බයිබලීය අනාවැකිවල රාජ්යයන් පිළිබඳ අවසාන නිරූපණය හමුවන්නේ එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේය. එම පරිච්ඡේදයේ, තුන්වන වාක්යයේ, යොහන්ව “කාන්තාරයට” ගෙන යනු ලබන්නේ, “බොහෝ ජලයන්” මත හිඳින, “පෘථිවියේ රජවරුන්” සමඟ “කාමක්රියාව” කළ අනාවැකියේ “මහ වේශාව” පිළිබඳ විනිශ්චය දේවදූතයා විසින් යොහන්ට පෙන්වනු පිණිසය.
තොරණ හත තිබූ දූතයන් සත්වරුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් පැමිණ මට කථා කොට මෙසේ කීවේය: මෙහි එන්න; බොහෝ ජලයන් මත හිඳින මහාවේශ්යාවට පැමිණෙන විනිශ්චය මම නුඹට පෙන්වන්නෙමි. ඇය සමඟ පොළොවේ රජවරුන් වේශ්යාකාරකම් කළෝය; ඇගේ වේශ්යාකාරකමේ මුද්රාරසයෙන් පොළොවේ වාසය කරන්නෝ මත්කරනු ලැබූහ. එවිට ඔහු ආත්මයෙන් මාව කාන්තාරයට ගෙන ගියේය. එහි මම අපහාස නාමයන්ගෙන් පිරුණු, හිස් සතක්ද අං දහයක්ද ඇති රතු පැහැති මෘගයෙකු මත හිඳින ස්ත්රියක් දුටුවෙමි. එළිදරව් 17:1–3.
යොහන්ගේම වචන අනුව, “වනාන්තරය” යනු ක්රි.ව. 538 සිට 1798 දී අවසානයේ කාලය දක්වා පැවති පාප්වරුන්ගේ පාලනයේ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටය.
තවද ඒ ස්ත්රිය වනයට පලා ගියාය; එහි දෙවියන් වහන්සේ විසින් ඇය සඳහා සූදානම් කරන ලද ස්ථානයක් තිබුණේය, එහිදී ඔවුහු ඇය පෝෂණය කරන පිණිස දහස් දෙසිය හැට දවසක්. … තවද ඒ ස්ත්රියට මහත්වූ ගරුඩ පක්ෂියෙකුගේ පියාපත් දෙක දෙන ලද්දේ, ඇය වනයට, තම ස්ථානයට, සර්පයාගේ මුහුණ ඉදිරියෙන් දුරස්ව, එක කාලයක්ද, කාල දෙකක්ද, අර්ධ කාලයක්ද යන කාලය පුරා පෝෂණය ලබන පිණිස පියාසර කිරීමටය. එළිදරව් 12:6, 14.
ආත්මයෙන්, යොහන් පාප්තන්ත පාලනයේ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටකට ගෙන යනු ලැබීය. එම වසර යෙසබෙල්, ආහබ් සහ එලියාගේ ඉතිහාසය අතරතුර පැවති අවුරුදු තුනහමාරක නියඟයෙන් පූර්වඡායාගත කර තිබුණි. එම වසර 1798 දී පාප්තන්තය තම මාරක තුවාලය ලැබෙන තුරු පවතින්නට නියමිතව තිබුණි; මන්ද, එය පළමු උදහස අවසානයේ සිදුවීමට “තීරණය කරනු ලැබූ” දෙයක් වූ බැවිනි. එම පළමු උදහස නම්, පිළිමාරාධනාව සහ පාප්තන්තවාදය යන විනාශක බල දෙක මඟින් ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව මත ගෙන එන ලද යුද්ධයේ අවසානයයි. මෙම සියලු කරුණු මෑත ලිපිවල ඉදිරිපත් කර ඇත.
“මහා වේශ්යාව” යන්න, යෙසායා සඳහන් කළ තීරයේ වේශ්යාව ය; ඇය සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක්, එනම් “එක් රජෙකුගේ දවස්” තුළ අමතක කරනු ලැබිය යුතු වූවාය. එක්සත් ජනපදයේ ඉතිහාසය යනු, බයිබල් අනාවැකියේ පළමු රාජධානිය වූ බබිලෝනියේ පාලන සමය තුළ වූ වහල්කම් අවුරුදු හැත්තෑවෙන් පූර්ව සංකේතගත කර තිබූ, එම සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවේ ඉතිහාසය ය. එම ඉතිහාසය තුළ තීරයේ මහා වේශ්යාව අමතක කරනු ලැබිය යුතු වූවාය. එම ඉතිහාසයේ අවසානයේ ඇය සිහිපත් කරනු ලැබ, නැවත වරක් පිටතට ගොස් තම ගී ගයමින්, මෙසේ භූමියේ රජවරුන් සමඟ ව්යාභිචාරය කළ යුතු වූවාය. යොහන් ආත්මිකව පාප් පාලනයේ ඉතිහාසය තුළට ගෙන යනු ලැබුවේ, පාප් බලයේ විනිශ්චය දැකීමටය. ව්යාභිචාරය කළ පූජකයෙකුගේ දුවක පිළිබඳ විනිශ්චය වූයේ, ඇය ගින්නෙන් දහනය කරනු ලැබිය යුතු බවයි.
