නසාරෙත්හි සභාගෘහයේදී යේසුස්වහන්සේ කියවූ යෙසායාගේ එම කොටස, උන්වහන්සේගේ කාර්යය ප්‍රකාශ කළා පමණක් නොව, අපගේ කාර්යයටද ආදර්ශවත් ප්‍රතිරූපයක් වූ බව සහෝදරී වයිට් කිහිප වරක් සඳහන් කරයි. එම අභිෂේකලත් කාර්යයේ සම්පූර්ණ ඉටු කිරීම, එකසිය හතළිස් හතරදහසක ධජය ගঠন කරන අය විසින් සිදු කරනු ලැබේ.

ස්වාමි වූ දෙවිඳාණන්ගේ ආත්මය මා පිට ඇත; මන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේ නම දුර්වල සිත් ඇත්තන්ට ශුභාරංචි ප්‍රකාශ කිරීමට මට අභිෂේක කළ සේක; සිත් බිඳුණු අය සුව කිරීමටත්, වහල්ව සිටින අයට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටත්, බැඳී සිටින අයට සිරගෙයි දොර විවෘත වීම ප්‍රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මා යවා ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගැනීමේ අවුරුද්දත්, අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රතිශෝධයේ දවසත් ප්‍රකාශ කිරීමටත්, සියලු ශෝකවන්තයන් සැනසීමටත්; සියොන්හි ශෝක කරන අය සඳහා නියම කරනු පිණිස, අළු වෙනුවට අලංකාරයත්, ශෝකය වෙනුවට ප්‍රීතියේ තෙලත්, බරපතළ අවිශ්වාසයේ ආත්මය වෙනුවට ප්‍රශංසාවේ වස්ත්‍රයත් ඔවුන්ට දෙනු පිණිස; එවිට ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂයන්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ රෝපණය, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිස යැයි හඳුන්වනු ලබන පිණිසය. තවද ඔවුහු පුරාණ නාස්තිභූමි ගොඩනඟන්නෝය, පෙර තිබූ විනාශයන් නැවත නඟා සිටුවන්නෝය, බොහෝ පරම්පරා ගණනක් පුරා විනාශව තිබූ නගර අලුත්වැඩියා කරන්නෝය. විදේශිකයෝ සිට ඔබේ රැළ පෝෂණය කරන්නෝය, අන్యජාතිකයන්ගේ පුත්‍රයෝ ඔබේ හල්කරුවෝද ඔබේ ද්‍රාක්ෂාවතු රැකබලා ගන්නෝද වන්නෝය. එහෙත් ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේගේ පූජකයෝ යැයි නම් කරනු ලැබෙන්නෝය; මනුෂ්‍යයෝ ඔබ අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ යැයි කියන්නෝය; ඔබ ජාතීන්ගේ සම්පත් භුක්තිවිඳින්නෝය, ඔවුන්ගේ මහිමය තුළ ඔබ ප්‍රශංසා කරගන්නෝය. ඔබේ ලජ්ජාව වෙනුවට ඔබ දෙගුණයක් ලබන්නෝය; අවමානය වෙනුවට ඔවුහු තම කොටස ගැන ප්‍රීති වන්නෝය; එබැවින් ඔවුහු තම දේශයේ දෙගුණයක් හිමිකර ගන්නෝය; සදාකාල ප්‍රීතිය ඔවුන්ට ලැබෙන්නේය. යෙසායා 61:1–7.

පෙර ලිපියේදී අපි අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් සහ දින පහළොවක කාල අනාවැකිය සම්පූර්ණ කළ “පැය, මාසය, දවස සහ අවුරුද්ද” හඳුනාගැනීම ආරම්භ කළෙමු. කාලය තවදුරටත් නැති බැවින්, පළමු හා දෙවන අහෝවල අනාවැකිමය ලක්ෂණ තුන්වන අහෝවේ නැවත සිදුවන අන්තිම දිනවලදී, කාලය සඳහන් කරන එම ප්‍රකාශ හතරම සංකේතාත්මක ලෙස යෙදිය යුතුය. “අවුරුද්ද” යනු “ස්වාමීන්වහන්සේගේ පිළිගත් අවුරුද්ද” වන අතර, එය එකසේම “අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස” ද වේ.

“දවස” යනු, මෝසෙස් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ පරිදි, “විපත්තිගේ දවසක්,” ප්‍රතිඵලදානයේ දවසක් හා පළිගැනීමේ දවසක් වේ.

“පළිගැනීමත් ප්‍රතිඵල දීමත් මට අයිතිය; නියමිත කාලයේදී ඔවුන්ගේ පාදය ලිස්සා යන්නේය. මක්නිසාද ඔවුන්ගේ විපත්තියේ දවස ආසන්නය; ඔවුන් වෙත පැමිණීමට නියමිත දේවල් ඉක්මනින් පැමිණෙන්නේය.” ද්විතීය කථාව 32:35.

යෙසායා තුළ එය “පිළිගත හැකි අවුරුද්ද” සහ “පළිගැනීමේ දවස” ය; එසේම පළිගැනීමේ දවස යනු, ලාඕදිසියාවේ පාදය ඔවුන්ට ප්‍රතිඵලද පළිගැනීමද ලැබෙන විට ලිස්සා යන ස්ථානයේ, මෝසෙස් සඳහන් කරන “විපත්ති දවස” ය. මහා භූමිකම්පාවේ පැයද, විපත්ති දවසද, පිළිගත හැකි අවුරුද්දද, පළමු මාසයද සියල්ල ඉරිදා නීතිය සමඟ එකසේ ගැළපෙයි. යෝයෙල්හි “මාසය” යන වචනය එකතු කළ වචනයක් වන නමුත්, එසේ එකතු කළ වචනය නිවැරදිය. පරිවර්තකයන් “මාසය” යන වචනය එකතු කළේ පසු වර්ෂාව පළමු මාසයේ පැමිණි බවට ඇති සත්‍යයට අනුකූලවය.

එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්‍රීති වන්න, ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ සන්තෝෂ වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට පෙර වැස්ස යෝග්‍ය ප්‍රමාණයෙන් දී තිබෙන අතර, උන්වහන්සේ ඔබ උදෙසා වැස්සද, පෙර වැස්සද, පසු වැස්සද පළමුවෙනි මාසයේදී වැස්සවන්නට සලස්වන සේක. යෝවෙල් 2:23.

“මාසය” යන වචනය අර්ථකථනයක් මිස, මුල් දේවප්‍රේරණය ලත් පාඨයේ කොටසක් නොවේ. හෙබ්‍රෙව් භාෂාව සරලවම වර්ෂා “පළමුවෙන්” හෝ “පළමු කාලයේ මෙන්” පැමිණෙන බව කියයි—එයින් අදහස් වන්නේ, පැරණි කාලවලදී වූ පරිදි, දෙවියන් වහන්සේ වර්ෂාවන් ඒවාට සුදුසු සමයේ නැවත ස්ථාපිත කරන බවය. සහෝදරි වයිට් 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලෙරයිට් චලනය පෙන්තෙකොස්තය සමඟ නැවත නැවත සමාන කරන්නේ, අවසාන දවස්වල පසු වැස්ස විස්තර කිරීම සඳහාය. පසු වැස්ස පැමිණෙන්නේ “පළමු කාලයේ මෙන්” ය; එය පෙන්තෙකොස්තය වූ අතර, එය සහෝදරි වයිට් ඉරිදා නීතිය සමඟ නැවත නැවත සමාන කරයි.

“තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමෙහි එක්වන දූතයා තම මහිමයෙන් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතය. ලෝක ව්‍යාප්ත පරාසයකින් යුතු සහ අසාමාන්‍ය බලයෙන් පිරි කාර්යයක් මෙහිදී පෙරකියා ඇත. 1840–44 අවුරුදු වල ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනරි මධ්‍යස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබූ අතර, සමහර රටවල දහසයවන සියවසේ ප්‍රතිසංස්කරණ සමයෙන් පසු කිසිදු දේශයක දක්නට ලැබූ කිසිදු තත්ත්වයකට වඩා මහත් ආගමික උනන්දුවක් තිබුණි; එහෙත් මේ සියල්ල තුන්වන දූතයාගේ අවසාන අවවාදය යටතේ ඇති බලවත් ව්‍යාපාරයෙන් ඉක්මවා යනු ඇත.”

