පුරාතන ඉශ්රායෙලයේ ආරම්භයේදී ආරෝන්ගේ රන් වසුපැටියා පිළිබඳ කැරැල්ල, ප්රවාදමය වශයෙන් එප්රායිම්ගේ උතුරු රාජ්යයේ ගෝත්ර දහයේ ආරම්භයේදී යෙරොබොවම්ගේ කැරැල්ල සමඟ සමානව ගැළපේ. මෙම ශුද්ධ ඉතිහාසයන් 1863 දී ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ කැරැල්ලේ ප්රතිරූපය දක්වයි.
නියත වශයෙන්ම 1863 සඳහා අනෙකුත් සාක්ෂීන්ද ඇත; එහෙත් ආරොන් සහ යෙරොබොවම් රජු 1863 ඉතිහාසයේ මතුපිට මත අතුරා තැබෙන සාක්ෂි සපයති. එම සියලු ඉතිහාසයන් එකලක්ෂ හතළිස්හතර දහසේ ගමන නිරූපණය කරයි; එය ප්රොටෙස්තන්ත අඟ වන අතර, බයිබල් අනාවැකිවල හයවන රාජධානියේ අවසාන දිනවලදී පමණක් නොව, කරුණාව අවසන් වන තෙක්ම එය පවතී. එම ඉතිහාසයන් හයවන රාජධානියේ රිපබ්ලිකන් අඟයේ සමාන්තර ඉතිහාසයද ආවරණය කරයි.
ලෝකයේ අවසාන සමයේදී සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරිවූ ජනතාව යැයි විශ්වාස කරන්නන්ට, සාමාන්යයෙන් එය ඉතා දුෂ්කර සත්යයකි. එම විශ්වාසයම අපගේ පළමු වැරැද්ද වේ. ලාඕදිකීය සභාව, ඉරිදා නීති අර්බුදයේදී ධජයක් ලෙස උසස් කරනු ලබන ජනතාව නියෝජනය කරයි යන්න පිළිබඳ බයිබලීය සාක්ෂියක් කිසිවක් නැත. එය එසේය යන මিথ්යා පූර්වධාරණාව පිළිගැනීම අපගේ පළමු වැරැද්දයි. ලෝක අවසානයේ ධජය සමන්විත වන්නේ සාතාන්ගේ සභාගෘහයේ සාමාජිකයන් විසින් පිටතට දමනු ලැබූ අයගෙන්ය.
ඔහු ජාතීන් සඳහා ධජයක් උස් කර තබන සේක; ඉශ්රායෙලයේ නෙරපාදැමූවන් එක්රැස් කරන සේක; යූදාගේ විසිරී ගිය අය ද පොළොවේ සිවු කොනින් එකට රැස් කරන සේක. යෙසායා 11:12.
ලාවෝදිකියානු අද්වෙන්තිස්ට්වරුන් විසින් ධ්වජය වීමට නියමිත අය පිටුදක්වනු ලබති.
ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයට කම්පා වන්නාවූ ඔබ සැම, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න; මාගේ නාමය නිසා ඔබට ද්වේශ කළ, ඔබව පිටතට නෙළා දැමූ ඔබගේ സഹෝදරයෝ, “ස්වාමීන්වහන්සේ මහිමයට පත්වේවා” යයි කීහ. එහෙත් ඔහු ඔබගේ ප්රීතියට ප්රකාශවනු ඇත, ඔවුහු ලජ්ජාවට පත්වන්නෝය. යෙසායා 66:5.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ “නාමය” නිසා ධජය වන අය පිටතට හෙළනු ලබති. එම ද්වේෂය උපදවන නාමය නම් අල්ෆා සහ ඔමේගාය; මක්නිසාද අල්ෆා සහ ඔමේගාගේ මූලධර්මයම බයිබල් අනාවැකියෙහි සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව කවරෙක් නියෝජනය කරන්නේද යන්න පැහැදිලිව හඳුනා දෙන්නේ එය බැවිනි. දස කන්යාවන්ගේ උපමාකථාව ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය නිරූපණය කරයි.
“මතෙව් 25 හි සඳහන් කන්යාවන් දස දෙනා පිළිබඳ උපමාවද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම නිරූපණය කරයි.” The Great Controversy, 393.
උපමාව අද්වෙන්තිවාදයේ ආරම්භයේදී ඉටු වූ අතර, අවසානයේදී එය අකුරු අකුරින්ම නැවතත් ඉටු වේ.
“බුද්ධිමත්ව සිටි කන්යාවන් දසදෙනා පිළිබඳ උපමාවට—ඔවුන්ගෙන් පස්දෙනෙක් ඥානවන්තව සිටි අතර, පස්දෙනෙක් මෝඩව සිටියහ—මාව බොහෝ වාර ගණනක් යොමු කරනු ලැබේ. මෙම උපමාව අකුරක් අකුරක් ලෙස ඉටු වී ඇතත්, ඉදිරියටද එසේම ඉටු වන්නේය; මක්නිසාද එය මේ කාලයට විශේෂයෙන් අදාළ වන අතර, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය මෙන්ම, කාලයේ අවසානය දක්වා වර්තමාන සත්යය ලෙස ඉටු වී ඇති අතර තවදුරටත් පවතිනු ඇත.” Review and Herald, August 19, 1890.
නින්දෙන් අවදි වී තමන් ළඟ තෙල් නොමැති බව හඳුනාගන්නා මෝඩ කන්යාවන් නම් ලාඔදිකෙයානුවන්ය.
“මෝඩ කන්යාවන් විසින් නියෝජිත කරන ලද සභාවේ තත්ත්වය, ලාඔදිකයානු තත්ත්වය ලෙසද ප්රකාශ කරනු ලැබේ.” Review and Herald, August 19, 1890.
