හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය - අංක හය

අපි සැඟවුණු ඉතිහාසයේ අධ්‍යයනය ආරම්භ කරන විට, දැන් දානියෙල් 11:40 හි සඳහන් අවසාන කාලයේ සිට 11:41 හි සඳහන් ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය සමඟ එකසරියෙන් පිහිටන බව අවබෝධ කරගනු ලබන අනාවැකියේ අභ්‍යන්තර සහ බාහිර රේඛා දෙකම සලකා බලමු. එම අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ අභ්‍යන්තර රේඛාව ප්‍රකාශිත වාක්‍ය 11:11 මඟින් සලකුණු කර ඇත. බාහිර රේඛාව දානියෙල් 11:11 මඟින් සලකුණු කර ඇත. දානියෙල් 11:11 හි බාහිර රේඛාව ඉතිහාසයේ 2014 දී පැමිණියේය, සහ ප්‍රකාශිත වාක්‍ය 11:11 හි අභ්‍යන්තර රේඛාව ඉතිහාසයේ 2023 දෙසැම්බර් 31 දින පැමිණියේය. බාහිර රේඛාව පෘථිවියේ මෘගයාගේ රිපබ්ලිකන් අඟය නියෝජනය කරයි, සහ අභ්‍යන්තර රේඛාව පෘථිවියේ මෘගයාගේ ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟය නියෝජනය කරයි.

එළිදරව් පොත අවසාන දවස්වල ප්‍රධාන විෂයය ලෙස එක් ප්‍රධාන ජාතියක් හඳුනා දෙයි. එම ජාතිය වන්නේ මුළු ලෝකයම පූජකධුරධාරී මුහුදු මෘගයාට නමස්කාර කිරීමට බල කරන භූමි මෘගයාය. එළිදරව් පොත එක් ප්‍රධාන ජාතියක්, ජාතීන් දහයකින් යුත් එක් සන්ධානයක්, සහ එක් ව්‍යාජ සභාවක් හඳුනා දෙයි. එම ජාතිය වන්නේ එක්සත් ජනපදයයි—දහතුන්වන අධ්‍යායේ භූමි මෘගයා; ව්‍යාජ සභාව වන්නේ දහතුන්වන අධ්‍යායේ මුහුදු මෘගයාය; බයිබලීය දුෂ්ට දස-රජුන්ගේ සන්ධානය වන්නේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයයි. එළිදරව් දහසයෙහි අජගරයා, මෘගයා සහ ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘයා ලෙස නිරූපිත එම බල තුන ලෝකය ආර්මගෙද්දෝන් වෙත නායකත්වය දෙයි.

දැනුම් දෙන ලද්දේ දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 40 සිට 45 දක්වා වචනවලය; එහි ව්‍යාජ සභාව 45 වන වචනයේ සමුද්‍රයන් අතරත් මහත් ගෞරවණීය ශුද්ධ කන්ද අසළත් තම අවසානයට පැමිණෙයි; එය භූගෝලීය වශයෙන් එළිදරව් පොතේ අර්මගෙද්දෝන සමග ගැළපෙයි. 40 වන වචනය ආරම්භ වන්නේ 1798 දී ය; එවිට සමුද්‍ර මෘගයා, එනම් ව්‍යාජ සභාව, මාරාන්තික තුවාලයක් ලැබුවේය. මෙම ඡේදය අවසන් වන්නේ නැවත ජීවිතයට පත් වූ එම සමුද්‍ර මෘගයා සමගය; එනම් එළිදරව් 17 හි වේශ්‍යාව, දෙවන වරටත් මිය යාමෙනි. මෙසේ එම ඡේදය ආරම්භ වූ ස්ථානයේම අවසන් වෙයි. එළිදරව් පොතෙහිත් දානියෙල් පොතෙහිත් ප්‍රධාන ජාතිය එක්සත් ජනපදයයි; එනම් කැරැල්ලේ පරිච්ඡේදය වූ එළිදරව් 13 හි භූමි මෘගයාය. භූමි මෘගයා එළිදරව් 16 වන පරිච්ඡේදයේ බොරු අනාගතවක්තෘයාද වේ; දානියෙල් 11:40 හි එය රථද, නෞකාද, අශ්විකයන්ද වේ.

