අපි අවසාන ලිපිය “බොරුකාර ආත්මයක්” යන්න අමතා ඇති ඡේදයකින් අවසන් කළෙමු. පහත දැක්වෙන්නේ එම ඡේදයෙන් එක් පරාග්‍රාෆ් එකකි.

“ශුද්ධීකරණයට ලක් නොවූ සේවකයෝ දෙවියන්ට විරුද්ධව තමන්ම සන්නද්ධ වෙමින් සිටිති. ඔව්හු එකම හුස්මකින් ක්‍රිස්තුස්වද මේ ලෝකයේ දෙවියන්ද ප්‍රශංසා කරති. ප්‍රකාශයෙන් ක්‍රිස්තුස්ව පිළිගන්නා බව කියා සිටියද, ඔව්හු බරාබ්බාස්ව වැළඳගනිති; තම ක්‍රියාවලින් ‘මේ මනුෂ්‍යයා නොව, බරාබ්බාස්’ යැයි කියති. මේ පේළි කියවන සියල්ලෝ සැලකිලිමත්වෙත්වා. සාතන් තමාට කළ හැකි දේ ගැන උදම් අනා ඇත. ක්‍රිස්තුස් තම සභාව තුළ පවතින්නැයි යාච්ඤා කළ ඒ එකමුතුව බිඳ දැමීමට ඔහු සිතයි. ඔහු කියන්නේ, ‘මා පිටත්ව ගොස්, මට හැකි අය රවටීමටද, දෝෂාරෝපණය කිරීමටද, නින්දා කිරීමටද, වංචා කිරීමටද, බොරුව කියන ආත්මයක් වන්නෙමි’ යනුවෙනි. මහත් ආලෝකයක්ද, මහත් සාක්ෂිද ලැබූ සභාවක් විසින් මේ වංචාවේ පුත්‍රයා සහ බොරු සාක්ෂිකරුවා පිළිගනු ලැබේ නම්, ඒ සභාව ස්වාමීන් වහන්සේ එවූ පණිවිඩය අත්හරිනු ඇත; අතිශයින් අසාධාරණ ප්‍රකාශද, බොරු උපකල්පනද, බොරු න්‍යායද පිළිගනු ඇත. සාතන් ඔවුන්ගේ මෝඩකම ගැන සිනාසෙයි; මන්ද සත්‍යය කුමක්දැයි ඔහු දන්නා බැවිනි.” Testimonies to Ministers, 409.

“මහත් ආලෝකයත්, මහත් සාක්ෂියත් ලැබූ සභාවක් තුළ වංචාවේත් බොරු සාක්ෂියේත් පුත්‍රයා පිළිගනු ලැබේවා; එවිට එම සභාව ස්වාමීන්වහන්සේ එවා ඇති පණිවිඩය බැහැර කර, ඉතා අසාධාරණ ප්‍රකාශයන් ද බොරු උපකල්පනා ද බොරු සിദ്ധාන්ත ද පිළිගනු ඇත.” 1863 දී, මිලරයිට් ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය, පතිත ප්‍රොටෙස්තන්තවාදය භාවිත කළ අසාධාරණ හා අසත්‍ය ක්‍රමවේදයට ‘නැවත හැරී’ ගොස්, ලෙවී කථාව විසිහයහි සඳහන් සත් කාලයන් පිළිබඳ විලියම් මිලර්ගේ හඳුනාගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. ‘නැවත හැරීම’ යන විෂය ගණන් කථාව දාහතරෙහි කැරලිකරුවන් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබීය; ඔවුන් නායකයෙකු තෝරාගෙන මිසරයට නැවත යාමට තීරණය කළ අවස්ථාවේදී ය.

ඔව්හු එකිනෙකාට කීහ: අපට නායකයෙකු පත් කර, අපි නැවත මිසරයට යමු. ගණන් කථාව 14:4.

අපස්ථාත ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදයට “නැවත පැමිණීම” යන විෂයය යෙරෙමියා විසින්ද නිරූපණය කරනු ලැබීය; එහි පහළොස්වන පරිච්ඡේදයේදී, වැටී ගිය ප්‍රොටස්ටන්ට්වරුන්ට ඔහු වෙත නැවත පැමිණිය හැකි නමුත්, ඔහු ඔවුන් වෙත “නැවත පැමිණිය” යුතු නොවන බව ඔහුට කියනු ලැබීය.

මම අපහාසකරන්නන්ගේ සභාවේ හිඳ නොසිටිමි, නොහොත් ප්‍රීති නොවීමි; ඔබගේ හස්තය නිසා මම එකලාව හිඳ සිටියෙමි; මක්නිසාද ඔබ මාව කෝපයෙන් පුරවා ඇත. මාගේ වේදනාව නිතර පවතින්නේ මන්ද, සුව නොවන, සුව වීමට අකමැති මාගේ තුවාලය එසේම මන්ද? ඔබ මා හට මුළුමනින්ම බොරුකාරයෙකු මෙන්ද, අසාර්ථක වන ජලයන් මෙන්ද වන්නෙහිද? එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: ඔබ ආපසු හැරෙන්නේ නම්, එවිට මම ඔබ නැවත ගෙන එන්නෙමි, ඔබ මා ඉදිරියෙහි සිටිනවා ඇත; ඔබ නිකෘෂ්ට දෙයින් අගනා දේ වෙන්කර ගන්නේ නම්, ඔබ මාගේ මුඛය මෙන් වන්නෙහි ය; ඔවුන් ඔබ වෙත ආපසු හැරෙත්වා; නමුත් ඔබ ඔවුන් වෙත ආපසු නොහැරෙන්න. තවද මම ඔබ මේ ජනතාවට බලකොටු කළ පිත්තල බිත්තියක් කරමි; ඔවුන් ඔබට විරුද්ධව සටන්කරනු ඇත, නමුත් ඔවුන් ඔබට එරෙහිව ජය නොලබනු ඇත; මක්නිසාද ඔබ ගළවා ගැනීමටත් ඔබ මුදා හැරීමටත් මම ඔබ සමඟ සිටිමි, කියන සේක ස්වාමීන්වහන්සේ. යෙරෙමියා 15:17–20.

සමහර විට අපෝස්තාවී ප්‍රොටෙස්තන්ත්වාදය වෙත නැවත නොහැරීමේ මූලධර්මය පිළිබඳ ඉතා පැහැදිලි අනාවැකිමය නිදර්ශනය, උතුරු ගෝත්‍ර දහයේ පළමු රජ වූ යෙරොබොවම් වෙත තරවටු කිරීමේ පණිවිඩයක් ගෙන ගිය අකීකරු අනාගතවක්තෘයාගේ කතාව තුළ සොයාගත හැකිය.