“මෙම කාර්යය පෙන්තකොස්ත දිනයේ කාර්යයට සමාන වනු ඇත. ශුභාරංචියේ ආරම්භයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවා දීම තුළින් අගනා බීජය අංකුර ගැන්වීමට ‘පෙර වැස්ස’ දෙන ලද්දාක් මෙන්, එහි අවසානයේ අස්වැන්න පැකීමට ‘අන්තිම වැස්ස’ ද දෙනු ලැබේ. ‘එවිට අපි දැනගන්නෙමු, ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගැනීමට අපි දිගටම පසුපස යමු නම්; උන්වහන්සේගේ පිටත්වීම උදෑසන මෙන් සූදානම්ව තිබේ; උන්වහන්සේ වැස්ස මෙන්, පොළොවට පසු වැස්සත් පෙර වැස්සත් මෙන්, අප වෙත පැමිණෙන සේක.’ හෝෂෙයා 6:3. ‘එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්‍රීති වන්න, ඔබගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ සතුටු වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට මධ්‍යස්ථ ලෙස පෙර වැස්ස දී තිබේ, තවද උන්වහන්සේ ඔබ උදෙසා වැස්ස, පෙර වැස්සත් අන්තිම වැස්සත්, බස්සවා දෙන සේක.’ යෝවෙල් 2:23. ‘අන්තිම දවස්වල, දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක, මම මාගේ ආත්මයෙන් සියලු මාංසය මත වගුරුවන්නෙමි.’ ‘තවද එසේ වන්නේය, ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය කැඳවන කවරෙකු වුවද ගැළවීම ලබන්නේය.’ ක්‍රියා 2:17, 21.”

“සුභාරංචියේ මහත් කාර්යය, එහි ආරම්භය සලකුණු කළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශනයට වඩා අඩු ප්‍රකාශනයකින් අවසන් වීමට නොවේ. සුභාරංචියේ ආරම්භයේදී පළමු වැස්ස වගුරුවනු ලැබීම තුළ සම්පූර්ණ වූ අනාවැකි, එහි අවසානයේදී අවසාන වැස්ස තුළ නැවතත් සම්පූර්ණ විය යුතුය. ප්‍රේරිත පේතුරු මෙසේ පැවසූ කල බලාපොරොත්තු වූයේ මෙහි සඳහන් ‘ප්‍රබෝධයේ කාල’ ය: ‘එබැවින්, ඔබගේ පව් මකාදමනු ලබන පිණිස පසුතැවිලි වී හැරෙන්න; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධානයෙන් ප්‍රබෝධයේ කාල පැමිණෙනු ඇත; තවද උන්වහන්සේ යේසුස්වහන්සේ එවනු ඇත.’ ක්‍රියා 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

පෙන්තකොස්තය සුවිශේෂ කාර්යයේ “විවෘත වීම” හෝ “ආරම්භය” වූ අතර, “අවසානයේ” ලැබෙන පසු වර්ෂාව “නිමාව”ය. පළමුවැන්න අන්තිමය නියෝජනය කරයි. පළමු මාසය ඉරිදා නීතියේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම හඳුනා දක්වයි.

“අපගෙන් එක් අයෙකුත් තම චරිතයන්හි එක් ලපයක් හෝ කැළලක් පවා ඉතිරිව තිබියදී දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව කිසිදා නොලැබෙනු ඇත. අපගේ චරිතයන්හි දෝෂ නිවැරදි කිරීමත්, ආත්මයේ මන්දිරය සියලු අපවිත්‍රතාවයෙන් පවිත්‍ර කිරීමත් අප වෙත භාර කරනු ලැබ ඇත. එවිට පෙන්තකොස්ත දිනයේදී ප්‍රේරිතයන් මත මුල් වැස්ස වැටුණාක් මෙන්, අන්තිම වැස්සද අප මත වැටෙනු ඇත. …”

“සහෝදරවරුනි, සූදානම් වීමේ මෙම මහා කාර්යයේ ඔබ කුමක් කරමින් සිටින්නෙහුද? ලෝකය සමඟ එක්වන්නෝ ලෞකික ආකෘතිය ලබාගනිමින් මෘගයාගේ ලකුණ සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. තමන් පිළිබඳ අවිශ්වාසයෙන් සිටින, දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි තමන්ව නිහතමානී කරමින්, සත්‍යයට කීකරු වීමෙන් තම ආත්මයන් පවිත්‍ර කරගන්නෝ, ස්වර්ගීය ආකෘතිය ලබමින්, තම නළල්වල දෙවියන් වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටිති. නියෝගය නිකුත් වන විටත්, මුද්‍රා ලාංඡනය තබනු ලබන විටත්, ඔවුන්ගේ චරිතය සදාකාලය පුරා පවිත්‍රව සහ කැළලකින් තොරව පවතිනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 214, 216.

පළමු “මාසය” නම් ඉරිදා නීතියයි; මහත් භූකම්පනයේ “පැය” නම් ඉරිදා නීතියයි; විපත්ති, ප්‍රතිඵලදානය සහ පළිගැනීමේ “දිනය” නම් ඉරිදා නීතියයි; පිළිගත හැකි “අවුරුද්ද” ද ඉරිදා නීතියයි. පළමු අවාසනාවේ අනාවැකියේ එකසිය පනස් අවුරුදු ඉරිදා නීතිය වෙත පැමිණ නිමාවට පත්වන අතර, එහිදී තුන්සිය අනූ එක අවුරුදු සහ දින පහළොව ආරම්භ වෙයි.

ශබ්දකාරය තිබූ සයවන දූතයාට කථා කරමින්, “මහා යූප්‍රටීස් නදියේ බැඳ තබා ඇති දූතයන් සතරදෙනා මුදා හරින්න” යයි කීවේය. එවිට මනුෂ්‍යයන්ගෙන් තුන්වන කොටස මරා දමනු පිණිස පැයක්ද, දවසක්ද, මාසයක්ද, අවුරුද්දක්ද සඳහා සූදානම් කර තබා සිටි දූතයන් සතරදෙනා මුදා හරින ලද්දෝය. එළිදරව් 9:14, 15.

“මහා යුප්‍රටීස් ගඟෙහි බැඳ තබන ලද” “දූතයන් සතරදෙනා” ඉරිදා නීතියේ පැයේදී “මුදා හරිනු ලබති.” මනුෂ්‍යයන්ගේ තුන්වන කොටස මරා දැමීමට දෙවන ශෝකයේ පැය, දවස, මාසය සහ අවුරුද්ද සඳහා ඔවුන් අනාවැකිමය ලෙස “සූදානම් කරනු ලැබ” ඇත. බයිබල් අනාවැකියේ හයවන රාජ්‍යය ලෙස එක්සත් ජනපදය ඉරිදා නීතියේදී මරා දමනු ලබයි; තවද ඉරිදා නීතියේදී ස්ථාපිත කරනු ලබන තුන්ගුණ එකමුතුවෙහි තුන්වන කොටසක් එක්සත් ජනපදයයි. දෙවන දූතයා තුන්වන දූතයා තුළ නැවත ප්‍රකාශ වන පරිදිම, දෙවන ශෝකයද තුන්වන ශෝකයේදී නැවත ප්‍රකාශ වේ.

එම සුළං සතර 9/11 දින මුදාහරින ලදී; එමගින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා කිරීම ආරම්භ වන බව සලකුණු විය, සහ ඒ වහාම පසුව ඒවා රඳවා තබන ලදී. යෙසායා හැටඑකහි වැලපෙන අය ලෙස නිරූපිතව සිටින අය සැනසීම ලබන කල, ඔවුහු ඉරිදා නීතියේදී සැනසිලිකරන්නාගේ සම්පූර්ණ වැගිරීමෙන් සැනසෙති; එයම මහ භූකම්පාවේ “පැය” ද වේ. පිළිගැනීමේ අවුරුද්ද තුළ වැලපෙන අය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව ලබන යෙහෙස්කෙල් නවයෙහි වැලපෙමින් සිටින අයම ය. යේසුස්වහන්සේ යෙසායා හැටඑක උපුටා දක්වමින් තම සේවය ආරම්භ කළ අතර, සිස්ටර් වයිට් උන්වහන්සේගේ එම ප්‍රකාශය අපගේ කාර්යය සමඟ සමීප කරයි.

