එසකියෙල්ගේ පොතෙහි යෙරුසලමේ ‘වටලෑම’ යනු අපගේ සදාකාලික නියතිය තීරණය කරනු ලබන පරීක්ෂාව වන ‘ලකුණ’ය; මක්නිසාද එය මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම සලකුණු කරයි.
“පරීක්ෂණ කාලය අවසන් වීමට පෙරම මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගෙන බව ස්වාමින්වහන්සේ මට පැහැදිලිව පෙන්වා දී ඇත; මන්ද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට අතිමහත් පරීක්ෂාව වන අතර, ඒ මඟින් ඔවුන්ගේ සදාකාලික ඉරණම තීරණය කරනු ලබන්නේය. …
“දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ මුද්රා කරනු ලැබීමට පෙර ඔවුන්ට තිබිය යුතු පරීක්ෂාව මෙයයි. උන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව පිළිපදිමින්, වංචනික සබත් දවසක් පිළිගැනීමට ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන් දෙවියන්වහන්සේට තම විශ්වාසවන්තභාවය සනාථ කළ සියල්ලෝ, ස්වාමීන්වහන්සේ වන යෙහෝවා දෙවියන්වහන්සේගේ ධජය යටතේ පෙළගැසී, ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ලබන්නෝය. එහෙත් ස්වර්ගීය මූලාරම්භය ඇති සත්යය අත්හැර දමා ඉරිදා සබත පිළිගන්නෝ, මෘගයාගේ සලකුණ ලබන්නෝය.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
සෙස්තියුස්ගේ ‘ලකුණ’ දුටු කල යෙරුසලමෙන් පලාගිය ක්රිස්තියානීහු එසේ කළේ, ඔවුන්ට පෙරම අනතුරු ඇඟවීම ලැබී තිබූ බැවින්ද, එය පැමිණි විට ‘ලකුණ’ හඳුනාගත් බැවින්ද ය. මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම හඳුනාගැනීම යනු ඉරිදා නීතිය කරා නායකත්වය දෙන “සිදුවීම්”, “සූදානම්කිරීම්” සහ “චලන” හඳුනාගැනීමය. ‘ලකුණ’ සංයුක්ත කරන අනාවැකිමය අංග, එම ලකුණ පැමිණීමට පෙරම අවබෝධ කරගත යුතුය. සෙස්තියුස් වටලාගැනීම ආරම්භ කළ විට, ‘ලකුණ’ කුමක්දැයි ඉගෙන ගැනීමට එය ප්රමාද වී තිබුණි.
“දැනටමත් සූදානම් කිරීම් ඉදිරියට ගමන් කරමින් තිබේ, මෘගයාට රූපයක් සාදනු ලැබීමට ප්රතිඵල දෙන චලනයන් ද ක්රියාත්මක වෙමින් තිබේ. මේ අවසාන දින සඳහා වූ අනාගතවාණිවල අනාවැකි ඉටු කරන සිදුවීම් භූමි ඉතිහාසය තුළ ඇති කරනු ලබනු ඇත.” Review and Herald, April 23, 1889.
සූදානම්කිරීම්, චලන සහ සිදුවීම්
“සූදානම්කිරීම්,” “චලනයන්” සහ “සිද්ධීන්” පරීක්ෂාවට පෙරම හඳුනාගත යුතුය.
“අනාගතවචන ඉතිහාසයේ අතීතයේදී ඉටුවිය යුතු බව දෙවියන් වහන්සේ විසින් නිශ්චිත කළ සියල්ල ඉටුවී ඇත; තවම පැමිණීමට තිබෙන සියල්ලද තමන්ගේ පිළිවෙළ අනුව ඉටුවනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේගේ අනාගතවක්තෘ වූ දානියෙල් තම ස්ථානයේ සිටියි. යොහන් තම ස්ථානයේ සිටියි. එළිදරව්ව තුළ යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා අනාගතවචනය අධ්යයනය කරන අය හට දානියෙල්ගේ පොත විවෘත කර දී ඇත; මෙසේ දානියෙල් තම ස්ථානයේ සිටියි. ස්වාමින් වහන්සේ ඔහුට දර්ශනයෙහි ප්රකාශ කළ ඒ මහත් සහ ගාම්භීර සිද්ධීන් පිළිබඳ ඔහු තම සාක්ෂිය දරයි; ඒවා ඉටුවීමේ සීමාන්තයේම අප සිටින බැවින් අප දැනගත යුතු දේවල් ය.”
“ඉතිහාසයේද අනාගතවාණියේද දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සත්යය හා දෝෂය අතර දිගුකාලීනව පැවති සංග්රාමය නිරූපණය කරයි. එම සංග්රාමය තවමත් ක්රියාත්මකව පවතී. පැවති දේවල් නැවතත් පුනරාවර්තනය වනු ඇත.” Selected Messages, book 2, 109.
ඒවා සම්පූර්ණ වීමට අතිශය ආසන්න දොරකඩෙහි අපි සිටින බැවින්, එම “විශාල හා ගාම්භීර සිදුවීම්” අප “දැන සිටිය යුතුය.” එම දොරකඩ, එම සිදුවීම් සම්පූර්ණ වීමට පෙරම ඒවා අවබෝධ කරගැනීමේ අපගේ අවශ්යතාවය සනිටුහන් කරයි.
