එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසෙහි ප්රධාන සංකේතයක් ලෙස, පේතෘස් 2026 දී පානියම්හි සිට 2020 ජූලි 18 වන දින පිළිබඳ වූ බොරු අනාවැකිය නිවැරදි කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටියි. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ කාර්යය, ජෝෂියා ලිච් විසින් 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සම්බන්ධ නිවැරදි කිරීමත්, සැමුවෙල් ස්නෝ විසින් 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින හඳුනාගැනීමත් සමඟ සමාන වේ. ලිච්ගේ නිවැරදි කිරීම පළමු දේවදූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වා දුන්නේය; ස්නෝගේ නිවැරදි කිරීම දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වා දුන්නේය. පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩ බලගැන්වීම, තුන්වන දේවදූතයාගේ පණිවිඩ බලගැන්වීමෙහි ප්රතිරූප වේ. පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ ලක්ෂණ, බාහිර අයුරින් පළවන අනර්ථ පණිවිඩයක් හා දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේ මධ්යරැයී හඬෙහි අභ්යන්තර පණිවිඩය යන දෙකේ සංයෝජනයක් ලෙස, තුන්වන දේවදූතයා තුළ නිරූපිත වේ.
අනාගතවාණියේ ත්රිත්ව අදාළකරණයකදී, ආරම්භය හා අවසානයද වන පළමුවන සහ තුන්වන අදාළකරණ දෙක, සමාන්තර ලක්ෂණවලින් යුක්ත වනු ඇත. මෑතකදී, සහෝදරයෙකු ප්රකාශනය 9 වන පරිච්ඡේදයේ පළමු “විපත” සමඟ සම්බන්ධ සත්ය කිහිපයක් හෙළි කර ඇත; ඒවා ආල්ෆා සහ ඔමේගා යන මූලධර්මය යටතේ අදාළ කළ විට, ප්රකාශනය 11හි “භූමිකම්පාව” සම්බන්ධයෙන් තවත් ගැඹුරු තහවුරු කිරීමක් හඳුන්වා දෙයි. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, ප්රංශ විප්ලවයේදී පළමුව ඉටු වූ “භූමිකම්පාව” වේ. එහිදී, දානියෙල් පොතෙහි භාවිතා වූ අනාවැකිමය රෝම අධිරාජ්යයේ ව්යුහය සෑදූ ජාතීන් දහය අතරින් එක් කොටසක් වූ ප්රංශය පෙරළා දමනු ලැබීය. එබැවින්, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය නුවරින් දශම කොටසක් වැටුණු බව පවසයි.
ඒම වේලාවේම මහත් භූමිකම්පාවක් ඇතිවිය; නගරයේ දසවැනි කොටස බිඳ වැටුණේය; භූමිකම්පාවේදී මනුෂ්යයන් හත් දහසක් මරණයට පත්වූහ. ඉතිරිව සිටියෝ භීතියට පත් වී ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට මහිමය දුන්නෝය. එළිදරව් 11:13.
මෙම පදයත් සමඟම තෙවන ව්යසනයේ ඉස්ලාමය පැමිණේ។
දෙවන විපත ගතව ගියේ ය; එසේ නොවේ නම්, බලව, තුන්වන විපත ඉක්මනින් පැමිණෙයි. එළිදරව් 11:14.
මුල් පුරෝගාමීහු “තුන්වන විපත” දෙවන විපතට වහාම අනුව පැමිණේ යැයි බලාපොරොත්තු වූහ. එහෙත් “ඉක්මනින්” යනුවෙන් පරිවර්තනය කර ඇති වචනයේ අර්ථය හදිසියේ හා අනපේක්ෂිත ලෙස යන්න වන අතර, එය ඉස්ලාම් ආක්රමණවල හදිසි ප්රහාරයන්ගේ ලක්ෂණයයි. පුරෝගාමීහු අනුමාන කළ පරිදි තුන්වන විපත 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණීමට නියමිත නොවීය; නමුත් එය පැමිණි විට, 9/11හි සිදු වූ පරිදි, එය “හදිසියේ හා අනපේක්ෂිත ලෙස” සිදුවනු ඇති අතර, එමගින් එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රා තැබීමේ ආරම්භය සලකුණු කරනු ඇත; එය ඉරිදා නීතියේ භූකම්පනයට ස්වල්ප කලකට පෙර අවසන් වේ.
ඉරිදා නීතියේ “භූකම්පනය” යනු “පෘථිවියේ” මෘගයාගේ සෙලවීම වන අතර, 9/11 පැමිණි විට, සහෝදරි වයිට් විසින් ස්වාමීන්වහන්සේ “පෘථිවිය භයානක ලෙස සෙලවීමට” නැඟී සිටි බව හඳුන්වා දුන්නාය. මුද්රා තැබීමේ ආරම්භයේදීත් එහි අවසානයේදීත් පෘථිවියේ මෘගයා සෙලවනු ලබන බැවින්, එය “මහත් භූකම්පනය” ය.
“මෙය මා කිසිදා නොකියා ඇත. එහි මහත් ගොඩනැගිලි තට්ටුවෙන් තට්ටුව නඟමින් ඉහළ යන අයුරු මා බැලූ විට, ‘ස්වාමීන්වහන්සේ බිම බලවත්ව කම්පා කිරීමට නැඟී සිටින කල, කොපමණ භයානක දර්ශන සිදුවනු ඇත්ද! එවිට එළිදරව් 18:1–3 හි වචන සම්පූර්ණ වනු ඇත’ යයි මා කියා ඇත.” Review and Herald, July 5, 1906.
ස්තේපනස් ගල් ගසා මරා දැමූ අවස්ථාවේ දී සහ මළවුන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භ වූ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දා දී සිදු වූවාක් මෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ කාලවිනියෝගික සේවයේ වෙනසක් ඇති වන විට “නැඟී සිටිනසේක.” 9/11 දින ජීවතුන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භ වූ විටත් ස්වාමීන්වහන්සේ නැවත නැඟී සිටිසේක; එවිට උන්වහන්සේ පෘථිවි මෘගයා කම්පා කළසේක. එයද, උන්වහන්සේ තමන්ගේ කාලවිනියෝගික සේවය තම සභාවෙන් තවමත් බැබිලෝනියේ සිටින අන්ය බැටළුවන් වෙත මාරු කරන කල, එකසිය හතළිස්හතර දහසගේ මුද්රාතැබීමේ අවසානයේ දී උන්වහන්සේ කරන පරිදි ය.
සහෝදර දානියෙල් විසින් සොයාගෙන ඇත්තේ පළමු “විපත්තිය”හි ලක්ෂණයන්ය; ඒවා ඉතිහාසය සමඟත්, පළමු විපත්තිය සම්පූර්ණ කළ ඉතිහාසය පිළිබඳ පුරෝගාමීන්ගේ අවබෝධය සමඟත් එකඟව, එකොළොස්වැනි අධ්යායයේ “මහා භූකම්පනය” පිළිබඳ සාක්ෂියට අනුකූල වෙයි.
පසුව පස්වන දූතයා නළාව පිඹුවේය; එවිට මම ස්වර්ගයෙන් පොළොවට වැටුණු තාරකාවක් දුටුවෙමි. අගාධ කූපයේ යතුර ඔහුට දෙන ලද්දේය. ඔහු අගාධ කූපය විවෘත කළේය; එවිට මහා භට්ටියක දුම මෙන් කූපයෙන් දුමක් නැගී ආවේය; එසේ කූපයේ දුම නිසා සූර්යයාත් වායුවත් අඳුරු විය. තවද දුමෙන් පොළොව මතට පළඟැටියෝ නික්ම ආහ; පොළොවේ වෘශ්චිකයන්ට බලය ඇති ලෙසම ඔවුන්ටද බලය දෙන ලද්දේය. පොළොවේ තෘණයටවත් කිසි හරිත දේකටවත් කිසි ගසකටවත් හානි නොකරන ලෙස ඔවුන්ට අණ කරන ලද්දේය; එහෙත් තමන්ගේ නළලවල දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නොමැති මනුෂ්යයන්ට පමණක්ය. එළිදරව් 9:1–4.