“නාසරෙත් සභාගෘහයේදී යෙසායාගේ අනාවැකියෙන් කියවූ කල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම මෙහෙවර ලෝකයට ප්‍රකාශ කළේය: ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මය මා කෙරෙහි ඇත; මන්ද, දිළින්දන්ට සුභාරංචිය ප්‍රකාශ කිරීමට උන්වහන්සේ මා අභිෂේක කළසේක; බිඳුණු සිත් ඇති අය සුව කිරීමටත්, වහල්කරගනු ලැබූවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටත්, අන්ධයන්ට දෘෂ්ටිය නැවත ලැබීම ප්‍රකාශ කිරීමටත්, පීඩාපත් වූවන් නිදහස් කිරීමටත්, ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රසන්න අවුරුද්ද ප්‍රකාශ කිරීමටත් උන්වහන්සේ මා එවා ඇත.’ ඔහු ඉදිරියේ තිබුණේ කෙතරම් මහත් කාර්යයක්ද!—ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්‍රසන්න අවුරුද්ද ප්‍රකාශ කිරීම. මෙම කාලපරිච්ඡේදය යුගයෙන් යුගය දක්වා විහිදෙයි; ශතවර්ෂයෙන් ශතවර්ෂය දක්වා පැතිරෙයි; කරුණාකාලය පවතින තුරු එය දිග්ගැස්සෙයි. ඉල්ලීමත් තට්ටු කිරීමත් අසන්නට දෙවියන්වහන්සේ බලා සිටිති; අපට උපකාර කළ හැක්කේ එකම උන්වහන්සේ වෙත මනුෂ්‍යත්වය ළං වන්නේදැයි නිරීක්ෂණය කරමින් සිටිති. ඔවුන්ගේ පව් සමාව දීමටත්, ඔවුන් තමන්ගේම අය ලෙස පිළිගැනීමටත් උන්වහන්සේ ආශාවෙන් සිටිති. උන්වහන්සේ වෙත පැමිණෙන සෑම පශ්චාත්තාපී ආත්මයකුම උන්වහන්සේ පිළිගනු ඇත; මන්ද, දෙවියන්වහන්සේ තම ඒකජාතක පුත්‍රයා අභිෂේක කළේ මේ කාර්යය කිරීමටය.”

“එසේ නම්, යෙසායාහි ලියා ඇති එම ප්‍රකාශය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සම්පූර්ණ නොකළේ මන්ද? ‘අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවසද’ යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය උන්වහන්සේ නොකියා හැරියේ මන්ද? මේ වාක්‍යයේ පසුවන කොටසද පළමු කොටස මෙන්ම සම්පූර්ණ සත්‍යය විය; තවද, උන්වහන්සේ විසින් තෝරාගත් තම ප්‍රොපේතයාට දුන් තමන්ගේම වචනවලින් කොටසක් නොපවසමින් නිහඬව සිටීමෙන්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඒ සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ සේක. නමුත් මේ අවසාන වාක්‍ය ඛණ්ඩය වූයේ, උන්වහන්සේගේ ශ්‍රෝතෘහු විශේෂයෙන් සිත නවතා සතුටු වූ දේය, එසේම තම ආගමික විශ්වාසයට අයත් නොවූ සියල්ලන් මත විනිශ්චය ප්‍රකාශ කිරීමට ඔවුහු ප්‍රවණ වූහ. ජනතාවට සත්‍යය, ධර්මිෂ්ඨකම, සහ ක్షමාව පිළිබඳ වචන දීමට වෙනුවට, ඔවුහු දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජාතීන්ගේ අයත් හෙළාදකින ලෝකය සමඟ වෛර කරන බව ඔවුන්ට උගන්වා තිබුණි. දෙවියන්වහන්සේගේ පිය සමාන ස්වභාවය වැරදි ලෙස නිරූපණය කර තිබුණි, සහ මනුෂ්‍ය සම්ප්‍රදායන් යටතේ සඟවා දමා තිබුණි. Signs of the Times, January 14, 1897.”

මෙම යුගයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ මෙහෙවර, මෙසියාගේ කාර්යය විස්තර කරන දේවානුභාවයේ වචන තුළ සටහන් වී ඇත: ‘ස්වාමිවූ දෙවිඳුන්ගේ ආත්මය මා කෙරෙහි ඇත; මන්ද, නිහතමානීන්ට සුභාරංචි ප්‍රකාශ කිරීමට ස්වාමින්වහන්සේ මා අභිෂේක කර ඇති සේක. හදවත බිඳුණු අය සුව කිරීමටද, වහල් කරනු ලැබූවන්ට නිදහස ප්‍රකාශ කිරීමටද, බැඳී සිටින අයට සිරගෙයි දොරවල් විවර වීම ප්‍රකාශ කිරීමටද, ස්වාමින්වහන්සේගේ පිළිගත් අවුරුද්ද සහ අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ පළිගැනීමේ දවස ප්‍රකාශ කිරීමටද, ශෝක කරන සියල්ලන් සැනසීමටද, සියොන්හි ශෝක කරන අය සඳහා නියම කර දීමටද, අළු වෙනුවට අලංකාරයද, ශෝකය වෙනුවට ප්‍රීතියේ තෙල්ද, බර වූ ආත්මය වෙනුවට ප්‍රශංසාවේ වස්ත්‍රයද ඔවුන්ට දීමටද, ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ වෘක්ෂ ලෙසත්, ස්වාමින්වහන්සේගේ රෝපණය ලෙසත්, උන්වහන්සේ මහිමයට පත් වන පිණිස නම් කරනු ලබන ලෙසත්ය.’

“‘ඔව්හු පුරාණ නාස්තිය නැවත ගොඩනඟන්නෝය; පෙර වූ විනාශයන් ඔව්හු නැවත උස්කරන්නෝය; පරම්පරා ගණනාවක නාස්තිය වූ නගර ඔව්හු අලුත්වැඩියා කරන්නෝය.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

අපි තුන්වන විපත්තිය තුළ දෙවන විපත්තියේ නැවතීම පිළිබඳව තවදුරටත් ප්‍රවේශ වීමට පෙර, එම පණිවිඩය “පේළිය මත පේළිය” ගෙන ඒම මඟින් තේරුම් ගත යුතු බව අප විසින් අපටම සිහිපත් කරගත යුතුය. මෙය හඳුන්වා දෙන්නේ, ඉරිදා නීතියේ සන්දර්භයට ගැළපෙන ආනුභාව ලත් වචනයෙහි ඇති සෑම “පැය”ක්, “දවස”ක්, “මාසය”ක් සහ “අවුරුද්ද”ක්ම, ඉරිදා නීතියට පහර දීමට ඉස්ලාමය සූදානම් වීම සඳහාද යොදවිය යුතු බවයි.

උදාහරණයක් ලෙස: “පැය” යන වචනය පරණ ගිවිසුමේ එක් පොතක පමණක් දක්නට ලැබේ, එම පොත දානියෙල්ගේ පොතය. දානියෙල්ගේ පොතෙහි “පැය” යන වචනය පස් වරක් සඳහන් වේ.

එවිට කවුරුන් වැඳ වැටී නමස්කාර නොකරන්නේද, ඔහු එම පැයෙහිම දහනයවූ ගිනි උදුනක මැදට හෙළනු ලබන්නේය. … දැන්, කොර්නෙට්, බෙණය, වීණාව, සැක්බට්, සාල්තරිය, ඩල්සිමර්, සහ සියලු වර්ග සංගීතයේ ශබ්දය ඔබ සැමට ඇසෙන කාලයෙහි, මා සෑදූ රූපයට වැඳ වැටී නමස්කාර කිරීමට ඔබ සැම සූදානම් නම්, හොඳය; එහෙත් ඔබ සැම නමස්කාර නොකරන්නේ නම්, ඔබ සැම එම පැයෙහිම දහනයවූ ගිනි උදුනක මැදට හෙළනු ලබන්නහුය; තවද මාගේ අත් වලින් ඔබ සැම ගළවන්නේ කවර දෙවියන්ද? දානියෙල් 3:6, 15.

සහෝදරී වයිට් දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදයත්, එබැවින් “එම පැයම” යන ප්‍රකාශයත්, නැවත නැවත ඉරිදා නීතියට අදාළ කරයි. දානියෙල් හතරවන පරිච්ඡේදයේදී, නෙබුකද්නෙශර් පිටට පැමිණෙන විනිශ්චය පැහැදිලි කිරීමට ඔහු උත්සාහ කරන අතරතුර, දානියෙල් “එක් පැයක්” පුරා වියවුල්ව සිටියේය.

