පෙර ලිපිය අවසාන වූයේ මෙසේ කියා තිබූ ඡේදයකින්ය: “313 දී ඇති වූ ගිවිසුම් විවාහය, එළිදරව් 17 හි රජුන් දස දෙනා අතර ප්රමුඛ රජු වන එක්සත් ජනපදය සමඟ පැපාල අධිකාරියේ අවසාන ගිවිසුම් විවාහය නිරූපණය කරයි; එය ප්රංශයේ අං දෙකක් ඇති බලය මඟින් ආදර්ශවත් කරනු ලැබූ අං දෙකක් ඇති බලයකි. 496 දී ක්ලොවිස් සමඟ ආරම්භ වී අවසානයේ 533 දී ජස්ටිනියන්ගේ නියෝගයටත් 538 දී පැපාල අධිකාරියේ රාජාභිෂේකයටත් ගෙන ගිය ඉතිහාසය, 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි.”
රොනල්ඩ් රේගන් 496 දී ක්ලෝවිස් විසින් පූර්ව රූපගත කරනු ලැබූ අතර, ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් 533 දී ජස්ටිනියන් විසින් පූර්ව රූපගත කරනු ලැබේ. ජස්ටිනියන්ගේ ආඥාව 538 දී පාප්තන්ත්රය සිංහාසනයට ආරෝහණය වීමට අවුරුදු පහකට පෙර පැමිණි අතර, මිලාන් නියෝගය 321 දී පළමු ඉරිදා නීතියට අවුරුදු අටකට පෙර පැමිණියේය. එම ආඥාවද නියෝගයද, ඉරිදා නීතියට පෙර යන මාර්ග සලකුණ ලෙස එකිනෙකට සමානව ගැළපේ.
රේගන්
1870 දී ඉතාලි සෙබළුන් රෝමය අල්ලා ගත්තෝය (1870 සැප්තැම්බර් 20). පාප් රාජ්යයන් භූමිමය රාජ්යයක් ලෙස පැවතීම නතර කළ අතර, පාප් පියුස් නවවැනියා “වැටිකානයේ සිරකරුවා” බවට පත් විය. ස්වෛරී රාජ්යයක් ලෙස පිළිගත් ඉතිරි පාප් භූමිප්රදේශයක් නොතිබූ බැවින්, එක්සත් ජනපදය (තවත් බොහෝ රටවල් මෙන්) කාලික පාලකයෙකු ලෙස පාප්තුමා සමඟ නිල රාජ්යතාන්ත්රික සබඳතා තවදුරටත් පවත්වා නොගත්තේය. 1951 ඔක්තෝබර් මාසයේදී, ජනාධිපති හැරි එස්. ට්රූමන් විසින් ජෙනරාල් මාර්ක් ඩබ්ලිව්. ක්ලාක් වැටිකානයට එක්සත් ජනපද තානාපතිවරයා ලෙස නම් කළේය. පල්ලිය සහ රාජ්යය වෙන්ව තැබීමේ මූලධර්මයට එම පත්වීම විරුද්ධ වන බව තර්ක කළ බොහෝ ප්රොටස්ටන්ට් පල්ලීන්ගෙන් හා සංවිධානවලින් ඉක්මනින්ම දැඩි විරුද්ධත්වයක් මතු විය. 1952 ජනවාරි මාසයේදී ජෙනරාල් ක්ලාක් තම නාමය ඉල්ලා අස්කර ගත්තේය.
1984 ජනවාරි 10 වන දින, ජනාධිපති රොනල්ඩ් රීගන් සහ පාප් ජෝන් පෝල් දෙවනුවා එක්සත් ජනපදය හා ශුද්ධාසනය අතර පූර්ණ රාජතාන්ත්රික සබඳතා පිහිටුවීමට විධිමත් ලෙස එකඟ වූහ. 1984 අප්රේල් 9 වන දින විලියම් ඒ. විල්සන් (එතෙක්ම රීගන්ගේ පුද්ගලික නියෝජිතයා ලෙස සේවය කරමින් සිටියේය) සිය අක්තපත්ර ඉදිරිපත් කළ අතර, ශුද්ධාසනය සඳහා පත් වූ පළමු එක්සත් ජනපද තානාපතිවරයා බවට පත් විය.
1951 සිට 1984 දක්වා වූ තිස්තුන් අවුරුදු කාලය තුළ කැතලිකත්වයට එරෙහි ප්රොටෙස්ටන්ත්වාදයේ ප්රතිරෝධය විලීන වී ගියේය. 496 දී ක්ලෝවිස් සමඟ පාප්ත්වය සඳහා නැඟී සිටි “බාහු” 1984 සිට 1989 දක්වා රීගන්ව ආදර්ශවත් කරයි. ක්ලෝවිස්, පාප්ත්වය නැවත බලයට උදාවීමට බාධා කරමින් සිටි ආගමය (අපගාමිකත්වය) ඉවත් කිරීම නියෝජනය කළේය; 1984 වන විට පාප්ත්වයේ උදාවට එරෙහිව ප්රොටෙස්ටන්ත්වාදය දැක්වූ ප්රතිරෝධය ඉවත් කර තිබුණි. “දෛනිකය” (අපගාමිකත්වය) ඉවත් කර තිබූ අතර, පාප්ත්වයට එරෙහිව අපගාමිකත්වයේ ප්රතිරෝධය ඉවත් කිරීම පාවුල් විසින් “ඉවතට වැටීමක්” ලෙස විස්තර කරයි.