අග්රගාමීහු, ක්රි.ව. 570 දී උපන්, 606 දී ගෝත්ර ඒකාබද්ධ කළ, 610 දී තම ප්රථම හෙළිදරව්ව ලැබූ, 622 දී මදීනාවට සංක්රමණය වූ, 624 දී තම යුද්ධ ක්රියා ආරම්භ කළ, සහ 632 දී මියගිය මොහම්මද් හඳුන්වාදුන් ඉතිහාසයට, මෙම පද නිවැරදිව අදාළ කළහ. “අගාධය” යන්න, പ്രവചനමය වශයෙන්, සාතන්ගේ නව ප්රකාශනයක් නියෝජනය කරයි; එහෙත් මොහම්මද් ආරම්භ වූයේ අරාබියෙහිය, එය විශාල මරුකතර නිසා අගාධය ලෙසද ප්රසිද්ධය.
ක්රි.ව. 606 දී, කාබාවෙහි “කළු ශිලාව” නම් මූලික කොන්ගලය යළි ස්ථාපනය කිරීමට කාට අවසර දිය යුතුදැයි යන ද්වන්ද්වයක වැටී සිටි විවිධ ගෝත්ර අතර ඇති වූ විවාදයක් ඔහු විසින් විසඳා දැමූ විට, මුහම්මද් දේවවක්තෘ-රජු බවට පත් විය, හෝ ඔහුට දී තිබූ නාමයෙන් කියන විට, “විශ්වාසනීය තැනැත්තා” බවට පත් විය. කාබාව යනු ඝනකාකාර ගොඩනැගිල්ලකි (එබැවින් “කාබා” යන නාමය, අරාබි භාෂාවෙන් “ඝනකය” යන අර්ථය දරයි), එය සෞදි අරාබියේ මක්කාවෙහි මහ පල්ලියේ මධ්යයේ පිහිටා ඇත. එහි උස ආසන්න වශයෙන් අඩි 43කි; පළල අඩි 11කි; දිග අඩි 10කි; එය ග්රැනයිට් සහ මර්මර ශිලාවෙන් නිමවා ඇති අතර, කළු පැහැති පට සහ කපු රෙද්දකින් එය ආවරණය කර ඇත. කාබාව මුහම්මද්ට බොහෝ කලකට පෙර සිට පැවති අතර, ඉස්ලාමීය සම්ප්රදාය අනුව, එය මුල් වශයෙන් අබ්රහම් සහ ඔහුගේ පුත් ඉෂ්මායෙල් විසින් එක් දෙවියන්වහන්සේ (අල්ලාහ්) සඳහා වූ නමස්කාර ගෘහයක් ලෙස ගොඩනඟනු ලැබීය. සියවස් ගණනාවක් පුරා, එය ප්රතිමා වලින් පිරී ගොස්, අරාබි ගෝත්රයන් විසින් අනාගමික දේවාලයක් ලෙස භාවිත කරනු ලැබීය.
කඅබා යනු ඉස්ලාමීය ලෝකයේ ආත්මික මධ්යස්ථානයයි—එකේශ්වරවාදය, එකමුතුභාවය, සහ අබ්රාහාමික විශ්වාසය හා ඉස්ලාමය අතර සම්බන්ධය සංකේතවත් කරන සරල, ප්රාචීන ගොඩනැගිල්ලකි. මුස්ලිම්වරු එය නිරපේක්ෂ අර්ථයෙන් “දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය” ලෙස නොසලකති; එය දේවීය ලෙස නියම කරන ලද නමස්කාරයේ කේන්ද්රීය අවධානස්ථානයක් ලෙස සලකති. කඅබාව විනාශ වී පසුව නැවත ගොඩනඟන ලද කාලපරිච්ඡේදයකදී මොහම්මද් කළ ක්රියා තුළින් ඔහුගේ නායකත්වය ආරම්භ විය.
හදිසි ගංවතුරක් කාබාවට හානි කළ අතර, කුරයිෂ් ගෝත්රය එය නැවත ගොඩනඟා කළේය. කළු ගල (හජර් අල්-අස්වද්) එහි කොණේ නැවත තැබිය යුතු වේලාව පැමිණි විට, ඒ ගෞරවය කාට හිමි විය යුතුද යන්න පිළිබඳ විවිධ වංශ එකිනෙකා සමඟ වාද කළහ. එම ප්රදේශයට මීළඟට ඇතුළු වන පුද්ගලයා තීරණය කරනු ඇතැයි ඔවුහු එකඟ වූහ. මුහම්මද් ඇතුළු වූ අතර, ඔහු එම විවාදය ප්රඥාවන්ත ලෙස විසඳීය: ඔහු කළු ගල රෙදි කැබැල්ලක් මත තැබූ අතර, එක් එක් වංශයෙන් නියෝජිතයෙකු බැගින් එය එකට ඔසවා, එකට රැගෙන යාමට සැලැස්වීය, ඉන්පසු ඔහුම එය තම ස්ථානයේ තැබීය. මෙම සිදුවීම ඔහුට මක්කාවේ ජනතාව අතර මහත් ගෞරවයත් අල්-අමීන් (“විශ්වාසනීය තැනැත්තා”) යන බිරුදයත් ලබා දුන්නේය. මෙය බොහෝ කාලරේඛාවල අවධාරණය කරනු ලබන ප්රවක්තෘත්වයට පෙර ප්රධාන සිදුවීම්වලින් එකකි. “කළු ගල” යනු ඉස්ලාමය මත ප්රවක්තෘ රාජයා වන මුහම්මද් විසින් තබන ලද මූලික කොණේ ගල විය. කළු කොණේ ගල ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ (සැබෑ කොණේ ගල) පැහැදිලි ව්යාජ අනුකරණයකි; ප්රතිමා හඳුන්වා දීමේ වසර ගණනාවකට පසු කාබා මන්දිරයේ දූෂණය ද මුහම්මද් විසින්ම විසඳනු ලැබීය.
කුරයිෂ්වරු හුදයිබිය්යා ගිවිසුම උල්ලංඝනය කළ පසු, මුහම්මද් මුස්ලිම්වරුන් දස දහසකට පමණ වූ හමුදාවක් සමඟ මක්කාව වෙත ගමන් කළේය. නගරය ඉතා සුළු සටන්කිරීමකින් යුතුව යටත් විය. අනතුරුව මුහම්මද් කාබාවට ඇතුළු වී, එහි අභ්යන්තරයේ තිබූ රූප 360ක් විනාශ කර, එම පූජාස්ථානය එකම දෙවියන් වන අල්ලාහ්ගේ නමස්කාරයට නැවත කැප කළේය. එසේ, ඉස්ලාමයේ රජු වූ මොහම්මද් මූලික ශිලාස්ථම්භය තැබූ අතර, ඔහු දේවමාළිගාව රූපවාදයෙන් පිරිසිදු කළේය.
විවරණ පොතෙහි අගාධ කුහරයෙන් උදිත වන බලයන් තුනක් ඇත; එම තුනෙන් එක් එක් බලය ව්යාජ ක්රිස්තුස්වරයෙකු නියෝජනය කරයි. සාතන්, මහා සර්පයා, අති උත්තමයා මෙන් වීමටත්, උන්වහන්සේගේ සිංහාසනයෙහි හා උන්වහන්සේගේ සභාවෙහි අසුන් ගන්නටත් සොයයි.
උදයේ පුත්රයාවූ ලූසිෆර්, ඔබ ස්වර්ගයෙන් කොපමණ වැටී ගියෙහිද! ජාතීන් දුර්වල කළ ඔබ, කොපමණ භූමියට කපා බිම හෙළන ලද්දෙහිද! මක්නිසාද ඔබ ඔබගේ සිත තුළ මෙසේ කීවෙහි ය: “මම ස්වර්ගයට නැඟී යන්නෙමි; දෙවියන්වහන්සේගේ තාරකා ඉක්මවා මගේ සිංහාසනය උසස් කරන්නෙමි. උතුරේ අන්ත ප්රදේශවල ඇති සභා කන්ද මත ද මම හිඳින්නෙමි. වළාකුළුවල උස ඉක්මවා මම නැඟී යන්නෙමි; අති උත්තමයාණන්ට සමාන වන්නෙමි.” එහෙත් ඔබ පාතාලයට, ගැඹුරු වළේ අන්ත ප්රදේශවලට, පහළට ගෙන යන ලද්දෙහි ය. යෙසායා 14:12–15.
අවිශ්වාසවාදයේ මහා නාගයා එළිදරව් 11හි අගාධ කුහරයෙන් පැමිණියේය; කතෝලිකවාදයේ මෘගයාද ඇගේ මාරක තුවාලය සුව වූ කල අගාධ කුහරයෙන් උත්ථාන වෙයි.
