පද හතළිස්වෙනිটির සැඟවුණු ඉතිහාසය - අංක විසි හතර

“මේ පාඩම් අපගේ ප්‍රයෝජනය පිණිසය. මනුෂ්‍යයන්ගේ ආත්මයන් පරීක්ෂාවට ලක්කරන කාලයක් අපගේ ඉදිරියෙහි ඉතා ආසන්නව ඇති බැවින්, අපගේ ඇදහිල්ල දෙවියන් මත ස්ථිරව තැබිය යුතුය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ඔලීව කඳුමත සිට, තම දෙවන පැමිණීමට පෙර සිදුවීමට තිබූ භයානක විනිශ්චයන් නැවත කියා දුන්සේක: ‘ඔබ යුද්ධද යුද්ධවල කතාද අසන්නහුය.’ ‘ජාතිය ජාතියට විරුද්ධවද රාජ්‍යය රාජ්‍යයට විරුද්ධවද නැගී සිටිනු ඇත; තවද විවිධ ස්ථානවල සාගතද වසංගතද භූමිකම්පාද ඇතිවනු ඇත. මේ සියල්ල වේදනාවන්ගේ ආරම්භය පමණි.’ මෙම අනාවැකි යෙරුසලම විනාශ වූ කල අර්ධ වශයෙන් ඉටු වී තිබුණද, ඒවාට අන්තිම දිනයන් සම්බන්ධයෙන් වඩාත් සෘජු අදාළත්වයක් ඇත.”

සයවෙනි අවුරුද්දේ, සයවෙනි මාසයේ, මාසයේ පස්වෙනි දා එසේ සිදු විය: මම මාගේ ගෙදර හිඳ සිටියෙමි, යූදාහි වැඩිහිටියෝ මා ඉදිරියේ හිඳ සිටියෝය; එවිට ස්වාමිවූ දෙවිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය එහි මා පිටට පැමිණියේය. එවිට මම බැලුවෙමි; බලන්න, ගින්නක පෙනුමට සමාන වූ ආකාරයක් තිබුණේය. ඔහුගේ ඉණෙන් පහළට ගින්නක පෙනුමක් තිබුණේය; ඔහුගේ ඉණෙන් ඉහළට දීප්තියක පෙනුමක්, අම්බරයේ වර්ණය මෙන් වූ පෙනුමක් තිබුණේය. එවිට ඔහු අතක ආකාරය ඉදිරිපත් කර, මාගේ හිසකෙස්වල කුඩයක් අල්ලාගත්තේය; ආත්මය මාව පොළොව සහ අහස අතරට ඔසවා, දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශනවලින් යෙරුසලමට, උතුර දෙසට බලා සිටින ඇතුල් ද්වාරයේ දොරකඩට, ඊර්ෂ්‍යාව උද්දීපනය කරන ඊර්ෂ්‍යා රූපයේ ආසනය තිබූ ස්ථානයට ගෙන ගියේය. එසකියෙල් 8:1–3.

තමන්ගේම ආත්මික පසුබැසීම පිළිබඳව ශෝක නොවනද, අන්‍යයන්ගේ පාපයන් පිළිබඳවද දුක් නොවන්නාවූ පන්තිය දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව නොලැබී ඉතිරි කරනු ලැබේ. ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ දූතයන්ට, අතින් ඝාතන ආයුධ දරන මිනිසුන්ට, මෙසේ ආඥා කරයි: “ඔහුගේ පසුපසින් නගරය පුරා ගොස් පහර දෙන්න; ඔබේ ඇස අනුකම්පා නොකරත්වා, ඔබට දයාවද නොවාවා: මහල්ලන්ද තරුණන්ද, කන්‍යාවන්ද කුඩා දරුවන්ද ස්ත්‍රීන්ද, සම්පූර්ණයෙන් මරා දමන්න: එහෙත් ලකුණ ඇති කිසිවෙකු වෙත සමීප නොවන්න; මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් පටන් ගන්න. එවිට ඔවුහු ගෘහය ඉදිරියේ සිටි පුරාණ මිනිසුන්ගෙන් පටන් ගත්හ.”