එවිට රජ තෙමේ දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයාට කථා කොට, “මා සමඟ ගෙදරට එන්න, ඔබම ප්‍රබෝධමත් වන්න; මම ඔබට ත්‍යාගයක් දෙනෙමි”යි කීවේය. එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා රජුට පිළිතුරු දෙමින්, “ඔබ ඔබගේ ගෙදරින් අඩක් මට දුන්නත්, මම ඔබ සමඟ ඇතුල් නොවන්නෙමි; මේ ස්ථානයෙහි මම ආහාර නොකන්නෙමි, වතුර නොබොන්නෙමි. මක්නිසාද, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයෙන් මට මෙසේ ආඥා කරනු ලැබීය: ‘ආහාර නොකන්න, වතුර නොබොන්න, ඔබ පැමිණි ඒ මාර්ගයෙන් නැවත නොහැරී යන්න’ කියාය.” එසේ ඔහු වෙනත් මාර්ගයකින් ගොස්, ඔහු බේතෙල්ට පැමිණි මාර්ගයෙන් නැවත ගියේ නැත. 1 රාජාවලිය 13:7–10.

අකීකරු වූ අනාගතවක්තෘවරයාට ඔහු පැමිණි මාර්ගයෙන් ආපසු නොයන ලෙස දෙවියන්වහන්සේ විසින් කියා තිබුණි. සාර්දිස් විසින් නිරූපිත ප්‍රොටෙස්තන්තවාදයෙන් මිලරයිට් අද්වෙන්තිවාදය පිටතට පැමිණියේය, එබැවින් ඔවුන් ආපසු නොයුතු විය. අකීකරු වූ අනාගතවක්තෘවරයා තමන් පැමිණි මාර්ගයෙන් ආපසු නොයුතු බව සම්පූර්ණයෙන්ම දැන සිටියද, යෙරොබොවම්ගේ රාජ්‍යයට අයත් බොරු අනාගතවක්තෘවරයෙක්, අකීකරු වූ අනාගතවක්තෘවරයා බොරු අනාගතවක්තෘවරයාගේ ගෙදරට ආපසු ගොස් ඔහු සමඟ ආහාර ගත යුතු බව දෙවියන්වහන්සේ පැවසූ බව ඔහුට කීවේය. දෙවියන්වහන්සේගේ මඟපෙන්වීම තිබියදීත්, ඔහු හරියටම ඒ දෙයම කළේය. ඔහු බොරු අනාගතවක්තෘවරයාගේ ආහාර අනුභව කිරීමට ආරම්භ කළ පසු, සමාරියාවේ අනාගතවක්තෘවරයා බොරු කී බව බයිබලය පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි.

එකල බෙතෙල්හි වාසය කළ වෘද්ධ අනාගතවක්තෘවරයෙකු සිටියේය. ඒ දවසේ බෙතෙල්හි දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා කළ සියලු ක්‍රියාද, ඔහු රජුට කථා කළ වචනද ඔහුගේ පුත්‍රයෝ ඇවිත් ඔහුට කියාදුන්නෝය; ඒවා සියල්ල ඔව්හු තම පියාටද පැවසූහ. එවිට ඔවුන්ගේ පියා ඔවුන්ට කීවේය: “ඔහු ගියේ කුමන මඟින්ද?” මක්නිසාද යුදායෙන් ආ දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා ගිය මාර්ගය ඔහුගේ පුත්‍රයෝ දැක සිටියහ. එවිට ඔහු තම පුත්‍රයන්ට කීවේය: “මට කොටළුවා සූදානම් කර දෙන්න.” එවිට ඔව්හු ඔහුට කොටළුවා සූදානම් කර දුන්නෝය; ඔහු ඒ මත නැගී, දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා පසුපස ගොස්, ඔහු අළුගසක් යට හිඳ සිටිනු සොයාගත්තේය. එවිට ඔහු ඔහුට කීවේය: “යුදායෙන් ආ දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්‍යයා ඔබද?” ඔහු කීවේය: “මමය.” එවිට ඔහු ඔහුට කීවේය: “මා සමඟ ගෙදර පැමිණ, ආහාර ගන්න.” නමුත් ඔහු කීවේය: “මට ඔබ සමඟ ආපසු යා නොහැක; ඔබ සමඟ ඇතුළටද නොයන්නෙමි; මේ ස්ථානයේ ඔබ සමඟ ආහාරද නොගන්නෙමි, ජලයද නොබොන්නෙමි. මක්නිසාද යෙහෝවාගේ වචනයෙන් මට මෙසේ කියන ලද්දේය: ‘ඔබ එහිදී ආහාර නොගන්න, ජලය නොබොන්න, ඔබ ආ මාර්ගයෙන්ම ආපසු නොහැරී යන්න.’” එවිට ඔහු ඔහුට කීවේය: “ඔබ මෙන් මමද අනාගතවක්තෘවරයෙකි; ‘ඔහු ඔබ සමඟ ඔබගේ ගෙදරට ආපසු ගෙන එන්න, එවිට ඔහු ආහාර ගනිමින් ජලය බොනු ඇත’ කියා යෙහෝවාගේ වචනයෙන් දූතයෙකු මට කථා කළේය.” නමුත් ඔහු ඔහුට බොරු කීවේය. එබැවින් ඔහු ඔහු සමඟ ආපසු ගොස්, ඔහුගේ ගෙදර ආහාර ගෙන, ජලය බීවේය. 1 රාජාවලිය 13:11–19.

අකීකරු වූ අනාගතවක්තෘවරයා සමාරියාවේ බොරුවන අනාගතවක්තෘවරයා සමඟ කෑවද බිව්වද, එයින් අදහස් වන්නේ ඔහු පත්භ්‍රෂ්ට අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ පණිවිඩය පිළිගෙන, ස්වාමින්වහන්සේගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ බවය. එය ඔහු එදිනම විශ්වාසවන්ත ලෙස ප්‍රකාශ කළ පණිවිඩයම විය. ඔහු ආපසු නොපැමිණිය යුතු බව සම්පූර්ණයෙන්ම දැන සිටියද, එසේ කළේය. “වංචාවේත් බොරු සාක්ෂියේත් පුත්‍රයා මහත් ආලෝකය, මහත් සාක්ෂි ලැබූ සභාවක් විසින් පිළිගනු ලැබුවහොත්, එම සභාව ස්වාමින්වහන්සේ යවා ඇති පණිවිඩය ඉවත දමනු ඇත” යැයි සහෝදරි වයිට් අපට දන්වයි. මිලරයිට් ඉතිහාසයේ පළමු දූතයා තම තේජසින් පොළොව ආලෝකවත් කර තිබුණි. 1840 දී, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබීය.