ඔබ දුටු මෘගයා වූයේය, දැන් නැත; එය අගාධයෙන් උඩට නැඟී විනාශයට යන්නෙය. භූමියෙහි වසන්නෝ—ලෝකයේ ආරම්භයේ සිට ජීවනයේ පොතෙහි නාමයන් ලියා නොතිබූවෝ—වූයේය, දැන් නැත, එහෙත් තිබෙන්නේය යන ඒ මෘගයා දකින විට විස්මයට පත්වන්නෝ ය. එළිදරව් 17:8.
ත්රිවිධ සන්ධානය ස්ථාපිත කරනු ලබන ඉරිදා නීතියේදී, කතෝලිකත්වය නම් මෘගයා පෘථිවියේ සිංහාසනයට උද්ගමනය කරයි. පාවුල් ඉතා සුදුසු ලෙස හඳුනා දුන් පරිදි, නාගයාට සමානව, කතෝලිකත්වය තමන් දෙවියන්වහන්සේ බව ප්රකාශ කරයි.
කිසිවෙකු කිසිම ආකාරයකින් ඔබ සැම රවටා නොගන්නා ලෙස බැලිය යුතුය. මක්නිසාද පළමුවෙන් ඇදහිල්ලෙන් වැටීමක් නොපැමිණි නම්, පාපයේ මනුෂ්යයා වන විනාශයේ පුත්රයා ප්රකාශ නොවූ නම්, ඒ දවස නොපැමිණෙන්නේය. ඔහු දෙවියන් ලෙස කියාගනු ලබන සෑම දෙයකටත්, නමස්කාර කරනු ලබන සෑම දෙයකටත් විරුද්ධ වී තමා උසස් කරගනියි; එසේ කරමින් ඔහු දෙවියන් ලෙස දෙවියන්වහන්සේගේ මන්දිරයේ හිඳ, තමා දෙවියන් බව පෙන්වයි. 2 තෙසලෝනික 2:3, 4.
මකරා මෙන්ම, කතෝලිකවාදයේ මෘගයාද ක්රිස්තු-විරෝධීය; දෙදෙනාම තමන් දෙවියන් බව ප්රකාශ කරති; තවද දෙදෙනාගේම අවසාන විනාශය ඔවුන් පිළිබඳ බයිබලානුකූල සාක්ෂිය සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත. මන්ද, මකරා නිරයට පහතට හෙළනු ලබන අතර, මෘගයා විනාශයේ පුත්රයාය. “විනාශය” යනු අවසාන විනාශයයි.
“ස්වර්ගයේදී ඔහු ආරම්භ කළ කැරැල්ල ක්රියාවට නැංවීමට විරුද්ධ-ක්රිස්තුස්ගේ අධිෂ්ඨානය, අකීකරුකමේ දරුවන් තුළ දිගටම ක්රියා කරනු ඇත.” Testimonies, volume 9, 230.
“අන්ධකාරයේ අධිපතියා දුරු කරනු ලැබීමට පෙර ස්වර්ගීය අධිකරණයන්හි සිදු කරනු ලැබූ එම කාර්යයම, රෝමයේ පාප්තුමා මඟින් මෙහි පෘථිවිය මතද සිදු කරනු ලැබ ඇත. සාතන් ස්වර්ගයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමටත්, තමාගේම සංශෝධනයක් ඒ සඳහා සැපයීමටත් උත්සාහ කළේය. ඔහු තම නිර්මාතෘවරයාගේ විනිශ්චයයට වඩා තම විනිශ්චයය උසස් කොට තැබීය; යෙහෝවාගේ කැමැත්තට වඩා තම කැමැත්ත උසස් කොට තැබීය; මේ ආකාරයෙන් දෙවියන්වහන්සේ වැරදිය හැකි බව ප්රායෝගිකව ප්රකාශ කළේය. පාප්තුමාද එම මාර්ගයම අනුගමනය කරමින්, තමන් සඳහා අභ්රාන්තභාවය හිමිකර ගනිමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව තම අදහස්වලට ගැළපෙන ලෙස සකස් කිරීමට උත්සාහ කරයි. ස්වර්ගයේ සහ පෘථිවියේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ නියමයන් සහ ආඥාවන් තුළ තමන් දකින්නේ යැයි සිතන වැරදි නිවැරදි කිරීමට තමන්ට හැකි යැයි ඔහු සිතයි. ඔහු ප්රායෝගිකව ලෝකයට මෙසේ කියයි: යෙහෝවාගේ ව්යවස්ථාවලට වඩා උතුම් ව්යවස්ථා මම ඔබට දෙන්නෙමි. ස්වර්ගයේ දෙවියන්වහන්සේට මෙය කොපමණ අපහාසයක්ද!” Signs of the Times, November 19, 1894.
හත්වන සියවසේ ඉතිහාසයේ මුහම්මද් විසින් නිරූපිත ඉස්ලාමය ද, මුහම්මද්ට දෙන ලද යතුර හරවා දැමූ කල අගාධ කුහරයෙන් නික්ම ආවේය. එම කුහරය විවෘත කළ විට, සූර්යයා හා වාතය අඳුරු කළ “දුම” එයින් නික්ම ආවේය. කුහරය විවෘත කළ “යතුර” නිනෙවෙහි සටන බව පුරෝගාමීහු නිවැරදිව හඳුනාගත්හ.
අපි අනාවැකියෙහි ත්රිත්ව අදාළකරණයක සන්දර්භය තුළ ප්රථමාගාමී අවබෝධය අනුව එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පද තුනට ළඟාවන විට, පළමු අවාසනාව නියෝජනය කරන එම පදවල අනාවැකිමය ලක්ෂණ, මහත් භූමිකම්පාවෙහිදී “ඉක්මනින්” පැමිණෙන තුන්වන අවාසනාවේ අනාවැකිමය ලක්ෂණවල ආදර්ශයක් බව අපි සොයා ගනිමු. ඉරිදා නීතිය නිනවයේ සටන මගින් නිරූපණය කෙරේ.
නැෂ්විල් මත ගිනිබෝල පිළිබඳ වූ අසත්ය අනාවැකිය නිවැරදි කිරීමේ වගකීම පේතෘස් සතුය; එමෙන්ම නැෂ්විල් පිළිබඳ එලන් වයිට්ගේ ගිනිබෝල අනතුරු ඇඟවීමේ නිවැරදි අදාළ කිරීම, “මූර්තිපූජාවට බොහෝ දුරට සම්පූර්ණයෙන්ම භාරවී ඇති නගර දහස් ගණනක විනාශයේ” ආරම්භය සලකුණු කරන බව ඔහු පිළිගනී.
නැෂ්විල්හි අහස්ගිනි නගරයන් මත පැමිණෙන විනාශකාලයක ආරම්භය සලකුණු කරන අතර, එය කෙටි මධ්යම රාත්රි හඬේ පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමේ ආරම්භයද සලකුණු කරයි. එම පණිවිඩය ඉස්ලාමයෙන් එල්ල වන අනපේක්ෂිත ප්රහාරයකින් ආරම්භ වන අතර, මහා භූමිකම්පාව සිදුවන අවස්ථාවේ ඉස්ලාමයෙන් එල්ල වන අනපේක්ෂිත ප්රහාරයකින් එම කාලය අවසන් වේ. මධ්යම රාත්රි හඬ ප්රකාශ කිරීමේ මෙම කාලය, 9/11 දින ඉස්ලාමයෙන් එල්ල වූ අනපේක්ෂිත ප්රහාරයෙන් ආරම්භ වූ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රාතැබීමේ කාලයේ අවසානය සලකුණු කරයි.
එවිට එක්ලක්ෂ හතළිස්හාර දහසගේ මුද්රාතැබීම බාලාම් සහ ගධයාගේ රේඛාවට අනුකූලව ආරම්භ විය; එහි ඉරිදා නීතියෙන් අවසානයට පත්වන පහර තුනක් තිබේ, නමුත් දෙවැනි අනපේක්ෂිත ප්රහාරය පුරාණ මහිමාන්විත දේශය මත 2023 ඔක්තෝබර් 7 දින සිදු වූ ප්රහාරයද, අනතුරුව නෑෂ්විල්හි ගිනිගෝලවලදීද ඇතුළත් වේ. සියලු රේඛා එකඟ වන අතර, විසිර ගිය මැණික් රැස්කර ඒවා පෙට්ටියට දමන දූවිලි බුරුසු මිනිසා ලෙස නිරූපිත මෙම සත්යයන්ගේ මුද්රා හැරීම යූදා ගෝත්රයේ සිංහයාගේ ක්රියාව බව පේත්රුස් වටහා ගනියි.