එවිට බෙල්තෙෂසර් යන නාමයෙන් හැඳින්වනු ලැබූ දානියෙල් පැයක් පුරා විස්මිතව සිටියේය, ඔහුගේ සිතුවිලි ඔහු කලඹවා දැමුවේය. රජ කතා කොට මෙසේ පැවසීය: බෙල්තෙෂසර්, මේ සිහිනය හෝ එහි අර්ථකථනය හෝ ඔබ කලඹවා නොදෙවාවා. බෙල්තෙෂසර් පිළිතුරු දී මෙසේ කීවේය: මාගේ ස්වාමිනි, මේ සිහිනය ඔබට වෛර කරන අය වෙත වේවා, එහි අර්ථකථනයත් ඔබගේ සතුරන් වෙත වේවා. දානියෙල් 4:19.

ඉදිරියෙන් පැමිණෙන තම විනිශ්චය පිළිබඳ නෙබුකද්නෙසර්ට කෙසේ දන්වන්නදැයි අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ කරන අතර ඩානියෙල් “පැයක” කාලයක් විස්මයට පත්වෙයි. ඩානියෙල්, විනිශ්චයේ “පැය” පැමිණ ඇතැයි ප්‍රකාශ කරන පළමු දූතයාගේ දූතයා නියෝජනය කරයි. ඔහුගේ අනාවැකිය නෙබුකද්නෙසර්ට දෙනු ලබන අතර, වසරකට පසු බබිලෝනියට එල්ල වූ විනිශ්චය නෙබුකද්නෙසර් මතට ගෙන එනු ලැබේ.

එකම පැයේ නෙබුකද්නෙශර් පිළිබඳ ඒ කාරණය ඉටු විය. ඔහු මනුෂ්‍යයන් අතරින් නෙරපා හරින ලද්දේය; ගවයන් මෙන් තණ කෑවේය; ඔහුගේ ශරීරය ආකාශයේ පිනි බිඳුවලින් තෙත් විය; ඔහුගේ කෙස් ගරුඩුන්ගේ පිහාටු මෙන් වැඩෙන තුරුත්, ඔහුගේ නිය පක්ෂීන්ගේ නඛ මෙන් වන තුරුත් එසේම සිටියේය. දානියෙල් 4:33.

දානියෙල් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය පිළිබඳ පූර්වකථනය කරයි; එය පැමිණෙන විට, එය බබිලෝනිය මත විනිශ්චයේ “පැය” වේ. “පැය” දෙකම ඉරිදා නීතිය හඳුන්වා දෙයි; එය මහත් භූකම්පනයේ පැයය වේ. නෙබුකද්නෙශර් බබිලෝනියේ කථාවේ අල්ෆා වන අතර බෙල්ෂසර් එහි ඔමේගාය; බිත්තිය මත අත ලියූ ලේඛනය ප්‍රකාශ වූ ඒ රාත්‍රියෙහිම බෙල්ෂසර් මරාදමනු ලැබේ.

ඒ මොහොතේම මිනිසෙකුගේ අතක ඇඟිලි ප්‍රකාශ වී, රජුගේ මාලිගාවේ බිත්තියේ සුදු පැලැස්තර මත, පහන්ස්තම්භය ඉදිරියෙන්, ලියන්නට විය; ලියූ ඒ අතේ කොටස රජු දුටුවේය. දානියෙල් 5:5.

“එම පැයේදීම” බිත්තිය මත ලියවිල්ල ප්‍රකාශ වූ කාලය, ලිඛිත ඉරිදා නීතිය ඉරිදා නීතියේදී ආගම හා රාජ්‍යය අතර වූ වෙන්වීමේ “බිත්තිය” විනාශ කරන අවස්ථාව හඳුනා දෙයි; එවිට බබිලෝනිය අවසාන වූවාක් මෙන්, බයිබල් අනාවැකියේ හයවැනි රාජධානිය ලෙස එක්සත් ජනපදයද අවසාන වේ. හයවැනි රාජධානිය ලෙස, යෙසායා විසිතුනේ තීර්හි වෛශ්‍යා ස්ත්‍රිය අමතක කරනු ලබන විට සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කරන බලය වන්නේ එක්සත් ජනපදයයි. යෙසායා සඳහන් කරන රාජධානිය හෝ රජු යනු, අවුරුදු හැත්තෑවක කාලයය; සහ බයිබල් අනාවැකියේ අවුරුදු හැත්තෑවක් පාලනය කළ රාජධානිය වූයේ බබිලෝනියයි. බෙල්ෂස්සර්ගේ බබිලෝනියේ පතනය, ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදයේ පතනයට ආදර්ශයක් වේ; එහිදී බිත්තිය මත වූ අත්ලියවිල්ල, එළිදරව් පොත දහතුනේ අජගරෙකු මෙන් කථා කිරීම සමඟ සමානව ගැළපේ.

ප්‍රකාශනය අධ්‍යාය දහඅටේ, බබිලෝනිය මත වූ විනිශ්චය ආරම්භ වන්නේ සිව්වන පදයේ සඳහන් ඉරිදා නීතියේදීය; එහිදී දෙවන හඬ ඇගේ විනිශ්චය එක පැයකින්ද එක දවසකින්ද පැමිණෙන බව හඳුන්වා දෙයි.

තවද මම ස්වර්ගයෙන් වෙනත් හඬක් අසා, මෙසේ කියන ලද්දේය: “ඇයගේ පව්වලට ඔබ සැම සහභාගී නොවන පිණිසත්, ඇයගේ වසංගතයන්ගෙන් ඔබ සැම නොලබන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න. මක්නිසාද ඇයගේ පව් ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබේ; දෙවියන්වහන්සේ ඇයගේ අපරාධ සිහිපත් කළසේක. ඇය ඔබට ප්‍රතිඵල දුන් ලෙසම ඇයටත් ප්‍රතිඵල දෙනු; ඇයගේ ක්‍රියාවන් අනුව ඇයට දෙගුණයක් දෙගුණ කර දෙනු; ඇය පුරවා ඇති කුසලානයෙහි ඇයට දෙගුණයෙන් පුරවා දෙනු. ඇය තමන්ම කොපමණ උසස් කළාද, කොපමණ විලාසිතාවෙන් සතුටුව ජීවත් වූවාද, ඒ තරමටම ඇයට වේදනාව හා ශෝකය දෙනු. මක්නිසාද ඇය තම සිත තුළ මෙසේ කියන්නීය: ‘මම රැජිනක් ලෙස හිඳිමි; මම වැන්දඹුවක් නොවෙමි; කිසිසේත් ශෝකය නොදකින්නෙමි.’ එබැවින් ඇයගේ වසංගත එකම දවසක පැමිණෙන්නේය—මරණයද, ශෝකයද, දුර්භික්ෂයද; ඇය ගින්නෙන් සම්පූර්ණයෙන් දහනය කරනු ලබන්නේය. මක්නිසාද ඇයට විනිශ්චය කරන ස්වාමීන් වන දෙවියන්වහන්සේ බලවන්තය. තවද ඇය සමඟ වේශ්‍යාකම් කරමින් සතුටුව ජීවත් වූ පෘථිවියේ රජවරු, ඇය දහනය වන දුම දැක, ඇය ගැන විලාප දක්වමින් වැළපෙන්නෝය; ඇයගේ වේදනාවේ භීතිය නිසා දුරින් සිට, මෙසේ කියන්නෝය: ‘අහෝ, අහෝ, ඒ මහත් නුවර බබිලෝනිය, ඒ බලවත් නුවර! මක්නිසාද එක් පැයකින් ඔබේ විනිශ්චය පැමිණියේය.’ එළිදරව් 18:4–10.

පැහැදිලිවම බබිලෝනිය මත පැමිණෙන ක්‍රමානුක්‍රමික විනිශ්චය ආරම්භ වන්නේ, දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවනු ලබන, හතරවන වාක්‍යයේ සඳහන් ඉරිදා නීතියෙහිදීය. යොහන් ඇයගේ විනිශ්චයේ කාලය “දවසක්” සහ “පැයක්” යන දෙවகාරයෙන්ම හඳුන්වා දෙමින්, කාලය සම්බන්ධ සංකේත සංකේතාත්මකව තේරුම්ගත යුතු බව තහවුරු කරයි.

පළමු මාසයේදී පාස්කුව පවත්වනු ලැබිය යුතුය; පාස්කුව කුරුසිය සමඟ සමාන්තර වන අතර, එය අනතුරුව ඉරිදා නීතිය සමඟද සමාන්තර වේ.

