දූතයා අවතීර්ණ වන විට ආරම්භ වන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය, දූතයාගේ අතින් පොත ගෙන එය භෝජනය කරනවාද යන පරීක්ෂාව මගින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. එම පණිවිඩය භෝජනය කිරීමට තෝරාගත් අය, එය භෝජනය කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ කණ්ඩායම පසුබැසී ඉතිරි වන අතර, පසුව බලාපොරොත්තු කඩවීමකට නියම කරනු ලැබූහ. භෝජනය කළ යුතු වූ කුඩා පොත නියෝජනය කළේ 1798 හෝ 1989 යන වර්ෂවලින් එකක “අවසානයේ කාලයේ” ප්‍රථමයෙන් මුද්‍රා භංග කරනු ලැබූ පණිවිඩය පිළිබඳ “දැනුමේ වැඩිවීමක්” වන අතර, පසුව එම වැඩි කළ දැනුමේ ආලෝකයට එවකට ජීවත්ව සිටි පරම්පරාව වගකීමට පත් කරන පණිවිඩයක් ලෙස විධිමත් කරනු ලැබූ දෙයකි. ඉතිහාස දෙකෙන් ඕනෑම එකක, ඉස්ලාමය පිළිබඳ අනාවැකිය සම්පූර්ණ වූ පසු, දූතයාගේ අතින් තිබූ භෝජනය කළ යුතු පණිවිඩය පිළිගනු ලැබුවේ හෝ ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබුවේ ය. පොත මගින් නියෝජනය වන පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබේ නම්, එසේ කරන අයත්, තවදුරටත් දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව ලෙස සිටින බවට කළ ප්‍රකාශය ස්ථිර කිරීමට තවමත් උත්සාහ කරන අතර, ඔවුන් ව්‍යාජ පසු වැසි පණිවිඩයක් නිපදවීමට බලකරනු ලබති.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරම්පරාගත අතීත කැරලි නැවත වරක් පරීක්ෂණාත්මක ප්‍රශ්න බවට පත් කරන ලදී. හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදය එහි නිරූපිත අනාවැකි ඉතිහාසයේ සිදුවන විවාදයක් හඳුන්වයි; එය දස කන්‍යා උපමාවට සමාන්තර අනාවැකි රේඛාවකි. දස කන්‍යා උපමාවේ ඉතිහාසය තුළ තමා කුමක් පිළිතුරු දිය යුතු දැයි රැකවල්කරු විමසූ කල, ඔහුට “දර්ශනය ලියා, එය පුවරුවල පැහැදිලි ලෙස කරන්න” යන ආඥාව දෙන ලදී. මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ රැකවල්ලෝ 1842 දී 1843 ප්‍රස්ථාරය සකස් කළෝය, එහි සකස් කිරීම සලකුණක් බවට පත් විය. අවසානයේ කථා කිරීමට නියමිත වූයේ, පුවරුවල පැහැදිලි ලෙස කරන ලද හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ “දර්ශනය” ය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 සිදුවීමෙන් ඉතා සුළු කලකට පසුව, තුන්වන විපතට අයත් ඉස්ලාමයේ ක්‍රියාකාරකම් හඳුනාගත් අය, යෙරෙමියාගේ “පැරණි මාර්ග” වෙත නැවත හැරී, ඒවා තුළ ගමන් කිරීමට නායකත්වයට පත් වූහ. එම “පැරණි මාර්ග” මගින් හෙළි කළේ ප්‍රකාශනයේ අටවන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන වචනයෙහි සඳහන් විපත් තුන, ඉස්ලාමයේ අනාවැකිමය භූමිකාව නිරූපණය කරන බවය. එයින් ක්ෂණිකව අනතුරුව, Future for America, හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ රූප සටහන් දෙක නැවත මුද්‍රණය කිරීම ආරම්භ කළේය; එය හරියටම මිලරයිට්වරුන්ගේ සමාන්තර ඉතිහාසයේ එකම අවස්ථාවෙහිදී, 1842 දී 1843 රූප සටහන නිෂ්පාදනය කිරීමෙන් නිරූපිත වූ මාර්ග-ලකුණක් ලෙස එම රූප සටහන් දෙක ඉදිරිපත් කරන ලද අයුරින්මය.

“1842 මැයි මාසයේදී [Massachusetts] බොස්ටන්හි සාමාන්‍ය සම්මේලනයක් කැඳවනු ලැබීය. මෙම රැස්වීමේ ආරම්භයේදී, හේවර්හිල්හි සහෝදරයන් වන චාල්ස් ෆිච් සහ ඇපොලෝස් හේල්, තමන් රෙද්ද මත ඇඳ තිබූ දානියෙල් සහ යොහන්ගේ රූපමය අනාවැකි, ඒවායේ සම්පූර්ණ වීම පෙන්වන අනාවැකි සංඛ්‍යාවන් සමඟ ඉදිරිපත් කළහ. සම්මේලනය ඉදිරියේ තම සිතියමෙන් පැහැදිලි කරමින් සහෝදර ෆිච් පැවසුවේ, මෙම අනාවැකි විමසා බැලීමේදී, මෙහි ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරයේ කිසියම් දෙයක් සකස් කළ හැකි නම්, එය විෂයය සරල කර දෙන අතර, එය සභාවක් ඉදිරියේ ඉදිරිපත් කිරීම තමන්ට වඩා පහසු කර දෙනු ඇතැයි තමන් සිතා තිබූ බවය. අපගේ මාර්ගයේ මෙහි වඩාත් ප්‍රകാശයක් තිබුණි. මෙම සහෝදරයන් කරමින් සිටියේ, අවුරුදු 2,468කට පෙර හබක්කුක්ට තම දර්ශනයෙහිදී ස්වාමින්වහන්සේ පෙන්වා දුන් දෙයය; එසේ කියමින්ය: ‘දර්ශනය ලිය, එය පුවරුවල පැහැදිලිව සටහන් කරව, කියවන තැනැත්තා දුවන පිණිස. මක්නිසාද දර්ශනය නියමිත කාලයක් සඳහා තවම පවතින්නේය.’ හබක්කුක් 2:2.”

“මෙම විෂයය පිළිබඳ යම් සාකච්ඡාවකින් පසු, මේ එකට සමාන තවත් තුන්සියයක් ලිතෝග්‍රාෆ් ක්‍රමයෙන් මුද්‍රණය කිරීමට ඒකමතිකව තීරණය කරන ලදී; එය ඉක්මනින්ම ඉටු කරන ලදී. ඒවා ‘’43 ප්‍රස්ථාර’ ලෙස හඳුන්වන ලදී.’ මෙය අතිශයින් වැදගත් සමුළුවක් විය.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.