යූදාගේ සිංහයා, නාෂ්විල්හි පේතෘස්ගේ නිවැරදි කරන ලද පණිවිඩය, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයේ නිරූපිත වන එක්ලක්ෂ සතරලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රාකරණයේ අවසාන කාලපරිච්ඡේදයේ සිදුවන්නක් ලෙස හඳුනාගනී; තවද වඩා නිශ්චිතව, එම පරිච්ඡේදයේම 11 සිට 15 දක්වා පදවලින් නිරූපිත වන එම සැඟවුණු ඉතිහාසයේ කොටස තුළය. එම පදවල රාෆියා සටනත්, පානියුම් සටනත්, 16 වන පදයේ සඳහන් ඉරිදා නීතිය කරා ගෙන යයි; එය ඇක්ටියම් සටනින් නිරූපිත වේ. පානියුම් සටන, ඉරිදා නීතියේදී ඇක්ටියම් සටන සමඟ එක්වූ විට, නිනෙවෙ සටනද නැවත පුනරාවර්තනය වේ.
ඉස්ලාමයේ රජ වූ මුහම්මද්ට දෙන ලද “යතුර” ගැන කියනුයේ, ඔහුගේ නාමය ඉස්ලාමයේ ස්වභාවලක්ෂණය පමණක් නොව, නිනවෙ යුද්ධයෙන් සලකුණු කරන ලද විනාශයේ ස්ථානයද වන බවයි. එම රජුගේ නාමය “හෙබ්රෙව් භාෂාවෙන් අබද්දෝන්” ය; “ග්රීක භාෂාවෙන් ඔහුගේ නාමය අපොල්ලියොන්” ය. ග්රීක හා හෙබ්රෙව් භාෂා පුරාණ හා නව ගිවිසුම් අවධාරණය කරමින්, අබද්දෝන් යන්නෙහි අර්ථය “විනාශයේ ස්ථානය” බවත්, අපොල්ලියොන් යන්නෙහි අර්ථය “විනාශකයා” බවත් අපට උගන්වයි. එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ 11 වන පදයේ, ඉස්ලාමය මත සිටින රජු මුහම්මද් වේ; එහෙත් ඔහු “අගාධයේ දූතයා” ද වේ, එනම් සාතන්ය. පෘථිවියේ සාතන්ගේ දකුණු අත ලෙස පාප්වරයා ක්රිස්තු-විරෝධියා වන සේම, මුහම්මද් ද අගාධයේ දූතයා වන සාතන් විසින් සෘජුව පාලනය කරනු ලබයි.
ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන කල, ත්රිත්වීය එක්සත්කම ලෝකය මත බලහත්කාරයෙන් පනවනු ලබන අතර, එසේම 1798 දී පාප්පදවියට එල්ල කරනු ලැබූ මාරක ආඝාතය—එය අඳුරු යුගයේ අවසානය සනිටුහන් කළ එකකි—සුව කරනු ලබයි. එම මාරක ආඝාතය සුව කරනු ලැබූ විට, අඳුරු යුගයේ දෙවන කාලය පැමිණෙයි; එවිට ඉරිදා නීතිය වන මහත් භූකම්පනයේදී ඉස්ලාමය යතුර හරවයි, දහන උඳුනකින් මෙන් දුම නැඟී, අඳුර නැවත පැමිණෙන බැවින් සූර්යයාත් තාරකාත් ආවරණය කරයි. නිනෙවෙහි යුද්ධය ඉරිදා නීතියේදී නැවත සිදු වේ, මන්ද දෙවන අන්ධකාර කාලය ගෙන එන යතුර එය බැවිනි. එහි ජාතික අපස්ථානයෙන් අනතුරුව ජාතික විනාශය පැමිණෙයි. එහි “ක්රියාකාරී දේශපාලන අධිපතිත්වය” සම්පූර්ණ බලයෙන් පාලනය කරයි, මන්ද නිනෙවෙහි යුද්ධයේදී සූර්යයා හා තාරකා අඳුරු කරන ඉස්ලාමයේ දුම දහන උඳුනක් මෙනි. “දහන උඳුන” යනු දෙවියන්වහන්සේ අබ්රහම් සමඟ කළ ගිවිසුමේ එක් අංගයක් විය.
තවද, සූර්යයා බැස ගිය කල, අන්ධකාර වූ විට, මෙන්න, දුමාරය නඟන භාජනයක්ද, දැවෙන පහනක්ද, ඒ කැබලි අතරින් ගමන් කළේය. උත්පත්ති 15:17.
ආබ්රාම්ගේ ගිවිසුම් පූජා අතරින් ගමන් කළ දුම් නිකුත් වන උදුන, තෙරවෙන වාක්යයේ දහතුන්වන පදයේ සඳහන් කොටසෙහි නිරූපිත මිසරයේ බන්ධකභාවය හඳුනා දුන්නේය.
තවද උන්වහන්සේ අබ්රාම්ට කීසේක, “නුඹගේ වංශය ඔවුන්ගේ නොවන දේශයක විදේශීන්ව සිටින බවත්, ඔවුන්ට සේවකයන්ව සිටින බවත්, ඔවුන් විසින් අවුරුදු හාරසියයක් පීඩා කරනු ලබන බවත් නිසැකවම දැනගන්න.” උත්පත්ති 15:13.
දානියෙල්ගේ තුන්වන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නෙශර්ගේ උදුන මෙන් වූ “දැවෙන උදුනක්” යන්න, ශද්රක්, මේෂක් සහ අබේද්නගෝගේ තත්ත්වය වූ සේම, බැඳීම් සහ දාසභාවය නියෝජනය කරයි.
“එහෙත්, තමන්ට නියමිත මාර්ගයේ විශාල වටපථයෙහි ගමන් කරන තාරකා මෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණු කිසිදු ඉක්මාවක්ද කිසිදු ප්රමාදයක්ද නොදනියි. මහත් අන්ධකාරය සහ දුම් නැඟෙන උදුන යන සංකේත මඟින්, දෙවියන්වහන්සේ ආබ්රහම්ට මිසරයේ ඉශ්රායෙල්ගේ වහල්භාවය එළිදරව් කර තිබූ අතර, ඔවුන්ගේ විදේශවාසයේ කාලය අවුරුදු හාරසියයක් විය යුතු බව ප්රකාශ කර තිබුණි. “ඉන්පසු,” උන්වහන්සේ කීසේක, “ඔව්හු මහත් සම්පත් සමඟ පිටතට පැමිණෙන්නෝය.” උත්පත්ති 15:14.” යුගාශාව, 33.
එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ සැම ගෙන, යකඩ උදුනෙන්ද, එනම් මිසරයෙන්ද, ඔබ සැම අද සිටින ලෙස ඔහුට උරුම සෙනඟක් වන පිණිස පිටතට ගෙන ආ සේක. ද්විතීය නීති කථාව 4:20.
නිනවේහි යුද්ධයේ යතුර හැරවනු ලබන විට සූර්යයා සහ චන්ද්රයා අඳුරු කරන දුමාරය, ඉරිදා නීතියේදී සැබෑ වශයෙන් ආරම්භ වන පීඩනය හඳුන්වා දෙයි. එසේ නම් අඳුරු යුගවල පීඩනය නැවත පුනරාවර්තනය වේ. 627 දී ප්රථම අහෝව ලෙස ඉස්ලාමය අනාගතවාණි ඉතිහාසයට ගෙන ආ “යතුර” නිනවේහි යුද්ධය බව පුරෝගාමීහු නිවැරදිව හඳුනාගත්හ. එම යුද්ධය රෝමය හා පර්සියාව අතර වූ අතර, එය රෝමයට ලැබුණු ජයග්රහණයක් නියෝජනය කළේය; එහෙත් එය “පිරික් ජයග්රහණයක්” ලෙස හඳුන්වනු ලබන දෙයක් විය. එනම්, ජයග්රාහකයාට සැබවින්ම අහිතකර වන ජයග්රහණයකි. එම වාක්ය ඛණ්ඩය එපිරස්හි රජු වූ පිරිහුස්ගේ ජයග්රහණයකින් ආරම්භ විය. රෝමවරුන්ට විරුද්ධව සිදු කළ සටන් දෙකකට පසු (ක්රි.පූ. 280 දී හෙරකලියා සහ ක්රි.පූ. 279 දී අස්කුලම්), ඔහු රෝම හමුදාව පරාජය කළ නමුත් තම හමුදායේ ඉතා විශාල කොටසක් අහිමි කළේය. පුරාවෘත්තය අනුව, එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මෙවන් තවත් එක් ජයග්රහණයක් ලැබුණහොත් අපි විනාශ වී යන්නෙමු.”