තවද, යෙහෝවා ස්වාමීන්වහන්සේ මිසර දේශයේදී මෝසෙස්ටත් ආරොන්ටත් කතා කොට මෙසේ වදාළසේක: “මෙම මාසය ඔබට මාසයන්ගේ ආරම්භය වන්නේය; එය ඔබට අවුරුද්දේ පළමු මාසය වන්නේය. ඉශ්‍රායෙල්ගේ මුළු සභාවට කතා කොට මෙසේ කියන්න: මේ මාසයේ දසවැනි දවසේ, ඔවුන් එකිනෙකා තම පියවරුන්ගේ ගෙවල් අනුව, එක් එක් මනුෂ්‍යයෙකු ගෙයකට එක් බැටළු පැටවෙකු ගත යුතුය. ගෙදර බැටළු පැටවාට වඩා ඉතා කුඩා නම්, ඔහු සහ ඔහුගේ ගෙට අසල්වැසි අය එක්ව, ප්‍රාණයන්ගේ ගණන අනුව එය ගත යුතුය; එක් එක් මනුෂ්‍යයා තම තමන්ගේ කෑම ප්‍රමාණය අනුව බැටළු පැටවා ගැන ගණන් කළ යුතුය. ඔබගේ බැටළු පැටවා දෝෂ රහිත, පළමු අවුරුද්දේ පිරිමි සතෙකු විය යුතුය; එය බැටළුවන්ගෙන් හෝ එළුවන්ගෙන් ගත යුතුය. ඒ මාසයේ දහහතරවැනි දවස තෙක් එය තබාගත යුතුය; ඉශ්‍රායෙල් සභාවේ මුළු රැස්වීම සැන්දෑවේදී එය මරා දමන්නේය.” නික්මයාම 12:1–6.

පාස්කුව පෙන්තකොස්ත ঋතුවේ ආරම්භය වූ අතර, එබැවින් එය පෙන්තකොස්තුවේ ප්‍රතිරූපයක් වේ; අනතුරුව එය ඉරිදා නීතිය සමඟ ගැළපෙයි. පළමු මාසයේ පළමු දිනේ දේව මණ්ඩපය නංවා ස්ථාපිත කරන ලද්දේය; එබැවින් එය ඉරිදා නීතියේදී කොඩියක් ලෙස ජයග්‍රාහක සභාව නඟා සිටුවීමේ ප්‍රතිරූපයක් වේ. දෙවන විපත්තියේ “පැය,” “දවස,” “මාසය,” සහ “අවුරුද්ද” යන කාල ප්‍රකාශයන් ඉරිදා නීතිය හඳුනා දෙයි; පේළියෙන් පේළියට, ඒ කාල ප්‍රකාශනයන් එක් එක්ව සන්දර්භය ඒකට එකඟ වන විට ඉරිදා නීතිය සමඟ ගැළපෙයි. ඉරිදා නීතියේදී, පാപ്പාධිපති පීඩනයේ දෙවන කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වේ; පළමු කාලපරිච්ඡේදය නම් අවුරුදු 1,260ය, එය එම කාලයේ ශහීදයන් පස්වන මුද්‍රාවේදී “කොපමණ කලක්ද” යන ප්‍රශ්නය සමඟ ස්වාමින්වහන්සේට හඬගසන්නට හේතු කළේය, පാപ്പාධිපති බලය විනිශ්චය කරනු ලබන තුරුය. දෙවන පാപ്പාධිපති ලේ වැගිරීමේදී, තම ජනතාව පීඩනයට ලක් කරන විට ඔවුන් කියනුයේ කුමක්දැයි ගැන කණගාටු විය යුතු නැති බව යේසුස්වහන්සේ ඔවුන්ට දන්වා ඇත.

එහෙත් ඔවුන් ඔබ සැම රැගෙන ගොස් භාර දෙන කල, ඔබ සැම කුමක් කථා කරන්නෙහුදැයි පෙරදීම සිතා නොසිටින්න; පෙර සැලසුම්ද නොකරන්න. එහෙත් එම පැයේදී ඔබ සැමට දෙනු ලබන දේම කථා කරන්න; මක්නිසාද කථා කරන්නේ ඔබ සැම නොව, ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේය. මාර්ක් 13:11.

පළමු අනර්ථයේදී මනුෂ්‍යයෝ අවුරුදු එකසිය පනහක් පුරා පීඩාවට ලක් කරනු ලැබූහ. එම අවුරුදු ජූලි 27, 1299 දින ආරම්භ වී, මනුෂ්‍යයන්ගෙන් තුන්වන කොටස මරා දැමීම පිණිස පැය, දවස, මාසය, අවුරුද්ද සඳහා සූදානම් කරනු ලැබ සිටි සුළං සතර මුදාහරින ලද දූතයන් සතර නිසා ජූලි 27, 1449 දින අවසන් විය. එම පීඩාවේ කාලය එක්සත් ජනපදයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීමේ කාලය නියෝජනය කරයි. එම කාලය ලෙවී කථාව විසිතුනෙහි හොරණෑ මංගල්‍යයෙන් පෙන්තකොස්තය දක්වා නිරූපිත දින පහළොවයි. මෘගයාගේ රූපය සෑදීමේ කාලය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වන අතර, එහෙත් මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවුඩය ප්‍රකාශ කිරීමේ කාලය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ මෘගයාගේ රූපය සෑදීමේ ප්‍රක්‍රියාවේ ෆ්‍රැක්ටලයක් වේ.

මුද්‍රා තැබීමේ ආරම්භය හා අවසානය, මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේද අල්ෆා හා ඔමේගා වේ. එක් පන්තියක් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව සඳහා චරිතයක් ගොඩනඟමින් සිටියි; අනෙක් පන්තිය මෘගයාගේ රූපයක් ගොඩනඟමින් සිටියි. එක්සත් ජනපදයේ ඇති එම කාලපරිච්ඡේදය, ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වන ලෝකයේ ඒම කාලපරිච්ඡේදයට අනුරූප වේ. “මාසය” යනු රූපය පිහිටුවීමට බල කරන යාතනාවේ සංකේතයක් වන බැවින්, එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ 15 වන වගන්තියෙන් නිරූපිත ඉරිදා නීතියෙහි “මාසය,” ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීමේදී ඇති ඉස්ලාමීය යාතනාවද නියෝජනය කරයි.

දෙවන විපත්තිය පිළිබඳ අනාගතවචනයද, එහි පැයද, දවසද, මාසයද, අවුරුද්දද ඉරිදා නීතියත් එක්සත් ජනපදයට පහර දීමට ඉස්ලාමය මුදාහැරීමත් නියෝජනය කරන ආකාරය ගැන වෙනත් අනාගතවචනික යෙදවීම්ද ඇත; එසේ වුවද, අපි තවත් කරුණු වෙත ඉදිරියට යා යුතුය.

පසුගිය සමීප කාලපරිච්ඡේදය තුළ, එනම් අවසන් මාස හයක පමණ කාලය පුරා, තුන් ව්‍යසනවල ඉස්ලාමය අනාවැකිමය වශයෙන් තුන් දූතයන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති බව මම අවධාරණය කරමින් සිටිමි. යාකොබ්ගේ අන්තිම දවස් පිළිබඳ අනාවැකියේ යූදා “මිදිවැල” ලෙස “ගධභයා”ට බැඳී සිටින බව පෙන්වා දීමෙන් ආරම්භ කර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයට පෙර ගධභයා මුදාහැරීම දක්වා සහ අනෙකුත් සාක්ෂිමාර්ග අනුව, පළමු හා දෙවන ව්‍යසනයේ ඉස්ලාමය පළමු හා දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩ බලගැන්වූ අනාවැකිමය පණිවිඩය නියෝජනය කරයි; තෙවන ව්‍යසනයේ ඉස්ලාමය නම් තෙවන දූතයාගේ අනාවැකිමය පණිවිඩය නියෝජනය කරයි.

