දෙවියන් වහන්සේ කිසි කලෙකත් වෙනස් නොවන බැවින්, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය එහි සිව්වන පරම්පරාවේදී විනිශ්චය කරනු ලැබේ.
“‘එවිට ඔහු තම පසෙක ලේඛකයාගේ මසිඳු බඳුන තබාගෙන සිටි ලිනන් වස්ත්රධාරී මනුෂ්යයාට කැඳවා කීවේය; ස්වාමීන්වහන්සේද ඔහුට මෙසේ කීසේක: නගරයේ මැදින්, එනම් යෙරුසලමේ මැදින් ගොස්, එහි මැද සිදුකරනු ලබන සියලු පිළිකුල්කම් ගැන නෙත් අඳුරු වී උසුලමින් හඬන මනුෂ්යයන්ගේ නළල්වල ලකුණක් තබන්න. තවද අන් අය වෙත මාගේ ඇසෙන පරිදි උන්වහන්සේ මෙසේ කීසේක: ඔහුට පසුපසින් නගරය පුරා ගොස් පහර දෙන්න; ඔබගේ ඇස අනුකම්පා නොකරත්වා, දයාවද නොදක්වත්වා. මහල්ලන් සහ තරුණයන්, කන්යාවන්ද කුඩා දරුවන්ද ස්ත්රීන්ද සම්පූර්ණයෙන් මරන්න; එහෙත් ලකුණ ඇති කිසි මනුෂ්යයෙකු ළඟට නොපැමිණෙන්න; මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් ආරම්භ කරන්න. එවිට ඔවුහු ගෘහය ඉදිරියෙහි සිටි ප්රාචීන පුරුෂයන්ගෙන් ආරම්භ කළෝය.’”
“දෙව්ලෝක ශුද්ධස්ථානයේ කෘපාසනය අතහැර, පළිගැනීමේ වස්ත්ර අඳිමින්, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට දී ඇති ආලෝකයට ප්රතිචාර නොදැක්වූවන් මත විනිශ්චයන් තුළින් තම උදහස වගුරුවනු පිණිස යේසුස් වහන්සේ ඉක්මනින් පිටත්ව යාමට ආසන්නව සිටියි. ‘දුෂ්ට ක්රියාවක් සම්බන්ධයෙන් දඬුවම ඉක්මනින් ක්රියාත්මක නොකරන බැවින්, මනුෂ්ය පුත්රයන්ගේ හදවත දුෂ්ටකම කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම ඔවුන් තුළ පිහිටුවනු ලැබේ.’ ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් වෙත ප්රගट කළ ඉවසීමත් දිගුසහනයත් නිසා මෘදු වීම වෙනුවට, දෙවියන්වහන්සේට භය නොවන්නෝත් සත්යයට ප්රේම නොකරන්නෝත් තමන්ගේ දුෂ්ට මාර්ගයෙහි තම හදවත් තව තවත් දැඩි කරගනිති. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ දිගුසහනයටත් සීමා ඇත; බොහෝ දෙනෙක් මේ සීමාවන් අතික්රමණය කරමින් සිටිති. ඔව්හු කරුණාවේ සීමා ඉක්මවා ගොස් ඇත; එබැවින් දෙවියන්වහන්සේ මැදිහත් වී තමන්වහන්සේගේ ගෞරවය ස්ථිර කරවිය යුතුය.”
අමෝරීවරුන් ගැන ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ‘සිව්වන පරම්පරාවේදී ඔවුන් නැවත මෙහි පැමිණෙන්නෝය; මක්නිසාද අමෝරීවරුන්ගේ අපරාධය තවම සම්පූර්ණ වී නැත.’ මේ ජාතිය තමන්ගේ රූපවාහකත්වයත් දූෂිතභාවයත් නිසා ප්රකටව සිටියද, ඔවුන්ගේ අපරාධයේ කුසලානය තවම පිරී අවසන් වී නොතිබුණි; එබැවින් ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කරන ලෙස දෙවියන්වහන්සේ අණ නොකළ සේක. ජනතාවට පැහැදිලි ආකාරයෙන් දේවීය බලය ප්රකාශ වී ඇති බව දැකගැනීමට තිබුණේය, එසේ ඔවුන්ට නිදහසට කරුණක් නොතිබෙන පිණිසය. කරුණාබර මැවුම්කරු සිව්වන පරම්පරාව දක්වා ඔවුන්ගේ අපරාධය ඉවසා සිටීමට කැමති වූ සේක. ඉන්පසු, යහපත් පැත්තට කිසි වෙනසක් දක්නට නොලැබුණහොත්, උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ඔවුන් මත වැටීමට නියමිතව තිබුණි.
