2020 ජූලි 18 වන දින, දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දින ප්රතිසංස්කරණාත්මක චලනය සඳහා පළමු බලාපොරොත්තු භංගය පැමිණියේය. එය පසු වර්ෂාවෙහි ඉතිහාසයද, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ ඉතිහාසයද වන තුන්වන අහෝවේ ඉතිහාසය තුළ සලකුණු ලකුණක් විය. එම ඉතිහාසය ශුද්ධ ඉතිහාසයේ සෑම ප්රතිසංස්කරණාත්මක චලනයකින්ම නිරූපණය කර ඇත; තවද වඩාත් විශේෂයෙන් එය මිලෙරයිට් චලනයේ ඉතිහාසයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබීය; දස කන්යාවන්ගේ උපමාව මඟින්ද දෘශ්යමාන කරනු ලැබීය; එසේම එය සෑම අනාගතවක්තෘවරයෙකුම හඳුනා දක්වා ඇති අනාවැකිමය ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි.
2020 ජූලි 18 දින, මෙම චලනයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගය නියෝජනය කරයි; එබැවින් දස කන්යාවන්ගේ උපමාකථාවේද හබක්කුක් තුළද ප්රමාද කාලය පැමිණීම එය සලකුණු කරයි. මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී, ඔවුන්ගේ වැරදි ප්රකාශය වෙත ඔවුන්ව ගෙන ගිය ඒම සාක්ෂියම සත්ය දිනය හඳුනාගැනීමට භාවිත වූ බව දක්නට ලැබිණ. එවිට දස කන්යාවන්ගේ උපමාකථාවේ ප්රමාද කාලය වර්තමාන සත්යය ලෙස දක්නට ලැබිණ, සහ එම ප්රමාද කාලයම හබක්කුක් දෙකෙහි ප්රමාද කාලය විය. දස කන්යාවන්ගේ උපමාකථාව අකුරක්වත් වෙනස් නොව පුරාම නැවත සිදුවෙයි; එම යථාර්ථය හඳුනාදෙන්නේ බලාපොරොත්තුභංගයට සම්බන්ධ වූ අය පමණක් ඥානවන්ත හෝ මෝඩ කන්යාවක් වීමට අපේක්ෂකයන් වන බවයි.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින තුන්වන අහෝ පැමිණීමෙන් ලාඔදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ විශාල සමූහය පරීක්ෂා කරනු ලැබීය; 2020 ජූලි 18 දිනට අදාළ අසාර්ථක අනාවැකියද ඉක්මවා ගිය කල, මිලරිට් ඉතිහාසයේ ප්රොටස්තන්තයන් වූ පරිදිම, ලාඔදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයද රෝමය දෙසට අරමුණක් නොමැතිව නැවත පැතිර යාම සඳහා පසුබැසී ඉතිරි විය.
මිල්ලර්වාදින් ප්රමාද වන කාලය දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේ ඉටු වීම ලෙස හඳුනාගත්තා පමණක් නොව, හබක්කුක්හි දර්ශනය ප්රමාද වුවද ඒ සඳහා බලා සිටින ලෙස වූ ආඥාව එම අනාවැකිමය මාර්ගලකුණම බවද ඔවුහු දුටහ. එවිට හබක්කුක්, වැරදි අයුරින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබූවද පළමු බලාපොරොත්තු භංගය ජනිත කළ දර්ශනයම අවසානයේදී “කතා කරනු” ලබන දර්ශනය බව තහවුරු කරයි.
මක්නිසාද දර්ශනය තවම නියමිත කාලයක් සඳහාය; එහෙත් අවසානයේදී එය කතා කරනු ඇත, බොරුවක් නොකියනු ඇත. එය ප්රමාදවන්නාක් මෙන් පෙනුණත්, එය බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන්ම පැමිණෙනු ඇත, එය ප්රමාද නොවනු ඇත. හබක්කුක් 2:3.
පළමු බලාපොරොත්තුභංගය උපදවා දුන් පණිවිඩයම, අසන්නා අනාගතයේ නුදුරු කාලයකදී ඉටු වන බව හඳුනාගත යුතු වූ පණිවිඩය වූයේය; එහෙත් එය තවදුරටත් පළමු වැරදි ප්රකාශනයෙහි භාවිත කළ පූර්ව භාවිත වූ අනාවැකිමය තර්කයන් මත පදනම් වූ පණිවිඩයකි.
මිලේරයිට් ඉතිහාසයේදී පළමුවෙන්ම කලින් වූ ගිවිසුමේ ජනතාව පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ; ඉන් අනතුරුව නව ගිවිසුමේ ජනතාව පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ. එළිදරව් 10හි පළමු දූතයාත් එළිදරව් 14හි පළමු දූතයාත් (මන්ද ඔවුන් එකම දූතයාය) 1840 අගෝස්තු 11 දින පහළ වූ විට ප්රොටස්ටන්ට්වරුන් සඳහා එම පරීක්ෂාව ආරම්භ විය. ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාව අවසන් වූයේ පළමු බලාපොරොත්තු බිඳ වැටීමත් සමඟ සහ එළිදරව් 14හි දෙවන දූතයා පැමිණීමත් සමඟය.
මිලර්වාදී ඉතිහාසයේදී මිලර්වාදීන් සඳහා වූ පරීක්ෂාව ආරම්භ වූයේ පළමු බලාපොරොත්තුභංගයේදී දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමත් සමඟ වන අතර, සොහොයුරිය වයිට් විසින් දෙවන දූතයාට එක්වන දූතයන් සමූහයක් ලෙස නිරූපණය කරන මධ්යම රාත්රි හඬේ පැමිණීමත් සමඟ එය අවසන් විය. ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලය යටතේ, මධ්යම රාත්රි හඬේ පණිවිඩය හඳුනාගෙන එය පිළිගත් මිලර්වාදීන්, ඔවුන් වටා සියලු දෙසින් පැතිර වැටෙමින් තිබූ එම පණිවිඩය හඳුනා නොගත් මිලර්වාදීන්ගෙන් එවිට වෙන් කරනු ලැබූහ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, තුන්වන දූතයා පැමිණියේය; ප්රමාද වී තිබූ දර්ශනය එවිට කථා කළේය.
