798 සහ 1844 යන වර්ෂ “සත් වාර” විසින් සලකුණු කරන ලද සංක්‍රාන්ති (එකට වඩා වැඩි) හඳුනා දෙයි. 1856 දී මිලෙරයිට් ෆිලදෙල්ෆියානු අද්වෙන්ටිසම් සිට මිලෙරයිට් ලාඔදිකියානු අද්වෙන්ටිසම් වෙත වූ සංක්‍රාන්තියද, පසුව 1863 දී ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ “සත් වාර” පිළිබඳ දැනුමේ වැඩිවීමකින් සලකුණු කරනු ලැබීය. 1798 දී දානියෙල්ගේ පොතෙන් දැනුමේ වැඩිවීමක් ඇතිව තිබුණි; එයට, මිලෙරයිට් ෆිලදෙල්ෆියානු අද්වෙන්ටිසමේ අවසානයේ ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීමට නියමිතව තිබූ, ලෙවී කථාව විසිහයෙහි එම “සත් වාර” ද ඇතුළත් විය.

පළමු දූතයාගේ චලනය ෆිලදෙල්ෆියා සිට ලාඔදිකියා දක්වා ගමන් කළ අන්තර්කාලය 1856 සිට 1863 දක්වා වූ අවුරුදු හත මඟින් නිරූපිත විය. ලාඔදිකියා පණිවුඩය 1856 දී පැමිණි අතර, “සත් වාර” යන මුද්‍රාබිඳ හෙළි කරනු ලැබූ නව ආලෝකය, අවුරුදු හතක් පුරා, 1863 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්මය අසමත් වූ, පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් උපදවා දුන්නේය. “සත් වාර” යන ආලෝකය පිළිගැනීම හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා අවුරුදු හතක් දෙන ලදී. මිලරිට් ෆිලදෙල්ෆියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය සිට මිලරිට් ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය දක්වා වූ චලනයේ අන්තර්කාලය, අවසානයේ අනුපිළිවෙළ ආපසු හැරීම—එනම්, තෙවන දූතයාගේ ලාඔදිකියානු චලනය සිට තෙවන දූතයාගේ ෆිලදෙල්ෆියානු චලනය දක්වා වූ අන්තර්කාලය—සංකේතවත් කරයි.

යෙසායාගේ අවුරුදු හැටපහක අනාවැකිය, ඉශ්‍රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්‍යයටත්, ඉන්පසු දකුණු රාජ්‍යයටත් එරෙහිව දෙවියන්වහන්සේගේ පළමු සහ අවසාන උදහස ආරම්භ වන අවස්ථාව සලකුණු කරයි.

සිරියාවේ ශීර්ෂය දමස්කයය; දමස්කයේ ශීර්ෂය රෙශීනය. තවද හැටපහ අවුරුදු ඇතුළත එප්‍රායිම් ජනතාවක් නොවන ලෙස බිඳ දමනු ලබන්නේය. යෙසායා 7:8.

යෙසායාගේ හැටපස් අවුරුදු පිළිබඳ අනාවැකිය ක්‍රි.පූ. 742 දී දෙන ලද්දේය; එය දී හැටපස් අවුරුදු ඇතුළත උතුරු රාජ්‍යය නොමැතිව යාමට නියමිතව තිබුණි. ක්‍රි.පූ. 742 ට පසු දහනවවැනි අවුරුද්දේ, එනම් ක්‍රි.පූ. 723 දී, උතුරු රාජ්‍යය අසූරියාව විසින් දාසත්වයට ගෙන යනු ලැබීය. එම හැටපස් අවුරුද්දේ අවසානයේ, ක්‍රි.පූ. 677 දී, මනස්සේ බබිලෝනියන් විසින් වහල්කමට ගෙන යනු ලැබූ කල, දකුණු රාජ්‍යය පිළිබඳ උදහස ආරම්භ විය. එබැවින් එම හැටපස් අවුරුදු, උතුරු රාජ්‍යයේ පළමු වහල්කම දක්වා වූ දහනව අවුරුදු කාලයක්ද, අනතුරුව මනස්සේගේ වහල්කම දක්වා තවත් හතළිස් හය අවුරුදු කාලයක්ද නියෝජනය කරයි.

