අපි දැන් ලිපි කිහිපයක් පුරා සලකා බැලූ Testimonies, volume five හි උපුටාදැක්වීමේදී; එසෙකියෙල්ට, යෙසායාට සහ යොහන්ට දෙන ලද දේවමාළිගාවේ දර්ශනය පිළිබඳව අපට දැනුම් දෙනු ලැබේ:
“මේ පාඩම් අපගේ ප්රයෝජනය පිණිසය. මනුෂ්යයන්ගේ ආත්මයන් පරීක්ෂාවට ලක්කරන කාලයක් අපගේ ඉදිරියෙහි ඉතා ආසන්නව ඇති බැවින්, අපගේ ඇදහිල්ල දෙවියන් මත ස්ථිරව තැබිය යුතුය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ ඔලීව කඳුමත සිට, තම දෙවන පැමිණීමට පෙර සිදුවීමට තිබූ භයානක විනිශ්චයන් නැවත කියා දුන්සේක: ‘ඔබ යුද්ධද යුද්ධවල කතාද අසන්නහුය.’ ‘ජාතිය ජාතියට විරුද්ධවද රාජ්යය රාජ්යයට විරුද්ධවද නැගී සිටිනු ඇත; තවද විවිධ ස්ථානවල සාගතද වසංගතද භූමිකම්පාද ඇතිවනු ඇත. මේ සියල්ල වේදනාවන්ගේ ආරම්භය පමණි.’ මෙම අනාවැකි යෙරුසලම විනාශ වූ කල අර්ධ වශයෙන් ඉටු වී තිබුණද, ඒවාට අන්තිම දිනයන් සම්බන්ධයෙන් වඩාත් සෘජු අදාළත්වයක් ඇත.”
ආව් මසයේ නවවැනි දින
හෙබ්රෙව් භාෂාවේ “අව් මාසයේ නවවැනි දින” යන්න අර්ථ වන තිෂා බ්’ආව් යනු, ක්රි.පූ. 586 දී බැබිලෝනීයයන් විසින් පළමු දේවමාළිගාව විනාශ කළ සිදුවීමත්, ක්රි.ව. 70 වර්ෂයේදී ටයිටස් විසින් දෙවන දේවමාළිගාව විනාශ කළ සිදුවීමත් සිහිපත් කරනු ලබන යුදෙව් දිනයයි. මෙම විනාශ දෙකම එකම දිනදර්ශන දිනකදී—හෙබ්රෙව් අව් මාසයේ 9වැනි දිනේදී (සාමාන්යයෙන් ග්රෙගොරියානු දිනදර්ශනය අනුව ජූලි හෝ අගෝස්තු මාසවලට වැටෙන)—සිදුවිය. සහෝදරිය වයිට්, යෙරුසලම විනාශ වීම අන්තිම දවස්වල “මනුෂ්යයන්ගේ ආත්මයන් පරීක්ෂා කරන කාලය” සමඟ සම්පාත කරද්දී, ඇය ඉතා ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට දෘෂ්ටාන්ත වන විනාශ දෙකක් හඳුනා දක්වමින් සිටින්නීය.
දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ දහසයවන පදය එම ඉරිදා නීතිය නිරූපණය කරන අතර, එය හතළිස්එකවන පදය සමඟ සමාන්තර වේ. එසකියෙල්හි, යෙරුසලමේ විනාශය ඉරිදා නීතියේදී ඥානවන්ත සහ මෝඩ කන්යාවන්ගේ වෙන්කිරීම නිදර්ශනය කිරීමට යොදාගෙන ඇත. එසකියෙල් බැබිලෝනියේ බන්ධකයෙකු ව සිටියදී, අටවන පරිච්ඡේදයේ සිට එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා එම නිශ්චිත වෙන්කිරීම දැක බැලීම සඳහා ඔහු ආශ්චර්යමත් ලෙස යෙරුසලමට ගෙනයනු ලැබීය.
