සත්යය සථාපිත වන්නේ දෙදෙනෙකුගේ හෝ තිදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය මතය; එසේම, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් වූ අශුචිකම් සතර, ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිස්වාදයේ පරම්පරා සතර ලෙස යෙදවීම සඳහා සාක්ෂි කිහිපයක් ඇත. පෙර ලිපිවල හෙළිදරව් කරන ලද්දේ, එළිදරව් පොතේ දෙවන සහ තුන්වන පරිච්ඡේදවල සඳහන් සභා සත, ප්රේරිතයන්ගේ යුගයෙන් ලෝක අවසානය දක්වා නූතන ඉශ්රායෙලයේ ඉතිහාසය නිරූපණය කළා පමණක් නොව, එම සභා සත මෝසෙස්ගේ කාලයේ සිට ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලය දක්වා පුරාතන ඉශ්රායෙලයේ ඉතිහාසයද නිරූපණය කළ බවය.
එපීසස් සභාව මුල් ක්රිස්තියානි සභාවද, තවද මෝසෙස්ගේ කාලයෙන් විනිශ්චයකාරයන්ගේ යුගය දක්වා වූ ප්රාචීන ඉශ්රායෙල්ද නියෝජනය කළේය. ස්මර්නා සභාව ශිෂ්යයන්ගේ කාලයෙන් රෝම අධිරාජයා වූ කොන්ස්ටන්ටීන් දක්වා වූ පීඩන කාලයද, එසේම සෑම මනුෂ්යයෙකුම තමන්ගේම ඇස් ඉදිරියේ හරි යයි පෙනුණු දේ කළ විනිශ්චයකාරයන්ගේ යුගයද නියෝජනය කළේය. පෙර්ගමොස් සභාව කොන්ස්ටන්ටීන්ගේ කාලයෙන් ක්රි.ව. 538 දී පාප් සභා පාලනය ආරම්භ වන තුරු වූ සම්මුතිකරණයේ කාලය නියෝජනය කළේය; එසේම ප්රාචීන ඉශ්රායෙල් දෙවියන්වහන්සේ ප්රතික්ෂේප කර රජෙකු තෝරාගෙන, තමන් වටා සිටි ජාතිවාදී රාජ්යයන් සමඟ අඛණ්ඩව සම්මුතියට පැමිණි කාලයද එයින් නියෝජනය විය. යෙසබෙල් විසින් නිරූපිත තියාතිරා නම් සිව්වන සභාව, ක්රි.ව. 538 වර්ෂයේ සිට 1798 දක්වා වූ පාප් පාලන කාලයද, එසේම බබිලෝනියේ ප්රාචීන ඉශ්රායෙල්ගේ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කමද නියෝජනය කරයි.
එම සභා හතරද ඇඩ්වෙන්ටිස්ම්හි පරම්පරා හතර නියෝජනය කරන අතර, එසකියෙල්ගේ අකුසල හතර එම පරම්පරා හතරට අදාළ කරනු ලබන බවට සාක්ෂියක් සපයයි. 1863 දී ඇතිවූ කැරැල්ල, ආරෝන්ගේ රන් වස්සාගේ කැරැල්ලෙන් දර්ශනය කෙරෙන පුරාතන ඉශ්රායෙල්හි පළමු පරම්පරාව මඟින් නියෝජනය කරන ලදී. පළමු පරම්පරාව තුළ එෆෙසස් සභාවට දෙන ලද උපදේශය ඇතුළත් වන අතර, එයින් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව තම පළමු ප්රේමය අත්හැර දමා තිබූ බවත්, පසුතැවී තම පළමු ප්රේමය වෙත ආපසු පැමිණිය යුතු බවත් හඳුනා දෙයි. 1863 දී, විලියම් මිලර්ගේ මැණික්වලින් නියෝජනය කරන ලද පළමු ප්රේමය (මූලික සත්යයන්, විශේෂයෙන්ම “සත් වර”) අතහැර දමන ලද අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ආපසු පැමිණෙන ලෙස උපදේශනය කරන ලදී.