එක් ලක්ෂ හතළිස් හාරදහසක් මුද්රා කිරීමේ ඉතිහාසය තුළ, පළමුව පරම්පරානුගත ගිවිසුමේ ජනතාව පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ; ඉන්පසු නව ගිවිසුමේ ජනතාවය. එළිදරව් පොතේ දහඅටවන අධ්යායේ දූතයාගේ පළමු හඬත් එළිදරව් පොතේ දහහතරවන අධ්යායේ තුන්වන දූතයාත් (මන්ද ඔවුන් එකම දූතයාය) 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින අවතීර්ණ වූ කල, ලාඕදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය සඳහා එම පරීක්ෂාව ආරම්භ විය. ඔවුන්ගේ පරීක්ෂාව 2020 ජූලි 18 වන දින වූ අසම්පූර්ණත්වය සමඟ අවසන් විය.
තෙවන දූතයාගේ චලනය තුළ, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා වූ පරීක්ෂාව පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම පැමිණීමත් සමඟ ආරම්භ වූ අතර, මධ්යරාත්රි හඬ පණිවිඩය පැමිණීමත් සමඟ අවසන් වනු ඇත. ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලය යටතේ, දැන් මධ්යරාත්රි හඬ පණිවිඩය හඳුනාගෙන පිළිගන්නෝ, දැන් ඔවුන් වටා සියලු දිශාවලට වැටෙමින් පවතින බහුඅංශික පණිවිඩය හඳුනා නොගත් මෝඩයන්ගෙන් සහ දුෂ්ටයන්ගෙන් එවිට වෙන් කරනු ලැබෙති.
ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ දෙවන “හඬ” කථා කරයි; එය “ප්රමාදව” කථා කළ දර්ශනයද වේ. එය මහ හඬට “ඉදිමෙමින්” යන තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයද නියෝජනය කරයි.
මධ්යරාත්රියේ හඬ පෙර දූතයා සමඟ එක්වන බොහෝ දූතයන් ලෙස නිරූපිතය. මධ්යරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩය සම්පූර්ණ පණිවිඩයට දායක වන අංග කිහිපයකින් සමන්විත වන අතර, දූතයන් පණිවිඩයන්ගේ සංකේත වේ. මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ, සත්ය මධ්යරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩය එකට රැගෙන ඒම පිණිස මූලිකව පෙරමුණ ගත් තැනැත්තා ලෙස හඳුනාගනු ලැබුවේ Samuel S. Snow ය. එම ඉතිහාසයේ, මධ්යරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩය පිළිබඳ Snowගේ අවබෝධය කාල පරාසයක් පුරා වර්ධනය වූ බව හොඳින් ලේඛනගත කර ඇත.
එම ඉතිහාසය අකුරක්වත් වෙනස් නොව නැවත සිදුවෙමින් තිබේ; අවසාන මධ්යම රාත්රී හඬේ පණිවිඩය 2023 ජූලි මස අවසානයේ සිට ප්රසිද්ධියේ වර්ධනය වෙමින් තිබේ. එය සරලව ඉස්ලාම් පිළිබඳ පණිවිඩය පමණක් නොව, එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ පණිවිඩයද ඇතුළත් කරයි. එය පොළොවේ මෘගයාගේ අං දෙකම, මෘගයාගේ රූපයට සමාන්තර වන බැවින්, “මරණයක් සහ නැවත නැඟිටීමක්” හරහා ගමන් කරන බව වූ එළිදරව්වද ඇතුළත් කරයි; ඒ සමගම එම ඉතිහාසය තුළ “අටවැනියා හත්දෙනාගෙන් ය” යන අනාවැකි ප්රහේලිකාවද සම්පූර්ණ කරයි. එය “සැඟවුණු ඉතිහාසය” යන සත් ගර්ජනාවලට සම්බන්ධ එළිදරව්වන්ද ඇතුළත් කරයි; ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වර” යන සත්යය, 1989දී කාලයේ අවසානයේ මුද්රාව ඉවත් කරන ලද සත්යයන් සමඟ, මිලර්ගේ ඉතිහාසයේ සියලු සත්ය එකට වියන නූල බවට එළිදරව් කරනු ලබන අතර, එසේම ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබූ “ගල” “කෝණයේ ප්රධාන ගල” බවට පත්වීමේ අනාවැකි ප්රහේලිකාවද එය ඉටු කරයි. ගීතිකාකාරයා මෙය මෙසේ කියයි:
ගොඩනගන්නන් විසින් ප්රතික්ෂේප කරන ලද ගල කෙළවරේ ප්රධාන කොණගල බවට පත් වී ඇත. මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්රියාවය; එය අපගේ ඇස්වලට අරුම පුදුමය. මෙය ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් සෑදූ දවසය; අපි එහි ප්රීති වී ප්රමුදිත වන්නෙමු. ගීතාවලිය 118:22–24.
විලියම් මිලර් විසින් සොයාගත් ප්රථම “රත්නය” වූ “ගල” (රත්න ද ගල්ය) නම්, “යෙහෝවාහන්සේ සාදා ඇති දවස” ය. පෙර ලිපිවල පෙන්වා දී ඇති පරිදි, සබත් ආඥාවේ ව්යුහයත්, එහි වචනත්, ලෙවී කථාව විසිපස්වන පරිච්ඡේදයේ පිහිටුවා ඇති පරිශුද්ධ සත් චක්රයේ ව්යුහයට සමාන වේ. හත්වන දින විවේක ගැන්වීම, හත්වන අවුරුද්දේ දේශය විවේක ගැන්වීමේ පූර්ව රූපයක් වූ අතර, මේ ආඥා දෙක මේ ආකාරයෙන් සලකා බැලූ විට, බයිබල් අනාවැකියේ එක් දවසක් එක් අවුරුද්දක් නියෝජනය කරන බවට ඒවා සාක්ෂියක් සපයයි.