යම් පූජකයෙකුගේ දියණියක් වේශ්යාචාරයෙන් තමන් අපවිත්ර කරගන්නේ නම්, ඇය තම පියා අපවිත්ර කරයි; ඇය ගින්නෙන් දවා දැමිය යුතුය. ලෙවී කථාව 21:9.
අවසාන මහ වසංගත සතෙන් එකක් වගුරුවූ දූතයන්ගෙන් එක් දූතයෙකු විසින් යොහන්ට දෙන ලද මහා වේශ්යාවගේ විනිශ්චය පිළිබඳ දර්ශනයේදී, ඇය ගින්නෙන් දවාදමනු ලැබූ බව ප්රකාශ විය.
තවද, මෘගයා මත ඔබ දුටු අං දසය, ඒවා වේශ්යාවට වෛර කරනු ඇත; ඇය ශූන්යව හා නග්නව කරනු ඇත; ඇයගේ මාංසය කා දමනු ඇත; සහ ඇය ගින්නෙන් දවා හරිනු ඇත. එළිදරව් 17:16.
මහා වේශ්යාව වාඩි වී සිටින ජලයන් යනු ලෝකයේ ජනතාව ය; එක්සත් ජනපදය, එම මහා වේශ්යාවද වන මෘගයාට නමස්කාර කිරීමට මුළු ලෝකයම රවටන විට, ඔවුන් ඇගේ අධිකාරියට යටත් කරනු ලැබේ. එවිට එක්සත් ජනපදය, එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකියේ නිරූපිත රජවරුන් දස දෙනා අතර ප්රමුඛතම රජු බවට පත්වෙයි; මෙම රූපක නිරූපණයේදී, ඉන්පසුව ඇය සියලු රජවරුන් සමඟද එම ක්රියාව ඉෂ්ට කරන නමුත්, වේශ්යාව සමඟ වේශ්යාකම කළ ප්රථම රජුව එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරයි.
බොහෝ රජවරුන්ගෙන් පළමු රජු ආහාබ් විසින් නිරූපිතය; ඔහු ථියාතිරා සභාවේ යෙසබෙල් ලෙස නිරූපිත වූ මහ වේශ්යාව සමඟ විවාහ වී සිටියේය. යෙසබෙල්ගේ (මහ වේශ්යාවගේ) විනිශ්චය, එක්සත් ජනපදයේ බලයෙන් සභා-රාජ්ය සන්ධානයකට බලහත්කාරයෙන් ගෙන එනු ලබන දස රජවරුන් විසින් ඉටු කරනු ලැබේ. එම රජවරු, වේශ්යාව කෙරෙහි ඔවුන්ගේ ද්වේෂය තිබිය දීත්, පාප්වරුන්ගේ පාලන අධිකාරිය ලෝකය පාලනය කිරීමට (ජලයන් මත හිඳීමට) ඉඩ දීමට එකඟ වන්නෝය.
නුඹ දුටු අං දහය නම් තවමත් රාජ්යයක් නොලැබූ රජුන් දහදෙනෙකි; එහෙත් ඔව්හු මෘගයා සමඟ එක් පැයක කාලයක් රජුන් ලෙස බලය ලබති. මොවුහු එකම සිතක් ඇත්තෝය, තමාගේ බලයත් ශක්තියත් මෘගයාට දෙන්නෝය. මොවුහු බැටළුපිල්ලාව සමඟ යුද්ධ කරනු ඇත, එහෙත් බැටළුපිල්ලා ඔවුන් ජයගනු ඇත; මක්නිසාද ඔහු ස්වාමිවරුන්ගේ ස්වාමියාය, රජුන්ගේ රජාය; ඔහු සමඟ සිටින්නෝ කැඳවනු ලැබූවෝද, තෝරාගනු ලැබූවෝද, විශ්වාසවන්තවෝද වෙති. එවිට ඔහු මට මෙසේ කියයි: “නුඹ දුටු, වේශ්යාව හිඳින ජලයන් නම් ජනයාද, සමූහයෝද, ජාතීහුද, භාෂාවෝද වෙති. නුඹ දුටු මෘගයා මත වූ අං දහය, ඔව්හු වේශ්යාවට වෛර කරනු ඇත, ඇය පාළු කර නිරුවත් කරනු ඇත, ඇගේ මාංසය කනු ඇත, ඇය ගින්නෙන් දවා දමනු ඇත. මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ කැමැත්ත සම්පූර්ණ කිරීමටත්, එකඟ වීමටත්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචන ඉටු වන තෙක් තමන්ගේ රාජ්යය මෘගයාට දීමටත් ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ තැබූසේක. නුඹ දුටු ස්ත්රිය නම් පොළොවේ රජුන් මත ආධිපත්යය පවත්වන ඒ මහා නගරයයි.” එළිදරව් 17:12–18.