“එහෙත් අනාගතවාක්යමය පැන්සලේ දෘඪ රේඛා මෙම සන්සුන් දර්ශනයෙහි වෙනසක් හෙළි කරයි. බැටළු පැටවාට සමාන අං ඇති මෘගයා නාගයෙකුගේ හඬින් කතා කරයි, සහ ‘තමා ඉදිරියෙහි සිටින පළමු මෘගයාගේ සියලු බලය ක්රියාත්මක කරයි.’ අසත්ය දෙවෝපාසනාවත් පාප්වරුන්ගේ පද්ධතියත් ප්රකාශ කළ පීඩාකාරී ආත්මය නැවතත් ප්රකාශ වීමට යන්නේය. අනාගතවාක්යය ප්රකාශ කරන්නේ මෙම බලය ‘භූමියෙහි වාසය කරන අයට මෘගයාට ප්රතිමාවක් සාදන ලෙස’ කියනු ඇතැයි ය. [එළිදරව් 13:14.] ප්රතිමාව සාදනු ලබන්නේ පළමු හෙවත් දිවියෙකුට සමාන මෘගයාට ය; එය තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයෙහි දැක්වීමට ගෙන එනු ලබන එකයි. මෙම පළමු මෘගයා මඟින් සිවිල් බලයෙන් සැරසුණු, සියලු විරුද්ධමතධාරීන්ට දඬුවම් කිරීමේ අධිකාරිය ඇති ආගමික සංවිධානයක් වූ රෝමානු සභාව නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෘගයාගේ ප්රතිමාව නිරූපණය කරන්නේ සමාන බලයෙන් සැරසුණු තවත් ආගමික සංවිධානයක් ය. මෙම ප්රතිමාව පිහිටුවීම එම මෘගයාගේ ක්රියාව ය; එහි සන්සුන් උද්භවයත් මෘදු ප්රකාශනත් නිසා එය එක්සත් ජනපදයේ ඉතා කැපී පෙනෙන සංකේතයක් වන බැවිනි. මෙහි පාප් පදවියෙහි ප්රතිරූපයක් සොයාගත හැක. අපගේ දේශයේ සභා, තමන් අතර පොදුවේ පිළිගන්නා ඇදහිලි කරුණු මත එක්සත් වී, තම නියෝග බලපැවැත්වීමටත් තම ආයතන අනුබල දීමටත් රාජ්යයට බලපෑම් කරනු ලබන විට, එවිට ප්රොටෙස්තන්ට් ඇමරිකාව රෝමානු පූජක පාලන පද්ධතියෙහි ප්රතිමාවක් ගොඩනගා ඇති වනු ඇත. එවිට සැබෑ සභාව පීඩාවෙන් පහර දෙනු ලබන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ පුරාණ ජනතාවට වූ සේම ය. දෙවියන්වහන්සේට සේවය කරන නාමයෙන්, සභාවත් රාජ්යයත් යන දෙකේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරන බවක් පවසා, අන්ධ ආගමික ආස්ථාව හා ද්වේෂය කුමක් කළ හැකිද යන්න සම්බන්ධයෙන් සෑම ශතවර්ෂයකම පාහේ උදාහරණ සපයයි. ලෝකීය බලවතුන් සමඟ සන්ධාන ගොඩනඟාගෙන රෝමයේ පියවර අනුගමනය කළ ප්රොටෙස්තන්ට් සභාද, අන්තඃකරණ නිදහස සීමා කිරීමට සමාන ආශාවක් ප්රකාශ කර ඇත. දහහත්වන ශතවර්ෂයේ, අනුකූල නොවූ දේවසේවකයන් දහස් ගණනක් එංගලන්ත සභාවේ පාලනය යටතේ පීඩා වින්දහ. ලෞකික ආණ්ඩු විසින් ආගමික අනුග්රහය දක්වන සෑම අවස්ථාවකදීම පීඩනය නිතරම අනුව එයි.” Spirit of Prophecy, volume 4, 277.
මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම ප්රථමයෙන් එක්සත් ජනපදය තුළ ඉටුකරනු ලබන අතර, ඉන්පසුව ලෝකයේද එය සිදු වේ.
“විදේශීය ජාතීන් එක්සත් ජනපදයේ ආදර්ශය අනුගමනය කරනු ඇත. ඇය පෙරමුණ ගත්තත්, ඒම අර්බුදය ලෝකයේ සියලුම ප්රදේශවල සිටින අපගේ ජනතාව මත ද පැමිණෙනු ඇත.” Testimonies, volume 6, 395.
ක්රි.ව. 313 දී ප්රකාශයට පත් කළ මිලාන් ආඥාව, ගොඩනැගීමේ ආරම්භය නියෝජනය කරන අතර, එයම හත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන් සඳහා වැසූ දොරද හඳුනා දෙයි. බටහිර කොන්ස්ටන්ටීන් සහ නැගෙනහිර ලිසිනියස්, එම ආඥාවට ගිවිසුම් විවාහයක් අමුණා තිබුණේ, ඩැනියෙල් 11 හි අනාවැකි ඉතිහාසය තුළ ඇති ගිවිසුම් විවාහ හයේ අනාවැකි රේඛාවෙහි නියෝජනය වන සිව්වන ගිවිසුම් විවාහයේදී කොන්ස්ටන්ටීන් විසින් තම අර්ධ සොහොයුරිය වූ කොන්ස්ටන්ටියා ලිසිනියස්ට දුන් කලය. පළමු දෙක උතුර සහ දකුණ අතර යුද්ධයන් සමඟ සම්බන්ධ වූ අතර, ඊළඟ දෙක නැගෙනහිර සහ බටහිර අතර ගෘහ යුද්ධයන් වූයේය; අවසාන දෙක පාප්මය සභා බලය සහ රාජ්ය බලය යන දෙකේ සංකේතාත්මක විවාහයන් වේ.