එම අනාවැකි තම තමන්ට අදාළ සම්පූර්ණ වීම 1798, 1844 සහ 1863 යන වර්ෂවලදී ලැබීය. 1798 දී, පළමු දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ ගැළවීමේ පණිවිඩයේ අභ්‍යන්තර සංක්‍රාන්තියක් සිදු වූ අතර, බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන්හි බාහිර සංක්‍රාන්තියක් ද සිදු විය. 1844 දී, තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ ශුද්ධස්ථානයට වූ දොර වසා දමනු ලැබ, විමර්ශනාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ වූ බැවින්, ගැළවීමේ පණිවිඩයේ අභ්‍යන්තර සංක්‍රාන්තියක් සිදු විය. 1863 දී, භූමි මෘගයාගේ අං දෙක කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී ගිය බැවින්, බාහිර වෙනසක් සිදු විය.

රෙපබ්ලිකන් අඟ දෙක, එතැන් පටන් භූමි මෘගයාගේ ඉතිහාසය පුරා ආධිපත්‍යය දරන දේශපාලන පක්ෂ දෙකට බෙදී ගියේය. ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟ දෙකද අපෝස්තතාත්මක ප්‍රකාශනයන් දෙකට බෙදී ගියේය; එක් පක්ෂයක් තමන් ප්‍රොටෙස්තන්තයන් බව ප්‍රකාශ කරමින් සත්වන දින සබ්බතය පවත්වන බව කියා සිටි අතර, තවත් පන්තියක්ද තමන් ප්‍රොටෙස්තන්තයන් බව ප්‍රකාශ කළද, තමන් තෝරාගත් නමස්කාර දිනය ලෙස සූර්යයාගේ දිනය උසස් කළහ.

එම ඉතිහාසය තුළ, අඳුරු යුගයන්ගෙන් නික්ම ආ ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟ 1840 අගෝස්තු 11 දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වා පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලැබීය; එහෙත් එය එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය අසමත් වූ අතර, ඉරිදා පිළිපදින ප්‍රොටෙස්තන්ත ජනතාවගෙන් ඉරිදා පිළිපදින අපස්ථාත ප්‍රොටෙස්තන්ත ජනතාව බවට සංක්‍රමණය විය.

1844 දී ස්ථාපිත කර හඳුනාගත් සත්‍ය ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟේ ඉතිහාසය තුළ, 1856 සිට 1863 දක්වා පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් සිදුවිය. එවිට සැබෑ සබත්-පවත්වන ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟය, ෆිලදෙල්ෆියා සිට ලායෝදිකයා වෙතත්, සැබෑ සබත්-පවත්වන ප්‍රොටෙස්තන්ත ජනතාවගෙන් සබත්-පවත්වන විමතගාමී ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟය වෙතත් සංක්‍රමණය විය. “සත් වාර,” යනු 1798, 1844, 1856 හා 1863 සමඟ සම්බන්ධ වේ. “සත් වාර,” යනු සංක්‍රාන්ති බින්දුවක් සමඟ සම්බන්ධ සංකේතයක් වන අතර, මෙම සත්‍යය සාක්ෂිකරුවන් කිහිපදෙනෙකු මත ස්ථාපිත කර ඇත.

1798 දී “සත් වර” පිළිබඳ දැනුම වැඩිවීමක් සිදු විය, මන්ද මිලර් විසින් සොයාගත් ප්‍රථම කාල-අනාගතවාක්‍යය එම සත්‍යයම වූ බැවිනි. 1863 වන විට එම සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය; එසේයැයි යෙසායාගේ හත්වන පරිච්ඡේදයේ ප්‍රකාශිත අනාගතවාක්‍යයේ අවුරුදු හැට පහේ අවසන් කාලපරිච්ඡේදයේ නිගමනය හඳුනාගැනීමට ලැබේ.

