යෙරෙමියාගේ අනාවැකියේ සඳහන් අවුරුදු හැත්තෑක බැඳීබැරි වසංගතයද, මෝසෙස්ගේ දිවුරුම හා ශාපයද දානියෙල් අවබෝධ කරගත් පසු, ගාබ්රියෙල් ඔහු වෙත පැමිණියේය.
ඔහුගේ රාජ්යයේ පළමු අවුරුද්දේදී, ජෙරුසලමේ විනාශයන් පිළිබඳ අවුරුදු සැත්තෑවක් සම්පූර්ණ කරනු පිණිස යෙහෝවාගේ වචනය යෙරෙමියා අනාගතවක්තෘවරයා වෙත පැමිණිය බව පොත්වලින් මම, දානියෙල්, අවුරුදු ගණන අවබෝධ කරගතිමි.... එසේය, මුළු ඉශ්රායෙල්ම ඔබගේ ව්යවස්ථාව උල්ලංඝනය කර ඇත; ඔබගේ හඬට කීකරු නොවනු පිණිස එයින් ඉවත් වී ඇත. එබැවින් අප මත ශාපයද, දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයා වූ මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාවේ ලියා ඇති දිවුරුමද වැගිරී ඇත, මන්ද අපි ඔහුට විරුද්ධව පව් කර ඇත්තෙමු. අපට විරුද්ධවද, අප විනිශ්චය කළ අපගේ විනිශ්චයකාරයන්ට විරුද්ධවද ඔහු කී තම වචන, අප මත මහත් විපතක් ගෙනැවිත් ස්ථිර කළේය; මන්ද මුළු අහස යටතේ ජෙරුසලමට සිදු වූ ලෙස සිදු කරනු ලැබූ දෙයක් නැත. මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාවේ ලියා ඇති පරිදි, මේ සියලු විපත අප මත පැමිණ ඇත; එහෙත් අපගේ අපරාධවලින් හැරී, ඔබගේ සත්යය අවබෝධ කරගනු පිණිස, අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ ඉදිරියේ අපි යාච්ඤා නොකළෙමු. එබැවින් සමිඳාණන්වහන්සේ එම විපත පිළිබඳ සැලකිල්ලෙන් සිටිමින්, එය අප මත ගෙනැවිත් ඇත; මන්ද අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ තමන් කරන සියලු ක්රියා වලදී ධර්මිෂ්ඨය; එහෙත් අපි ඔහුගේ හඬට කීකරු නොවුණෙමු. දානියෙල් 9:2, 11–14.
දානියෙල් “දිවුරාදීම” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය ලෙස භාවිත කළ වචනයම, ලෙවී කථාව 26හි “සත් වරක්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය ලෙස මෝසෙස් භාවිත කළේය. නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්, යෙරෙමියාගේ අවුරුදු හැත්තෑක කාලය සහ දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු කාලය අතර සම්බන්ධතාවය අවබෝධ කරගැනීමට සොයමින් සිටියේයැයි සහෝදරි වයිට් අපට දැනුම් දෙයි. අටවන පරිච්ඡේදයේ, දෙදහස් තුන්සිය දින දර්ශනය දානියෙල්ට අවබෝධ කරවීමට ගබ්රියෙල්ට අණ කර තිබුණි; නවවන පරිච්ඡේදයේ ඔහු නැවත පැමිණි විට ගබ්රියෙල් තම කාර්යය සම්පූර්ණ කරමින්, හත්වන, අටවන සහ නවවන පරිච්ඡේදවල තේමාව වූ දර්ශන දෙක මනසේ වෙන් කරගන්නා ලෙස දානියෙල්ට දැනුම් දෙයි. ඒ දර්ශන දෙකම 1798දී මුද්රා විවෘත කරන ලද “දැනුමේ වර්ධනය” යන තේමාවයි.
යෙරෙමියාගේ අවුරුදු හැත්තෑවද මෝසෙස්ගේ “ශාපය” ද, මෝසෙස්ගේ “දිවුරුම” මගින් නිරූපිත “සත් වර” යන සංකේත දෙකම වෙති; එහෙත් ගාබ්රියෙල් අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයේ කාලපරිච්ඡේදයේ විභාගය ඉදිරිපත් කිරීමට යන්නේය. එය නිවැරදි ලෙස බෙදිය හැක්කේ පාගාදැමීමේ දර්ශනය (“chazon”) සහ පෙනී සිටීමේ දර්ශනය (“mareh”) අතර සම්බන්ධතාවය නිවැරදි ලෙස බෙදන විට පමණි. ගාබ්රියෙල් ආරම්භ කළේ යුදෙව්වරුන්ට අවුරුදු හාරසිය අනූවක පරීක්ෂණ කාලයක් දෙන ලද බව හඳුන්වා දෙමින්ය. එම කාලය වනාහි වහල්කමෙන් ගත කළ අවුරුදු හැත්තෑව උපදවා තිබූ, කැරැල්ලේ අවුරුදු හාරසිය අනූවක කාලයට සමාන එකම කාලයය.