ක්රි.පූ. 252 අවට ඇන්ටියොකස් II තේඔස්, පටොලෙමි IIගේ දියණිය වූ පටොලෙමීය රාජකුමාරිය බෙරෙනිසේ සමඟ විවාහ වීම සඳහා තම බිරිඳ ලාඔඩිකේ I අත්හැර දැමීය. සෙලූසිඩ් අධිරාජ්යයේ ගිවිසුම්මය විවාහයන් උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජු අතර සිදු කරන ලද්දේය; එසේ වුවද, 313 වසරේ ගිවිසුම්මය විවාහය සිදුවූයේ නැගෙනහිර අධිරාජ්යයා සහ බටහිර අධිරාජ්යයා අතරය.
ක්රි.පූ. 252 දී සිදු වූ අන්තියෝකුස් II තියෝස්ගේ ගිවිසුම් විවාහය, දානියෙල් 11හි 10 සිට 16 දක්වා වූ වාක්යයන්හි නිරූපිත ඉතිහාසය තුළ අධිරාජ්යයක් වශයෙන් තම නිමාවට ළඟා වූ සෙලූසිඩ් අධිරාජ්යයේ ආරම්භය නියෝජනය කළේය. සෙලූසිඩ් අධිරාජ්යයේ අවසාන ඉතිහාසයේදී, ක්රි.පූ. 193 දී අන්තියෝකුස් III මහා විසින් තම දියණිය වූ ක්ලියෝපත්රා I සයිරා (ප්රවේණිමය ඉතිහාසයේ ප්රථම ක්ලියෝපත්රාව) ටොලමි V ට දීමෙන් තවත් ගිවිසුම් විවාහයක් සිදු කරන ලදී. ඒ අවස්ථාවේ ටොලමි V වයසින් සుమාරු 16ක් වූ අතර ක්ලියෝපත්රා I සයිරා සుమාරු 10 හැවිරිදි වූවාය. ඔවුන්ගේ විවාහය පස්වන සිරියානු යුද්ධයෙන් පසු ඇති වූ රාජ්ය තාන්ත්රික සමථයක් විය. දානියෙල් 11හි උතුරේ රජු සහ දකුණේ රජු අතර වූ අල්ෆා ගිවිසුම් විවාහය දෙවන සිරියානු යුද්ධයේ අවසානය සලකුණු කර තිබිණි.
අනාගතවාණි ඉතිහාසයේ අවසාන ක්ලියෝපැට්රා, මුලින් යුලියස් සීසර් සමඟ ද, ඉන් අනතුරුව මාර්ක් ඇන්ටනි සමඟ ද සම්බන්ධ විය. ක්රි.පූ. 44 දී යුලියස් සීසර් ඝාතනය කරනු ලැබීමෙන් පසු, ක්රි.පූ. 43 දී දෙවන ත්රිවිරාජ්යය පිහිටුවනු ලැබීය. එම ත්රිවිරාජ්යය පුද්ගලයන් තිදෙනෙකුගෙන් සමන්විත වූ අතර, එම තිදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වූ මාකස් ලෙපිඩස්, ඔක්ටේවියන් විසින් එම ත්රිත්ව සන්ධානයෙන් බලහත්කාරයෙන් ඉවත් කළ පසු, නැගෙනහිරයේ මාර්ක් ඇන්ටනි සහ බටහිරයේ ඔක්ටේවියන් අතර බල අරගලයක් ආරම්භ විය. ක්රි.පූ. 40 දී බ්රුන්ඩිසියම්හිදී, එම නැගෙනහිර හා බටහිර ප්රතිවාදීන් දෙදෙනා අතර ගිවිසුමක් ඇති කරන ලදී. එම ගිවිසුමට ඔක්ටේවියන්ගේ සහෝදරිය වූ ඔක්ටේවියා සහ මාර්ක් ඇන්ටනි අතර විවාහය ද ඇතුළත් විය. එහෙත් එම ගිවිසුම හා ඒ සමඟ සිදු වූ විවාහය ස්ථිර නොවූ අතර, මාර්ක් ඇන්ටනි ක්ලියෝපැට්රා සමඟ සම්බන්ධ වූ පසු, ඔහු ක්රි.පූ. 32 දී ඔක්ටේවියාගෙන් දික්කසාද විය. ක්රි.පූ. 31 දී ඇක්ටියම් යුද්ධයේදී, නැගෙනහිර හා බටහිර අධිරාජ්යයන් එකම බලයක් යටතේ ඒකාබද්ධ කරන ලද අතර, ඉන් අනතුරුව ඔක්ටේවියන් ඔගස්ටස් සීසර් බවට පත්විය; එය රෝමීය මහිමයේ හා බලයේ උච්චතමත්වයේ සංකේතය විය.
අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු ගිවිසුම්-විවාහය වූයේ, මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ අධිරාජ්යය යළි ස්ථාපනය කිරීමට අරගල කළ සටන්පාක්ෂික දෙපාර්ශ්වය අතර වෛරතා අවසන් කිරීමට කළ උත්සාහයක් ලෙස, උතුරේ රජවරුන් හා දකුණේ රජවරුන් අතර ඇති වූ එකකි. සෙලූකිද්වරුන් හා මිසරයේ පටොලමීයයන් අතර ඇති වූ එම පළමු ගිවිසුම්-විවාහය, සෙලූකිද් හා පටොලමීය රාජධානීන්ගේ ඇල්ෆා ගිවිසුම්-විවාහය වූ අතර, එය එම දෙ බලවතුන් අතර පසුව ඇති වූ ඔමේගා ගිවිසුම්-විවාහයට ප්රතිරූපයක් විය. අවසාන හෝ ඔමේගා ගිවිසුම්-විවාහයේදී, මිසර ඉතිහාසයේ ඉතා ප්රථම හෝ ඇල්ෆා ක්ලියෝපැට්රා, අවසාන හෝ ඔමේගා ක්ලියෝපැට්රා වෙත යන අනාවැකිමය සම්බන්ධකය බවට පත්විය; ඇයගේ මාර්ක් ඇන්ටනි සමඟ තිබූ සම්බන්ධය, ඔක්ටේවියා සහ මාර්ක් ඇන්ටනිගේ දික්කසාදය සඳහා යොමු-සන්ධිය බවට පත්විය. එම දික්කසාදය මගින්, ක්රි.පූ. 31 දී ඇක්ටියම් යුද්ධයෙන් අවසන් වූ, නැගෙනහිරේ මාර්ක් ඇන්ටනි හා බස්නාහිරේ ඔක්ටේවියන් අතර යළි ආරම්භ වූ වෛරතා සනිටුහන් විය.