සම්පූර්ණ දෙදහස් පන්සිය විසි අවුරුදු අනාවැකිය ආරම්භයේද අවසානයේද අවුරුදු හැට පහක කාල පරාසයක් ප්‍රතිබිම්බයක් මෙන්, කණ්ණාඩි-සමාන ආකාරයෙන් දරයි. ආරම්භයේ අවසානයෙහි වූ අවුරුදු හැට පහ වන 1798දී—අනාවැකිය දෙන ලද්දේ ක්‍රි.පූ. 742දී වූ ආරම්භයේ ආරම්භයේ අවුරුදු හැට පහ මගින් පූර්ව-රූපිත කරනු ලැබූ පරිදි—“සත් වාර” පිළිබඳ දැනුම වැඩි වීමක් ඇති විය; එය “ප්‍රඥාවන්ත” මිලර්වරුන් විසින් අවබෝධ කර ප්‍රකාශ කරනු ලැබීය. අවසානයේ අවසානයෙහි වූ අවුරුදු හැට පහ වන 1863දී, එම සත්‍යයම සම්බන්ධයෙන් තවත් දැනුම වැඩි වීමක් සිදු විය; නමුත් එය අවසානයේ සැබෑ ප්‍රොටෙස්තන්ත්‍ර කොම්පුවේ අලුතින් කිරුළු පැළඳගත් “පූජකයන්” විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය.

මගේ සෙනඟ දැනුම නොමැතිකම නිසා විනාශ කරනු ලැබෙති. නුඹ දැනුම ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, මමද නුඹ ප්‍රතික්ෂේප කරමි, එසේ නුඹ මට පූජකයෙකු නොවන්නේය. නුඹේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව නුඹ අමතක කළ බැවින්, මමද නුඹේ දරුවන් අමතක කරමි. හෝෂේයා 4:6.

දානියෙල්ගේ පොත මුද්‍රාභංග කරනු ලබන විට දැනුම වැඩිවීම “සත් කාලයන්” සමඟ සම්බන්ධ වී තිබේ; එබැවින් එය මාරුබැඳි ලක්ෂ්‍යයක සංකේතයක් පමණක් නොව, අනාවැකිමය පණිවිඩයේ මුද්‍රාභංගයෙහිද සංකේතයකි.

2020 ජූලි 18 වන දින පළමු බලාපොරොත්තුභංගය සමඟ තවත් සංක්‍රාන්තියක් ආරම්භ වූ අතර, එය “ප්‍රමාද වන කාලය” ආරම්භ කළේය; එසේම ප්‍රකාශනය පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ සඳහන්, සොදොම් හා මිසර නම් මහත් නගරයේ වීථියේ මරණයට පත්ව වැතිරී සිටින සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ දින තුනහමාර ආරම්භ වීමද එයින් සනිටුහන් විය.

2020 ජූලි 18 වැනිදා, 1856 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසය මගින් නිරූපිත කර තිබූ සංකේතාත්මක දින තුනහමාරක (“සත් වාරයක්”) ආරම්භය සලකුණු කරයි. කාලපරිච්ඡේද දෙකම “සත් වාරයක්” යන සංකේතයන් වෙති. කාලපරිච්ඡේද දෙකම පරිපාලනාත්මක යුගයක වෙනසක් (මාරුවක්) සලකුණු කරයි. කාලපරිච්ඡේද දෙකම “සත් වාරයක්” සමඟ සම්බන්ධ වූ දැනුමේ වර්ධනයක් නියෝජනය කරයි.

බබිලෝන රාජ්‍යයෙන් මේදෝ-පර්සියා රාජ්‍යයට මාරුවීමේ කාලපරිච්ඡේදයේදී දානියෙල් ලෙවී කථාව 26හි ප්‍රාර්ථනය කළේය; එමගින් ලෙවී කථාව 26හි ප්‍රාර්ථනය අවසාන දවස්වල මාරුවීමේ මාර්ගසලකුණක් ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. මිලර්ගේ සිහිනයෙහි, “scattering” යන වචනයේ ප්‍රකාශන හතක අවසානයේ, මිලර් දෙදෙනාම අඬා ප්‍රාර්ථනා කරයි. එම හැඬීම, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා (දූවිලි බුරුසු මිනිසා) මුද්‍රා තබා තිබූ පණිවිඩයක් මුද්‍රාව ඉවත් කරන ස්ථානය සලකුණු කරයි.

මිලර්ගේ යාච්ඤාව, “සත් වරක්” සමඟ සම්බන්ධ වූ, සහ මිලර්ගේ සිහිනයෙහි දොර හා කවුළු විවෘත කළ අවස්ථාවේ සිදු වූ දානියෙල්ගේ ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව සලකුණු කරයි. එහෙත් නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාව, දෙවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාව සමඟද ගැළපෙයි. එය නෙබුකද්නෙශර්ගේ “සත් වරක්” අවසානයේ ඔහුගේ පාපෝච්චාරණ යාච්ඤාව සමඟද ගැළපෙයි.