“‘මුල් ඇදහිල්ල’ මත ස්ථිරව සිටි ද්විතීය ආගමනය පිළිබඳ දේශකයන්ගේ හා ප්‍රකාශන පත්‍රිකාවල ඒකාබද්ධ සාක්ෂිය වූයේ, චාට් පත්‍රය ප්‍රකාශයට පත් කිරීම හබක්කුක් 2:2, 3 හි ඉටුවීමක් බවය. එම චාට් පත්‍රය අනාවැකියේ විෂයයක් වූයේ නම් (එය ප්‍රතික්ෂේප කරන අය මුල් ඇදහිල්ල අත්හරිති), එවිට ක්‍රි.පූ. 457 වසර 2300 දින ගණනය ආරම්භ කළ යුතු වසර වූ බව අනුව පැහැදිලි වෙයි. ‘දර්ශනය’ ‘ප්‍රමාද’ වීමට, එනම් ප්‍රමාද කාලයක් ඇතිවීමට, 1843 පළමුව ප්‍රකාශයට පත් කළ කාලය වීම අත්‍යවශ්‍ය විය; එම ප්‍රමාද කාලය තුළ, කන්‍යා සමූහය මධ්‍යම රාත්‍රි හඬින් අවදි කරනු ලැබීමට මඳ වේලාවකට පෙර, කාලය යන මේ මහත් විෂයය සම්බන්ධයෙන් මන්දනින් හා නින්දෙන් සිටිය යුතු විය.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume I, Number 2.

“දැන් අපගේ ඉතිහාසය පෙන්වන්නේ, විලියම් මිලර් භාවිත කළ ඒකම කාලානුක්‍රමික සටහන්පත්‍රවලින් උගන්වමින් සිටි සියගණනක් දෙනා සිටි බවය; ඔවුන් සියල්ලෝම එකම මුද්‍රාවේ අය වූහ. එවිට පණිවිඩයේ ඒකත්වය තිබුණේ එකම තේමාවක් මතය, එනම් 1844 දී නියමිත කාලයකදී ස්වාමිවූ යේසුස්ගේ පැමිණීමය.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.

2001 සැප්තැම්බර් 11 න් පසු වූ අසන්න ඉතිහාසය තුළ 1843 සහ 1850 සටහන්-පුවරු නැවත මුද්‍රණය කිරීම, 1842 දී 1843 සටහන්-පුවරුව ප්‍රකාශයට පත් කිරීම හැබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ ඉටුවීමක් වූ තරමටම, එම දෙයෙහිත් ඉටුවීමක් විය. එම පුවරු සකස් කිරීම හැබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ වාර්තාවේ කොටසක් වන අතර, එය සිදුවිය යුතුම විය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, යෙරෙමියාගේ “පැරණි මාර්ග” වෙත ආපසු හැරී එන්න ප්‍රතික්ෂේප කළ ඒ ලාඔදිසියා අද්වෙන්තිස්තයන් විසින් 1863 කැරැල්ල නැවත වරක් පුනරාවර්තනය කරන ලදී.

“මෙම අවසාන දවස්වල ස්ථිරව සිටීමට සුදානම් කරන ජනතාවක් පිළියෙළ කිරීමේ කාර්යයෙන් අපගේ සහෝදර සහෝදරියන්ගේ සිත් වෙනතකට හරවාලීමට සතුරා උත්සාහ කරමින් සිටියි. ඔහුගේ කපටිකම් සැලසුම් කර ඇත්තේ මේ කාලයේ අන්තරායන්ගෙන්ද කර්තව්‍යයන්ගෙන්ද සිත් ඉවතට ගෙන යාමටය. ක්‍රිස්තුස් ස්වකීය ජනතාව උදෙසා යොහන්ට දීමට ස්වර්ගයෙන් ගෙන ආ ආලෝකය ඔවුන් ඉතා සුළු වටිනාකමකින් යුක්ත දෙයක් ලෙස ගණන් කරති. අපට ඉදිරියේම පවතින දර්ශන විශේෂ අවධානය ලැබීමට තරම් ප්‍රමාණවත් වැදගත්කමකින් යුක්ත නොවන බව ඔවුන් උගන්වති. ඔවුන් ස්වර්ගීය මූලාශ්‍රයෙන් ආ සත්‍යය බලරහිත කර, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගෙන් ඔවුන්ගේ අතීත අත්දැකීම පැහැරගෙන, ඒ වෙනුවට මිථ්‍යා විද්‍යාවක් ඔවුන්ට දෙති. ‘ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: මාර්ගවල නැවතී බලා, පැරණි මංපෙත් පිළිබඳ විමසා, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි අසා, එහි ඇවිදින්න.’ [යෙරෙමියා 6:16.]”

“අපගේ විශ්වාසයේ පදනම් ගලවා ඉවත් කිරීමට කිසිවෙකුත් උත්සාහ නොකරත්වා,—අපගේ කාර්යයේ ආරම්භයේදී, වචනයේ යාච්ඤාසහිත අධ්‍යයනයෙන්ද ප්‍රකාශනයෙන්ද තැබූ ඒ පදනම්ය. මේ පදනම් මත අපි අවුරුදු පනස්කට වඩා කාලයක් ගොඩනඟමින් සිටියෙමු. තැබී ඇති පදනමට වඩා ශක්තිමත් පදනමක් තැබිය හැකි නව මාර්ගයක් තමන් සොයාගෙන ඇතැයි මිනිසුන් සිතනු ඇත; එහෙත් මෙය මහත් වංචාවකි. ‘තැබී ඇති පදනම හැර වෙනත් පදනමක් තැබීමට කිසිවෙකුටත් නොහැක.’ [1 Corinthians 3:11.] අතීතයේ බොහෝ දෙනෙක් නව විශ්වාසයක් ගොඩනැගීමටත්, නව මූලධර්ම ස්ථාපිත කිරීමටත් උත්සාහ කළහ; එහෙත් ඔවුන්ගේ ගොඩනැගිල්ල කොපමණ කාලයක් පවතිණිද? ඉක්මනින්ම එය වැටුණේය; මක්නිසාද එය පර්වතය මත පදනම්ව නොතිබුණේය.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

යෙරෙමියා පෙන්වා දෙන්නේ “පැරණි මාවත්වල” ගමන් කිරීම යනු “විවේකය” සොයාගැනීම බවත්, එම විවේකය “අවසාන වර්ෂාව” බවත් ය; එය ආරම්භ වූයේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ජාතීන් කෝපයට පත් වූ විට, නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු අවස්ථාවේදීය. එවිට එම පණිවිඩය භුක්ති විඳි අය, “දර්ශනය ලියා, එය පැහැදිලිව පෙනෙන ලෙස කරන්න” යන කාර්යයට පත් කළ හබක්කුක්ගේ මුරකරුවන් බවට පත් වූහ. යෙරෙමියා, “විවේකයේ” කාලය තුළ—එනම් “අවසාන වර්ෂාවේ” කාලය තුළ—එම ම මුරකරුවන් හඳුන්වා දෙයි.

ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: මාර්ගයන් අසල සිට බලා, පැරණි පථයන් ගැන විමසා, යහපත් මාර්ගය කොතැනදැයි අසාගෙන, එහි ගමන් කරව; එවිට ඔබගේ ප්‍රාණයන්ට විශ්‍රාමය ලැබෙනු ඇත. එහෙත් ඔවුහු කීවෝය, අපි එහි ගමන් නොකරමු. තවද මම ඔබ මත මුරකරුවන් පත්කොට, හෙලන ශබ්දයට සවන් දෙන්නැයි කීවෙමි. එහෙත් ඔවුහු කීවෝය, අපි සවන් නොදෙන්නෙමු. යෙරෙමියා 6:16, 17.

ඔවුන් විසින් නාද කළ යුතු වූ තූරිය, මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ දෙවන අහෝවේ හයවන තූරිය වන අතර, අන්තිම දවස්වලදී එය තුන්වන අහෝවේ හත්වන තූරිය වේ. යෙරෙමියාගේ මුරකාරයන් වන හබක්කුක්ගේ මුරකාරයෝ, 1888 කාලයේ කැරැල්ලේදී ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් නාද කරති. 1888 දී ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද හයවන තූරිය, ලවෝදිකයාවට වූ පණිවිඩය වූයේය.

“A. T. Jones සහ E. J. Waggoner විසින් අපට දෙන ලද පණිවිඩය, ලාඔදිකීය සභාවට දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවිඩය වේ; සත්‍යය විශ්වාස කරන බව ප්‍රකාශ කරමින්ද, එසේ තිබියදීත් දෙවියන්වහන්සේ විසින් දෙන ලද කිරණ අනෙකුත් අයට ප්‍රතිබිම්බ නොකරන කවරෙකුට වුවද අවාසනාවන්තය.” The 1888 Materials, 1053.

1888 වන අවුරුද්දේ හත්වන නළාවේ පණිවිඩය ප්‍රථමයෙන් 1856 දී ලාඔදිකා වෙත නාද කරනු ලැබීය; එවිට ලාඔදිකා පණිවිඩය “සත් වර” යන වර්ධනය වන ආලෝකයේ සන්දර්භය තුළ ස්ථානගත කරනු ලැබීය. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ග වෙත ආපසු පැමිණ, පසු වැස්සේ පණිවිඩය ලබාගැනීමේ අරමුණින් එහි ගමන් කරන ලෙස වූ කැඳවීම තුළ, ලාඔදිකා වෙත වූ පණිවිඩය ලෙස නිරූපිත හත්වන නළාවේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයද, පදනම්වල සංකේතය වන “සත් වර” ද අන්තර්ගත විය.

පාවුල්ගේ ලේඛනවල සඳහන් බලවත් මුළාව ජනනය කරන බවට භවिष्यවाणी විසින් හඳුනාගත් “බොරුව” 1931 වර්ෂයේදී, දේවභවිතාවන්තියගේ මරණයෙන් දහසය වසරකට පසු, ලාඕදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදයේ තුන්වන පරම්පරාව තුළ තැන්පත් කරනු ලැබීය. තුන්වන පරම්පරාවට පැමිණි එම “බොරුව” භවिष्यවක්තෘත්වයෙන් “තම්මුස් සඳහා අඬන ස්ත්‍රීන්” ලෙස නිරූපිත කාලපරිච්ඡේදය තුළ පිහිටුවා ඇති බැවින්, එය අසත්‍ය අග්‍ර වර්ෂා පණිවිඩය සමඟ සම්බන්ධ වේ.

“බොරුව” ප්‍රචාරය කරන ලද ආකාරය පිළිබඳ විස්තර අවබෝධ කරගත යුතුය; එසේම අවසාන-කාල අනාවැකි තුළ “බොරුව” දරන අනාවැකිමය භූමිකාවද අවබෝධ කරගත යුතුය. පසු වර්ෂාව සිදුවන කාලයේ, එනම් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ, යෙරුසලම පාලනය කරන අවමානකාර පුරුෂයෝ, යෙහෙසකෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ “තාමුස් සඳහා අඬන ස්ත්‍රීන්” ලෙස නිරූපණය කර ඇති පරිදි, අද්වෙන්තිවාදයේ තුන්වන පරම්පරාව තුළ ව්‍යාජ පසු වර්ෂා පණිවිඩයක් නිර්මාණය කළෝය. ඔවුන්ගේ එම ව්‍යාජ පසු වර්ෂා පණිවිඩය, යෙහෙසකෙල් විසින් ව්‍යාජ පදනමක්, ව්‍යාජ ආරක්ෂක බිත්තියක්, සහ ව්‍යාජ “සාමය හා ආරක්ෂාව” යන පණිවිඩයක් ලෙසද නිරූපණය කර ඇත.

නුඹලා නිෂ්ඵල දර්ශනයක් දුටුවේ නොවෙද? බොරු දිව්‍යවචනයක් ප්‍රකාශ කළේ නොවෙද? එසේ කළත්, “ස්වාමීන්වහන්සේ එසේ කියන සේක” යයි නුඹලා කියන්නහුය; නමුත් මම කථා නොකළෙමි. එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: නුඹලා නිෂ්ඵල දේ කථා කළ බැවින්ද බොරු දර්ශන දුටු බැවින්ද, බලව, මම නුඹලාට විරුද්ධව සිටිමි, ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක. නිෂ්ඵල දර්ශන දකිනද බොරු දිව්‍යවචන කියනද අනාගතවක්තෘවරුන් මත මාගේ හස්තය තිබෙනු ඇත. ඔවුන් මාගේ ජනතාවගේ සභාව තුළ නොසිටිනු ඇත; ඔවුන් ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ ලේඛනයෙහි ලියනු නොලැබෙනු ඇත; ඔවුන් ඉශ්‍රායෙල් දේශයට ඇතුල් නොවනු ඇත. එවිට මම ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ බව නුඹලා දැනගන්නහුය. මන්ද, ඔවුන් මාගේ ජනතාව රවටා, “සමාදානය ඇත” යයි කීහ; නමුත් සමාදානයක් නොතිබුණි. එක්කෙනෙක් බිත්තියක් ගොඩනැගුවේය; බලව, අන් අය එය මැද නොපැසුණු බදාමයෙන් පැල්ලම් කළෝය. මැද නොපැසුණු බදාමයෙන් එය පැල්ලම් කරන අයට කියව, එය වැටෙනු ඇත. මහත් වර්ෂාවක් පැමිණෙනු ඇත; තවද, අහෝ, මහත් හිමකැටවලිනි, නුඹලා වැටෙනු ඇත; කුණාටු සුළඟක් එය පිපිරවනු ඇත. බලව, බිත්තිය වැටුණු විට, “නුඹලා එයට පැල්ලම් කළ බදාමය කොහේද?” යයි නුඹලාට කියනු නොලැබේද? එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: මාගේ උදහසේ කුණාටු සුළඟකින් මම එය බිඳ දමන්නෙමි; මාගේ කෝපයෙහි මහත් වර්ෂාවක්ද, මාගේ උදහසේ විනාශ කිරීමට මහත් හිමකැටද ඇතිවනු ඇත. එසේ නුඹලා මැද නොපැසුණු බදාමයෙන් පැල්ලම් කළ බිත්තිය මම බිඳ දමා, එය බිමට වැටෙන්නට සලස්වන්නෙමි; එහි අත්තිවාරම හෙළිවනු ඇත; එය වැටෙනු ඇත; නුඹලාද එහි මැද විනාශවනු ඇත. එවිට මම ස්වාමීන්වහන්සේ බව නුඹලා දැනගන්නහුය. මෙසේ මම බිත්තිය මතද, එය මැද නොපැසුණු බදාමයෙන් පැල්ලම් කළවුන් මතද මාගේ උදහස සම්පූර්ණ කර, නුඹලාට, “බිත්තියද තවත් නැත; එය පැල්ලම් කළවුන්ද තවත් නැත” යයි කියන්නෙමි; එනම්, යෙරුසලම ගැන අනාගතවාක්‍ය පවසන, ඇයට සමාදානයේ දර්ශන දකින, නමුත් සමාදානයක් නොමැති ඉශ්‍රායෙල්ගේ අනාගතවක්තෘවරුන් ගැනය, ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක. එසකියෙල් 13:7–16.