සයවෙනි අවුරුද්දේ, සයවෙනි මාසයේ, මාසයේ පස්වෙනි දා එසේ සිදු විය: මම මාගේ ගෙදර හිඳ සිටියෙමි, යූදාහි වැඩිහිටියෝ මා ඉදිරියේ හිඳ සිටියෝය; එවිට ස්වාමිවූ දෙවිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය එහි මා පිටට පැමිණියේය. එවිට මම බැලුවෙමි; බලන්න, ගින්නක පෙනුමට සමාන වූ ආකාරයක් තිබුණේය. ඔහුගේ ඉණෙන් පහළට ගින්නක පෙනුමක් තිබුණේය; ඔහුගේ ඉණෙන් ඉහළට දීප්තියක පෙනුමක්, අම්බරයේ වර්ණය මෙන් වූ පෙනුමක් තිබුණේය. එවිට ඔහු අතක ආකාරය ඉදිරිපත් කර, මාගේ හිසකෙස්වල කුඩයක් අල්ලාගත්තේය; ආත්මය මාව පොළොව සහ අහස අතරට ඔසවා, දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශනවලින් යෙරුසලමට, උතුර දෙසට බලා සිටින ඇතුල් ද්වාරයේ දොරකඩට, ඊර්ෂ්යාව උද්දීපනය කරන ඊර්ෂ්යා රූපයේ ආසනය තිබූ ස්ථානයට ගෙන ගියේය. එසකියෙල් 8:1–3.
අටවන පරිච්ඡේදය සිට එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා ඇති එම පරිච්ඡේද හතර වෙන් කිරීම පිළිබඳ විස්තරයකි; එසකියෙල් 9 පිළිබඳ අදහස් දක්වමින් සහෝදරි වයිට්, එය එළිදරව් පොතේ 7වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් එම මුද්රා තැබීමම බව හඳුනා දක්වනවා පමණක් නොව, අවසාන දවස්වල යෙරුසලම ලාඔදිසියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව නියෝජනය කරන බවද හඳුනා දක්වයි.
තමන්ගේම ආත්මික පසුබැසීම පිළිබඳව ශෝක නොවනද, අන්යයන්ගේ පාපයන් පිළිබඳවද දුක් නොවන්නාවූ පන්තිය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව නොලැබී ඉතිරි කරනු ලැබේ. ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ දූතයන්ට, අතින් ඝාතන ආයුධ දරන මිනිසුන්ට, මෙසේ ආඥා කරයි: “ඔහුගේ පසුපසින් නගරය පුරා ගොස් පහර දෙන්න; ඔබේ ඇස අනුකම්පා නොකරත්වා, ඔබට දයාවද නොවාවා: මහල්ලන්ද තරුණන්ද, කන්යාවන්ද කුඩා දරුවන්ද ස්ත්රීන්ද, සම්පූර්ණයෙන් මරා දමන්න: එහෙත් ලකුණ ඇති කිසිවෙකු වෙත සමීප නොවන්න; මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් පටන් ගන්න. එවිට ඔවුහු ගෘහය ඉදිරියේ සිටි පුරාණ මිනිසුන්ගෙන් පටන් ගත්හ.”
“මෙහිදී අපි දකිමු: දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පහර මුලින්ම වැඳී ගියේ සභාවට—ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයටය. දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් ආලෝකය දී තිබූද, ජනතාවගේ ආත්මික ප්රයෝජනවල රැකවලුන් ලෙස සිටි පුරාණ මනුෂ්යයෝද, තමාට භාර දුන් විශ්වාසය ද්රෝහ කළෝය. පෙර දිනවල මෙන් අද්භූත ක්රියාද, දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශිත දර්ශනද අපට බලාපොරොත්තු විය යුතු නැතැයි ඔවුහු ස්ථිර කළෝය. කාලය වෙනස් වී ඇත. මේ වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි; එබැවින් ඔවුහු කියති: ස්වාමීන්වහන්සේ යහපතක්ද නොකරන සේක, නපුරක්ද නොකරන සේක. තම ජනතාව විනිශ්චයෙන් സന്ദර්ශනය කිරීමට උන්වහන්සේ අතිශයින් කරුණාවන්තය. මෙසේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අපරාධද යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පව්ද පෙන්වනු පිණිස තවත් කිසිදා හොරණෑවක් මෙන් ස්වකීය හඬ නැඟිටුවන්නේ නැති මනුෂ්යයන්ගෙන් ‘සාමය සහ ආරක්ෂාව’ යන හඬ නැඟෙයි. භෝංකාර නොකරන මේ නිහඬ බල්ලෝ, අපහාසයට ලක් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ සාධාරණ පළිගැනීම අත්විඳින අය වෙති. පුරුෂයෝද, යුවතියෝද, කුඩා දරුවෝද සියල්ලෝම එක්කෙරෙහි නාශ වෙති.”