ලෙවී කථාව විසි හයේ ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ “සත් වරක්” වූ උදහස පිළිබඳ මිලර් ප්රකාශ කළ අවබෝධය “දවසක්” ලෙස නිරූපිත වන බවද ඒවා පෙන්වයි; මන්ද ස්වාමින්වහන්සේ සය දිනකින් ආකාශයත් පෘථිවියත් මැවූ සේම, සත් අවුරුදු වූ ශුද්ධ චක්රයද ස්ථාපිත කළ අතර, සත්වන දින විශ්රාම ගත් සේම නිශ්චිතවම එය කළ සේක.
යේසුස් වහන්සේ මිදිවත්ත පිළිබඳ උපමාව අවසන් කළ කල, උන්වහන්සේ පරිසිවරුන්ගෙන් ප්රශ්නයක් ඇසූසේක.
එබැවින් මිදිවත්තේ ස්වාමියා පැමිණෙන කල, ඔහු ඒ ගොවියන්ට කුමක් කරනු ඇත්දැයි? ඔවුහු ඔහුට කියූහ, ඔහු ඒ දුෂ්ට මිනිසුන් දුක්ඛිත ලෙස විනාශ කර, තම මිදිවත්ත වෙනත් ගොවියන්ට බාරදෙනු ඇත; ඔවුහු තම කාලවලදී ඒ වත්තේ පල ඔහුට දෙනු ඇත. යේසුස් ඔවුන්ට වදාළසේක, “ශුද්ධ ලියවිලි තුළ, ‘ගොඩනඟන්නන් ප්රතික්ෂේප කළ ගලම කෝණයේ ප්රධාන ගල වී තිබේ; මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්රියාවය, එය අපගේ ඇස්වලට අද්භූතය’ යනුවෙන් ඔබ කිසිදා කියවා නැද්ද? එබැවින් මම ඔබට කියමි, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යය ඔබගෙන් ඉවත් කර, එහි පල ගෙනෙන ජාතියකට දෙනු ලැබේ. තවද මේ ගල මත වැටෙන කවරෙකු වුවද බිඳී යනු ඇත; නමුත් එය කවරෙකු මත වැටේද, ඔහු කුඩු කර දමනු ඇත.” ප්රධාන පූජකයන් සහ පරිසිවරුන් ඔහුගේ උපමා අසා, ඔහු කථා කළේ තමන් ගැන බව ඔවුහු අවබෝධ කළහ. මතෙව් 21:40–45.
ද్రాక్షාවනය පිළිබඳ උපමාව යනු, පෙර තෝරාගනු ලැබූ ජනතාව අත්හැර දමනු ලැබීමත්, රාජ්යය නව තෝරාගනු ලැබූ ජනතාවකට දෙනු ලැබීමත් පිළිබඳ උපමාවයි. යේසුස් අනුව ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබූ “ගල” යනු, එය කෙසේ පිළිගනු ලබන්නේද යන්න අනුව, ගලවාගන්නාද නැතහොත් විනාශ කරන්නාද වන “ගල” ය. යේසුස් එය යොදාගත් සන්දර්භයේ “ගල” යනු බයිබලානුකූල සත්යයක් විය යුතුය; මන්ද එයට ධර්මිෂ්ඨ ඵල උපදවීමේ හැකියාව තිබේ, සහ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම පුරුෂයන් හා ස්ත්රීන් තුළ උපදවනු ලබන්නේ, ඔවුන් උන්වහන්සේගේ සත්ය වචනය පිළිගන්නා කල පමණි.
ඔවුන් ඔබගේ සත්යය මගින් ශුද්ධ කරනු මැනව; ඔබගේ වචනය සත්යයය. යොහන් 17:17.
“ගල” යනු පිළිගනු ලබන හෝ ප්රතික්ෂේප කරනු ලබන ධර්මෝපදේශයකි; යේසුස්වහන්සේ වචනය වන අතර, ක්රියා පොතෙහි පේතෘස් “ගල” ක්රිස්තුස්වහන්සේ බව හඳුන්වා දෙයි.
ඔබ සියල්ලෝද, ඉශ්රායෙල් සෙනඟ සියල්ලෝද, මෙය දැනගන්න: නාසරෙත්හි යේසුස් ක්රිස්තුස්ගේ නාමයෙන්ය—ඔබ විසින් කුරුසියට නැගූ, දෙවියන් විසින් මළවුන්ගෙන් නැඟිටවනු ලැබූ ඔහුගේ නාමයෙන්මය—මේ මනුෂ්යයා ඔබ ඉදිරියෙහි සුවපත් වූවෙකු ලෙස සිටින්නේ. ඔබ ගොඩනඟන්නන් විසින් නොසලකා හරින ලද ගල ඔහුය; එම ගලම කොණේ ප්රධාන ශිලාව බවට පත්ව තිබේ. අනෙක් කිසිවෙකු තුළ ගැළවීම නැත; මක්නිසාද, අප ගැළවිය යුතු වන ලෙස, මනුෂ්යයන් අතර දෙන ලද, අහස යට ඇති වෙනත් කිසි නාමයක් නැත. ක්රියා 4:10–12.