ප්රඥාවන්ත කන්යාවන්ගේ අරගලය—Philadelphian සභාව ලෙසද නිරූපිත වූ ඒ අයගේ—තමන් යුදෙව්වන් යැයි කියාගන්නා නමුත් එසේ නොවන සභාවක් සමඟය.
බලව, යූදවරුන් යැයි කියාගෙනත් එසේ නොව, බොරු කියන්නාවූ සාතන්ගේ සභාගෘහයට අයත් ඔවුන්ව මම නුඹේ පාද ඉදිරියට පැමිණ නමස්කාර කිරීමටත්, මම නුඹට ප්රේම කළ බව දැනගැනීමටත් සැලැස්වෙමි. එළිදරව් 3:9.
මහා බලාපොරොත්තු භංගයෙන් පසුව ප්රකාශයට පත් වූ අතිමුල්ම ප්රකාශනය තුළම සිස්ටර් වයිට් මෙම වචනය සම්බන්ධයෙන් අදහස් දක්වයි.
“ශුද්ධවන්තයන්ගේ පාද ඉදිරියෙහි නමස්කාර කරන අය (Revelation 3:9) අවසානයේ ගැළවෙති යයි ඔබ සිතන්නෙහිය. මෙහිදී මට ඔබ සමඟ අසම්මත විය යුතුය; මක්නිසාද දෙවියන් වහන්සේ මට පෙන්වා දුන්නේ, මෙම පන්තිය වූයේ ප්රකාශක Adventistsලා වූ අතර, ඔව්හු වැටී ගොස්, ‘දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා නැවතත් තමන්ටම කුරුසියේ ඇණ ගසා, ඔහු ප්රසිද්ධ ලජ්ජාවකට පත් කළෝය’ යන්නය. තවද, තවම පැමිණීමට ඇති ‘පරීක්ෂාවේ පැය’ තුළ, සෑම කෙනෙකුගේම සැබෑ චරිතය ප්රකාශ කිරීමට, ඔව්හු තමන් සදාකාලයටම අහිමි වී ඇති බව දැනගනු ඇත; එවිට, ආත්මීය වේදනාවෙන් යටපත් වී, ඔව්හු ශුද්ධවන්තයන්ගේ පාද ඉදිරියෙහි නමස්කාර කරනු ඇත.” Word to the Little Flock, 12.
යෙසායාගේ පස්වන පරිච්ඡේදයේ, ක්රිස්තුස් වහන්සේ පසුව භාවිත කළ ද්රාක්ෂා වත්ත පිළිබඳ ගීතය පළමු වරට සඳහන් වේ.
දැන් මාගේ අතිප්රිය තැනැත්තාගේ මිදිවත්ත ගැන මාගේ ප්රියතමයාට අදාළ ගීතයක් මම ගායනා කරන්නෙමි. මාගේ අතිප්රිය තැනැත්තා ඉතා සාරවත් කඳුබැමි මත මිදිවත්තක් හිමිව සිටියේය. ඔහු එය වැටකින් වටකර, එහි ගල් ඉවත්කර, ඉතා උතුම් මිදිවැලින් එය රෝපණය කළේය; එහි මැද කොතක්ද ගොඩනඟා, එතුළම මිදිපැණි පීඩනයක්ද සෑදුවේය. එවිට එය මිදි ගෙඩි හටගනු ඇතැයි ඔහු බලාපොරොත්තු වූ නමුත්, එය වනයේ මිදි ගෙඩි පමණක් හටගැන්වීය. එබැවින් දැන්, හෙ ජෙරුසලමේ වාසය කරන්නන්වරුනි, හෙ යූදාහි පුරුෂයෙනි, මාත් මාගේ මිදිවත්තත් අතර විනිශ්චය කරන්නැයි ඔබෙන් ඉල්ලා සිටිමි. මාගේ මිදිවත්ත සඳහා මා නොකළ, තවත් කළ හැකි කිසිවක් තිබුණේද? එසේ නම්, එය මිදි ගෙඩි හටගනු ඇතැයි මා බලාපොරොත්තු වූ විට, ඒ මක්නිසාද එය වනයේ මිදි ගෙඩි හටගැන්වූයේ? යෙසායා 5:1–4.
පරණ ගිවිසුමේ හෝ නව ගිවිසුමේ තිබේවා, මෙම උපමාවෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව ඔවුන් උත්පාදනය කිරීමට නඟා තබනු ලැබූ ඵල නොගෙන ආ බැවින් දෙවියන්වහන්සේ විසින් ප්රතික්ෂේප කරනු ලබන බව හඳුනාගන්නා ලදී. යෙසායා පස්වන පරිච්ඡේදයේ, උපමාවේ අවසානයේදී, ද්රාක්ෂාවත්තේ දඬුවම හඳුන්වා දෙන අතර, එමෙන්ම ජාතීන් උදෙසා ධජයක් උසස් කරන බවටත් පොරොන්දුවක් දෙනු ලැබේ. පැහැදිලිවම, ද්රාක්ෂාවත්ත ධජය නොවේ.
එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්රෝධය තමන්ගේ ජනතාවට විරුද්ධව ඇවිළී ඇත; උන්වහන්සේ ඔවුන්ට විරුද්ධව තමන්ගේ හස්තය දිගු කර ඔවුන්ට පහර දී ඇත. එවිට කඳු කම්පිත වූයේය, ඔවුන්ගේ මළසිරුරු වීථි මැද ඉරා දමා තිබුණේය. මේ සියල්ල තිබියදීත් උන්වහන්සේගේ ක්රෝධය පහව ගොස් නැත, උන්වහන්සේගේ හස්තය තවමත් දිගු කර තිබේ. තවද උන්වහන්සේ දුර සිටින ජාතීන් වෙත කොඩියක් ඔසවනු ඇත, භූමියේ අවසානයෙන් ඔවුන්ට විසිල් හඬක් දෙනු ඇත; බලව, ඔවුහු වේගයෙන් ඉක්මනින් පැමිණෙන්නෝය. යෙසායා 5:25, 26.