“රාජවරු දසදෙනා” (එක්සත් ජාතීන්), සැබවින්ම පාප් පදවියට ද්වේෂ කරති; එහෙත් ලෝකය එහි වැඩි වැඩිවෙමින් යන විපත්තිවලින් ගළවාගැනීම පිණිස වූ නිෂ්ඵල බලාපොරොත්තුවකින්, තත්ත්වයන්ගේ බලපෑමෙන් තමන්ගේ අල්පකාලීන රාජ්යය පාප්වාදී බලයට භාර දීමට ඔවුන් බලකරනු ලැබෙති. ඇගේ වංචාව ඔවුන් අවබෝධ කරගන්නා විට, ලේවී කථාවේ ව්යවස්ථාව සම්පූර්ණ වීම පිණිස ඇය ගින්නෙන් දවාලන උපකරණය බවට ඔවුහු පත්වෙති.
“රැජවරු දස දෙනා” දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාව මත ඔවුන් ගෙන එන පීඩනය මඟින් “බැටළුපැටවා සමඟ යුද්ධ කරති.”
ජාතීන් කුමක් නිසා කෝපයෙන් උද්දාම වෙත්ද? ජනතාව ව්යර්ථ දෙයක් කුමක් නිසා සිතතිද? භූමියේ රජවරු තමන්ම නැඟී සිටිති; පාලකයෝ එක්ව උපදේශ කරති; ස්වාමීන්වහන්සේටත්, ඔහුගේ අභිෂේකලත් තැනැන්වහන්සේටත් විරුද්ධව මෙසේ කියති: “අපි ඔවුන්ගේ බැඳීම් කඩමු, ඔවුන්ගේ රැහැන් අපෙන් ඉවතලමු.” අහස්මැද වැඩසිටින තැනැන්වහන්සේ සිනාසෙන සේක; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් නින්දාවට ලක් කරන සේක. එවිට උන්වහන්සේ තම උදහසින් ඔවුන්ට කථා කරන සේක; තම දැඩි ක්රෝධයෙන් ඔවුන් කලබලයට පත් කරන සේක. ගීතාවලිය 2:1–5.
පෘථිවියේ රජවරුන් විසින් පාපාධිපත්යය උදෙසා සිදු කරනු ලබන පීඩනය, ක්රිස්තුස් වහන්සේට එරෙහිව කුරුසියෙහිදී ද සිදු කරන ලද්දේය.
නුඹගේ සේවක දාවිත්ගේ මුඛයෙන් මෙසේ වදාළ තැනැත්තාණෝය: ජාතීහු කෙරෙහි කෝපයෙන් උවදුරු කළේ මක්නිසාද? ජනතාව නිෂ්ඵල දේ සිතූයේ මක්නිසාද? පොළොවේ රජවරු නැගී සිටියෝය, ආධිපතීහු ස්වාමීන්වහන්සේටත් උන්වහන්සේගේ ක්රිස්තුස්වහන්සේටත් විරුද්ධව එකට රැස්වූයෝය. මක්නිසාද නුඹ අභිෂේක කළ නුඹගේ ශුද්ධ පුත්රයාණන් වන යේසුස්ට විරුද්ධව, සැබැවින්ම හෙරොද්ද, පොන්තියුස් පිලාත්තුද, අනෙකුත් ජාතීන් සහ ඉශ්රායෙල් ජනතාවද එකට රැස්වූයේය; නුඹගේ හස්තයත් නුඹගේ උපදේශයත් කලින් නියම කළ දේ සිදු කිරීමටය. ක්රියා 4:25–28.
ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කුරුසියෙහි ඇණගැසීමේදී උන් වහන්සේට විරුද්ධව නැගී සිටි “පෘථිවියේ රජවරු” යනු, උන් වහන්සේගේ ජනතාවට පීඩා කිරීම මගින් නැවතත් බැටළු පැටවාට විරුද්ධව යුද්ධ කරන එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ “රජවරු දසදෙනා” නියෝජනය කරයි. කුරුසිය අසලදී, එම රජවරු ක්රිස්තුස් වහන්සේ “වට කරගත්” “දුෂ්ටයන්ගේ සභාව” වූහ; අවසාන දවස්වල උන් වහන්සේගේ ජනතාව සම්බන්ධයෙන්ද ඔවුන් එය නැවත කරති.
බල්ලෝ මා වටකරගෙන සිටිති; දුෂ්ටයන්ගේ සභාව මා වටලාගෙන ඇත; ඔව්හු මාගේ අත්ද දෙපාද සිදුරු කළහ. මාගේ සියලු ඇට මට ගණන් කළ හැක; ඔව්හු මා දෙස බලා නෙත් යොමා සිටිති. ඔව්හු මාගේ වස්ත්ර තමන් අතර බෙදාගෙන, මාගේ උඩුකය වස්ත්රය පිණිස කූඩු දැමූහ. ගීතාවලිය 22:16–18.