මහ කොන්ස්ටන්ටයින් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබූ සම්මුතික සංකේතාත්මක සභාවත්, 313 සිට 538 දක්වා වූ ඉතිහාසයත්, සභාවක් තමන්ම සම්මුතියට ලක් කර පිටුපා වැටී ගිය කාලපරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කළේය. මීට පෙර පාප්වාදී බලයේ ආක්රමණයන් වැළැක්වූ ‘508’ මඟින් නියෝජනය කරන ලද ආගම, එක්සත් ජනපදයේ ප්රොටස්ටන්ට්වරුන්ගේ පිටුපා වැටීමේ ආදර්ශයක් විය. රේගන් ක්ලෝවිස් විසින් නියෝජනය කරනු ලැබීය. 496 දී ක්ලෝවිස් තම “බලය” පාප්වාදයට දුන්නේය; එමඟින් රේගන්ගේ අවුරුදු තුළ සිදු කරන ලද “අපවිත්ර සන්ධානය”ගේ ආදර්ශයක් දක්වන ලදී. ක්ලෝවිස් 508 දී “නිරන්තරය” ඉවත් කරනු ලැබීමද නියෝජනය කළේය. 508 යනු 1984 සඳහා ආදර්ශයක් විය.
“අන්යාගමිකත්වය සහ ක්රිස්තුධර්මය අතර ඇති වූ මෙම සම්මුතියෙන්, දෙවියන්වහන්සේට විරුද්ධව නැඟී සිටිමින් තමන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේට ඉහළින් උසස් කරගන්නා බවට අනාවැකියේ පූර්වකථනය කරන ලද ‘පාපයේ මනුෂ්යයා’ වර්ධනය විය. බොරු ආගමිකත්වයේ එම විශාල පද්ධතිය සාතන්ගේ බලයේ අතිවිශිෂ්ට කෘතියකි—තමාගේ කැමැත්ත අනුව පෘථිවිය පාලනය කිරීම පිණිස සිංහාසනය මත අසුන් ගන්නට ඔහු කළ උත්සාහයන්ගේ ස්මාරකයකි.” The Great Controversy, 50.
රේගන් 1983 දී කළ ප්රකට කතාවකදී සෝවියට් සංගමය “අශුභ අධිරාජ්යයක්” ලෙස හැඳින්වූ අතර, දේවනිෂේධවාදී කොමියුනිස්මය ගැඹුරු නෛතික හා ආත්මික භීතියක් ලෙස සලකා බැලීය. ඔහු සහ ජෝන් පෝල් II සෝවියට් කොමියුනිස්මයට එරෙහිව සමීප පෞද්ගලික හා දේශපාලනික හවුල්කාරිත්වයක් ගොඩනඟා ගත්හ. මේ පුරුෂ දෙදෙනාම එම අරගලය නෛතික, එසේම දේවවිධානයට අදාළ පදනම්වලින් ද දුටහ; කොමියුනිස්මය බිඳ දමනු පිණිස වූ “දිව්ය සැලැස්මක්” පිළිබඳව රේගන් පෞද්ගලිකව කතා කළේය. රේගන්ට ෆාතිමා දර්ශන පිළිබඳ උනන්දුවක් තිබුණි (“රුසියාව ඇගේ දෝෂයන් ප්රචාරය කරනු ඇත” යන අනතුරු ඇඟවීම), සහ මෙම නායක දෙදෙනා, දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ගේ ජීවිත ඉතිරි කළේ (1981 දී දෙදෙනාම ඝාතන ප්රයත්නයන්ගෙන් දිවි ගලවා ගත්හ) කොමියුනිස්මය පරාජය කිරීම සමඟ සම්බන්ධිත අරමුණක් සඳහාය යන ඔවුන්ගේ පොදු හැඟීම පිළිබඳව සාකච්ඡා කළහ.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ගෝලයන්
රේගන් හැදී වැඩුණේ ක්රිස්තුස්ගේ ශ්රාවකයන් (Disciples of Christ) නම් නිකායේය; එහි ආරම්භක පියවරුන් කතෝලික සභාවේ පාප්තුමාවම ප්රතික්රිස්තුස් බව සෘජුවම ඉගැන්වූහ. ක්රිස්තුස්ගේ ශ්රාවකයන් සභාවේ ආරම්භක යුගයේ වඩාත් ප්රමුඛ නායකයා වූ ඇලෙක්සැන්ඩර් කැම්බල්, පාප් පදවියම ප්රතික්රිස්තුස් බව නැවත නැවතත් හඳුනාගත්තේය. විවාදයන්හි හා ලේඛනවල, දානියෙල් 7 හි කුඩා අඟ, එළිදරව් 13 හි මෘගයා, සහ 2 තෙසලෝනික 2 හි පාපයේ මනුෂ්යයා යන සියල්ල රෝමයේ පාප්වරුන්ට යොමු වන බව ඔහු තර්ක කළේය. ඔහු මෙම හඳුනාගැනීම් මහජන විවාදවලදී භාවිත කළේය (1837 දී කතෝලික බිෂප් ජෝන් බී. පර්සෙල් සමඟ පැවති විවාදයද ඇතුළුව). බාර්ටන් ඩබ්ලිව්. ස්ටෝන්, පාප්තුමාගේ ආණ්ඩුව සැබෑ ප්රතික්රිස්තුස් බවත් “පාපයේ මනුෂ්යයා” බවත් සඳහන් කළේය. වෝල්ටර් ස්කොට් (මෙම ව්යාපාරයේ තවත් ආරම්භක ශුභාරංචිකයෙකු) ලියුවේ, පාපයේ මනුෂ්යයා වන රෝමයේ පාප්තුමා ක්රිස්තියානි සභාව තුළ උද්ගත වී දෙවියන්වහන්සේට ඉහළින් තමා උසස් කරගන්නා බවය.