එසේ නමුත්, නුඹට විරුද්ධව මට කිසියම් දෙයක් ඇත; ඒ නම්, නුඹ නුඹගේ පළමු ප්රේමය අත්හැර ඇත. එබැවින් නුඹ කොතැනින් වැටී ගොස් ඇත්තේදැයි සිහිකර, පසුතැවිලිව, පළමු ක්රියා කරන්න; නොඑසේ නම්, නුඹ පසුතැවිලි නොවන්නේ නම්, මම ඉක්මනින් නුඹ වෙත පැමිණ, නුඹගේ පහන් කූඩුව එහි ස්ථානයෙන් ඉවත් කරන්නෙමි. එළිදරව් 2:4, 5.
යෙරෙමියා “උපහාසකරන්නන්ගේ සභාව” ලෙස හැඳින්වූ පථභ్రෂ්ට ප්රොතෙස්තන්ත්වාදය සමඟ මිලර්වාදීහු අරගල කළහ; දර්ශනය පැමිණෙන තුරු ඔවුහු ඉවසීමෙන් බලා සිටියහ, මන්ද එය පැමිණි විට අසත්ය නොවන බැවිනි. “උපහාසකරන්නන්ගේ සභාව” නියෝජනය කරනු ලැබුවේ යෙරොබොවාම්ගේ නකල් නමස්කාරයට එරෙහිව තරවටුව ප්රකාශ කළ යූදාගේ භවිතවක්තෘවරයාට බොරුව කී වෘද්ධ භවිතවක්තෘවරයා විසිනි.
“මම නුඹගේ ක්රියාද, නුඹගේ වෙහෙසද, නුඹගේ ඉවසීමද දනිමි; දුෂ්ටයන් වන අය නුඹට ඉවසිය නොහැකි බවද දනිමි. තවද, තමන් ප්රේරිතයෝ යැයි කියා සිටින නමුත් එසේ නොවන අය නුඹ විසින් පරීක්ෂා කර, ඔවුන් බොරුකාරයන් බව සොයාගෙන ඇත. තවද නුඹ දරාගෙන සිටියෙහිය; නුඹට ඉවසීම ඇත; මාගේ නාමය නිසා නුඹ වෙහෙස වී ඇත; තවද නුඹ ක්ලාන්ත වී නැත.” එළිදරව් 2:2, 3.
ස්මිර්ණාගේ දෙවන සභාව මුල් ක්රිස්තියානි සභාවේ පීඩනකාලය නියෝජනය කළේය; එය සැබෑ සාක්ෂිමරණයට පත් වූවන්ගෙන්ද, ශුද්ධ නොවූ අභිප්රේරණයන් නිසා තමන්ම තමන් වෙත පීඩාව ගෙනා සමහරුන්ගෙන්ද සමන්විත විය. එය එසේම පුරාණ ඉශ්රායෙලයේ සෑම මනුෂ්යයෙකුම තමන්ගේම ඇස් ඉදිරියෙහි සෘජු ලෙස පෙනුණු දේ කළ විනිශ්චයකාරයන්ගේ යුගයද නියෝජනය කළේය. 1888 දී ආරම්භ වූ කැරලිකාර පරම්පරාව, අනාවැකි ආත්මයටත්, එම කාලයේ තෝරාගනු ලැබූ දූතයන්ටත්, ශුද්ධාත්මයාණන්ටත් විරුද්ධ වූ පීඩනකාලයක් හඳුන්වා දුන්නේය. එය ලාඔදික්යානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පුරාණ පුරුෂයන් කෙලොග්, ප්රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස් වැනි මිනිසුන් තුළින් දක්නට ලැබෙන පරිදි, තමන්ගේම ඇස් ඉදිරියෙහි සෘජු ලෙස පෙනුණු දේ කිරීමට තෝරාගත් කාලයක් ආරම්භ කළේය.