“අනන්ය දෝෂරහිත නිවැරදිභාවයෙන් යුක්ත අනන්ත තැනැත්තා තවමත් සියලු ජාතීන් සමඟ ගිණුමක් පවත්වාගෙන යයි. ඔහුගේ කරුණාව පසුතැවිල්ලට කැඳවීම් සමඟ පිරිනමනු ලබන අතරතුර, මේ ගිණුම විවෘතව පවතිනු ඇත; එහෙත්, දෙවියන් වහන්සේ නියම කළ යම් ප්රමාණයකට එහි සංඛ්යා ලඟා වූ විට, ඔහුගේ උදහසේ සේවාව ආරම්භ වෙයි. ගිණුම වසා දැමෙනු ලබයි. දේවීය ඉවසීම නිමාවට පත්වෙයි. ඔවුන්ගේ පක්ෂයෙන් තවදුරටත් දයාව ඉල්ලා සිටීමක් නොමැත.”
“අනාගතවක්තෘවරයා යුගයන් හරහා දුරින් නෙත් යොමා බලමින්, මේ කාලය තම දර්ශනය ඉදිරියෙහි ප්රදර්ශිතව තිබෙන බව දුටුවේය. මේ යුගයේ ජාතීන් අසමසම කරුණාවන්ගේ ප්රාප්තිකාරයෝ වී සිටියහ. ස්වර්ගයේ ආශීර්වාදයන් අතරින් අතිශය උතුම් වූ දේවල් ඔවුන්ට දී තිබුණි; එහෙත් වැඩිවූ අහංකාරය, ලෝභකම, මූර්තිපූජාව, දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ අවමානය, සහ පහත් වූ කෘතඥතාහීනකම ඔවුන්ට විරුද්ධව ලියා තිබේ. ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති තම ගිණුම ඉක්මනින් වසා දමමින් සිටිති.”
“එහෙත් මාව කම්පා කරවන්නේ, ඉතා මහත් ආලෝකයත් වරප්රසාදත් ලැබූ අය පවා පවතින අධර්මයෙන් අපවිත්ර වී ඇති බවය. ඔවුන් වටා සිටින අධර්මිෂ්ඨයන්ගේ බලපෑමට යටත්ව, සත්යය ප්රකාශ කරන අය අතරින් බොහෝ දෙනෙක් පවා ශීතල වී, දුෂ්ටකමේ බලවත් ප්රවාහයෙන් පහළට ගෙන යනු ලැබ සිටිති. සත්ය භක්තියත් ශුද්ධකමත් මත සර්වසාමාන්යයෙන් හෙළන ලද නින්දාව, දෙවියන් වහන්සේ සමඟ සමීප ලෙස එක්ව නොසිටින අය, උන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව පිළිබඳ තම ගෞරවය අහිමි කිරීමට හේතු වේ. ඔවුන් ආලෝකය අනුගමනය කරමින් හෘදයෙන් සත්යයට කීකරු වූයේ නම්, මෙසේ එය අවඥා කර අත්හැර දමන කල, මෙම ශුද්ධ වූ ව්යවස්ථාව ඔවුන්ට තවත් අතිශය අගනා වූවක් ලෙස පෙනෙන්නට තිබුණි. දෙවියන් වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව පිළිබඳ අගෞරවය තව තවත් ප්රකාශිත වන්නාක් මෙන්, එය පාලනය කරන අය සහ ලෝකය අතර සීමා රේඛාව වඩාත් පැහැදිලි වෙයි. දේව ආඥා කෙරෙහි ඇති ප්රේමය, එක් පන්තියක අතර, අනෙක් පන්තියක තුළ ඒවා කෙරෙහි ඇති අවමානය වැඩිවන්නාක් මෙන් වැඩි වේ.
“අර්බුදය ඉක්මනින් ළං වෙමින් පවතී. වේගයෙන් ඉහළ යන සංඛ්යාත රූපයන් දෙවියන්වහන්සේගේ සංචාරණයේ කාලය ආසන්නයෙන්ම පැමිණ ඇති බව පෙන්වයි. දඬුවම් කිරීමට මන්දගාමී වුවද, එසේ තිබියදීත් උන්වහන්සේ දඬුවම් කරන සේක, එයත් ඉක්මනින්මය. ආලෝකයේ ගමන් කරන අය ළඟා වන භයානකත්වයේ ලකුණු දකිති; එහෙත් ඔවුන් විනාශය ගැන නිශ්චලව, අකණගාටුවෙන් බලා සිටිය යුතු නැත, ‘සංචාරණයේ දවසේදී දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව ආවරණය කරන සේක’ යන විශ්වාසයෙන් තමන්ම සැනසෙමින්. එය එසේ නොවේ. අන්යයන් ගළවා ගැනීම සඳහා උන්වහන්සේගේ උපකාරය පිණිස ශක්තිමත් ඇදහිල්ලකින් දෙවියන්වහන්සේ දෙස බලා, උත්සාහයෙන් කටයුතු කිරීම තමන්ගේ යුතුකම බව ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතුය. ‘ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්යයෙකුගේ ක්රියාකාරි උණුසුම් යාච්ඤාව බොහෝ ප්රයෝජනවත් වේ.’”