එබැවින් මිලර්ගේ යාච්ඤාව ලෙවී කථාව විසිහයේ යාච්ඤාවෙන් නිරූපිත විය; එය ප්‍රසිද්ධ පාපොච්චාරණ යාච්ඤාවක්ද, සියලු අනාවැකි අන්තිම දවස් නිරූපණය කරන බැවින්, අවසාන අනාවැකිමය රහස මුද්‍රාභංග කිරීම ඉල්ලා කරන යාච්ඤාවක්ද විය. එබැවින් දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ රහස මුද්‍රාභංග කළ යුතු අවසාන රහස නියෝජනය කරයි. තම සිහිනෙහි මිලර්ගේ යාච්ඤාව, ඔහුගේ කාමරයේ තිබූ රත්නවලට සිදුවී තිබූ පිළිකුල්කම් සම්බන්ධයෙන් ඇති වූ කනස්සල්ල සහ ධර්මිෂ්ඨ කෝපය ප්‍රකාශ කළ යාච්ඤාවක් විය. ඔහුගේ කනස්සල්ල, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ, එසකියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ සුසුම් හෙළමින් කෑ මොරදෙන අය මගින් නිරූපිත විය.

මිලර් සත්‍යයන් ව්‍යාජ මතවාදයන් මගින් ක්‍රමයෙන් වළලා දමනු ලබන ආකාරය දුටුවේය; අවසානයේදී එය පෙට්ටියම (එනම්, බයිබලයම) විනාශ කරනු ලැබූ තත්ත්වයකට පැමිණියේය. මිලර්ගේ පෙට්ටිය විනාශ වීම සිදුවූයේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ තෙවන පරම්පරාවේදීය; එවකට King James Bible එක අත්හැර දමා, නූතන දූෂිත කතෝලික-පදනම් වූ බයිබල් අනුවාදයන් සඳහා ඉඩ සලසන අරමුණු සහිත ව්‍යාපාරයක් තිබුණි.

මිලර් අඬා, අනතුරුව යාච්ඤා කළේය; එවිට ක්ෂණයකින්ම දොරක් විවෘත වූ අතර ජනතාව සියල්ලෝම පිටව ගියහ. ඉන්පසු දූවිලි බුරුසුමන් (යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා) ඇතුල්වී, ජනේල විවෘත කර පිරිසිදු කිරීම ආරම්භ කළේය. එවිට විසිරී තිබූ මැණික් ගැන මිලර් තම සැලකිල්ල ප්‍රකාශ කළ අතර, දූවිලි බුරුසුමන් මැණික් ගැන තමා සැලකිලිමත් වන බවට පොරොන්දු විය. දූවිලි බුරුසුමන්ගේ පිරිසිදු කිරීමේ ක්‍රියාවේ කඩිමුඩියේදී, මිලර් මොහොතකට තම ඇස් වසාගත් අතර, ඔහු තම ඇස් විවෘත කළ විට කසළ අතුරුදන් වී තිබුණි. මැණික් කාමරය පුරා විසිරී තිබූ අතර, එවිට දූවිලි බුරුසුමන් විශාල පෙට්ටිය මේසය මත තබා, මැණික් එකතු කර ඒවා පෙට්ටියට දමා, “එන්න, බලන්න” යයි කීවේය.

“එන්න, බලාගන්න” යන ප්‍රකාශය, යම් සත්‍යයක් නවතුරුව විවෘත කරනු ලැබූ බව දක්වන සංකේතයකි. මිලර් සඳහා විවෘත කරනු ලබන එම සත්‍යය අවසාන සත්‍යයයි; මක්නිසාද ඊළඟට සිදුවීමට ඇති දේ නම්, මහ හඬ නිරූපණය කරන “ශබ්දය” තුළ මිලර්ගේ අවදිවීමය. මිලරිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය ලැබූ අවසාන තැනැත්තා වූයේ මිලර්ය; තවද, සිහිනය තුළ ඔහු අවදි කරවන එම ශබ්දයට අල්ප කලකට පෙර, ඔහු මොහොතකට තම ඇස් පියාගත්තේය. “මොහොතක්” සහ “ඇස්” යන දෙක සඳහන් කරන බයිබලයේ එකම ඡේදය, පළමු පුනරුත්ථානය හඳුන්වා දෙයි.

