දානියෙල්ගේ පොත - අංක හැත්තෑ හතයි

එවිට යෝෂුවා ඔවුන්ට ඒ කාලයේ දිවුරවමින් මෙසේ කීවේය: “මෙම යෙරිකෝ නගරය නැවත නැඟිට ගොඩනඟන මනුෂ්‍යයා ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ශාපලත් වේවා; ඔහු එහි අත්තිවාරම තබන්නේ තම කුලුඳුල් පුත්‍රයා සමඟය, එහි දොරටු පිහිටුවන්නේ තම බාලම පුත්‍රයා සමඟය.” යෝෂුවා 6:26.

යේසුස් ඔවුන්ට කී සේක, “ගොඩනගන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද ගලම කොනේ ප්‍රධාන ගල වී ඇත; මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්‍රියාවය, අපගේ ඇස් ඉදිරියෙහි එය අතිශයින් ආශ්චර්යමත් යැයි ඔබ ශුද්ධ ලියවිලිවල කිසිදා කියවා නැද්ද? එබැවින් මම ඔබට කියමි, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය ඔබගෙන් ඉවත් කරනු ලැබ, එහි පල දරන ජාතියකට දෙනු ලැබේ.” මතෙව් 21:42, 43.

ඔව්හු මට මෙසේ කීවෝය: “අප ඉදිරියෙන් යන දෙවියන් අපට සාදා දෙන්න. මක්නිසාද, අප මිසර දේශයෙන් ගෙනා මේ මෝසෙස් නම් මනුෂ්‍යයාට කුමක් වී ඇද්දැයි අපි නොදනිමු.” එවිට මම ඔවුන්ට කීවෙමි: “කා සතුව හෝ රන් තිබේද, ඔව්හු එය ඉවත් කර දැමුවාවා.” එසේ ඔව්හු එය මට දුන්නෝය; පසුව මම එය ගින්නට දැමුවෙමි; එවිට මේ වසුපැටියා පිටතට ආවේය. තවද, ජනතාව නිරාවරණව සිටින බව මෝසෙස් දුටුවේය; (මක්නිසාද, ආරොන් ඔවුන්ගේ සතුරන් අබියස ඔවුන්ගේ ලජ්ජාව පිණිස ඔවුන් නිරාවරණ කළේය.) නික්මයාම 32:23–25.

“මේ ජනතාව යෙරුසලමේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ මන්දිරයේ පූජා කිරීමට ඉහළට ගියහොත්, එවිට මේ ජනතාවගේ සිත නැවතත් ඔවුන්ගේ ස්වාමියා වූ යූදා රජ රෙහොබෝවම් වෙත හැරී යනු ඇත; ඔවුහු මා මරා දමා, නැවතත් යූදා රජ රෙහොබෝවම් වෙත යනු ඇතැයි” කියා සිතීය. එබැවින් රජු උපදේශ ගෙන රන් වස්සන් දෙදෙනෙකු සාදා, ඔවුන්ට, “යෙරුසලමට ඉහළට යාම ඔබට අතිශය බරපතළය; ඊශ්‍රායෙල්වරුනි, මෙන්න, මිසර දේශයෙන් ඔබ ගෙනා ඔබගේ දෙවිවරු” යයි කීවේය. ඔහු එකක් බේතේල්හි තැබීය, අනිත්ත දාන්හි තැබීය. 1 රාජාවලිය 12:27–29.

තවද ඔහු ආහාර භුක්ති කළ පසුද, පාන කළ පසුද, ඔහු නැවත ගෙන ආ ප්‍රොපේතයා සඳහා ඔහුට ගධභයා සෑදුවේය. ඔහු පිටත්ව ගිය කල, මාර්ගයේදී සිංහයෙක් ඔහුට මුහුණපෑයේය, හා ඔහු මරා දැමුවේය. ඔහුගේ මළ සිරුර මාර්ගයේ දමා තිබුණේය; ගධභයාද එයට අසල සිටියේය, සිංහයාද මළ සිරුර අසල සිටියේය. 1 රාජාවලිය 13:23, 24.