ඉන්පසු පළමු පේත්රස්හි ඔහු “ගල” යන සංකේතය තවදුරටත් ගැඹුරු කරයි; එහෙත්, ඔහු එය පෙර ගිවිසුම් ජනතාවක් ඉවතට ගමන් කිරීම හා නව තෝරාගත් ජනතාවක් තේරී පත්වීම යන එකම සන්දර්භය තුළම රඳවා ගනියි. ඔහු ප්රකාශ කරන පරිදි, “කලකට පෙර ජනතාවක් නොවූ නුමුත් දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවය; කරුණාව ලබා නොගත් නුමුත් දැන් කරුණාව ලබා ඇත.”
මනුෂ්යයන් විසින් නිරාකරණය කරනු ලැබූ නමුත් දෙවියන් වහන්සේ විසින් තෝරාගනු ලැබූ, අගනේ වූ ජීවමාන ගලක් වෙත පැමිණෙන ඔබත්, ජීවමාන ගල් මෙන්, ආත්මික ගෘහයක් ලෙසත්, ශුද්ධ පූජකත්වයක් ලෙසත් ගොඩනඟනු ලැබෙමින්, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කරණකොටගෙන දෙවියන් වහන්සේට ප්රියවන ආත්මික පූජා ඔප්පු කිරීමට සිටින්නහුය. එබැවින් ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි මෙසේද ඇතුළත් වී ඇත: “බලන්න, මම සියෝනෙහි ප්රධාන කොණගලක්, තෝරාගත්, අගනේ වූ ගලක් තබමි; ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කරන තැනැත්තා ලජ්ජාවට පත් නොවන්නේය.” එබැවින් විශ්වාස කරන ඔබට ඔහු අගනේය; එහෙත් අකීකරු වන්නන්ට, “ගොඩනඟන්නන් විසින් නිරාකරණය කළ ගලම කොණෙහි ප්රධාන ශිර්ෂය වී ඇත”; තවද, “පැකිලීමේ ගලක්ද, අපහාසයේ පර්වතයක්ද” යනුවෙන් ඇත. ඔව්හු වචනයෙහි පැකිලෙති, අකීකරු බැවිනි; ඒ සඳහාම ඔව්හු නියම කරනු ලැබුවෝය. 1 පේතෘස් 2:4–8.
පේත්රස් කලින් තෝරාගනු ලැබූ ජනතාව ගැන මෙසේ කියයි: “අකීකරු වන්නාවූ ඔවුන්ට, ගොඩනගන්නන් විසින් ප්රතික්ෂේප කළ ගලම කෝණයේ ප්රධාන ගල වූයේය; තවද පැකිලීමේ ගලක්ද, අපරාධකාරක පර්වතයක්ද විය; එනම් වචනයෙහි පැකිලෙන්නාවූ, අකීකරු වන්නාවූ ඔවුන්ටය. එයටද ඔවුහු නියම කරනු ලැබූහ.”
පදනමේ සෑම ශුද්ධ උපමාවකින්ම යේසුස් නිරූපණය කරනු ලැබේ.
මක්නිසාද යේසුස් ක්රිස්තුස් වන දමා ඇති අත්තිවාරම හැර වෙනත් අත්තිවාරමක් කිසිවෙකුට දමන්ට නොහැක. 1 කොරින්ති 3:11.
මිලර්වාදීන් තැබූ පදනම යුගයන්ගේ පර්වතය (ගල) වූය.
“අවවාදය පැමිණ ඇත: 1842, 1843, සහ 1844 දී එම පණිවිඩය පැමිණි දා සිට අප විසින් ගොඩනඟමින් ආ විශ්වාසයේ පදනම කලඹවන කිසිවක් ඇතුළුවීමට ඉඩ දිය නොහැක. මම මෙම පණිවිඩය තුළ සිටියෙමි; එදා සිට අද දක්වා, දෙවියන්වහන්සේ අපට දුන් ආලෝකයට විශ්වාසවන්තව, ලෝකය ඉදිරියේ සිටගෙන සිටිමි. දිනෙන් දින අපි උනන්දුවෙන් යුත් යාච්ඤාවෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ සෙවමින්, ආලෝකය සොයමින් සිටියදී අපගේ පාද තබනු ලැබූ වේදිකාවෙන් ඒවා ඉවත් කරගැනීමට අපි අදහස් නොකරමු. දෙවියන්වහන්සේ මට දුන් ආලෝකය මම අත්හරින බව ඔබ සිතනවාද? එය යුගයන්ගේ පර්වතය මෙන් විය යුතුය. එය මට දෙනු ලැබූ දා සිට මා මඟපෙන්වා ඇත.” Review and Herald, April 14, 1903.
යුගශිලාවට සමාන වූ මිලෙරයිට් පදනමේ කොටසක් බවට පත් වූ මිලර් විසින් සොයාගත් පළමු රත්නය නම් ලේවීකාව පොතේ විසිහය වන පරිච්ඡේදයේ “සත් වරක්” යන්නයි; එම “සත් වරක්” යන්න, මිලෙරයිට් පදනම ඉදිකර අවසන් කළ ඒ මිලෙරයිට් පුරෝගාමීන් විසින් පසෙකට දමනු ලැබූ පළමු මූලික සත්යය විය. මූලික ගල ප්රතික්ෂේප කළ යුත්තේ ඉදිකරන්නෝම වූහ. ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ පූර්වරූපයක් වන එම “ගල,” ස්වාමින්වහන්සේ සාදන ලද දවසද වෙයි; මන්ද උන්වහන්සේ සත්වන දවස විශ්රාම දවසක් ලෙසත්, සත්වන අවුරුද්ද දේශය විශ්රාම ගන්නා අවුරුද්දක් ලෙසත් නියම කළ බැවිනි. 1863 දී පදනම් ගල ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබුවේය, නමුත් එය අකීකරු වූවන්ට “කෝණයේ ප්රධාන ශිරස්ගල”ද “පැකිලීමේ ගල”ද කරනු ලැබිය යුතුය.