මහා වේශ්යාව මත විනිශ්චය ගෙනෙන එම රජවරු දසදෙනා ඇය ගින්නෙන් දවා දමති; මන්ද, ඇය යාජකයෙකුගේ දියණියක් යැයි ප්රකාශ කරන වේශ්යාවකි. එම රජවරු “බල්ලන්” ලෙසද නිරූපණය කර ඇත; එම රජවරු දසදෙනා මහා වේශ්යාව ගින්නෙන් දවා දැමීම පමණක් නොව, “ඇගේ මාංසය කනු” ඇත. ඉසෙබෙල්ගේ මරණය සිදු වූයේ ඇය බිත්තියෙන් පහළට විසි කර පොළොව මත විසිරී ගිය විටය; පසුව බල්ලෝ පැමිණ ඇගේ මාංසය කෑහ.
යේහු යෙස්රෙයෙල්ට පැමිණි කල, යෙසෙබෙල් ඒ පිළිබඳව ඇසුවාය; එවිට ඇය තම මුහුණ අලංකාර කරගෙන, තම හිස සරසාගෙන, කවුළුවකින් පිටත බලා සිටියාය. යේහු දොරටුවෙන් ඇතුල් වන විට, ඇය කීවාය: “තම ස්වාමියා මැරූ සිම්රිට සමාදානය තිබුණේද?” එවිට ඔහු තම මුහුණ කවුළුව දෙසට ඔසවා, “මාගේ පක්ෂයේ සිටින්නේ කවුද? කවුද?”යි කීවේය. එවිට නපුංසකයන් දෙදෙනෙකු හෝ තිදෙනෙකු ඔහු දෙස බැලූහ. ඔහු කීවේය: “ඇය පහළට දමන්න.” එවිට ඔව්හු ඇය පහළට දමූහ; ඇගේ රුධිරයෙන් කොටසක් බිත්තිය මතත් අශ්වයන් මතත් විහිදී ගියේය; ඔහු ඇය පාද යටට තලා දැමුවේය. ඔහු ඇතුළට පැමිණි පසු, කෑම බීම ගෙන, “දැන් ගොස් මේ ශාපලත් ස්ත්රිය බලා, ඇය සොහොන් කරන්න; මක්නිසාද ඇය රජුගේ දියණියකි”යි කීවේය. එවිට ඔව්හු ඇය සොහොන් කිරීමට ගියෝය; නමුත් ඇගෙන් හිස්කබලත්, පාදත්, අත්වල තලයෝත් හැර අන් කිසිවක් සොයාගත නොහැකි විය. එබැවින් ඔව්හු ආපසු පැමිණ ඔහුට දන්වා සිටියෝය. ඔහු කීවේය: “මෙය යෙහෝවාගේ වචනයය, ඔහු තම සේවක තිෂ්බීය එලියා මඟින් පවසා, ‘යෙස්රෙයෙල් ප්රදේශයේදී බල්ලෝ යෙසෙබෙල්ගේ මාංසය කනු ඇත; යෙසෙබෙල්ගේ මළකඳ යෙස්රෙයෙල් ප්රදේශයේ කෙතේ මතුපිට ගොම මෙන් වනු ඇත; එවිට ඔව්හු “මේ යෙසෙබෙල්ය”යි නොකියනු ඇත’යි කියා ඇත.” 2 රාජාවලිය 9:30–37.
එක්සත් ජාතීන් වන දස රජවරුන්, ඔවුන්ගේ ප්රධාන රජු එක්සත් ජනපදය වන අතර, ගින්නෙන් ඇය දවා ඇගේ මාංසය කා දමමින් පාප් පදවිය මත විනිශ්චය ගෙන එනු ඇත. එම විනිශ්චයම දේවදූතයා යොහන්ට පෙන්වීමට පැමිණියේය; එසේ කිරීමට ඔහු යොහන්ව කාන්තාරයේ ඉතිහාසය තුළට ගෙන ගියේය, නමුත් කාන්තාරයේ ඉතිහාසයේ අහඹු ස්ථානයකට පමණක් නොව, එම කාල පරිච්ඡේදයේ අවසානය දක්වාමය. යොහන් දොළොස්සිය හැට අවුරුදු කාලයේ අවසානයේ තබා තිබුණේය යන්න පැහැදිලිය; මක්නිසාද, ඔහු ස්ත්රිය දකින විට, ඇය පීඩාකාරක ලේයෙන් දැනටමත් මත්ව සිටි අතර, වේශ්යාවන්ගේ මව ලෙසද දැනටමත් හඳුනාගෙන තිබුණාය.