රීගන්ගේ මව නෙල්, Christගේ Disciples නාමක පන්තිසභා සම්ප්රදායේ භක්තිමත් සාමාජිකාවක් වූ අතර, ඔහුගේ ළමා වියේ ප්රධාන ආගමික බලපෑම වූයේ ඇයයි. රීගන් වයස අවුරුදු 11 දී ඉලිනොයිස් ප්රාන්තයේ ඩික්සන්හි පිහිටි Christගේ Disciples සභාවේදී බප්තිස්ම ලැබූ අතර, යෞවන වියේදීද එහි ක්රියාශීලීව සම්බන්ධව සිටියේය (ඉරිදා පාසල උගන්වීමද ඇතුළුව). ඔහු Christගේ Disciples සමඟ අනුබද්ධ වූ Eureka Collegeහි අධ්යාපනය ලැබීය.
“වචනය පිළිබඳ තම අවබෝධයේ ව්යාකූලත්වයට පත්වන්නෝ, අන්තික්රිස්තුගේ අර්ථය දැක ගැනීමට අසමත් වන්නෝ, නිසැකවම තමන්ව අන්තික්රිස්තුගේ පැත්තෙහි තබාගනු ඇත. දැන් අපට ලෝකය සමඟ එකීභවනය වීමට කිසි කාලයක් නැත.” Kress Collection, 105.
රේගන් ක්ලෝවිස් විසින්ද, මහා කොන්ස්ටන්ටීන්ගේ සම්මුතිය විසින්ද ප්රතිරූපිත විය. 1989 දී අවසාන කාලය ආරම්භ වූ අවස්ථාවෙන් පසු වූ අවසාන ජනාධිපතිවරු අට දෙනාගෙන් පළමුවැන්නාද රේගන්ය. අවසාන ජනාධිපතිවරු අට දෙනාගෙන් පළමුවැන්නා ලෙස ඔහු ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප්ගේ ප්රතිරූපය දරයි; ට්රම්ප්ද රේගන් මෙන්ම පාප්ප රාජ්යයේ සැබෑ අරමුණු ගැනත්, පාප්ප රාජ්යය යනු කවරෙක්ද යන්න ගැනත් ගැඹුරු ලෙස ව්යාකූල වී සිටී.
දෙදෙනෙකු එකඟ නොවී එකට ගමන් කළ හැකිද? ආමොස් 3:3.
දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් වන හයවන හා අවසාන ගිවිසුම්-විවාහය 1989 දී අවසාන කාලයේ ආරම්භ වන ඉතිහාසය තුළ සිදුවන අතර, එය ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප්ගේ ඉතිහාසයෙන් අවසන් වේ.
“වර්තමානයේ එක්සත් ජනපදයේ, සභාවේ ආයතන හා චාරිත්රවලට රාජ්යයේ අනුග්රහය ලබා දීමට ගෙනයන චලනයන්හිදී, ප්රොතෙස්තන්තයන් පාප්වාදීන්ගේ පියවර අනුගමනය කරමින් සිටිති. එපමණක් නොව, ඔවුහු පාප්ධූර පද්ධතියට, පරණ ලෝකයේ තමා අහිමි කළ ආධිපත්යය, ප්රොතෙස්තන්ත ඇමරිකාව තුළ නැවත ලබාගැනීමට දොර විවෘත කරමින් සිටිති.” The Great Controversy, 573.
313 හි විවාහ ගිවිසුම සහ මිලාන් ප්රකාශය 533 හි ඉතිහාසයට අනුකූල වේ; එසේම 533 දී ජුස්ටිනියානුගේ ආඥාව නැවත වරක් බාහිර වශයෙන් ක්රිස්තියානි යයි ප්රකාශ කරන පාලනයක් විසින් ක්රියාත්මක කරනු ලැබේ. එම පාලනය තවදුරටත්, පාප්වරුන්ගේ බලය ක්රිස්තියානි ආයතනයක් ලෙස හඳුනාගැනීම උපරිමයෙන් විරුද්ධාර්ථක යෙදුමක් වන අතර, අවම වශයෙන් මාරාන්තික භ්රාන්තියක් වන බව, වටහා නොගනියි.
සභාව සහ රාජ්යය
ක්රිස්තු පූර්ව 457දී, අර්තාක්ෂස්තගේ තෙවන ආඥාව විසින් දේශපාලනික සහ ආගමික අධිකාරිය දෙකම සඳහා ජාතික ස්වාධීනත්වය යළි ප්රතිෂ්ඨාපනය කළේය.
එසේම, එස්රා, නුඹගේ අතෙහි ඇති නුඹගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රඥාව අනුව, ගඟෙන් එපිට සිටින සියලු ජනතාව විනිශ්චය කිරීමට, එනම් නුඹගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව දන්නා සියල්ලන් අතර, ප්රාදේශික නිලධාරීන් හා විනිශ්චයකරුවන් පත් කරව; තවද ඒවා නොදන්නාවූ අයට ඔබ ඒවා උගන්වන්න. තවද නුඹගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවද රජුගේ ව්යවස්ථාවද නොකරන්නාවූ කවරෙකු මත වුවද, මරණයට හෝ පිටුවහල් කිරීමකට හෝ දේපළ රාජසන්තක කිරීමකට හෝ සිරගත කිරීමකට හෝ, ඔහු මත විනිශ්චය වේගයෙන් ක්රියාත්මක කරනු ලැබේවා. එස්රා 7:25, 26.