විසි හතරවන පදයේ “නියම කරනු ලැබීය” යන වචනය ක්රිස්තු පූර්ව 457 දී තුන්වන ආඥාව නිකුත් වූ අවස්ථාවේ සිට ක්රිස්තු වර්ෂ 34 දී ස්තේපනුව ගල් ගසා මරන ලද අවස්ථාව දක්වා වූ කාලය සම්බන්ධයෙන් යොමු කරයි; එහෙත් විසි හයවන සහ විසි හත්වන පදවල “නියම කරනු ලැබීය” යන වචනය අන്യජාතිකවාදයේ සහ පාප්වාදයේ විනාශකාරී බලයන් හඳුනා දක්වයි.
තවද සැත්තෑ දෙකක් සතිවලින් පසු මසීහාවහන්සේ කපා දමනු ලබන්නේය, නමුත් තමන් උදෙසා නොවේය. එවිට පැමිණෙන අධිපතියාගේ ජනතාව නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් විනාශ කරනු ඇත; එහි අවසානය ජලගැල්මකින් මෙන් වන්නේය, යුද්ධයේ අවසානය දක්වාම විනාශකම් නියම කරනු ලැබ ඇත. තවද ඔහු එක් සතියක් පුරා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත; සතියේ මැදදී ඔහු යාගයත් පූජාවත් නවතා දමනු ඇත; තවද පිළිකුල්කම්වල පැතිරීම නිසා ඔහු එය පාළු කරනු ඇත, සම්පූර්ණ අවසානය දක්වාම; තීරණය කරනු ලැබූ දේ පාළු කරන දේ මත වත් කරනු ලබන්නේය. දානියෙල් 9:26, 27.
ගාබ්රියෙල් දානියෙල්ට දැනුම් දෙන්නේ, “මෙසියාව” “ඉවත් කරනු ලැබූ” පසු, “පැමිණෙන අධිපතියාගේ ජනතාව නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් විනාශ කරනු ඇත” යන බවයි. ක්රි.ව. 66 සිට 70 දක්වා හරියටම අවුරුදු තුනහමාරක් පුරා පැවති වටලෑමේදී අන්යජාතික රෝමය “නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත්” විනාශ කළේය. ගාබ්රියෙල්, “යුද්ධයේ අවසානය” “ගලාවක් සමඟ” වන්නේය යි හඳුන්වා දෙයි, තවද එම යුද්ධය “වියෝජනවලින්” සමන්විත වන්නේය යි දක්වයි. යෙරුසලමටත් ශුද්ධස්ථානයටත් විරුද්ධව සිදුකරන ලද එම යුද්ධය නම්, අන්යජාතිකත්වයත් පාප්වාදයත් විසින් සිදුකරන ලද පාගාදැමීමය. ආරම්භයේදී යෙරුසලම විනාශ කරන අන්යජාතික බලය බැබිලෝනිය වූ නමුත්, මෙසියාව කුරුසියේ ඇණ ගැසූ පසු එය විනාශ කළ අන්යජාතික බලය අන්යජාතික රෝමය විය. එහෙත් ශුද්ධස්ථානයටත් සේනාවටත් විරුද්ධ යුද්ධය සිදුකරන ලද්දේ වියෝජනය කරන බලයන් දෙකක් විසිනි; ශුද්ධ ලියවිලි තුළ එම වියෝජනය කරන බලයන් දෙකෙන් දෙවැන්න පාප්පදවියයි.
පාප්ත්වය යනු “ඉතිරිව ගලා එන දණ්ඩනය” ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන බලයයි; එය දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ සඳහන් “ගලා එමින් අතික්රමණය කරන” බලයයි. බබිලෝනියෙන් ආරම්භ වී, ද්විතීය කථාවෙහි මෝසෙස් විසින් නිරූපණය කළ අඳුරු වචන කථා කළ යකඩ ජාතිය විසින් අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන ගිය යෙරුසලම පාගා දැමීමෙන් පසු, පාප්ත්වය පැමිණියේය. එම පාගා දැමීමේ අවසානය දක්වා “විනාශකම්” “නියම කරනු ලැබීය.” විසිහත්වන පදයේ, ක්රිස්තුස් වහන්සේ බොහෝ දෙනා සමඟ එක සතියක් සඳහා ගිවිසුම ස්ථිර කරයි. එම සතියේ මැදදී, ක්රිස්තුස් වහන්සේ ස්වර්ගයේ ශුද්ධස්ථානයෙහි තම උත්තම පූජක සේවය ආරම්භ කළ බැවින්, භූමියෙහි බලි පූජා ක්රමය නවතිනු ඇත. යුදෙව්වන් සඳහා වෙන් කර කපා දැමූ පරීක්ෂණ කාලය තුළ ඔවුන්ගේ අකීකරුකම නිසා, ශුද්ධස්ථානය හා නගරය නැවතත් පාළුවට පත් කරනු ලැබීමට නියමිත විය.