“විශ්වාසවන්තයන් සුසුම්ලමින්ත් හඬමින්ත් සිටියේ යම් අපවිත්ර ක්රියා නිසාද, ඒවා සීමිත මනුෂ්ය දෘෂ්ටියට හඳුනාගත හැකි වූ සියල්ලමය; එහෙත් ඒවාට වඩා බොහෝ දුරට දරුණු වූ, ශුද්ධත් ශුභවත් වූ දෙවියන්ගේ ඊර්ෂ්යාව උද්දීපනය කළ පාප නම් ප්රකාශ නොවූ ඒවාය. හදවත් සොයා බලන මහත් පරීක්ෂකයා අධර්මි ක්රියාකරන්නන් විසින් රහසේ කරනු ලබන සෑම පාපයක්ම දන්නා සේක. මේ මනුෂ්යයෝ තමන්ගේ වංචාවන් තුළ ආරක්ෂිත බවක් දැනෙන්නට පැමිණෙති; උන්වහන්සේගේ දිගු ඉවසීම නිසා, ‘ස්වාමීන් වහන්සේ දකින්නේ නැත’ යයි කියා, උන්වහන්සේ පොළොව අත්හැර දමා ඇති සේ හැසිරෙති. එහෙත් උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ කපටිකම අනාවරණය කරන සේක; ඔවුන් ඉතා සැලකිල්ලෙන් සඟවා තැබීමට උත්සාහ කළ ඒ පාප අන්යයන්ගේ ඉදිරියෙහි විවෘත කරන සේක.”
“තනතුරේ උසස්භාවය, ගෞරවය, හෝ ලෝකීය ප්රඥාවෙහි උසස්කම කිසිවක්ම, ශුද්ධ පදවියේ කිසිම ස්ථානයක්ම, මිනිසුන් තමන්ගේම වංචනීය හෘදයන්ට භාර කර තැබූ විට, ඔවුන් ප්රතිපත්තිය බිලි දීමෙන් ආරක්ෂා නොකරනු ඇත. වටිනා හා ධර්මිෂ්ඨයෝ ලෙස සැලකී සිටි අය, ධර්මභ්රෂ්ටත්වයේ ප්රධාන නායකයන් බවටත්, නොසැලකිල්ලෙහි හා දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාදානයන් අපහරණය කිරීමෙහි ආදර්ශයන් බවටත් පෙනී යති. ඔවුන්ගේ දුෂ්ට ගමන ඔහු තවදුරටත් ඉවසන්නේ නැත; තමන්ගේ උදහසින් ඔහු ඔවුන් සමඟ දයා විරහිතව ක්රියා කරයි.”
“මහත් ආලෝකයෙන් ආශීර්වාද ලැබූවන්ගෙන්ද, අනෙකුත් අයට සේවකකාර්යය කරමින් වචනයේ බලය අත්විඳ තිබූවන්ගෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සන්නිධිය ඉවත් කරගන්නේ අකමැත්තෙනි. ඔව්හු එක් කලෙක උන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයෝ වූහ; උන්වහන්සේගේ සන්නිධිය හා මඟපෙන්වීමෙන් අනුග්රහ ලැබූවෝ වූහ. එහෙත් ඔව්හු උන්වහන්සේගෙන් ඉවත්ව ගොස්, අනෙකුත් අයද වැරැද්දට යොමු කළ බැවින්, ඒ නිසා දෙවියන්වහන්සේගේ අප්රසාදයට යටත් කරනු ලැබෙති.” Testimonies, volume 5, 211, 212.
යෙසාකියෙල් පොත සම්පූර්ණයෙන්ම යෙරුසලමේ විනාශය යන සන්දර්භය තුළ පිහිටුවා ඇත. යෙසාකියෙල්ගේ සාක්ෂියේදී අවුරුද්දක් හා අර්ධයක් පුරා පැවති නෙබුකද්නෙශර්ගේ වටලෑම විශේෂයෙන් සලකුණු කරනු ලබයි; එහෙත් මත්තෙව් විසිහතරේ යේසුස්වහන්සේගේ අනතුරු ඇඟවීමේ “වඩාත් සෘජු අදාළකම” ඇත්තේ අන්තිම දවස්වලය. යෙසාකියෙල් පොතෙහි එම සත්යරේඛාව සොයාගත හැක්කේ විසිහතරවන පරිච්ඡේදයෙහිය.
ක්රි.පූ. 588 ජනවාරි 15
නැවතත් නවවෙනි අවුරුද්දේ, දහවෙනි මාසයේ, මාසයේ දහවෙනි දිනදී, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රයාණෙනි, මේ දවසේ නාමය, එනම් මේම දවසම, ඔබට ලියා තබන්න; බබිලෝනියේ රජ මේම දවසේම යෙරුසලමට විරුද්ධව නැගී සිටියේය. එසකියෙල් 24:1, 2.