ක්රි.පූ. 40 දී බ්රුන්ඩිසියම්හි ගිවිසුම් විවාහය නැගෙනහිර හා බටහිර අතර වූ අරගලයේ අල්ෆා ගිවිසුම් විවාහය වූයේය; ලාඔඩිකේ සහ අන්තියෝකස් II තේඔ අතර වූ ගිවිසුම් විවාහය උතුර හා දකුණ අතර වූ අරගලයේ අල්ෆාව වූවාක් මෙන්මය. ක්රි.ව. 313 දී වූ ගිවිසුම් විවාහය මාක් ඇන්ටනි සහ ඔක්ටේවියාගේ අල්ෆා ගිවිසුම් විවාහයට ඔමේගාව වූයේය; ටොලෙමි V සහ ක්ලියෝපැට්රා I සයිරා අතර වූ ගිවිසුම් විවාහය උතුරු හා දකුණු රාජ්යයන්ගේ ඔමේගා ගිවිසුම් විවාහය වූවාක් මෙන්මය. ක්රි.ව. 313 දී වූ ඔමේගා ගිවිසුම් විවාහයට මඟ පෑදූ ගිවිසුම් විවාහ තුන සියල්ලම එකිනෙකට ගැළපෙයි; එසේම මිලාන් ආඥාප්රකාශය සමඟ සම්බන්ධිත අනාවැකිමය ලක්ෂණයන් පිළිබඳ සාක්ෂි තුනක් සපයයි. එකට ගත් විට, නැගෙනහිර, බටහිර, උතුර හා දකුණ යන දේශයන්හි වචනාර්ථමය ගිවිසුම් විවාහ හතර, පාප්කමට අදාළ සංකේතාත්මක ගිවිසුම් විවාහ දෙක සමඟ ගැළපෙයි.
496දී, ෆ්රෑන්ක්වරුන්ගේ රජ වූ ක්ලෝවිස්, ක්ලෝටිල්ඩා සමඟ විවාහ වී සිටියේය. ක්ලෝටිල්ඩා බර්ගන්ඩියානු රාජකුමාරියක් වූවාය; ඇය බර්ගන්ඩියේ රජු වූ චිල්පෙරික් ද්විතීයගේ දියණිය වූවාය. පවුල් බල අරගලයකදී ඇගේ පියා හා මව ඝාතනය කළ පසු, 493දී ෆ්රෑන්ක්වරුන්ගේ රජු වූ ක්ලෝවිස් පළමුවනට විවාහයට දෙන තුරු, ඇය සිය මාමාගේ ආරක්ෂාව යටතේ ජීවත් වූවාය. ඇය කතෝලික වූවාය; එනම්, ඇය රෝම සභාවේ නයිසියානු/සාම්ප්රදායික විශ්වාසය දැරූවාය. මෙය, එම කාලයේ ආරියානු ක්රිස්තියානීන් වූ අනෙකුත් බොහෝ ජර්මානු රාජකීය පවුල්වලින් ඇය වෙන්කර දැක්වූයේය. ඇගේ මව කාරෙටෙනා කතෝලික වූවාය, සහ ක්ලෝටිල්ඩා එම විශ්වාසය තුළ පෝෂණය කරනු ලැබුවාය. ක්ලෝවිස්ට අන්යදේවවාදය අත්හැර කතෝලික බෞතිස්මය පිළිගැනීමට අඛණ්ඩව උනන්දු කළ නිසා ඇය සිහිපත් කරනු ලබයි; ඉන්පසු 496දී ඔහුගේ හැරීම ප්රංශයේ මුල් ඉතිහාසයේත්, ඊනියා බටහිර ක්රිස්තියානීත්වයේත්, ඉතා වැදගත් සිදුවීම්වලින් එකක් ලෙස සැලකේ.
ටෝල්බියාක් සටන ජයගන්නා ලද්දේ නම්, තමා ක්ලොටිල්ඩාගේ කතෝලික විශ්වාසයට පරිවර්තනය වී බප්තීස්ම ලබන බව ක්ලෝවිස් ප්රතිඥා කළේය. අලෙමාන්නි රජු මරා දමනු ලැබීය, ඔවුන්ගේ හමුදාව බිඳ වැටුණි, සහ ෆ්රෑන්ක්වරු ජය ලැබූහ. ජයග්රහණයෙන් පසු, ක්ලෝටිල්ඩා විසින් රේම්ස්හි බිෂප් රෙමිජියස්ට ක්ලෝවිස්ට උපදේශනය දෙන ලෙස සැලැස්වූවාය, සහ ඔහු බප්තීස්ම ලැබීය (සම්ප්රදායිකව ක්රිස්මස් දිනයේ, 496 දී), ඔහුගේ යෝධයන් දහස් ගණනක් සමඟය.