බලව, මම ඔබට අභිරහසක් පෙන්වමි; අප සියල්ලෝ නිදා නොසිටින්නෙමු, එහෙත් අප සියල්ලෝම වෙනස් කරනු ලබන්නෙමු, මොහොතකින්, ඇසක් ඉඟිවෙන තරම් කාලයකින්, අන්තිම තුර්ය නාදයේදීය; මක්නිසාද තුර්යය නාද වනු ඇත, එවිට මළවුන් අක්ෂයවන්ත ලෙස නැඟිටුවනු ලබනු ඇත, අපිද වෙනස් කරනු ලබන්නෙමු. මක්නිසාද මේ ක්ෂයවන දේ අක්ෂයභාවය පැළඳ ගත යුතුය, මේ මරණශීලී දේ අමරණීයභාවය පැළඳ ගත යුතුය. 1 කොරින්ති 15:51–53.

එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යාය තුළ නිරූපණය කර ඇති පරිදි, තුන්වන දූතයාගේ ලායොදිකියානු ව්‍යාපාරය තුන්වන දූතයාගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු ව්‍යාපාරයට පරිවර්තනය වූ ඉතිහාසයේ, මිලර් මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬේ පණිවිඩය ලැබූ ඥානවත් කන්‍යාවන්ගෙන් ඉතා අන්තිමයා නියෝජනය කරයි. එය පළමුව ලැබුවේ අතිශයින් ආත්මික වූ අය ය.

“මෙය දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයට බලය දීමට තිබුණු මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ විය. අධෛර්යයට පත් වූ ශුද්ධවන්තයන් උද්දීපනය කර, ඔවුන් ඉදිරියේ තිබූ මහත් කාර්යය සඳහා සූදානම් කිරීමට ස්වර්ගයෙන් දූතයන් එවනු ලැබූහ. අතිදක්ෂ මනුෂ්‍යයෝ මෙම පණිවිඩය ලැබූ ප්‍රථමයන් නොවූහ. දූතයන් නිහතමානී, කැපවූ අය වෙත එවනු ලැබ, ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමු වීමට පිටතට යන්න’ යන හඬ නඟන ලෙස ඔවුන්ව බලවත් ලෙස පෙළඹවූහ. එම හඬ භාර දෙන ලද්දෝ ඉක්මනින් කටයුතු කළහ; ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලයෙන් පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළහ, සහ අධෛර්යයට පත් වූ තම සහෝදරයන් උද්දීපනය කළහ. මෙම කාර්යය මනුෂ්‍යයන්ගේ ප්‍රඥාව හා ඉගෙනීම මත නොසිටිණි, නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ බලය මතය; එම හඬ ඇසූ උන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයන්ට එයට ප්‍රතිරෝධ කිරීමට නොහැකි විය. වඩාත් ආත්මික වූවෝ මෙම පණිවිඩය පළමුව ලැබූහ, සහ කාර්යයේ පෙරදී නායකත්වය දුන් අය එය ලැබීමටද, ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමු වීමට පිටතට යන්න’ යන හඬ ප්‍රබල කිරීමටද අන්තිමයන් වූහ.” Early Writings, 238.

ප්‍රකාශන පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ සංකේතාත්මක දින තුනහමාර අවසානයේදී, එසකියෙල් පොතේ තිස්හත්වන අධ්‍යායේ නිරූපිත පණිවිඩ දෙකෙන් පළමුවැන්න ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. පළමු පණිවිඩය මියගිය හා විසිරී ගිය අස්ථි එකට ගෙනඑයි, එහෙත් ඒවා තවමත් මරණයෙහි පවතී. එම පණිවිඩය “කාන්තාරයේ” මොරගැසූ හඬ විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද්දේය; එමගින් එසකියෙල්ගේ පණිවිඩය ආරම්භ වන්නේ සංකේතාත්මක දින තුනහමාර අවසන් වීමට පෙර බව හඳුන්වා දෙයි. එම දින තුනහමාර “කාන්තාරයක්” නියෝජනය කරයි, සහ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරනු ලබන්නේ එම “කාන්තාරයෙන්” ය. “කාන්තාරය” “සත් වරක්” යන්නෙහිද සංකේතයක් වන අතර, එය සංක්‍රාන්තියක් හා මුද්‍රා විවෘත කිරීමක් සලකුණු කරමින්, පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් හඳුන්වා දෙයි.