එම කාලයේ විශ්වාසවන්ත සුළු පිරිස, තමන් යුදෙව්වන් යයි ප්රකාශ කළද එසේ නොවූ පන්තියක් සමඟ මරණාන්තික ආත්මික සටනක නියැලිය යුතුව සිටියහ. නායකත්වයේ තනතුරු දරා සිටියද, සිස්ටර් වයිට් විසින් සමහරු “ස්වර්ගයෙන් නෙරපා දැමූ දූතයන් විසින්” මෙහෙයවනු ලැබූ බව හඳුනා දී තිබීමෙන් සාක්ෂි ලබන පරිදි, ඔව්හු සාතන්ගේ සභාගෘහයට අයත් වූහ. ඔව්හු තමන් ප්රඥාවන්තයන් යයි ප්රකාශ කළහ, නමුත් මෝඩයන් වූහ. එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ ප්රඥාවන්තයන් පිළිබඳ කිසිඳු දෝෂාරෝපණයක් තබා නොමැති අතර, ඒ වෙනුවට මරණය දක්වාම විශ්වාසවන්තව සිටින ලෙස උනන්දු කිරීමක් දෙන ලදී. 1915දී, සිස්ටර් වයිට් කවදා හෝ කී අවසාන වචන වූයේ, “මම කවරෙකු කෙරෙහි විශ්වාස කළෙම්දැයි දනිමි,” යන්නය; මක්නිසාද ඇය මරණය දක්වාම විශ්වාසවන්තව සිටියාය.
නුඹේ ක්රියාද, පීඩාවද, දුප්පත්කමද මම දනිමි; (එහෙත් නුඹ ධනවත්ය) තවද, තමන් යුදෙව්වන් යයි කියමින් එසේ නොවන, නමුත් සාතන්ගේ සභාව වන්නවුන්ගේ අපවාදයද මම දනිමි. නුඹ විඳින්නට යන දේවල් කිසිවක් ගැන භය නොවන්න. බලව, නුඹලා පරීක්ෂා කරනු ලැබීමට පිණිස යක්ෂයා නුඹලාගෙන් සමහරදෙනෙකු සිරගෙට දමනු ඇත; තවද නුඹලා දින දහයක් පීඩාවට පත්වනු ඇත. මරණය දක්වා විශ්වාසවන්තව සිටින්න; එවිට මම ජීවනයේ කිරුළ නුඹට දෙන්නෙමි. එළිදරව් 2:9, 10.
පර්ගමොස් සභාව සත්යය හා දෝෂය අතරද, අනාගමිකත්වය හා ක්රිස්තියානිභාවය අතරද, කොන්ස්ටන්ටීන් අධිරාජයාගේ කාලයේ ඇති වූ සම්මුතිය නිරූපණය කළේය; එසේම, රජවරුන්ගේ ඉතිහාසය තුළ සිදු වූ පුරාණ ඉශ්රායෙල්ගේ සම්මුතියද එය නිරූපණය කළේය. එය සත්යය හා දෝෂය මිශ්ර කිරීම නිරූපණය කළේය; එවැනි මිශ්රණයකින් නිෂ්පාදනය විය හැක්කේ දෝෂය පමණි. “The Doctrine of Christ” යන පොත ප්රකාශයට පත් වීමට හේතු වූ 1919 බයිබල් සම්මේලනය මඟින්ද එය නිරූපණය විය; එහි අරමුණ වූයේ විමූඪ ප්රොටස්තන්තිකත්වයේ බොරු සුබාරංචිය වඩා සමීපව නිරූපණය කරන අද්වෙන්තිස්ත පණිවිඩයක් ගොඩනැංවීමයි. සත්යය සම්බන්ධ වූ මහත් සම්මුති සිදු වූයේ අද්වෙන්තිස්ත ව්යාපාරයේ තුන්වන පරම්පරාවේදීය.
1919 දී ආරම්භ වූ එම පරම්පරාව තුළම සභාව Church Manual නිපදවූ සම්මුතිය ආරම්භ කළේය. 1919 දී ආරම්භ වූ එම පරම්පරාව තුළම සභාව සෞඛ්ය හා ආගම යන දෙඅංශයේම පාසල් සඳහා അംഗීකරණය අවශ්ය කළ සම්මුතිය ආරම්භ කළේය. නූතන කතෝලික-මූලික බයිබල් වෙත ගමන් කිරීම ආරම්භ කරන ලද්දේද එම පරම්පරාව තුළමය. ක්රිස්තියානි විරෝධී බව ප්රකාශයෙන්ම දැක්වූ රාජ්ය පාලන සමඟ සම්බන්ධතා ස්ථාපිත කිරීමට නායකත්වය කැමැත්ත පළ කළේද එම ඉතිහාසය තුළමය.
