සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන්, ඔවුන් ජීවත්වූ දවස්වලට වඩා, අවසාන දවස් ගැන වැඩි වශයෙන් කථා කරති.
“පැරණි අනාගතවක්තෘවරුන් එක් එක් දෙනා තමන්ගේම කාලය උදෙසා කථා කළාට වඩා අපගේ කාලය උදෙසා කථා කළහ; එබැවින් ඔවුන්ගේ අනාගතවචනය අප උදෙසා බලාත්මකව පවතී. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12”
“අවසාන පරම්පරාව සඳහා බයිබලය තම භණ්ඩාරයන් රැස්කර එකට බැඳ තබා ඇත. පරණ ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ ඇති සියලු මහා සිදුවීම් සහ ගම්भीर වූ ක්රියාදාමයන්, මෙම අවසාන දිනවල සභාව තුළ නැවත නැවත සිදුවී ඇතත්, සිදුවෙමින්ද පවතී.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
දානියෙල් යනු අවසාන දිනවල භවිතවචනය තුළින් තමන් විසිරුවා හරින ලද ජනතාව බව සොයාගත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරයි. ඔවුන් එම සත්යයට අවදි වන විට, ලෙවී කථාව විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව සම්පූර්ණ කිරීමටත්, තීරණකාලය අවසන් වීමට මදකට පෙර මුද්රා ඉවත් කරනු ලබන අවසාන භවිත රහස අවබෝධ කරගැනීම සඳහා වූ යාච්ඤාවද, දෙවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවෙන් නිරූපිත පරිදි, ඉටු කිරීමටත් ඔවුන් කැඳවනු ලැබේ. ඔවුන් දානියෙල්ගේ අත්දැකීම තුළට ඇතුළත් වුවහොත්, සහ ඇතුළත් වන විට, “දක්ෂතාවද අවබෝධයද” ඔවුන්ට දීමේ අරමුණින් ගබ්රියෙල් දූතයා ඔවුන් ස්පර්ශ කර, දැනුම් දී, ඔවුන් සමඟ කථා කරනු ඇත. ප්රඥාවන්තයෝ යනු භවිත රහසක් මුද්රා ඉවත් කරනු ලබන විට “දැනුමේ වර්ධනය” “අවබෝධ” කරගන්නෝය.
ඔහු මට දැනුම් දී, මා සමඟ කතා කොට, “හෙ දානියෙල්, මම දැන් නුඹට ප්රඥාව හා අවබෝධය දෙන පිණිස පිටත්ව ආවෙමි. නුඹේ යාච්ඤා ආරම්භයේදී අණ නික්ම ගියේය; එය නුඹට පෙන්වීමට මම පැමිණියෙමි; මක්නිසාද නුඹ ඉතා ප්රේමවන්තයෙහිය. එබැවින් මේ කාරණය අවබෝධ කරගෙන, දර්ශනය සලකා බලව” යයි කීවේය. දානියෙල් 9:22, 23.
දානියෙල්ට සලකා බැලීමට කියනු ලබන දර්ශනය නම්, පෙනීසිටීම පිළිබඳ “මරේහ්” දර්ශනයයි. අටවන පරිච්ඡේදයේ, “මරේහ්” දර්ශනය දානියෙල්ට අවබෝධ කරවීමට ඔහුට කියනු ලැබූ විට, ගාබ්රියෙල්ට පවරා තිබූ කාර්යය තවමත් අවසන් වී නොතිබුණි. නවවන පරිච්ඡේදයේදී ඔහු එම අර්ථකථනය සම්පූර්ණ කිරීමට නැවත පැමිණ ඇත. නවවන පරිච්ඡේදයේදී, දානියෙල් තවදුරටත් බබිලෝන රාජ්යයේ කාලපරිච්ඡේදයේ ජීවත් නොව, මේද-පර්සියානු අධිරාජ්යයේ ඉතිහාසය තුළ ජීවත් වෙයි.
ගබ්රියෙල් දානියෙල්ට “කාරණය තේරුම්ගන්න” සහ “දර්ශනය සලකා බලන්න” යැයි උපදෙස් දෙන්නාහු වූ විට, ඔහු දානියෙල් විසින් ක්රියාත්මක කළ යුතු යැයි ඉච්ඡා කරන මානසික වෙන්කිරීමේ ක්රියාවලියක් හඳුන්වා දෙයි. “තේරුම්ගන්න” සහ “සලකා බලන්න” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචන දෙකම එකම හෙබ්රෙව් වචනයකි. එම වචනය “biyn” ය; එහි අර්ථය මානසිකව වෙන්කිරීම යන්නයි. “කාරණය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්රෙව් වචනය “dabar” වන අතර, එහි අර්ථය “වචනය” යන්නයි. එබැවින් ගබ්රියෙල් දානියෙල්ටත්, අවසාන දවස්වල ඔහු නියෝජනය කරන අයටත්, සත්යයේ වචනය නිවැරදිව බෙදා වෙන්කරන ලෙස දැනුම් දෙයි.
ඔබම දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි පිළිගනු ලැබූවෙකු ලෙස පෙනී සිටින පිණිස උත්සාහවන්තව සිටින්න; එනම් ලජ්ජාවට පත් වීමට අවශ්ය නොවන කම්කරුවෙකු මෙන්, සත්යයේ වචනය නිවැරදිව විභාග කර බෙදා හරින්නෙකු ලෙසය. 2 තිමෝති 2:15.
“matter” යන වචනය දානියෙල්ගේ දසවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදයේද භාවිතා කර ඇති අතර, එහි එය තෙවරක් “thing” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත.