පසුව යේසුස්වහන්සේ එම ගීතය උපමාකථාවක් ලෙස ගායනා කළ විට, උන්වහන්සේගේ නිගමනය ද ඒ තරම්ම තීරණාත්මක වූයේය.
තවත් උපමාවක් අසන්න: කිසියම් ගෘහස්ථ ස්වාමියෙක් ද්රාක්ෂා වත්තක් රෝපණය කර, එය වටා වැටක් ගසා, එහි ද්රාක්ෂා පීඩන කුහරයක් හාරා, මුරකුටියක් ගොඩනඟා, එය ගොවීන්ට බදුදී, දුර රටකට ගියේය. පලවල කාලය ළං වූ විට, ඔහු තම දාසයන් ගොවීන් වෙත යැවීය, එහි පල ලබාගැනීමටය. එහෙත් ගොවීහු ඔහුගේ දාසයන් අල්ලා, එක්කෙනෙකුට පහර දී, තවත් කෙනෙකු මරා, තවත් කෙනෙකුට ගල් ගසාහ. නැවතත් ඔහු පළමු වතාවට වඩා වැඩි ගණනක් වෙනත් දාසයන් යැවීය; ඔවුහු ඔවුන්ටද එසේම කළහ. එහෙත් සියල්ලට අන්තිමේදී ඔහු තම පුත්රයා ඔවුන් වෙත යැවීය, “ඔවුන් මාගේ පුත්රයාට ගෞරව කරනු ඇත” යයි කියමින්. නමුත් ගොවීහු පුත්රයා දැක, ඔවුන් අතර කියාගත්තෝ, “මේ උරුමක්කාරයාය; එන්න, අපි ඔහු මරා, ඔහුගේ උරුමය අල්ලාගනිමු” කියාය. එවිට ඔවුහු ඔහු අල්ලා, ද්රාක්ෂා වත්තෙන් පිටතට තල්ලු කර, ඔහු මරා දැමූහ. එබැවින් ද්රාක්ෂා වත්තේ ස්වාමියා එන කල, ඔහු ඒ ගොවීන්ට කුමක් කරනු ඇද්ද? ඔවුහු ඔහුට කියා, “ඔහු ඒ දුෂ්ටයන් ඉතා දුක්කර ලෙස විනාශ කර දමනු ඇත; තවද ඔහුගේ පල තම කාලවලදී ඔහුට දෙන අනෙක් ගොවීන්ට ද්රාක්ෂා වත්ත බදුදෙනු ඇත” යයි පැවසූහ. යේසුස් ඔවුන්ට මෙසේ කීසේක: “ශුද්ධ ලියවිලිවල, ‘ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්රතික්ෂේප කළ ගලම කොණේ ප්රධාන ගල වී ඇත; මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්රියාවය, එය අපගේ ඇස්වල අරුමයක්ය’ කියා තිබෙන දේ ඔබ සැම කිසිදා නොකියවාද? එබැවින් මම ඔබට කියමි, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යය ඔබගෙන් ඉවත්කර, එහි පල උපදවන ජාතියකට දෙනු ලැබේ. මේ ගල මත වැටෙන යමෙක් වුවද කඩාවැටෙනු ඇත; නමුත් මෙය යමෙකු මත වැටුණහොත්, එය ඔහු කුඩුකර දමනු ඇත.” ප්රධාන පූජකයෝ සහ පරිසිවරු ඔහුගේ උපමා ඇසූ කල, ඔහු ඔවුන් ගැන කතා කළ බව ඔවුහු වටහාගත්හ. මතෙව් 21:33–45.
උස්කරනු ලබන ධජය වන්නේ ලාඔදිකයා සත්වන-දින අද්වෙන්තිස්ත සභාව නොවේ. පුරාණ ඉශ්රායෙලය විසින් පූර්වරූපිත කරනු ලැබූ අන්තිම දවස්වල මිදිවත්ත වන්නේ ලාඔදිකයා සත්වන-දින අද්වෙන්තිස්ත සභාවය; එහෙත් පළමු ඵල ලෙස සුදුසුකම් ලබන ඵල ගෙනෙන ජාතියක් ඇති වන්නේය, එය වනාහි එකලස් දහස් හතළිස් හතර දෙනා ය.
මොවුහු ස්ත්රීන් සමඟ අපවිත්ර නොවූවෝය; මක්නිසාද ඔවුහු කන්යාවෝය. මොවුහු බැටළුපැටවා යන යාමේ කොතැනකට වුවද ඔහු අනුව යන්නෝය. මොවුහු දෙවියන්වහන්සේටත් බැටළුපැටවාටත් පළමු ඵලයන් වන ලෙස මනුෂ්යයන් අතරෙන් මිලදී ගනු ලැබූවෝය. එළිදරව් 14:4.