එම වාක්යය මෙසේ කියයි: “අපවිත්රකම් විහිදුවීම නිසා ඔහු එය පාළුවට පත් කරන්නේය; අවසානය දක්වාම, නියම කරනු ලැබූ දෙය පාළුවට පත් වූ දේ මත වැගිරී යන්නේය.” යුදෙව්වන් අවසානයේ තමන්ගේ පරීක්ෂණ කාලයේ කුසලානය අතිරේකය දක්වා පිරවූ විට, නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් යුද්ධයේ අවසානය දක්වා පාළුවට පත් වීමට නියමිත විය. ක්රි.ව. 1798 දී සිදු වූ පාගාදැමීමේ “අවසානයේදී,” පාප්තන්ත්රයට මරණාන්තික තුවාලයක් ලැබෙන බව “නියම කරනු ලැබූ” දෙයක් විය. එවිට නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් යළි පිහිටුවා නැවත ගොඩනැගිය යුතු විය; එය යුදෙව්වන් ආඥා තුන යටතේ යථාර්ථ බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණි විට පෙරදසුනක් ලෙස දක්වා තිබූ පරිදි ය.
එම යුද්ධයේ සම්පූර්ණ අවසානය දක්වා යෙරුසලම පාප්වාදී බලය විසින් පාගා දමනු ලැබීමට නියමිත විය. අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය තුළ ඇති විශේෂිත කාලපරිච්ඡේදයන් රූපගත කරන අනාවැකි කාලපරිච්ඡේද නිවැරදිව අවබෝධ කරගත හැක්කේ, අවුරුදු හැත්තෑව තුළ වූ පාගා දැමීම පිළිබඳ දර්ශනය, ශුද්ධස්ථානය සහ සේනා සමූහය ප්රතිස්ථාපනය කිරීම පිළිබඳ දර්ශනය සමඟ සම්බන්ධ කර අවබෝධ කළ විට පමණි. මෝසෙස්ගේ ශාපයේ විසිරවීම පිළිබඳ දර්ශනය ප්රතික්ෂේප කිරීම යනු එක්රැස් කිරීම පිළිබඳ දර්ශනය ප්රතික්ෂේප කිරීමය. අවුරුදු හැත්තෑව පිළිබඳ දර්ශනය විසිරවීමේ දර්ශනයයි. අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය පිළිබඳ දර්ශනය එක්රැස් කිරීමේ දර්ශනයයි. අවුරුදු හැත්තෑව පිළිබඳ දර්ශනය විසිරවීමේ “chazon” දර්ශනය වන අතර, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය පිළිබඳ දර්ශනය එක්රැස් කිරීමේ “mareh” දර්ශනයයි.
එබැවින් දෙවියන් වහන්සේ එකට බැඳවූ දේ, මනුෂ්යයා වෙන් නොකරත්වා. මාර්ක් 10:9.
දර්ශන දෙක දේවවාක්යමය ලෙස එකට සම්බන්ධ කරනු ලැබ ඇති අතර, එකක් ප්රතික්ෂේප කිරීම යනු ඒ දෙකම ප්රතික්ෂේප කිරීමයි. මෙම සත්යය පෙන්වා දෙන්නේ, ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් දහස් දෙසිය තුන්සිය අවුරුදු අනාවැකිය තවමත් පවත්වාගෙන යන බව ප්රකාශ කළද, ඔවුන් 1863දී “සත් වාර” ප්රතික්ෂේප කළාක් මෙන්ම නිසැකව ඇඩ්වෙන්ටිස්ම්හි මධ්යස්ථ ස්ථම්භයද ප්රතික්ෂේප කර ඇති බවයි. යුදෙව්වන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව රකින බව ප්රකාශ නොකළෝද? පුරාතන ඉශ්රායෙලය මෙසියස්වහන්සේ බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින බව ප්රකාශ නොකළේද? දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පවත්වා නොගන්නේ නම්, ප්රකාශ කිරීම අර්ථශූන්යය.
අවසානයේ මිලරයිට්වරුන් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, දෙදහස් තුන්සිය දින කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය ලෙස හඳුනාගත්තෝය; එහෙත් ඔවුන්ගේ අවබෝධය සීමිත විය. ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳත්, එම දිනයේ ක්රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධ ස්ථානයෙහි ප්රකාශ වූ බව පිළිබඳත් ආලෝකය පැමිණියේ මහත් බලාපොරොත්තු භංගයෙන් පසුව පමණි. එම දිනයෙන් පසුව පමණක්, ඔවුහු තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය හා දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව දුටහ.