යෙසායාගේ විසිඅටවන හා විසි නවවන අධ්‍යායයන්හි යෙරුසලමේ නින්දාකාර මනුෂ්‍යයන් සැඟවී සිටින බොරුකම හා මුසාබස් අවසානයේ “ගලායන දඬුවම” මගින් විනිශ්චය කර විනාශ කරනු ලබයි.

මමත් විනිශ්චය මිනුම් රේඛාවටත් ධර්මිෂ්ඨකම ලොට් දණ්ඩයටත් තබන්නෙමි; වංචාවේ ආරක්ෂාස්ථානය ගල්වැස්සින් අතුගා දමනු ලැබේ, සැඟවුණු ස්ථානය ජලයෙන් පිරී ඉතිරී යනු ඇත. මරණය සමඟ ඇති ඔබගේ ගිවිසුම අවලංගු කරනු ලැබේ, පාතාලය සමඟ ඇති ඔබගේ එකඟතාව ස්ථිර නොවන්නේය; ඉතිරී යන දඬුවම්කර වසංගතය පසුකර යන කල, ඔබ එයින් පාගා දමනු ලැබෙන්නහුය. යෙසායා 28:17, 18.

යෙසායාගේ “ගලාඑන දඬුවම” යනු එසෙකියෙල්ගේ “ගලාඑන වැස්ස” ය; එය “නිෂ්ඵල දර්ශනයක්” ඉදිරිපත් කරමින්ද, “ස්වාමීන්වහන්සේ එසේ කියා ඇත”ැයි ප්‍රකාශ කරමින්ද—එනමුත් ස්වාමීන්වහන්සේ “කථා කර නොතිබියදී”—“බොරු දේවවචන ප්‍රකාශ කළ” අය මත ගෙන එනු ලබන්නේය. පුරාණ මනුෂ්‍යයන් සැඟවී සිටින “බොරුව” නිරූපණය කරනු ලබන්නේ, ස්වාමීන්වහන්සේ කථා කර ඇතැයි ඔවුන් කියා සිටින යම් දෙයක් ලෙසය; එබැවින් එය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ “බොරුවක්” වේ. එසේ නොවහොත්, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ ඇති යම් ධර්මෝපදේශයක් දෝෂයක් ලෙස හඳුනාගෙන ඇත; නැතහොත්, බයිබලයේ යම් ධර්මෝපදේශයක් සම්බන්ධයෙන් දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ අවබෝධයට මඟ පෙන්වූසේකැයි (දෙවියන්වහන්සේ කථා කළසේකැයි) වැරදි ලෙස ප්‍රකාශ කර ඇත.

1931 දී පැමිණි “බොරු”ව වූයේ, දානියෙල්ගේ පොතෙහි සඳහන් “නිතර” පිළිබඳ වැරදි මතය සොයුරිය වයිට් අනුමත කළාය යන ප්‍රකාශයයි. “නිතර” යන්න ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය නියෝජනය කරයි යන එම වැරදි මතය පදනම් වූයේ, 1910 දී එලන් වයිට්, A. G. Daniells ට, “නිතර” යන්න ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය නියෝජනය කරයි යන ඔහු සහ Prescott ගේ අදහස සැබවින්ම නිවැරදි බව දැනුම් දුන්නාය යන “බොරු”වක් මතය; එසේ වුවද, එය ඇය විසින් සෘජුව ලිඛිතව ප්‍රකාශ කළ එයට විරුද්ධ වචන තිබියදීය.

ඒ අවස්ථාවේ (1931) ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිස්ථවය තුළ ස්ථාපිත කරන ලද “දෛනිකය” පිළිබඳ අසත්‍ය දෘෂ්ටිකෝණය, ඒසකියෙල් විසින් “සාමය හා සුරක්ෂාව” ලෙස විස්තර කරන පණිවිඩයක් ගොඩනැගීමට යොදාගත් දේවශාස්ත්‍රීය පදනම බවට පත්විය. එම අසත්‍ය පදනම තහවුරු කිරීමට යොදාගනු ලබන විවිධ තර්ක, මිලර් තම සිහිනයේ දුටු විවිධ කූට කාසි හා මැණික් ගල් වේ. ඔහුගේ සිහිනයේ අවසානය වන විට ඔහුගේ මුල් මැණික් සම්පූර්ණයෙන්ම කූට දේවලින් හා අපද්‍රව්‍යයෙන් වැසී යයි; ඒ අපද්‍රව්‍යයත් කූට මැණික් හා කාසිත් නියෝජනය කරන්නේ “දෛනිකය” යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය බව කියන ඔවුන්ගේ මූලික දෝෂය මත පදනම් වූ පණිවිඩයයි.

එසකියෙල්ගේ අංශයේදී, කුණුකසළ සහ ව්‍යාජ රත්නභූෂණ, “කුණාටු සුළඟේ” හෝ “ගලා යන වැස්සේ” පීඩනය යටතේ පවා තිරස්ථව నిలා සිටිය නොහැකි තරම් දුර්වල සිමෙන්තියකින් ගොඩනඟන ලද “බිත්තියක්” ලෙස නිරූපණය කර ඇත.

යුදායෙන් පැමිණ යෙරොබොවම්ට තරවටු කළ අකීකරු අනාගතවක්තෘවරයා අවසානයේ “ගධාවෙකු” හා “සිංහයෙකු” අතර මිය ගියේය. සිංහයා බබිලෝනිය නියෝජනය කරන අතර ගධාවා ඉස්ලාමය නියෝජනය කරයි. අකීකරු අනාගතවක්තෘවරයාගේ මරණයෙන් නියෝජනය වන, ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයට දැකගත නොහැකි වන ඉගැන්වීම් දෙක නම් පාප්වාදය පිළිබඳ පණිවිඩය (සිංහයා) සහ තුන්වැනි අවාසනාවේ ඉස්ලාමය පිළිබඳ පණිවිඩය (ගධාවා) ය.