එවිට ඔහු ආත්මයෙන් මා වනයට ගෙන ගියේය. එහිදී මම අපහාසාත්මක නාමවලින් පිරුණු, හිස් හතක්ද අං දහයක්ද ඇති, රතු පැහැති මෘගයෙකු මත වාඩි වී සිටින ස්ත්රියක් දුටුවෙමි. ඒ ස්ත්රිය ජාම්බුල සහ රතු වර්ණ වස්ත්රයෙන් සැරසී, රන්, මණික්ය හා මුතු වලින් අලංකාර කරගෙන, තම අතෙහි ස්වර්ණමය පාත්රයක් දරා සිටියාය; එය ඇගේ වේශ්යාචාරයේ පිළිකුල්කම්වලින් හා අපවිත්රතාවයෙන් පිරී තිබුණේය. ඇගේ නළල මත නාමයක් ලියා තිබුණේය: රහස, මහත් බබිලෝනිය, වේශ්යාවන්ගේද පෘථිවියේ පිළිකුල්කම්වලද මාතාව. තවද මම ඒ ස්ත්රිය ශුද්ධවන්තයන්ගේ ලෙයින්ද, යේසුස්ගේ සාක්ෂිකරුවන්ගේ ලෙයින්ද මත් වී සිටින බව දුටුවෙමි. ඇය දුටු කල මම මහත් විස්මයෙන් පුදුමයට පත් වුණෙමි. එළිදරව් 17:3–6.
තීර්හි වේශ්යාස්ත්රිය, එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත “මහත් වේශ්යාස්ත්රිය” ද වන ඇය, නැවත වරක් තම ගීත ගායනා කරමින් පොළොවේ රජවරුන් සමඟ වේශ්යාචාරය කරන කාලය පැමිණෙන තුරු අමතක කරනු ලැබීමට නියමිතව තිබුණාය.
1950ට පෙර ප්රකාශිත කීර්තිමත් ඕනෑම ශබ්දකෝෂයක්ම එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ රතු පැහැති වස්ත්රයෙන් සැරසී සිටින ස්ත්රිය රෝමානු කතෝලික සභාවට සංකේතයක් බව සඳහන් කරයි; එහෙත් අද ලෝකය කතෝලික සභාව ක්රිස්තියානි සභාවක් යැයි සිතයි. ලෝකය ඇය සැබෑයෙන්ම කවුරුන්ද යන්න අමතක කර ඇත.
යොහන් ඇය දුටු අවස්ථාවේ අඳුරු යුගවල පීඩාකාරක පීඩනය අවසානයට පැමිණ තිබුණේය; මන්ද ඇය ශුද්ධවන්තයන්ගේ රුධිරයෙන් දැනටමත් මත් වී සිටියාය. ස්වභාවික දෙය ආත්මික දෙය නිරූපණය කරයි; මනුෂ්යයෙකු මත් වන්නේ ඔහු බීම පාන කළ පසුය, පෙර නොවේ.
1798 ට ශතවර්ෂ ගණනාවකට පෙර කතෝලිකත්වයෙන් වෙන්ව ගිය ප්රොටෙස්තන්තයන්, 1798 වන විටත් නැවත කතෝලික සංගමය වෙත යාත්රාව ආරම්භ කර තිබූහ; මක්නිසාද ඇය “ව්යාභිචාරිනියන්ගේ මව” ලෙස හඳුනාගනු ලැබූ බැවිනි. යොහන් ඇය දුටු විටත් ආශ්චර්යයට පත් වූ විටත්, පූර්වයෙන් ඇගේ සංගමයෙන් වෙන්ව සිටි සභා දැනටමත් නැවත පැමිණ තිබුණි. එබැවින් යොහන් 1798 වර්ෂයට ගෙන යන ලද්දේ, එහිදී මහත් වේශ්යාස්ත්රිය දැනටමත් ක්රිස්තියානුවන් මිලියන ගණනාවක් ඝාතනය කර තිබූ අතර, යුස්ටිනියානු 533 වර්ෂයේදී ඇය සභාවන්ගේ මූලික ප්රධානියා බව හඳුන්වා දුන් පරිදි, ඇය සභාවන්ගේ ශීර්ෂය යැයි කළ අහංකාර ප්රකාශය පිළිගැනීමට පෙර ප්රොටෙස්තන්ත සභා දැනටමත් වශීකර තිබුණි.
1798 වන වසරේ ප්රවාචනික දෘෂ්ටිස්ථානයෙන්, දේවදූතයා එවිට යොහන්ට බයිබල් ප්රවාචනයේ රාජ්යයන්ගේ අවසාන නිරූපණය ඉදිරිපත් කළේය.
එවිට දූතයා මට කීවේය: “නුඹ අචම්බයට පත් වූයේ මක්නිසාද? මම නුඹට ස්ත්රියගේ රහසත්, ඇය වහන් කරගෙන යන, සිරස් සතක්ද අං දසයක්ද ඇති මෘගයාගේ රහසත් කියා දෙන්නෙමි. නුඹ දුටු මෘගයා කලින් සිටියේය, දැන් නැත; එහෙත් අගාධයෙන් නැඟී විනාශයට යන්නේය. ලෝකයේ පදනම තැබූ දා සිට ජීවනයේ පොතේ නම් ලියා නොතිබූ, පොළොවේ වාසය කරන්නෝ, කලින් සිටි, දැන් නැති, එහෙත් සිටින මෘගයා දැක අචම්බයට පත් වන්නෝය. මෙහි ප්රඥාව ඇති මනස වේ. සිරස් සත නම් ස්ත්රිය හිඳින කඳු සතය. තවද රජවරු සත්දෙනෙක් සිටිති; පස්දෙනෙක් වැටී ගොස්ය, එක්කෙනෙක් සිටියි, අනෙක්කෙනා තවම පැමිණ නැත; ඔහු පැමිණි කල, ඔහු සුළු කාලයක් පමණක් පවතින්නට ඕනෑය. කලින් සිටි, දැන් නැති මෘගයාම අටවැන්නාය; ඔහු සත්වරුන්ගෙන් එක්කෙනෙකි, එහෙත් විනාශයට යන්නේය. නුඹ දුටු අං දහය නම්, තවම රාජ්යයක් නොලැබූ රජවරු දසදෙනෙකි; එහෙත් ඔව්හු මෘගයා සමඟ එක පැයකට රජවරුන් ලෙස බලය ලබති.” එළිදරව් 17:7–12.