ස්වාමීන්වහන්සේ, දෙදහස් තුන්සිය වසර සමඟ සම්බන්ධ වූ අනාවැකිමය ආලෝකය වැඩි කිරීමට අදහස් කළ අතර, 1856 දී උන්වහන්සේ තවදුරටත් ආලෝකය සඳහා දොර විවෘත කළහ; එයින් අනතුරුව වසර හත තුළ ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදය එම දොර වසා දැමීය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 න් පසු පමණක් ස්වාමීන්වහන්සේ අනාවැකි අධ්යයනය කරන්නන්ව නැවත හයිරම් එඩ්සන්ගේ ලිපි වෙත මෙහෙයවූ අතර, “සත් වාර” යන ආලෝකය යළි වරක් වැඩි වීමට ආරම්භ විය.
දහස් දෙසිය තිස් අවුරුදු අනාවැකියත්, දෙදහස් පන්සිය විසි අවුරුදු අනාවැකියත් අතර ඇති සම්බන්ධතාව දැකීමට ප්රතික්ෂේප කිරීම හේතුවෙන්, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පිළිබඳ අවබෝධය අඩුකළ හා අසම්පූර්ණ ආකාරයකින් ලබාගත්තේය.
එක්වරක් S. S. Snow විසින් කුරුසියේ ඇණ ගැසීම සඳහා වූ දිනය ස්ථිර කළ පසු, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනය නිශ්චිත කරගනු ලැබීය.
එබැවින් දැනගෙන අවබෝධ කරගන්න: යෙරුසලම යළි පිහිටුවීමටත් ගොඩනැගීමටත් වූ ආඥාව නිකුත් වූ දා සිට අභිෂේකලත් අධිපතියා වන මෙසියාවහන්සේ දක්වා සති හතක්ද, හැටදෙකක් සතිද වේ; දුෂ්කර කාලවලදී පවා වීදියත් ප්රාකාරයත් යළි ගොඩනඟනු ලැබේ. තවද හැටදෙකක් සතිවලට පසු මෙසියාවහන්සේ කපා දමනු ලබන නමුත් එය ඔහු සඳහා නොවේය; පැමිණෙන අධිපතියාගේ සෙනඟ නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් විනාශ කරනු ඇත; එහි අවසානය ගංවතුරක් සමඟ වන්නේය, යුද්ධයේ අවසානය දක්වා විනාශකාරී තත්ත්වයන් නියම කරනු ලැබ ඇත. තවද ඔහු එක් සතියක් සඳහා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත; සතියේ මැදදී ඔහු පූජාවත් නైవේද්යයත් නැවැත්වීමට සලස්වනු ඇත; පිළිකුල්කම්වල ව්යාප්තිය නිසා ඔහු එය පාළුකරනු ඇත, අවසාන පූර්ණත්වය දක්වාම, එසේ නියම කරන ලද්ද පාළු වූ දෙය මත වගුරුවනු ලබන්නේය. දානියෙල් 9:25–27.
මිලේරයිට්වරු ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම සඳහා නිවැරදි දිනය හඳුනාගත්හ; ඉන්පසු දෙදහස් තුන්සිය වසරක කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානයද හඳුනාගනු ලැබීය. යුදෙව්වන් තමන්ගේ පරීක්ෂණ කාලයේ පියාලය ඉහළම සීමාව දක්වා පිරවීම නිසා, “විනාශකාරී පිළිකුල්කම් පැතිරීම” ලෙස නිරූපිතව, ක්රිස්තුස්වහන්සේ “ගිවිසුම” ස්ථිර කළ “සතියේ මැද” දී “අභිෂේකලත් තැනැත්තා කපා ඉවත් කරනු ලැබීම” ද හඳුනාගනු ලැබීය. මධ්යම රාත්රි හඬේ පණිවිඩය හඳුනාගැනීම සඳහා අත්යවශ්ය වූ ඓතිහාසික සන්ධිලකුණ බවට කුරුසිය පත්විය.
දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ එතරම් ප්රබල ප්රකාශනයක් උත්පාදනය කළ එම පදයන් තුළ පිහිටා තිබූ ආලෝකය තිබියදීත්, මිලර්වාදීහු දර්ශන දෙක අතර සම්බන්ධතාවය තේරුම්ගැනීමට දානියෙල් තුළ තිබූ ආශාවෙන් නිරූපණය වූ එම පදයන් පිළිබඳ අවබෝධයකට කිසිදා ළඟා නොවූහ. ක්රිස්තුස්වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සතිය කාල පරිච්ඡේද දෙකකට බෙදී තිබිණි; එය පසුව සිස්ටර් වයිට් විසින්, අවුරුදු තුන හා අර්ධයක ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පෞද්ගලික සේවය නියෝජනය කරමින්, ඉන්පසු ශිෂ්යයන් විසින් නියෝජනය වූ උන්වහන්සේගේ සේවය අනුගමනය කරන ලෙස හඳුනාගනු ලැබීය. කුරුසියේ ඓතිහාසික මාර්ගසලකුණ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින නියම කරගැනීම සඳහා ඇන්කරය බවට පත්වූ බව ඔවුහු දුටහ; නමුත් එය එකසේ සමාන වූ අවුරුදු තුන හා අර්ධයක කාල පරිච්ඡේද දෙකක මධ්යස්ථානයද නියෝජනය කළ බවත්, එබැවින් දෙවියන්වහන්සේ මෝසෙස් මඟින් “ඔහුගේ ගිවිසුමේ විවාදය” ලෙස හැඳින්වූ “සත් වාරය” නියෝජනය කළ බවත් ඔවුහු නොදුටහ.