“දේවභක්තියේ මුහුනු මුලාව සම්පූර්ණයෙන්ම තම බලය අහිමි කර නැත. සභාවේ අනතුරත් අධෝවසාදයත් අතිශයින් වැඩිවන කාලයේදී, ආලෝකය තුළ ස්ථිරව සිටින කුඩා පිරිස, දේශය තුළ සිදුකරනු ලබන පිළිකුල්කම් ගැන සුසුම්ලමින්ද හඬා වැලපෙමින්ද සිටින්නෝය. එහෙත් විශේෂයෙන්ම ඔවුන්ගේ යාච්ඤා සභාව වෙනුවෙන් උද්ගත වන්නේ, එහි සාමාජිකයන් ලෝකයේ රීතිය අනුව හැසිරෙන බැවිනි.
විශ්වාසවන්ත මේ සුළු පිරිසගේ ආත්මාර్థවත් ප්රාර්ථනා නිෂ්ඵල නොවනු ඇත. ස්වාමීන් වහන්සේ පළිගන්නෙකු ලෙස ඉදිරියට පැමිණෙන කල, විශ්වාසය එහි පවිත්රභාවයෙන්ම ආරක්ෂා කරගෙන, ලෝකයෙන් කැළැල් නොලබා තමන්වම රැකගත් සියල්ලන්ගේ ආරක්ෂකයෙකු ලෙසද ඔහු පැමිණෙනු ඇත. ඔවුන් උන්වහන්සේ වෙත දිවා රෑ කෑගසමින් යාච්ඤා කරන නමුත්, උන්වහන්සේ ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් දිගුකාලයක් ඉවසන බැවින්, තමන්ගේම තෝරාගත් අය වෙනුවෙන් පළිගන්නා බව දෙවියන් වහන්සේ වාග්දානය කර ඇත්තේ මේ කාලයේදීය.
“ආඥාව මෙයයි: ‘නුවර මැදින්, එනම් යෙරුසලමේ මැදින් යන්න; එහි මැද සිදු කරනු ලබන සියලු අපවිත්ර ක්රියා ගැන සුසුම්ලමින්ත් හඬමින්ත් සිටින මනුෂ්යයන්ගේ නළල් මත ලකුණක් තබන්න.’ මේ සුසුම්ලන, හඬන අය ජීවනයේ වචන ප්රකාශ කරමින් සිටියෝය; ඔව්හු තරවටු කළෝය, උපදෙස් දුන්නෝය, හා අයැද සිටියෝය. දෙවියන් වහන්සේට අගෞරව කරමින් සිටි සමහරු පසුතැවිලි වී උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම හදවත් නමවාගත්තෝය. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ඉශ්රායෙලයෙන් ඉවත්ව ගොස් තිබුණේය; බොහෝ දෙනෙක් තවමත් ආගමික ආචාරවිධි පවත්වාගෙන ගියද, උන්වහන්සේගේ බලය හා සන්නිධානය නොතිබුණේය.” Testimonies, volume 5, 207–210.
මෙම උද්ධරණයේදී සොහොයුරිය වයිට් හඳුන්වා දෙන දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චය නිරූපණය යෙරුසලමේ නගරය මත පැමිණවූ විනිශ්චය වේ; එය අවසාන දිනවලදී සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව වේ. එම විනිශ්චය ඉරුදින නීතියේදී අවසන් කරනු ලැබේ, මන්ද දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව හා මෘගයාගේ ලකුණ තබනු ලබන්නේ එහිදී බැවිනි. එසෙකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදය ක්රමයෙන් උග්ර වන පිළිකුල්කම් හතරක් හඳුන්වා දෙයි. පළමු පදය, හයවන වසරේ හයවන මාසයේ පස්වන දින හඳුන්වා දීම මඟින්, කරුණාව අවසන් වීමට සන්නිහිත මොහොතේදී මෙම දර්ශනය වටහා ගත යුතු බව අවධාරණය කරයි.