“අපගේ ලෝකයට බලයෙන්ද මහත් තේජසින්ද සමිඳාණන් වහන්සේ ඉක්මනින් පැමිණීමට යන බව පිළිබඳ පණිවුඩය සත්‍යය වන අතර, 1840 දී එහි ප්‍රකාශනයෙහි බොහෝ හඬ උස්කරනු ලැබීය.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

ඉක්මනින්ම ඉන් අනතුරුව, මිලර්වාදී අද්වෙන්තිවාදය, අපස්තේත ප්‍රොතෙස්තන්තිවාදයේ ක්‍රමවේදය වූ “බොරුව” වෙත නැවත හැරී ගොස්, දෙවියන් වහන්සේ විලියම් මිලර් මාර්ගයෙන් එවා තිබූ “ස්වාමීන්ගේ පණිවිඩය” ඉවත දැමීය. ඔවුහු එලියා විසින් ඉදිරිපත් කළ මෝසෙස්ගේ පණිවිඩය ද ඉවත දැමූහ; මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී පිළිගනු ලැබූ “බොරුව,” අවසානයේදී විශ්වාස කරනු ලබන “බොරුව” නියෝජනය කරයි; එනම්, ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිවාදය මත බලවත් භ්‍රාන්තිය ගෙන එන “බොරුව” ය.

අධර්මිෂ්ඨකමේ සියලු වංචනාකාරකත්වය සමඟ විනාශයට පත්වන්නන් තුළ ක්‍රියාකරමින්ය; මක්නිසාද ඔවුන් සත්‍යයේ ප්‍රේමය තමන් ගැළවීම ලබන පිණිස පිළිගත්තේ නැත. එබැවින් ඔවුන් බොරුව විශ්වාස කරන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් වෙත ප්‍රබල මෝහයක් යවනු ඇත. එසේ වන්නේ සත්‍යය විශ්වාස නොකොට අධර්මිෂ්ඨකමේ ප්‍රීතිය ලැබූ සියල්ලෝ දණ්ඩනයට පත්වන පිණිසය. 2 තෙසලෝනික 2:10–12.

බයිබල් අනාවැකිවල හයවැනි රාජ්‍යය පාලනය කරන කාලය තුළ, ප්‍රොටස්ටන්ට්වාදයේ අඟ සහ ජනරජවාදයේ අඟ යන දෙකේ සමාන්තර ඉතිහාස සමඟ සම්බන්ධයෙන්, සංකේතයක් ලෙස එලියාගේ භූමිකාව ප්‍රදර්ශනය කිරීමට අපි උත්සාහ කරමින් සිටිමු. 1863 වසරට අදාළ සියලු කරුණු අනාවැකිමය ලෙස එකට ගෙන ඒමේ දුෂ්කරතාවය, අවම වශයෙන් මට නම්, “වක්‍ර තර්කය” යන සංකල්පයට ආසන්නව ගමන් කරන අන්තර්සම්බන්ධිත විවිධ රේඛා නිසාය. සෘජු තර්කය සෑම විටම හොඳම ප්‍රවේශය වන නමුත්, දේව සත්‍යයන් හඳුනාගැනීමත් ඒ සත්‍යයන් එකිනෙක සමඟ ඇති සම්බන්ධතා හඳුනාගැනීමත් දුෂ්කර කාර්යයකි; මක්නිසාද ඒවා බයිබලයේ “මෙතැන ටිකක්ද එතැන ටිකක්ද” ලෙස සොයාගත හැකි බැවිනි.

ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ධර්මෝපදේශය තේරුම්ගැනීමට ඔහු කරවන්නේ කාටද? කිරිවලින් වෙන් කළ, ස්තනවලින් ඉවත් කළ අයටය. මක්නිසාද ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; පෙළ මත පෙළ, පෙළ මත පෙළ; මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක් විය යුතුය. යෙසායා 28:9, 10.

ඔබ අමතා සිටින ප්‍රධාන සත්‍යයන්ට හුරුපුරුදු අයද, එසේම ඒ සියල්ලටම අලුතින් පැමිණෙන අනෙක් අයද ඔබගේ ඉලක්ක ශ්‍රෝතෘවර්ගය ලෙස සමන්විත වන විට, එය ද දුෂ්කර කාර්යයකි. මෙම ලිපියෙහි මම සමස්ත දළ දර්ශනයක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමට අදහස් කරන සත්‍යයන් සියල්ලටම ආසන්න වශයෙන්, හබක්කුක්ගේ පුවරුවල සොයාගත හැක. මා ‘වක්‍ර තර්කය’ භාවිත කරමින් සිටින්නෙමි යැයි හඬනැඟෙනු ඇතැයි බියෙන්, අපි සත්‍යවශයෙන් එහි යාමට පෙරම, අප යන්නේ කොතැනටද යන්න මම ඔබට පෙරදැනුම් දීමට යන්නෙමි.

1863 දී, ලාඔදිකියානු මිලෙරයිට් අද්වෙන්තිස්තවාදය ඊර්ෂ්‍යාවේ පිළිමයක් පිහිටුවීය. එම ඊර්ෂ්‍යාවේ පිළිමය ලාඔදිකියානු අද්වෙන්තිස්තවාදයේ පරම්පරා හතරෙන් පළමුවැන්න නිරූපණය කරයි.

එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, දැන් උතුරු දෙසට යන මාර්ගය දෙසට නුඹේ ඇස් ඔසවන්න. එවිට මම උතුරු දෙසට යන මාර්ගය දෙසට මාගේ ඇස් ඔසවා බැලුවෙමි; බලව, පූජාසනයේ දොරටුව අසල, ප්‍රවේශස්ථානයෙහි, ඊර්ෂ්‍යාවේ ඒ රූපය උතුරු දෙසින් තිබුණේය. එසකියෙල් 8:5.

සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ පරම්පරා හතර ශුද්ධ ලියවිල්ලේ විවිධ අංශවල නිරූපිතව ඇත; එහෙත් මා ප්‍රධාන යොමු ලක්ෂ්‍යය ලෙස භාවිත කරන්නේ එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයයි. එසේ කරන්නේ, අටවන පරිච්ඡේදය නවවන පරිච්ඡේදයට මඟ පාදන බැවිනි. එසකියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීම නිරූපණය කර ඇත; Testimonies, volume five හි සහෝදරි වයිට් මේ සත්‍යය පැහැදිලිව හඳුනා දක්වයි. සහෝදරි වයිට්ගේ අදහස්වලදී, මුද්‍රා තැබීම සිදුවන විට යෙරුසලමේ සිටින නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් ඇය පැහැදිලිව සඳහන් කරයි. එසකියෙල් ද එයම කරයි; මුද්‍රාව නොලබන පංතිය අටවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිතව ඇත.

තමන්ගේම ආත්මික පහත වැටීම ගැන ශෝකයට පත් නොවන, තවත් අයගේ පාපයන් ගැනද වැලපෙන්නේ නැති පන්තිය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව නොලැබී ඉතිරි කරනු ලැබේ. ස්වාමීන්වහන්සේ තම දූතයන්ට, තමන්ගේ අත්වල සංහාරක ආයුධ දරාගෙන සිටින එම මිනිසුන්ට, මෙසේ ආඥා කරයි: ‘ඔහු පසුපසින් නගරය පුරා යමින් පහර දෙන්න. ඔබගේ ඇස ඉතිරි නොකරන්නේය; ඔබලා අනුකම්පා නොකරන්නේය. මහලුන් හා යෞවනයන්, කන්‍යාවන් හා කුඩා දරුවන්, ස්ත්‍රීන්ද සම්පූර්ණයෙන් මරාදමන්න. එහෙත් ලකුණ ඇති කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට ළං නොවන්න. මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් පටන්ගන්න.’ එවිට ඔව්හු ගෘහය ඉදිරියෙහි සිටි මහලු මිනිසුන්ගෙන් පටන්ගත්තෝය.

“මෙහිදී අපි දකින්නේ, සභාව—ස්වාමින්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය—දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පහර මුලින්ම අනుభව කළ බවය. දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් ආලෝකය ලබා දී, ජනතාවගේ ආත්මික හිතසම්බන්ධතාගේ රැකවලුන් ලෙස සිටි වයෝවృద్ధ පුරුෂයෝ තමන් වෙත භාර කළ විශ්වාසය පාවා දුන්නෝය. පෙර දවස්වල මෙන් අද්භූතයන් සහ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ විශේෂ ප්‍රකාශනය අප බලාපොරොත්තු විය යුතු නැතැයි ඔවුන් ස්ථානගත වූහ. කාලය වෙනස් වී ඇත. මේ වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි, එවිට ඔවුන් කියති: ස්වාමින්වහන්සේ යහපතක් ද නොකරන සේක, අයහපතක් ද නොකරන සේක. තම ජනතාව විනිශ්චයෙන් සංචාරය කිරීමට උන්වහන්සේ අතිශය කරුණාවන්තය. මෙසේ ‘සමාදානයත් ආරක්ෂාවත්’ යන්න, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අක්‍රමිකතාද යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පාපද පෙන්වීමට නළාවක් මෙන් තම හඬ නැවත කිසිදා උස් නොකරන මිනිසුන්ගෙන් නැගෙන්නා වූ හඬය. බුරනු නොකළ මේ ගොළු බල්ලෝ, අපහාසයට පත් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ යුක්තිසහගත පළිගැනීම අත්විඳින අයම වෙති. පුරුෂයෝ, කන්‍යාවෝ, සහ කුඩා දරුවෝ සියල්ලෝ එකට විනාශ වෙති.” Testimonies, volume 5, 211.

අටවැනි පරිච්ඡේදයෙහි යෙරුසලමේ සිටි—“සභාව” වන—පරම්පරා හතරෙන් සිව්වැනි පරම්පරාවේ අය සූර්යයාට නමස්කාර කරමින් සිටින ලෙස නිරූපිතව විස්තර කරයි.

ඉන්පසු ඔහු මාව ස්වාමීන්වහන්සේගේ මන්දිරයේ අභ්‍යන්තර ප්‍රාකාරයට ගෙන ගියේය; එවිට, බලව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාවේ දොරකඩ, මණ්ඩපය සහ පූජාසනය අතරෙහි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මාලිගාවට පිටුපස හරවාගෙන, මුහුණු නැගෙනහිර දෙසට කළ පුරුෂයෝ විසිපස් දෙනෙක් පමණ සිටියෝය; ඔව්හු නැගෙනහිර දෙසට මුහුණලා සූර්යයාට නමස්කාර කළෝය. එවිට ඔහු මට මෙසේ කීවේය: “මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, මෙය ඔබ දුටුවෙහිද? මෙහි ඔවුන් කරන පිළිකුල් ක්‍රියා යූදාගේ ගෘහයට සුළු දෙයක්ද? මන්ද ඔව්හු දේශය ප්‍රචණ්ඩකමෙන් පිරවූහ; මා කෝපයට උද්දීපනය කිරීමට නැවතත් හැරී ආහ; බලව, ඔව්හු ශාඛාව තමන්ගේ නාසයට තබති. එබැවින් මමද උග්‍ර කෝපයෙන් ක්‍රියා කරන්නෙමි; මාගේ ඇස ඉවසිල්ල නොදක්වන්නේය, මමද අනුකම්පා නොකරන්නෙමි; ඔවුන් උස් හඬින් මාගේ කන්වලට අඬා හැඬුවත්, මම ඔවුන්ට සවන් නොදෙන්නෙමි.” එසකියෙල් 8:16–18.

දස ඔත්තුකාරයන්ගේ දුෂ්ට වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් වූයේ මෙන්ම, සූර්යයාට නමස්කාර කරමින් සිටින කැරලිගැසීමේ නායකයන් විසිපස් දෙනාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ කෝපය උද්දීපනය කර ඇත. ඉරිදා නීතිය යනු പ്രവാചකයන් පෙරට දක්වන “කෝපය උද්දීපනය කළ දවස” ය. නවවැනි පරිච්ඡේදය එම කාලබින්දුවේදීම දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබන අය විස්තර කරයි, මක්නිසාද එය හුදෙක් අටවැනි පරිච්ඡේදය නැවත කියමින් එය තවදුරටත් විස්තාර කර දක්වන බැවිනි.

“දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ මෙම මුද්‍රා තැබීම [එළිදරව්ව සත්] යනු එසකියෙල්ට දර්ශනයෙන් පෙන්වා දෙන ලද එම දෙයමය.” Testimonies to Ministers, 445.