එවිට මමද ඔබට විරුද්ධව හැසිරෙන්නෙමි, ඔබගේ පාපයන් නිසා තවත් සත් ගුණයකින් ඔබට දඬුවම් කරමි. මාගේ ගිවිසුමේ පළිගැනීම ඉටුකරන කඩුවක් ඔබ මත ගෙනෙන්නෙමි; ඔබ ඔබගේ නගරයන් තුළ එක්රැස්ව සිටින කල, ඔබ අතරට වසංගතය යවන්නෙමි; එවිට ඔබ සතුරාගේ අතට පාවා දෙනු ලබන්නහුය. ලෙවී කථාව 26:24, 25.
ක්රිස්තුස් බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරමින් සිටිය කල, ඔහු අකීකරු යුදෙව්වන් සමඟ විවාදයට පැමිණියේ එම ගිවිසුම පිළිබඳවය. “ඔහුගේ ගිවිසුමේ විවාදය” ආරම්භ වූයේ ක්රි.පූ. 723 දී, අෂ්ෂූර්වරු උතුරු රාජ්යය වහල්කමට ගෙන ගිය අවස්ථාවේදීය; එවිට අනාවැකිමය දින එක් දහස් දෙසිය හැටක කාලයක් පුරා, අජාතික ආගම්වාදය ශබ්දාර්ථමය ඉශ්රායෙලය පාදතලේ පාගා දැමීය. එම පාගා දැමීමෙන් අනතුරුව, තවත් අනාවැකිමය දින එක් දහස් දෙසිය හැටක කාලයක් පුරා, පාප්වාදය ආත්මික ඉශ්රායෙලය පාදතලේ පාගා දැමීම සිදු විය.
ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ භවিষ්යවाणीමය සතිය, දෙදහස් තුන්සිය වසර පිළිබඳ දර්ශනයේ පූර්ණත්වයක් ලෙස, දෙදහස් පන්සිය විසි වසර පිළිබඳ දර්ශනයද නිරූපණය කළේය. මිලරයිට්වරුන් දෙදහස් තුන්සිය වසර පිළිබඳ භවিষ්යවචනයෙන් ප්රමාණවත් තරම් කරුණු අවබෝධ කරගෙන මධ්යරැයියේ හඬේ පණිවුඩය නිවැරදිව ප්රකාශ කළහ; එහෙත්, නවවන පරිච්ඡේදයේ ගැබ්රියෙල්ගේ අර්ථකථනය මගින් පවසන ලෙස දෙනු ලැබීමට අරමුණු කර තිබූ ආලෝකයෙන් කොටසක් ඔවුහු ප්රතික්ෂේප කිරීමට තෝරා ගත්හ.
ගාබ්රියෙල් දානියෙල්ට “කාරණාව” සහ “දර්ශනය” ලෙස නිරූපිත වූ එම දර්ශන දෙක නිවැරදිව වෙන්කර හඳුනාගන්නා ලෙස (මනසේ වෙන්කර තැබීමට) උපදෙස් දී තිබුණේය; එම උපදෙස්ගේ ඉටු වීමක් ලෙස සොහොයුරී වයිට් අපට දන්වා සිටින්නේ, සති හැත්තෑව ( “හත් වාර” යන සංකේතයක්) හා දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු අතර සම්බන්ධය තේරුම්ගැනීමට ඔහු උත්සාහ කළ විට, මෙයම දානියෙල්ගේ නියත භාරය වූ බවය.
“සත් වාර” ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන්, ඇඩ්වෙන්ටිස්මය, වසර දෙදහස් තුන්සියයෙන් කපා වෙන්කරන ලද පළමු වසර හාරසිය අනූකාලය, මෝසෙස් “ඔහුගේ ගිවිසුමේ විවාදය” ලෙස හඳුන්වන ගිවිසුමේ කැරැල්ල නියෝජනය කළේ යන්න ඔවුන්ට අවබෝධ කරගත නොහැකි වූ ස්ථානයක ඔවුන් තැබීය.