තුන්වන විපත්තියේ ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ප්රතිසංස්කරණ චලනය සඳහා වූ තේමාව වන අතර, එළිදරව් 18හි දූතයා අවතීර්ණ වූ විට, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම හෙළන ලද්දේදී, පරීක්ෂණ ක්රියාවලිය ආරම්භ විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” පැමිණීම බවට වූ අනාවැකිමය හඳුනාගැනීම පිළිබඳව ඇඩ්වෙන්ටිසම් නිහඬව සිටියේය. 2020 ජූලි 18 දින, එළිදරව් 11 වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා එම මහත් නගරයේ වීථිවලදී මරණයට පත් කරනු ලැබූ බැවින්, ඔවුන් පසුබැසී තබනු ලැබූහ. ඇඩ්වෙන්ටිසම්ගේ පරීක්ෂණය අවසන්ව තිබූ අතර, ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය හඳුනාගත් බව ප්රකාශ කළ අය සඳහා වූ පරීක්ෂණය ක්රියාත්මක වෙමින් තිබුණි.
2023 ජූලි මස අවසානය දක්වා වීථිවල මළව සිට තැබීමෙන් පසු, එම මළ වියළි අස්ථි එසකියෙල්ගේ පළමු පණිවිඩයෙන් පසුව අවදි කරනු ලැබීය. එසකියෙල්ගේ දෙවන පණිවිඩය වන්නේ තුන්වන අභාග්යයේ ඉස්ලාමයේ සුළං හතරේ පණිවිඩය වන අතර, එය ප්රමාද වූ දර්ශනයද, ඒ ව්යාපාරයේ මුළු කාලපරිච්ඡේදයේ තේමාවද වූ මධ්යරාත්රි හඬේ පණිවිඩය ක්රමිකව මුද්රා විවෘත වීම නියෝජනය කරයි. එවිට විවිධ සත්යයන් මුද්රා විවෘත කරනු ලැබූහ, මන්ද මධ්යරාත්රි හඬේ පණිවිඩය බහුවිධ පැතිකඩයන්ගෙන් යුත් පණිවිඩයක් නියෝජනය කරන බැවිනි. මළ වියළි අස්ථිවලට මුලින්ම මුහුණ දුන් සත්යය වන්නේ ලාඔදිකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය විසින් ප්රතික්ෂේප කළ පළමු සත්යය වන අතර, එය ලාඔදිකීයයෙන් ෆිලඩෙල්ෆියා වෙත සිදුවන සංක්රාන්තිය සලකුණු කරන සත්යය නියෝජනය කරයි.
සත්යයම මුද්රා තැබීමේ පණිවිඩය වන බැවින්, එය බුද්ධිමය වශයෙන්ද ආත්මික වශයෙන්ද ස්ථිරව පිහිටුවිය යුතුය. වීථියේ මරණයට පත් වී සිටි සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ කාලපරිච්ඡේදය “සත් වාර” විසිරී යාමේ සංකේතයක් බව හඳුනාගැනීම පමණක් ප්රමාණවත් නොවෙයි; ඒ සඳහා සත්යය අත්දැකීමෙන් යුක්තව පිළිගැනීමද අවශ්ය වේ.
1798 දී කාලයේ අවසානයේ මුද්රා විවෘත කරන ලද සත්යයන් නියෝජනය කරන මිලර්ගේ මැණික්, අන්තිම දවස්වල කන්යාවන් සඳහා පරීක්ෂාවක් බවට පත්වේ. “ආත්මිකව” සත්යයේ ස්ථිරව පිහිටීමේ අත්දැකීම මිලර්ගේ පළමු මැණික මගින් නියෝජනය කරනු ලබන අතර, සත්යයේ “බුද්ධිමය” වශයෙන් ස්ථිරව පිහිටීම තුන්වන විපතේ ඉස්ලාම් පණිවිඩය මගින් නියෝජනය කරනු ලැබේ. “සත් වරක්” මගින් නියෝජනය කරනු ලබන පසුතැවීම සහ පාපෝච්චාරණය සඳහා වන කැඳවීම, අතිශුද්ධස්ථානයෙහි ක්රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ එක්ව ක්රියාත්මක කරනු ලබන කාර්යයක් හඳුන්වා දෙන අතර, එය “mareh” දර්ශනය මගින් නියෝජනය කරනු ලබයි.
තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාමය පිළිබඳ “බුද්ධිමය” අවබෝධය “chazon” දර්ශනය මඟින් නියෝජනය කරනු ලැබේ; මුද්රා කරනු ලබන අය සඳහා ඒ දෙකම අවශ්ය වේ. 1863 දී, ලාඔදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ම් යෙරිකෝව නැවත ගොඩනැගීමට තෝරාගෙන, යෙරුසලම ප්රතිෂ්ඨාපනය කිරීමේ තම කාර්යය අත්හැර දැමීය. යෙරිකෝව සම්පත්සහිතභාවයේ සංකේතයක් වන අතර, එය ලාඔදිකීය අන්ධභාවයෙන්ද නියෝජනය කරනු ලැබේ.
“දේශයේ බලවත්ම කොටුගොඩවල් අතරින් එකක් වූ—විශාලත් ධනවත්ත් වූ ජෙරිකෝ නගරය—ඔවුන් ඉදිරියෙහි, එහෙත් ගිල්ගාල්හි තිබූ ඔවුන්ගේ කඳවුරෙන් සුළු දුරකින්, පිහිටා තිබුණි. උෂ්ණ කලාපයට අයත් ධනවත් හා විවිධ නිෂ්පාදනවලින් සම්පූර්ණ වූ සරු තැනිතලාවක සීමාවේ පිහිටා, විලාසිතාත්මක සුවපහසුව හා දුෂ්චාරිතාවයේ වාසස්ථාන වූ එහි මන්දිර හා දේවාල සමඟ, එම අහංකාර නගරය තමන්ගේ විශාල ප්රාකාරවල පසුබිමේ ඉශ්රායෙල්ගේ දෙවියන්ට එරෙහිව අභියෝගය ප්රකාශ කළේය. ජෙරිකෝ, විශේෂයෙන්ම සඳ දෙවඟන වූ අෂ්තරෝත්ට කැපව සිටි, පිළිම නමස්කාරයේ ප්රධාන ආසනවලින් එකක් විය. මෙහි කානානීයන්ගේ ආගමේ අති නීච හා අතිශය පිරිහුණු වූ සියල්ල එක්රැස් වී තිබුණේය. බෙත්-පේයෝර්හිදී තම පාපයේ භයානක ප්රතිඵල තවමත් මනසේ අලුත්ව තිබූ ඉශ්රායෙල් ජනතාවට, මේ අන්යාගම් නගරය දෙස බැලිය හැකිවූයේ පිළිකුලෙන් හා භීතියෙන් පමණි.” Patriarchs and Prophets, 487.