නිනවයේ සටන රෝමයට යුධෝපායමය ජයග්රහණයක් වූ නමුත්, එය අවසානයට පැමිණි විට ඉස්ලාමයේ ආක්රමණයට අනතුරුව ප්රභාවශාලී ලෙස ප්රතිරෝධය දැක්වීමට රෝමයටවත් පර්සියාවටවත් තවදුරටත් බලයක් නොතිබුණි. නිනවයේ සටනේ නූතන ඉටු වීමේදී පර්සියාව යනු එක්සත් ජනපදය වන අතර රෝමය යනු පාප් පදවියයි. ද්විශෘංග බලයක් ලෙස තිබූ මේදෝ-පර්සියාව, එක්සත් ජනපදයේ ද්විශෘංග බලය නියෝජනය කරයි. ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය සරලව එක් ශෘංගයක් පමණක් වේ; මක්නිසාද ඉරිදා නීතියට පෙරට ගෙන යමින් මෘගයාගේ පිළිරුව ගොඩනගා තිබෙන බැවින්, එම ගොඩනැගීම ශෘංග දෙකම එකක් බවට එකතු කිරීමෙන් සමන්විත වන බැවිනි. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ මේදෝ-පර්සියානු අධිරාජ්යය නියෝජනය කරන ශෘංග දෙකක් ඇත, පර්සියානු ශෘංගය අවසානයේ උද්භව විය.
එවිට මම මාගේ ඇස් උස්කර බලා, දුටිමි; බලව, ගඟ ඉදිරියෙහි අඟ දෙකක් ඇති බැටළුවෙක් සිටියේය. ඒ අඟ දෙකම උස්ව තිබුණේය; එහෙත් එකක් අනෙකට වඩා උස්ව තිබුණේය, සහ වඩා උස්වූ අඟ පසුව මතු විය. දානියෙල් 8:3.
සභාව හා රාජ්යය එක්ව මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම සඳහා එකතු වන විට, එක්සත් ජනපදයේ ජනරජවාදය හා ප්රොටස්ටන්ට්වාදය නමැති අං දෙක එක අතට එක්වේ. එම ගොඩනැගීම ඉරිදා නීතියේදී මෘගයාගේ ලකුණ බලපැවැත්වීමෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිමාවට පත්වෙයි. මෙය ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය සරලවම පර්සියාව බව හඳුන්වයි. පර්සියාව නයිනවෙහ් සටනේදී රෝමය විසින් පරාජය කරනු ලැබීය. රෝමය පර්සියාව පරාජය කළ ආකාරය ඓතිහාසික වැදගත්කමකින් යුක්තය, මන්ද එය රෝම අධිරාජයා වූ හෙරාක්ලියස්ගේ යුධ උපක්රම සමඟ සම්බන්ධ වන බැවිනි.
සරලව කියනවා නම්, හෙරක්ලියුස් සෘජුවම ඉදිරියට ගොස් කරන ප්රහාරයකට විරුද්ධව, හදිසි ආක්රමණයක් සිදු කළේය. එම හදිසිභාවය සාක්ෂාත් කරගැනීම සඳහා ඔහු කළ උත්සාහයන් ඉතිහාසයේ ලියා ඇත. එම හදිසිභාවයට, ඒ ඓතිහාසික කාලවල අසාමාන්ය වූ ශීත ඍතුවේදී ප්රහාරය ඇරඹීමට ඔහු ගත් තීරණයද අයත් විය; නමුත් එය එතැනින් නතර නොවීය. හෙරක්ලියුස් ක්රි.ව. 627 සැප්තැම්බර් මැද භාගයේදී උතුරෙන් (ආර්මේනියානු උස්බිම්වලින්) සිය ආක්රමණය ආරම්භ කළේය. පර්සියානු අගනුවර වූ ක්ටෙසිෆොන් වෙත සෘජුව දකුණට යන බව අපේක්ෂිත මාර්ගය ගන්නා වෙනුවට, ඔහු විශාල වක්රයක් ඇඳිමින්, දේශසීමා ප්රදේශ ඔස්සේ ගිනිකොණ දිගට ගමන් කළේය (දළ වශයෙන් නූතන තුර්කිය-ඉරාන දේශසීමාව). ඉන්පසු ඔහු දකුණටත් බටහිරටත් හැරී, ක්රි.ව. 627 දෙසැම්බර් 1 දින මහා සාබ් ගඟ හරහා ගමන් කළේය. මෙයින් ඔහුගේ හමුදාව පැරණි නීනවේ නටබුන් අසල, ටයිග්රිස් ගඟේ නැගෙනහිර ඉවුරෙහි පිහිටි නීනවේ සානුව මත ස්ථානගත විය. මෙම ගමන්කිරීම පර්සියානු හමුදා සම්බන්ධයෙන් සලකා බැලූ විට දකුණෙන් උතුරට වූ චලනයක් විය—එනම් පර්සියානුවන් අපේක්ෂා කළ දෙයට ප්රතිවිරුද්ධ වූවකි. ඔවුන් ඔහු ක්ටෙසිෆොන් දෙසට තවදුරටත් දකුණට තල්ලු කරමින් යාවි යැයි බලාපොරොත්තු වූහ. එය පර්සියානු සේනානායක රහ්සාධ් අසූදානම් තත්ත්වයකට පත් කළ අතර, අහිතකර භූමි ප්රදේශයකට හෙරක්ලියුස් පසුපස හඹා යාමට ඔහුව බල කළේය. එයින් රෝමවරුන්ට නීනවේ ආසන්න තැනිතලා ප්රදේශයේ යුද්ධ භූමිය තෝරාගැනීමට ඉඩ ලැබුණි. මෙම යුධ උපක්රමය පර්සියානු හමුදා අතර රෝමවරුන් සිරවීම වැළැක්වූ අතර, අවශ්ය වුවහොත් ඔවුන්ට පලායාමේ මාර්ගයක්ද සපයා දුන්නේය. යුද්ධය පැවති දින තිබූ මිහිදුමත්, සැබෑ සටන අතරතුර භාවිත කළ ව්යාජ පසුබැසීමේ උපක්රමයත් සමඟ ඒකාබද්ධ කළ විට, හදිසිභාවයේ ප层 ගණනාවක් තිබුණි. පර්සියානු භූමිය තුළ ගැඹුරට පිවිසි මෙම ධෛර්යසම්පන්න ශීත ඍතු ආක්රමණය සහ පසෙකින් වටකර යන මාර්ගය, හෙරක්ලියුස්ගේ ශ්රේෂ්ඨතම යුධ ජයග්රහණයන්ගෙන් එකක් ලෙස සැලකේ. එය පර්සියානුවන්ගේ විශ්වාසය බිඳ දැමීමට උපකාරී වූ අතර, දිගු යුද්ධයේ අවසාන රෝම ජයග්රහණයට ඉතාමත් බරපතළ ලෙස දායක විය.
අලුයම සිට එකොළොස්වන පැය දක්වා දරුණු ලෙස සටන් කළ නිනෙවෙහි යුද්ධයේදී, කැඩී හෝ ඉරී යාමට ලක්විය හැකි ඒවා හැර, පර්සියානුවන්ගෙන් ධජ විසිඅටක් අල්ලාගන්නා ලදී; ඔවුන්ගේ හමුදාවේ විශාලතම කොටස කැබලි කැබලි කර නාශ කරනු ලැබීය; ජයග්රාහකයෝ (රෝමානුවෝ), තමන්ගේම හානිය සඟවාගෙන, එම භූමියේම රාත්රිය ගත කළෝය. අෂ්ෂූරයේ නගර සහ රාජමාළිගා ප්රථම වරට රෝමානුවන් සඳහා විවෘත කරන ලදී.
රෝම අධිරාජයා තමා ලබාගත් ජයග්රහණයන් මඟින් ශක්තිමත් නොවීය; එමෙන්ම එම එකම කාලයේදී, සහ එම එකම උපක්රම මඟින්ම, එම ප්රදේශයෙන්ම මදුරු රැළක් මෙන් අරාබියාවෙන් පැමිණි සරාසීන්ගේ විශාල ජනසමුහයන් සඳහා මාර්ගයක් සූදානම් කරන ලදී; ඔව්හු තමන්ගේ ගමන් මඟෙහි අඳුරු හා මුළාකරවන මුහම්මදියානු ආගමික මතය ප්රචාරය කරමින්, ඉක්මනින්ම පර්සියානු අධිරාජ්යයත් රෝම අධිරාජ්යයත් දෙකම වසා පැතිර ගියෝය.