එසකියෙල්ට එම ඓතිහාසික සම්බන්ධක සූචකය ඇතුළත් කිරීම අවශ්ය නොවීය. ඔහු සරලව මෙසේ ලියා තිබිය හැකිව තිබුණි: “මම මාගේ ගෘහයේ හිඳ සිටියදීත්, යූදාහි වැඩිහිටියෝ මා ඉදිරියෙහි හිඳ සිටියදීත්, ස්වාමි වූ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය එහි මා මත පහළ විය.” ඔහු “666” ට පෙර දිනට අදාළ එම සූචනය ඇතුළත් කළේය යන කාරණය, අනාවැකි අධ්යයනය කරන්නන් සඳහා භාවිත වන අනාවැකිමය සම්බන්ධකයකි. මෘගයාගේ නාමයේ අංකය වන “666” ජයගත්තෝ දන්නා එම සම්බන්ධකය, පරීක්ෂා කාලය අවසන් වීමට සෘජුව පෙර මුද්රාව ඉවත් කරනු ලබන යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙහි අංගයකි. ඔවුන් මෙය දන්නේ, මන්ද ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ වන බැවිනි; පේතෘස් අනුව, ඔවුන් “කලින් කාලවලදී දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ නොවූ” අය වූහ.
1 පේත්රස් දෙවන පරිච්ඡේදයේ, දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව වන අය “ස්වාමීන්වහන්සේ කෘපාන්විත බව රස බලා ඇත.” ඔවුන් නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කෑමට ප්රතික්ෂේප කළ අයවරුන්ට විරුද්ධව, අනාගතවාක්යමය අර්ථයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය “කෑ” අයවරුන්ය. සියලු අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දින පිළිබඳ කථා කරති; යොහන් හයවන පරිච්ඡේදයේදී, යේසුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් තම මාංසය කෑමටත් තම ලේ පානය කිරීමටත් යුතු බව පණිවිඩය දුන්සේක. එම පරිච්ඡේදයේදී, තම මාංසය කෑමටත් තම ලේ පානය කිරීමටත් ප්රතික්ෂේප කළ ගෝලයන් එසේ කළේ හැට හයවන පදයේදීය.
ඒ කාලයේ සිට ඔහුගේ ගෝලයන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ආපසු හැරී ගියෝය; තවද ඔහු සමඟ තවත් ගමන් නොකළෝය. යොහන් 6:66.
අවසන් දවස්වල ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මාංසය භුජනය කරමින්, ඔහුගේ රුධිරය පානය කරන ප්රඥාවන්තයෝ, ක්රිස්තුස්වහන්සේ පල්මෝනි ලෙස අද්භුත සංඛ්යාංකකරු වන බව අවබෝධ කරගෙන, ඔහුගේ අත්සන ඉදිරිපත් කරනු ලබන විට එය හඳුනාගනිති. එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ ආරම්භක පදයේ “665” යන සංඛ්යාව, දකින්න කැමති කවරෙකුට හෝ, අවම වශයෙන් වැදගත් අනාවැකිමය කරුණු දෙකක් හඳුන්වා දෙමින් එහි තබා ඇත. පළමුවැන්න නම්, එම පණිවිඩය ඉරිදා නීතියට පෙර කාලපරාසයක් ආවරණය කරමින් තේරුම් ගත යුතු බවය. දෙවැන්න නම්, “666” යන සංඛ්යාව එළිදරව් පොතෙහි ඇති පද දෙකෙන් එකක පවතින අතර, එය අවසාන දවස්වල “ප්රඥාවන්තයන්” එය තේරුම් ගන්නා බව හඳුන්වා දෙමින් විශේෂිත කර ඇත.
මෙහි ප්රඥාව ඇත. අවබෝධය ඇති තැනැත්තා මෘගයාගේ සංඛ්යාව ගණන් කරත්වා; මක්නිසාද එය මනුෂ්යයෙකුගේ සංඛ්යාවය; ඔහුගේ සංඛ්යාව හයසිය හැට හයකි. එළිදරව් 13:18.
අවසාන දිනවලදී, යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්රා මුදා හරින විට, දැනුම වැඩිවීම තේරුම්ගන්නා “ඥානවන්තයෝ” “666” යනු වැදගත් අනාවැකිමය සංකේතයක් බව දැනගනු ඇත; මක්නිසාද ඔවුන් එම අංකය කෙරෙහි ජය ලබාගෙන ඇත. එබැවින් එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ, වැඩිවෙන පිළිකුල්කම් හතරකින් නිරූපිතව, උත්සන්න වන කැරැල්ලක් හඳුන්වා දෙයි. අවසාන පිළිකුල්කම මගින් මෝඩයන් හිරුට වැඳ නමස්කාර කරන්නන් ලෙස හඳුන්වා දෙයි; මෙසේ අවසාන දිනවල යෙරුසලම (ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය) මත විනිශ්චය සලකුණු කරයි. එම විනිශ්චය සිදුවන්නේ සිව්වන පරම්පරාවේදීය. පිළිකුල්කම් හතර ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ පරම්පරා හතරේ සංකේතයන්ය.