ක්ලෝවිස් නම්කරු ෆ්රෑන්ක්වරුන්ගේ රජු වූ අතර, නූතන භාෂාවෙන් කියවහොත් එය ප්රංශයේ රජු යන්නයි. ඔහු අවසානයේ තම අජාතික ආගම අත්හැර කැතෝලික ධර්මයට හැරෙන යුරෝපයේ රජවරුන් අතර ප්රථමයා බවට පත්විය. මේ හේතුවෙන්, ක්ලෝවිස් “කැතෝලික සභාවේ ජ්යේෂ්ඨ පුත්රයා” ලෙස සැලකෙයි, තවද ප්රංශය “කැතෝලික සභාවේ ජ්යේෂ්ඨ දියණිය” ලෙස හැඳින්වේ. 1980 දී, පෝප් ජෝන් පෝල් II ප්රංශය සංචාරය කළ විට ඔහු මෙසේ විමසීය: “සභාවේ ජ්යේෂ්ඨ දියණිය වූ ප්රංශය, ඔබ ඔබගේ බව්තීස්මයට විශ්වාසවන්ත ද?”
ක්ලෝවිස් නයිසීන කතෝලිකත්වයට හැරීම 538 දී සිදුවන සංකේතාත්මක ගිවිසුම් විවාහයට නායකත්වය දෙන සංකේතාත්මක විවාහ පෙරහැරක ආරම්භය හඳුන්වයි. ක්ලෝවිස් සහ පොළොවේ රජවරුන් සමඟ වේශ්යාකාරකම් කරන වේශ්යාව අතර සංකේතාත්මක ගිවිසුම් විවාහය, දානියෙල් එකොළහේ පෙර පැවති ගිවිසුම් විවාහ හතර මඟින් පූර්ව සංකේතනය කරන ලදී. රෝම සභාවට යුධමය හා ආර්ථික සහයෝගය සපයූ පළමු යුරෝපීය රජු ක්ලෝවිස් වූ බැවින්, දානියෙල් එකොළහේ ඉතිහාසය තුළ ක්ලෝවිස් නිරූපණය කර ඇත.
ඔහුගේ පැත්තෙන් හමුදා නැඟී සිටිනු ඇත; ඔව්හු බලකොටුව වූ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්ර කරනු ඇත, දිනපතා වූ යාගය ඉවත් කරනු ඇත, සහ විනාශය ගෙනදෙන අගුණකම ස්ථාපනය කරනු ඇත. දානියෙල් 11:31.
ක්ලෝවිස් 496 වර්ෂයේදී, පාප් පදවිය බලයට උදව් කරමින් එය උද්ධත වීමට සහාය දීමට යුරෝපීය දේශපාලන ව්යුහයන් “නැඟී සිටීමේ” ආරම්භය සනිටුහන් කරයි. එය සංකේතාත්මක විවාහ මංගල පෙරහැරක ආරම්භය ද සනිටුහන් කරයි. එම පදයේ “භුජයන්” “ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය” ද අපවිත්ර කරනු ඇත; එය පූජාසම්ප්රදායික රෝමයත් පාප්කීය රෝමයත් දෙකටම අදාළව රෝම නගරයම වේ.
ශුද්ධස්ථාන දෙකක්
දානියෙල්ගේ පොතේ “ශුද්ධස්ථානය” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද වෙනස් වූ හෙබ්රෙව් වචන දෙකක් ඇත. ‘miqdash’ සහ ‘qodesh’ යන හෙබ්රෙව් වචන දෙකම “ශුද්ධස්ථානය” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලබන නමුත්, qodesh යන්න නිරූපණය කළ හැක්කේ ශුද්ධ වූ සත්ත්වයක් හෝ තත්ත්වයක් පමණක් වන අතර, miqdash යන්න සන්දර්භය අනුව තීරණය වන පරිදි ශුද්ධ හෝ අශුද්ධ ශුද්ධස්ථානයක් දෙකෙන් එකක් නිරූපණය කළ හැකිය.
තිස්එක්වන පදයේ “ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය” යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ ‘miqdash’ ය; එය රෝමයේ ශක්තියේ ශුද්ධස්ථානය නිරූපණය කරන්නේය, එය අනාර්ය රෝමය හා පාප් රෝමය දෙකටම රෝම නගරය විය. ඔක්ටේවියන් අධිරාජ්යය එක්සත් කළ ඇක්ටියම් යුද්ධයෙන් පටන්ගෙන, අනාර්ය රෝමය දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ විසිහතරවන පදය සම්පූර්ණ වීමක් ලෙස වසර තුන්සිය හැටක් (කාලයක්) අජේයව පැවතුණේය.
ඔහු සමාදානකාමීව පළාතේ සාරවත්ම ස්ථානවලට පවා ඇතුල් වන්නේ ය; ඔහුගේ පියවරුන්වත් ඔවුන්ගේ පියවරුන්වත් නොකළ දේ ඔහු කරන්නේ ය; ඔහු ඔවුන් අතරට කොල්ලයද, පැහැරගත් දේද, ධනයද බෙදා හරිනු ඇත; එසේය, ඔහු කලක් පවතින ලෙස බලකොටු විරුද්ධව තම උපක්රම සැලසුම් කරනු ඇත. දානියෙල් 11:24.
අනර්ථක රෝමය රෝම නගරයෙන් පාලනය කළ සමයේ එය ජයගත නොහැකිව තිබුණි; එහෙත් ක්රි.ව. 330දී කොන්ස්ටන්ටයින් අගනුවර කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයට මාරු කළ විට, විසිහතරවන වාක්යයේ සඳහන් “කාලය” සම්පූර්ණ විය. දානියෙල් සත්වන अध्यायයේ අං තුනෙන් අවසාන අංය වූ ගොත්වරුන් නගරයෙන් එළවා දැමූ විට, 538දී ශාස්ත්ර අනාවැකි අනුව පාප්වාදී රෝමය බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්යය ලෙස සිංහාසනය අල්ලා ගත්තේය. ගොත්වරු රෝමය වටලා තිබුණද, අවසානයේ ජස්ටිනියන්ගේ සේනාපති බෙල්සාරියස් නගරය ආරක්ෂා කරගත් බැවින් ඔවුහු පසුබැස ගියහ. එවිට රෝමානු සභාව අවුරුදු එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා අධිපති ලෙස පාලනය කළ අතර, 1798දී නැපෝලියන් පාප්තුමාව ඉවත් කර වනයෙහි නිර্বাসිත කරනු ලැබූ තෙක් එම ප්රභූතාවය පවත්වාගෙන ගියේය.