එහෙත් මම ජීවත් වන තරම් සැබෑවෙන්ම, මුළු පොළොවම ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී යනු ඇත. මක්නිසාද මිසරයේද කාන්තාරයේද මා කළ මාගේ මහිමයත් මාගේ අද්භූත ක්‍රියාත් දැක, දැන් මේ දස වරක් මාව පරීක්ෂා කොට, මාගේ හඬට කන් නොදුන් ඒ සියලු මනුෂ්‍යයෝ, නියත වශයෙන්ම මම ඔවුන්ගේ පියවරුන්ට දිවුරා දුන් දේශය නොදකින්නෝය; මාව කෝපයට පත් කළ ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකුද එය නොදකින්නේය. එහෙත් මාගේ සේවක කාලෙබ්, ඔහු තුළ වෙනස් ආත්මයක් තිබූ බැවින්ද, ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම මා අනුව ගිය බැවින්ද, ඔහු ගිය එම දේශයට මම ඔහු ඇතුල් කරමි; ඔහුගේ වංශයද එය අයිති කරගන්නේය. ගණන් කථාව 14:21–23.

දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණයන් වශයෙන් සිදු විය; ලෝකයේ අවසාන කාලයන් පැමිණ තිබෙන අපගේ අවවාදය පිණිස ඒවා ලියා ඇත. 1 කොරින්ති 10:11.

“පුරාණ අනාගතවක්තෘවරුන් එක් එක්දෙනා තමන්ගේම කාලය වෙනුවෙන් කථා කළාට වඩා අපගේ කාලය වෙනුවෙන් කථා කළහ; එබැවින් ඔවුන්ගේ අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශය අප වෙනුවෙන් බලපැවැත්වෙයි. ‘දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට ආදර්ශයන් ලෙස සිදු විය; තවද යුගයන්හි අවසානය පැමිණ ඇති අපට අවවාදයක් පිණිස ඒවා ලියනු ලැබීය.’ 1 කොරින්ති 10:11. ‘ඔවුන් මේ දේවල් සේවය කළේ තමන්ට නොව, අපට බව ඔවුන්ට එළිදරව් කරන ලද්දේය; එම දේවල් දැන් ස්වර්ගයෙන් එවන ලද ශුද්ධාත්මයාණන් විසින් ඔබට ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කළාවූවන් කරණකොටගෙන ඔබට වාර්තා කරනු ලැබ ඇත; ඒ දේවල් දෙස දේවදූතයෝද ආශාවෙන් නරඹන්න කැමැත්තෙන් සිටිති.’ 1 පේතෘස් 1:12....”

“මෙම අන්තිම පරම්පරාව සඳහා බයිබලය තම වස්තුසම්පත් එකතු කර තබා, ඒවා එකට බැඳ තබා ඇත. පැරණි ගිවිසුමේ ඉතිහාසයේ සියලුම මහත් සිද්ධීන් සහ ගාම්භීර ක්‍රියාකාරකම්, මෙම අන්තිම දිනවල සභාව තුළ නැවත සිදු වී ඇතත්, සිදු වෙමින්ද පවතී.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ඔහු උපදේශය අවබෝධ කරවන්නේ කාටද? කිරිවලින් වෙන්කරනු ලැබූවන්ටද, ස්තනවලින් ඉවතට ගෙනාළූවන්ටද? මක්නිසාද ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් විය යුතුය. මක්නිසාද ඔහු මේ ජනතාවට තෙල්මල් වූ තොල්වලින් හා වෙනත් භාෂාවකින් කථා කරන සේක. ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කී සේක: “මේය වෙහෙසුණු අයට විවේක දිය හැකි විවේකය ය; මේය ප්‍රාණවත් කරවන ප්‍රසන්නතාවය ය.” එහෙත් ඔව්හු අසා නොගැනීමට කැමති වූහ. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් විය; එසේවූයේ ඔව්හු ගොස් පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලකට අසු වී, අල්ලාගනු ලබන පිණිසය. යෙසායා 28:9–13.

“‘ඔහු තම පැත්තෙහි ලේඛකයාගේ තීන්ත භාජනය ඇති, සිනිඳු රෙද්දෙන් සැරසුණු මනුෂ්‍යයාට හඬගසා කතා කළේය; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට මෙසේ වදාළසේක: නුවර මැදින්, එනම් යෙරුසලමේ මැදින් ගොස්, එහි මැද සිදුකරනු ලබන සියලු පිළිකුල්කම් නිසා සුසුම් හෙළමින් කෙඳිරිගාමින් සිටින මිනිසුන්ගේ නළල් මත ලකුණක් තබන්න. තවද අනෙක් අයට උන්වහන්සේ මා අසන අතර මෙසේ වදාළසේක: ඔහුට පසුපසින් නුවර පුරා ගොස් පහර දෙන්න; ඔබගේ ඇස ඉවසිල්ලක් නොදක්වාවා, දයාවක් නොපෙන්වාවා. මහල්ලන් ද යෞවනයන් ද, කන්‍යායන් ද, කුඩා දරුවන් ද, ස්ත්‍රීන් ද සම්පූර්ණයෙන් මරාදමන්න; එහෙත් ලකුණ ඇති කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට ළං නොවන්න; මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් පටන්ගන්න. එවිට ඔව්හු ගෘහය ඉදිරියෙහි සිටි වැඩිහිටි මිනිසුන්ගෙන් පටන්ගත්හ.’”

“දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට දී ඇති ආලෝකයට ප්‍රතිචාර නොදැක්වූ අය මත විනිශ්චයන් තුළින් තම උදහස වගුරුවීම සඳහා, යේසුස්වහන්සේ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ කරුණාසනය අත්හැර, පළිගැනීමේ වස්ත්‍ර පැළඳ ගැනීමට ආසන්නව සිටියි. ‘නපුරු ක්‍රියාවක් පිළිබඳ දඬුවම ඉක්මනින් ක්‍රියාත්මක නොකරන බැවින්, එබැවින් මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගේ සිත නපුර කිරීමෙහි සම්පූර්ණයෙන් පිහිටුවා ඇත.’ ස්වාමින්වහන්සේ ඔවුන් කෙරෙහි ක්‍රියාකර ඇති ධෛර්යය සහ දිගු ඉවසීම මගින් මෘදු කරනු ලැබීමට වඩා, දෙවියන්වහන්සේට භය නොවන්නාහුද සත්‍යයට ප්‍රේම නොකරන්නාහුද තමන්ගේ නපුරු මාර්ගයෙහි තම සිත් තවදුරටත් දෘඪ කරගනිති. නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ ඉවසීමට පවා සීමා තිබේ, බොහෝ දෙනෙක් මේ සීමා ඉක්මවා යති. ඔවුහු කරුණාවේ සීමාවන් ඉක්මවා ගොස් ඇත; එබැවින් දෙවියන්වහන්සේ මැදිහත් වී, තමන්වහන්සේගේ ගෞරවය සාධාරණ කර පෙන්විය යුතුය.”

අමෝරිවරුන් පිළිබඳ ස්වාමීන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ‘සතරවන පරම්පරාවේදී ඔව්හු නැවත මෙහි පැමිණෙන්නෝය; මක්නිසාද අමෝරිවරුන්ගේ අපරාධය තවම සම්පූර්ණ වී නැත.’ මේ ජාතිය තම පිළිම නමස්කාරය සහ දූෂිතභාවය නිසා ප්‍රකටව සිටියද, ඔවුන්ගේ අපරාධයේ කුසලානය තවම පූර්ණ කර නොතිබූ බැවින්, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කිරීම සඳහා ආඥාවක් දීමට ඉච්ඡා නොකළ සේක. මනුෂ්‍යයෝ සුවිශේෂ ආකාරයකින් දේවීය බලය ප්‍රකාශිත වනු දැකිය යුතු වූයේ, එවිට ඔවුන්ට නිදහසට කරුණක් නොතැබෙන පිණිසය. කරුණාබර මැවුම්කාරයා ඔවුන්ගේ අපරාධය සතරවන පරම්පරාව දක්වා ඉවසීමට කැමතිව සිටි සේක. ඉන්පසු, යහපත් දෙසට කිසි වෙනසක් නොපෙනුණහොත්, උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ඔවුන් පිට වැටිය යුතු විය.

“අසමසම නිවැරදිභාවයෙන් යුක්තව අනන්ත වූ තැනැත්තා අදත් සියලු ජාතීන් සමඟ ගිණුමක් තබාගෙන සිටියි. පසුතැවිල්ලට කැඳවීම් සමඟ උන්වහන්සේගේ කරුණාව ඉදිරිපත් කරනු ලබන අතර, එම ගිණුම විවෘතව පවතිනු ඇත; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ නියම කර ඇති යම් ප්‍රමාණයකට එහි සංඛ්‍යා ළඟා වූ විට, උන්වහන්සේගේ උදහසේ සේවය ආරම්භ වෙයි. ගිණුම වසා දමනු ලැබේ. දේවීය ඉවසීම අවසන් වෙයි. ඔවුන්ගේ වෙනුවෙන් කරුණාව ඉල්ලා සිටීම තවත් නොමැත.”