අවසාන අස්වැන්න ගෙන ඒම පිණිස, එම ගෘහපති විසින් ඔවුන් ධජයක් ලෙස යොදවනු ලබනු ඇත. ලාඕදිකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව යනු, මෝසෙස්ගේ සත් වාරයන්හි මූලස්ථාන ශිලාව ප්රතික්ෂේප කළ මිදිවත්තයයි. එම අවස්ථාවෙන් පසු, එය වැඩි වැඩියෙන් අන්ධකාරයට ගිලෙන අඛණ්ඩ අවපාතයකට පත්විය. එම ධජය “යෙසෙගේ මූලයක්” වනු ඇත. යෙසෙගේ මූලය, හෝ දාවිත්, යනු තමන්ගේ ඉතිහාසයේ විවාදකාමී යුදෙව්වන්ට යේසුස් විසින් ඉදිරිපත් කළ අතිශය අවසාන සත්යය නියෝජනය කරයි. මෙය ආල්ෆා සහ ඔමේගා යන මූලධර්මයේ සංකේතයකි; එය පුරාණ හා නූතන ඉශ්රායෙල් යන දෙකෙහිම අවිශ්වාසී ගොවියන් විසින් තේරුම් ගැනීමට ප්රතික්ෂේප කරනු ලබන දෙයකි.
ඒ දවසේ යෙසේගේ මූලයක්, ජනතාවට ධජයක් වාසය කරන්නාවූ එකක් පවතිනු ඇත; ජාතීහු එය සොයනු ඇත; ඔහුගේ විශ්රාමය මහිමාන්විත වන්නේය. යෙසායා 11:10.
සහෝදරි වයිට් සහ ජේම්ස් වයිට් පැහැදිලිව හඳුන්වා දෙන්නේ 1856 වන විට මෙම ව්යාපාරය ලාඕදීකියා බවට පත්වී තිබූ බවයි; එසේ නම්, එය කවදා හෝ ලාඕදීකියාවරුන්ට දෙන ලද පණිවිඩය පිළිගත් බව ඇය හඳුන්වා දෙන්නේ කවදාද? කිසිදා නැත. අපගේ පළමු වැරැද්ද වන්නේ සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව ඉතිහාසය පුරා ජයග්රාහී සභාවක් වූ බව කියන ප්රකාශය පිළිගැනීමයි. සත්යය නම් එයට පූර්ණ විරුද්ධය. අපි එම පළමු වැරදි පූර්වකල්පනය පිළිගන්නේ නම්, ඊට වෙනස්ව උගන්වන අනාවැකිමය සත්යයන් වෙත අපගේ ඇස් වසා යයි. උදාහරණයක් ලෙස, සහෝදරි වයිට් නැවත නැවතත් පෙන්වා දෙන්නේ පුරාණ සත්ය ඉශ්රායෙලයේ ඉතිහාසය නූතන ආත්මික ඉශ්රායෙලයේ අත්දැකීම සහ ඉතිහාසය නිරූපණය කරන බවයි. ඇය බොහෝ විට නූතන ඉශ්රායෙලය සඳහා උදාහරණය ලෙස පුරාණ ඉශ්රායෙලය සඳහන් කරන විට, ඒ සමගම එම කරුණ පිළිබඳ අපෝස්තල පාවුල්ගේ ප්රසිද්ධ ප්රකාශයද උපුටා දක්වයි.
දැන් මේ සියල්ල ඔවුන්ට ආදර්ශයන් ලෙස සිදු විය; තවද යුගයන්ගේ අවසානය පැමිණ තිබෙන අපගේ අවවාදය පිණිස ඒවා ලියා ඇත. 1 කොරින්ති 10:11.
එකොළොස්වන වචනයෙහි අපෝස්තල පාවුල් පෙර වචන දහය සාරාංශගත කරයි.
එසේම, සහෝදරයෙනි, අපගේ පියවරුන් සියල්ලෝම වලාකුල යට සිටි බවත්, සියල්ලෝම මුහුද මැදින් ගිය බවත්, ඔබ නොදන්නා ලෙස සිටිනවාට මම කැමති නොවෙමි. ඔවුන් සියල්ලෝම වලාකුලෙහිද මුහුදෙහිද මෝසෙස් වෙත බව්තීස්ම කරනු ලැබූහ; සියල්ලෝම එකම ආත්මික ආහාරය අනුභව කළහ; සියල්ලෝම එකම ආත්මික පානය පානය කළහ. මක්නිසාද, ඔවුන් තමන් සමඟ ගිය ඒ ආත්මික පර්වතයෙන් පානය කළෝය; ඒ පර්වතය ක්රිස්තුස්වහන්සේය. එහෙත්, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකු පිළිබඳව දෙවියන්වහන්සේ ප්රසන්න නොවූසේක; මක්නිසාද, ඔවුන් කාන්තාරයේ වැටී විනාශ වූහ. දැන්, මේ දේවල් අපට ආදර්ශ වශයෙන් සිදු වූයේ, ඔවුන් කාමනා කළ ලෙස අපි නපුරු දේවල් කාමනා නොකරන පිණිසය. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු වූ ලෙස ඔබ රූප වන්දනාකරුවන් නොවන්න; ලියැවී ඇති පරිදි, “ජනයා කෑමටත් බීමටත් හිඳ, ක්රීඩා කිරීමට නැඟිටියාහ.” තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු කළ ලෙස අපි ವ್ಯಭිචාරය නොකරමු; එසේ කළ බැවින් එක දවසක විසි තුන් දහසක් වැටී ගියෝය. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු කළ ලෙස අපි ක්රිස්තුස්වහන්සේ පරීක්ෂා නොකරමු; එසේ කළ බැවින් ඔවුන් සර්පයන් විසින් විනාශ කරනු ලැබූහ. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරු මැසිවිලි නැඟූ ලෙස ඔබ මැසිවිලි නොනඟන්න; එසේ කළ බැවින් ඔවුන් විනාශකරු විසින් විනාශ කරනු ලැබූහ. 1 කොරින්ති 10:1–10.