පර්සියා රජ වූ කූරෙෂ්ගේ තුන්වන අවුරුද්දේ, බෙල්තෙෂස්සර් යන නාමයෙන් හැඳින්වූ දානියෙල්ට එක් කරුණක් හෙළි කරනු ලැබීය; ඒ කරුණ සත්ය වූ නමුත් නියමිත කාලය දිගු වූයේය. ඔහු එම කරුණ තේරුම්ගෙන, දර්ශනය පිළිබඳ අවබෝධය ලැබුවේය. දානියෙල් 10:1.
එම පදයේ “දර්ශනය” යන වචනය, පෙනුමේ “මරෙහ්” දර්ශනය වන අතර, දානියෙල්ට එම කාරණයද (“matter” / thing), තවද දර්ශනයද (“මරෙහ්”) අවබෝධ විය. නවවැනි අධ්යායේ විසිතුන්වන පදයේදී, ගාබ්රියෙල් දානියෙල්ට එම කාරණය සහ දර්ශනය නිවැරදි ලෙස වෙන්කොට හඳුනාගැනීමට උපදෙස් දුන්නේය; දසවැනි අධ්යායේ පළමුවන පදයේදී, ඔහුට කාරණයද (thing), දර්ශනයද (“මරෙහ්”) යන දෙකම පිළිබඳ අවබෝධය තිබේ. ගාබ්රියෙල් නවවැනි අධ්යායේදී දානියෙල්ට දැනුම් දෙන්නේ, කාරණය සහ දර්ශනය අතර ඇති භේදය හඳුනාගැනීමට (නිවැරදි ලෙස වෙන්කොට දැක්වීමට) ය. දර්ශනය යනු “මරෙහ්” දර්ශනය වන අතර, “කාරණය,” හෝ “දේ” යනු “ඛාසෝන්” (“chazon”) දර්ශනය ය.
අටවන පරිච්ඡේදයේදී දර්ශන දෙකම හඳුනාගනු ලබන අතර, දානියෙල් “chazon” දර්ශනය තේරුම් ගැනීමට කැමති වූ නමුත්, ගබ්රියෙල්ට දානියෙල්ට “mareh” දර්ශනය තේරුම් කර දීමට උපදෙස් දෙන ලද බැවින්, ඒවා අතර භේදයක් සලකුණු කරනු ලැබේ. ගබ්රියෙල් දානියෙල්ට “කාරණය” සහ “දර්ශනය” තේරුම් කර දීමේ තම කාර්යය ආරම්භ කරන විට, ඒවා විවිධ දර්ශන දෙකක් බව සලකා බලන ලෙස ඔහු දානියෙල්ට දන්වයි.
ඔහු මට දන්වා, මා සමඟ කථා කරමින් මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, නුඹට ප්රඥාවත් අවබෝධයත් දීමට මම දැන් පිටත්ව ආවෙමි. නුඹේ අයැදුම් ආරම්භයේදීම ආඥාව නිකුත් විය; එබැවින් නුඹට පෙන්වා දීමට මම ආවෙමි; මක්නිසාද නුඹ ඉතා ප්රියතමයෙකි. එහෙයින් මේ කාරණය තේරුම් ගෙන, දර්ශනය සලකා බලව. අක්රමිකත්වය අවසන් කිරීමටත්, පව්වලට අවසානයක් කිරීමටත්, අධර්මය උදෙසා ප්රායශ්චිත්තය කිරීමටත්, සදාකාලික ධර්මිෂ්ඨකම ගෙන ඒමටත්, දර්ශනයත් අනාවැකියත් මුද්රා තැබීමටත්, අතිශුද්ධතමයා අභිෂේක කිරීමටත්, නුඹේ ජනතාව මතද නුඹේ ශුද්ධ නගරය මතද සති හැත්තෑවක් නියම කර ඇත. එබැවින් දැනගෙන තේරුම් ගන්න: යෙරුසලම යථා තත්ත්වයට පත් කර නැවත ගොඩනැගීමට ආඥාව නිකුත් වූ දා සිට අභිෂේකලත් අධිපතියා වන මෙසියස් දක්වා සති හතක්ද, සති හැට දෙකක්ද වනු ඇත; දුෂ්කර කාලවලදී වීථියද පවුරද නැවත ගොඩනැගෙන්නේය. තවද සති හැට දෙකෙන් පසු මෙසියස් කපා දමනු ලබන්නේය, නමුත් ඔහු උදෙසා නොවේ; එන්නට යන අධිපතියාගේ ජනතාව නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් විනාශ කරනු ඇත; එහි අවසානය ජලගැල්මක් සමඟ වනු ඇත; යුද්ධයේ අවසානය දක්වා විනාශයන් නියම කර ඇත. ඔහු එක් සතියක් පුරා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත; සතියේ මැදදී ඔහු යාගයත් පූජාවත් නවත්වනසේ කරනු ඇත; පිළිකුල්කම්වල පැතිරීම නිසා ඔහු එය පාළු බවට පත් කරනු ඇත, පරිසමාප්තිය දක්වාම; තවද නියම කළ දේ පාළු කළ තැනට වගුරුවනු ලබන්නේය.” දානියෙල් 9:22–27.
ගාබ්රියෙල් කැමති වූයේ තමා දානියෙල්ට සපයන අර්ථකථනය තුළ “chazon” දර්ශනයේද “mareh” දර්ශනයේද අංග නියෝජිත වන බව දානියෙල් හඳුනාගැනීමය. එම අර්ථකථනය දර්ශන දෙකම ආවරණය කිරීමට යන්නේය; ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාදතලයට දමනු ලැබීම පිළිබඳව කතා කරන දර්ශනය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අතිශුද්ධස්ථානයෙහි ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පෙනී සිටීමට මඟ පෑදූ දර්ශනයෙන් නිවැරදිව වෙන්කර හඳුනාගැනීම දානියෙල්ගේ වගකීම විය.