“අනාගතවක්තෘවරයා යුගයන් දිගින් පහළට නොතකා බැලූ විට, මෙම කාලය ඔහුගේ දර්ශනය ඉදිරියේ ප්‍රකාශිතව තිබුණේය. මෙම යුගයේ ජාතීන් අසමසම කරුණාවන්ගේ ප්‍රතිලාභීන් වී ඇත. ස්වර්ගයේ ආශීර්වාදයන්ගෙන් වඩාත් උතුම් වූ දේ ඔවුන්ට දී ඇත; එහෙත් වැඩිවූ උඩඟුකම, ලෝභකම, රූපවාහකභාවය, දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ නින්දාභාවය, සහ පහත් කෘතඥතාහිඟකම ඔවුන්ට විරුද්ධව ලියවිණි. ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ඇති තම ගිණුම වේගයෙන් අවසන් කරගෙන යති.”

“එහෙත් මා කම්පනයට පත් කරන්නේ, අතිශ්‍රේෂ්ඨ ආලෝකයත් වරප්‍රසාදත් ලැබූ අය, පවතින අධර්මයෙන් අපවිත්‍ර වී සිටින බවයි. තමන් වටා සිටින අධර්මිෂ්ඨයන්ගේ බලපෑමෙන්, සත්‍යය ප්‍රකාශ කරන අය අතරින් බොහෝ දෙනෙක් පවා ශීතල වී, අයහපත්කමේ බලවත් ප්‍රවාහයෙන් යට කරගෙන යනු ලබති. සැබෑ භක්තිවන්තභාවය සහ ශුද්ධකම පිළිබඳව සර්වසාධාරණයෙන් ප්‍රකාශ වන නින්දාව, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සමීපව එක් නොවන්නන්ට උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ භයභක්තිය අහිමි කරවයි. ඔවුන් ආලෝකය අනුගමනය කරමින්, හෘදයෙන් සත්‍යයට කීකරු වන්නේ නම්, මෙසේ එය තෘණීකරණයට ලක් කර පසෙක තබනු ලබන විට, මේ ශුද්ධ ව්‍යවස්ථාව ඔවුන්ට තව තවත් අගනා බව පෙනෙනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ අගෞරවය වඩාත් පැහැදිලි ලෙස ප්‍රකාශ වන තරමට, එය රක්ෂා කරන අය සහ ලෝකය අතර සීමාරේඛාව වඩාත් ප්‍රත්‍යක්ෂ වෙයි. එක් පන්තියක දේව ආඥාවන් කෙරෙහි ඇති ප්‍රේමය වර්ධනය වන්නේ, අනෙක් පන්තියක ඒවා කෙරෙහි ඇති අවමානය වර්ධනය වන තරමටය.”

“අර්බුදය ඉතා වේගයෙන් ළඟා වෙමින් පවතී. ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළ යමින් පවතින සංඛ්‍යා ලකුණු කරන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ පැමිණි පරීක්ෂාවේ කාලය බොහෝ දුර නොමැති බවය. දඬුවම් කිරීමට උන්වහන්සේ අකමැති වුවද, එසේ වුවත් උන්වහන්සේ දඬුවම් කරනු ඇත, එයද ශීඝ්‍රයෙන්ය. ආලෝකයේ ගමන් කරන අය ළඟා වන අනතුරේ ලකුණු දකිති; එහෙත් ඔවුන් විනාශය ගැන නිශ්ශබ්දව, නොසලකා හරිමින් බලා සිටිය යුතු නොවේ. දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ පරීක්ෂාවේ දවසේ ආවරණය කරනු ඇතැයි විශ්වාස කරමින් තමන්ම සැනසිල්ලට පත් කරගත යුතුද නොවේ. එය එසේ නොවේ. බලවත් ඇදහිල්ලෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ උපකාරය දෙස බලා, අන්‍යයන් ගළවා ගැනීම සඳහා උත්සාහයෙන් ක්‍රියා කිරීම තමන්ගේ යුතුකම බව ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතුය. ‘ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයෙකුගේ කාර්යක්ෂම, උණුසුම් යාච්ඤාව බොහෝ බලපෑමක් ඇති කරයි.’”

“භක්තිමත්කමේ මුහුන් තම බලය සම්පූර්ණයෙන් නැති කරගෙන නැත. සභාවේ අනතුරත් මනෝවිරාමයත් අතිශයින්ම වැඩිව ඇති කාලයේදී, ආලෝකය තුළ ස්ථිරව සිටින සුළු සමූහය දේශය තුළ සිදුකරනු ලබන අපවිත්‍ර කර්මයන් නිසා සුසුම් හෙළමින් හඬනු ඇත. එහෙත් විශේෂයෙන්ම, සභාවේ සාමාජිකයන් ලෝකයේ රීතිය අනුව හැසිරෙමින් සිටින බැවින්, ඔවුන්ගේ යාච්ඤා සභාව වෙනුවෙන් උද්ගත වන්නේය.”