අවසන් කාලයේදී A. T. Jones විසින් ලියන ලද පොතකින් එක් පරිච්ඡේදයක් සඳහන් කරන ලදී; එයද එම සත්‍යයම හඳුනා දක්වයි, නමුත් වෙනස් ප්‍රවේශයකින්ය. ජෝන්ස්, එළිදරව් පොතේ ව්‍යාකරණය හා ව්‍යුහය භාවිත කරමින්, අවසාන “වෝ” හෙවත් විපත් තුනක් වන හඬනාදයන් තුන, දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩවලින් වෙන් කිරීම අසම්භව බව පෙන්වා දෙයි. ඔහු අවධාරණය කරන්නේ පළමු දූතයා දෙවන දූතයාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බවත්, තෙවන දූතයාද ඊට පෙර තිබෙන දෙදෙනාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බවත්ය. ජෝන්ස්ගේ අවධානය යොමු වී ඇත්තේ දූතයන් තිදෙනා පිළිබඳවය; එසේම, දූතයන් තිදෙනාගේ අවිභාජ්‍ය සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ ඔහු තම තර්කය ස්ථාපිත කරන අතරම, ඒම තර්කමය ක්‍රමයෙන්ම එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ හඬනාදයන් ද එළිදරව් 14 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයන් තිදෙනාගෙන් වෙන් කළ නොහැකි බව ඔහු සනාථ කරයි. අපි මෙම ලිපිය ජෝන්ස්ගේ එම පරිච්ඡේදයෙන් අවසන් කරන්නෙමු.

XI වන පරිච්ඡේදය. තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය

අද දිනට අතිශය වැදගත් වූ එම ප්‍රශ්නයට, “අපි කුමක් කළ යුතුද?” යන්නට, සත් හොරණෑ සහ අද පවතින මහත් ජාතීන්ගේ ස්ථානය යන පදනම මත නිශ්චිතව පිළිතුරක් දිය හැක; මක්නිසාද එම පිළිතුර මෙසේම වූ මේ පදනම මතම දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් දෙනු ලැබේ.

අපි දැක ඇත්තේ, හත් හොරණෑ අතරින් අවසාන තුන සමඟ වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත්තේ විපත් තුන බවයි. හත් හොරණෑවල මධ්‍යභාගයෙහිම—සිව්වන හොරණෑව අවසන් වූ පසුත්, පස්වන හොරණෑව ආරම්භ වීමට පෙරත්—මෙලෙස ලියා ඇත: ‘තවමත් හඬවනු ලබන හොරණෑවල හඬ ඇති දූතයන් තුන්දෙනා නිසා, භූමියෙහි වාසය කරන අය හට විපතක්, විපතක්, විපතක් යැයි, මහත් ශබ්දයකින් කියමින්, අහස මැදින් පියාසර කරන දූතයෙකු මම දැක, අසා සිටියෙමි.’ එළිදරව් 8:13.

“වියෝග තුන සත් තූරීම්වල අවසාන තුන සමඟ, එක් එක්ට එකක් ලෙස, වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති බව, සියලු සැකයට ඉඩ නොතබා පැහැදිලි කරනු ලබන්නේ, පස්වන දූතයාගේ හඬ නාදය අවසන් වූ විට මෙසේ ලියා ඇති බැවිනි: ‘එක වියෝගයක් ගෙවී ගියේය; හා බලව, මෙයින් පසු තවත් වියෝග දෙකක් එනු ඇත.’ එළිදරව් 9:12. තවද හයවන තූරිය අවසන් වූ විට මෙසේ ලියා ඇත: ‘දෙවන වියෝගය ගෙවී ගියේය; හා බලව, තුන්වන වියෝගය ඉක්මනින් එයි. තවද හත්වන දූතයා හඬ නැඟීය.’ එළිදරව් 11:15.”

දැන්, සත් හෙළාදැමීම්වල අවසාන තුන සමඟ වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති, ත්‍රිවිධ ශෝකයන්ගේ පැමිණීම ප්‍රකාශ කරන මෙම දූතයා සමඟත් වෙන් කළ නොහැකි ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත්තේ, එළිදරව් 14හි “තුන්වන දූතයා” ය.

“මෙයද සියලු සැකයෙන් ඔබ්බට නිශ්චිත දෙයක් ලෙස දැකිය හැකි වන පිණිස, අපි එළිදරව් 14 හි තුන්වෙනි දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ආරම්භ කර, එහි ආරම්භය දක්වා එහි සෘජු සම්බන්ධතා පසුපසට අනුව යමු.

‘තුන්වන දූතයා’ පිළිබඳ වාර්තාවේ ඇති පළමු වචන නම්: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන් අනුව ගියේය.’ එළිදරව් 14:9. මෙයින් පෙනී යන්නේ, තුන්වන දූතයා ‘අනුව ගිය’ අය කිහිපදෙනෙක් ඔහුට පෙර ගොස් ඇති බවයි.

“එසේ නම්, පෙර තිබෙන පදය ගන්න: ‘තවද අනෙක් දූතයෙක් එහි පසුපසින් පැමිණියේය.’ මෙයින් පෙනෙන්නේ, මේ දූතයාට පෙරද තවත් දූතයෙක් පැමිණ ඇති බවය; එබැවින්, මෙය ඔහුගේ පසුපසින් එන බැවින්, එය ‘අනෙක්’ එකක් වන්නේය.”

“දැන් හයවන පදයට නැවත යන්න: ‘එවිට මම තවත් දූතයෙකු දුටිමි.’ මෙයද මීට පෙර දූතයෙකු ගොස් ඇති බව තහවුරු කරයි; එම නිසා ඔහු අහසේ මැදින් පියාසර කරද්දී ‘තවත්’ දූතයෙකු වන්නේය.”

එළිදරව් පොතෙහි තවදුරටත් පසුපසට අනුව යන කල, දසවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යය වෙත පැමිණෙන තුරු, සත්වන හොරණෑ දූතයා හැර වෙනත් කිසි දූතයෙකු අපට හමු නොවේ; එහි අප මෙසේ කියවමු: ‘තවද මම තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි.’ පෙර මෙන්ම, මෙම ප්‍රකාශය මෙයට පෙර දූතයෙකු සිටින බව තහවුරු කරයි; එම දූතයා ප්‍රකාශයට පත්වන විට, ඔහු ගැන ‘තවත්’ යයි කථා කිරීමට හේතුවක් ඇති කරයි.

තවදුරටත් පසුපසට අනුගමනය කළ විට, අපි අටවැනි පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදයට ළඟා වන තුරු, හයවැනි හා පස්වැනි කහළ දූතයන් හැර වෙනත් කිසිදු දූතයෙකු නොදකිමු; එහිදී අපි මුල්කාරණයට පැමිණෙමු, මන්ද අපි මෙසේ කියවන්නෙමු: ‘මම බැලූ විට, දූතයෙකුගේ හඬ ඇසිනි’—‘තවත් දූතයෙකු’ නොව, ප්‍රථමයෙන්ම, ‘දූතයෙකු’ ය.

“මේ අනුව, එළිදරව් 8:13 සිට ආරම්භ වී, ‘තවත්’ යන වචනය මඟින් එකිනෙකට සම්බන්ධ වූ දේවදූතයන්ගේ නොකැඩෙන මාලාවක්, එළිදරව් 14හි තෙවන දේවදූතයා සහ ඔහුගේ පණිවිඩය දක්වාම සෘජුවම දිවෙයි. මෙසේය:

“‘මම බැලූවෙමි, දූතයෙකුගේ හඬ ඇසුවෙමි.’ එළිදරව් 8:13.

“‘තවද මම තවත් බලවත් දූතයෙකු දුටුවෙමි.’ එළිදරව් 10:1.”

“‘තවද මම තවත් දූතයෙකු දුටිමි.’ එළිදරව් 14:6.”

“‘තව දේවදූතයෙක් අනුගමනය කළේ ය.’ පදය 8.

“‘තෙවන දූතයා ඔවුන්ගේ පසුපසින් අනුගමනය කළේය.’ 9 වැනි වාක්‍යය.

“හතක් වූ නළාවල අන්තිම තුනෙහි ත්‍රිවිධ අභාග්‍ය ප්‍රකාශ කරන දූතයා සහ එළිදරව් 14 හි තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය අතර සම්බන්ධය පැහැදිලි කිරීමට පහත සරල රූපසටහන උපකාරී විය හැකි ය:”

“පළමු හොරණෑව එළිදරව් 8:7”

“දෙවන හොරණෑව එළිදරව් 8:8”

“තෙවැනි හොරණෑව එළිදරව් 8:10”

“සිව්වන කහළාව” එළිදරව් 8:12 “දේවදූතයෙකු” — අහෝ, අහෝ, අහෝ. එළිදරව් 8:13.