එසකියෙල්ගේ “කුණාටු සුළඟ” යනු, විසි හත්වන අධ්‍යායයේ “නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ” “නවත්වනු ලැබූ දැඩි සුළඟ” පිළිබඳ යෙසායාගේ ප්‍රකාශයේ සංකේතයකි. එසකියෙල්ගේ “කුණාටු සුළඟ” යනු, දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් මුද්‍රා කරනු ලබන තුරු රඳවා තබනු ලබන, එළිදරව් පොතේ සත්වන අධ්‍යායයේ “සුළං හතර” ද වේ. එසකියෙල්ගේ “කුණාටු සුළඟ” යනු, තිස් හත්වන අධ්‍යායයේ “සුළං හතරෙන්” පැමිණෙන ඔහුගේ පණිවිඩය ද වන අතර, එය මළ වියළි ඇටකටු බලවත් හමුදාවක් ලෙස ජීවනයට ගෙන එයි. “නොපැසුනු බදාමෙන් ගොඩනඟන ලද බිත්තිය” බිඳ දමන එසකියෙල්ගේ “කුණාටු සුළඟ” යනු, තුන්වන අහෝවේ අවසාන වර්ෂා පණිවිඩයයි.

යෙහෙස්කෙල්ගේ “ගලායන වැසි ධාරාව” පාප්වාදයේ සංකේතයක් වන අතර, වඩාත් නිශ්චිතව එය එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරුදින නීතියෙන් ආරම්භ වන ඉරුදින නීති අර්බුද කාලපරිච්ඡේදයේ සංකේතය වේ. කොටළුවා සහ සිංහයා අතර මියගිය යූදාහි අකීකරු අනාගතවක්තෘයා, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින කොටළුවාගේ පැමිණීමේදී (තුන්වන විපත්තිය) සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරුදින නීතිය (සිංහයා) දක්වා සිදුවන ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ මරණය නිරූපණය කළේය. ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ මරණය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ජාතීන් කෝපයට පත්වූ නමුත් වළක්වා තබනු ලැබූ අවස්ථාවේ ආරම්භ වී, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරුදින නීතියේදී අවසන් වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලය තුළ සිදු වේ. අකීකරු අනාගතවක්තෘයා විසින් නිරූපිත පරිදි, ඔවුන්ගේ මරණය සිදුවන්නේ ඔවුන්ට “උපහාසකරුවන්ගේ රැස්වීමට” කිසිවිටෙකත් නැවත නොයන ලෙස සෘජුවම දැනුම් දී තිබියදීත්, ඔවුන් පථභ්‍රෂ්ට ප්‍රොටෙස්තන්ත්‍රවාදයේ ක්‍රමවේදයට නැවත හැරී ගිය බැවිනි.

ඔවුන්ගේ මරණය සිදුවන්නේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ ඉතිහාසය තුළය. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්‍රා තැබූ වහාම, විනාශකාරී දූතයෝ තමන්ගේ කාර්යය ආරම්භ කරති. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා, ජීවත්වන්නන්ගේ විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව තුළ සිදු කරනු ලබයි; මක්නිසාද විනිශ්චය යෙරුසලමේදී ආරම්භ වන්නේය, තවද එය ජනතාවගේ රැකවරණකරුවන් විය යුතු වූ, එහෙත් පරම්පරා හතරක් පුරා තම වගකීම් අත්හැර දැමූ වයෝවෘද්ධ පුරුෂයන් සමඟ ආරම්භ වන්නේය. එම කාලය තුළ මුද්‍රාව ලබන්නෝ ජාතීන් උදෙසා එසවනු ලබන ධජය වෙති. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට පෙර ඔවුන් මුද්‍රා තබනු ලබන්නේ, මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙකුත් පට්ටියට අනතුරු ඇඟවිය හැකි එකම මාර්ගය නම්, ඉරිදා නීති අර්බුදයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ඇති පුරුෂයන් සහ ස්ත්‍රීන් දැකීමය.

“ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ කාර්යය වන්නේ පව් ගැනද, ධර්මිෂ්ඨකම ගැනද, විනිශ්චය ගැනද ලෝකය දෘඪව ප්‍රතිඥාපනය කිරීමය. ලෝකයට අනතුරු ඇඟවිය හැක්කේ සත්‍යය විශ්වාස කරන අය සත්‍යය මඟින් පවිත්‍ර කරනු ලැබ, උසස් හා ශුද්ධ ප්‍රතිපත්ති අනුව ක්‍රියා කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන්නන් සහ ඒවා තම පාද යට පෑගෙන අය අතර තිබෙන වෙන්කිරීමේ රේඛාව උසස්, උද්ධත අර්ථයකින් ප්‍රදර්ශනය කරන විට පමණි. ආත්මයාණන්ගේ පවිත්‍රීකරණය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ඇති අය සහ ව්‍යාජ විවේක දිනයක් පවත්වන අය අතර ඇති වෙනස ප්‍රකාශ කරයි. පරීක්ෂණය පැමිණෙන විට, මෘගයාගේ සලකුණ කුමක්ද යන්න පැහැදිලිව දක්වනු ලැබේ. එය ඉරිදා දින පවත්වා ගැනීමය. සත්‍යය අසා තිබියදීත්, මේ දිනය ශුද්ධ යැයි සැලකීමට දිගටම කටයුතු කරන අය, කාලයන් හා නීති වෙනස් කිරීමට සිතූ පාපයේ මනුෂ්‍යයාගේ අත්සන දරති.” Bible Training School, December 1, 1903.

ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ මරණය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ඉසිලෙන්නට ආරම්භ වූ පසු වර්ෂාවේ ඉතිහාසය තුළ සම්පූර්ණ කරනු ලබයි; එය ළඟා වෙමින් පවතින ඉරිදා නීතියේදී ප්‍රමාණයකින් තොරව වගුරවනු ලබන්නේ, දෙවියන් වහන්සේ සදාකාලය සඳහා මුද්‍රා ලැබූ ජනතාවක් පිහිටුවා, අනතුරුව ඔවුන් ධජයක් ලෙස උසස් කරන කාලයේදීය.