“මෙහිදී අපි දකිමු: දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පහර මුලින්ම වැඳී ගියේ සභාවට—ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයටය. දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් ආලෝකය දී තිබූද, ජනතාවගේ ආත්මික ප්‍රයෝජනවල රැකවලුන් ලෙස සිටි පුරාණ මනුෂ්‍යයෝද, තමාට භාර දුන් විශ්වාසය ද්‍රෝහ කළෝය. පෙර දිනවල මෙන් අද්භූත ක්‍රියාද, දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්‍රකාශිත දර්ශනද අපට බලාපොරොත්තු විය යුතු නැතැයි ඔවුහු ස්ථිර කළෝය. කාලය වෙනස් වී ඇත. මේ වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි; එබැවින් ඔවුහු කියති: ස්වාමීන්වහන්සේ යහපතක්ද නොකරන සේක, නපුරක්ද නොකරන සේක. තම ජනතාව විනිශ්චයෙන් സന്ദර්ශනය කිරීමට උන්වහන්සේ අතිශයින් කරුණාවන්තය. මෙසේ, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ අපරාධද යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පව්ද පෙන්වනු පිණිස තවත් කිසිදා හොරණෑවක් මෙන් ස්වකීය හඬ නැඟිටුවන්නේ නැති මනුෂ්‍යයන්ගෙන් ‘සාමය සහ ආරක්ෂාව’ යන හඬ නැඟෙයි. භෝංකාර නොකරන මේ නිහඬ බල්ලෝ, අපහාසයට ලක් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ සාධාරණ පළිගැනීම අත්විඳින අය වෙති. පුරුෂයෝද, යුවතියෝද, කුඩා දරුවෝද සියල්ලෝම එක්කෙරෙහි නාශ වෙති.”

“විශ්වාසවන්තයන් සුසුම්ලමින්ත් හඬමින්ත් සිටියේ යම් අපවිත්‍ර ක්‍රියා නිසාද, ඒවා සීමිත මනුෂ්‍ය දෘෂ්ටියට හඳුනාගත හැකි වූ සියල්ලමය; එහෙත් ඒවාට වඩා බොහෝ දුරට දරුණු වූ, ශුද්ධත් ශුභවත් වූ දෙවියන්ගේ ඊර්ෂ්‍යාව උද්දීපනය කළ පාප නම් ප්‍රකාශ නොවූ ඒවාය. හදවත් සොයා බලන මහත් පරීක්ෂකයා අධර්මි ක්‍රියාකරන්නන් විසින් රහසේ කරනු ලබන සෑම පාපයක්ම දන්නා සේක. මේ මනුෂ්‍යයෝ තමන්ගේ වංචාවන් තුළ ආරක්ෂිත බවක් දැනෙන්නට පැමිණෙති; උන්වහන්සේගේ දිගු ඉවසීම නිසා, ‘ස්වාමීන් වහන්සේ දකින්නේ නැත’ යයි කියා, උන්වහන්සේ පොළොව අත්හැර දමා ඇති සේ හැසිරෙති. එහෙත් උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ කපටිකම අනාවරණය කරන සේක; ඔවුන් ඉතා සැලකිල්ලෙන් සඟවා තැබීමට උත්සාහ කළ ඒ පාප අන්‍යයන්ගේ ඉදිරියෙහි විවෘත කරන සේක.”

“තනතුරේ උසස්භාවය, ගෞරවය, හෝ ලෝකීය ප්‍රඥාවෙහි උසස්කම කිසිවක්ම, ශුද්ධ පදවියේ කිසිම ස්ථානයක්ම, මිනිසුන් තමන්ගේම වංචනීය හෘදයන්ට භාර කර තැබූ විට, ඔවුන් ප්‍රතිපත්තිය බිලි දීමෙන් ආරක්ෂා නොකරනු ඇත. වටිනා හා ධර්මිෂ්ඨයෝ ලෙස සැලකී සිටි අය, ධර්මභ්‍රෂ්ටත්වයේ ප්‍රධාන නායකයන් බවටත්, නොසැලකිල්ලෙහි හා දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාදානයන් අපහරණය කිරීමෙහි ආදර්ශයන් බවටත් පෙනී යති. ඔවුන්ගේ දුෂ්ට ගමන ඔහු තවදුරටත් ඉවසන්නේ නැත; තමන්ගේ උදහසින් ඔහු ඔවුන් සමඟ දයා විරහිතව ක්‍රියා කරයි.”

“මහත් ආලෝකයෙන් ආශීර්වාද ලැබූවන්ගෙන්ද, අනෙකුත් අයට සේවකකාර්යය කරමින් වචනයේ බලය අත්විඳ තිබූවන්ගෙන්ද, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සන්නිධිය ඉවත් කරගන්නේ අකමැත්තෙනි. ඔව්හු එක් කලෙක උන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයෝ වූහ; උන්වහන්සේගේ සන්නිධිය හා මඟපෙන්වීමෙන් අනුග්‍රහ ලැබූවෝ වූහ. එහෙත් ඔව්හු උන්වහන්සේගෙන් ඉවත්ව ගොස්, අනෙකුත් අයද වැරැද්දට යොමු කළ බැවින්, ඒ නිසා දෙවියන්වහන්සේගේ අප්‍රසාදයට යටත් කරනු ලැබෙති.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

නැවතත් නවවෙනි අවුරුද්දේ, දහවෙනි මාසයේ, මාසයේ දහවෙනි දිනදී, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, මේ දවසේ නාමය, එනම් මේම දවසම, ඔබට ලියා තබන්න; බබිලෝනියේ රජ මේම දවසේම යෙරුසලමට විරුද්ධව නැගී සිටියේය. එසකියෙල් 24:1, 2.