1863 වර්ෂයේදී, ලාඕදිකෙයානු අද්වෙන්තිවාදයේ පළමු පරම්පරාව තමන්ගේ වනය මැදින් වූ සංචාරය ආරම්භ කළේය. 1863 දී ඊර්ෂ්‍යාවේ රූපය හඳුනා දක්වන ප්‍රකාශිත ඉතිහාසය, ආරොන්ගේ රන් වාසු පැටවයා වූයේය. එම රන් වාසු පැටවයාගේ ප්‍රකාශිත ලක්ෂණ නම්, එය මෘගයකුගේ රූපයක් වූ බවත්, එය රන්වලින් නිමවූ බවත් ය. රන් බැබිලෝනියේ සංකේතය වන බැවින්, ආරොන්ගේ රන් වාසු පැටවයා බැබිලෝනියේ මෘගයාගේ රූපය වූයේය. මෘගයාගේ රූපය යනු, පල්ලිය විසින් එම සම්බන්ධතාවය පාලනය කරන පරිදි පල්ලිය හා රාජ්‍යය එකට එක්වීම ලෙස පමණක් අර්ථ දක්වා ඇත.

“එහෙත් ‘මෘගයාට වූ රූපය’ කුමක්ද? එය කෙසේ ගොඩනැගිය යුතුද? රූපය දෙ-අඟ ඇති මෘගයා විසින් සාදනු ලැබේ, සහ එය මෘගයාට වූ රූපයකි. එය ‘මෘගයාගේ රූපය’ ලෙසද හැඳින්වේ. එබැවින්, එම රූපය කෙබඳුද සහ එය කෙසේ ගොඩනැගිය යුතුද යන්න දැනගැනීමට, අපි මෘගයාගේම—එනම් පාප් පදවියේ—ලක්ෂණ අධ්‍යයනය කළ යුතුය.”

“මුල් සභාව සුභාරංචියේ සරලතාවයෙන් ඉවත්ව, අනෙකුත් ජාතීන්ගේ ආගමික චාරිත්‍ර හා සම්ප්‍රදායන් පිළිගැනීමෙන් දූෂිත වූ කල, ඇය දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය සහ බලය අහිමි කළාය; ජනතාවගේ අන්තඃකරණ පාලනය කිරීම සඳහා ඇය ලෞකික බලයේ ආධාරය සෙවූවාය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ රාජ්‍යයේ බලය පාලනය කළ, සහ විශේෂයෙන් ‘අපධර්මය’ දඬුවම් කිරීම සඳහා තමන්ගේම අරමුණු ඉදිරියට ගෙන යෑමට එය යොදාගත් සභාවක් වූ පාප් පදවියයි. එක්සත් ජනපදය මෘගයාගේ රූපයක් පිහිටුවීම සඳහා, ආගමික බලය සිවිල් ආණ්ඩුව මෙතරම් පාලනය කළ යුතුය; එවිට රාජ්‍යයේ අධිකාරියද සභාව විසින් තමන්ගේම අරමුණු ඉටු කර ගැනීම සඳහා යොදාගනු ලැබේ.” The Great Controversy, 443.

ආරෝන් විසින් සාදන ලද වස්සා, මෝසෙස් දස ආඥා ලබමින් සිටියදී සාදන ලද්දේ ය. දෙවන ආඥාව මූර්තිපූජාව තහනම් කරයි; එමෙන්ම දෙවියන් වහන්සේ ඊර්ෂ්‍යාසහගත දෙවි කෙනෙකු ලෙස හඳුන්වා දෙමින්, උන්වහන්සේගේ ස්වභාවයේ අර්ධ විස්තරයක්ද ඇතුළත් කරයි.

ඔබ සඳහා කිසිඳු කැටයම් රූපයක්වත්, ඉහළ අහසේ ඇති කිසිවක්වත්, පහළ පෘථිවියේ ඇති කිසිවක්වත්, පෘථිවිය යට ජලයේ ඇති කිසිවක්වත් ආකාරයෙන් කිසි සමාන රූපයක්වත් සෑදිය යුතු නොවේ. ඔබ ඒවාට නමස්කාර නොකළ යුතුය, ඒවාට සේවය නොකළ යුතුය. මක්නිසාද ඔබගේ දෙවිවූ මම, ස්වාමීන්වහන්සේ, ඊර්ෂ්‍යාකාර දෙවි කෙනෙකි; මට ද්වේෂ කරන අයගේ පියවරුන්ගේ අපරාධය දරුවන් පිට, තුන්වන හා හතරවන පරම්පරාව දක්වා පැමිණවන්නෙමි. එහෙත් මට ප්‍රේම කරමින් මාගේ ආඥා පවත්වන අයගේ දහස් ගණනකට කරුණාව පෙන්වන්නෙමි. නික්මයාම 20:4–6.

සුවර්ණ වස්සාව පිළිබඳ ආරොන්ගේ රූපය, මූර්තියක් වූ බැවින්, ඊර්ෂ්‍යා රූපයක් නියෝජනය කරයි; මන්ද එය මෝසෙස්ව පළමු දස ආඥා පුවරු දෙක පහළට හෙළා බිඳ දමන්නට බල කළ ධර්මිෂ්ඨ ක්‍රෝධය උපදවා ඇත. අපගේ අරමුණ වන්නේ 1863 වර්ෂයේ ව්‍යාජ චාට්පත ආරොන්ගේ සුවර්ණ වස්සාව මඟින් නියෝජනය කරනු ලැබූ බව පෙන්වීමයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ඊර්ෂ්‍යාව ආරොන්ගේ සුවර්ණ වස්සාවට විරුද්ධව ප්‍රකාශ විය; මන්ද සුවර්ණ වස්සාව ව්‍යාජ දෙවියෙකු නියෝජනය කළේය. එම වස්සාව දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යාජ නිරූපණය විය. එය ඔවුන් මිසර බන්ධනයෙන් මුදාගත් දෙවිවරුන් නියෝජනය කරන බව ආරොන් ප්‍රකාශ කළේය. මෝසෙස් එම ඉතිහාසය තුළ බිඳ දැමූ පුවරු දෙක, සැබෑ දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතයේ “පිටපතක්” විය; එනම් සැබවින්ම ඔවුන්ව මිසරයෙන් පිටතට ගෙන ආ දෙවියන්වහන්සේගේය. 1863 වර්ෂයේ නිෂ්පාදිත ව්‍යාජ චාට්පත ඊර්ෂ්‍යා රූපයකි; මන්ද එය මෝසෙස්ගේ දිවුරුමේ සත් වර ඉවත් කිරීමෙන් හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ පුවරු දෙක බිඳ දැමීය.