මෙම සත්යය පිළිබඳ ඊට වඩා සම්පූර්ණ දෘෂ්ටාන්තයක් අවශ්ය නොවන්නේ, පෙර උපුටා දැක්වීම් ගෙන ඇති ගිබ්බන්ගේ එම පරිච්ඡේදයේ අවසාන වචනවලින් එය සපයා ඇති බැවිනි. ‘හෙරාක්ලියස්ගේ ධජය යටතේ ජයග්රාහී සේනාවක් සංවිධානය කර තිබුණද, එම අසාමාන්ය උත්සාහය ඔවුන්ගේ ශක්තිය පුහුණු කළාට වඩා එය ක්ෂය කර දැමුවා සේ පෙනේ. අධිරාජයා කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ හෝ යෙරුසලමේ ජයග්රහණය කරමින් සිටියදී, සිරියාවේ සීමා ප්රදේශයක පිහිටි අප්රසිද්ධ නගරයක් සරසෙනයන් විසින් කොල්ලකනු ලැබීය; එයට සහය වශයෙන් ඉදිරියට පැමිණි භට පිරිස් කිහිපයක්ද ඔවුහු කැබලි කැබලිවලට කපා දැමූහ,—එය බලවත් විප්ලවයක පූර්වරංගයක් නොවූයේ නම්, සාමාන්ය හා සුළු සිදුවීමක් පමණක් විය හැකි දෙයකි. මෙම කොල්ලකරුවෝ මහම්මද්ගේ අපෝස්තුලයන් වූහ; ඔවුන්ගේ උන්මාදජනක වීරත්වය කාන්තාරයෙන් මතු වී ආවේය; ඔහුගේ රාජ්යකාලයේ අවසාන වසර අට තුළ, හෙරාක්ලියස් පර්සියානුවන්ගෙන් උදුරා ගෙන තිබූ ඒම පළාත්ම අරාබීන්ට අහිමි කළේය.
“‘ස්වර්ගයන්හි නොව, වංචාවත් උද්වේගයත් අනුන්මැයි උද්භවස්ථානය කරගත් ආත්මය’ පොළොව මත නිදහස් කරනු ලැබීය. අගාධයේ කුහරය විවෘත කිරීමට යතුරක් පමණක් අවශ්ය වූ අතර, ඒ යතුර වූයේ චොස්රෝස්ගේ වැටීමයි. මෙක්කාහි අප්රසිද්ධ පුරවැසියෙකුගේ ලිපිය ඔහු අගෞරවයෙන් ඉරා දමා තිබිණ. එහෙත් ඔහු තම ‘තේජෝමය දීප්තියෙන්’ කිසිවෙකුගේ ඇසකට සිදුරු කළ නොහැකි ‘අන්ධකාර කුළුණට’ ඇද වැටුණු විට, චොස්රෝස්ගේ නාමය හදිසියේම මොහොමඩ්ගේ නාමය ඉදිරියේ අමතකභාවයට පත් වීමට නියමිත විය; තවද අඩසඳ මතුවීම සඳහා තාරකාව ඇද වැටෙන තුරු පමණක් බලා සිටින්නාක් මෙන් පෙනුණි. චොස්රෝස්, තම සම්පූර්ණ පරාජයත් රාජ්ය බලය අහිමිවීමත් අනතුරුව, ක්රි.ව. 628 වර්ෂයේදී ඝාතනය කරනු ලැබීය; සහ ක්රි.ව. 629 වර්ෂය ‘අරාබිය ජයගැනීමෙන්’ සහ ‘රෝම අධිරාජ්යයට එරෙහි මොහොමඩන්වරුන්ගේ පළමු යුද්ධයෙන්’ සලකුණු කර ඇත. ‘පස්වන දූතයා නාද කළේය; එවිට මම ස්වර්ගයෙන් පොළොවට ඇද වැටෙන තාරකාවක් දුටුවෙමි; අගාධ කුහරයේ යතුර ඔහුට දෙන ලදී. ඔහු අගාධ කුහරය විවෘත කළේය.’ ඔහු පොළොවට ඇද වැටුණේය. රෝම අධිරාජ්යයේ ශක්තිය ක්ෂය වූ කල, සහ නැගෙනහිර මහා රජු තම අන්ධකාර කුළුණ තුළ මළ තත්ත්වයෙන් පැවති කල, සිරියාවේ සීමාසන්නයේ පිහිටි අප්රසිද්ධ නගරයක කොල්ලකෑම ‘මහත් විප්ලවයක පූර්විකාව’ විය. ‘එම කොල්ලකරුවෝ මොහොමඩ්ගේ අපෝස්තුලුවරු වූහ; ඔවුන්ගේ උමතු වීරත්වය කාන්තාරයෙන් මතු විය.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
නිනෙවෙහි යුද්ධය, ඉරිදා නීතියේදී නූතන රෝමය එක්සත් ජනපදය ජයගැනීම නියෝජනය කරයි; එහෙත් එය පිරික් ජයග්රහණයකි, මක්නිසාද ඉරිදා නීතියේදී රෝමය පිළිබඳ ප්රගතිශීලී විනිශ්චය ආරම්භ වේ.
කොස්රෝස් පර්සියානු අධිරාජ්යයේ ප්රධානියා වූ බැවින්, ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදයේ වැටීම නියෝජනය කරන පර්සියාව, බයිබල් අනාවැකිවල හයවන රාජ්යයේ වැටීමේදී අගාධ කුහරය විවෘත කරන යතුර වේ. එය දානියෙල් එකොළහේ දහසය, තිස්එක, සහ හතළිස්එක වන පදවල ඉරිදා නීතියත්, එසේම එළිදරව්ව දහතුන වන පරිච්ඡේදයේ එකොළහ වන පදයත් නියෝජනය කරයි.
එකම පදයන් හා ඉතිහාසය පිළිබඳ පුරෝගාමී ස්ටීවන් හැස්කල්ගේ අදහස් සැලකිල්ලට ගන්න:
“අරාබිවරුන්, හෝ සරැසීන්වරුන්, කිසි විටෙකත් භූමියෙහි කිසි බලපෑමක් ක්රියාත්මක කර නොතිබූහ. ජාතීන්ගේ ඉතිහාසය තුළ, මේ අරණ්යයේ නිදහස් මිනිසුන් අල්ප වශයෙන්වත් සටහන් නොවී පසු වී ගියහ. මොහොමඩ් ආගම විසින් විසිරී ගිය ගෝත්ර එකට බැඳ, ජාතීන් ජයගන්නන් ලෙස ඔවුන් ඉදිරියට යැවීය. සරැසීන්වරුන්ගේ යුධ බලයට සමගාමී වූ වේගවත් ප්රගතිය බොහෝ ප්රමාණයකින් රෝමවරුන් හා නව පර්සියානු අධිරාජ්යයේ නායකයා වූ කොස්රෝස් අතර පැවති සටන නිසා ඇති වූ දෙයකි. එම සටනේ ප්රතිඵලය වූයේ පසුවරයාගේ වැටීමය. නව පර්සියාව බාධක ප්රාකාරයක් මෙන් සිට, මොහොමඩ්ගේ බලය පාලනය කර තබාගෙන සිටියේය; එහෙත් එම බලය වැටුණු විට, එම බාධකය ඉවත් විය, ‘අගාධ කුහරය’ විවෘත විය, සරැසීන්වරු ලෝකය ගංවතුරක් මෙන් වැසී ගියහ. ‘අගාධ කුහරය විවෘත කරන කල, සූර්යයාගේ මුහුණ සඟවා දැමූ දුමක් උත්ථාන විය.’ මෙම රූපකය ඉතා ප්රබල එකකි; එය මොහොමඩ් ආගම භූමිය මුළුල්ලෙහි පැතිර යමින් තිබූ විට එයින් ඇති වූ අඳුරු කරන බලපෑම නිරූපණය කරයි.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
රෝමයේ ඉතිහාසය තුළ වූ එම බාධක පවුර නම්, ඉරිදා නීතියේදී ඉවත් කරනු ලබන සභාව හා රාජ්යය අතර වෙන්කිරීමේ පවුරය. නිනෙවෙ යුද්ධයේදී රෝමය පර්සියාව මත ලැබූ පයිරික් ජයග්රහණයට තවත් ස්තරයක් ඇත; මක්නිසාද, 627 දී වූ යුද්ධය ඔමේගාව නියෝජනය කරන අතර, ඒකට පෙර ඇල්ෆාව නියෝජනය කළ නිනෙවෙහි පූර්ව යුද්ධයක් තිබුණි. එම යුද්ධය ක්රි.පූ. 612 දී සිදුවිය; ඒ දෙක අතර වසර දොළොස් සියයක් පමණ පරතරයක් තිබුණි. එම යුද්ධයේදී අසිරියාව තුන් පාර්ශ්වීය සන්ධානයකින් පරාජය කරනු ලැබූ අතර, එය අසිරියානු අධිරාජ්යයේ අවසානය සලකුණු කළේය.