මෙම විශ්වාසවන්ත සුළු පිරිසගේ උණුසුම් යාච්ඤා නිෂ්ඵල නොවනු ඇත. සමිඳාණන් පළිගන්නා තැනැත්තා ලෙස ප්‍රකාශ වන කල, විශ්වාසය එහි පවිත්‍රතාවය තුළ සුරක්ෂිත කරගෙන, ලෝකයෙන් කිළිටි නොවී තමන්ව රැකගත් සියල්ලන්ගේ ආරක්ෂකයා ලෙසද ඔහු පැමිණෙනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේ තමන් වෙත රෑ දවල් මොරගසන තම තෝරාගත් අයගේ පළිය ගන්නා බවට, ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් බොහෝ කාලයක් ඉවසනු ලැබුවද, පොරොන්දු වූයේ මෙම කාලයේදීය.

“ආඥාව මෙසේය: ‘නුවර මැදින්, එනම් යෙරුසලමේ මැදින් ගොස්, එහි මැද සිදුකරනු ලබන සියලු පිළිකුල්කම් නිසා සුසුම්ලමින්ත් හැඬිමින්ත් සිටින මිනිසුන්ගේ නළල් මත ලකුණක් තබන්න.’ මෙසේ සුසුම්ලමින් හැඬිමින් සිටි අය ජීවනයේ වචන ප්‍රකාශ කරමින් සිටියහ; ඔව්හු තරවටු කළහ, උපදෙස් දුන්හ, හා බැගෑපත්ව ඉල්ලා සිටියහ. දෙවියන්වහන්සේට අගෞරව කරමින් සිටි සමහරු පසුතැවිලි වී, උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම සිත් නමවාගත්තෝය. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස ඉශ්‍රායෙලයෙන් ඉවත්ව ගොස් තිබුණි; බොහෝ දෙනෙක් තවදුරටත් ආගමේ බාහිර ආකාරයන් පවත්වාගෙන ගිය නමුත්, උන්වහන්සේගේ බලයද සන්නිධානයද නොතිබුණි.” Testimonies, volume 5, 207–210.

මක්නිසාද විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ විය යුතු කාලය පැමිණ තිබේ; එය පළමුවෙන් අපෙන් ආරම්භ වන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ සුභාරංචියට කීකරු නොවන අයගේ අවසානය කෙබඳු වනු ඇද්ද? 1 පේත්‍රු 4:17.

ස්වාමීන්වහන්සේගේ පූජාවේ දවසේ දී එසේ සිදුවන්නේය; එදා මම අධිපතීන්ටත්, රජුගේ පුත්‍රයන්ටත්, විදේශීය වස්ත්‍රධාරණයෙන් සැරසී සිටින සියලුදෙනාටත් දඬුවම් කරන්නෙමි. එම දවසේ දී මම දොරපඩිය මත පැන යන සියලුදෙනාටත් දඬුවම් කරන්නෙමි; ඔවුන් තමන්ගේ ස්වාමිවරුන්ගේ ගෘහයන් ප්‍රචණ්ඩකමෙන් හා වංචාවෙන් පුරවන්නෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කරන සේක: එදා මත්ස්‍ය ද්වාරයෙන් හඬන කෑගැසීමක්ද, දෙවන කොටසෙන් අඬාරාවක්ද, කඳුකරවලින් මහත් බිඳවැටීමක්ද ඇසෙනු ඇත. මක්තේෂ්හි වාසය කරන්නෙනි, අඬා විලාප කරන්න; මන්ද වෙළෙඳ ජනයා සියල්ලෝම විනාශ කරනු ලැබූහ; රිදී උසුලන්නාහු සියල්ලෝම සිඳ දමා ඇත. තවද ඒ කාලයේ දී මම පහන් රැගෙන යෙරුසලම සෝදිසි කර, තමන්ගේ මද්‍යපිපාසිත අවශේෂ මත තැන්පත්ව සිටින්නාක් මෙන් අක්‍රියව සිටින මිනිසුන්ට දඬුවම් කරන්නෙමි; ඔවුහු තම සිත්වලින්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේ යහපතක් නොකරනු ඇත; අයහපතක්ද නොකරනු ඇත’ යයි කියති. ශෙපනියා 1:8–12.