ගබ්රියෙල් හඳුනාදෙන්නේ ක්රි.පූ. 457 දී අර්තක්ෂස්තාගේ නියෝගයෙන් ආරම්භ වී, “සන්ධ්යා සහ ප්රභාත” දර්ශනයේ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයෙන් “කපා වෙන් කළ” අවුරුදු හාරසිය අනූවක් තිබෙන බවය; එය විශේෂයෙන් යුදෙව්වන් සඳහා වූයේය. ඉහත සඳහන් කළ පදවල “නියම කරන ලද්දේ” යන වචනය තෙවරක් හඳුන්වා දී ඇත, නමුත් එම පදවලදී “නියම කරන ලද්දේ” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචන දෙකක් වූයේ භාෂාභේදයෙන් වෙනස් හෙබ්රෙව් වචන දෙකක්ය. “නියම කරන ලද්දේ” යන වචනය ප්රථම වරට සඳහන් වන්නේ විසිහතරවන පදයේය; එහි හෙබ්රෙව් වචනය “chathak” වන අතර එහි අර්ථය “කපා වෙන් කිරීම” ය.
ඒ තුළින් ඉස්රායෙලට ආර්ටක්සර්ක්සීස්ගේ තුන්වන ආඥාවෙන් ආරම්භ වූ, ක්රි.ව. 34 වර්ෂයේ ස්තේපනුව පථරයෙන් ගසා මරණයට පත් කිරීමෙන් අවසන් වන, පරීක්ෂණ කාලයක් දෙන ලද බව හඳුනාගනී. අවුරුදු හාරසිය නවසියය “කපා හැරීම” ලෙස සඳහන් කරනු ලැබූ අතර, එය අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක දිගු අනාවැකි කාලය ඇතුළත තිබූ කෙටි අනාවැකි කාලයක් නියෝජනය කළේය. “හාරසිය නවසියය” යන සංඛ්යාව පරීක්ෂණ කාලයක සංකේතයක් වන අතර, එයට යේසුස්වහන්සේ සාක්ෂි දරති.
එවිට පේත්රස් උන්වහන්සේ වෙත පැමිණ කියා සිටියේය, ස්වාමිනි, මගේ සහෝදරයා මට විරුද්ධව පව් කළොත්, මම ඔහුට කොපමණ වාරයක් සමාව දිය යුතු ද? සත් වාරයක් දක්වා ද? යේසුස් වහන්සේ ඔහුට කීසේක, මම ඔබට කියන්නේ සත් වාරයක් දක්වා නොව, හැත්තෑ ගුණයකින් සත් වාරයක් දක්වාය. මතෙව් 18:22.
සමාවට අවසානයක් ඇත, එම අවසානය “හාරසිය අනූව” යන සංඛ්යාවෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ. “හාරසිය අනූව” වසර යනු යුදෙව්වන් නිදහස් කරනු ලැබූ අවස්ථාවෙන් ආරම්භ වී, ස්තේපනස්ට ගල් ගසා මරා දැමීමේදී ඔවුන්ගේ පරීක්ෂණ කාලයේ පානපাত্রය සම්පූර්ණ කළ තුරු පැවති පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. “හාරසිය අනූව” වසර “ලෙවී කථාව” විසිහයවැනි පරිච්ඡේදයේ සඳහන් “හත් වරක්” යන ශාපය සමඟ ද සම්බන්ධ වේ. දේශය තම සබත් දින භුක්ති විඳින බව සඳහන් වන ස්ථාන බයිබලයේ ඇත්තේ දෙකක් පමණි. පළමුවැන්න “ලෙවී කථාව” විසිහයවැනි පරිච්ඡේදයේ දක්නට ලැබේ.
තවද මේ සියල්ලක් නිසා ඔබ මාගේ වචනයට කන් නොදී, මාට විරුද්ධව හැසිරෙන්නහු නම්; එවිට මමත් උදහස්කෝපයෙන් ඔබට විරුද්ධව හැසිරෙන්නෙමි; මම, එනම් මමම, ඔබගේ පාපයන් නිසා ඔබට සත් වරක් දඬුවම් කරන්නෙමි. ඔබ ඔබගේ පුත්රයන්ගේ මාංසය භුක්ති කරනු ඇත; ඔබගේ දූවරුන්ගේ මාංසයද ඔබ භුක්ති කරනු ඇත. මම ඔබගේ උසස් ස්ථාන විනාශ කර, ඔබගේ රූප කපා හෙළා, ඔබගේ මළ සිරුරු ඔබගේ පිළිමයන්ගේ මළ සිරුරු මත හෙළන්නෙමි; මාගේ ආත්මය ඔබට පිළිකුල් කරනු ඇත. මම ඔබගේ නගර පාළු කර, ඔබගේ ශුද්ධස්ථාන විනාශකමකට පමුණුවන්නෙමි; ඔබගේ මිහිරි සුගන්ධ පූජාවල සුවඳ මම නොසුවඳන්නෙමි. මම දේශය පාළුවට පමුණුවන්නෙමි; එහි වාසය කරන ඔබගේ සතුරෝද ඒ ගැන අතිශයින් විස්මයට පත් වන්නෝය. මම ඔබ ජාතීන් අතර විසුරුවා හරින්නෙමි, ඔබ පසුපසට කඩුව ඇදගෙන යන්නෙමි; ඔබගේ දේශය පාළු වන්නේය, ඔබගේ නගර විනාශ වන්නේය. එවිට දේශය පාළුව පවතින සියලු කාලයෙහිත්, ඔබ ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශයේ සිටින කාලයෙහිත්, දේශය තම සබත් භුක්ති විඳිනු ඇත; එවිට දේශය විවේක ගෙන තම සබත් භුක්ති විඳිනු ඇත. එය පාළුව පවතින සෑම කාලයෙහිම විවේක ගනු ඇත; මන්ද ඔබ එය මත වාසය කළ කාලයේදී, ඔබගේ සබත් දිනවල එයට ලැබිය යුතු විවේකය එය නොලැබූ බැවිනි. ලෙවී කථාව 26:27–35.