A. T. Jones නිනිවේහි ඇල්ෆා සටන පිළිබඳව මෙසේ අදහස් දක්වයි:
“අෂ්ෂූර් රජ්යපාලනයේ කටයුතු නරකින් වඩාත් නරක තත්ත්වයකට ගිය බැවින් ක්රි.පූ. 612 දී, මෙවර නබෝපොලස්සර් ම තමන් විසින් නායකත්වය දරන ලද, එම එකම රටවල් තුනේ පාර්ශ්වයෙන් තවත් මහත් කැරැල්ලක් උද්ගත විය. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම සාර්ථක විය: නිනෙවෙ නගරය නටබුන් ගොඩක් බවට පත් කරන ලදී; අෂ්ෂූර් අධිරාජ්යය මහත් කොටස් තුනකට බෙදන ලදී,—උතුරු-නැගෙනහිර ප්රදේශයත් අතිශය උතුරු ප්රදේශයත් මාධ්ය දේශය විසින් අල්ලාගෙන සිටි අතර, ඒලාම් දේශයත් යූප්රටීස් සහ ටයිග්රිස් යන ගංගා දෙකේ සියලු තැනිතලා හා නිම්න ප්රදේශත් බාබිලෝනිය විසින් අල්ලාගෙන සිටි අතර, යූප්රටීස් ගඟට බටහිරව පිහිටි මුළු දේශයම මිසරය විසින් අල්ලාගෙන සිටියේය. බාබිලෝනිය සහ මාධ්ය දේශය අතර වූ මෙම සන්ධානයේ මුද්රාව වූයේ, මාධ්ය රජුගේ දියණිය නබෝපොලස්සර්ගේ පුත් නෙබුකද්නෙශර්ට විවාහ කර දීමය. අෂ්ෂූර්ට එරෙහිව පැවති සන්ධානය තුළ තම කොටස ඉටු කිරීමේ ක්රියාවලියේදීය, යූප්රටීස් අසල කර්කෙමිෂ්හිදී අෂ්ෂූර් රජුට විරුද්ධව සටන් කිරීමට මිසර රජු වූ පාරාවෝ-නෙකෝ ගොස් සිටියේ; එවිට යූදාහි රජු වූ යෝෂියා ඔහුට විරුද්ධව සටන් කිරීමට පිටත්ව ගොස් මෙගිද්දෝහිදී මරා දමනු ලැබීය. ඉන්පසු, මේ සියලු බටහිර භූමිභාගය මිසර රජුට අයත් වූ බැවින්, ජයග්රහණයෙන් උපයාගත් තම නීත්යානුකූල රාජ්යඅධිපත්යය ක්රියාත්මක කරමින් යූදාහි රජකමෙන් යෝෂියාගේ පුත් ශල්ලූම් ඉවත් කර, ඔහුගේ ස්ථානයේ එලියාකීම් යූදාහි රජු ලෙස පත් කළේය, ඔහුගේ නාමය යෙහෝයාකීම් ලෙස වෙනස් කරමින්, දේශය මත බද්දක්ද පැනවීය.” 1 වංශාවලිය 3:15; 2 රාජාවලිය 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.
ක්රි.පූ. 612 දී සිදු වූ නිනවේහි ඇල්ෆා සටනේදී, ඉරිදා නීතියේදී බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්යය අවසන් වන්නාක් මෙන්ම, අසිරියානු අධිරාජ්යයද අවසන් විය. එම සටනේ ජයග්රාහකයා වූයේ බබිලෝනිය, මිසරය හා මේදිය යන ත්රිත්ව සංගමයයි. එම කාලපරිච්ඡේදයේ යුද්ධකාරක ක්රියාවලියේදී යෝෂියා රජ මෙගිද්දෝහිදී මියයයි; එමගින් ආර්මගෙද්දෝන්ට ප්රතිරූපයක් සපයයි. 627 දී සිදු වූ නිනවේහි ඔමේගා සටනේදී, තුන්වන අහෝවේ ඉස්ලාමය මුදාහරිනු ලබන්නේ, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ ආරක්ෂාවේ බිත්තිය ඉවත් කරනු ලැබීමත් සමඟය; පර්සියාවේ පරාජයෙන් “ආරක්ෂාවේ බාධක බිත්තිය” ඉවත් කරනු ලැබූ බවට හස්කල් සඳහන් කළ ආකාරයෙන් එය ප්රතිරූපිත වී ඇත. යෝෂියා රජගේ මෙගිද්දෝහි මරණය, නිනවේහි පළමු සටන අන්තිම දවස්වල දෙවන සටන බව හඳුනා දෙයි. 627 දී සිදු වූ, යතුර හැරවෙන විටත් ගැඹුරු ගුහාව විවෘත වන විටත් ඇති නිනවේහි එම සටන් දෙකෙන් අවසාන සටන, අන්තිම දවස්වල පළමුවැන්නය; මක්නිසාද පළමුවැන්න අවසාන වන්නේය. අසිරියාව සහ ත්රිත්ව සංගමය අතර නිනවේහි පළමු සටන ආර්මගෙද්දෝනයට ගෙන යයි. දෙවන අඳුරු යුග දෙසැරිය නිනවේහි සටනෙන් ආරම්භ වී නිනවේහි සටනෙන් අවසන් වේ.
එළිදරව් පොතේ නවවන අධ්යායේ පළමු අහෝව වන පස්වන හොරාවට අදාළ කරුණු, එළිදරව් පොතේ ඕනෑම ඡේදයකට වඩා පැහැදිලි ඓතිහාසික සාක්ෂිය ලෙස පුරෝගාමීන් අවබෝධ කරගෙන සිටියහ. උරියා ස්මිත් එම සත්යය පහත පරිදි ප්රකාශ කරයි:
“‘පදය 1. එවිට පස්වන දූතයා හඬවීය; මම අහසින් පොළොවට වැටුණු තරුවක් දුටුවෙමි; අගාධ කුහරයේ යතුර ඔහුට දෙන ලද්දේ ය.’”
“මෙම නළාව පිළිබඳ විවරණයක් සඳහා, අපි නැවතත් කීත් මහත්මයාගේ ලේඛනවලින් ආධාර ගනිමු. මෙම ලේඛකයා සත්යවශයෙන් මෙසේ කියයි: ‘අපොකලීප්සියෙහි වෙනත් කිසියම් කොටසක් පිළිබඳ අර්ථකථකයන් අතර ඇති එකඟතාවයට සමාන තරම් ස්ථිර එකඟතාවක්, පස්වන හා හයවන නළා, හෙවත් පළමු හා දෙවන විපත්, සරසෙන්වරුන් හා තුර්කිවරුන්ට අදාළ කිරීම සම්බන්ධයෙන් දක්නට නොලැබේ. එය එතරම් පැහැදිලි බැවින්, එය වරදවා වටහාගැනීම අතිශය දුර්ලභය. එක් එක් දේවල් නිරූපණය කරන පදයක් හෝ දෙකක් පමණක් නොව, එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදය මුළුමනින්ම, සමාන කොටස්වලින්, ඒ දෙකම විස්තර කිරීමෙහි නියුක්තව ඇත.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
නැෂ්විල්හි ගිනිකෝළවල පණිවුඩය නිවැරදි කිරීමේ වගකීම සමඟ පේතෘස් පැනියමේ සිටියි; එහිදී පළමු විපත්තියේ අංග, ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියේ අංගයන් සමඟ පරිපූර්ණ ලෙස සමපාත වන බව පළමු වරට දක්නට ලැබේ. යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා, තමන් දැනටමත් ස්ථාපිත කර තිබූ අනෙකුත් අනාගතවாணි පේළි සමඟ එකඟතාවයෙන්, මෙම අවබෝධය මුද්රාවෙන් විවෘත කළේය. ක්රි.ව. 627 දී රෝමය විසින් පර්සියාව මත සිදු කරන ලද අහඹු ප්රහාරයේ වැදගත්කම පිළිබඳව ඉතිහාසඥයෝ සාක්ෂි දෙනු ඇත; එසේ කරන කල, ප්රහාරය සිදු වන කාලය දක්වා සැඟවී සිටීම සඳහා යොදාගත් උපායක් ලෙස හේරාක්ලියුස් ශීත කාලයේදී පර්සියාව වටා හා එහි පසුපසින් කළ සංචලනය ඔවුන් සටහන් කළහ.