තුන්වන ආඥාව මගින් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවන්ටත් රජුගේ ව්යවස්ථාවන්ටත් අදාළ විනිශ්චය සහ දඬුවම් ක්රියාත්මක කිරීමට අධිකාරිය ප්රදානය කරන ලදී. එම ආඥාව, ක්රිස්තුස්වහන්සේ හදිසියේ තම මාලිගාවට පැමිණි 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් වූ අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකියේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය. තවද එය, ක්රි.පූ. 217හි රැෆියා යුද්ධය සහ ක්රි.පූ. 200හි පැනියම් යුද්ධය අතර ඉතිහාසය තුළ ක්රි.පූ. 207දී අවසන් වූ අවුරුදු දෙසිය පනහක අනාවැකියේ ආරම්භයද සනිටුහන් කළේය. ක්රි.පූ. 457දී සිවිල් සහ ආගමික ස්වාධිපත්ය දෙකම ප්රතිෂ්ඨාපනය කිරීම, ඔමේගා ඉටුවීම් දෙකක් සොයාගන්නා ද්විත්ව ඇල්ෆාවක් හඳුනා දෙයි. ඔමේගා ඉටුවීම් දෙකම වසාගත් දොරක් නියෝජනය කරයි; එකක් ප්රොටස්ටන්ට් අඟයටත් අනෙක රිපබ්ලිකන් අඟයටත්ය.
වසර දෙදහස් තුන්සියයක පළමු අනාවැකිය දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවන් නිරූපණය කළ අතර, වසර දෙසිය පනස්ක අනාවැකිය රජුගේ ව්යවස්ථාවන් නිරූපණය කළේය. මෙම අනාවැකි දෙක, එළිදරව් 13 හි භූමි මෘගයා මත ඇති ප්රොටෙස්ටන්ත්වාදයේ අඟය සහ ජනරජවාදයේ අඟය හඳුනා දෙයි. භූමි මෘගයාගේ ජනරජවාදී අඟය, දානියෙල් 11 හි එකොළොස්වන සිට දහසයවන දක්වා වූ පදවල මධ්ය භාගයට ස්ථාපිත කරනු ලැබේ. ක්රි.පූ. 457 හි තුන්වන ආඥාවේ ද්විත්ව අනාවැකියෙන් ඇති එක් අඟයක් විසින් රැෆියා සහ පානියම් අතර වසර දාහතක කාලපරිච්ඡේදය හරස් කරනු ලැබේ. මෙම ද්විත්ව අනාවැකිය, අවසාන ගිවිසුම් ජනතාවගේ විනිශ්චයද, එම ගිවිසුම් ජනතාව තම මූලාරම්භය සොයා ගන්නා ජාතියේ විනිශ්චයද යන දෙකම හඳුනා දෙයි.
ඔහු අබ්රාම්ට මෙසේ කීවේය: “ඔබගේ වංශය තමන්ගේ නොවන දේශයක විදේශීව සිටින බවත්, ඔවුන්ට සේවකයන් වන්නේ බවත්, ඔවුන් අවුරුදු හාරසියයක් පීඩා කරනු ලබන්නේ බවත්, නිසැකව දැනගන්න. තවද ඔවුන් සේවය කරන ඒ ජාතිය මම විනිශ්චය කරන්නෙමි; ඉන්පසු ඔවුන් මහත් සම්පත් සමඟ පිටතට පැමිණෙනු ඇත.” උත්පත්ති 15:13, 14.
එසකියෙල්ගේ පොතෙහි, ක්රි.ව. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දින ආදර්ශයක් ලෙස දැක්වේ. එක් දිනයක් විමර්ශනාත්මක විනිශ්චයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙන අතර, අනෙක් දිනය විනිශ්චය ක්රියාවලියේ ආරම්භයේද අවසානයේද යුබිලේ හොරණෑවේ නාදවීම හඳුන්වා දෙයි. දින දෙකම එකිනෙකට ගැළපෙයි, එමෙන්ම දෙකම වසා ඇති දොරක් හඳුන්වා දෙයි. 1844 වර්ෂය නියෝජනය කරන්නේ ක්රිස්තුස්වහන්සේ අතිශුද්ධස්ථානයට පිවිසූ විට ශුද්ධස්ථානයේ දොර වැසීමයි. ක්රි.පූ. 573 වර්ෂය මනුෂ්ය පරීක්ෂණ කාලයේ අවසානය හඳුන්වා දෙයි; එහිදී මිදවනු ලැබූ පාපයේ දාසයන්ට ඔවුන්ගේ නිදහසද, වාසය කිරීම සඳහා නව භූමියක්ද දෙනු ලැබේ.
එහෙත් ඔහු මේ අවුරුදු තුළ මුදවා නොගනු ලැබුවහොත්, යෝබිලේ අවුරුද්දේදී ඔහුද, ඔහු සමඟ ඔහුගේ දරුවන්ද නිදහස් වී පිටතට යනු ඇත. මක්නිසාද ඉශ්රායෙල් පුත්රයෝ මාගේ සේවකයෝ වෙති; ඔවුහු මම මිසර දේශයෙන් පිටතට ගෙන ආ මාගේ සේවකයෝය. මම ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන් වෙමි. ලෙවී කථාව 25:54, 55.