පණිවිඩයේ ක්‍රමික වර්ධනයක්ද, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යරාත්‍රි හඬ මඟින් නිරූපිත පරිදි එය පිළිගැනීමේ ක්‍රමිකත්වයක්ද ඇත. ආත්මික වශයෙන් අතිශය සංවේදී වූවෝ වනාන්තරයේ මොරගසන හඬේ පණිවිඩය පළමුවෙන්ම පිළිගත්හ; එමෙන්ම ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් ඉතිහාසවේදීහු 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට පෙර දින කිහිපයකදී විලියම් මිලර් විසින් ලියන ලද ලිපියක් වෙත ඉඟි කරති, එහිදී මිලර් සමුඛ කරන්නේ, සෑමුවෙල් ස්නෝගේ මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩය තමන් අවසානයේ නිවැරදිව අවබෝධ කරගෙන එය පිළිගත් බවය.

“ප්‍රිය සහෝදර Himes: මම පෙර කිසිදා නොදුටු තේජසක් සත්වන මාසය තුළ දකිමි. ස්වාමින්වහන්සේ අවුරුද්දක් හා අර්ධයකට පෙර සත්වන මාසයේ ආදර්ශමය අර්ථභාරය මට පෙන්වා දී තිබුණද, එම ආදර්ශයන්ගේ බලය මම අවබෝධ කර නොසිටියෙමි. දැන්, ස්වාමින්වහන්සේගේ නාමයට ප්‍රශංසා වේවා, මම ශුද්ධ ලියවිලි තුළ දිගු කාලයක් ප්‍රාර්ථනා කළ, එහෙත් අද දක්වා නොදුටු, අලංකාරයක්, සමගාමීභාවයක්, හා එකඟතාවක් දකිමි. මාගේ ආත්මයෙහි, ස්වාමින්වහන්සේට ස්තුති කරව. මාගේ ඇස් විවෘත කිරීමට භාවිත වූ උපකරණත්වය නිසා සහෝදර Snow, සහෝදර Storrs, සහ අනෙක් අය ආශීර්වාද ලැබේවා. මම බොහෝ දුරට ගෙදරට සමීප වී සිටිමි. තේජස! තේජස! තේජස! තේජස!” William Miller, Signs of the Times, October 16, 1844.

මිලර්ගේ සිහිනයෙහි නිරූපණය කරනු ලබන මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ ඉතිහාසය නැවත සිදුවීමේදී, මිලර් මොහොතක් සඳහා තම දෑස් වසාගත්තේය. එසේය, “මොහොතකින්, ඇස්පිය හෙළන තරම් වේගයෙන්, අවසාන तुरීය නාදයේදී; මක්නිසාද तुरීයය නාද වන අතර, මළවුන් නැගිටුවනු ලබන්නෝය.” මිලර්ගේ සිහිනයේ ඔහු තම ස්වකීය ඉතිහාසයේ කළාක් මෙන්, මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩය ලැබීමට අවසානයේ සිටින්නාවන් නිරූපණය කරයි. ඔහු නිරූපණය කරන්නේ, මැටි බුරුසුව අතින් ගත් මිනිසා විසිරී ගිය මැණික් එකතු කර විශාල පෙට්ටියට හෙළා දැමීමට ඇත්තේ මඳක් පෙර, අවසානයේ එම පණිවිඩය පිළිගන්නාවන්ය. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ, ඉස්ලාමයේ සුළං හතරේ පණිවිඩය වන, එමෙන්ම මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩයද වන, එසකියෙල්ගේ දෙවන පණිවිඩය අවසානයේ පිළිගන්නාවන් එය කරන්නේ तुरීය හතෙන් අවසාන तुरීයය නාද වීමට මඳක් පෙරය; එය “තුන්වන අභාග්‍යය” නම් तुरීයයයි. “මොහොතකින්, ඇස්පිය හෙළන තරම් වේගයෙන්, අවසාන तुरීය නාදයේදී; මක්නිසාද तुरීයය නාද වනු ඇත, මළවුන් නොනැසී යන ලෙස නැගිටුවනු ලබන්නෝය, අපිද වෙනස් කරනු ලබන්නෙමු.” (1 කොරින්ති 15:52)