සොයුරිය වයිට් අපට දන්වන්නේ, රෝමය “වන්ටේජ් ග්රවුන්ඩ්” ලැබෙන තුරු පමණක් බලා සිටින බවත්, එවිට ඇය ප්රහාරය එල්ල කරන බවත්ය.
“දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය විසින් ළඟාවෙමින් පවතින අනතුර පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම දී ඇත; මෙය අවධානය නොදක්වා නොසලකා හැරියහොත්, රෝමයේ අරමුණු සැබවින්ම කුමක්දැයි ප්රොටෙස්තන්ත ලෝකය දැනගනු ඇත්තේ උගුලෙන් ගැළවීම ප්රමාද වී ගිය පසු පමණි. ඇය නිශ්ශබ්දව බලයට වර්ධනය වෙමින් සිටියි. ඇගේ ධර්මෝපදේශ ව්යවස්ථාදායක ශාලාවල, සභාවල, සහ මිනිසුන්ගේ හදවත්වල තම බලපෑම ක්රියාත්මක කරමින් සිටියි. ඇය තම පෙර පීඩා නැවත සිදු කරනු ලබන රහස් ගුහාවන් තුළ තම උස් හා දැවැන්ත ගොඩනැගිලි රැස්කරමින් සිටියි. රහසේමත් සැක නොහිතෙන ලෙසත්, ඇය ප්රහාර එල්ල කිරීමට කාලය පැමිණෙන විට තම අරමුණු ඉටු කරගැනීම සඳහා තම බලවේග ශක්තිමත් කරමින් සිටියි. ඇය ආශා කරන එකම දෙය වාසිදායක පිහිටුමකි, එය ඇයට දැනටමත් ලබා දී ඇත. රෝමීය අංගයේ අරමුණ කුමක්දැයි අපි ඉක්මනින් දකිමු, එය අපට දැනෙනු ද ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය විශ්වාස කරමින් එයට කීකරු වන කවරෙකු වුවද, ඒ නිසාම නින්දාව හා පීඩාවට ලක් වනු ඇත.” The Great Controversy, 581.
හෙරැක්ලියස් අධිරාජයා සම්බන්ධයෙන් වූ ලෙසම, යෙසායාගේ විසි තුන්වන පරිච්ඡේදය ඉටුවීමක් ලෙස, එහි ටයර්හි වේශ්යාව බයිබල් අනාවැකිවල හයවන රාජ්යයේ ඉතිහාසය සඳහා අමතක කරනු ලබන ස්ථානයේ, පාප්පත්වයද “රහසිගතව හා අනපේක්ෂිත ලෙස” තම ඉලක්කය දෙස ගමන් කරමින් සිටියේය. හෙරැක්ලියස්ගේ රහස් අකස්මික ප්රහාරය නම්, 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා ලෝකය පාප්පත්වය අමතක කර තිබීමයි. පේළිය මත පේළිය ලෙස, පළමු අයෝග්යතාවය තුන්වන හා අවසාන අයෝග්යතාවය නිරූපණය කරයි. පළමු අයෝග්යතාවයේදී, ඉස්ලාම්ගේ ඉතිහාසය හා එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනාගේ මුද්රාතැබීමේ කාලපරිච්ඡේදය සමඟද ගැළපෙන ප්රකාශනයක් කරනු ලැබේ.
ඔවුන්ට පොළොවේ තෘණයද, කිසිඳු හරිත ද්රව්යයක්ද, කිසිඳු වෘක්ෂයක්ද හානි නොකරන ලෙස ආඥා කරන ලද්දේය; එසේ නොව, තම නළලෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නැති මනුෂ්යයන්ට පමණක් හානි කරන ලෙසය. තවද ඔවුන්ට ඒ මනුෂ්යයන් මරා නොදමන ලෙස, එහෙත් මාස පහක් පීඩා කරන ලෙස දෙන ලද්දේය; ඔවුන්ගේ පීඩාව මනුෂ්යයෙකුට විෂකුරුල්ලෙකු ඇණ ගැසූ විට ඇතිවන පීඩාව මෙන් විය. ඒ දිනවල මනුෂ්යයෝ මරණය සොයන්නෝය, එය නොලැබෙන්නෝය; මරණයට ආශා කරන්නෝය, නමුත් මරණය ඔවුන් වෙතින් පලා යන්නේය. එළිදරව් 9:4–6.
නිනෙවියේ යුද්ධයේ යතුර හැරවීමට පෙර—එනම් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට පෙරම—එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දැනටමත් මුද්රාතබා ඇත. ඉරිදා නීතියේදී, නෑෂ්විල්හි ගිනිබෝල සමඟ ආරම්භ කරනු ලබන නගරවල විනාශය, යුද්ධය උග්රව පවතින අතර, පස්වන මුද්රාවේදී අඳුරු යුගවල ශහීදයන්ට දෙන ලද පිළිතුර සම්පූර්ණ කරමින් දෙවන පාප්වාදී රුධිරස්නානය ආරම්භ කරනු ලබන “මාස පහක” කාලපරිච්ඡේදයක් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ.
ඔහු පස්වන මුද්රාව විවෘත කළ කල, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය නිසාත්, තමන් දරාගෙන සිටි සාක්ෂිය නිසාත් මරාදමනු ලැබූවන්ගේ ආත්මයන් පූජාසනය යටතේ මම දුටුවෙමි. ඔවුන් මහත් ශබ්දයකින් කෑගසා මෙසේ කීහ: “ශුද්ධවූ සත්යවූ ස්වාමීනි, පොළොවේ වාසය කරන්නන් මත අපගේ ලේ විනිශ්චය කර පළිගැනීම නොකරන්නේ කොපමණ කාලයක්ද?” එවිට ඔවුන් එකිනෙකාට සුදු වස්ත්ර දෙන ලදී; තවද ඔවුන්ට මෙසේ කියනු ලැබීය: තමන් මෙන්ම මරණයට පත් කරනු ලබන ඔවුන්ගේ සම සේවකයෝද, ඔවුන්ගේ සහෝදරයෝද සම්පූර්ණ වන තුරු, තව ටික කලක් විවේක ගනු පිණිස සිටිය යුතු ය. එළිදරව් 6:9–11.
අඳුරු යුගයන්හි සත්යය සඳහා මරණයට පත් වූවෝ, ඉරිදා නීතියේ අර්බුදය කාලයේ නවීන රෝමයේ සත්යය සඳහා මරණයට පත් වූවන්ට ආදර්ශවත් වන පළමු කණ්ඩායම වේ. එම අර්බුදය පැමිණීමට පෙර එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රාතබනු ලබති; එම මුද්රාතැබීමේ ක්රියාවලිය තුන්වන අභාග්යයේ ඉස්ලාමය පැමිණීමත්, පසු වර්ෂාවේ ඉසීමත් සමඟ 9/11 දින ආරම්භ විය. පළමු අඳුරු යුගයේ සත්යය සඳහා මරණයට පත් වූවන්, පාප් පදවිය විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ කවදාදැයි විමසූ විට, අඳුරු යුගය නැවත සිදුවන අවස්ථාවේ දෙවන සත්යය සඳහා මරණයට පත් වූවන්ගේ කණ්ඩායමක් සිටින බව ඔවුන්ට කියා දෙන ලදී; එය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී නිනවේ සටනේ යතුර සම්පූර්ණ වන කාලයයි. දෙවන සත්යය සඳහා මරණයට පත් වූවන්ගේ කණ්ඩායම පූර්ණ වීමට පෙර එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රාතබනු ලබති; 9/11 දින ආරම්භ වූ එම මුද්රාතැබීමේ කාලය පස්වන මුද්රාවේ හඳුනාගනු ලබන්නේ, එහි ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ සංවාදය එළිදරව් පොතේ හයවන පරිච්ඡේදයේ NINE සිට ELEVEN දක්වා වචනවලින් සොයාගත හැකි බැවින්, 9/11 මගින් මුද්රාතැබීමේ ආරම්භයත් අවසානයත් සලකුණු කරමිනි. එහි අවසානය, එළිදරව් NINE, ELEVEN හි දක්වා ඇති පරිදි ඉස්ලාමයේ විනාශය හඳුන්වා දෙයි; මුද්රාතැබූවෝ දානියෙල් NINE, ELEVEN හි නිරූපිත දානියෙල්ගේ අත්දැකීම ඉටු කර තිබෙනු ඇත.
අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.