ඔක්තෝබර් 22 යන අවස්ථා දෙකම ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ වසා දැමූ දොර නියෝජනය කරයි. ඇඩ්වෙන්ටිසම්ට දෙන ලද කරුණාවේ කාලය 1844 දී ආරම්භ වූ අතර එය ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ; එක්සත් ජනපදයට දෙන ලද කරුණාවේ කාලයද එම ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන්ම අවසන් වේ. මෙම අවසානත්වයන් දෙකම ඔක්තෝබර් 22 සමඟ සමාන්තර වන, අවුරුදු 2,300 ක් සහ අවුරුදු දෙසිය පනහක සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා සමඟ ගැළපෙයි.
රැෆියා හා පානියම් අතර ඉතිහාසයේ අවසන් වන අවුරුදු දෙසිය පනහ, එම යුද්ධ දෙක අතර කාලය සංකේතාත්මක සංඛ්යා දෙකකට බෙදයි; ඒ දෙක එකට ගත් කල, ඒවාටම විශේෂ අර්ථයක් ඇත. දේශසීමාභූමිය යන අර්ථය දරන රැෆියාට අවුරුදු දහයකට පසුද, සමතල භූමියක් මත සටන් කොට වටලෑමකින් අවසන් වූ යුද්ධයක් වූ පානියම්ට අවුරුදු හතකට පෙරද, දහය සහ හත යන සංඛ්යා සංකේතයක් ලෙස සාක්ෂි කිහිපයක් මත මකරාගේ බලය හඳුනා දෙයි. ක්රි.පූ. 207 වර්ෂය, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස් වන පදය හා පහළොස් වන පදය අතර, භූමි මෘගයාගේ සංකේතය වූ ට්රම්ප්ව, අනාගතවාණිමය ලෙස මකරා මෙන් කථා කිරීමට සූදානම් කරමින් තබයි; එය දහය යන සංඛ්යාව සහ හත යන සංඛ්යාව එක්වීමෙන් නිරූපිතය.
දහහත ද සංකේතාත්මක වන අතර, එය රාෆියා සිට පැනියම් දක්වා ඇති ඉතිහාසය, පැනියම් ඉක්මවාද රාෆියාට පෙරද පුළුල් කරයි. පටොලෙමි IV ෆිලෝපාටර් ක්රි.පූ. 221 සිට ක්රි.පූ. 204 දක්වා පටොලෙමීය මිසරයේ රජු ලෙස රාජ්ය කළේය, සහ ඔහු ක්රි.පූ. 217 දී රාෆියාහිදී ඇන්ටියෝකස් මැග්නස් පරාජය කළේය. පටොලෙමි රාෆියාට පෙර රාජ්ය කිරීම ආරම්භ කළ අතර, ඔහු “දහහත” අවුරුදු රාජ්ය කළේය. දහහත සංඛ්යාව රාෆියාට පෙර ආරම්භ වන, සහ පැනියම් යුද්ධයත් සීදෝන නගර වටලෑමත් ඉක්මවා, 330 වර්ෂයෙන් නිරූපිත මනුෂ්යයන්ගේ පරීක්ෂාකාලයේ අවසානය දක්වා විහිදෙන ඓතිහාසික කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. ස්මිර්නා සභාවේ කාලයට අදාල අවුරුදු දෙසිය පනහක අනාවැකිය 64 දී ආරම්භ වී, 313 දී මිලාන් ආඥාපත්රය සහ විවාහ ගිවිසුම සමඟ අවසන් විය.
මහා කොන්ස්ටන්ටයින් පෙර්ගමොස් සභාවේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරන අතර, එම ඉතිහාසය ක්රි.ව. 313 දී ආරම්භ වී 538 දී අවසන් විය. ක්රි.ව. 313 දී අවසන් වූ අවුරුදු දෙසිය පනස්ක prophecyවයෙන් පසු පළමු ‘දහහත්’ අවුරුදු තුළ සන්ධිස්ථාන තුනක් ඇත. 313 වර්ෂය මිලාන් ආඥාව වූ අතර, 321 වර්ෂය පළමු ඉරිදා නීතිය වූයේය; අධිරාජ්යයේ බෙදීම 330 වර්ෂයෙන් සලකුණු කරනු ලැබේ. 330 අවසාන ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි; එය මනුෂ්යයන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වන බව සලකුණු කරයි. එබැවින් දහහත් සංඛ්යාව රෆියාට පෙර ආරම්භ වී, පානියුම් හා සීදොන්හි යුද ව්යාපාරයෙන් බොහෝ පසුව අවසන් වෙයි. දානියෙල් 11 හි දහසයවන පදය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි.
එසකියෙල්ගේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩයේ නිරපේක්ෂ හෘදය ලෙස පවතින වටලෑමේ ලකුණ ස්මිර්නා අනාවැකිය මඟින් හඳුනා දෙයි. යෙරුසලමේ විනාශය පිළිබඳ දර්ශන දෙක මඟින් නිරූපිතව, ඉරිදා නීතියට පෙර පැමිණෙන මාර්ගලකුණ වන්නේ වටලෑමය; එහෙත් එය මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැඟීම ආරම්භ කරන මිලාන් අධිඥප්තිය ද වේ.