මෙම පාඨඛණ්ඩය දෙවන පැමිණීමේදී සිදුවන පළමු උත්ථානය හඳුන්වා දෙයි; එහෙත් එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායේ සඳහන් මහත් භූමිකම්පාවේ පැයේදී සිදුවන මළ වියළි ඇටකටුන්ගේ (සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ) උත්ථානයක්ද ඇත. එම භූමිකම්පාවේ “පැයේ”දී, තුරිය හතෙන් අවසාන තුරිය නාද වෙයි, වීථියේ සිටි මළ සාක්ෂිකරුවන් නැවත ජීවනයට ගෙන එනු ලබති; ලාවොදිකයන් ලෙස නොව, ෆිලදෙල්පියානුවන් ලෙසය. මක්නිසාද, තුන්වන “අයෝ”වේ තුරියේදී, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට මුද්‍රා තබා, ඔවුන් නොනැසෙන ස්වභාවයට පරිවර්තනය කරනු ලබති; එබැවින් ඔවුන් නැවත කිසි කලෙක පාප නොකරනු ඇත. මිලර් නියෝජනය කරන්නේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා ජීවනයට ගෙන එන පණිවිඩය අවසානයටම ලබන පුද්ගලයාය; එය ඉස්ලාමයේ සුළං සතර පිළිබඳ පණිවිඩය වන අතර, එය මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩයද වේ.

එම तुरියාවේ ශබ්දය සොදොම සහ මිසරය නමැති වීදියේ විසිරී තිබූ මළ වියළි ඇටකටු අතරින් අවසන් කොටස නැඟී සිටුවයි. වංචනික උගන්වීම් මඟින් සත්‍යයන් අනුක්‍රමයෙන් භූමදාන කරනු ලැබූ අයුරු මිලර් දුටුවේය. අවසානයේදී, මුද්‍රා විවෘත කිරීම ආරම්භ විය යුතු කාලය සලකුණු කරමින් මිලර් හැඬුවේය; මක්නිසාද මුද්‍රා විවෘත කිරීම අනුක්‍රමික කාර්යයකි. එම මුද්‍රා විවෘත කිරීම තුන් දින අර්ධයක අවසාන කාල පරිච්ඡේදයේදී ආරම්භ විය.

මිලර් අඬා හඬා සිටි පසු, මුද්‍රා තබන ලද පොත මුද්‍රාවෙන් නිදහස් කිරීමට බලය ඇති තැනැත්තා කථාව තුළට පිවිසියේය. මිලර්ගේ සිහිනයේදී එම තැනැත්තා වූයේ ඩර්ට් බ්‍රෂ් මෑන්ය. අනතුරුව මිලර් යාච්ඤා කළේය; එවිට වහාම දොරක් විවෘත විය. එය තුන්වන දූතයාගේ ලාඕදිකය ආන්දෝලනය, තුන්වන දූතයාගේ ෆිලඩෙල්ෆියා ආන්දෝලනය වෙත සංක්‍රමණය වීමට නියමිත වූ සන්ධිස්ථානය සලකුණු කළේය. ඔහුගේ යාච්ඤාව ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව වූයේය; එය අවසාන අනාගතවාණිමය රහස පිළිබඳ අවබෝධය සඳහා කළ යාච්ඤාවද, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා මත දින තුනහමාර පැමිණවූ කැරැල්ල පිළිබඳ ප්‍රසිද්ධ පාපොච්චාරණයද විය; එය එසකියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ මුද්‍රා තබනු ලබන අයගේ යාච්ඤාව වූයේය.

යාච්ඤාවට පසු, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ (දූලි බුරුසු මනුෂ්‍යයා) ඇතුල්වී කාමරය පිරිසිදු කිරීමට ආරම්භ කළහ. දූලි බුරුසු මනුෂ්‍යයාගේ පිරිසිදු කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ අවසානයේ, මළ වියළි අස්ථි නැවත උත්ථානය කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය හඳුනා දක්වමින්, මිලර් මොහොතකට තම ඇස් වසා ගත්තේය. ඉන්පසු දූලි බුරුසු මනුෂ්‍යයා මිලර්ගේ කාමරයේ විසිරී තිබූ මැණික් රැස්කර, මිලර්ගේ කාමරයේ මධ්‍යයේ ඇති මේසයක් මත තැබූ නව, විශාල පෙට්ටියක ඒවා තැබුවේ, සාක්ෂි දෙදෙනා ධජ-ලකුණ ලෙස උසස් කරනු ලබන බැවිනි. ධජ-ලකුණ ලෙස, ඔවුහු එවිට තවමත් බබිලෝනියේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළට, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා අලුත්, විශාල පෙට්ටිය තුළට දැන්ම දමා ඇති පණිවිඩය “එන්න, බලාගන්න” කියා ආරාධනා කරති.