පළමු පරම්පරාව 1863 දී ආරම්භ විය; එය මෝසෙස්ගේ “සත් වාරයක්” යන ශපථයට විරුද්ධ කැරැල්ල සමඟය. එයින් විසිපස් වසරකට පසු, 1888 හි කැරැල්ල ප්රකාශයට පත් විය. එයින් තිස්එක් වසරකට පසු, 1919 හි ඇති වූ කැරැල්ල, W. W. Prescott ගේ “The Doctrine of Christ” නම් පොත මගින් නියෝජනය කරනු ලැබීය. එයින් තිස්අට වසරකට පසු, 1957 දී, “Questions on Doctrine” නම් පොත මගින් නියෝජනය කරන කැරැල්ල සිදු විය. දැන් අපි මෙම සන්ධිස්ථාන හතර එසකියෙල් අට වන පරිච්ඡේදයේ ඇති පිළිකුල්කම් හතර සමඟ කෙසේ එකිනෙකට ගැළපේදැයි ප්රදර්ශනය කිරීමට පටන් ගන්නෙමු.
1863 දී, ලාඔදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මය, “දර්ශනය ලියා එය පුවරු මත පැහැදිලිව තබන්න” යන හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ආඥාවේ ඉටු වීම වූ එම පුවරු දෙක වෙනුවට නව පුවරුවක් හඳුන්වා දුන්නේය. 1863 පුවරුවෙන්, 1260, 1290, සහ 1335 සමඟ එම පූජනීය පුවරු දෙකෙහි තිබූ පරිදිම, ප්රාග්වක්තෘමය රූපකරණයෙන් “සත් වාර” ඉවත් කරනු ලැබීය. හබක්කුක්හි, එම ආඥාව පෙන්වා දෙන්නේ, පුවරු (බහුවචනයෙන්) “එය කියවන තැනැත්තා දුවනු පිණිස” යන ආකාරයෙන් ප්රකාශයට පත් කරනු ලබන බවය. 1863 පුවරුව නිවැරදි අරමුණෙන් එතරම් දුරස්ව තිබූ බැවින්, එය සමඟ යාමට පැහැදිලි කිරීමේ පත්රිකාවක් අවශ්ය විය. අතිරේක පත්රිකාවක් නොමැතිව 1863 පුවරුව දෙස බැලීමෙන් “දුවන්න” හැකි නොවීය.
එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මට පිළිතුරු දී මෙසේ වදාළසේක: දර්ශනය ලියා, එය පුවරු මත පැහැදිලිව ලියන්න; එවිට එය කියවන තැනැත්තා දිව යා හැකි වනු ඇත. හබක්කුක් 2:2.
1863 ප්රස්ථාරය වූයේ ව්යාජ එකක් වන අතර, එය සැලසුම් කර තිබුණේ විලියම් මිලර් තම සිහිනයෙහි දුටුවාක් මෙන් සත්යය වසන් කිරීමටය. පවිත්ර ප්රස්ථාර දෙක වූයේ, භූමියෙහි මෘගයාගේ සත්ය ප්රොටෙස්තන්ත්රික කොම්බය ලෙස ස්ථානය ගෙන සිටි ජනතාව සමඟ ක්රිස්තුස් වහන්සේ කළ ගිවිසුමේ සංකේතයයි. එම ප්රස්ථාර දෙක නියෝජනය කළේ 1844 දී තම මාලිගාවට හදිසියේ පැමිණි, සහ පැමිණි කල ගිවිසුමේ දූතයා ලෙස පැමිණි ක්රිස්තුස් වහන්සේ හා මිලරයිට්වරුන් අතර පැවති ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයේ සංකේතයකි. පුරාතන ඉශ්රායෙල් නූතන ඉශ්රායෙලය නිරූපණය කරයි; ක්රිස්තුස් වහන්සේ පුරාතන ඉශ්රායෙලය මිසරයේ වහල්කමෙන් පිටතට ගෙන ගිය විට, එය උන් වහන්සේ නූතන ඉශ්රායෙලය පාප් පාලනයේ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක වහල්කමෙන් පිටතට ගෙන යාමට නියමිත කාලය නිරූපණය කළේය. සහෝදරී වයිට් මෙම ඉතිහාස දෙක සමාන්තර ඉතිහාසයන් ලෙස නැවත නැවතත් ස්ථිර කරයි.