“1843 ප්‍රස්තාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් මග පෙන්වනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි; එහි සංඛ්‍යා උන්වහන්සේට අවශ්‍ය වූ ආකාරයෙන්ම තිබූ බවත්; සමහර සංඛ්‍යාවල තිබූ වැරැද්දක් කිසිවෙකුටත් දැකිය නොහැකි වන පරිදි, උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත තිබී එය සඟවා තැබූ බවත්, පසුව උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය එසේම පැවති බවත් මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 74, 75.

තවද, “ආශ්වාසයෙන් නොවන්නේ නම් හැර” යන සීමාකරණය එක්කරමින්, 1843 ප්‍රස්තාරය වෙනස් නොකළ යුතුය යන ආඥාවට එලන් වයිට් තවදුරටත් එකතු කරයි.

“පැරණි ප්‍රස්ථාරය ස්වාමින්වහන්සේ විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ බවත්, ප්‍රේරණාවෙන් තොරව එහි කිසිදු අංකයක් හෝ සලකුණක් වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි. ප්‍රස්ථාරයේ අංක සහ සලකුණු දෙවියන්වහන්සේ ඒවා තිබිය යුතු ආකාරයෙන්ම තිබූ බවත්, සමහර අංකයන්හි තිබූ වැරැද්දක් කෙනෙකුටත් දැකිය නොහැකි වන ලෙස උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත තිබී එය සඟවා තැබූ බවත්, එසේ උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු කිසිවෙක් එය නොදකින බවත් මම දුටුවෙමි.” Spalding and Magan, 2.

ජේම්ස් සහ එලන් වයිට් ඔටිස් නිකෝල්ගේ පවුල සමඟ වාසය කරමින් සිටියදී, නිකෝල්වරු 1850 සටහන සූදානම් කර නිෂ්පාදනය කළහ. 1850 සටහන සමඟ “වෙනස්” කරන ලද්දේ එකම දෙය නම්, 1843 සටහනෙහි දර්ශනය කර තිබූ ‘1843’ වර්ෂය වෙනුවට ‘1844’ වර්ෂය යොදාගැනීම පමණි. “වෙනස්” කරන ලද්දේ එකම දෙය වූයේ, දෙවියන්වහන්සේ තම අත තබා ආවරණය කර තිබූ “වැරද්ද” නිවැරදි කිරීම පමණි. 1843 සටහන 1850 සටහන බවට “වෙනස්” කළ එම ගෘහය තුළම දේවදූතීය වාණී පවසා සිටි ස්ත්‍රී-අනාගතවක්තෘවරියගේ ආනුභාවය පැවති අතර, ලෙවී කථාව 26හි සඳහන් සත් වාරය 1843 සටහනෙහි තිබූ පරිදිම එම සටහන මතද අභිෂික්තව පවත්නා ලදී.

දෙවන ආඥාව මෙම ප්‍රකාශනමය ප්‍රහේලිකාවේ තවත් කොටසක්ද ඇතුළත් කරයි; මක්නිසාද සිදුවන අපරාධකමට උන්වහන්සේ දඬුවම් දෙන තෙක් පරම්පරාවන් ගණන් කරනු ලබන්නේ දෙවියන්වහන්සේ විසින් බව එය හඳුන්වා දෙයි. 1863 වර්ෂය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ පරම්පරා හතරෙන් පළමුවැන්න ආරම්භ කළේය; මක්නිසාද එම අවස්ථාවේදී මිලරයිට් ව්‍යාපාරය අවසන් විය.

දස ආඥාවන්හි පුවරු දෙක හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක සඳහා ප්‍රතිරූප වන අතර, ඒවා පෙන්තකොස්තයේ දෝලන රොටි දෙකද ප්‍රතිරූප කරයි; එය ශුද්ධස්ථාන සේවාවේ පාපය ඇතුළත් වූ එකම පූජාව විය. දස ආඥාවන් දෙනු ලැබීමේදී දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශවීම, පෙන්තකොස්තයේ වගුරවනු ලැබීමේදී දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශවීම, සහ මිලරයිට්වරුන්ගේ චාට් දෙකේ ඉතිහාසය තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශවීම යන සියල්ලම, අග වර්ෂාවේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීමෙහි අවසාන ප්‍රකාශවීම ප්‍රතිරූප කරයි. පෙන්තකොස්තයේ දෝලන රොටි දෙක, අග වර්ෂාවේදී කොඩියක් ලෙස උසස් කරනු ලබන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි.

පෙන්තකොස්ත තරංග රොටි “ආඹුල” සමඟ සූදානම් කළ යුතු වූයේය; එය පාපය නිරූපණය කරයි; නමුත් බේක් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය මඟින් එම ආඹුල විනාශ කරන ලදී.

ඒ අතරතුරේ, ගණන් කළ නොහැකි මහජන සමූහයක් එක්රැස්වී, ඔවුන් එකිනෙකා මත පාගාගන්නා තරමට වූ විට, උන්වහන්සේ පළමුව තම ශ්‍රාවකයන්ට කියන්නට පටන්ගත්තේය: කුහකකම වන පරිසිවරුන්ගේ අඹුලෙන් ප්‍රවේසම් වන්න. ලූක් 12:1.

දෝලන රොටි පළමු ඵල පූජාවක් වූයේය.

නුඹලාගේ වාසස්ථානවලින් දශම දෙකකින් යුත් දෝලන රොටි දෙකක් ගෙන එන්න; ඒවා සිහින් පිටිවලින් විය යුතුය; ඒවා යීස්තු සමඟ පිසිය යුතුය; ඒවා ස්වාමීන්වහන්සේට අර්පණ කරන ප්‍රථම ඵලයෝ ය. ලෙවී කථාව 23:17.

එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අවසාන දවස්වල ප්‍රථම ඵල පූජාව වේ.