වටලෑමේදී ගිවිසුම් විවාහ පෙරහැරක් සිදුවනු ඇත. එය 496 දී ක්ලෝවිස් විසින් ආදර්ශවත් කරන ලද්දේ මෙන්, රීගන් සමඟ ආරම්භ වූ විවාහ පෙරහැරේ භ්රාමක-රූපයකි; එහෙත් විවාහය වෙත යන අවසාන පෙරහැර වටලෑමේදී ආරම්භ වන්නේ 533 දී ජස්ටිනියානුගේ නියෝගය සමඟත්, 313 දී මිලාන් ආඥාව සමඟත් සමානව යොදමිනි. මෙම සන්ධිස්ථාන දෙකම ඉරිදා නීතියට පෙර ය. 313, 321 හි පළමු ඉරිදා නීතියට පෙර වූ අතර, 533 නියෝගය 538 දී ඔර්ලියන්ස්හි තුන්වන සභාවේදී වූ ඉරිදා නීතියට පෙර විය. යම් ආකාරයක නීති සම්පාදනයක් ජස්ටිනියානුගේ නියෝගය හා මිලාන් ආඥාව යන දෙකේම අනාවැකිමය ලක්ෂණ සම්පූර්ණ කරනු ඇත; එසේම යම් ආකාරයක සංකේතාත්මක ගිවිසුම් විවාහයක්ද ස්ථාපිත කරනු ලැබේ.
එම ආඥාව නිකුත් කරනු ලබන විට සූදානම් වීමට ඉතා ප්රමාද වී ඇත; මක්නිසාද පරීක්ෂා කාලයේ දොර, මිසරයේ පළමු පාස්කුවේදී වැසී ගිය පරිදිම, ප්රොටෙස්තන්ත අඟ සඳහාද නිශ්චිතව වැසී යයි. ඉන් අනතුරුව, ඊළඟ මාර්ගසලකුණ වන ඉරිදා නීතිය, මෘගයාගේ රූපය සම්පූර්ණයෙන්ම ගොඩනැගී ඇති බව පමණක් නොව, මෘගයාගේ සලකුණ බලහත්කාරයෙන් ක්රියාත්මක කිරීමද හඳුනා දෙයි. ඉරිදා නීතිය, පළිගැනීමේ පොතේ දහතුන් වන පරිච්ඡේදයේ භූමියෙහි මෘගයා වන රිපබ්ලිකන් අඟ සඳහා පරීක්ෂා කාලයේ අවසානය සලකුණු කරන්නේ, පාස්කුවෙන් පසු රතු මුහුදේදී පාරාවෝ සහ ඔහුගේ හමුදාව මිය ගිය පරිදිම, අනිවාර්ය නිශ්චිතභාවයකිනි.
ක්රි.පූ. 207 වර්ෂයෙන් අවසන් වන වසර දෙසිය පනහ, පානියම් තැනිතලාවේ ආරම්භ වී සීදෝන නගරය ආවරණය කළ වැටලීමෙන් අවසන් වන ඉදිරි අභියානය සඳහා සූදානම් වන ඇන්තියොකුස් මැග්නස් විසින් නිරූපිත ලෙස, ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් හඳුනා දෙයි. පානියම් සටනෙන් පසු, පටොලෙමීය අණදෙනා වූ ඒටෝලියාවේ ස්කෝපස්, ජීවිතයේ රැඳී සිටි හමුදා සෙබළුන් දසදහසක් පමණ සමඟ සීදෝන නගරයට පලා ගියේය. ඇන්තියොකුස් ඔහු පසුපස හඹා ගොස් සීදෝන නගරය ‘වැටලීම’කට ලක් කළේය. අලෙක්සැන්ඩ්රියාවේ පටොලෙමීය ආණ්ඩුව සහන හමුදාවක් යවා තිබුණද, එය අසාර්ථක විය. කුසගින්නට මුහුණ දෙමින්, ස්කෝපස් නගරය භාර දුන්නේය. ඇන්තියොකුස් ස්කෝපස්ට පිටත්ව යාමට ඉඩ දුන්නේය; පසුව ස්කෝපස් මිසරයට ආපසු ගියේය, එහිදී අවසානයේ ද්රෝහිකම සහ මුදල් අයථා ලෙස භාවිතා කිරීමේ චෝදනා මත ඔහු මරණ දණ්ඩනයට ලක් කරන ලදී. සීදෝන වැටලීම, පානියම් සටනෙන් පසු කොයිලේ-සිරියාව ඇන්තියොකුස් විසින් ජයගැනීම සම්පූර්ණ කළේය.
සහෝදරි වයිට් විසින් උරියා ස්මිත්ගේ *Daniel and the Revelation* නම් පොත “දෙවියන්වහන්සේගේ උපකාරක හස්තය” ලෙස හඳුන්වයි. ස්මිත්, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 14 සහ 15 වන පද පිළිබඳ තම විවරණයේදී, අන්තියෝකස්ගේ අදියර දෙකකින් යුත් යුධ ව්යාපාරය හඳුනා ගනියි.
මිසරයේ යෞවන රජුගේ අධ්යාපනික භාරය රෝම සෙනෙට් සභාව විසින් M. Emilius Lepidus වෙත පැවරන ලද අතර, ඔහු එම රාජදර්බාරයේ වයස්ගත හා අත්දැකීම්සම්පන්න අමාත්යවරයෙකු වූ Aristomenes ඔහුගේ භාරකරු ලෙස පත් කළේය. ඔහුගේ ප්රථම ක්රියාව වූයේ එකමුතු වූ රජවරුන් දෙදෙනා වන Philip සහ Antiochus විසින් එල්ල කිරීමට භයානක වූ ආක්රමණයට එරෙහිව පෙර සූදානම් වීමය.