රෝමය, “බලයේ ශුද්ධස්ථානය” වූය, නගරයට විරුද්ධව අඛණ්ඩව පැවති යුද්ධයේ “අත්” මඟින් “අපවිත්ර කරනු ලැබුවේය,” (“අපවිත්ර” යන්නෙන් අර්ථ වන්නේ ‘තුවාල කරනු ලැබීම හෝ විඝටනය කරනු ලැබීම’ ය), එය ප්රධාන වශයෙන් නිරූපිත වන්නේ එළිදරව් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු හොරණෑ සතර මඟිනි.
496 සිට ඉදිරියට ඇති වූ ඉතිහාසය තුළ, රෝම අධිරාජ්යයේ බලය හා මහිමයෙන් රෝමානු කතෝලික අධිරාජ්යයේ බලය හා මහිමය කරා එය පරිවර්තනය වූ විට, රෝම නගරය අපවිත්ර කරනු ලැබූ බව දැකිය හැකි විය. එම භුජයන්, එම ඡේදයේ “daily” යන වචනයෙන් නිරූපිත පෞරාණිකත්වයේ ආගම, නිකේයානු කතෝලිකත්වයේ ආගම පිළිගත් බැවින්, ඉවත් කරනු ඇත.
වූයියේ සටනෙහිදී, ක්ලෝවිස් අලාරික් දෙවනුවාගේ අධීනයේ තිබූ ආරියානු විසිගෝත්යන් පරාජය කර ඇක්විතේන් අත්පත් කරගත්තේය. එම ජයග්රහණයේ අනന്തരഫල වශයෙන්, 508 දී, නැගෙනහිර අධිරාජයා වූ අනස්තාසියස් පළමුවැනියා (කොන්ස්තන්තිනෝපලයේ) විසිගෝත්යන් මත ලද ජයග්රහණය සම්බන්ධයෙන් ක්ලෝවිස්ට ගෞරව දැක්වීය. ටූර්ස්හි ග්රෙගරි පවසන්නේ, අනස්තාසියස් ක්ලෝවිස්ට ඔහුව කොන්සල්වරයෙකු බවට පත් කරන ලද නිල ලේඛන යවා ඇති බවය. ටූර්ස්හි, ශුද්ධ මාර්ටින්ගේ දේවස්ථානයේදී, ක්ලෝවිස් දම් පැහැති කුර්තාකාර වස්ත්රයක් හා පළඳනාවක් ඇඳ, හිස මත රාජමකුටයක් තබා, පිටත්ව ගොස්, සමූහයා අතර රන් හා රිදී විහිදුවීය. ග්රෙගරි පවසන්නේ, එම දින සිට ඔහු කොන්සල්වරයෙකු ලෙස හඬගසා පිළිගනු ලැබූ අතර, ක්ලෝවිස් බටහිරෙහි නීත්යානුකූල ක්රිස්තියානි රජෙකු බව රෝම අධිරාජයා විසින් පිළිගන්නා ලද බවය. කොන්ස්තන්තිනෝපලය ද විරුද්ධ වූ ආරියානු විසිගෝත්යන් ඔහු විසින් බිඳ දැමූ නිසා, ඔහුට ඒ සඳහා ප්රතිලාභ ලැබුණේය. 508 යනු නැගෙනහිර අධිරාජයා විසින් කතෝලික ෆ්රැන්කිෂ් රජුට ප්රසිද්ධියේ ගෞරව දැක්වූ වර්ෂයයි—එක්ම දර්ශනයක දේවස්ථානය, ජයග්රහණය හා රෝමානු නීත්යානුකූලත්වය. 508 යනු ආරියානු විසිගෝත්යන්ගේ ආධිපත්යය බිඳ දැමූ පසු ගෝල්හි ප්රමුඛ කතෝලික බලය ලෙස ෆ්රැන්කිෂ් කතෝලික රාජධානිය ස්ථාපිතව සිටි වර්ෂයයි. ක්ලෝවිස් යනු ආරියානු රාජධානிகளට එරෙහිව නිකේයානු කතෝලිකත්වය සඳහා සටන් කළ ප්රථම ප්රධාන බාබරියන් රජු වන අතර, එබැවින් “සභාවේ ජ්යෙෂ්ඨ දියණිය” ලෙස ප්රංශයේ භූමිකාවේ ආදර්ශ ප්රතිරූපය ද වෙයි. ක්ලෝවිස් 496 සිට 508 දක්වා කාල පරිච්ඡේදය නියෝජනය කරන අතර, ඔහු සංකේතාත්මක විවාහ ගිවිසුමේ අල්ෆා සංකේතය වේ. 508 සිට 538 දක්වා වූ අවුරුදු තිහ ජස්තිනියානස් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අතර, ඔහු එම ප්රසරණයේ ඔමේගා සංකේතය වේ.
538 දී, “බාහු” පෘථිවියේ සිංහාසනය මත පාප්ධුර බලය වසර 1260ක් සඳහා පිහිටුවූහ. 496 දී ආරම්භ වී තිබූ විවාහ පෙරහැරේ අවසානයේ එවිට සංකේතමය ගිවිසුම් විවාහය සම්පූර්ණ කරන ලදී. 1798 දී, රෝමයේ පාප්තුමා සහ ප්රංශයේ ක්ලෝවිස් අතර ආරම්භ වී තිබූ එම ගිවිසුම් විවාහය, ප්රංශයේ නෙපෝලියන් තම ජෙනරාල් විසින් පාප්තුමාව බන්ධිභාරයට ගෙන යාමෙන් පාප්ධුර බලයෙන් දික්කසාද වූ විට අවලංගු කරන ලදී.