දානියෙල්ගේ හත්වන හා අටවන පරිච්ඡේදයන්හි පහසුවෙන් හඳුනාගත හැකි පරිදි, බයිබල් අනාගතවාක්යයෙහි මෘගයෙකු යනු රාජ්යයකි. දූතයා යොහන්ට ඉදිරිපත් කරන්නේ මෘගයාගේත් මෘගයා මත සවාරිය කරන ස්ත්රියගේත් අභිරහසයි. මෘගයා මත සිටින ස්ත්රිය පෘථිවියේ රජුන් සමඟ වේශ්යාකම් කරන මහත් වේශ්යාවය. ඇය යෙසබෙල්ය; ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයා ආහබ්ය.
එබැවින් පුරුෂයෙකු තම පියාද තම මවද අත්හැර තම භාර්යාවට ඇලී සිටින්නේය; ඔවුන් දෙදෙනා එක මාංසයක් වන්නෝය. උත්පත්ති 2:24.
පුරුෂයෙකු පුරුෂයෙකුය, ස්ත්රියෙකු ස්ත්රියෙකි; එහෙත් එකට ඔව්හු එක මාංසයක් වෙති. මෘගයාගේ අභිරහස නම් එය සභාව හා රාජ්යය යන දෙකේ සංයෝගයක් වීමය; එනම්, ස්ත්රිය (සභාව) හා මෘගයා (රජවරුන්) යන දෙක එක් රාජ්යයක් වන සංයෝගය වන අතර, එය කොටස් දෙකකින් සමන්විතය. රාජ්යකාර්යය හා සභාකාර්යය එකට සංයුක්ත වී, එහි සම්බන්ධතාවය මත ස්ත්රිය පාලනය කරමින් සිටීම, “මෘගයාගේ රූපය” ය. යොහන්ට පෙන්වනු ලබන්නේ මෘගයා විසින් උසුලාගෙන යන ස්ත්රිය වන අතර, එසේ වන්නේ එම සම්බන්ධතාවය මත පාලනය ඇය සතු බැවිනි.
තවද නුඹ දුටු ස්ත්රිය නම්, භූමියේ රජවරුන් කෙරෙහි රාජ්ය කරන්නේයාවූ ඒ මහත් නගරයය. එළිදරව් 17:18.
එකට ගත් කල, මෘගයා සහ ස්ත්රිය එක් රාජ්යයක් (එක මාංසයක්) නියෝජනය කරති; නමුත් දූතයා මහ වේශ්යාව සහ භූමියේ රජවරුන් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය අවධාරණය කරයි. “තිබූ, දැන් නොමැති” එම “මෘගයා,” “අගාධයෙන් නැගී, විනාශයට යන්නාවූ,” භූමියේ වාසය කරන අය “විස්මයට පත්ව පසුපස යන්නාවූ” දෙය නම්, මහ වේශ්යාවගේ මාරාන්තික තුවාලය සුව කළ විට ඇති පාප් පදවියයි. ඇය “තිබූයේ” බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්යය ලෙසය; එහෙත් 1798 දී ඇයට මාරාන්තික තුවාලයක් ලැබෙන බව “නියම කරනු ලැබී” තිබුණි.
යොහන් ආත්මිකව 1798 වර්ෂයට ගෙන යනු ලැබූ කල, ඇය මෘගයෙකු “නොවීය”; එහෙත් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වන සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑව අවසන් වීමේදී ඇගේ මාරක තුවාලය සුව කරන කල, ඇය නැවතත් “වෙයි”—ජීවමානව, තම ගීත ගායනා කරමින්, වේශ්යාචාරය සිදු කරමින්, ක්රිස්තියානින් ඝාතනය කරමින්.
දහත්වන පරිච්ඡේදය බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්යයන් පිළිබඳ අවසාන ඉදිරිපත් කිරීම වන අතර, එබැවින් එය බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්යයන් පිළිබඳ පළමු සඳහන් කිරීම සමඟ එකඟ විය යුතුය. එම රාජ්යයන් පිළිබඳ පළමු සඳහන් කිරීම දානියෙල්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ දක්නට ලැබේ; එය, දර්ශනය ලියවීමටත් පුවරුවල පැහැදිලිව සටහන් කිරීමටත් යන හබක්කුක්ගේ ආඥාව ඉටු කිරීමක් වූ සටහන් පුවරු දෙකෙහිම නිරූපණය කර ඇත.