මෙම අරමුණ සඳහා, ඒජිප්තු වැසියන්ගේ සේවයේ සිටි, ඒටෝලියාවේ ප්රසිද්ධ යුධනායකයෙකු වූ ස්කෝපාස්, සේනාව සඳහා අතිරේක බලකා රැස් කිරීම පිණිස ඔහු සිය මවුබිමට යවන ලදී. සේනාවක් සූදානම් කරගත් පසු, ඔහු පලස්තීනය හා කොඑලේ-සිරියාව වෙත ගමන් කළේය (අන්ටියොකස් සුළු ආසියාවේ අට්ටාලස් සමඟ යුද්ධයක නිරතව සිටිය බැවින්), යූදයාව සම්පූර්ණයෙන්ම ඒජිප්තුවේ අධිකාරියට යටත් කළේය.
“මෙලෙස අප ඉදිරියේ ඇති මෙම පදයේ සම්පූර්ණවීම සඳහා කාරණා සකස් කරනු ලැබීය. මන්ද, රෝමවරුන්ගේ නියෝගය අනුව අට්ටලස් සමඟ කළ යුද්ධයෙන් ඉවත්වූ අන්තිඔකුස්, ඉක්මනින් පලස්තීනය සහ කෝලේ-සිරියාව මිසරවරුන්ගේ අත්වලින් නැවත අත්පත් කරගැනීම සඳහා පියවර ගත්තේය. ඔහුට විරුද්ධ වීමට ස්කෝපාස් යවනු ලැබීය. යොර්දාන් ගඟේ උල්පත් අසලදී, එම සේනා දෙක මුහුණට මුහුණ හමුවිය. [Panium] ස්කෝපාස් පරාජය කරනු ලැබ, සිදෝන් දක්වා හඹාගෙන ගොස්, එහි දැඩි ලෙස වටලනු ලැබීය. මිසරයේ දක්ෂතම සෙනාපතින් තුන්දෙනෙකු, ඔවුන්ගේ හොඳම බලඇණි සමඟ, එම වටලීම ඉවත් කිරීමට යවනු ලැබූහ; නමුත් එය සාර්ථක වූයේ නැත. අවසානයේදී, අතිශය කෘශ වූත් අල්ලා ගත නොහැකි වූත් වූ අභාවකායයක් සේ පෙනුණු කුසගින්න නම් සතුරා සමඟ මුහුණට මුහුණ හමුවූ ස්කෝපාස්, එයට ප්රතිරෝධ කළ නොහැකි බැවින්, ජීවිතය පමණක් ලබාදෙන නින්දිත කොන්දේසි යටතේ යටත් වීමට බලකරනු ලැබීය; එවිට ඔහුටත් ඔහුගේ දසදහස් මනුෂ්යයන්ටත්, ඇඳුම්ද උදුරාගෙන, නිරාවරණව පිටත්ව යාමට ඉඩ දෙන ලදී. මෙහිදී උතුරේ රජු විසින් අතිශයින් බලකොටුකර තිබූ නගර අත්පත් කරගැනීම දක්නට ලැබේ; මන්ද සිදෝන්, තම පිහිටීමෙන්ද තම ආරක්ෂාවන්ගෙන්ද, ඒ කාලයේ බලවත්ම නගරවලින් එකක් වූ බැවිනි. මෙහිදී දකුණේ ආයුධවලට ප්රතිරෝධ කර සිටීමට අසමත්වීමද, දකුණේ රජු විසින් තෝරාගත් ජනතාවගේ අසමත්වීමද දක්නට ලැබේ; එනම්, ස්කෝපාස් සහ ඔහුගේ ඒටෝලියානු බලඇණිවල අසමත්වීමය.” Daniel and the Revelation, 257, 258.
ක්රි.පූ. 207 දී අවසන් වන අවුරුදු දෙසිය පනහක කාලය ඩොනල්ඩ් ට්රම්ප් හඳුන්වා දෙයි. නැගෙනහිර සහ බටහිර අතර ගිවිසුම් විවාහයත් මිලාන් ආඥාවත් සමඟ 313 දී අවසන් වන අවුරුදු දෙසිය පනහක අනාවැකි කාලය, එක්සත් ජනපදයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීම හඳුන්වා දෙයි. 313 දී ආරම්භ වූ පර්ගාමස් සභාව, පාප්වාදී බලය සිංහාසනය අල්ලා ගැනීමට පෙර, ක්රිස්තියානි ආගම ජාතික ආගමික පූජා විශ්වාස සමඟ ඇති කරගත් සම්මුතියක් හේතුවෙන් පසුබැස ගිය ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි. පර්ගාමස් සහ 313 වර්ෂය, එක්සත් ජනපදයේ මෘගයාගේ රූපය පිහිටුවීමෙන් නිරූපිත වන සම්මුතියේ ප්රතිරූපයකි. එය ක්රිස්තියානි ආගම සහ පාප්වාදී රෝමය අතර සම්මුතිය නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද කතෝලික ආගම යනු ක්රිස්තියානි ආයතනයක් ලෙස වෙස් ගැන්වූ ජාතික ආගමික පූජා විශ්වාසය හැර වෙන කිසිවක් නොවන බැවිනි. 1776 දී ආරම්භ වී මේ වසරේ අවසන් වන අවුරුදු දෙසිය පනහක අනාවැකි කාලයද එක්සත් ජනපදය පිළිබඳවම සඳහන් කරයි. එබැවින්, අවුරුදු දෙසිය පනහක අනාවැකි තුනම එළිදරව් 13 වන පරිච්ඡේදයේ භූමියේ මෘගයාට අදාළ යම් අනාවැකිමය පැත්තක් ගැන කථා කරන අතර, ඒ තුනම දහහත යන සංඛ්යාවෙන් නිරූපිත අනාවැකිමය රේඛාවන් ඇතුළත අවසන් වෙයි.