496දී තම විවාහ පෙරහැර ආරම්භ කර තිබූ අල්ෆා-සංකේතාත්මක පාප්ය ගිවිසුම් විවාහය, 538දී ඉරිදා නීතියේදී සම්පූර්ණ විය; අනතුරුව, දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අනෙකුත් සෑම ගිවිසුම් විවාහයක්ම වූ පරිදි, එයද 1798දී අවලංගු කරන ලදී. එළිදරව්ව යුරෝපයේ රජුන් හා කතෝලිකවාදයේ පාප්වරුන් අතර පවතින පාප්ය විවාහ සම්බන්ධතාවයට තවදුරටත් එකතු කරයි; මක්නිසාද එළිදරව් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ද්රාගොනුවා සාතන් මෙන්ම අජානික රෝමයේ රජුන් ද වන බැවිනි.
“ඒ අනුව, ප්රධාන වශයෙන් මකරා සාතන් නිරූපණය කරන අතර, ද්විතීය අර්ථයකින් එය පෞරාණික රෝමයේ සංකේතයකි.” The Great Controversy, 439.
ප්රකාශනයේදී යොහන් අපට දන්වන්නේ රජවරුන් (මහා සර්පයා) විසින් කතෝලිකත්වයේ මුහුදු මෘගයාට දුන් කරුණු තුනක් පිළිබඳවය.
මම දුටු මෘගයා දිවියෙකුට සමාන වූයේය; ඔහුගේ පාද වලසාගේ පාද මෙන්ද, ඔහුගේ මුඛය සිංහයෙකුගේ මුඛය මෙන්ද වූයේය; එවිට මහා සර්පයා ඔහුට තම බලයද, තම ආසනයද, මහත් අධිකාරියද දුන්නේය. එළිදරව් 13:2.
ක්රි.ව. 496දී, යුරෝපයේ රජවරුන් තම යුධ බලය සහ ආර්ථික සහයෝගය මගින් නිරූපිත වූ තමන්ගේ “බලය” පාප්වාදී මෘගයාට සැපයීමට ආරම්භ කළහ. ඔවුන් ක්රි.ව. 330දී තම අධිරාජ්යයේ අගනුවර කොන්ස්තන්තිනෝපලයට ගෙන ගොස් තිබූ අතර, එමගින් රෝම නගරය පාප්වාදී අධිකාරියේ “ආසනය” ලෙස ඉතිරි විය. එයින් පසු, ක්රි.ව. 533දී ජස්ටිනියන්ගේ අධිප්රකාශය මගින් “භුජ” පාප්වාදී සභාව සියලු සභාවන්ගේ ප්රධානියා ලෙස හඳුනාගත්තේය. එම අධිප්රකාශයට, පාප්වාදය විසින් විධර්මිකයන් ලෙස හඳුනාගත් අය පීඩනය කිරීමට ඔවුන්ගේ යුධ බලය භාවිත කිරීමද ඇතුළත් වූ අතර, එමගින් ඔවුන්ගේ සිවිල් “අධිකාරිය” පෝප්වරුන්ගේ අත්වලට පැවරුණි.
496දී ක්ලෝවිස් සමඟ පප්වරුන්ගේ ආධිපත්යය සහ යුරෝපයේ රජවරුන් අතර වූ ඇල්ෆා ගිවිසුම් විවාහය ආරම්භ විය. 508 වන විට, රාජ්යයේ නීතිමය ආගම වූ අනාගමිකත්වය නයිසීන කතෝලිකත්වයේ ආගම සඳහා අත්හැර දමනු ලැබීය. 533දී, ජස්ටිනියාන් පප්වරුන්ගේ ආධිපත්යය සියලු සභාවන්ගේ ප්රධානියා ලෙස හඳුනාගෙන, ඔවුන්ගේ අදාළ සිංහාසනවල නීතිමය බලය පාප් බලයට භාර දුන්නේය.
අල්ෆා සහ ඔමේගා අසුන
330 දී, රෝම නගරය රෝම සභාවේ අතට පවරන ලදී; එහි ඇය ක්රිස්තුන් වහන්සේගේ දෙවන පැමිණීමේදී ගිනි විලෙහි විනාශ කරනු ලබන තුරු අසුන්ගතව සිටිනු ඇත. 538 දී, ඇය නිල වශයෙන් නැවතත් පාප් අසුන මත අසුන්ගත කරන ලදී; මෙසේ 330 සිට 538 දක්වා වූ ඉතිහාසය, අල්ෆා අසුනකින් ආරම්භ වී ඔමේගා අසුනකින් අවසන් වන අනාවැකිමය කාල පරාසයක් ලෙස හඳුනා දක්වයි. එම කාල පරාසය, බයිබල් අනාවැකියේ සිව්වන රාජ්යයේ (Pergamos) අවසානය, 330 දී ආරම්භ වී 538 දී Thyatira පැමිණීමත් සමඟ අවසන් වන ක්රමෝන්නතිශීලී අභාවයකි. බටහිර සහ නැගෙනහිර රෝමය දෙකම 538 න් පසුද මන්දගාමී විඝටනය ඉදිරියට ගෙන ගියේය; එහෙත් එම කාල පරාසය ආරම්භ වූයේ 330 දී රෝම නගරය නියෝජනය කරන අසුන පාප් පදවියට දීමෙනි, 538 දී එම අසුන නගරය මත වූ සිංහාසනයක් පමණක් නොව, නගරය විසින් නිරූපිත රාජ්යය මත වූ සිංහාසනයක් බවට පත්වන තුරුය.