බයිබලීය අනාවැකිවල දානියෙල්ගේ රාජ්යයන් පිළිබඳව දෙවන, හත්වන හා අටවන පරිච්ඡේදවල නිරූපිත අර්ථය සම්බන්ධයෙන් මිලේරයිට්වරු නිවැරදි වූහ; එහෙත් ඔවුන්ගේ අවබෝධය අසම්පූර්ණ විය. දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ මිලර්ගේ මණික්යය අවසාන දිනවල දසගුණයක් වඩා දීප්තිමත් ලෙස බැබළෙයි, මක්නිසාද එය බයිබලීය අනාවැකිවල රාජ්යයන් පිළිබඳ පළමු සඳහන පමණක් නොව, අටවැනියා සත්වරුන්ගෙන් යන්නාය යන එළිදරව්වෙහි පළමු සඳහන ද හඳුනා දෙන එකක් ලෙස පිළිගනු ලබන බැවිනි. යේසුස් වහන්සේ සෑම විටම යම් දෙයක අවසානය යම් දෙයක ආරම්භය මගින් දෘශ්යමාන කරවයි.
සියලුම අනාගතවක්තෘවරු අන්තිම දවස් පිළිබඳව කථා කරති; එළිදරව් 17හි යොහන්, “තිරිසනා” “පැවති, දැන් නැත; එහෙත් අගාධයෙන් නැගීවි, විනාශයට යන්නට ඇත” යැයි ඉදිරිපත් කරන විට, අවසාන භූමික රාජ්යය හඳුනා දෙයි. එම තිරිසනා “අගාධයෙන්” නැගී එයි; එය “සාතන්ගේ බලයේ නව ප්රකාශනයක්” සඳහා වූ සංකේතයකි.
“‘ඔවුන්ගේ සාක්ෂිය අවසන් කළ කල [අවසන් කරමින් සිටින කල].’ ගෝණි ඇඳුම් පැළඳගෙන අනාවැකි ප්රකාශ කිරීමට නියමිත වූ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ කාලය 1798 දී අවසන් විය. ඔවුන් අඳුරෙහි තම කාර්යය අවසන් වීම කරා සමීපව සිටියදී, ‘අගාධයෙන් නැඟී එන මෘගයා’ ලෙස නිරූපිත බලය විසින් ඔවුන්ට විරුද්ධව යුද්ධය කරනු ලැබීමට තිබුණි. යුරෝපයේ බොහෝ ජාතීන්හි, සභාව හා රාජ්යය තුළ පාලනය කළ බලයන් සියවස් ගණනාවක් පුරා පාප් පදවියේ මාධ්යයෙන් සාතන් විසින් පාලනය කරනු ලැබූහ. එහෙත් මෙහි සාතනික බලයේ නව ප්රකාශයක් දර්ශනයට ගෙන එනු ලැබේ.” The Great Controversy, 268.
දේවශාස්ත්රවේදීන්ගෙන් සමහරුන්, ප්රකාශිත වාක්ය පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “අගාධයෙන් නැගි එන මෘගයා” යනුවෙන් සඳහන් දේ එම පරිච්ඡේදය තුළ ප්රංශ විප්ලවයේ නාස්තිකවාදය ලෙස හඳුන්වා දෙන බැවින්, “අගාධය” යන ප්රකාශය නාස්තිකවාදයේ සංකේතයක් බව තර්ක කරනු ඇත. එහෙත්, ප්රකාශිත වාක්ය පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ ඉස්ලාමය “අගාධයෙන්” නැගි ආවේය, සහ ඉස්ලාමය නාස්තිකවාදය නොවේ. අගාධය සාතන්ගේ ප්රකාශනයක් නියෝජනය කරයි.
“මම ඔහුට පැවසුවෙමි: ස්වාමින්වහන්සේ දර්ශනයකින් මට පෙන්වා දුන්නේ, මැස්මරිසම් යනු යක්ෂයාගෙන්, අගාධ කුහරයෙන් පැමිණි දෙයක් බවත්, එය භාවිත කිරීමට දිගටම යෙදෙන අය සමඟ, ඉක්මනින්ම එහිම නැවත යනු ඇති බවත්ය.” Review and Herald, July 21, 1851.
“යක්ෂයා” වෙතින් වූ දෙයක් යනු “අගාධ කුහරයෙන්” වූ දෙයකි. එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ අගාධ කුහරයෙන් උද්භව වන මෘගයා විනාශයට යන බලය වන අතර, පොතෙහි නම් ලියා නොමැති අය ඔහු පසුපස විස්මයෙන් යනු ඇත. “විනාශය” යන්න සදාකාලික දඬුවම අදහස් කරන අතර, එය එළිදරව් පොතෙහි “ගිනි විල” ලෙස නිරූපණය කර ඇත; මෘගයා එයටම හෙළනු ලබයි.