පාවුල් සහ සහෝදරි වයිට් පුරාතන ඉශ්රායෙල් ජනතාව ජයග්රාහී හා ධර්මිෂ්ඨ ජනතාවක් ලෙස ආදර්ශයක් වශයෙන් භාවිත නොකරති. එයට සම්පූර්ණයෙන්ම විරුද්ධය. පාවුල් දහ එක්වන වගන්තියේදී එම පළමු වගන්ති දහය සාරාංශ කරයි; අනතුරුව ඊළඟ වගන්තියේදී, දකින අයට පුරාතන ඉශ්රායෙල් ඉතිහාසය ප්රකාශ කළ යුතු පාඩම ප්රකාශ කරයි.
එබැවින් තමන් ස්ථිරව සිටින බව සිතන තැනැත්තා වැටෙන්නේ නොවන පිණිස සැලකිලිමත් වේවා. 1 කොරින්ති 10:12.
පුරාණ ඉශ්රායෙල් දේවයන් වහන්සේ විසින් කැඳවනු ලැබූ, දේවයන් වහන්සේ විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ, දේවයන් වහන්සේගේ අනාවැකි සම්පූර්ණ කළ, එහෙත් සෑම පියවරකදීම දේවයන් වහන්සේට විරුද්ධව කැරලි ගැසූ ජනතාවක් පිළිබඳ උදාහරණයක් සපයයි; අවසානයේදී ඔවුහු අහස හා පොළොවේ මැවුම්කරුම කුරුසියේ ඇණ ගැසූහ! අද්වෙන්තිස්තවරුන්ට පුරාණ ඉශ්රායෙල් සම්බන්ධයෙන් මෙම සත්යයන් පිළිගැනීමට කිසිදු අපහසුතාවක් නැත; එහෙත් දුර්ලභ වශයෙන්ම ඔවුහු එහි අරමුණු කළ අනතුරු ඇඟවීම තමන්ගේ ලාඔදිකියානු අන්ධභාවය විනිවිද යාමට ඉඩ දෙති. සොහොයුරිය වයිට් විසින් සභාව දේවයන් වහන්සේගේ ඇසේ පියල ලෙස හඳුන්වන ඡේද ඔවුහු උපුටා දැක්විය හැක; එය එසේයද. එහෙත් තම ජනතාව කෙරෙහි දේවයන් වහන්සේගේ ප්රේමය ඔවුන්ගේ සැබෑ තත්ත්වය මත වැස්මක් නොදමයි. උන්වහන්සේ ප්රේම කරන අය උන්වහන්සේ තරවටු කොට දණ්ඩනය කරනු ඇත. දේවයන් වහන්සේගේ සභාව දේවයන් වහන්සේගේ ඇසේ පියල වුවද, යේසුස්වහන්සේ එම පියල සමඟ ඇති තම සම්බන්ධතාවය—තම පියල සමඟ ඇති එම සම්බන්ධතාවය—අතිශය පැහැදිලිව සාරාංශ කළ සේක.
අහෝ යෙරුසලෙම, යෙරුසලෙම, ඔබ වෙත එවන ලද අනාගතවක්තෘන් මරා දමන, ඔබ වෙත එවන ලද අය ගල් ගසා මරා දමන නගරයෙනි; කුකුළියක් තම පැටවුන් තම පියාපත් යටට රැස් කරගන්නා සේ, ඔබේ දරුවන් එකට රැස් කරගැනීමට මම කොපමණ වාරයක් කැමති වූවෙමිද! එහෙත් ඔබ කැමති නොවූහ. බලන්න, ඔබේ ගෘහය ඔබට පාළුකමට භාර කරනු ලැබේ. සැබවින්ම මම ඔබට කියමි, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන්නාවූ තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය” යයි ඔබ කියන කාලය පැමිණෙන තුරු ඔබ මා නොදකින්නහුය. ලූක් 13:34, 35.
ප්රශ්න මෙසේ අසිය යුතුය: “යේසුස් වහන්සේ සැබවින්ම අවසානය ආරම්භයෙන් දර්ශනය කරනු ලබනවාද? පුරාතන ඉශ්රායෙලය ඇත්තෙන්ම නවීන ඉශ්රායෙලය දර්ශනය කරනු ලබනවාද?” පුරාතන ඉශ්රායෙලයේ ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ ඉතිහාසය පුරා පැවති ගැටලුව මෙයයි: තම උරුමය තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව බව ඔප්පු කරයි, එබැවින් තමන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව හැර අන් කිසිවක් විය නොහැකි බව ඔවුන් විශ්වාස කළහ. එබැවින් යෙරෙමියාගේ දවස්වලදී ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව බව ප්රකාශ කළහ.
යෙරෙමියා වෙත ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් පැමිණි වචනය මෙසේ ය: “ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයේ දොරටුවෙහි සිට, එහි මේ වචනය ප්රකාශ කරමින් මෙසේ කියව: ස්වාමීන්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමට මේ දොරටු තුළින් ඇතුල්වන සියලු යූදා වැසියෙනි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. ඉශ්රායෙල්ගේ දෙවියන්වහන්සේ වන සේනාංකයන්ගේ ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: ඔබගේ මාර්ග සහ ඔබගේ ක්රියාවන් සදාචාරවත් කරගන්න; එවිට මම ඔබට මේ ස්ථානයෙහි වාසය කිරීමට සලස්වන්නෙමි. ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව, මේවාය’ යැයි කියමින් වංචනීය වචන කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන්න.” යෙරෙමියා 7:1–4.
මේ එකම මුළාවම යොහන් බව්තීස්තවරයා විසින්ද විශේෂයෙන් අවධාරණය කරන ලදී.