විසි හයවන අධ්යායයේ සිව් වරක් සඳහන් වන “සත් වාර” යන දඬුවම, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසුරුවා හරිනු ලබන විට, එවිට දේශය “ඇගේ සබත් විවේකයන් භුක්ති විඳිනු ඇත” යන බව හඳුන්වා දෙයි. දානියෙල් සහ ගෞරවයට පත් වූ තිදෙනා, මෝසෙස්ගේ ශාපය සම්පූර්ණ වීමක් ලෙස සතුරන්ගේ දේශයට විසුරුවා හරිනු ලැබූහ; තවද, අවුරුදු හැත්තෑක විසුරුවාහැරීම, අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක විසුරුවාහැරීමේ සංකේතාත්මක පාඩමක් විය. එය, යෙසබෙල්ගේ හිංසනය අතරතුර එලියාගේ අවුරුදු තුනහමාරක නියඟයට සමාන වූ, අනාවැකිමය වස්තුපාඩමක් විය. එම අවුරුදු තුනහමාර, අනාවැකිමය අවුරුදු තුනහමාරක් නියෝජනය කළ අතර, එය ක්රි.ව. 538 වසරේ සිට 1798 දක්වා පැවති පාප්වාදී පාලනයේ අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටකට සමාන විය. අවුරුදු හැත්තෑව “සත් වාර” සඳහා සංකේතයක් වූයේ, අවුරුදු තුනහමාර, අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක වනගත කාලයට සංකේතයක් වූ ආකාරයටමය. යෙරෙමියා විසින් හඳුන්වා දෙන ලද දානියෙල්ගේ බන්ධනගතභාවයේ අවුරුදු හැත්තෑව, “හාරසිය අනූව” වසර නියෝජනය කළේය.
ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාවටත් තම වාසස්ථානයටත් කරුණාව දැක්වූ බැවින්, තම දූතයන් මඟින් උදෑසනින්ම නැගී නැගී ඔවුන් වෙත යවමින් ඔවුන්ට පණිවිඩ යැවූසේක. එහෙත් ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයන්ට උපහාස කළෝය, උන්වහන්සේගේ වචන තිරිසන් ලෙස නොසලකා හැරීය, උන්වහන්සේගේ අනාගතවක්තෘවරුන් අපහාසයට ලක් කළෝය; එසේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ කෝපය උන්වහන්සේගේ ජනතාවට විරුද්ධව උද්ගතවී, පිළියමක් නොමැති වන තුරු පවතින්ට විය. එබැවින් උන්වහන්සේ කල්දීවරුන්ගේ රජු ඔවුන් මත ගෙනාසේක; ඔහු ඔවුන්ගේ ශුද්ධස්ථානයේ ගෘහය තුළ ඔවුන්ගේ යෞවනයන් කඩුවෙන් මරාදැමීය, තරුණයෙකු කෙරෙහි ද, කන්යාවක කෙරෙහි ද, මහල්ලෙකු කෙරෙහි ද, වයසින් නැමී ගිය තැනැත්තා කෙරෙහි ද කරුණාවක් නොදැක්වීය. උන්වහන්සේ ඔවුන් සියල්ලන්ම ඔහුගේ අතට භාර දුන්සේක. දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයේ බඳුන් සියල්ලද, මහත් හා සුළු දේවල්ද, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයේ වස්තුභාණ්ඩද, රජුගේ හා ඔහුගේ ප්රධානියන්ගේ නිධානද—මේ සියල්ල ඔහු බබිලෝනියට ගෙන ගියේය. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය ද දවා දැමීය, යෙරුසලමේ පවුර බිඳ දමා, එහි සියලු රජමැදුරන් ගින්නෙන් දවා, එහි අලංකාර බඳුන් සියල්ල විනාශ කළෝය. කඩුවෙන් ගැලවී සිටියාවූ අය ඔහු බබිලෝනියට වහල්කරගෙන ගියේය; පර්සියාවේ රාජ්යයේ ආණ්ඩුව පැමිණෙන තුරු ඔවුහු ඔහුටත් ඔහුගේ පුත්රයන්ටත් සේවකයෝ වූහ. මෙය යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් ප්රකාශ කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය සම්පූර්ණ කිරීම පිණිසය; දේශය තම සබත් දින භුක්ති විඳින තුරු එසේ විය. එය පාළු වී තිබූ සියලු කාලය පුරාම එය සබත් පවත්වමින් සිටියේය, අවුරුදු හැත්තෑව සම්පූර්ණ කිරීම පිණිසය. දැන් පර්සියාවේ රජු වූ සයිරස්ගේ පළමු අවුරුද්දේදී, යෙරෙමියාගේ මුඛයෙන් ප්රකාශ කළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඉෂ්ට වන පිණිස, ස්වාමීන්වහන්සේ පර්සියාවේ රජු වූ සයිරස්ගේ ආත්මය උද්දීපනය කළසේක; එවිට ඔහු තම මුළු රාජ්යය පුරා ප්රකාශයක් කළේය, ඒක ලිඛිතවද තැබුවේය: “පර්සියාවේ රජු වූ සයිරස් මෙසේ කියයි: ස්වර්ගයේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ලෝකයේ සියලු රාජ්යයන් මට දී තිබේ; යූදාහි තිබෙන යෙරුසලමේ උන්වහන්සේට ගෘහයක් ගොඩනඟන ලෙස උන්වහන්සේ මට අණ කළසේක. උන්වහන්සේගේ සියලු ජනතාව අතරින් ඔබ අතරෙහි කවරෙකු සිටීද? ඔහුගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහු සමඟ සිටින සේක්වා; ඔහු ඉහළට යාවා.” 2 ලේකම් 36:15–23.