මම බලා සිටියෙමි; එවිට, බලව, සියොන් කන්ද මත බැටළුපැටවාණන් වහන්සේ නිතර සිටිනු දුටුවෙමි; උන්වහන්සේ සමඟ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක් දෙනාද සිටියහ; ඔවුන්ගේ නලලවල උන්වහන්සේගේ පියාණන්ගේ නාමය ලියා තිබුණේය. එවිට ස්වර්ගයෙන් හඬක් ඇසුණි; එය බහු ජලයන්ගේ හඬ මෙන්ද, මහත් ගර්ජනයක හඬ මෙන්ද විය. තවද වීණා වාදකයන් තම වීණා වාදනය කරමින් ඇති කරන හඬක්ද මට ඇසුණි. ඔවුහු සිංහාසනය ඉදිරියෙහිත්, සත්වයන් සතර දෙනා ඉදිරියෙහිත්, වැඩිහිටියන් ඉදිරියෙහිත්, අලුත් ගීයක් මෙන් ගීයක් ගායනා කළෝය. පෘථිවියෙන් මිල දී ගෙන මුදාගනු ලැබූ ඒ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස හැර එම ගීතය ඉගෙනගැනීමට කිසිවෙකුට නොහැකි විය. මොවුහු ස්ත්‍රීන් සමඟ අපවිත්‍ර නොවූවෝය; මක්නිසාද ඔවුහු කන්‍යාවෝය. බැටළුපැටවාණන් වහන්සේ කොතැනකට ගියත් උන්වහන්සේ අනුව යන්නෝ මොවුහුය. මනුෂ්‍යයන් අතරින් මිල දී ගෙන මුදාගනු ලැබ, දෙවියන්වහන්සේටත් බැටළුපැටවාණන් වහන්සේටත් ප්‍රථම ඵලයන් වශයෙන් වූවෝ මොවුහුය. ඔවුන්ගේ මුඛයෙහි වංචාවක් නොලැබුණේය; මක්නිසාද ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේගේ සිංහාසනය ඉදිරියෙහි නිර්දෝෂයෝය. එළිදරව්ව 14:1–5.

අන්තිම දවස්වල කිසිදා මරණයට පත් නොවන, එලියා විසින් නිරූපිත වූ නමස්කාරකයන්ගේ පංතිය, සම්පූර්ණයෙන්ම පාපය ජයගෙන සිටිනු ඇත; මක්නිසාද ගිවිසුමේ දූතයා විසින් ඔවුන් මත පමුණුවනු ලබන පවිත්‍රීකරණයේ ගින්න, ලෙවීගේ පුත්‍රයන්ගෙන්, පැන්පිටි සම්පූර්ණයෙන් දවා ඉවත් කරන්නේය.

බලව, මම මාගේ දූතයා යවමි; ඔහු මා ඉදිරියෙහි මාර්ගය සූදානම් කරනු ඇත. තවද, ඔබ සොයන ස්වාමීන්වහන්සේ හදිසියේම තම මාලිගාවට පැමිණෙනු ඇත; ඔබ ප්‍රීති වන්නාවූ ගිවිසුමේ දූතයාද එසේමය. බලව, ඔහු පැමිණෙනු ඇතැයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක. එහෙත් ඔහුගේ පැමිණීමේ දවසෙහි කවුරුන් සිටිය හැකිද? ඔහු පෙනී සිටින කල කවුරුන් ස්ථිරව සිටිය හැකිද? මක්නිසාද ඔහු පිරිසිදුකරණය කරන්නෙකුගේ ගින්නක් මෙන්ද, රෙදි සෝදන්නන්ගේ සබන් මෙන්ද ය. තවද ඔහු රිදී පිරිසිදු කරනවන් මෙන් හිඳගෙන, පිරිසිදුකරන්නෙකු ලෙස ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු ලේවීගේ පුත්‍රයන් පිරිසිදු කර, ඔවුන් රන් හා රිදී මෙන් පවිත්‍ර කරනු ඇත; එවිට ඔවුහු ධර්මිෂ්ඨකමින් යුක්ත පූජාවක් ස්වාමීන්වහන්සේට ඔප්පු කරනු ඇත. එවිට යූදාගේත් යෙරුසලමේත් පූජාව පැරණි දවස්වල මෙන්ද, පුරාණ වර්ෂවල මෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේට ප්‍රියමනාප වන්නේය. මලාකි 3:1–4.

“පුරාණ දවස්වල මෙන්” වන පූජාව යනු රොටි දෙකකින් යුත් පෙන්තෙකොස්ත තරංග පූජාවයි. එය පූජාවක් ලෙස ඔසවා දක්වනු ලැබුවේ වීථිවලදී මරණයට පත් කළ ප්‍රකාශකයෝ දෙදෙනා හඳුන්වා දෙමින්, ඉන්පසු ඉරිදා නීති අර්බුදයේ ආරම්භයේදී ලකුණක් ලෙස ස්වර්ගයට ඔසවා ගනු ලබන අය ලෙසය.

ආරොන් තම රන් වස්සා සාදන විට, එම වස්සා ඔවුන් මිසරයෙන් ගෙන ආ දෙවිවරුන් බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය; ඉන්පසු ස්වාමීන්වහන්සේට උත්සවයක් ප්‍රකාශ කළේය.

ඔහු ඔවුන්ගේ අතින් ඒවා ගෙන, කැටයම් කරණයකින් එය හැඩගස්වා, වාත්තු කළ වස්සෙකු සාදා ගත්තේය. එවිට ඔව්හු, “ඉශ්‍රායෙල්, මිසර දේශයෙන් ඔබ ගෙනා ඔබගේ දෙවියෝ මේය”යි කීහ. ආරෝන් එය දැක, ඒ ඉදිරියෙහි පූජාසනයක් ගොඩනැගීය; ආරෝන් ප්‍රකාශයක් කරමින්, “හෙට ස්වාමීන්වහන්සේට උත්සවයක් ඇත”යි කීවේය. නික්මයාම 32:4, 5.

ඉශ්‍රායෙල්හි උතුරු රාජ්‍යය යුදාහි දකුණු රාජ්‍යයෙන් වෙන්ව ගිය කල, ඉශ්‍රායෙල්හි පළමු රජු වූ යෙරොබොවම් හිතාමතාම නගර දෙකක ව්‍යාජ නමස්කාර සේවාවක් හඳුන්වා දුන්නේය; ආරොන් කළ ප්‍රකාශයම කරමින්, තමාගේ රන් වස්සා දෙදෙනා ඔවුන්ව මිසරයෙන් පිටතට ගෙන ආ දෙවිවරුන් බව කියා සිටියේය; තවද, ආරොන් කළාක් මෙන් ව්‍යාජ උත්සවයක්ද නියම කළේය.