මෙම දිනට, වෙනත් බයිබලීය සාක්ෂි මතද ස්ථාපිත වන පරිදි, මාස දහඅටක වටලෑමක් ආරම්භ විය. එදින එසෙකියෙල් වෙත පැමිණි සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය, උතුරන භාජනයකින්ද ඉන් අනතුරුව ඇතිවන මහත් ගින්නකින්ද නිරූපිත ලේගැලූ නගරයේ උපමාවෙන් සමන්විත විය. එම උපමාව පැහැදිලිවම යෙරුසලම මත ඇති විනිශ්චය නිරූපණය කරයි; එමෙන්ම, එම වටලෑම අවසානයේ ශුද්ධස්ථානය විනාශ කරනු ඇති බවට සංකේතයක් වශයෙන්, එසෙකියෙල්ගේ භාර්යාව හදිසි පහරකින් මරණයට පත් වී භූමදානය කරනු ලැබීමද එම අධ්යායයේම ඉන් අනතුරුව සඳහන් වේ.
තවද ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ කියනුයේ, “මනුෂ්ය පුත්රයාණෙනි, බලව, එක පහරකින්ම නුඹේ ඇස්වල ප්රියතම වස්තුව මම නුඹෙන් ඉවත් කරමි; එහෙත් නුඹ ශෝක නොකරන්නෙහිය, නොහඬන්නෙහිය, නුඹේ කඳුළුද වැගිරෙන්නේ නැත. හඬා වැලපීමෙන් වැළකී සිටින්න; මළවුන් උදෙසා ශෝකයක් නොකරන්න; නුඹේ හිස්වැසුම හිසෙහි බැඳගන්න, නුඹේ පාදවල සපත්තු පැළඳගන්න, නුඹේ තොල් ආවරණය නොකරන්න, මනුෂ්යයන්ගේ රොටි නොකන්න.” එබැවින් මම ප්රාතඃකාලයේදී ජනතාවට කතා කළෙමි; සන්ධ්යා සමයේදී මාගේ භාර්යාව මළාය; ප්රාතඃකාලයේදී මට අණ කරන ලද පරිදි මම කළෙමි. එසකියෙල් 24:15–18.
එවිට එසකියෙල් වටා සිටි ජනතාව, ඔහුගේ උපමාවේ අර්ථයත් ඔහුගේ භාර්යාවගේ මරණයත් පිළිබඳව විමසූහ.
එවිට ජනතාව මට කීවේ, “ඔබ මෙසේ කරන මේ දේවල් අපට කුමක් අදහස් කරන්නේදැයි ඔබ අපට නොකියන්නෙහිද?” යන්නය. එවිට මම ඔවුන්ට පිළිතුරු දෙමින් කීවෙමි, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ, මෙසේ කීවේය: ඉශ්රායෙල් ගෘහයට කතා කොට කියන්න, ස්වාමීන්වහන්සේ වූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: බලව, මම ඔබගේ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්ර කරන්නෙමි, එය ඔබගේ ශක්තියේ උතුම්භාවයද, ඔබගේ ඇස්වල ආශාවද, ඔබගේ ආත්මය දයා කරන දේද වෙයි; තවද ඔබ අත්හැර ගිය ඔබගේ පුත්රයෝ සහ ඔබගේ දූවරු කඩුවෙන් වැටී යන්නෝය.” එසකියෙල් 24:19–21.
මෙම ඡේදය තුළ එසකියෙල්ගේ භාර්යාවත් ශුද්ධස්ථානයත් දෙකම “ඔබගේ ඇස්වල ආශාව” ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. බයිබල් ඉතිහාසවේදීන් හඳුනාගන්නේ වටලෑම මාස දහඅටක් පවත්නා ලද බවය; එහෙත් ක්රි.ව. 66 වර්ෂයේ සිට ක්රි.ව. 70 වර්ෂය දක්වා සෙස්තියුස්ගේ සහ ටයිටස්ගේ වටලෑම් වසර හතරක් පවත්නා ලද බවය. සෙස්තියුස්ගේ ප්රථම වටලෑමෙන් විනාශය දක්වා වූ කාලය නිවැරදිව ගණන් කළහොත් එය වසර තුනහමාරකි; නමුත් බයිබලයේ බහුලව භාවිත වන “සමාවේශක ගණනය” යෙදූ විට එය වසර හතරකි. ගණන් කිරීම් දෙකම වලංගු බව දැනගැනීමෙන්, සෙස්තියුස්ගෙන් ටයිටස් දක්වා වසර තුනහමාරක් ද, එසේම වසර හතරක් ද, දෙකම දැකීමට අපට හැකි වේ.