සිවිල් යුද්ධ සමයේ, ඇමරිකානු ඉතිහාසයේ අති භයානකම යුද්ධයට කැඳවනු ලැබීමට නියමිතව සිටි සභාවේ තරුණයන් සඳහා වඩා යහපත් ප්රතිඵලයක් ලැබෙන පිණිස, ලාඕදිකීය නායකත්වය එක්සත් ජනපද රජය සමඟ නීතිමය සම්බන්ධතාවයක් පිහිටුවූ විට, එම ක්රියාවලිය තම ළදරු අවධියේ උපන්නාක් මෙන් තිබිණි; එය පළමු ලෝක යුද්ධයේ ආරම්භයේදී යළිත් පුනරාවර්තනය විය. එවිට සාමාන්ය සම්මේලන සභාපති ඒ. ජී. ඩැනියල්ස් ජර්මානු රජය සමඟ සම්බන්ධ වී, ජර්මනියට තරුණයන් අනිවාර්ය හමුදා සේවයට කැඳවා බලහත්කාරයෙන් සේවයට යොදවාගැනීමටත්, අවි දරා සිටීමටත්, සබත නොසලකා හැරීමටත් තම අනුමැතිය දුන්නේය. ඩැනියල්ස් විසින් කරන ලද එම ක්රියාව, අද දක්වාම පවතින සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ප්රතිසංස්කරණ ව්යාපාරයේ විවිධ බිඳවැටීම් කණ්ඩායම් බිහි කළ වෙන්වීමක් ඇති කළේය.
එම සම්මුතිකරණය හිට්ලර්ගේ නාසි ජර්මනිය සමඟද, ඉන් අනතුරුව සෝවියට් සංගමය සාදන ලද ජාතීන් සමඟද දිගටම පවතිණි; අදද එය චීනය වැනි පාලන ක්රමයන් තුළ තවමත් ආරක්ෂා කරනු ලබයි. රාජ්ය පාලන කටයුතු සමඟ ඇති වූ එහි සම්බන්ධතාවයේ තුන්වන පරම්පරාවේ සම්මුතිකරණය, පර්ගාමොස් සභාව තුළ සංකේතවත් කරනු ලැබූ පරිදි, පුරාතන ඉශ්රායෙල් රජවරුන්ගේ සහ කොන්ස්ටන්ටයින්ගේ සම්මුතිකරණයෙන් පූර්ව රූපිත කරනු ලැබීය. එම කාලය, ප්රෙස්කට්ගේ “The Doctrine of Christ” මඟින් නිරූපණය කරන ලද සාමයත් ආරක්ෂාවත් යන බොරු ශුභාරංචිය සමඟ එහි සභා-පාලන කටයුතු කළ සම්මුතිකරණයද නියෝජනය කළේය.
“නුඹේ ක්රියාද, නුඹ වාසය කරන්නේ කොතැනද යන්නද මම දනිමි; එනම් සාතන්ගේ අසුන ඇති ස්ථානයේය. එසේම නුඹ මාගේ නාමය තදින් අල්ලාගෙන, නුඹ අතරෙහි, සාතන් වාසය කරන ස්ථානයේ, මාගේ විශ්වාසවන්ත වීරසහීද අන්තිපස් මරාදමනු ලැබූ ඒ දවස්වලදී පවා, මාගේ ඇදහිල්ල ප්රතික්ෂේප නොකළෙහිය. නමුත් නුඹට විරුද්ධව මා සතු සුළු කරුණු කිහිපයක් ඇත; මක්නිසාද බාලාම්ගේ උගන්වීම අල්ලාගෙන සිටින අය නුඹ අතුරෙහි සිටිති. ඔහු බාලාක්ට ඉශ්රායෙල් පුත්රයන් ඉදිරියෙහි බාධකයක් තැබීමට, රූපවලට පූජා කළ දේවල් කෑමටත්, ව්යභිචාරය කිරීමටත් උගන්වා දුන්නේය.” එළිදරව් 2:13, 14.