සතියේ මැද සිදු වූ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම දින නියමය පමණක් හඳුනා දුන්නේ නොව, එය ගිවිසුමේ රුධිරය මගින් ඉශ්රායෙල්ගේ අකීකරුකම සමඟ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ විවාදයේ නියත මධ්යබින්දුවම හඳුනා දුන් බව ඔවුන් අවබෝධ කර ගැනීමෙන් ද වළක්වා දමනු ලැබූහ. කුරුසියේදී බොහෝ දෙනා උදෙසා වැගිරුණු, උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම ස්ථිර කරමින් තිබූ එම රුධිරය, ලෙවී කථාව විසි පහ සහ විසි හයේ ඉදිරිපත් කර ඇති ගිවිසුම ද ස්ථිර කරමින් තිබූ බව යන කරුණට ඔවුහු අන්ධව සිටියහ.
පුරාණ ඉශ්රායෙලය තමන්ම පිළිගෙන ගිවිසුමක් භාරගත්තෝය; එහිදී ඔවුහු ගිවිසුම යනු “ස්වාමීන්වහන්සේ වදාළ සියල්ල අපි කරමු” යන තමන්ගේ ප්රකාශය ලෙස නිර්වචනය කළෝය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ ඉදිරිපත් කරමින් සිටි ගිවිසුමට, උන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව හෘදය මත ලියනු ලැබිය යුතු බව අවශ්ය වූ බව ඔවුහු කිසිසේත් දැන නොසිටියෝය. ගිවිසුමේ නියමයන් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ පරිසිවරුන්ට සමාන නිර්වචනය, සැබෑ ගිවිසුම තේරුම් ගැනීමටත් එය පිළිගැනීමටත් ඔවුන්ට බාධා කළේය.
නූතන ඉශ්රායෙලය සතියේ මැද කුරුසියේ රුධිරය අර්ථ දක්වා ඇත්තේ, මෙසියාව ප්රතික්ෂේප කර තමන්ට සීසර් හැර වෙනත් රජකු නොමැති බව ප්රකාශ කළ පුරාණ ඉශ්රායෙලය මත පැවති ඒම අන්ධකමම නූතන ඉශ්රායෙලය පිටද පැමිණෙන ලෙස කරන පදනමකින්ය.
ගාබ්රියෙල් දානියෙල්ට සටහන් කර දුන් ඉතිහාසය තුළ ගිවිසුම ස්ථිර කිරීම පමණක් නොව, එම ගිවිසුම ප්රතික්ෂේප කරන අය මත පමුණුවනු ලබන විසුරුවා හැරීමද ඇතුළත් වන බව නූතන ඉශ්රායෙල් දැක නොගනියි; මක්නිසාද එම වචනවලින් අනාගතයේ පැමිණීමට නියමිත අධිපතියා වූ අජාතික රෝමය නගරයත් ශුද්ධස්ථානයත් විනාශ කරන බවත්, ශුද්ධස්ථානය සහ සේනා හෙළා පාගා දැමූ යුද්ධයේ අවසානය දක්වා “විනාශකාරක ශූන්යභාවයන්” යන බහුවචනයෙන් දක්වන දේවල් නියම කර තිබූ බවත් හඳුන්වා දෙයි.
ක්රිස්තුස්වහන්සේ බොහෝ දෙනා සමඟ වූ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු පිණිස තම රුධිරය වැගිරූ ඉතිහාසය තුළ, විනාශය ගෙන එන බලවතුන් දෙදෙනා වන මූර්තිපූජක රෝමය සහ පාප්තුමාකීය රෝමය විශේෂයෙන් හඳුනාගනු ලැබේ. කුරුසිය මත වැගිරුණු රුධිරය නම්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය තුළට ගෙන එන්නේ එයම වන අතර, එය අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක “mareh” දර්ශනයෙන් නිරූපිත වූ උන්වහන්සේගේ කාර්යයේ සංකේතයකි. එම ඉතිහාසය, ශුද්ධස්ථානයත් සේනාවත් පාදෙන් මැඩ දමන බව නිරූපිත වූ විනාශකාරී බලවතුන් දෙදෙනා මඟින් දර්ශනය වූ අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක “chazon” දර්ශනයේ ඉතිහාසය සමඟ එකිනෙකට බැඳී ඇත.