330 සිට 538 දක්වා කාලය, පාප් රාජ්යයට බලය ප්රදානය කෙරෙන ‘අට’ මාර්ගසංඥා නිර්වචනය කරන විශේෂිත අනාවැකිමය කාල පරිච්ඡේදයකි. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, පාප් රාජ්යයේ මරණාන්තික තුවාලය සුව කිරීමෙහිදී එම අට පියවර නැවත පුනරාවර්තනය වේ.
අට පියවරයන්ගෙන් පළමු පියවර වූයේ රෝම නගරය පාප්වරුන්ගේ බලයට දීමය; අටවන පියවර වූයේ එම නගරය බයිබල් අනාවැකිවල පස්වන රාජ්යයේ සිංහාසනය ලෙස දීමය. මෙයින් 538 වසර ‘අසුන’ ලෙසද, ‘පෙර පැවති සත් පියවරවලින් වූ අටවන පියවර’ ලෙසද හඳුනාගනු ලැබේ. පළමු පියවර වූයේ අසුන දීමය; අටවන පියවරද අසුන දීමය. එබැවින්, 330 දී ඇති පළමු පියවර ඇල්ෆා වන අතර 538 ඔමේගා වේ. අසුන් දෙකක්, ඉවත් කරන ලද කොම්මු තුනක්, අඛණ්ඩය ඉවත් කරනු ලැබීම, ක්ලෝවිස්ගේ හැරීම සහ ජස්ටිනියන්ගේ නියෝගය යන මේ සියල්ල එකට ගත්විට විවාහ පෙරහැර හඳුනාදෙන මුළු පියවර අටට සමාන වන අතර, අවසානයේදී විවාහයමද හඳුනාදෙයි.
1798 දී, 538 දී පාප්වහන්සේව සිංහාසනයෙහි අසුන්ගැන්වූ, යුරෝපීය රජවරුන් දස දෙනා නියෝජනය කළ බලවන්තයා වූ ප්රංශය, එම සිංහාසනයෙන්ම පාප්වහන්සේ ඉවත් කළේය. 538 සිට 1798 දක්වා වූ ඉතිහාසයෙහි නිරූපිත අල්ෆා ගිවිසුම් විවාහය, එළිදරව් 17 හි රජවරුන් දස දෙනා සමඟ පාප් බලය එක්වන ඔමේගා ගිවිසුම් විවාහයට ආදර්ශයක් වේ. 496 සිට 538 දක්වා වූ විවාහ පෙරහැර, එක්සත් ජනපදයේ අවසාන ජනාධිපතිවරුන් අට දෙනා සමඟ සමාන්තර වන පියවර අටක් සඳහා ආදර්ශයක් වේ. ක්ලෝවිස් සහ ප්රංශය යුරෝපීය රජවරුන් දස දෙනාගේ සංකේත වේ. ඔවුන්, ඉක්මනින් පැමිණෙන්නා වූ ඉරිදා නීතියේදී, එළිදරව් 17 හි රජවරුන් දස දෙනා අතර ප්රධාන රජු බවට පත්වනු ඇති එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරති.
දානියෙල් 11හි පෙර පැවති ගිවිසුම් විවාහ පහ, අවසාන දිනවල ඇති වන හයවන හා අවසාන ගිවිසුම් විවාහයට සමානව ගැලපේ. උතුර හා දකුණ අතර ඇති ඇල්ෆා සහ ඔමේගා ගිවිසුම් විවාහයන් දකුණෙන් පැමිණෙන මනාලිය ඇල්ෆා බවත්, ඔමේගා වන්නේ උතුරෙන් පැමිණෙන මනාලියක බවත් හඳුන්වයි. හේදන රෝමයේ ගිවිසුම් විවාහයන්හිදී, නැගෙනහිරෙන් පැමිණෙන ඇල්ෆා මනාලිය බටහිරට දෙන ලදී; 313හි ඔමේගා වන්නේ බටහිරෙන් පැමිණෙන මනාලියකි. එම විවාහ සතර, පළමු ක්ලියෝපැට්රා සහ අවසාන ක්ලියෝපැට්රා මගින් අනාවැකිමය ලෙස එකිනෙකට සම්බන්ධ කර ඇත. පාප්මය රෝමයේ සංකේතාත්මක ගිවිසුම් විවාහය තුළ, අනාවැකිමය සම්මුති සන්ධානයක රජවරු දස දෙනාගෙන් ප්රධාන රජු, තම මනාලිය වූ රෝමයේ රක්තවර්ණ ස්ත්රිය සමඟ එකතු වන මනාලයා ලෙස නිරූපිත විය. දික්කසාදය 1798දී එම රජවරු දස දෙනාගේ ප්රධාන රජු විසින් ක්රියාත්මක කරන ලදී.
313 අවුරුද්දේ ගිවිසුම් විවාහය, ප්රකාශිත වචනයේ දහසතවන පරිච්ඡේදයේ රජුන් දසදෙනා අතර ප්රධානතම රජු වන එක්සත් ජනපදය සමඟ පාප් බලයේ අවසාන ගිවිසුම් විවාහය නියෝජනය කරයි; එය ප්රංශයේ අං දෙකක් ඇති බලය මගින් ආදර්ශනය කරනු ලබන අං දෙකක් ඇති බලයකි. 496 දී ක්ලෝවිස් සමඟ ආරම්භ වී, අවසානයේ 533 දී ජස්ටිනියන්ගේ ආඥාවටත් 538 දී පාප් පදවිය සිංහාසනාරූඪ කරවීමටත් ගෙන ගිය ඉතිහාසය, 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි.
අපි මේ කාරණා ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් විමසා බලමු.