ඔවුහු තම පාප ප්රකාශ කරමින් යොර්දාන්හිදී ඔහු විසින් බව්තීස්ම කරනු ලැබූහ. එහෙත් බොහෝ පරිසිවරුන් හා සද්දුකිවරුන් ඔහුගේ බව්තීස්මය වෙත එනු දුටු කල, ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: හේ සර්ප වංශයෙනි, පැමිණෙන උදහසින් පලා යාමට ඔබට අනතුරු ඇඟවූයේ කවුද? එබැවින් පසුතැවිල්ලට සුදුසු ඵල ගෙනෙන්න. තවද, ‘අපට පියෙකු ලෙස ආබ්රහම් ඇත’යි ඔබ තුළම කියා ගැනීමට නොසිතන්න. මක්නිසාද, මේ ගල්වලින් පවා ආබ්රහම්ට දරුවන් නැඟිටුවන්න දෙවියන් වහන්සේට හැකි බව මම ඔබට කියමි. දැන්ද ගස්වල මුලට පොරව තබා ඇත. එබැවින් යහපත් ඵල නොදරන සෑම ගසක්ම කපා දමා ගින්නට හෙළනු ලැබේ. මතෙව් 3:6–10.
අපි “ස්වාමින්වහන්සේගේ දේවමාළිගාවය” යන ප්රකාශයෙන් සංකේතවත් කරනු ලබනත්, අපි ආබ්රහම්ගේ ආත්මික “වංශය” බව කියනු ලබනත්, ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදය තුළ පවතින ඒම වැරදිම අවබෝධය, ලාඔදිකීයාවේ අන්ධභාවයේ ප්රධාන ප්රකාශනයයි.
“මනුෂ්යයෙකු ඒවා අනුව ක්රියා කරන්නේ නම්, ඔහු ඒවා තුළ ජීවත්වන්නේද වන්නේය” යන ධර්මිෂ්ඨකමේ උන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවන්ට කීකරු වීමට, උන්වහන්සේගේ ජනතාව කුමක් විය යුතුද, කුමක් කළ යුතුද යන්න ඔවුන්ට පැවසීමට දෙවියන්වහන්සේ දූතයන් යවයි. ඔවුන් උන්වහන්සේට පෙර වෙනත් දෙවිවරුන් නොතබමින්, සියල්ලට ඉහළින් දෙවියන්වහන්සේට ප්රේම කළ යුතුය; එසේම තමන්ට තමන් ප්රේම කරන ලෙසම තම අසල්වැසියාටද ප්රේම කරමින්, ඔවුන් තමන්ට කළ යුතු යැයි කැමති වන ආකාරයෙන් ඔහුටද කළ යුතුය.”
“දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ ව්යවස්ථාවේ එක් අක්ෂර ලඝුභාවයෙන් හෝ අගෞරවයෙන් සැලකිය යුතු නොවේ. ‘ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක’ යන වචනයක් වුව උල්ලංඝනය කරන අය, තමන්ගේ මැවුම්කරුටද තමන්ගේ මිදුම්කරුවාටද විරුද්ධව කැරලි ගසමින්, අන්ධකාරයේ අධිපතියාගේ ධජය යටතේ සිටිති. ඔව්හු, කීකරු වූවන්ට දෙන ලද පොරොන්දු තමන්ට අයත් යයි ප්රකාශ කරමින්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාව අපි ය’යි කියති; එහෙත්, තමන් නොකළ යුතු බව උන්වහන්සේ ඔවුන්ට කියා ඇති ඒම දේවල්ම කරමින්, උන්වහන්සේගේ චරිතය වැරදි ලෙස නිරූපණය කිරීමෙන් දෙවියන්වහන්සේට අගෞරව කරති. දෙවියන්වහන්සේ දී නොමැති ප්රමිතියක් ඔව්හු පිහිටුවති. ඔවුන්ගේ ආදර්ශය නොමඟ යවනසුලුය; ඔවුන්ගේ බලපෑම දූෂිත කරවනසුලුය. ඔව්හු ලෝකයේ ආලෝක නොවෙති, මන්ද ඔව්හු ධර්මිෂ්ඨකමේ මූලධර්ම අනුගමනය නොකරති.”
“දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන් වෙත එවන ආලෝකය නොසලකා හැරීමෙන් මනුෂ්යයන්ට දෙවියන් වහන්සේට එරෙහිව ඊට වඩා මහත් ද්රෝහිකමක් පෙන්විය නොහැක. මෙය කරන අය අඥානයන් නොමඟ යවති, මක්නිසාද ඔවුන් අසත්ය ලකුණු ස්ථාපිත කරති. ඔවුහු නිරන්තරයෙන් පවිත්ර ප්රතිපත්ති වංක කරමින් සිටිති....”
“ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචනවලින් යුදෙව් ජාතිය මත විනාශය පැමිණියේ මන්දැයි අපට පැහැදිලිව කියා දී ඇත. ඔවුන් මහත් ආලෝකයත්, පොහොසත් ආශීර්වාදත්, විස්මයජනක සෞභාග්යයත් ලැබූහ. එහෙත් ඔවුන්ට භාර දී තිබූ විශ්වාසභාරයට ඔවුහු අවිශ්වාසී වූහ. ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්තට ඔවුහු විශ්වාසවන්ත ලෙස රැකවරණය නොදුන්හ; එහි පලදාවද උන්වහන්සේට නොදුන්හ. දෙවියන්වහන්සේ නොමැති සේ ඔවුහු ක්රියා කළහ; එබැවින් විපත්තිය ඔවුන් වෙත පැමිණිණ.” Manuscript Releases, volume 14, 343–345.