එම කාල පරිච්ඡේදය තුළ, මෘගයාගේ ලකුණ ලැබීමට සූදානම් වෙමින් සිටින, සහ එය ලබන ලාඔදිකීය අඩ්වෙන්ටිස්වාදය තුළ සිටින අය, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ සූර්යයාට නමස්කාර කරන මිනිසුන් විසිපස් දෙනා විසින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ඔවුන් වනාහි එම ඉතිහාසය තුළ සැබෑ මුරකාරයන් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන සැබෑ අග්‍ර වර්ෂා පණිවිඩයට ව්‍යාජ අනුරූපයක් වන එසකියෙල්ගේ බොරු “සාමය සහ ආරක්ෂාව” පණිවිඩය පිළිගෙන ඇති අය වෙති. එම ව්‍යාජ අග්‍ර වර්ෂා පණිවිඩයේ පදනම වන්නේ දානියෙල්ගේ පොතේ “daily” යන්න ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් බව හඳුනාගැනීමය; නමුත් සැබවින්ම එය සාතන්ගේ සංකේතයකි. එම බොරු මූලික විශ්වාසයම වන්නේ “යෙරුසලමේ ජනතාව පාලනය කරන නින්දාකාර මිනිසුන්” තම අච්චු නොදැමූ ප්‍රාකාරය ගොඩනඟා ගැනීමට භාවිත කරන ධර්මයයි.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සංකේතයක් ලෙස “දෛනික” හඳුනාගැනීම, 1931 දී, “බොරුවක්” මඟින් ඓතිහාසික වශයෙන් ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එතැන් පටන්, ව්‍යාජ කාසි හා මැණික්වලින් ගොඩනැගූ, නොමදව සකස් නොකළ බිත්තිය ඉදි කරනු ලැබීය. එම “බිත්තිය” ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගබඩාමැදුර සම්පූර්ණයෙන් පවිත්‍ර කිරීම පිණිස දූවිලි බුරුසු රැගෙන එන මනුෂ්‍යයා පැමිණෙන විට බිඳ වැටීමට නියමිතය. එම පවිත්‍රීකරණය ඉටු කරනු ලබන්නේ “කුණාටු සුළඟ” (2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනෙහි කොටළුවා) සහ “ගලායන වර්ෂාවන්” (ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ සිංහයා) අතර වූ ඉතිහාසයේ අනාගතවාණිමය කාලපරාසය තුළය. එම ඉතිහාසයේදී අකීකරු අනාගතවක්තෘ ඝාතනය කරනු ලැබ බෙතෙල්හි බොරු අනාගතවක්තෘගේ සොහොනෙහි තැන්පත් කරනු ලැබේ. සිස්ටර් වයිට් අනාගතවාණියේ “බිත්තිය” දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව ලෙස හඳුනා දෙයි.

“මෙහිදී අනාගතවක්තෘවරයා සත්‍යයෙන් හා ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සාමාන්‍ය වශයෙන් ඉවත්වීමක් සිදුවන කාලයක, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ පදනම වන මූලධර්ම නැවත ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කරන ජනතාවක් විස්තර කරයි. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ ඇතිකරනු ලැබූ බිඳවැටීමක් අලුත්වැඩියා කරන්නෝය—එනම්, තමන් තෝරාගත් අයගේ ආරක්ෂාව සඳහා උන්වහන්සේ ඔවුන් වටා තැබූ බිත්තිය; යුක්තිය, සත්‍යය හා පවිත්‍රතාවය පිළිබඳ එහි නියමයන්ට කීකරු වීම ඔවුන්ගේ සදාකාලික ආරක්ෂාව විය යුතුය.”

“අර්ථය සම්බන්ධයෙන් කිසිදු සැකයක් නොතබන වචනවලින්, බිත්තිය ගොඩනඟන මෙම ඉතිරි ජනතාවගේ විශේෂ කාර්යය නබිවරයා දක්වා දෙයි. ‘ඔබ සබත දිනෙන් ඔබගේ පාදය හැරවා, මාගේ ශුද්ධ දිනෙහි ඔබගේ ප්‍රියකම ඉටු කිරීමෙන් වැළකී, සබත ප්‍රීතියක් ලෙසත්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශුද්ධ දවස ගෞරවනීය එකක් ලෙසත් පවසමින්, ඔබගේම මාර්ග නොගමන් කරමින්, ඔබගේම ප්‍රියකම නොසොයමින්, ඔබගේම වචන නොකතාමින්, උන්වහන්සේට ගෞරව කළහොත්; එවිට ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ ප්‍රීති වන්නේය; මම ඔබට පොළොවේ උස් ස්ථාන මත ගමන් කරවන්නෙමි, ඔබගේ පියා වන යාකොබ්ගේ උරුමයෙන් ඔබ පෝෂණය කරවන්නෙමි; මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛය එය ප්‍රකාශ කර ඇත.’ යෙසායා 58:13, 14.” Prophets and Kings, 678.

ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ සිව්වන පරම්පරාවේ ආරම්භය, තුන්වන පරම්පරාවේ ආරම්භය මෙන්ම, එක් ග්‍රන්ථයක ප්‍රකාශනයකින් සලකුණු වේ. තුන්වන පරම්පරාව ආරම්භ වූයේ W. W. Prescottගේ The Doctrine of Christ ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමඟය; එම පරම්පරාව අවසන් වූයේ Questions on Doctrine ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමඟය. The Doctrine of Christ, මිලරයිට් අනාගතවාණී පණිවිඩයෙන් හිතාමතාම ශූන්‍ය කරන ලද සුභාරංචියක් ඉදිරිපත් කළේය. Questions on Doctrine, ක්‍රිස්තුස් විසින් සම්පූර්ණ කරනු ලබන විශුද්ධීකරණයේ කාර්යය ප්‍රතික්ෂේප කළ සුභාරංචියක් ඉදිරිපත් කළේය. The Doctrine of Christ අනාගතවාණී ඉතිහාසයේ (chazon) දර්ශනයේ ආලෝකය ඉවත් කළ අතර, Questions on Doctrine ක්‍රිස්තුස්ගේ “පෙනීසිටීමේ” (Mareh) දර්ශනයේ ආලෝකය ඉවත් කළේය.

එම පොත් දෙක අතර කාලයේදී “තම්මුස් වෙනුවෙන් අඬන ස්ත්‍රීන්” මගින් නිරූපිත ව්‍යාජ අන්තිම වැසි පණිවිඩය වර්ධනය කරන ලදී. “1931හි බොරුව” ප්‍රචාරය කරන ලද්දේ ද එම ඉතිහාසයේදීය. එම තෙවන පරම්පරාව (පිළිකුල) පෙර්ගමොස්හි තෙවන සභාවේ සම්මුතිය මගින්ද නිරූපණය කරනු ලබයි. තෙවන සභාවේ සම්මුතියේ සංකේතය, දේවවේදය සඳහා නියමයන් ද වෛද්‍ය විද්‍යාව සඳහා නියමයන් ද නියම කළ ලෝකීය ආයතනවලින් අනුමෝදනය ලබාගැනීමේ කාර්යය හඳුනා දෙයි. සත්‍යය සමඟ සම්මුතිය සිදුකරනු ලැබුවේ තෙවන පරම්පරාවේදීය; එයට දූෂිත අත්පිටපත්වලින් පරිවර්තනය කරන ලද බයිබල් භාවිතය හඳුන්වාදීමත් එයට විශේෂ අවධානය දීමත් ඇතුළත් විය.