භූමිය ඇගේ සබත් විවේකයන් භුක්ති විඳීම පිළිබඳ බයිබලයේ සඳහන් වන එකම යොමු දෙකම දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විසිරී යාම හා වහල්කමේ අවුරුදු හැත්තෑව සමඟ සම්බන්ධිතය; එම කාලපරිච්ඡේදය භූමියට ඇගේ සබත් විවේකයන් භුක්ති විඳීමට ඉඩ සලසන කාලයක් නියෝජනය කළේය. එය යුදෙව්වන් විසින් භූමියට විවේකය භුක්ති විඳීමට ඉඩ නොදුන් සබත් වාරයන්ගේ ප්රමාණයට සමාන විය. අවුරුදු හැත්තෑවක් භූමිය විවේක ගත් බව, භූමිය විවේක ගන්නට ඉඩ දෙන ලෙස වූ ආඥාවට විරුද්ධ කැරලිකමේ සම්පූර්ණ කර තිබූ මුළු අවුරුදු ගණන නියෝජනය කළේය. සරල ගණිතය අනුව, “හාරසිය අනූ” අවුරුදු කැරලිකමේ තුළ, භූමිය විවේක නොගත් අවුරුදු හැත්තෑවක මුළු එකතුවක් තිබෙන බව හඳුනාගත හැක.
යුදෙව්වන් සඳහා පරීක්ෂණ කාලයක් ලෙස, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයෙන් අවුරුදු හාරසිය අනූවක් වෙන් කර දමනු ලැබීය; එම “හාරසිය අනූ” අවුරුදු ලෙවී කථාව විසිහයෙහි සඳහන් “සත් වරක්” විහිදීම සමඟ සෘජු සම්බන්ධතාවයක් ඇත.
“චාසෝන්” දර්ශනයෙහි පාගා දමනු ලැබීමත්, දෙදහස් තුන්සිය වසර අවසානයේ දක්නට ලැබෙන පෙනුම පිළිබඳ “මරේහ්” දර්ශනයත් එකිනෙකට වෙන් වූවක් වන නමුත්, ඒවා අතර සෘජු සම්බන්ධතාවයක් ඇත. දානියෙල් සමඟ තිබූ පරිදිම, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මෙම දර්ශන දෙක නිවැරදිව වෙන් කොට හඳුනාගත යුතු අතර, ඒ සමගම ඒවා එකිනෙකට ඇති සම්බන්ධතාවයද පිළිගත යුතුය. යුදෙව්වන්ට යෙරුසලමට ආපසු ගොස් එය නැවත ගොඩනැගීමට අවසර දුන් රාජඥා තුනට මඟ පෑදූ වහල්කමයේ අවුරුදු හැත්තෑව, දේශයට විවේකය දීමට ඇති ගිවිසුමට විරුද්ධව යුදෙව්වන් කළ කැරලිගැසීමේ “හාරසිය අනූ” අවුරුදු නියෝජනය කළේය.
ඔවුන්ට ආපසු පැමිණ නැවත ගොඩනැගීමට ලැබුණු අවස්ථාව තුන්වන ආඥාව මඟින් හඳුනා දෙන ලද විට, යෙරුසලමේ විනාශයටත් ඔවුන්ගේ විසුරුවා හැරී යාමටත් හේතු වූ ඔවුන්ගේ අකීකරුකම සමඟ සම්බන්ධ වූ ඒම කාලපරිච්ඡේදය තුළම ඔවුන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූ බැවින්, ඔවුන්ට පරීක්ෂණකාලයක් වශයෙන් “හාරසිය අනූව” වසර දෙනු ලැබීය. දෙවන “හාරසිය අනූව වසර” අවසානයේදී, ඔවුන්ගේ අකීකරුකම නැවත වරක් යෙරුසලමේ විනාශයත් ජාතීන් අතර ඔවුන්ගේ විසුරුවා හැරී යාමත් ගෙන එනු ඇත.
අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කමට විසිරී යාමට පෙර “අවුරුදු හාරසිය අනූවක්” වූ කැරළිකමක් පැවති අතර, ඉන්පසු එම අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කමෙන් අනතුරුව තවත් “අවුරුදු හාරසිය අනූවක්” වූ අඛණ්ඩ කැරළිකමක් පැමිණියේය.
භූමියට ලැබුණු අවුරුදු හැත්තෑවක විරාමය ඇති කළ පළමු “අවුරුදු හාරසිය අනූව” කාලය, යෙරුසලම විනාශ කිරීමත් සමඟ අවසානයකට පැමිණ තිබුණි. අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයෙන් කපා වෙන් කරන ලද “අවුරුදු හාරසිය අනූව” අවසානයේදී, යේසුස් සැමවිටම යම් දෙයක අවසානය එහි ආරම්භය මගින් දර්ශනය කරන බැවින්, යෙරුසලම නැවත වරක් විනාශ කරන ලදී.