අනාචාරය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ, අත්යවශ්ය කාර්යමය සබඳතා පවත්වාගෙන යාමේ නාමයෙන්, නාසි ජර්මනිය හා සෝවියට් සංගමය වැනි ජාතීන් සමඟ තමන් සමපාතික කරගැනීමෙහි සාමාන්ය සභාවේ ක්රියාකාරිත්වයයි; එසේ කරමින්, ඔවුන් එක්ව සිටි විවිධ පාලන තන්ත්රයන්ගෙන් පීඩනය විඳිමින් සිටි එම ජාතීන්හි විශ්වාසවන්තයන් නොසලකා හැරියහ. දේවතා රූපයන්ට පුදන ලද ආහාරය නියෝජනය කළේ, ආගමික ක්ෂේත්රයෙහිද සෞඛ්ය ක්ෂේත්රයෙහිද, අධර්මිෂ්ඨ ක්රමවේදවල මාර්ගෝපදේශ අනුව පාලනය වීමට එකඟ වී තිබූ ලාඔදිකෙයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ විශ්වවිද්යාලයන් තුළ එවකට දැඩි ලෙස ස්ථාපිත වී තිබූ අපස්ථාත ප්රොටෙස්තන්තවාදය හා කතෝලිකවාදයෙහි ව්යාජ ක්රමවේදයයි.
යේසුස් තුන්වන පරම්පරාවේ අවසානය එහි ආරම්භය සම්බන්ධයෙන් කළාක් මෙන්ම නිරූපණය කළේය; මන්ද 1957දී ප්රකාශයට පත් කළ *Questions on Doctrine* නම් පොත ප්රකාශයට පත් කිරීම මඟින් උන්වහන්සේ සිව්වන පරම්පරාවේ පැමිණීම සළකුණු කළ බැවිනි. එම පොත සත්යය හා අපස්ථාප්ත ප්රොටෙස්තන්තවාදය සහ කතෝලිකත්වයේ වැරදි අදහස් අතර පවතින ප්රධාන ගැළවීමේ වෙනස සම්පූර්ණයෙන්ම ප්රතික්ෂේප කළේය. නියතවශයෙන්ම එම පොතේ වැරදි ඉගැන්වීම් කිහිපයක් ඇත; එහෙත් සාරභූත වශයෙන් එය උගන්වන්නේ, යම් පුද්ගලයෙකු දෙවන පැමිණීමේදී ආශ්චර්යමත් ලෙස වෙනස් කරනු ලබන තුරු, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ ජයග්රාහී ලෙස ජීවත් වීම අසම්භව බවයි. එම පොත, විසිපහ පැරණි පුරුෂයන් සූර්යයාට නමස්කාර කිරීමට නමන ලැබිය යුතු පරම්පරාවේ ආරම්භය සළකුණු කළේය. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී ඉරිදා නමස්කාරය පිළිගැනීමට ලායොදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ත සභාවට ඉඩ සැලසීමට අවශ්ය දේශපාලනික හා ආගමික මූලද්රව්ය පැමිණ තිබුණි.
එසකියෙල්ගේ සිව්වන පිළිකුල්කම සිදුවන්නේ නවවන අධ්යායේ විශ්වාසවන්ත සුළු පිරිස තමන්ගේ නළල් මත මුද්රාවක් ලබමින් සිටින අවස්ථාවේදීය; එනම්, විනාශකරන දූතයන් තම වැඩය ආරම්භ කිරීමට අල්ප කලකට පෙරය. මෙම දර්ශනය අටවන අධ්යායේ පළමුවන පදයෙන්, හයවන අවුරුද්දේ හයවන මාසයේ පස්වන දින ආරම්භ වේ. සූර්යයාට නමස්කාර කරන අය මත විනිශ්චය ක්රියාත්මක කිරීමට පෙර දින මෙය ආරම්භ වන දර්ශනයකි; එම සූර්ය නමස්කාරය පාප්වාදී අධිකාරියේ ලකුණ වන අතර, ඔහුගේ නාමයේ සංඛ්යාව “666” වේ.
එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රාකරණය කිරීමේ කාර්යය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ඉස්ලාමයේ තුන්වන විපත්තිය විසින් සිදුකරන ලද භූමි මෘගයා මත වූ ප්රහාරයත් සමඟ ආරම්භ විය. එම ප්රහාරය ජාතීන් කෝපගන්වා, පසු වර්ෂාවේ පැමිණීම සලකුණු කළේය. නමුත් පසු වර්ෂාව හඳුනාගනු ලබන්නේ, ඉස්ලාමයේ විපත්ති තුන මූලික සත්යයක් බව දක්නට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පදනම් වෙත නැවත ගෙන යනු ලබන අය විසින් පමණි. එම කාලයේදී, යෙරෙමියා “විවේකය” ලෙස හඳුන්වන පැරණි මාර්ග වෙත ආපසු ගෙන යනු ලැබූ අය (එනම් පසු වර්ෂාව), එක්කෝ තුන්වන විපත්තියේ तुरහිය පිඹින මුරකරුවන් බවට පත්වනු ඇත, නැතහොත් तुरහියේ ශබ්දයට සවන් දීමට අකමැති වූ අය වෙති; ඒ අනුව පැරණි මාර්ගවල ගමන් කිරීමටද ප්රතික්ෂේප කළ අය වෙති.