ඊළඟ ලිපියේදී, 1798 දී මුද්‍රාබිඳ විවෘත කරන ලද දානියෙල් පොතේ සත්‍යයන්ගේ සංකේතය ලෙස උලයි ගඟ පිළිබඳ දර්ශනය සලකා බැලීම ආරම්භ කරමු. එම සලකා බැලීමට පෙර, අපි යොමුබිඳු කිහිපයක් පෙරමගින් ස්ථාපිත කර ඇත්තෙමු. පළමුවැන්න නම්, මිලරයිට්වරුන්ගේ පණිවිඩය සම්පූර්ණ (එහි වර්ධන අවධියේදී) වූ නමුත්, අසම්පූර්ණ එකක් වූ බවයි. එය විනාශකාරී බලයන් තුනක නොව, දෙකක රාමුව තුළ පිහිටුවා තිබුණි. දෙවැන්න නම්, මිලර්ගේ සිහිනය මූලික සත්‍යයන්ගේ අවසාන ප්‍රතිෂ්ඨාපනය හඳුනා දෙන විට, එම මූලික සත්‍යයන් එවිට ඔවුන්ගේ මුල් තේජසට වඩා “දස ගුණයකින් වැඩි ප්‍රභාමත්” බවයි. තුන්වැන්නක් නම්, පළමු දූතයාගේ චලනය (මිලරයිට් චලනය) තුන්වන දූතයාගේ චලනය තුළ නැවත සිදු වුවත්, වැදගත් අවවාද කිහිපයක් සමඟය. සංකේතයක් ලෙස මිලරයිට්වරු ෆිලදෙල්ෆියානුවන් වූහ; ඔවුහු පරිවර්තනය ලැබූ නෙබුකද්නෙශර් කෙනෙකු වූහ; එහෙත් අවසානයේදී හා අවාසනාවකට මෙන්, 1863 දී “යේරිකෝව යළි ගොඩනැගූහ.”

තුන්වන දූතයාගේ චලනය ආරම්භ වූයේ පරිවර්තනය අවශ්‍ය ලාවොදිකෙයානුවන් ලෙසය; එහෙත් අවසානයේදී ඔවුන් අන්තිම දවස්වල යෙරිකෝව වන යෙරිකෝවෙහි අවසාන විනාශයට සහභාගි වන්නෝය.

“පිතෘවරුන් හා අනාගතවක්තෘවරුන් කථා කළ දේ අහෝසි කිරීමට ගැළවුම්කරු පැමිණියේ නොවේ; මක්නිසාද, මෙම ප්‍රතිනිධි මනුෂ්‍යයන් විසින් කථා කළේ ඔහුමය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සියලු සත්‍යය ඔහුගෙන්ම උද්භව විය. එහෙත් මේ අගනා මැණික් බොරු අලංකාර සැකසුම් තුළ තබා තිබුණේය. ඒවාගේ වටිනා ආලෝකය වැරදි සේවයට යොදවා තිබුණේය. දෙවියන්වහන්සේ කැමති වූයේ, ඒවා වැරදි සැකසුම්වලින් ඉවත් කර සත්‍යයේ රාමුව තුළ නැවත ස්ථාපිත කරනු ලැබීමටය. මෙම කාර්යය ඉටු කළ හැක්කේ දේවීය හස්තයකට පමණි. වැරදි සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය නිසා, සත්‍යය දෙවියන්වහන්සේගේද මනුෂ්‍යයාගේද සතුරාගේ කාර්යයට සේවය කරමින් තිබුණේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පැමිණියේ, එය දෙවියන්වහන්සේට මහිමය ගෙනදෙන තැනක තබා, මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ ගැළවීම ක්‍රියාත්මක වන ලෙස කිරීමටය.” The Desire of Ages, 287.