“අප මත අතීත යුගයන්හි සංග්රහිත ආලෝකය ප්රකාශ වෙමින් තිබේ. ඉශ්රායෙල්වරුන්ගේ අමතක කිරීම පිළිබඳ වාර්තාව අපගේ ප්රබෝධය සඳහා සංරක්ෂිත කර ඇත. මෙම යුගයේ දෙවියන් වහන්සේ සිය අත යොමු කර ඇත්තේ සෑම ජාතියකින්ද, කුලයකින්ද, භාෂාවකින්ද උන්වහන්සේ වෙත ජනතාවක් එකතු කරගැනීමටය. ආගමන ව්යාපාරය තුළ උන්වහන්සේ තම උරුමය උදෙසා ක්රියා කළ සේක්කුවේ, එය ඉශ්රායෙල්වරුන් මිසරයෙන් පිටතට නායකත්වය දී ගෙනා විට ඔවුන් උදෙසා ක්රියා කළ ආකාරයටමය. 1844 මහත් බලාපොරොත්තුභංගයේදී, රතු මුහුද අසල හෙබ්රෙව්වරුන්ගේ විශ්වාසය පරීක්ෂා කළාක් මෙන්, උන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ විශ්වාසයද පරීක්ෂා කරන ලදී.” Testimonies, volume 8, 115, 116.
ස්වාමින්වහන්සේ ප්රාචීන ඉශ්රායෙලය සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ කල, එම ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය නිරූපණය කිරීම සඳහා උන්වහන්සේ පුවරු දෙකක් දුන්සේක. ස්වාමින්වහන්සේ නූතන ඉශ්රායෙලය සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ කලද, එම ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය නිරූපණය කිරීම සඳහා උන්වහන්සේ පුවරු දෙකක් දුන්සේක. දස ආඥාවල පුවරු දෙක හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකට ආදර්ශවත් වේ. රතු මුහුද තරණය කිරීමෙන් ටික කලකට පසු උන්වහන්සේ ඔවුන්ට එම පුවරු දෙක දුන්සේක; එය සහෝදරි වයිට් 1844 මහත් බලාපොරොත්තුභංගය සමඟ සමාන කරයි. අනාගතවක්තෘ ඉතිහාසයේ අර්ථයෙන්, 1844න් ටික කලකට පසු ස්වාමින්වහන්සේ දෙවන පුවරුව නිෂ්පාදනය කළසේක. ප්රාචීන ඉශ්රායෙලය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවේ භාරකරුවන් කරනු ලැබූහ; නූතන ඉශ්රායෙලය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවේ පමණක් නොව, ඒ මහත් අනාගතවක්තෘ සත්යයන්ගේද භාරකරුවන් කරනු ලැබූහ.
“දෙවියන්වහන්සේ පුරාණ ඉශ්රායෙලයට කැඳවූ සේම, මේ කාලයේ තම සභාවද භූමියෙහි ආලෝකයක් ලෙස ස්ථිරව සිටීමට කැඳවා ඇත. සත්යයේ බලවත් පිහිය මඟින්, පළමු, දෙවන, සහ තෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන් අනුව, උන්වහන්සේ ඔවුන් සභාවන්ගෙන්ද ලෝකයෙන්ද වෙන් කර, ඔවුන්ව තමන්වහන්සේ වෙත ශුද්ධ සමීපතාවයකට ගෙනැවිත් ඇත. උන්වහන්සේ ඔවුන් තම නීතියේ භාරකරුවන් බවට පත් කර ඇති අතර, මේ කාලය සඳහා ඇති මහත් අනාවැකි සත්යයන් ඔවුන්ට භාර දී ඇත. පුරාණ ඉශ්රායෙලයට භාර දෙන ලද ශුද්ධ දේව වාක්යයන් මෙන්, මේවාද ලෝකයට ප්රකාශ කළ යුතු ශුද්ධ භාරයක් වේ.” Testimonies, volume 5, 455.
පළමු ආඥා දෙක, මූර්තිපූජාව පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ ද්වේෂය හඳුන්වා දෙයි; එම පළමු ආඥා දෙක තුළම, තමන් ඊර්ෂ්යාකාර දෙවියන්වහන්සේයැයි උන්වහන්සේ ප්රකාශ කරන බැවින්, විනිශ්චය තුන්වන හා සිව්වන පරම්පරාව දක්වා ක්රියාත්මක වන බවද උන්වහන්සේ හඳුන්වා දෙයි.