යථාර්ථ ඉශ්රායෙලය යථාර්ථ බබිලෝනියේ ගත කළ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්භාවය “සත් වාරයක්” සිදු වූ විසුරුවාහැරීමේ සංකේතයක් වූ අතර, යථාර්ථ ඉශ්රායෙලය යථාර්ථ බබිලෝනියේ ගත කළ එම අවුරුදු හැත්තෑක වහල්භාවය, ආත්මික ඉශ්රායෙලය ආත්මික බබිලෝනියේ ගත කළ අවුරුදු එක් දහස් දෙසිය හැටක වහල්භාවයේ පූර්වරූපයක් බව සිස්ටර් වයිට් හඳුනා දෙයි.
“අවිරාම පීඩනයේ මෙම දිගු කාලය තුළ, දෙවියන්වහන්සේගේ භූමියෙහි සභාව, වහල්භාවයේ සමය තුළ බබිලෝනියේ වහල්කරුවන් ලෙස රඳවා තබාගනු ලැබූ ඉශ්රායෙල්ගේ දරුවන් මෙන් සැබවින්ම වහල්භාවයෙහි සිටියාය.” Prophets and Kings, 714.
ක්රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා වූ දොළොස් සියයක් හැට වසර “සත් වරක්” යන්නට ආකාරයක් විය. සත් වසරවල අවසානයේදී, යුදයන් යෙරුසලම ප්රතිෂ්ඨාපනය කිරීමටත් නැවත ගොඩනැගීමටත් ආපසු පැමිණියහ. ඔවුන්ගේ ආපසු පැමිණීම, ආඥා තුන අතරතුර සිදු වූ බැවින්, “mareh” දර්ශනයේ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයේ ආරම්භය (ක්රි.පූ. 457) සලකුණු කළේය; එය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අතිශුද්ධස්ථානය තුළ ක්රිස්තුස්වහන්සේ ප්රකාශවීම දක්වා ගෙන ගියේය. එම ආඥා තුන, අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය සලකුණු කළ අතර, අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වීමට එම ආඥා තුනම අවශ්ය විය; එසේ වුවද, ඔවුන් සයිරස්ගේ පළමු ආඥාව සමඟම ආපසු පැමිණීමත් නැවත ගොඩනැගීමත් ආරම්භ කළහ.
“එස්රාගේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ එම ආඥාව සොයාගත හැක. පද 12−26. එහි සම්පූර්ණතම ස්වරූපයෙන් එය ක්රි.පූ. 457 දී පර්සියාවේ රජ වූ අර්තක්ෂස්තා විසින් නිකුත් කරන ලදී. නමුත් එස්රා 6:14 හි යෙරුසලමේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහය ‘පර්සියාවේ රජ වූ සයිරස්, දාරියස්, සහ අර්තක්ෂස්තාගේ ආඥාව [ආන්තික සටහනෙහි “නියෝගය”] අනුව’ ගොඩනඟන ලද බව කියනු ලැබේ. මේ රජවරුන් තිදෙනා, එම ආඥාව ආරම්භ කිරීමෙන්, නැවත ස්ථිර කිරීමෙන්, සහ සම්පූර්ණ කිරීමෙන්, භවिष्यවाणीවෙහි 2300 වසරවල ආරම්භය සලකුණු කිරීමට අවශ්ය වූ සම්පූර්ණත්වයට එය ගෙන ආහ. ආඥාව සම්පූර්ණ කරන ලද කාලය වන ක්රි.පූ. 457, එම ආඥාවේ දිනය ලෙස ගත් විට, සති හැත්තෑව පිළිබඳ භවिष्यවாணියේ සෑම විශේෂ විධානයක්ම ඉටු වී ඇති බව දැකගන්නා ලදී.” The Great Controversy, 326.
1798 සිට 1844 දක්වා, ප්රකාශනයේ දූතයන් තිදෙනා අනාවැකි ඉතිහාසය තුළට පැමිණියෝය; දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු අනාවැකියේ ආරම්භය ආඥා තුන මඟින් සලකුණු කළාක් මෙන්ම, එම දූතයන් තිදෙනා එම අනාවැකියේ අවසානය සලකුණු කළෝය. අනාවැකි කාලය තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ අවසන් විය; එය තුන්වන ආඥාවේ පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ වූවාක් මෙන්ය. මක්නිසාද යේසුස් සෑමවිටම යම් දෙයක අවසානය එම දෙයක ආරම්භය සමඟ සම්බන්ධ කර හඳුන්වා දෙන සේක.
පළමු ආඥාව යටතේ යුදෙව්වෝ ආපසු පැමිණීමට ආරම්භ කළහ; දෙවන ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළ ඔව්හු මාලිගාව සම්පූර්ණ කළහ. තුන්වන දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියේය; එම දිනයට පෙර මිලරයිට්වරුන් ආත්මික බබිලෝනයෙන් පිටතට පැමිණ, යළි ගොඩනැගීමට ආරම්භ කළ ආත්මික මාලිගාව සම්පූර්ණ කර තිබුණි. එය සම්පූර්ණ විය යුතු වූයේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ගිවිසුමේ දූතයා තම මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණීමට නියමිත වූ බැවිනි. එම මාලිගාව වූයේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ගිවිසුමකට ඇතුළුවූ මිලරයිට් ජනතාවය; පේතෘස් ඔවුන් මාලිගාවක් බව හඳුන්වා දෙයි.