1863 දී ඔවුන් ජෙරිකෝව නැවත ගොඩනඟන විට ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්රතික්ෂේප කළ “ගල” යනු, අන්තිම දවස්වලදී සත්යය (මණිකය) වන “සත් වරක්”ය; එය “කෝණයේ හිස” බවට පත්වන්නේ, මන්ද එය මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ව්යාපාරය තුළ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ආරම්භයත්, එක්ලක්ෂ හතළිස්හාර දහසගේ ව්යාපාරය තුළ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ අවසානයත් එකට නූලෙන් ගැසෙන සත්යය වන බැවිනි. “සත් වරක්” වන ඒ මණිකය, “ස්වාමීන්වහන්සේ සෑදූ දවස” ද වෙයි, එමෙන්ම එය ක්රිස්තුස්වහන්සේම ද වෙයි; මන්ද උන්වහන්සේ වචනය වන අතර, උන්වහන්සේ “සත්යය” ද වන සේක. ඉස්ලාම් විෂයය යනු පෙර තෝරාගත් ජනතාවත් අලුත් තෝරාගත් ජනතාවත් යන දෙපක්ෂයේම පවිත්රීකරණය ඇතිකරන තේමාව වන අතර, ඒ ද්විත්ව පවිත්රීකරණය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, එනම් “නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ” ආරම්භ විය. එම දවසේ රැකවලුන්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ ද්රාක්ෂා වත්තේ උපමාව ප්රකාශ කළ විට උන්වහන්සේ ගායනා කළ එම ගීතයම ගායනා කළ යුතු වූහ. එක්ලක්ෂ හතළිස්හාර දහස මෝසෙස්ගේ ගීතය (“සත් වරක්”) ද, බැටළුපැටියාගේ ගීතය ද ගායනා කරති.
තවද, ගින්න සමඟ මිශ්ර වූ කාචමය මුහුදක් මෙන් වූ දෙයක් මම දුටුවෙමි. මෘගයා කෙරෙහිද, ඔහුගේ රූපය කෙරෙහිද, ඔහුගේ සලකුණ කෙරෙහිද, ඔහුගේ නාමයේ අංකය කෙරෙහිද ජය ලැබූවෝ, දෙවියන්වහන්සේගේ වීණා අතැතිව, එම කාචමය මුහුද මත සිටියහ. ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේගේ සේවක මෝසෙස්ගේ ගීතයද, බැටළු පැටවාණන්ගේ ගීතයද ගායනා කරමින් මෙසේ කියති: “සර්වබලධාරී ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්ස, ඔබවහන්සේගේ ක්රියා මහත්ය, ආශ්චර්යවත්ය; ශුද්ධවන්තයන්ගේ රජාණෙනි, ඔබවහන්සේගේ මාර්ග න්යායවත්ය, සත්යවත්ය.” එළිදරව්ව 15:2, 3.
“බැටළුවා” යනු මරාදමනු ලැබූ ක්රිස්තුස්වහන්සේය; උන්වහන්සේ මරාදමනු ලැබුවේ දෙදහස් පන්සිය විසි දිනවල මධ්යයේය. එසේ කරමින්, උන්වහන්සේ තම ජීවිතයත් රුධිරයත් පූජා කළ දේ (එහිදී උන්වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සේක) සහ ලෙවී කථාව විසිහයේ සඳහන් මෝසෙස්ගේ “උන්වහන්සේගේ ගිවිසුමේ විවාදය” එකට ගැටගසයි. මෝසෙස්ගේ හා බැටළුවාගේ ගීතය යනු අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ chazon හි ගීතයද, උන්වහන්සේගේ “පෙනී සිටීමේ” mareh හි ගීතයද වේ. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශන දෙක මඟින් නිරූපිත බුද්ධිමය හා ආත්මික අවබෝධයක ගීතයද එය වේ. එය විනිශ්චය කරනු ලබන හා ඉක්මවා යනු ලබන ගිවිසුම් ජනතාවක් පිළිබඳ ගීතයක් වන අතර, එම අතරතුර නව තෝරාගත් ජනතාවක් තෝරාගනු ලබති. තේරීම් ක්රියාවලිය, එබැවින් ඒ ගීතයද, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ විය.