යෙරොබොවාම් තම සිත තුළ මෙසේ කීවේය: දැන් රාජ්‍යය දාවිත්ගේ ගෘහයට නැවත හැරී යනු ඇත. මේ ජනතාව යෙරුසලෙමේ තිබෙන ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයට බලි පුද කිරීමට ඉහළට ගියහොත්, මේ ජනතාවගේ සිත ඔවුන්ගේ ස්වාමියා වන යූදාහි රජු රෙහොබෝවාම් වෙත නැවත හැරී යනු ඇත; ඔව්හු මා මරා දමා, යූදාහි රජු රෙහොබෝවාම් වෙත නැවත යනු ඇත. එබැවින් රජු උපදේශනය ගෙන, රන් වස්සා දෙදෙනෙකු සාදා, ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: ඔබට යෙරුසලෙමට ඉහළට යාම අධිකය; හේ ඉශ්‍රායෙල්, මිසර දේශයෙන් ඔබව ගෙන ආ ඔබගේ දෙවිවරු මෙන්න. ඔහු එකෙකු බේතෙල්හි තැබීය, අනෙක දාන්හි තැබීය. මේ කාරණය පාපයක් විය; මක්නිසාද ජනතාව එක් වස්සා ඉදිරියට නමස්කාර කිරීමට, දාන් දක්වාම ගියහ. ඔහු උස් ස්ථානවල ගෘහයක් සාදා, ලෙවීගේ පුත්‍රයන් නොවූ ජනතාවගේ පහත්ම පන්තියේ අයගෙන් පූජකයන් පත් කළේය. තවද යෙරොබොවාම් අටවන මාසයේ, එම මාසයේ පසළොස්වන දින, යූදාහි තිබෙන උත්සවයට සමාන උත්සවයක් නියම කර, පූජාසනය මත පූජා ඔප්පු කළේය. ඔහු බේතෙල්හිදීද එසේම කළේය, තමන් සාදා තිබූ වස්සාන්ට බලි පුද කරමින්; ඔහු බේතෙල්හි තමන් සාදා තිබූ උස් ස්ථානවල පූජකයන් පත් කළේය. මෙසේ ඔහු බේතෙල්හි තමන් සාදා තිබූ පූජාසනය මත, අටවන මාසයේ පසළොස්වන දින, එනම් තම සිතෙන්ම යෝජනා කළ මාසයේ, ඉශ්‍රායෙල් පුත්‍රයන් සඳහා උත්සවයක් නියම කර, පූජාසනය මත පූජා ඔප්පු කළේය, තවද දූපය දවනු ලැබුවේය. 1 රාජාවලිය 12:26–33.

දාන් යනු විනිශ්චය යන්න අර්ථ දක්වයි, එය එක් තත්ත්වයක් නියෝජනය කරයි; බේතෙල් යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය යන්න අර්ථ දක්වයි. ආරොන්ගේ කැරැල්ලෙහි මෙන්ම යෙරොබොවම් රජුගේ කැරැල්ලෙහිද, මෙම සංකේත එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය තුළ අවසානයේ සිදුවන සභාව සහ රාජ්‍යය එක්වීම හඳුනා දෙයි.

ඉරිදා නීතිය අද්වෙන්තිස්තවාදයේ අවසානයේ සිදු වේ; තවද අද්වෙන්තිස්ත ව්‍යාපාරයේ ආරම්භයේදී, 1844 වසරේ ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේදී ප්‍රොටස්තන්ත අඟ ලෙස හඳුනාගෙන තිබූ එම ව්‍යාපාරය, රිපබ්ලිකන් අඟය සමඟ නීතිමය ලෙස එකට එක්විය. එබැවින්, ආරොන් සහ යෙරොබොවම්ගේ කැරැල්ල 1863 වර්ෂයද, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියද, දෙකම නියෝජනය කරයි.

ගිවිසුමේ දූතයා “ලේවිගේ පුත්‍රයන්” පවිත්‍ර කරන්නේ, අනෙකුත් කිසිදු ගෝත්‍රයක අය නොව, ඒ සඳහා හේතුව නම් ආරෝන්ගේ රන් වස්සා සම්බන්ධ කැරැල්ලේදී මෝසෙස් සමඟ ස්ථිරව සිටියේ ලේවීවරුන් වීමයි. ඔවුන්ගේ විශ්වාසවන්තකම නිසා, ඊට පෙර සෑම ගෝත්‍රයකම ප්‍රථමජයන්ගෙන් සමන්විත විය යුතු ලෙස නියම කර තිබූ ගෞරවය වන පූජකත්වය නියෝජනය කරන ගෝත්‍රය වශයෙන් ඔවුන් එවිට පත් කරනු ලැබූහ. මේ නිසාම යෙරොබොවම් තම ව්‍යාජ පූජකත්වය ලේවිගේ පුත්‍රයන්ගෙන් නොවන ලෙසත්, ඒ වෙනුවට “ලේවිගේ පුත්‍රයන්ගෙන් නොවූ, ජනතාව අතරින් අති පහත් අයගෙන්” තම පූජකයන් පත් කළේය.

ලෙවීගේ පුත්‍රයෝ යනු ඉරිදා නීති අර්බුදය අතරතුර අග්නිවිධියෙන් පවිත්‍ර කරනු ලබන ධජයක්, එනම් දෝලන පූජාවක් වන අයයි. අන්තිම දිනවල ඉරිදා නීති අර්බුදයේ ඉතිහාසය 1863 අර්බුදයෙන් පූර්වදර්ශනය කරන ලදී; එවකට නව ලෙස හඳුනාගන්නා ලද ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟ නීතිමය වශයෙන් රිපබ්ලිකන් අඟට බැඳුණි. අප මෙතෙක් සඳහන් කළ ඡේදයන් විමර්ශනය කිරීමට ආරම්භ කිරීමට පෙර, අප විසින් සලකා බැලිය යුතු තවත් එක් ඉතිහාස රේඛාවක් ඇත.

එම රේඛාව 1856 වර්ෂය වන අතර, අපි එය අපගේ මීළඟ ලිපියේදී සලකා බලමු.

“ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කිරීම සඳහා, අපගේ මහ උත්තම පූජකයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධ ස්ථානයට පැමිණීම—දානියෙල් 8:14 හි දර්ශනයට ගෙන එනු ලබන එම පැමිණීම; දානියෙල් 7:13 හි ඉදිරිපත් කරනු ලබන පරිදි, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පුරාතන දිනවන්තයා වෙත පැමිණීම; සහ මලාකි විසින් පුරෝකථනය කරන ලද පරිදි, ස්වාමීන්වහන්සේ තම මාලිගාවට පැමිණීම—මේ සියල්ල එකම සිද්ධිය පිළිබඳ විස්තරයන්ය; තවද, මතෙව් 25 හි දස කන්‍යාවන් පිළිබඳ උපමාවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින් විස්තර කරන ලද පරිදි, මනමාලයා විවාහයට පැමිණීම මගින් ද මෙය නිරූපණය කරනු ලැබේ.” The Great Controversy, 426.