“5වන කහළ නාදය — එළිදරව් 9:1–11 / පළමු අභාග්‍යය”

“හයවන तुरहිය” එළිදරව් 9:13 සිට 11:13 දක්වා දෙවන අභාග්‍යය “තවත් බලවත් දූතයෙක්.” එළිදරව් 10:1

“සත්වන හොරණෑව එළිදරව් 11:13–19 තුන්වන අන්තරාය ‘තවත් දූතයෙක්. එළිදරව් 14:6”

“‘තවත් කෙනෙක් අනතුරුව පැමිණියේය.’ එළිදරව් 14:6”

“‘තුන්වන දූතයා ඔවුන් පසුපසින් අනුගමනය කළේය.’” එළිදරව් 14:9.

“මෙහි සියල්ලෙහි අර්ථභාරය, තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩය ඇත්තෙන්ම තමන් තුළම කුමක්ද යන්න සලකා බැලීමෙන්, දැන් වඩා සම්පූර්ණ ලෙස දැකගත හැක: ‘තුන්වන දූතයා’ යන ප්‍රකාශය, එහි මතුපිට අර්ථයෙන්ම, පැහැදිලිව දූතයන් තිදෙනෙකුගෙන් යුත් මාලාවක තුන්වන දූතයා වෙත යොමු වේ. දැනටමත් දක්වා ඇති පරිදි, පණිවුඩයක් රැගෙන යන එක් එක් දූතයාගෙන් සමන්විත මෙම දූතයන් තිදෙනාගේ මාලාව, එළිදරව් පොතේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ 6–12 පදවල දක්නා ලැබේ. මෙම දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවුඩ එකිනෙක සමමිශ්‍ර වී, තුන්වන පණිවුඩය තුළ අවසානයට ළඟා වේ; එය, පෘථිවියේ අස්වැන්න පැසී, ස්වාමින්වහන්සේ එය කපන පිණිස පැමිණීමට සූදානම් කරනු ලබන තුරු, නාද වීම නවත්වන්නේ නැත.”

“තෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයම, තෙවන දූතයාගේ වචනවලින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන පරිදි, මෙසේය: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන් අනුව ගොස් මහ හඬින් මෙසේ කීය: යමෙකු මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කොට, තම නළලෙහි හෝ තම අතෙහි ඔහුගේ ලකුණ ලබන්නේ නම්, ඔහුද දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පාත්‍රයට මිශ්‍රණයකින් තොරව වත්කරනු ලැබූ උන්වහන්සේගේ කෝපයේ මිදියුසෙන් පානය කරන්නේය; තවද ඔහු ශුද්ධ දූතයන් ඉදිරියේත් බැටළුපැටවාණන් ඉදිරියේත් ගිනියම් ගින්නෙන් හා ගන්ධකයෙන් වධ දෙනු ලබන්නේය: ඔවුන්ගේ වධයේ දුම සදාකාලයෙන් සදාකාලයට නැඟී යන්නේය: මෘගයාටත් ඔහුගේ රූපයටත් නමස්කාර කරන අයද, ඔහුගේ නාමයේ ලකුණ ලබන කවරෙකුද, ඔවුන්ට දවල් රෑ විවේකයක් නැත්තේය. මෙහි ශුද්ධවන්තයන්ගේ ඉවසිල්ල ඇත: මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාද යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද රක්ෂා කරන අය සිටිති.’”

“මෙය, අනෙක් දෙදෙනාගෙන් වෙන්ව තිබෙන ලෙස ගත් කල, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය වේ. එහෙත්, සැබවින්ම, එය වෙන්වූ දෙයක් ලෙස සැලකිය නොහැක; එය තනිවම ලෝකයට අයත් එකම, වෙන්වූ පණිවිඩයක් මෙන් අනෙක් දෙයින් ඉවත තබා ස්ථාපිත කළ නොහැක. මක්නිසාද, එය පිළිබඳව සඳහන් වන මුල්ම වචනම මෙසේය: ‘තුන්වන දූතයා ඔවුන්ට පසුපසින් පැමිණියේය.’ එබැවින්, පණිවිඩයේම ආරම්භක වචන මඟින්ම, අපව යොමු කරනු ලබන්නේ එක දූතයෙකු වෙත පමණක් නොව, ඒට පෙර ගිය දෙදෙනා වෙතදය. තවද, ‘පසුපසින් පැමිණියේය’ ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති ග්‍රීක වචනය, වෙන්ව අනුගමනය කිරීමක්වත්, හුදෙක් අනුගමනය කිරීමක්වත් දක්වන්නේ නොව, ‘සමඟ අනුගමනය කිරීම’ යන්න දක්වයි; එනම්, සෙබළුන් තම නායකයා අනුගමනය කරන ලෙස, හෝ සේවකයෝ තම ස්වාමියා අනුගමනය කරන ලෙසය; එබැවින්, ‘යම් කාරණයක දී කිසිවෙකු අනුගමනය කිරීම; තමන්ම කෙනෙකු විසින් නායකත්වයට ගෙන යාමට ඉඩ දීම’ යන අදහසය. දේවල් සම්බන්ධයෙන් භාවිතා කළ විට, එය ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අනුගමනය කිරීම, එනම් ‘ඊට පෙර ගොස් තිබූ යම් දෙයක ප්‍රතිවිපාකයක් ලෙස’ අනුගමනය කිරීම යන්න දක්වයි. මෙසේ, පුද්ගලයන් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, තුන්වන දූතයා, ඒට පෙර ගිය දෙදෙනා සමඟ අනුගමනය කරයි; තවද ඔහුගේ පණිවිඩය, දෙයක් වශයෙන්, කලින් ගොස් තිබූ දේවල ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් හෝ ප්‍රතිවිපාකයක් වශයෙන් අනුගමනය කරයි.”

“දෙවැනි දූතයා පිළිබඳවද මෙසේ ලියැවී ඇත: ‘එවිට තවත් දූතයෙක් අනුව ගියේ ය.’ තුන්වැනි දූතයා දෙවැනි දූතයා අනුව යන අයුරින්ම, දෙවැනි දූතයාද පළමුවැනි දූතයා අනුව යයි. පළමුවැනි දූතයා පිළිබඳව ලියැවී ඇත්තේ: ‘මම තවත් දූතයෙකු පියාසර කරමින් සිටිනු දැක්කෙමි,’ ආදියයි. මේ තිදෙනාගේ මෙම මාලාවේ පළමුවැන්නා ඔහුය. ඔහු සමඟ තවත් දූතයෙක් අනුව එයි; තුන්වැනි දූතයාද ඔවුන් අනුව එයි. ඔවුන් උදාවන පිළිවෙළෙහි අනුක්‍රමයක් ඇත; එහෙත්, මේ තිදෙනා අනුක්‍රමයෙන් උදා වූ විට, එවිට ඔවුහු එකෙකු මෙන් එකට ඉදිරියට යති. පළමුවැනියා තම පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරයි; දෙවැනියා අනුව ඇවිත් පළමුවැනියා සමඟ එක් වෙයි; තුන්වැනියාද ඔවුන් අනුව ඇවිත් ඔවුන් සමඟ එක් වෙයි. එබැවින්, මේ තිදෙනා එකට එක්ව, ඔවුන්ගේ ඒකාබද්ධ බලයෙන් එකට ඉදිරියට යන විට, ඔවුහු බලවත්, ත්‍රිගුණ, මහත් ශබ්දයෙන් ප්‍රකාශ වන පණිවිඩයක් සාදති. තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය සම්පූර්ණ වීමට මේ සියල්ලම අවශ්‍යය; එසේම මේ සියල්ල ප්‍රකාශ කිරීමකින් තොරව තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය සැබෑ ලෙස ප්‍රකාශ කළ නොහැක.”

“එසේ නම්, එම ත්‍රිත්ව පණිවිඩය එහි අදාළ අංග අනුව කුමක්ද?—මෙන්න පළමුවැන්න: ‘තවද මම ස්වර්ගයේ මධ්‍යභාගයෙන් පියාසර කරන තවත් දූතයෙකු දුටිමි; ඔහු පෘථිවියෙහි වාසය කරන්නන්ටද, සෑම ජාතියකටද, ගෝත්‍රයටද, භාෂාවකටද, සෙනඟකටද ප්‍රකාශ කිරීමට සදාකාල ශුභාරංචිය ඇතිව, මහ හඬකින් කියමින් සිටියේය: දෙවියන්වහන්සේට භයවී, උන්වහන්සේට ගෞරවය දෙනු; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයක පැය පැමිණ ඇත; තවද ස්වර්ගයත්, පෘථිවියත්, මුහුදත්, ජල උල්පත්ත් මැවූ උන්වහන්සේට නමස්කාර කරනු.’