යාකොබ්ගෙන් පැමිණෙන්නන් මුල් අල්ලන්නට ඔහු සලස්වන්නේය; ඉශ්රායෙල් මල් පිපෙන්නෝය, කොළිවෙන්නෝය, ලෝකයේ මුහුණ පලයෙන් පුරවන්නෝය. ඔහුට පහරදුන් අයට ඔහු පහරදුන් ලෙසම, ඔහු ඔහුට පහරදී ඇත්තේද? නැතහොත් ඔහු විසින් මරාදමනු ලැබූවන්ගේ මරණය අනුවම ඔහුද මරාදමනු ලැබුවේද? එය පිටතට පැන නැඟෙන කල, ප්රමාණයෙන් ඔබ එය සමඟ විවාද කරන සේක; නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ ඔහු තමන්ගේ රළු සුළඟ නවත්වන්නේය. එබැවින් මේකින් යාකොබ්ගේ අපරාධය ශුද්ධ කරනු ලැබේ; ඔහුගේ පාපය ඉවත් කිරීමේ සියලු ඵලය මෙයයි; ඔහු පූජාසනයේ සියලු ගල් කැබලි කර දමන ලද හුණුගල් මෙන් කරන කල, ආශේරා වෘක්ෂස්ථානත් රූපත් තවදුරටත් සිට නොගන්නෝය. එසේ වුවද, බලකොටු නගරය පාළුවට පත්වන්නේය, වාසස්ථානය අත්හැර දමා, කාන්තාරයක් මෙන් ඉතිරි කරනු ලබන්නේය; එහි පැටවා මේයන්නේය, එහිම ඔහු වැතිර, එහි අතු කොළ කාදමන්නේය. එහි ශාඛා වියළී ගිය විට, ඒවා කැඩී වැටෙනු ඇත; ගැහැණුන් පැමිණ ඒවා ගිනි තබන්නෝය; මක්නිසාද, මෙය අවබෝධයක් නැති ජනතාවකි; එබැවින් ඔවුන් සෑදූ තැනැත්තා ඔවුන් කෙරෙහි අනුකම්පා නොකරන්නේය, ඔවුන් රූපගත කළ තැනැත්තා ඔවුන්ට කරුණාව නොපෙන්වන්නේය. තවද ඒ දවසේදී, යෙහෝවා ස්වාමීන්වහන්සේ ගඟේ නාලාවෙන් මිසරයේ ඇළ දක්වා අස්වනු නෙළා වෙන්කර ගන්නා සේක, එවිට, අහෝ ඉශ්රායෙල් පුත්රයෙනි, ඔබ සැම එක් එක්කෙනා වශයෙන් රැස්කරනු ලබන්නහුය. තවද ඒ දවසේදී, මහත් හොරණෑව පිඹිනු ලබන්නේය; එවිට අෂ්ෂූර් දේශයේ විනාශ වීමට සූදානම්ව සිටියාවූවෝද, මිසර දේශයේ නෙරපනු ලැබූවෝද පැමිණ, යෙරුසලමේ පිහිටි ශුද්ධ කන්දෙහි යෙහෝවා ස්වාමීන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්නෝය. යෙසායා 27:6–13.
නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගත් විට, මෙම පදයන් 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනෙන් ආරම්භ වී ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය හඳුන්වා දෙයි. හයවන පදය, මූල බැඳ ගන්නා, එවිට පුෂ්පිත වී කොළ අංකුර දරන, අවසානයේ පොළොව ඵලයෙන් පුරවන ශාකයේ ආරම්භය හඳුන්වා දීමෙන්, සමස්ත ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි. පොළොව පුරවන එම ඵලය එසේ කරන්නේ “පැය” තුළදීය; එය ඉරිදා නීති අර්බුදයයි. එම කාලයේදී ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ඵලය තම ගබඩාවට රැස්කරගනිමින් සිටියදී, උන්වහන්සේ බැබිලෝනිය මත විනිශ්චය ද ගෙන එමින් සිටී. පොළොව ඵලයෙන් පුරවන කාලය තුළ සිදුවන එම විනිශ්චය සත්වන පදයේ නිරූපණය කරනු ලබන්නේ, මෙසේ ප්රශ්න දෙකක් අසන විටය: “ඔහුට පහර දුන් අයට ඔහු පහර දුන් ලෙස, ඔහු ඔහුට පහර දී තිබේ ද? නැතහොත්, ඔහු විසින් ඝාතනය කරනු ලැබූ අයගේ ඝාතනයට අනුව, ඔහුද මරා දමනු ලැබුවේ ද?”
ඉන්පසුව අටවන පදයේදී, පසු වැසිදා වැස්මේ ඉසීම “ප්රමාණයෙන්” යන ප්රකාශයෙන් සලකුණු කරනු ලැබේ. ශාක අංකුර ගැසීමට හේතු වන්නේ වැසිමය; එබැවින් පසු වැස්මේ ආරම්භය සලකුණු කරන විට, එය “අංකුර ගැසෙන විට ප්රමාණයෙන්” ආරම්භ වන බව සලකුණු කරනු ලැබේ. පසු වැස්ම ආරම්භ වන විට, එය “ප්රමාණයෙන්” වත්කරනු ලැබේ; මක්නිසාද අස්වැන්න සත්ය සහ අසත්ය යන දෙකේ මිශ්රණයක් නම්, එය ප්රමාණයකින් තොරව වත්කරනු නොලැබේ.