එවිට ඔවුන් 1863 දී තම පියවරුන්ගේ කැරැල්ලේ පාපයෙන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ. එම කාලබින්දුවේම, “සත්යයෙහි ඇදහිල්ල මඟින් නිර්දෝෂීකරණය” වන ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම පිළිබඳ පණිවිඩයක් පැමිණියේය. එය ජෝන්ස් සහ වැග්ගනර්ගේ ලාඔදිකෙයා පණිවිඩය වූ අතර, එය “සුළං හතරෙන්” පැමිණි වියළි මැරුණු අස්ථි වෙත එසෙකියෙල්ගේ පණිවිඩයද විය; එම “සුළං හතර” නම් තුන්වන අහෝභාවයේ ඉස්ලාමය සඳහා සංකේතයකි (නිදහස් වී පිටතට බිඳී යාමට සොයන “කෝපිත අශ්වයා”). ඉන්පසු එම විශ්වාසවන්ත සුළු පිරිස 1888 දී තම පියවරුන්ගේ කැරැල්ලේ පාපයෙන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූහ, මන්ද යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම හෙළනු ලැබූ කල එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයා බැස ආ අතර, එවිට එළිදරව් 18:1–3 ඉෂ්ට විය.
ඉන්පසු ඔවුහු අග වැස්සේ පණිවිඩය හඳුනාගැනීම මඟින් පරීක්ෂා කරන ලද්දෝය. අග වැස්ස පසුගිය යුගවල මෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනයක්ද, නැතහොත් දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ එවැනි ප්රකාශන පැවතුණේ අතීතයේ පමණක්ද? එවිට විශ්වාසවන්ත ස්වල්ප දෙනා 1919 දී තම පියවරුන්ගේ කැරැල්ල නැවත කැරැල්ල කිරීම මඟින් පරීක්ෂා කරන ලද්දෝය. එම පරීක්ෂණ තුන හරහා විශ්වාසවන්ත ස්වල්ප දෙනා ගමන් කරන ආකාරය අනුව, ඔවුන්ගේ නළල්වල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ලබන්නේද, නොහොත් ලාඕදිකීය අඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ වයෝවෘද්ධ පන්විසි දෙනා සමඟ සූර්යයාට වඳිමින් සිටින බවට තමුන්ම සොයාගන්නේද යන්න තීරණය වේ.
ලාඔදීකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරම්පරා හතරේ සියලු කැරලි 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනෙහි තම ප්රතිසම්මතය සොයාගනී. යෙසායා “නැගෙනහිර සුළඟේ දවස” ලෙස හඳුන්වා දුන් එම දිනය, එකලස්සිය හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භය සලකුණු කරන අතර, මුද්රා තැබීමේ කාලය යනු කාල පරාසයකි. කාල පරාසයේ අවසානය එහි ආරම්භය මඟින් දෘශ්යමාන කර තිබේ; මක්නිසාද යේසුස් සෑමවිටම යම් දෙයක අවසානය, එම දෙයක ආරම්භය මඟින් දර්ශනය කරන බැවිනි. මුද්රා තැබීමේ ක්රියාවලියේ අවසාන ගමන්වලදී, එම කාල පරාසයේ ආරම්භයේ නිරූපිත වූ පරීක්ෂාවන් නැවත වරක් පුනරාවර්තනය වේ.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, එසකියෙල්ගේ අඛණ්ඩව සඳහන් වන අපහාස හතරෙන් නිරූපිත ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ කැරලිකාරයන් විසින් අසමත් කරනු ලැබූ පරීක්ෂණද, එළිදරව් පොතේ දෙවන හා තෙවන අධ්යායවල සඳහන් පළමු සභා හතර විසින්ද අසමත් කරනු ලැබූ පරීක්ෂණද පැමිණියේය; එය සත්වයාගේ ලකුණට හෝ දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාවට හෝ ගෙන යන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්රියාවලියක ආරම්භය සනිටුහන් කළේය, එය සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් බව ප්රකාශ කරන අය සඳහාය.