“ඒ කාලයේදී ව්යවස්ථාව ප්රකාශ කරනු ලැබුවේ හෙබ්රෙව්වරුන්ගේ ප්රයෝජනය සඳහා පමණක් නොවේ. දෙවියන්වහන්සේ තම ව්යවස්ථාවේ භාරකරුවන් හා රැකවල්කරුවන් බවට ඔවුන් පත් කිරීමෙන් ඔවුන්ට ගෞරව කළ සේක; එහෙත් එය මුළු ලෝකය වෙනුවෙන් ශුද්ධ භාරයක් ලෙස රැක ගත යුතු වූයේය. දශාඥාවේ නියමයන් සකස් කර ඇත්තේ සමස්ත මනුෂ්ය වර්ගයාට ගැළපෙන ලෙසය, ඒවා සියල්ලන්ගේ උපදේශනය හා පාලනය සඳහා දෙනු ලැබූයේය. කෙටි වූද, සම්පූර්ණ වූද, අධිකාරිමත් වූද ආඥා දහය, මනුෂ්යයාගේ දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහිත් ඔහුගේ සහෝදර මනුෂ්යයා කෙරෙහිත් ඇති යුතුකම ආවරණය කරයි; ඒ සියල්ල මහා මූලික ප්රේම නියමය මත පදනම්ව ඇත. ‘නුඹේ මුළු හදවතින් ද, නුඹේ මුළු ප්රාණයෙන් ද, නුඹේ මුළු ශක්තියෙන් ද, නුඹේ මුළු මනසින් ද, නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේට ප්රේම කරව; නුඹටම මෙන් නුඹේ අසල්වැසියාටත් ප්රේම කරව.’ ලූක් 10:27. තවද ද්විතීය කථාව 6:4, 5; ලෙවී කථාව 19:18 ද බලන්න. ආඥා දහය තුළ මේ මූලධර්ම විස්තරාත්මකව ක්රියාත්මක කර, මනුෂ්යයාගේ ස්වභාවයට හා තත්ත්වයන්ටත් පරිස්ථිතීන්ටත් අදාළ වන ලෙස සකස් කර ඇත.”
“‘මා ඉදිරියෙහි නුඹට අනෙක් දෙවිවරුන් නොතිබිය යුතුය.’”
“යෙහෝවා, සදාකාලික, ස්වයං-අස්තිත්වයෙන් යුත්, නිර්මාණය නොකළ තැනැන්වහන්සේ, සියල්ලේ මූලාශ්රය හා පෝෂකයා වන්නේ ස්වයංවහන්සේමය; උත්තරීතර ගෞරවය හා නමස්කාරය ලබීමට හිමිකම් ඇති එකම තැනැන්වහන්සේද වන්නේ උන්වහන්සේ පමණි. මනුෂ්යයාට තම සෙනෙහසෙහි හෝ තම සේවයෙහි ප්රථම ස්ථානය වෙනත් කිසිවකට දීමට තහනම් කර ඇත. දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි අපගේ ප්රේමය අඩු කිරීමට හෝ උන්වහන්සේට ලැබිය යුතු සේවයට බාධා කිරීමට ප්රවණ වන ලෙස අප අගය කරන යමක් වේද, එයම අප විසින් දෙවියෙකු කරගනු ලැබේ.”
“‘ඉහළ ස්වර්ගයේ ඇති කිසිවක්වත්, පහළ පොළොවේ ඇති කිසිවක්වත්, පොළොව යට ජලයේ ඇති කිසිවක්වත් සමාන වන කැටයම් කළ කිසිම රූපයක් හෝ කිසිම ප්රතිමාවක්වත් නුඹට සාදා නොගන්නෙහිය; ඒවාට නමස්කාර නොකරන්නෙහිය, ඒවාට සේවය නොකරන්නෙහිය.’
“දෙවන ආඥාව සත්ය දෙවියන්වහන්සේ රූප හෝ සමාන රූපක මාර්ගයෙන් නමස්කාර කිරීම තහනම් කරයි. බොහෝ ජාතික අජාතික ජනයන් තම රූප දේවත්වය නමස්කාර කිරීමට භාවිත කළ සරල රූප හෝ සංකේත පමණක් බව ප්රකාශ කළහ; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ එවැනි නමස්කාරය පාපය බව ප්රකාශ කර ඇත. අනන්ත වූ තැනැත්තා භෞතික වස්තූන් මඟින් නිරූපණය කිරීමට කරන උත්සාහය, දෙවියන් ගැන මනුෂ්යයාගේ අවබෝධය පහත් කරනු ඇත. යෙහෝවාගේ අනන්ත පූර්ණත්වයෙන් හැරවූ මනස, මැවුම්කරු වෙත නොව මැවූ දේ වෙත ආකර්ෂණය වනු ඇත. තවද දෙවියන් ගැන ඔහුගේ අවබෝධය පහත් වූ ප්රමාණයටම, මනුෂ්යයාද පිරිහී යනු ඇත.”
“‘මම, ඔබගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේ, ඊර්ෂ්යා සහිත දෙවි කෙනෙමි.’ දෙවියන්වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර ඇති සමීප හා පවිත්ර සබඳතාවය විවාහයේ රූපකය යටතේ නිරූපණය කර ඇත. මූර්තිපූජාව ආත්මික කාමමිථ්යාචාරය වන බැවින්, එයට එරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ අප්රසාදය යුක්තිසහගතව ඊර්ෂ්යාව ලෙස හැඳින්වෙයි.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.