“සැබෑවෙන් පරිවර්තනය වූ සෑම ආත්මයක්ම, අනිත් අයව ද වැරදිවල අන්ධකාරයෙන් යේසුස් ක්රිස්තුස්ගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ අද්භූත ආලෝකය වෙත ගෙන එන්නට ඉතාමත් උද්යෝගයෙන් ආශාවෙන් සිටිනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ මහා ආත්ම වර්ෂාව, එනම් ඔහුගේ මහිමයෙන් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කරන ඒ වර්ෂාව, අප විසින් අත්දැකීමෙන් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ එක්ව වැඩකරන්නන් වීම යනු කුමක්දැයි දන්නා, ප්රබෝධමත් ජනතාවක් ඇති කරගන්නා තෙක් නොපැමිණෙන්නේය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවයට අප විසින් සම්පූර්ණ, සම්පූර්ණ හදවතින් කළ කැපවීමක් ඇති කල විට, දෙවියන්වහන්සේ තම ආත්මය මිනුමකින් තොරව වගුරුවා දමමින් එම සත්යතාව පිළිගන්නා සේක; එහෙත් සභාවේ විශාලතම කොටස දෙවියන්වහන්සේ සමඟ එක්ව වැඩකරන්නන් නොවන තාක්කල් එය සිදු නොවන්නේය. ආත්මාර්ථකාමය සහ ස්වයං-සුඛවිඳීම මෙතරම් පැහැදිලිව ප්රකාශ වන විට, ඒවා වචනවලට දැමුවහොත් කායින්ගේ එම පිළිතුර ප්රකාශ කරනු ඇති ආත්මයක් ප්රබල වන විට,—‘මම මාගේ සහෝදරයාගේ භාරකරු ද?’—දෙවියන්වහන්සේට තම ආත්මය වගුරුවා දමන්නට නොහැක. මේ කාලයට අදාළ සත්යය, සෑම දිසාවකම ඝනවීගෙන එන, සියලු දේවල අවසානය සමීප වී ඇති බවට සාක්ෂි දෙන ලකුණු, සත්යය දන්නා බව ප්රකාශ කරන අයගේ නිදා සිටින ශක්තිය අවදි කිරීමට ප්රමාණවත් නොවේ නම්, එවිට බැබළෙමින් තිබූ ආලෝකයට සමානුපාතික වූ අන්ධකාරය මේ ආත්මයන් අල්ලා ගනු ඇත. අවසාන ගණන් කිරීමේ මහත් දවසේදී ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියට ඉදිරිපත් කළ හැකි ඔවුන්ගේ උදාසීනත්වය සඳහා කිසිඳු හේතුසම්පන්න නිදහසක් හෝ සමාන පෙනුමක් වත් නොතිබෙනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ පවිත්ර සත්යයේ ආලෝකය තුළ ඔවුන් ජීවත් නොවූයේ, ගමන් නොකළේ, ක්රියා නොකළේ මන්ද යන්න පිළිබඳ ඉදිරිපත් කිරීමට කිසිඳු හේතුවක් නොතිබෙනු ඇත; එසේම, ඔවුන්ගේ හැසිරීම තුළින්, ඔවුන්ගේ අනුකම්පාව සහ උද්යෝගය තුළින්, පාපයෙන් අන්ධකාරමත් වූ ලෝකයකට සුවිශේෂයේ බලය හා යථාර්ථය ප්රතික්ෂේප කළ නොහැකි බව හෙළි කිරීමට ඔවුන් අසමත් වූයේ මන්ද යන්න පිළිබඳව ද කිසිඳු හේතුවක් නොතිබෙනු ඇත.” Review and Herald, July 21, 1896.
සහෝදරි වයිට් මෙම කොටස හඳුන්වන්නේ එළිදරව්වෙහි දූතයා අවතීර්ණ වන අවස්ථාව ලෙසය; මක්නිසාද ඇය මෙසේ කියයි: “දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ මහත් වැගිරීම, එහි මහිමයෙන් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කරන්නේය.” මෙම ලිපිවල අප බොහෝවිට උපුටා දැක්වූ වෙනත් කොටසක, “නිව්යෝර්ක්හි මහත් ගොඩනැගිලි” “බිඳ හෙළනු ලබන” විට, “එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ එක සිට තුන දක්වා වචන ඉටු වනු ඇත” යයි ඇය හඳුන්වා දුන්නාය.
අපි මෙම සිතිවිලි ඊළඟ ලිපියෙහිදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යමු.
දැන් මම මාගේ අතිප්රියතමයා ගැන, ඔහුගේ මිදිවත්ත සම්බන්ධයෙන් මාගේ ප්රියතමයාගේ ගීතයක් ගයන්නෙමි. මාගේ අතිප්රියතමයාට ඉතා සාරවත් කඳුගැටයක් මත මිදිවත්තක් තිබුණේය. ඔහු එය වටකර ආරක්ෂා කළේය, එහි ගල් ඉවත් කළේය, එය ඉතාමත් උතුම් මිදිවැල්වලින් රෝපණය කළේය, එහි මධ්යයේ කුලුනක් ගොඩනැඟුවේය, තවද එහි මිදි මිරිකන යන්ත්රයක්ද සෑදුවේය. එය මිදි ගෙන දෙයි කියා ඔහු බලා සිටියේය, නමුත් එය වනාන්තර මිදි ගෙන ආවේය. දැන් ඉතින්, යෙරුසලමේ වාසිකයිනි, යූදාහි මනුෂ්යයිනි, කරුණාකර මා හා මාගේ මිදිවත්ත අතර විනිශ්චය කරන්න. මාගේ මිදිවත්ත සඳහා, මා එහි නොකළ, තව කුමක් කළ හැකිව තිබුණේද? එය මිදි ගෙන දෙයි කියා මා බලා සිටියදී, එය වනාන්තර මිදි ගෙන ආවේ මන්ද? දැන් එසේනම්, මා මාගේ මිදිවත්තට කරනු ලබන දේ ඔබට කියන්නෙමි. එහි වැට ඉවත් කරන්නෙමි, එය කා දමනු ලබන්නේය; එහි තාප්පය බිඳ දමන්නෙමි, එය පාගා දමනු ලබන්නේය. මම එය පාළුවක් කර තබන්නෙමි. එය කප්පාදු කරනු නොලැබේ, එය හාරනුද නොලැබේ. එහි කටුබැඳි පැළෑටි හා කටු නැඟී එන්නේය. තවද එය මත වර්ෂාව නොවැස්සවන්නට මම වලාකුළු වලට අණ කරන්නෙමි. මක්නිසාද සෙනඟාධිපති ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත නම් ඉශ්රායෙල් ගෘහයය, ඔහුගේ ප්රියතම රෝපණය නම් යූදාහි මනුෂ්යයෝය. ඔහු විනිශ්චය බලා සිටියේය, නමුත් බලව, පීඩනයය; ධර්මිෂ්ඨකම බලා සිටියේය, නමුත් බලව, හඬා වැලපෙන කෑගැසීමය. යෙසායා 5:1–7.