යෙරුසලමේ විනාශ දෙක තුළ අපට ඉරිදා නීතිය පිළිබඳ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙක් ඇත; එම ඉතිහාස දෙකේ විස්තර සියල්ල ම ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට අදාළ කර යෙදිය යුතුය—එහිදී ලාඔදිකියා ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුඛයෙන් වමනය කරනු ලැබේ. නෙබුකද්නෙසරගේ වටලෑමේ ආරම්භය එසෙකියෙල්ගේ භාර්යාවගේ මරණයෙන් සලකුණු කරනු ලැබේ. ඇයගේ මරණයේදී, එසෙකියෙල්ට ප්රකාශයෙන් ශෝක නොවන ලෙස අණ කරනු ලැබීය; මක්නිසාද ඔහු යුදෙව්වන් වහල්කමට ගෙනයනු ලැබීමේ ලකුණ වූ බැවිනි.
ක්රිස්තු වර්ෂ 66 සිට 70 දක්වා වන අවුරුදු හතරක කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය, යෙරුසලමේ සිටි ක්රිස්තියානීන් පලා යා යුතු බවට වූ ලකුණ වූ විනාශකාරී පිළිකුලෙහි ලකුණෙන් සලකුණු කරනු ලැබේ.
එබැවින් දානියෙල් දිවැසිවරයා විසින් කියනු ලැබූ විනාශකාරී අපවිත්රකම ශුද්ධ ස්ථානයෙහි සිටිනු ඔබ දකින කල, (කියවන්නා තේරුම්ගනිත්වා:) එවිට යූදයාවේ සිටිනෝ කඳුකරයට පලා යත්වා. මතෙව් 24:15,16.
එකිනෙකට පැහැදිලිව ගැළපෙන වටලෑම් දෙකක් ඇත; එම වටලෑම් දෙකෙහිම වටලෑම ආරම්භයේදී “ලකුණක්” අන්තර්ගත වේ. තම බිරිඳගේ මරණයෙන් අදහස් වූ දෙයද, ඒ සම්බන්ධයෙන් තමන්ගෙන් ශෝක ප්රකාශ නොවීමද යනු කුමක්දැයි එසකියෙල් පැහැදිලි කළ විට, ඔහු එය පැහැදිලි කර අනಂತರ මෙසේ ලියා තැබීය:
ඒ අනුව එසකියෙල් ඔබට ලකුණක් වේ; ඔහු කළ සියල්ලට අනුව ඔබ ද කරන්නහුය; මෙය පැමිණි කල, මම ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නහුය. එසකියෙල් 24:24.
එසකියෙල්ගේ භාර්යාවගේ මරණයේ ලකුණ, ඉක්මනින් පැමිණීමට යෙදී තිබූ යෙරුසලමේද දේවමාළිගාවේද විනාශයත්, එයට අනුව පැමිණි බබිලෝනියේ වහල්කමත් හඳුනා දෙන ලකුණක් විය. දානියෙල් විසින් ප්රකාශ කළ විනාශක අපවිත්රත්වයේ ලකුණ, එම විනාශයෙන් පලා යාම සඳහා වූ අනතුරු ඇඟවීමක් වූ නමුත්, වටලෑම් දෙකම ආරම්භයේදී ලකුණක් ඇත.
ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට පෙර අනාවැකිමය වටලෑමක් ඇතිවනු ඇත; එසකිල්ගේ භාර්යාවගේ මරණය ලාඕදිකියානු සත්වැනි දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව සම්පූර්ණයෙන්ම පසුකර දමා ඇති බවට වූ සංකේතයයි; එසේ වුවද, එසකිල් යනු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනාගේ සංකේතය වන අතර, වටලෑමේ ආරම්භයේදී ඔසවා තබනු ලබන ධජයේ සංකේතයද වේ. බබිලෝනියේ වටලෑම ආරම්භයේදී එසකිල් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනාගේ ධජය වන අතර, ආරම්භයේදී ඇති විනාශකාරී පිළිකුලේ ලකුණ රෝමයේ “ලකුණ”ය. එක් ලකුණක් අභ්යන්තර අනතුරු ඇඟවීමක් ගැන කථා කරන අතර, අනෙක බාහිර අනතුරු ඇඟවීමක් ගැන කථා කරයි. ක්රි.ව. 66 වර්ෂයේදී ක්රිස්තියානීන්ට නියතවම අනතුරු ඇඟවීමක් තිබුණි, නමුත් අනතුරු ඇඟවීමේ ලකුණ රෝමය විය. බබිලෝනියේ විනාශයේ ලකුණ වූයේ එසකිල්ගේ භාර්යාවය. රෝමය යනු මෘගයාගේ ලකුණ ලබන පන්තිය වන අතර, එසකිල් දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ලබන අයගේ ලකුණය.