ඉශ්රායෙලය විශ්වාස කළේ, ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී දෙවියන් විසින් තෝරාගනු ලැබූ බැවින්, සෑමකල්හිම ඔහුගේ තෝරාගත් ජනතාව වන්නේ ඔවුන් බවය. තවද, ඊටත් වඩා දුෂ්කර ලෙස, ඔවුන් ඔහුට ගෞරව කිරීමට ප්රතික්ෂේප කළත්, ඔවුන් ඔහුගේ තෝරාගත් ජනතාව වූ බැවින් ඔහු ඔවුන්ට ගෞරව කරනු ඇතැයි ද විශ්වාස කළහ. අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, දික්කසාද කරනු ලැබෙන තුරු ඔවුන් ඔහුගේ තෝරාගත් ජනතාව වූ නමුත්, දෙවියන් ඔවුන් විය යුතු යැයි කැමති වූ ජනතාව ඔවුන් කිසිදා නොවීය. තෝරාගත් ජනතාවගේ ධර්මිෂ්ඨකම තීරණය වන්නේ, ඔවුන් තමන් ගැන කුමක් සිතනවාද යන්න මත නොවේ. පුරාණ ඉශ්රායෙලය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ ප්රධාන ආදර්ශය වේ; එහෙත්, ඔවුන් ලෝකයේ අවසානයේ සිටින එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරති යන අසත්ය පූර්වකල්පනය පිළිගන්නා විට, ලාඕදිකියාගේ අන්ධභාවය ප්රකාශ වන්නේය, පුරාණ ඉශ්රායෙලයේ මෙන්ම. ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය, ඒ සඳහා පැහැදිලිව විරුද්ධ සාක්ෂි තිබියදීත්, ලෝකයේ අවසානයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරි ජනතාව තමන්යැයි විශ්වාස කරද, එසේම උගන්වද සිටී.
පරික්ෂා කාලය අවසන් වීමට අප වැඩි වැඩියෙන් සමීප වන තරමට ලාඕදිකීය ජනතාවට දිය යුතු පණිවිඩය තව තවත් ගැඹුරුද, සෘජුවද විය යුතුය. එම වැරදි පූර්වධාරණය සත්යය සඳහා අත්හැර නොදමනු ලබන්නේ නම්, ආරොන්, යෙරොබොවම් සහ 1863 යන උදාහරණ සම්ප්රදාය හා චාරිත්රයේ ආවරණය යට සැඟවී යයි. පරික්ෂා කාලය අවසන් වීමට දැන් අතිශය සමීප බැවින්, එම ආවරණය යට තවදුරටත් සැඟවී සිටීමට නොහැක.
තවද දණ්ඩනය මෙයයි: ආලෝකය ලෝකයට පැමිණ ඇත, එහෙත් මනුෂ්යයෝ ආලෝකයට වඩා අන්ධකාරයට ප්රේම කළෝය, මක්නිසාද ඔවුන්ගේ ක්රියා දුෂ්ට වූ බැවිනි. මක්නිසාද දුෂ්ටකම් කරනු ලබන සෑම කෙනෙකුම ආලෝකයට වෛර කරයි; තවද තම ක්රියා හෙළිදරව් කරනු නොලැබෙන පිණිස ඔහු ආලෝකය වෙත නොඑයි. යොහන් 3:19, 20.
අද්වෙන්තිස්තවාදයේ ද්රෝහීත්වයන්ගේ ඉතිහාසය දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവചനමය වචනය තුළ අනුවැඩි කර තිබේ. එය ප්රවචනමය යථාර්ථයකි. මෙයට පළමු සාක්ෂිය පුරාණ ඉශ්රායෙලයයි. පුරාණ ඉශ්රායෙලය අඛණ්ඩව හා වැඩිවෙමින් පවතින ද්රෝහීත්වයේ ඉතිහාසයකි; එහෙත් බයිබලයත් අනාවැකි ආත්මයත් පුරාණ ඉශ්රායෙලය නූතන ඉශ්රායෙලයේ ආදර්ශරූපයක් බව උගන්වයි. මෙය කොපමණ දුක්ඛිත වුවද, වර්තමාන මේ කාලයේ මෙන් මෙම සත්යය අවබෝධ කරගැනීම කිසිදා මෙතරම් වැදගත් වී නොතිබුණි. යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව සමඟ මුද්රාභේදය වන දෙය නම්, ප්රොතෙස්තන්ත අංශුව ලෙස අද්වෙන්තිස්තවාදයේ ඉතිහාසය රිපබ්ලිකන් අංශුවේ ඉතිහාසයට සමන්තරව ගමන් කරනු ලබන බවයි. එම අංශු දෙකම එකිනෙකා සඳහා දෙවැනි සාක්ෂියක් සපයයි; සහ එම සාක්ෂිකරුවන්ගෙන් එක් අයෙකු නිවැරදිව දැකගැනීමට ප්රතික්ෂේප කිරීම, එකම වේලාවේදීම අනෙක් සාක්ෂිකරු හඳුනාගැනීම වැළැක්වෙයි.
ආරෝන්, යෙරොබෝවම් හා 1863 යන රේඛා නූතන ආත්මික ඉශ්රායෙලයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙයි; එසේ කිරීමෙන්ම ඒවා රිපබ්ලිකන් අඟේ ආරම්භයද හඳුන්වා දෙයි. තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය වනාහි මෘගයාගේ ලකුණ ලබාගැනීමට එරෙහි අනතුරු ඇඟවීමකි. පළමුව ඉරිදා නීතියක් පනවන්නේ එක්සත් ජනපදයයි; අනතුරුව එය මුළු ලෝකයම එසේම කිරීමට බල කරවයි.
“විදේශීය ජාතීන් එක්සත් ජනපදයේ ආදර්ශය අනුගමනය කරනු ඇත. ඇය පෙරමුණ ගත්තත්, එසේ වුවද, ලෝකයේ සියලු ප්රදේශයන්හි සිටින අපගේ ජනතාව මත එම අර්බුදයම පැමිණෙනු ඇත.” Testimonies, volume 6, 395.