එවිට ඒ මෘගයාද, ඔහු ඉදිරියෙහි අද්භූත ක්රියා සිදු කරමින් මෘගයාගේ ලකුණ ලබාගත් අයද ඔහුගේ රූපයට නමස්කාර කළ අයද ඒවා මගින් වංචා කළ බොරු අනාගතවක්තෘයාද, අල්ලාගනු ලැබූහ. ඔවුන් දෙදෙනාම ගන්ධකයෙන් දැවෙන ගිනි විලකට ජීවත්වම දමනු ලැබූහ. එළිදරව් 19:20.
දහතුන්වන අධ්යායෙහි, සහෝදරි වයිට් සෘජුවම පාප් පදවිය ලෙස හඳුනාදෙන, මුහුදෙන් නැඟී එන පළමු මෘගයා හඳුනාගනු ලැබේ. එම ඡේදයේදී ලෝකය පාප්මය මෘගයා අනුව විස්මයට පත්වෙයි.
ඔහුගේ හිස්වලින් එකක් මරණයට පත් වූවාක් මෙන් තුවාල වී තිබෙන බව මම දුටුවෙමි; එහි මාරක තුවාලය සුව විය; සහ මුළු ලෝකය මෘගයා අනුව ආශ්චර්යයෙන් පසු විය. එළිදරව් 13:13.
එළිදරව් පොතේ දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ “පෘථිවියෙහි වාසය කරන සියල්ලෝ විස්මයට පත් වන්නෝය” යයි සඳහන් කරන මෘගයා, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී පාප් පදවියේ මාරාන්තික තුවාලය සුව කරනු ලැබෙන විට ප්රකාශ වන සාතන්වහන්සේගේ බලයේ අවසාන ප්රකාශනයයි. දහහත් වන පරිච්ඡේදයේ ස්ත්රිය සහ ඇය සවාරිය කරන මෘගයා සම්බන්ධ සෑම අනාගතවාචක ලක්ෂණයක්ම, 1950ට පෙර ප්රකාශයට පත් වූ ශබ්දකෝෂ හඳුනා දුන් පරිදි, රෝම සභාවම හඳුන්වා දෙයි.
එළිදරව් පොතේ දාහතවන පරිච්ඡේදයේ මෘගයා, මෘගයාගේ රූපය වන සභාව හා රාජ්යය එක්වීමේ සංකේතයකි. හිස් හතක් සහ කොම්බ දහයක් ඇති මෘගයා, ස්ත්රිය සවාරිය කරන හා ඇය ආධිපත්යය පවත්වන, රජවරු දසදෙනාගෙන් සමන්විත රාජ්යය (එක්සත් ජාතීන්) ය. එම ස්ත්රිය, මහ බබිලෝනිය, වේශ්යායන්ගේ මව ලෙස හඳුන්වනු ලබන පාප්තන්ත්රයයි. මෙම සංකේත හඳුනාගැනීමෙන් පසුව, අපට 1798 වසර වෙත නැවත හැරිය හැක; එනම් බයිබලීය අනාවැකිවල රාජ්යයන් පිළිබඳ අවසාන නිරූපණය ලබාගැනීම සඳහා යොහන් ගෙනයනු ලැබූ ඉතිහාසයේ එම අවස්ථාව වෙතය.
අපි එම රාජධානികളും, දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ඒවා නිරූපණය කර ඇති ආකාරයත්, ඊළඟ ලිපියේදී විමසා බලන්නෙමු.
“ක්රියාකාරකම්වල වේදිකාව මත පැමිණි සෑම ජාතියකටම, ‘පරීක්ෂාකරු සහ ශුද්ධ තැනැත්තාගේ’ අරමුණ ඉටු කරන්නේද යන්න දැකගනු පිණිස, පෘථිවිය මත තම ස්ථානය අල්ලා සිටීමට ඉඩ දෙන ලදී. භවಿಷ්යවාණිය ලෝකයේ මහත් අධිරාජ්යයන් වූ—බාබිලෝනිය, මේදෝ-පර්සියාව, ග්රීසිය, සහ රෝමය—නැඟීමත් වැටීමත් අනුවර්තනය කර ඇත. මේ සියල්ල සමඟම, අඩු බලයක් ඇති ජාතීන් සමඟ වූ පරිදිම, ඉතිහාසය නැවත නැවතත් සිදු විය. එක් එක්කටම තම පරීක්ෂාවේ කාලය තිබුණි; එක් එක් අසාර්ථක විය; එහි තේජස මැලවී ගියේය; එහි බලය ඉවත්ව ගියේය; සහ එහි ස්ථානය තවත් එකක් විසින් අල්ලා ගනු ලැබීය.”
“ජාතීන් දෙවියන්වහන්සේගේ මූලධර්ම ප්රතික්ෂේප කළ අතර, එම ප්රතික්ෂේපය තුළින් තමන්ගේම විනාශය සකස් කරගත් නමුත්, ඔවුන්ගේ සියලු ක්රියාකාරකම් මධ්යයෙන්ම පාලනය කරමින් ක්රියාකරන දේවීය, අධිපති අරමුණ තවමත් ප්රකාශව පෙනීසිටියේය.” Education, 177.