අවසන් කාල දෙකක්
පළමු වටලෑම මාස දහඅටක් පැවති අතර, දෙවන වටලෑම අවුරුදු හතරක් පැවතිණි. වටලෑම් දෙකම අන්තිම දිනවල තමන්ගේ “වඩාත් සෘජු” සම්පූර්ණත්වය ලබන අතර, වටලෑම් දෙකම එළිදරව් 9:15හි සඳහන් අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් සහ දින පහළොවක අනාවැකිය සමඟ සෘජුවම සම්බන්ධ වී ඇත.
එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ දහවන වචනයෙහි සඳහන් මාස පහේ ආරම්භය, වසර තිස් අටක කාලපරිච්ඡේදයක් සලකුණු කරන ඉතිහාසයක් ඇතුළත් වූයේය; එය වසර හතරක වටලෑමකින් අවසානයට පැමිණි අතර, එය තිස් අට යන සංඛ්යාව සමඟ සම්බන්ධ වූවකි, එමෙන්ම ඉස්ලාමයේ උදයවීම හඳුන්වා දුන්නේය. එම වසර හතරක වටලෑමට, (මාස පහ) වසර එකසිය පනහ අවසන් වී වසර තුන්සිය අනූ එක සහ දින පහළොව ආරම්භ වූ විට ආරම්භ වූ ඉතිහාසයේ සමාන ප්රතිරූපය හමුවේ. එය 1449 ජූලි 27 දින ආරම්භ වූ අතර, වසර හතරකට පසු, ඉස්ලාමය කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයට එරෙහිව දින පනස් පහක වටලෑමක් ගෙන ආයේය; එය 1453 මැයි 29 දිනින් අවසන් විය.
1449 ජූලි 27 දින ආරම්භ වූ කාල අනාවැකිය 1844 අගෝස්තු 11 දින සම්පූර්ණ වූ විට, 1840 සිට 1844 දක්වා වූ පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ චලනයෙහි අවුරුදු හතර, 1333 සිට 1337 දක්වා වූ අවුරුදු හතරක වටලෑම සමඟද, 1449 සිට 1453 දක්වා වූ අවුරුදු හතරක කාලය සමඟද, සමාන්තර විය. එකම අනාවැකි රේඛාවක සෘජුවම අයත් වන එම සාක්ෂි තුන, 1840 සිට 1844 දක්වා වූ පළමු හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ චලනය තෙවන දේවදූතයාගේ චලනයේ ඉතිහාසයේ නැවත සිදුවන අවස්ථාවේ සංකේතාත්මක අවුරුදු හතරක කාලයක් නියෝජනය කරයි. එම සාක්ෂි තුන, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේ අවුරුදු හතරක වටලෑමකට ආදර්ශවත් වේ. එම අවුරුදු හතරක කාලය 66 සහ 70 යන වර්ෂවල යෙරුසලමේ වටලෑම් මගින්ද දර්ශනය කෙරේ.
ක්රි.ව. 66 දී Cestius විසින් ආරම්භ කරන ලද වසර හතරක වටලෑමේ ආරම්භයත්, පසුව ක්රි.ව. 70 දී Titus විසින් එය අවසන් කිරීමත්, එම වසර හතරක කාල පරාසයට අල්ෆා සංකේතයක් හා ඔමෙගා සංකේතයක් උත්පාදනය කරයි. එම කාල පරාසයම වසර තුනහමාරක් ලෙසද නිරූපණය කරනු ලැබේ; එය තම පැත්තෙන්ම පාප්වහන්සේගේ රෝමය ශුද්ධස්ථානය පාගා දැමූ අනාවැකිමය වසර තුනහමාර සමඟ සංගත වේ.
එහෙත් මන්දිරයට පිටත ඇති අංගණය ඉවත තබා, එය මැන නොගන්න; මක්නිසාද එය අන്യජාතින්ට දී තිබේ. ඔවුන් ශුද්ධ නුවර මාස හතළිස් දෙකක් පාද යටට තල්ලු කරමින් පාගා දමනු ඇත. තවද මම මාගේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට බලය දෙන්නෙමි; ඔවුහු ගෝණිඇඳුම් ඇඳගෙන දවස් එක්දහස් දෙසිය හැටක් අනාවැකි කියනු ඇත. එළිදරව් 11: 2, 3.
ඔවුන් කඩුවේ ධාරාවෙන් වැටී යනු ඇත; සියලු ජාතීන් අතරට වහල්කරුවන් ලෙස ගෙන යනු ලබනු ඇත. අන్యජාතීන්ගේ කාලය සම්පූර්ණ වන තුරු යෙරුසලම අන്യජාතීන් විසින් පාගා දමනු ලබනු ඇත. ලූක් 21:24.