ඉරිදා නීති අර්බුදය හා සම්බන්ධ භවिष्यවාණි සත්යයන් එක්සත් ජනපදයේ කාර්යයෙන් වෙන් කළ නොහැක. එළිදරව් තෙරවැනි පරිච්ඡේදයේ භූමි මෘගයා, යෙසායා විසිතුන අනුව භවिष्यවාණි අවුරුදු හැත්තෑවක් රාජ්ය කරන, බයිබල් භවिष्यවාණියේ හයවන රාජ්යය වේ. අං දෙකක් ඇති එම භූමි මෘගයාය. එම අං දෙක අතර ඇති සම්බන්ධතාවයට අදාළ සත්යයන් දැන් මුද්රා විවෘත කරනු ලබයි, නමුත් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙහි මුද්රා විවෘත කිරීම, දෙයක ආරම්භය භාවිත කර දෙයක අවසානය නිදර්ශනය කරමින් යේසුස් ඉටු කරන බව තේරුම්ගැනීමට තෝරාගන්නා අයට පමණි.
එක්සත් ජනපදය 1798 දී බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්යය ලෙස ආරම්භ වූ අතර, එතැන් සිට ඊළඟ අවුරුදු හැටපහ තුළ, ඉතිහාසය පුරා එක්ව ගමන් කිරීමට නියමිත වූ එම අං දෙක හඳුනාගත හැකි පසුබිමක් තුළ ස්ථාපිත කරනු ලැබුවේය, නමුත් එය දැකීමට කැමති අය විසින් පමණක් හඳුනාගත හැකි විය. යෙසායාගේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ දක්වා ඇති එම අවුරුදු හැටපහ ක්රි.පූ. 742 දී ආරම්භ වී ක්රි.පූ. 677 දී අවසන් විය. 1798 සිට 1863 දක්වා එම අවුරුදු නැවත පුනරාවර්තනය විය. එම අවුරුදු හැටපහ අං දෙකෙහිම අර්බුද ක්රියාවලියක් හඳුන්වා දෙයි.
1863 වන විට යෙසායා විසි තුනේ “එක් රජෙකුගේ දවස්” යන භවිෂ්යවක්තීය කාලයේ ආරම්භක අවධිය අවසන් වී තිබුණි; එසේ වීමෙන් “එක් රජෙකුගේ දවස්” යන අවසාන අවධියෙහි භවිෂ්යවක්තීය මාර්ග-සලකුණු ස්ථාපිත කරන ලදී. යෙසායා විසි තුනේ සංකේතාත්මක හැත්තෑවෙහි අවසානය මුල් හැට පහ වසර මඟින් නිදර්ශනය කරනු ලැබේ. 1863 සිට 1989 දී අවසාන කාලය දක්වා වූ කාලය, මිලරයිට් ව්යාපාරයෙන් ආරම්භ වී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක ව්යාපාරයෙන් අවසන් වන ලාඔදිකේයානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ කාලය වේ. අවසානයේ ඇති කාලය තේරුම්ගැනීමට නම්, ආරම්භයේ ඇති කාලය අප තේරුම්ගත යුතුය. ඇඩ්වෙන්ටිස්මයට මෙය කළ නොහැක; මක්නිසාද එහි ආරම්භය මෝසෙස්ගේ දිවුරම ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන් සලකුණු කර ඇති බැවින්, එයම ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේත් එක්සත් ජනපදයේත් ආරම්භය සහ අවසානය නියෝජනය කරන එම හැට පහ වසර හඳුනා දෙයි.
මෙම හේතුව නිසා, එය ඉතා මහත් වැදගත්කමක් ඇති හේතුවක් වන බැවින්, යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා විසින් දැන් මුද්රා විවෘත කරනු ලබන එක් പ്രവචනමය සත්යයක් ස්ථාපිත කිරීමට මෙම ලිපිය උත්සාහ කර ඇත. එම සත්යය නම්, සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව සැමවිටම ලාඔදිකයානු තත්ත්වයේ සිට ඇතැයි ඔබ පිළිගැනීමට අකමැති නම්, තාර්කිකව ඔබට ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ඉතිහාසය නිවැරදිව වෙන්කර හඳුනාගැනීමට නොහැකි වන අතර, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ඉතිහාසය නිවැරදිව වෙන්කර හඳුනා නොගෙන ඔබට රිපබ්ලිකානුවාදයේ අඟ නිවැරදිව හඳුනාගැනීමටද හැකියාව නොමැත.
මක්නිසාද, ඔවුන් ස්වාමීන්වහන්සේ හා ගැළවුම්කරු වූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුම කරණකොටගෙන ලෝකයේ අපවිත්රකම්වලින් මිදී ගිය පසු, නැවත ඒවා තුළම පැටලී ජයග්රහණය කරනු ලබන්නෝ නම්, ඔවුන්ගේ අන්තිම තත්ත්වය ආරම්භයට වඩා වඩාත් නරකය. මක්නිසාද, ධර්මිෂ්ඨකමේ මාර්ගය නොදැන සිටීම, එය දැනගත් පසු ඔවුන්ට භාර දෙන ලද ශුද්ධ ආඥාවෙන් හැරී යෑමට වඩා, ඔවුන්ට යහපත් වන්නට තිබුණි. එහෙත් සත්ය ප්රවාදය අනුව ඔවුන්ට සිදු වී ඇත්තේ මෙයයි: “බල්ලා තම වමනය වෙත නැවත හැරී ගියේය”; “නාන ලද ඌරිය මඩෙහි පෙරළීමට නැවත ගියාය.” 2 පේත්රැස් 2:20–22.