ඔබත් ජීවමාන ගල් මෙන්, ආත්මික ගෘහයක් ලෙස ගොඩනඟනු ලැබෙමින්, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන්වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා පූජා කරන පිණිස ශුද්ධ පූජකත්වයක් වේ. 1 පේතෘස් 2:5.
මිලරයිට් දේවමාළිගාව 1798 සිට 1844 දක්වා ගොඩනඟන ලදී; එය අවුරුදු හතළිස් හයක්, එනම් අනාවැකියෙන් දින තුනක් ය; මක්නිසාද ක්රිස්තුස් වහන්සේ දේවමාළිගාවක් නැඟිටුවීමට දින තුනක් ගත වන බව සඳහන් කළ සේක.
යුදෙව්වරුන්ගේ පාස්කුව ආසන්නව තිබූ බැවින්, යේසුස් යෙරුසලමට ගියේය. එවිට ඔහු දේවමාළිගාව තුළ ගවයන්, බැටළුවන් හා පරෙවියන් විකුණන්නන් ද, මුදල් හුවමාරුකරුවන් අසුන්ගෙන සිටිනු ද සොයාගත්තේය. එවිට ඔහු කුඩා රැහැන්වලින් කසයක් සාදා, ඔවුන් සියල්ලන් ද, බැටළුවන් ද, ගවයන් ද දේවමාළිගාවෙන් පිටතට එළවාදමා, මුදල් හුවමාරුකරුවන්ගේ මුදල් විසුරුවාදමා, මේස පෙරළාදැමුවේය. පරෙවියන් විකුණන්නන්ට ඔහු මෙසේ කීවේය: “මේ දේවල් මෙතැනින් ගෙනයන්න; මාගේ පියාණන්ගේ ගෘහය වෙළෙඳ ගෘහයක් නොකරන්න.” එවිට ඔහුගේ ශ්රාවකයෝ, “ඔබගේ ගෘහය පිළිබඳ උද්යෝගය මා ගිලදමා ඇත” යනුවෙන් ලියා තිබූ දේ සිහිපත් කළහ. එවිට යුදෙව්වරුන් උත්තර දී ඔහුට මෙසේ කීවෝය: “ඔබ මේ දේවල් කරන්නේ බැවින්, අපට ඔබ කුමන ලකුණක් පෙන්වන්නෙහිද?” යේසුස් ඔවුන්ට උත්තර දී මෙසේ කීවේය: “මේ දේවමාළිගාව කඩාදමන්න; මම දින තුනකින් එය නැවත නැගිටුවන්නෙමි.” එවිට යුදෙව්වරු මෙසේ කීවෝය: “මේ දේවමාළිගාව ගොඩනැංවීමට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවිය; ඔබ එය දින තුනකින් නැවත නැගිටුවන්නෙහිද?” නමුත් ඔහු කතා කළේ තම ශරීරයේ දේවමාළිගාව ගැනය. යොහන් 2:13–21.
සහෝදරි වයිට් සඳහන් කරන්නේ, මලාකිගේ පොතෙහි නිරූපිත පරිදි ගිවිසුමේ දූතයා හදිසියේ තම මන්දිරයට පැමිණි විට, යොහන්ගෙන් උපුටා දැක්වූ කොටසෙහි දැන්ම හඳුනාගත් පරිදි ක්රිස්තුස් වහන්සේ මන්දිරය පවිත්ර කළ අවස්ථාවේ එම අනාවැකිය සම්පූර්ණ වී තිබූ බවය.
ලෝකයේ මිලදීගන්නන් හා විකුණන්නන් මාලිගාවෙන් පවිත්ර කරමින්, යේසුස් වහන්සේ පාපයේ අපවිත්රතාවයෙන් හදවත පවිත්ර කිරීමට වූ තම සේවකාර්යය ප්රකාශ කළ සේක,—ආත්මය දූෂිත කරන භූමික ආශාවන්ගෙන්ද, ස්වයංකාමී ලාලසාවන්ගෙන්ද, දුෂ්ට පුරුදුවලින්ද පවිත්ර කිරීමටය. “බලව, මම මාගේ දූතයා යවන්නෙමි, ඔහු මා ඉදිරියෙහි මාර්ගය සූදානම් කරන්නේය: නුඹලා සොයන ස්වාමීන් වහන්සේ වහාම තම මාලිගාවට පැමිණෙන සේක, එනම් නුඹලා ප්රීතිවන ගිවිසුමේ දූතයාය: බලව, ඔහු පැමිණෙන්නේයයි සේනාවල ස්වාමීන් වහන්සේ කියන සේක. එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවසේ තැන්පත්ව සිටිය හැක්කේ කාටද? ඔහු ප්රකාශ වන්නා කල සිටගෙන සිටිය හැක්කේ කාටද? මක්නිසාද ඔහු ශෝධකයාගේ ගින්නක් මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද ය. ඔහු රිදී ශෝධකයෙකු හා පවිත්රකරන්නෙකු මෙන් හිඳ, ලේවීගේ පුත්රයන් පවිත්ර කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් ශුද්ධ කරන්නේය; එවිට ඔව්හු ධර්මිෂ්ඨකමින් යුත් පූජාවක් ස්වාමීන් වහන්සේට ඔප්පු කරනු ඇත. මලාකි 3:1–3.” The Desire of Ages, 161.