“මෙන්න දෙවැනියා: ‘තවත් දූතයෙකු අනුව පැමිණ කීවේය, බැබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත, එම මහත් නගරය; මක්නිසාද ඇයගේ වේශ්‍යාකමේ උදහසේ මුද්‍රිකාවේ ද්‍රාක්ෂාරසය සියලු ජාතීන්ට බීමට සැලැස්වූ නිසාය.’”

“තවද මෙන්න තුන්වන දූතයා: ‘තෙවන දූතයාද ඔවුන්ට පසුපසින් පැමිණ, මහත් හඬින් මෙසේ කීවේය: යමෙක් මෘගයාද එහි රූපයද නමස්කාර කර, තම නළලෙහි හෝ තම අතෙහි එහි ලකුණ ලබන්නේ නම්, ඔහුද දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ කෝප පාත්‍රය තුළ මිශ්‍රණයකින් තොරව වත්කර ඇති, උන්වහන්සේගේ ක්‍රෝධයේ ද්‍රාක්ෂාරසය පානය කරන්නේය; තවද ඔහු ශුද්ධ දූතයන් ඉදිරියෙහිද, බැටළු පැටවාණන් ඉදිරියෙහිද, ගිනි හා ගන්ධකයෙන් පීඩාවට පත් කරනු ලබන්නේය. ඔවුන්ගේ පීඩාවේ දුම සදාකාලයටම නැගෙන්නේය; මෘගයාද එහි රූපයද නමස්කාර කරනාවූද, එහි නාමයේ ලකුණ ලබන කවරෙක් හෝ වූද, ඔවුන්ට දිවා රාත්‍රී දෙකෙහිම විවේකයක් නොවන්නේය. මෙන්න ශුද්ධවන්තයන්ගේ ධෛර්යය: දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාද යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලද රක්ෂා කරන අය මෙහි සිටිති.’”

මෙම පණිවිඩ එක් එක්කයේ වචන භාවිතය කෙරෙහි එක බැල්මක් හෙළීමෙන්ම, “පසුව ආයේ” යන ග්‍රීක වචනය තුළ ඇති, “ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් අනුගමනය කළේය” යන අදහස අනාවරණය වනු ඇත. පළමුවැන්න සදාකාල ශුභාරංචිය රැගෙන එයි, සෑම සත්වයෙකුටම එය ප්‍රකාශ කිරීමට, සියල්ලන්ට දෙවියන්වහන්සේට භය වන්නටත් උන්වහන්සේට මහිමය දීමටත්, උන්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමටත් ආරාධනා කරමින්; මක්නිසාද උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයයේ පැය පැමිණ ඇත. මෙම පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන්, එවැනි ප්‍රතික්ෂේපයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇතිවන තත්ත්වයක් උත්පාදනය වන අතර, එය පසුව එන දෙවන දූතයාගේ වචනවල විස්තර කර ඇත. තවද පළමු පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසාත්, දෙවැනි දූතයා විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන එම ප්‍රතික්ෂේපයේ ප්‍රතිඵල නිසාත්, තවදුරටත් ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එවැනි තත්ත්වයක් උත්පාදනය වේ; එවැනි තත්ත්වයක් නිසා තෙවන දූතයා ඔවුන් අනුව පැමිණ, පළමු පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ද්විත්ව ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් උපන් භයංකර අකුසලතා එරෙහිව, සිය දැඩි අනතුරු ඇඟවීම උස් හඬින් ප්‍රකාශ කළ යුතු වේ.

“තෙවන දූතයාගේ හඬද කාර්යයද පළමු දූතයාගේ හඬ හා කාර්යය සමඟ එකමුතු වන බව ඔහුගේ අවසාන වචනවලින් පැහැදිලි වේ: ‘මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන්නෝද, යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල පවත්වන්නෝද සිටිති;’ මක්නිසාද සදාකාල ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කිරීමේ අරමුණ සෑමවිටම මෙයයි. මෙය දෙවියන්වහන්සේට භයවීමේද උන්වහන්සේට මහිමය දීමේද, ‘අහසද පොළොවද මුහුදද ජල උල්පත්ද සෑදූවන්වහන්සේට’ නමස්කාර කිරීමේද සාරාංශයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වීමත් යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ලත් යන මේ දෙය පමණක්ම, පළමු දූතයා ‘පැමිණ ඇත’ යයි ප්‍රකාශ කරන උන්වහන්සේගේ විනිශ්චය වේලාවේදී, යම් ප්‍රාණයකට ස්ථිරව සිටීමට හැකි කරනු ඇත.”

තුන්වන දූතයාගේ අවසාන වචනවලට වහාම පසුව, “තවද ස්වර්ගයෙන් හඬක් මට කියනු ඇසුණේය, ලියන්න, මෙතැන් පටන් ස්වාමීන් තුළ මරන්නාවූ මළවුන් ආශීර්වාදලද්දෝය”—මෙම කාලයෙන් ඉදිරියට යන්නීය. එළිදරව් 14:13. තවද එයට වහාම පසුව මේ වචන ඇත: “තවද මම බැලීමි; බලව, සුදු වලාකුළක් තිබුණේය; ඒ වලාකුළ මත මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාට සමාන කෙනෙක් හිඳිනු දුටුමි; ඔහුගේ හිස මත රන් කිරුළක්ද, ඔහුගේ අතෙහි තියුණු දෑකැත්තක්ද තිබුණේය. තවද තවත් දූතයෙක් දේවමාළිගාවෙන් පිටතට ආවේය; වලාකුළ මත හිඳින තැනැත්තාට මහ හඬින් කෑගසා, ඔබගේ දෑකැත්ත දමා කපාගන්න; මක්නිසාද ඔබට කපාගැනීමට කාලය පැමිණ තිබේ; භූමියේ අස්වැන්න පක්ව වී තිබේයැයි කීවේය. එවිට වලාකුළ මත හිඳින තැනැත්තා තම දෑකැත්ත භූමිය මත දැම්මේය; භූමියද කපාගනු ලැබුවේය.” එළිදරව් 14:14–16. තවද “අස්වැන්න නම් ලෝකයේ අවසානයය.” මතෙව් 13:39.

“නැවතත්: තුන්වන දූතයා විශේෂයෙන් සියලු මනුෂ්‍යයන්ට, ඒවා කුමක් වුවත්, මෘගයා සහ එහි රූපය නමස්කාර කිරීම ගැන අනතුරු අඟවයි; එළිදරව් 19:11–21 අනුව, ස්වාමීන් වහන්සේ ස්වර්ගයේ වලාකුළුවලින් පැමිණෙන කල මෘගයා සහ එහි රූපය ‘ජීවත්ව’ සිටින බවත්, ඔහුගේ පැමිණීමේ දීප්තියෙන් ඒ ‘දෙකම’ විනාශ කරනු ලබන බවත් අපට පෙනේ.

“මෙම කරුණු තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලවත්, ත්‍රිවිධ, මහත් හඬින් ප්‍රකාශ වන පණිවිඩයක් බව පෙන්වයි; එය ස්වාමින්වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමට තත්ක්ෂණයට පෙර, සියලු ජාතියකටත්, වංශයකටත්, භාෂාවකටත්, ජනතාවකටත් ඉදිරියට යන්නේය; තවද එය පෘථිවියේ අස්වැන්න පක්ව කරවමින්, ස්වාමින්වහන්සේ සඳහා සූදානම් කරන ලද ජනතාවක් සූදානම් කරන්නේය, යෝහන් බප්තිස්තගේ පණිවිඩය ස්වාමින්වහන්සේගේ පළමු පැමිණීම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළාක් මෙන්මය. එබැවින් එය ලෝකයට දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන, නිමාවූ, පණිවිඩය වේ.”

“දැන්, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය එය ස්වයංවශයෙන් කුමක්ද යන්න පිළිබඳ මෙලෙස අවබෝධයක් ඇතිව, අද දවසේ මහා ජාතීන්ට එම පණිවිඩයේ සම්බන්ධතාවය ‘තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ කාලය’ පිළිබඳ සැලකිල්ලකට ගැනීමෙන් වඩා හොඳින් වටහාගත හැක.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.