සෙස්ටියුස්ගේ ඇල්ෆා සංකේතයෙන් තීතස්ගේ ඔමේගා සංකේතය දක්වා නිරූපිත කාල පරිච්ඡේදයට සම්බන්ධයෙන් මම “සම්මిళිත” ගණනයද “බහිරංග” ගණනයද යන දෙකම භාවිත කරමින් සිටින බව සටහන් කිරීම අත්යවශ්යය. මෙයින් එක් ඉතිහාසයක් තුළ කාලයේ යෙදුම් දෙකක් නිරූපිත වී ඇති බව හඳුනාගත හැක. යේසුස් වහන්සේ කයිසාරියා-පිලිප්පි (පානියම්) වෙත පැමිණීමත්, උන් වහන්සේගේ රූපාන්තරණ කන්ද වෙත ගමනත් අතර කාලය අප විසින් (බොහෝ ලිපි කිහිපයකට පෙර) සැලකිල්ලට ගත් විට, මේ බයිබලීය මූලධර්මය පිළිබඳව අපි දැනටමත් සාකච්ඡා කළෙමු. බයිබලීය කතුවරුන් දෙදෙනෙක් දින හයක් ලෙසත්, එක් කතුවරයෙක් දින අටක් ලෙසත් එය ලේඛනගත කරති.
දින හයක් ගත වූ පසු, යේසුස් පේතුරු, යාකොබ්, සහ ඔහුගේ සහෝදරයා වූ යොහන් කැඳවාගෙන, ඔවුන්ව වෙනම උස් කන්දකට ගෙන ගියේය. මතෙව් 17:1.
දින හයක් ගතවූ පසු, යේසුස් පේතුරුත්, යාකොබුත්, යොහන්වත් තමන් සමඟ ගෙන, ඔවුන් පමණක් වෙන්ව සිටින ලෙස උස කන්දකට ඔවුන් නඟවාගෙන ගියේය; එහිදී ඔවුන් ඉදිරියෙහි උන්වහන්සේගේ රූපය වෙනස් කරනු ලැබීය. මාර්ක් 9:2.
මෙම වචන පැවසූ පසු දින අටක් පමණ ගතවූ කල, ඔහු පේතුරු, යොහන්, සහ යාකොබ් තමා සමඟගෙන යාච්ඤා කිරීමට කන්දකට නැඟී ගියේය. ලූක් 9:28.
යෙරුසලමේ විනාශය අවසාන දිනවලට වඩාත් “සෘජු” ලෙස අදාළ වන අතර, එම විනාශය බැබිලෝනිය හා රෝමය විසින් නියෝජිත කරනු ලබන සාක්ෂි දෙදෙනෙකි. මෙම සාක්ෂි දෙදෙනා එකිනෙකා සමග අනුකූල වන නමුත් සත්යය වඩාත් ප්රබල කිරීමට වෙනස් හා අත්යවශ්ය අනාවැකිමය ලක්ෂණ සපයති. රෝමය විසින් කළ වටලෑම (66 සිට 70 දක්වා) අවුරුදු හතරක් වූ අතර, එය අවුරුදු තුනහමාරක් ද නියෝජනය කරයි. මෙම අවුරුදු තුනහමාර ශුද්ධස්ථානය හා සෙනඟ පගානිවාදය සහ පාප්වාදය යන දෙකම මගින් පාගා දැමීම සමඟ සම්බන්ධ වේ. පාප්වාදය විසින් කළ එම පාගා දැමීම සංකේතාත්මක අවුරුදු තුනහමාරක් පුරා පැවති අතර, එය රෝමය විසින් කළ වටලෑමේ සැබෑ අවුරුදු තුනහමාරකින් පූර්වරූපගත කරන ලද්දකි.