1957 දී, *Questions on Doctrine* නම් ග්‍රන්ථය සුභාරංචියේ ප්‍රමුඛ සත්‍යය අත්හැර දීමක් නියෝජනය කළේය. එම සත්‍යය නම්, යේසුස් අපව පාපයෙන් “ගළවාගැනීමට” මියගිය නමුත්, පාපය “තුළ” අපව ගළවාගැනීමට මියගියේ නැති බවය. මනුෂ්‍යයෙකුට දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට කීකරු විය නොහැකි යැයි කියන කතෝලික හා පතිත ප්‍රොතෙස්තන්ත ඉගැන්වීම සාතන්ගේ සදාකාලික තර්කයයි. “නුඹ සැබවින්ම මරණයට පත් නොවන්නෙහිය” යයි සාතන් ප්‍රකාශ කළ ද, මනුෂ්‍යයාට දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට කීකරු විය හැකි අතර, එසේ කීකරු විය යුතුයද. මනුෂ්‍යයන්ට පාපය ජයගත නොහැකි බවත්, එබැවින් යේසුස්වහන්සේ තම දෙවන පැමිණීමේදී ඔවුන්ව අද්භූත ලෙස කීකරු යන්ත්‍රමය මනුෂ්‍යයන් බවට පරිවර්තනය කරන තුරු, මනුෂ්‍යයන්ට දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට කීකරු විය නොහැකි බවත් කියන පතිත, පතිතත්වයට පත් ප්‍රොතෙස්තන්ත දෘෂ්ටිය *Questions on Doctrine* ග්‍රන්ථයේ ඉගැන්වීම්වලට ඇතුළත් කරනු ලැබීය.

1957 දී ලාඔදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ සිව්වන පරම්පරාව ආරම්භ වූ අතර, එහි නොතැම්බූ බිත්තිය (ව්‍යවස්ථාව) ස්ථාපිත විය; එමගින්, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රාතැබීමේ කාලය අවසානයේ පුරාණ මිනිසුන් විසිපස්දෙනා හිරුට නමස්කාර කිරීමට ඉඩ දෙන තර්කය සපයනු ලැබීය. දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පවත්වා ගැනීම අසම්භවය යන විශ්වාසය වන එම නොතැම්බූ බිත්තිය, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී සභාව හා රාජ්‍යය අතර වෙන්කිරීමේ “බිත්තිය” ඉවත් කරනු ලබන විට පිසදමනු ලැබේ. ඉරිදා නීතිය උවදුරු ලෙස වහින මහ වැසි වන අතර, නැතහොත් යෙසායා එය ප්‍රකාශ කරන ආකාරයට, එය අධික ලෙස ගලා යන දණ්ඩනයය; එම ජලගැල්ම එක්සත් ජනපදයේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වේ.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන විට සතුරා (පෝප්වරයා) “ගැලියක් මෙන්” (“ඉතිරිව ගලා යන දඬුවම”) ඇතුළු වේ; එවිටම ඔහුට විරුද්ධව “ධජය” උසස් කරනු ලබයි. එවිටම “දෛනිකය” පිළිබඳ වැරදි යෙදවීම මත ලාඔදිසීය ආඩ්වෙන්තිස්තවාදය ගොඩනැගූ “නොතෙම්පරාදු කළ බිත්තිය” ද අතුගා දමනු ලබයි.

ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් අනුවම, ඒ අනුව ඔහු ප්‍රතිඵල දෙනු ඇත; තම විරුද්ධකරුවන්ට උදහස, තම සතුරන්ට ප්‍රතිදානය; දූපත් වලටද ඔහු ප්‍රතිදානය දෙනු ඇත. එවිට ඔවුන් බටහිරින් යෙහෝවාගේ නාමයටද, සූර්යයාගේ නැඟීමේ දිශාවෙන් ඔහුගේ මහිමයටද භය පාන ලද්දෝ වන්නෝය. සතුරා ජලගැල්මක් මෙන් පැමිණෙන කල, යෙහෝවාගේ ආත්මය ඔහුට විරුද්ධව ධජයක් උස්සනු ඇත. “තවද මිදුම්කාරයා සියොන් වෙතද, යාකොබ් තුළ අපරාධයෙන් හැරෙන අය වෙතද පැමිණෙන්නේය” යයි යෙහෝවා වදාරන සේක. “මා සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සමඟ ඇති මාගේ ගිවිසුම මෙයයි” යයි යෙහෝවා වදාරන සේක. “නුඹ මත ඇති මාගේ ආත්මයද, නුඹගේ මුඛය තුළ මා තැබූ මාගේ වචනද, මෙතැන් පටන් සදාකාලයටම, නුඹගේ මුඛයෙන්වත්, නුඹගේ වංශයේ මුඛයෙන්වත්, නුඹගේ වංශයේ වංශයේ මුඛයෙන්වත් ඉවත් නොවන්නේය” යයි යෙහෝවා වදාරන සේක. නැඟී බැබළෙන්න; මක්නිසාද නුඹගේ ආලෝකය පැමිණ ඇත, යෙහෝවාගේ මහිමය නුඹ මත උදාවී ඇත. මක්නිසාද, බලව, අන්ධකාරය පොළොව ආවරණය කරන්නේය, ඝන අන්ධකාරය ජනතාව; එහෙත් යෙහෝවා නුඹ මත උදාවන්නේය, ඔහුගේ මහිමය නුඹ මත දක්නට ලැබෙන්නේය. අන්‍යජාතිකයෝ නුඹගේ ආලෝකය වෙතද, රජවරු නුඹගේ උදාවේ දීප්තිය වෙතද පැමිණෙන්නෝය. යෙසායා 59:18–60:3.