ලාවෝදිකීය අද්වෙන්තිසම්හි නායකත්වය තමන්ගේම වංචාවල බැඳුම් රැහැනවලින් අල්ලාගනු ලැබ ඇත; එබැවින්, අද්වෙන්තිසමය පැවැත්මට ගෙන ආ ප්රතිසංස්කරණ චලනය ද ඇතුළුව, පෙර ප්රතිසංස්කරණ චලනයන් මගින් නිරූපිත වූ පරිදි දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනය නැවත සිදුවීමක් ඔවුන්ට “හඳුනාගැනීම” ප්රායෝගික වශයෙන් අසම්භවය. පුරාණ පුරුෂයෝ මිලර්ගේ මණි-රත්න මගින් නිරූපිත ධර්මතා ව්යාජ කාසි හා ව්යාජ රත්නවලින් විසුරුවා සඟවා දැමූහ. King James බයිබලය නම් රන්කෝෂය පුරාණ භාෂාවේ යුගයට පහත් කොට තබා, පව්කාර මනුෂ්යයාගේ පදනම් භාෂා පද්ධතියෙන් ප්රකාශිත නවීන භාෂා බයිබල්වලින් එය ප්රතිස්ථාපිත කර ඇත.
පුරාණ මිනිසුන්ගෙන් යමෙකු අවසාන වැසි පණිවිඩය සමාදානය හා ආරක්ෂාව පිළිබඳ පණිවිඩයක් නොවන බව සලකා බැලීමට කැමැත්තෙන් සිටියා නම්, අතීතයේ ශුද්ධ ඉතිහාසයන්හි දේව බලයේ ප්රකාශනයන්ම එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීම විශේෂයෙන් හඳුන්වා දෙන ඒවා බව ඔවුන්ට හඳුනාගැනීම සම්භාව්ය වශයෙන් අසම්භවයට සමීප වන්නට තිබුණි. එයටත් වඩා ඔවුන්ට හඳුනාගැනීමට අපහසු වන්නේ, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීම වඩාත් සෘජුව හඳුන්වා දෙන ශුද්ධ ඉතිහාසයන්ම මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය ඉටු කරන ශුද්ධ ඉතිහාසයන් වන බවය; මන්ද මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදය හදිසියේ පැමිණෙන ගිවිසුමේ දූතයාගේ පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයෙකු සැමවිටම සිටින බව ස්ථාපිත කරයි. ඒ දූතයා නියෝජනය කරනු ලැබුවේ අනාගතවක්තෘ එලියා විසිනි; ඔහු තම ඉතිහාසය තුළ වැසි නොවනු ඇතැයි, එය තම සේවය මඟින් පැමිණේ නම් මිස, නිර්භීතව ප්රකාශ කළේය.
යේහෙස්කෙල්ගේ වැඩිහිටියන් සැත්තෑදෙනා, තමන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව යැයි කළ ප්රකාශය පදනම් විරහිත එකක් බවත්, එය ඇත්තෙන්ම තමුන් අතහැර යාමට ලක්වූ ජනතාවකගේ ප්රකාශය නියෝජනය කළේය යන්නත්, මිදිවත්තට සුදුසු ඵල දරන්නන්ට එම මිදිවත්ත දෙනු ලැබූ ලෙසම, පිළිගැනීම විහිළුවක් ලෙස සලකනු ඇත. තුන්වන අහෝකාරයේ පණිවිඩය, මාර්ගය සූදානම් කරන දූතයා, මිදිවත්තේ ගීතය—මේ සියල්ලම ඔවුන් විශ්වාසය තැබූ සම්ප්රදායයන් හා චාරිත්රවලට විරුද්ධව සාක්ෂි දරමින්, අන්තිම වැස්ස හඳුනාගැනීමට සමානවම ජය ගැනීමට නොහැකි තරම් බාධාවක් නියෝජනය කරයි.
එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සීල් තැබීමේ අවසානය, තෙවැනි “Woe” හි ඉස්ලාමයේ භූමිකාව “හඳුනාගෙන” ඇතැයි ප්රකාශ කළ අය සඳහාද එම පරීක්ෂණයන්ම ප්රකාශ කරයි. මිලර්වාදීන්ගේ චලනය ආරම්භ කළ “දැනුමේ වැඩිවීම” 1798 දී “සත් වාර” අවසානයේ ආරම්භ විය. එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ චලනය ආරම්භ කළ “දැනුමේ වැඩිවීම” 1989 දී සංකේතාත්මක “සත් වාර” (වසර එකසිය විසි හයක්) අවසානයේ ආරම්භ විය. විධිමත් ලෙස වැඩිවෙමින් ගිය එම වසර එකසිය විසි හය පුරා පැවති පරිත්යාගය තුළ, ලාඔදිකියා අඩ්වෙන්ටිස්වාදය තම සිව්වන හා අවසාන පරම්පරාවට ළඟා වී ඇත.
ජාතියක් හෝ ජනතාවක් තමන්ගේ පරීක්ෂණ කාලයේ පාත්රය පිරවන්නේ තුන්වන හා හතරවන පරම්පරාව තුළය; ඒ කාලය දැන් පැමිණ ඇත. හිද්දෙකෙල් ගංගාවෙන් නිරූපිත දානියෙල් පොතෙහි “දැනුමේ වැඩිවීම” යනුද, පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර යේසුස් ක්රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව මුද්රා විවර කරනු ලබන කල වැඩි කරන දැනුමම වේ.
අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් ග්රන්ථයේ අවසාන අධ්යාය තුන සලකා බලමු.
“මහත් අසමන්ජසභාවය හා අවුල්භාවය ඇතිවෙන දවස් ඉතා වේගයෙන් ළං වෙමින් පවතී. දේවදූත වස්ත්ර පැළඳ සිටින සතන්, හැකි නම්, තේරී පත් වූ අයම වුවද රැවටවනු ඇත. දෙවියෝ බොහෝ දෙනෙකි, ස්වාමිවරුද බොහෝ දෙනෙකි. සෑම ආකාරයකම ධර්මවාද සුළඟක්ම හමනු ඇත. ‘විද්යාව’ යැයි ව්යාජ ලෙස හඳුන්වනු ලබන දෙයට අතිශය ගෞරවය පිදූ අය එවිට නායකයන් නොවනු ඇත. බුද්ධිය, ප්රතිභාව, හෝ දක්ෂතාවය කෙරෙහි විශ්වාස තැබූ අය එවිට පෙළපතේ ප්රමුඛ ස්ථානයේ නොසිටිනු ඇත. ඔවුහු ආලෝකයට සමානව ගමන් නොකළෝය. තමන් අවිශ්වාසවන්ත බව ඔප්පු කළ අයට එවිට රැළ භාර නොදෙනු ඇත. අවසාන ගම්භීර කාර්යයේ යෙදෙන්නේ ප්රබල මිනිසුන් අල්ප දෙනෙකු පමණි. ඔවුහු තමන්ම සම්පූර්ණ යැයි සිතන්නෝය, දෙවියන්වහන්සේගෙන් ස්වාධීනව සිටින්නෝය, එබැවින් උන්වහන්සේට ඔවුන් භාවිත කළ නොහැක. ස්වාමින්වහන්සේට විශ්වාසවන්ත සේවකයන් සිටිති; කම්පා කිරීමේ, පරීක්ෂා කිරීමේ කාලයේදී ඔවුහු දෘශ්යමාන කරනු ලබන්නෝය. බාල්ට දණ නොනමා සිටි වටිනා අය දැන් සැඟවී සිටිති. ඔබ මත එක්කළ දැල්ලක් මෙන් ප්රබල ලෙස බැබළුණු ආලෝකය ඔවුන්ට ලැබී නැත. එහෙත්, රළු හා ආකර්ෂණීය නොවන බාහිර පෙනුමක් යටතේ සැබෑ ක්රිස්තියානි චරිතයක පවිත්ර දීප්තිය හෙළි විය හැක. දහවලේදී අපි අහස දෙස බලමු, නමුත් තාරකා නොදකිමු. ඒවා එහි, ආකාශ මණ්ඩලයේ ස්ථිරව පිහිටා ඇත, නමුත් ඇසට ඒවා වෙන්කර හඳුනාගත නොහැක. රාත්රියේදී අපි ඒවායේ සැබෑ දිළිසීම දකිමු.” Testimonies, volume 5, 80, 81.