මිලර්ගේ සිහිනයෙහි මැණික් ලෙස නිරූපණය කරන ලද සත්යයන් සූර්යයා මෙන් දීප්තිමත්ව බැබළුණ නමුත්, ඒවා අසම්පූර්ණව පැවතුණි. අවසාන දවස්වලදී, මධ්යරಾತ್ರි හඬ අකුරක් අකුරක් ලෙස නැවත ප්රකාශ කරනු ලබන කල, එම මැණික් ම “දූලි-බුරුසු මිනිසා” විසින් නව, වඩා විශාල පෙට්ටිය තුළට දමනු ලබනු ඇත; එවිට ඒවා මුලින් තිබූ දීප්තියට වඩා දසගුණයකින් වැඩියෙන් බැබළෙනු ඇත. ඒවා අවසාන මධ්යරાત્રි හඬ පණිවිඩයේ පරීක්ෂාව බවට පත්වෙයි. එම මැණික්, හබක්කුක් විසින් අනාවැකි කථනය කරනු ලැබූ සාක්ෂි දෙදෙනා විසින්, විශේෂයෙන් පුවරු ලෙස හඳුනාගනු ලැබූහ. 1843 සහ 1850 පුරෝගාමී සටහන්-පුවරු දෙකෙහි පුවරු දෙක “පේළිය මත පේළිය” ලෙස එකිනෙකට මත තබන විට, මිලර්ගේ මැණික් විශේෂයෙන් හඳුනාගනු ලබන අතර, එසේ කිරීමේදී එම මැණික් අවසාන මධ්යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි.
මෙම චාට් දෙකෙහි ඇති සත්යයන්ගෙන් බොහොමයක් 1844ට පෙර ඉටුවූ අනාවැකි නිරූපණය කරයි; දානියෙල්ගේ සත් වන සහ අට වන අධ්යායයන්හි මෘගයන් හඳුනාගැනීම ද ඒ අතර වේ. දානියෙල් දෙවන අධ්යායයේ රූපයද නිරූපිතය. එම දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නේ රෝමයද, නැතහොත් ඇන්ටියෝකස් එපිෆනීස්ද යන තර්කයද එහි ඇත. පළමු බලාපොරොත්තුභංගයද, හබක්කුක්ගේ සහ දස කන්යාවන්ගේ ප්රමාද කාලයද එහි ඇත. තෙවන දූතයාගේ පැමිණීමද එහි ඇත; එසේම ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයද ඇත. “දෛනිකය” යන්න අන්යදේවවාදයේ සංකේතයක් ලෙසද එහි ඇත. එසේම, නියත වශයෙන්ම ඉස්ලාමයේ වියෝග තුනද එහි ඇත. ඒවා එකට ගෙන බැලූ විට, යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා අනාවැකිමය සත්යයක් මුද්රාභ්රෂ්ට කරන විට සිදුවන “දැනුම වැඩිවීම” පිළිබඳ නිරූපණයක් මෙම චාට්වලින් දක්වයි.
1798 දී අන්තකාලයේදී මුද්රා ඉවත් කරනු ලැබූ අනාවැකිමය දැනුමට සංකේත වූ උලායි ගංගාවේ දර්ශනය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම අවසානයට ළං වන මෙම අවස්ථාවේදී, විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයේ නව, වඩා විශාල පෙට්ටිය තුළ ඇති මැණික් සම්පූර්ණ කිරීමට වර්ධනය වූ එම දැනුම සමඟ සම්බන්ධව, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය තුළ අසම්පූර්ණව තිබූ මිලරයිට් සත්යයන් අපි නැවත සලකා බලමු. ඒවායින් සමහරක් අසම්පූර්ණ තත්ත්වයකින් තැබුණේ මිලරයිට්වරු ජීවත් වූ ඉතිහාසකාලය හේතුවෙනි; තවත් සමහරක් අසම්පූර්ණව තැබුණේ තුන්වන දූතයාගේ ඉදිරියට ගමන් කරන ආලෝකය සමඟ ගමන් කිරීමට ප්රතික්ෂේප කළ අයගේ අකීකරුකම නිසාය.
අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියටත් පවත්වාගෙන යන්නෙමු.