යොහන් දෙවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් මාලිගාව ගොඩනැඟීමට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවූ අතර, විනාශ කරන ලද එම මාලිගාව දින තුනකින් නැවත ඉදිකරන බව යේසුස් වහන්සේ ප්රකාශ කළ සේක. 1798 සිට 1844 දක්වා කාලය අවුරුදු හතළිස් හයකි; එය දානියෙල් දහහතර වන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් තිදෙනාගේ (දින) පැමිණීම හඳුන්වා දෙයි. එම දූතයන් තිදෙනා, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකිය ආරම්භ කළ නියෝග තුන විසින් පූර්වචිත්රිත කරනු ලැබූහ. එම අවුරුදු හතළිස් හය, ක්රිස්තුස් වහන්සේ මිලර්වාදී මාලිගාව උත්ථාපනය කළ කාලපරිච්ඡේදය වේ; මක්නිසාද, එයට පෙර කාලයේ ආත්මික ශුද්ධස්ථානයත් ආත්මික ඉශ්රායෙලයත් ආත්මික බබිලෝනිය විසින් පාගා දමනු ලැබ සිටි බැවිනි.
තමාගේ සේවයේ ආරම්භයේදී පාස්කුවේ දී ක්රිස්තුස්වහන්සේ දේවමාළිගාව පවිත්ර කළ විට, මලාකිහි දක්වා ඇති පරිදි ගිවිසුමේ දූතයා අචානයෙන් තම දේවමාළිගාවට පැමිණෙනු ඇති බවට තිබූ අනාවැකිය උන්වහන්සේ ඉටු කරමින් සිටියේය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ක්රිස්තුස්වහන්සේ අචානයෙන් තම දේවමාළිගාවට පැමිණි අතර, විනාශවූ තම දේවමාළිගාව නැවත ඉදි කිරීමට උන්වහන්සේට අවුරුදු හතළිස් හයක් ගතවී තිබුණි.
“අපගේ මහත් පූජකයා වශයෙන් ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කිරීම සඳහා අතිශුද්ධ ස්ථානයට ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීම, දානියෙල් 8:14හි දර්ශනයට ගෙන එන ලද්දේය; දානියෙල් 7:13හි ඉදිරිපත් කරනු ලබන පරිදි, මනුෂ්ය පුත්රයාගේ පැරණි දිනන්වහන්සේ වෙත පැමිණීම; මලාකි විසින් පූර්වකථනය කරන ලද පරිදි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ තම මාලිගාවට පැමිණීම—මෙවන් සියල්ල එකම සිද්ධියෙහි විස්තරයන්ය; තවද මෙය මත්තෙව් 25හි කන්යාවන් දසදෙනාගේ උපමාවෙහි ක්රිස්තුස්වහන්සේ විසින් විස්තර කරනු ලබන මනාලයා විවාහයට පැමිණීම මගින්ද නිරූපණය කරනු ලැබේ.” The Great Controversy, 426.
පළමු කෝපය 1798 දී අවසන් විය; අවසාන කෝපයේ අවසානය 1844 විය. ක්රිස්තුස් වහන්සේ මිලර්වාදී දේවමාළිගාව නැඟුළුවා දැක්වූ අරස්සිය හතළිස් හය වසරක කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය, එහි අවසානය නිරූපණය කළේය; මක්නිසාද, ආරම්භයත් අවසානයත් දෙකම, දෙවියන් වහන්සේ තම සෙනඟට එරෙහිව පෙන්වූ කෝපය නිමාවට පත් වීමෙන් සලකුණු කරනු ලැබූ බැවිනි. යේසුස් වහන්සේ සෑම විටම කිසියම් දෙයක අවසානය, එහි ආරම්භය සමඟ සම්බන්ධ කර හඳුනාගන්නා සේක.
අපගේ මීළඟ ලිපියෙන් දානියෙල්ට ගාබ්රියෙල් දුන් උපදේශනය පිළිබඳ අපගේ අධ්යයනය අපි ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.
“එළිදරව් පොත ජනතාවට විවෘත කළ යුතුය. එය මුද්රා තබන ලද පොතක් බව බොහෝ දෙනෙකුට උගන්වා ඇත, නමුත් එය මුද්රා තබා ඇත්තේ සත්යය සහ ආලෝකය ප්රතික්ෂේප කරන අයට පමණි. එහි අඩංගු සත්යයන් ප්රකාශ කළ යුතුය, එවිට ඉතා ඉක්මනින් සිදුවීමට නියමිත සිදුවීම් සඳහා සූදානම් වීමට ජනතාවට අවස්ථාවක් ලැබෙනු ඇත. තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය විනාශයට පත් වෙමින් සිටින ලෝකයක ගැලවීම සඳහා ඇති එකම බලාපොරොත්තුව ලෙස ඉදිරිපත් කළ යුතුය.”
“අවසාන දිනවල අනර්ථ අප මත පැමිණ තිබේ; අපගේ සේවය තුළ, ජනතාව ඔවුන් සිටින අනතුර පිළිබඳව අප විසින් අවවාද කරනු ලැබිය යුතුය. අනාවැකිය විසින් අනාවරණය කර ඇති, ඉක්මනින් සිදුවීමට නියමිත ගැඹුරු භීතිදායක දර්ශන නොසලකා හරිනු නොලැබේවා. අපි දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයන් වෙමු; කාලය නාස්ති කිරීමට අපට කිසි කාලයක් නැත. අපගේ ස්වාමී වූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ සහකාර සේවකයන් වීමට කැමති අය, මෙම පොතෙහි සොයාගත හැකි සත්යයන් කෙරෙහි ගැඹුරු උනන්දුවක් පෙන්වනු ඇත. පෑනින් හා හඬින් ඔවුහු, ක්රිස්තුස්වහන්සේ ස්වර්ගයෙන් පැමිණ අනාවරණය කළ ඒ අතිවිශ්මයජනක දේවල් පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරනු ඇත.” Signs of the Times, July 4, 1906.