දෙවියන්වහන්සේගේ උණුසුම් ඊර්ෂ්යාව විශේෂයෙන්ම මූර්තිපූජාවට විරුද්ධව ප්රකාශ වන අතර, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පිළිකුල “ඊර්ෂ්යාවේ රූපයක්” වීම අහම්බයක් නොවේ.
තවද, හයවන අවුරුද්දේ, හයවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම මාගේ ගෙදර හිඳිමින් සිටියෙමි, යූදාහි වැඩිහිටියෝද මා ඉදිරියේ හිඳ සිටියෝය; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවියන්ගේ හස්තය එහි මා මත පැමිණියෙය. එවිට මම බැලුවෙමි; බලව, ගින්නක පෙනුමක් මෙන් වූ සමාන රූපයක් දක්නට ලැබුණේය. ඔහුගේ කටිබැඳි ප්රදේශයෙන් පහළට ගින්නය; ඔහුගේ කටිබැඳි ප්රදේශයෙන් ඉහළට දීප්තියක පෙනුමක් මෙන්, අම්බර වර්ණය මෙන් වූ බවක්ය. එවිට ඔහු අතක ආකාරය දිගුකර මාගේ හිසකෙස් ගුලියක් අල්ලාගත්තේය; ආත්මයද භූමිය හා ආකාශය අතරින් මාව උසට ඔසවාගෙන, දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශනවලින් යෙරුසලමට, උතුරු දෙස බලා සිටින ඇතුළත දොරටුවේ දොරකඩට මා ගෙන ගියේය; එහි ඊර්ෂ්යාව උද්දීපනය කරන ඊර්ෂ්යාවේ රූපයේ ආසනය තිබුණේය. තවද, බලව, ඉශ්රායෙල්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයද එහි තිබුණේය, මම තැනිතලාවේදී දුටු දර්ශනය අනුවය. එවිට ඔහු මට කතාකොට, “මනුෂ්ය පුත්රය, දැන් උතුරු දෙසට නුඹේ ඇස් ඔසවන්නැ”යි කීවේය. එබැවින් මම මාගේ ඇස් උතුරු දෙසට ඔසවා බැලුවෙමි; බලව, පූජාසනයේ දොරටුව අසළ, උතුරු දෙසට, මේ ඊර්ෂ්යාවේ රූපය පිවිසුමේ තිබුණේය. එසෙකියෙල් 8:1–5.
ඊර්ෂ්යාවේ රූපය යනු එසෙකියෙල්ට පෙන්වනු ලබන ක්රමයෙන් තීව්ර වන පිළිකුල්කාරක කරුණු හතරෙන් පළමුවැනි එකයි. ඊර්ෂ්යාවේ රූපය ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් තුළ ක්රමයෙන් තීව්ර වන කැරැල්ලේ පරම්පරා හතරෙන් පළමුවැනි පරම්පරාවේ ආරම්භය නියෝජනය කරයි. පළමු පරම්පරාව 1863 දී ආරම්භ විය.
අපි මෙම අධ්යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ಮುಂದುವರන්නෙමු.
“පුරාණ අනාගතවක්තෘවරුන් එක් එක්කෙනා තමන්ගේම කාලය සඳහා කතා කළාට වඩා අපගේ කාලය සඳහා වැඩියෙන් කතා කළෝය; එබැවින් ඔවුන්ගේ අනාවැකි කීම අප සඳහා බලවත්ව පවතියි. ‘දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණ වශයෙන් සිදු විය; ලෝකයේ අවසාන කාලය පැමිණ ඇති අපට අවවාදය පිණිස ඒවා ලියා ඇත.’ 1 කොරින්ති 10:11. ‘ඔවුන් තමන්ට නොව, අපටම මේ දේවල් සේවය කළ බව ඔවුන්ට එළිදරව් කරන ලදී; ඒ දේවල් දැන් ඔබ වෙත ස්වර්ගයෙන් එවා ඇති ශුද්ධාත්මයාණන් කරණකොටගෙන ඔබට සුභාරංචිය ප්රකාශ කළ අය විසින් ඔබට දන්වා ඇත; ඒ දේවල් දෙස දේවදූතයෝ පවා නැඹුරු වී බලන්නට ආශාවෙන් සිටිති.’ 1 පේතෘස් 1:12....”
“මෙම අවසාන පරම්පරාව සඳහා බයිබලය එහි අගනා නිධාන සියල්ල එකතු කර එකට බැඳ තබා ඇත. පැරණි ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ වූ සියලුම මහත් සිදුවීම් හා ගාම්භීර ක්රියාකාරකම්, මෙම අවසාන දිනවල සභාව තුළ නැවත සිදුවී ඇත, සහ සිදුවෙමින් පවතී.” Selected Messages, book 3, 338, 339.