දෙවියන්වහන්සේගේ මහීමාව උන්වහන්සේගේ ජනතාව මත ඇති විට අන්‍යජාතිකයෝ එම ආලෝකය වෙත පැමිණෙති; මෙය සතුරා ගඟක් මෙන් ඇතුළුවන විට සිදුවේ. එම සතුරා ඇතුළුවන විට දෙවියන්වහන්සේ ඔහුට විරුද්ධව ලාංඡනයක් (ධජයක්) ඔසවනු ඇත. අන්‍යජාතිකයන් ප්‍රතිචාර දක්වන එම ජනතාව මත ඇති ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහීමාව උන්වහන්සේගේ චරිතයයි, සහ උන්වහන්සේගේ චරිතය පාප කරන්නේ නැත. පුරුෂයන්ටත් ස්ත්‍රීන්ටත් පාපය ජයගත නොහැකි බව උගන්වන පණිවිඩය ව්‍යාජ සමාදානය සහ ආරක්ෂාව පිළිබඳ පණිවිඩයකි. එම පණිවිඩය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින පැමිණි සැබෑ පසු වර්ෂා පණිවිඩයේ කාලයේදී ප්‍රකාශ කරනු ලබන ව්‍යාජ පසු වර්ෂා පණිවිඩයකි. එම ව්‍යාජ පණිවිඩය “බිත්තිය” වන දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ ව්‍යාජ පණිවිඩයකි. එම ව්‍යාජ ධර්මය Questions on Doctrine නම් ග්‍රන්ථයෙන් නිරූපණය වන අතර, එය ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ සිව්වන හා අවසාන පරම්පරාවේ පැමිණීම සලකුණු කළේය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ලාඕදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ කැරලි හතර ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ පාපයන් සමඟින් එම අවසාන පරම්පරාව පරීක්ෂා කිරීමට පැමිණියේය. එම දිනෙහි දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ගවලට ආපසු හැරෙන්නට නියම කළේ, එවිට ඔවුන්ට මිලර්ගේ මැණික් ලෙස නිරූපිත මූලික පණිවිඩය තේරුම් ගෙන පිළිගත හැකි වන පිණිසය. ඔවුන් එසේ කළහොත්, යෙරෙමියා “විශ්‍රාමය” ලෙස හැඳින්වූ අග වැස්ස ඔවුන් සොයාගන්නා ලදී. පුරාණ මාර්ගවලට ආපසු හැරෙන ලෙස වූ කැඳවීම, 1863 දී කැරැල්ල ඇති කළ පරීක්ෂණයේ නැවත කිරීමක් විය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, එනම් යෙසායාගේ “නැගෙනහිර දිනයත් දැඩි සුළඟත්” වූ දිනෙහි, “දේවතුන්ගේ වත්තේ ගීතය” ගායනා කරනු ලැබිය යුත්තේ, එළිදරව් පොතේ දාහතරවන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයෙහිද, පහළොස්වන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයෙහිද, මෝසෙස්ගේද බැටළු පැටවාගේද ගීතය ගායනා කරන අය විසිනි. එම ගීතය නම්, පෙර තෝරාගනු ලැබූ ජනතාව ඒ අවස්ථාවේදී ඉක්මවා යනු ලබන බව හඳුනාදෙන ලාඔදික්‍යා පණිවිඩයයි; මක්නිසාද, දෙවියන් වහන්සේ ඒ අවස්ථාවේදී තම දේවතුන්ගේ වත්ත, එහි අරමුණු කළ ඵල ගෙනෙන පුරුෂයන්ට හා ස්ත්‍රීන්ට පවරා දීමේ ක්‍රියාවලියේ යෙදී සිටි බැවිනි. එම දේවතුන්ගේ වත්ත පිළිබඳ පණිවිඩය වන්නේ ලාඔදික්‍යාට දෙන ලද පණිවිඩයයි; එය 1888 කෙරුණු කැරැල්ලේදී ජෝන්ස් සහ වෑගනර් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද පණිවිඩය විය.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින පසු වර්ෂාව ආරම්භ විය; හබක්කුක්ගේ දෙවන අධ්‍යායේ වාදයේදී, එය පණිවුඩය ඉදිරිපත් කළ පංතියක් හඳුන්වා දෙයි—එනම් මේස දෙකේ පණිවුඩය ඉදිරිපත් කළ පිරිසක්ය—මක්නිසාද ඔවුන් යෙරෙමියාගේ පුරාණ මාර්ග වෙත නැවත හැරී, යෙසායා “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය අනුගමනය කරන අය මත ගෙන එන බව හඳුන්වන “විශ්‍රාමය හා ප්‍රබෝධය” ලබමින් සිටියහ. ඔවුන් සම්බන්ධ වූ එම වාදය, “තම්මුස් සඳහා අඬන ස්ත්‍රීන්” ලෙස නිරූපණය කරන ලද, ලෝදිකීයාවේ නිදා සිටින ජනතාවට සාමය හා ආරක්ෂාව පිළිබඳ පණිවුඩයක් මගින් උනන්දු කළ, ව්‍යාජ පසු වර්ෂා පණිවුඩයකට විරුද්ධවිය.

“සාමය සහ ආරක්ෂාව” යන පණිවිඩය, පුරුෂයන්ටත් ස්ත්‍රීයන්ටත් පාප නොකර සිටීම අසම්භවයැයි ප්‍රකාශ කරන අතර, එබැවින් දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ව “ඔවුන්ගේ පාපයන් තුළදීම” පමණක් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ඇතැයිද කරනු ලබන බවද කියයි. උපහාසක පුරුෂයන් කියා සිටින්නේ, තම “සාමය සහ ආරක්ෂාව” පණිවිඩය ජෝන්ස් සහ වග්ගනර් ඉදිරිපත් කළ ඇදහිල්ලෙන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමේ සැබෑ පණිවිඩය බවය; නමුත් එය, දෙවියන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨ කරන තැනැත්තා උන්වහන්සේ ශුද්ධත්ම කරනු ලබන බවට වූ සත්‍යය අත්හැර දමයි. මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයන්ව ඔවුන්ගේ පාපයන් තුළ ගැළවීමට නොව, ඔවුන්ගේ පාපයන්ගෙන් ගැළවීමට මරණය භාරගත්සේක.

2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, එකසිය හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාල පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය. එම කාල පරිච්ඡේදය අවසානයට පැමිණෙන්නේ, පන්තියක් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබමින්—සභාව තුළත් දේශය තුළත් ඇති ඝෘණිත ක්‍රියාවන් පිළිබඳව සුසුම් හෙළමින්ත් විලාප කරමින්ත් සිටින අය විසින් නිරූපණය කරනු ලැබූ ලෙස—හා තවත් පන්තියක්, තුන්වන දූතයාගේ අවසාන කාර්යය සිදු කරනු ලබන ස්ථානය වූ දේවමාළිගාවට තම පිටුපස හරවා, සූර්යයාට නමස්කාර කරමින් සිටින ලෙස, යන දෙපාර්ශ්වික ප්‍රතිඵලයෙන්ය. මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසය තුන්වන දූතයාගේ ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසය නිදර්ශනය කරයි; එසේ කරමින්, එහි උච්චස්ථානය අග වර්ෂාවේ පණිවිඩය සහ එය කෑමට තෝරාගන්නා අය තුළ එය නිපදවන අත්දැකීම පිළිබඳව වේ.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.

“කලින්ම ගොඩනගාගෙන තිබූ මතයන් අත්හරින්නට ඇති අකමැත්තත්, මේ සත්‍යය පිළිගැනීමට ඇති අකමැත්තත්, වාග්නර් සහ ජෝන්ස් සහෝදරයන් මඟින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ පණිවිඩයට විරුද්ධව මිනියාපොලිස්හි ප්‍රකාශ වූ විරුද්ධතාවයේ විශාල කොටසක් සඳහා මූලික පදනම වී තිබුණි. එම විරුද්ධතාව උත්ප්‍රේරිත කිරීමෙන් සාතන් සාර්ථක වූයේ, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට දීමට අතිශයින් ආශා කළ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ විශේෂ බලය, අපගේ ජනතාවගෙන් මහත් ප්‍රමාණයකින් වළක්වා තැබීමට ය. පෙන්තකොස්ත දිනෙන් පසු ප්‍රේරිතයන් එය ප්‍රකාශ කළ පරිදි, සත්‍යය ලෝකයට ගෙන යාමේදී ඔවුන්ගේ විය හැකිව තිබූ ක්‍රියාකාරි බලය ලබාගැනීමෙන් සතුරා ඔවුන්ව වැළැක්වීය. මුළු පොළොවම එහි තේජසින් ආලෝකවත් කිරීමට නියමිත ආලෝකයට විරුද්ධත්වය දැක්වුණි; එසේම අපගේම සහෝදරයන්ගේ ක්‍රියාවෙන් එය මහත් ප්‍රමාණයකින් ලෝකයෙන් ඈත් කර තබා ඇත.” Selected Messages, book 1, 235.