එම වසර හතරක වටලෑම, ඉස්ලාමය උසස් කරනු ලැබීමත්, ඉන් අනතුරුව පළමු, දෙවන, සහ පසුව තුන්වන දූතයන්ගේ චලනය උසස් කරනු ලැබීමත් හඳුනා දක්වන പ്രവചന රේඛාව සමඟ සම්බන්ධ වන වසර හතරක කාලපරාසයන් සමඟද බැඳී ඇත. Cestius සිට Titus දක්වා කාලය, පාප්වාදී රෝමයේ රෝදය සමඟද, ඉස්ලාමයේ රෝදය සමඟද අන්තර්ඡේදනය වේ. රෝමයේ රෝදය සහ Cestius හා Titusගේ අවුරුදු තුනහමාර, පාප්වාදී රෝමයේ සංකේතාත්මක අවුරුදු තුනහමාර සමඟ අන්තර්ඡේදනය වන අතර, එමගින් අනාර්ය රෝමය හා පාප්වාදී රෝමය යන අස්තිත්ව දෙක හඳුනා දක්වයි. ඉස්ලාමයේ රෝදයද, වසර හතරක් ලෙස තේරුම් ගනු ලබන එම ඉතිහාසය මගින්ම සම්බන්ධ වී ඇත; නමුත් එම ඉතිහාසය තුළ රෝමයේ රෝදය සම්බන්ධයෙන් වූවාක් මෙන්, ඉස්ලාමයද ඉස්ලාමයේ රෝදයට යටත් වූ දෙවන බලයක් සමඟ සම්බන්ධ කරනු ලැබේ—එනම්, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයයි. අවුරුදු තුනහමාරක කාලපරාසය, රෝමය එහි අදියර දෙකේදීම නියෝජනය කරයි; වසර හතරක කාලපරාසය ඉස්ලාමය හා ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය නියෝජනය කරයි. අනාර්ය රෝමය සහ පාප්වාදී රෝමය പ്രവചനමය වශයෙන් වෙන් කළ නොහැකි අතර, එසේම ඉස්ලාමය සහ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයද වෙන් කළ නොහැක.
මෙය භාවිතමය වශයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ, අපි බාබෙල් නගරයේ වටලෑම සලකා බලන විට, මාස දහඅටක වටලෑමේ උපමාදෘශ්යයේ කාලය පිළිබඳ අවබෝධ දෙකක් දැකිය යුතු බවයි. රෝමය ගෙන ආ වටලෑම තුළ කාලයේ නියෝජන දෙකක් තිබීම, භාවිතමය වශයෙන් නෙබුකද්නෙශර් ගෙන ආ වටලෑම තුළ ද කාලයේ නියෝජන දෙකක් ඉල්ලා සිටී. නෙබුකද්නෙශර්ගේ මාස දහඅටක වටලෑම ද අවුරුදු එකහමාරක සංකේතයක් ලෙස තේරුම්ගත හැක. මාස දහඅටක් යනු අවුරුදු එකහමාරකි; අවුරුදු එකහමාර 1.5 අවුරුදු ලෙස ද ප්රකාශ කළ හැක. නෙබුකද්නෙශර්ගේ වටලෑම මාස දහඅටක් ද, එක දශම පහ (1.5) අවුරුදු ද විය.
මාස දහඅට යෙරුසලම පාගා දමනු ලැබීමට නියමිතව තිබූ බලය සම්බන්ධව කතා කරයි; අවුරුදු 1.5 ඉස්ලාමය සම්බන්ධව කතා කරයි. මාස දහඅට හඳුනා දෙන ගණන් කිරීමේ പ്രവාචනාත්මක රෝදය බබිලෝනය හඳුනා දෙන අතර, අනෙක් പ്രവාචනාත්මක ගණන් කිරීමේ රෝදය ඉස්ලාමය හඳුනා දෙයි. ඉස්ලාමය සමඟ අවුරුදු 1.5 යෙදවීම අප කෙසේ නිගමනය කරන්නේද යන්න පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමක් තවමත් අප විසින් ඉදිරිපත් කර නැත; එහෙත්, රෝමය විසින් ගෙන ආ විනාශය තුළ කාලය ගණන් කරන මේ දෙක, රෝමයේ പ്രവාචනාත්මක රෝදය සමඟ සම්බන්ධ වූ එකක් (ජාතිවාදීද, පාප්මයද යන දෙකම), සහ අනෙක් ගණන් කිරීම ඉස්ලාමයේ പ്രവාචනාත්මක රෝදය සමඟ සම්බන්ධ වූ එකක් බව සටහන් කළ යුතුය. මෙම ලක්ෂණ යෙරුසලමේ ඇල්ෆා සහ ඔමේගා විනාශ දෙකෙහිම දක්නට ලැබේ.
සෙස්ටියස් හා ටයිටස් සමඟ සම්බන්ධ යෙරුසලමේ සිව් අවුරුදු වටලෑම, වසර තිස්අටක කාලපරිච්ඡේදයකින් ආරම්භ වී ඉස්ලාමය උසස් කර තැබීම සංකේතවත් කළ සිව් අවුරුදු වටලෑමකින් අවසන් වූ එක් අනාවැකිමය රේඛාවක අවසානය නියෝජනය කරයි; එම එකම රේඛාව තුළ ඇති අවසාන සිව් අවුරුදු කාලපරිච්ඡේදය, එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ කොඩිය උසස් කර තැබීම නියෝජනය කරයි.
අපි මීළඟ ලිපියේදී මේ කරුණු තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.