“දෙවියන් වහන්සේ පණිවිඩයක් සමඟ යවා ඇති අය මනුෂ්යයන් පමණක් වෙති; එහෙත් ඔවුන් දරාගෙන යන පණිවිඩයේ ස්වභාවය කුමක්ද? දෙවියන් වහන්සේ ඔබෙන් කැමති කරනු ලබන්නේ කුමක්දැයි විමසා නොසිටි බැවින්, ඔබ එම අවවාදයන්ගෙන් හැරී යාමට හෝ ඒවා සුළුකොට ගණන් කිරීමට ධෛර්යවත් වන්නෙහිද? දෙවියන් වහන්සේ කථා කරන, උච්ච ලෙස හඬ නගා කිසිවක් ඉතිරි නොකරන මනුෂ්යයන් කැඳවන සේක. දෙවියන් වහන්සේ මේ කාලයට තමන්ගේ කාර්යය ඉටු කිරීම සඳහා තම දූතයන් උත්ථාන කරවා ඇත. සමහරු ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම පිළිබඳ පණිවිඩයෙන් හැරී, එය ගෙනෙන මනුෂ්යයන් හා ඔවුන්ගේ අසම්පූර්ණකම් විවේචනය කිරීමට ගොස් ඇත; මක්නිසාද ඔවුන් සත්යයේ පණිවිඩය, අපේක්ෂා කළ හැකි සියලු අලංකාරමය කරුණාව හා මැනවින් මැදුරැල්ලෙන් යුතුව නොකියන බැවිනි. ඔවුන් තුළ අධික උනන්දුවක් ඇත, ඔවුන් අතිශයින්ම ගැඹුරු ප්රාණවත්භාවයකින් යුක්ත වෙති, ඔවුන් අතිශයින්ම නිර්භීත නිශ්චිතත්වයෙන් කථා කරති; එබැවින් බොහෝ වෙහෙසට පත් හා පීඩිත ආත්මයන්ට සුවයත් ජීවනයත් සැනසිල්ලත් ගෙන එන පණිවිඩය යම් ප්රමාණයකින් බැහැර කරනු ලැබේ. මක්නිසාද බලපෑමක් ඇති මනුෂ්යයන් දෙවියන් වහන්සේ පවසා ඇති දේට විරුද්ධව තමන්ගේම හදවත් වසාගෙන, තමන්ගේම කැමැත්ත උඩ නැගී තබන ප්රමාණයටම, ආලෝකයත් ජීවදායක බලයත් සඳහා දිගුකාලයක් ආශාවෙන් බලා සිටිමින් යාච්ඤා කරමින් සිටි අයගෙන් එම ආලෝක කිරණ ඉවත් කර දැමීමට ඔවුහු උත්සාහ කරති. ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම සේවකයන්ට විරුද්ධව ප්රකාශ කරන ලද සියලු කටුක, උඩඟු, උපහාසාත්මක වචන, තමන්වහන්සේටම විරුද්ධව ප්රකාශ කළ ඒවා ලෙස සටහන් කර ඇත.”
“තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය අවබෝධ කරනු නොලැබේ; එහි මහිමයෙන් පෘථිවිය ආලෝකවත් කරන්නාවූ ආලෝකය, එහි වර්ධමාන මහිමය තුළ ගමන් කිරීමට ප්රතික්ෂේප කරන්නන් විසින් ව්යාජ ආලෝකයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. සිදු කළ හැකිව තිබූ කාර්යය, ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය නිසා, සත්යය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් විසින් නොකළව තබා දමනු ලැබේ. සත්යයේ ආලෝකයට විරුද්ධව සිටින ඔබෙන් අපි බැගෑපත් ව ඉල්ලා සිටිමු, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මාර්ගයෙන් ඉවත්ව සිටින ලෙස. ස්වර්ගයෙන් එවනු ලැබූ ආලෝකය පැහැදිලි හා අචල කිරණවලින් ඔවුන් මත බබළන ලෙස ඉඩ දෙන්න. මේ ආලෝකය ඔබ වෙත පැමිණ ඇති ඔබ, එය ඔබ භාවිතා කරන ආකාරය ගැන දෙවියන්වහන්සේ විසින් වගකීමකට පත් කර ඇත. අසන්නට අකමැති වන අය වගකියනු ලැබේ; මක්නිසාද සත්යය ඔවුන්ගේ අතළඟට ගෙන එනු ලැබ තිබුණත්, ඔවුහු තම අවස්ථා හා වරප්රසාද හෙළා දැමූහ. දේවීය ප්රමාණපත්ර දරාගෙන යන පණිවිඩ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වෙත යවනු ලැබ ඇත; යහපත්කමෙන් හා සත්යයෙන් පූර්ණවූ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මහිමය, මහාත්මය, ධර්මිෂ්ඨකම ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇත; සියලු දෙනාගේ හෘදයන් පක්ෂපාතයෙන් වසා නොතිබුණේ නම්, ඔවුන් සියල්ලන් ආකර්ෂණය කරගැනීම පිණිස, යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ ඇති දේවත්වයේ පූර්ණත්වය අලංකාරයෙන් හා මනහරත්වයෙන් අප අතර ප්රකාශ කරනු ලැබ ඇත. දෙවියන්වහන්සේ අප අතර ක්රියා කර ඇති බව අපි දනිමු. ආත්මයන් පාපයෙන් ධර්මිෂ්ඨකම වෙත හැරෙනු අපි දැක ඇත්තෙමු. පසුතැවුණු අයගේ හෘදයන් තුළ ඇදහිල්ල නැවත ජීවමාන වීම අපි දැක ඇත්තෙමු. ශුද්ධ කරනු ලැබ තම මාර්ගයේ ගිය කുഷ්ඨරෝගීන් මෙන්, එකම කෙනෙකු පමණක් දෙවියන්වහන්සේට මහිමය දීමට ආපසු පැමිණියාක් මෙන් අපිද වන්නෙමු ද? එසේ නොව, උන්වහන්සේගේ යහපත්කම ගැන කියමු; හෘදයෙන්ද, ලේඛණයෙන්ද, හඬෙන්ද දෙවියන්වහන්සේව ප්රශංසා කරමු.” Review and Herald, May 27, 1890.