ඉරිදා නීතිය යනු එක්සත් ජනපදය මකරයෙකු මෙන් කථා කරන අවස්ථාව වන අතර, ජාතියක කථා කිරීම යනු එහි ව්යවස්ථාදායක හා අධිකරණ බලධාරීන්ගේ ක්රියාවයි.
“ජාතියේ ‘කථා කිරීම’ යනු එහි නීති සම්පාදක සහ අධිකරණ බලධාරීන්ගේ ක්රියාකාරිත්වයයි.” The Great Controversy, 442.
ට්රම්ප් අධිකරණමය හෝ ව්යවස්ථාදායක අධිකාරියක් නොවන බැවින්, ඉක්මනින් පැමිණීමට ඇති ඉරිදා නීතිය ක්රියාත්මක කරනු ලබන්නේ කොංග්රසය විසිනි. එහෙත් පාප්වාදී බලයට ආධාර සපයන කිසිදු ක්රියාවක් ඉරිදා නීතියේ ආදර්ශරූපයක් වේ. 533 දී නිකුත් කරන ලද ආඥාවත්, 313 දී නිකුත් කරන ලද ප්රකාශනයත්, මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගෙන කාල පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙයි. එහි අවසානය ඉක්මනින් පැමිණීමට ඇති ඉරිදා නීතිය වන අතර, යේසුස් සෑමවිටම අවසානය ආරම්භයෙන් දෘශ්යමාන කරවන බැවින්, බයිබල් අනාගතවාදයේ ක්රිස්තු විරෝධියාට යම් “සහනයක්” සපයන විධායක නියෝගයක් මඟින් ට්රම්ප් විසින් ගනු ලබන ක්රියාව, එක්සත් ජනපදය “එහි ආණ්ඩුක්රමික මූලධර්ම එසේම ප්රතික්ෂේප කරමින් ඉරිදා නීතියක් පනවන” විට වන ඔමේගාවෙන් පමණක් අවසන් වන එම චලනයේ ඇල්ෆාව නිරූපණය කරනු ඇත.
“ඉරිදා බලහත්කාරයෙන් පනවීම සඳහා වූ මෙම චලනයේ නියැලී සිටින අය අතරින් පවා, මෙහි ප්රතිඵල වශයෙන් අනතුරුව ඇතිවන දේ පිළිබඳව අන්ධ වී සිටින බොහෝ දෙනෙක් ඇත. ඔවුන් තමන් ආගමික නිදහසට සෘජුවම ප්රහාර එල්ල කරමින් සිටින බව නොදකිති. බයිබලීය සබත් දවසේ අයිතිවාසිකම්ද, ඉරිදා ආයතනය රඳා සිටින ව්යාජ පදනමද කිසි කලෙකත් තේරුම් නොගත් බොහෝ දෙනෙක් ඇත. ආගමික නීති සම්පාදනයට අනුග්රහය දක්වන ඕනෑම චලනයක් යනු, බොහෝ යුග ගණනාවක් තිස්සේ හෘදසාක්ෂියෙහි නිදහසට එරෙහිව නිරන්තරයෙන් සටන් කළ පාප්වර්ගවාදයට සැබවින්ම කරන ලද අනුමතියකි. ඉරිදා පිළිපැදීම ‘අධර්මයේ රහස’ නම් වූ දේට තම පැවැත්ම ණයගැතියි, එය ඊනියා ක්රිස්තියානි ආයතනයක් ලෙස පවතින්නේද එම නිසාය; එය බලපැවැත්වීම, රෝමානු වාදයේ මූලස්ථානයම වන ප්රතිපත්තිවලට වාස්තවික පිළිගැනීමක් වනු ඇත. අපගේ ජාතිය, ඉරිදා නීතියක් පනවනු පිණිස තම ආණ්ඩුක්රමයේ ප්රතිපත්ති මෙසේ ප්රතික්ෂේප කරනු ලබන විට, ප්රොතෙස්තන්තවාදය මෙම ක්රියාව තුළ පාප්වර්ගවාදය සමඟ අත්වැල් බැඳගනු ඇත; එය, දිගු කලක් තිස්සේ යළි සක්රීය දේශපාලන අධිපතිවාදයකට පැන නැඟීමේ අවස්ථාව උනන්දුවෙන් බලා සිටි දුර්ජන අධිපීඩනයට ජීවය දීමක් හැර වෙන කිසිවක් නොවනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 711.
“ආගමික නීතිකරණයට අනුග්රහ දක්වන” ඕනෑම “ව්යාපාරයක් සැබවින්ම පාප්වරුන්ගේ ආධිපත්යයට ඉඩදීමක් වන අතර,” එවැනි ව්යාපාර ඉක්මනින් පැමිණීමට ඇති ඉරිදා නීතියට පෙර සිදුවේ.
“මෙම දිනය නමස්කාර කිරීමට බලකරන ආඥාව මුළු ලෝකයටම නිකුත් වීමට නියමිතය. සීමිත ප්රමාණයකින් එය දැනටමත් නිකුත් වී ඇත. ස්ථාන කිහිපයකදී, යුදෙව් නොවන රජු හෙබ්රෙව් වහල්වරුන් සමඟ කතා කළාක් මෙන්, සිවිල් බලය මකරයෙකුගේ හඬින් කතා කරමින් සිටී.” Signs of the Times, May 6, 1897.
අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරිපත් කරමු.