තවද ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ කියනුයේ, “මනුෂ්‍ය පුත්‍රයාණෙනි, බලව, එක පහරකින්ම නුඹේ ඇස්වල ප්‍රියතම වස්තුව මම නුඹෙන් ඉවත් කරමි; එහෙත් නුඹ ශෝක නොකරන්නෙහිය, නොහඬන්නෙහිය, නුඹේ කඳුළුද වැගිරෙන්නේ නැත. හඬා වැලපීමෙන් වැළකී සිටින්න; මළවුන් උදෙසා ශෝකයක් නොකරන්න; නුඹේ හිස්වැසුම හිසෙහි බැඳගන්න, නුඹේ පාදවල සපත්තු පැළඳගන්න, නුඹේ තොල් ආවරණය නොකරන්න, මනුෂ්‍යයන්ගේ රොටි නොකන්න.” එබැවින් මම ප්‍රාතඃකාලයේදී ජනතාවට කතා කළෙමි; සන්ධ්‍යා සමයේදී මාගේ භාර්යාව මළාය; ප්‍රාතඃකාලයේදී මට අණ කරන ලද පරිදි මම කළෙමි. එසකියෙල් 24:15–18.

එවිට ජනතාව මට කීවේ, “ඔබ මෙසේ කරන මේ දේවල් අපට කුමක් අදහස් කරන්නේදැයි ඔබ අපට නොකියන්නෙහිද?” යන්නය. එවිට මම ඔවුන්ට පිළිතුරු දෙමින් කීවෙමි, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ, මෙසේ කීවේය: ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයට කතා කොට කියන්න, ස්වාමීන්වහන්සේ වූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක: බලව, මම ඔබගේ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්‍ර කරන්නෙමි, එය ඔබගේ ශක්තියේ උතුම්භාවයද, ඔබගේ ඇස්වල ආශාවද, ඔබගේ ආත්මය දයා කරන දේද වෙයි; තවද ඔබ අත්හැර ගිය ඔබගේ පුත්‍රයෝ සහ ඔබගේ දූවරු කඩුවෙන් වැටී යන්නෝය.” එසකියෙල් 24:19–21.

එබැවින් දානියෙල් දිවැසිවරයා විසින් කියනු ලැබූ විනාශකාරී අපවිත්‍රකම ශුද්ධ ස්ථානයෙහි සිටිනු ඔබ දකින කල, (කියවන්නා තේරුම්ගනිත්වා:) එවිට යූදයාවේ සිටිනෝ කඳුකරයට පලා යත්වා. මතෙව් 24:15,16.

ඒ අනුව එසකියෙල් ඔබට ලකුණක් වේ; ඔහු කළ සියල්ලට අනුව ඔබ ද කරන්නහුය; මෙය පැමිණි කල, මම ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නහුය. එසකියෙල් 24:24.

එහෙත් මන්දිරයට පිටත ඇති අංගණය ඉවත තබා, එය මැන නොගන්න; මක්නිසාද එය අන്യජාතින්ට දී තිබේ. ඔවුන් ශුද්ධ නුවර මාස හතළිස් දෙකක් පාද යටට තල්ලු කරමින් පාගා දමනු ඇත. තවද මම මාගේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාට බලය දෙන්නෙමි; ඔවුහු ගෝණිඇඳුම් ඇඳගෙන දවස් එක්දහස් දෙසිය හැටක් අනාවැකි කියනු ඇත. එළිදරව් 11: 2, 3.

ඔවුන් කඩුවේ ධාරාවෙන් වැටී යනු ඇත; සියලු ජාතීන් අතරට වහල්කරුවන් ලෙස ගෙන යනු ලබනු ඇත. අන్యජාතීන්ගේ කාලය සම්පූර්ණ වන තුරු යෙරුසලම අන്യජාතීන් විසින් පාගා දමනු ලබනු ඇත. ලූක් 21:24.

දින හයක් ගත වූ පසු, යේසුස් පේතුරු, යාකොබ්, සහ ඔහුගේ සහෝදරයා වූ යොහන් කැඳවාගෙන, ඔවුන්ව වෙනම උස් කන්දකට ගෙන ගියේය. මතෙව් 17:1.

දින හයක් ගතවූ පසු, යේසුස් පේතුරුත්, යාකොබුත්, යොහන්වත් තමන් සමඟ ගෙන, ඔවුන් පමණක් වෙන්ව සිටින ලෙස උස කන්දකට ඔවුන් නඟවාගෙන ගියේය; එහිදී ඔවුන් ඉදිරියෙහි උන්වහන්සේගේ රූපය වෙනස් කරනු ලැබීය. මාර්ක් 9:2.

මෙම වචන පැවසූ පසු දින අටක් පමණ ගතවූ කල, ඔහු පේතුරු, යොහන්, සහ යාකොබ් තමා සමඟගෙන යාච්ඤා කිරීමට කන්දකට නැඟී ගියේය. ලූක් 9:28.