අවසාන දිනවලදී දානියෙල් සහ එළිදරව් දෙකෙහිම විෂය වන ජාතිය එක්සත් ජනපදය වන අතර, දානියෙල් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය ආරම්භ වන්නේ එම ජාතියේ අවසාන ජනාධිපතිවරයා විශේෂයෙන් හඳුනාදෙමින්ය. මෙම සත්‍යය, ලාඔදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු අර්ධ-සත්‍යයක පිටුපස සැඟවෙමින් ප්‍රතික්ෂේප කරන, ස්ථාපිත බයිබලානුකූල සත්‍යයකි. මෙම විෂය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සැඟවෙන අර්ධ-සත්‍යය නම්, එළිදරව් පොතේ දහතුන්වන පරිච්ඡේදයේ පොළොවේ මෘගයාත්, දහසයවන පරිච්ඡේදයේ ව්‍යාජ අනාගතවක්තයාත් එක්සත් ජනපදය බවට ඔවුන් එකඟ වුවද, අවසාන දිනවලදී දොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් බයිබලානුකූල අනාවැකියේ ප්‍රධාන විෂයයක් බව දැකීමට ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරති. දෙවියන්වහන්සේ කිසිවිටෙක වෙනස් නොවන සේක; උන්වහන්සේ මිසරය සමඟ ක්‍රියා කළ විට, පාරාවෝ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ ප්‍රධාන විෂයයක් විය; එසේම බබිලෝනිය සමඟ ක්‍රියා කළ විට, නෙබුකද්නෙෂර් සහ බෙල්ෂස්සර යන නම් සඳහන් කරනු ලැබේ. සයිරස් නම් කරනු ලැබීය. දාරියුස් නම් කරනු ලැබීය. බයිබලය පොළොවේ මෘගයාගේ අවසාන පාලකයා විශේෂයෙන් හඳුනාදක්වයි, එය සාමාන්‍ය සඳහනක් නොවේ. අවසාන-කාල අනාවැකියේ එක්සත් ජනපදය කවරෙක්දැයි ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය දනී, නමුත් දෙවියන්වහන්සේ සෑම අනාවැකිමය දර්ශනයකදීම ජාතියද එහි නායකයාද යන දෙකම අමතන බවත්, පෙර තිබූ ඒ සියලු පූජනීය ඉතිහාස අවසාන දිනවලට නිදර්ශන වන බවත් දැකීමට එයට නොහැක.

ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් යනු දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනයෙහි පළමු විෂයය වන අතර, එය දානියෙල්ගේ පොත තුළ පමණක් නොව, මුළු බයිබලයේම සියලු අනාවැකිමය දර්ශනවල උච්චාවස්ථාව වේ.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය තුළ අනාගතවාණි ඉතිහාසයේ අවසාන දර්ශනයේ තේමාව ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ය. ඔහු නළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයට අදාළ බාහිර අවසාන-දින අනාගතවාණියේ පියවර සනිටුහන් කරන සංකේතය වේ. තවද ඔහු එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසේ අභ්‍යන්තර රේඛාව හඳුනාගනිමින් ස්ථාපිත කරන සම්බන්ධකය ද වේ. එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස යනු එළිදරව් 13 හි පොළොවෙහි මෘගයා මත ඇති ප්‍රොටස්ටන්ට් අංශඛය වන අතර, ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් එම මෘගයාගේම රිපබ්ලිකන් අංශඛය නියෝජනය කරයි. එම මෘගයා යනු එක්සත් ජනපදයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වන අතර, එය ආරම්භයේදී අංශඛ දෙක අතර වෙන්කිරීමක් තැබූ නමුත්, අවසානයේ එම අංශඛ දෙක පාප්තුමාගේ මුහුදු මෘගයාගේ රූපයක් බවට එකමුතු කරන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථානුකූල ජනරජ ආණ්ඩුව මගින් නියෝජනය කරනු ලැබේ.

අවසාන දිනවල ඉරිදා නීතිය සමඟ දානියෙල්ගේ තුන්වන පරිච්ඡේදයේ රන් පිළිමය සහෝදරි වයිට් නැවත නැවතත් සම්බන්ධ කරයි; එසේ නම්, නෙබුකද්නෙශර් නියෝජනය කරන්නේ කවුරුන්ද? ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය ඔබට කියනුයේ එය ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය බවයි—එනම් එළිදරව් 13 වන පරිච්ඡේදයේ භූමි මෘගයා—එය, ශද්‍රක්, මේෂක් සහ අබෙද්නෙගෝ ගින්නට දමන ලද්දේ බබිලෝනිය විසින් බව හඳුනාගැනීමට සමාන වේ. බයිබලය ඉරිදා නීතියේදී වගකීම දරන්නා ලෙස හඳුන්වන්නේ නෙබුකද්නෙශර්ය; එසේ නම්, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන කල පාලනය කරන ජනාධිපතිවරයා නොවේ නම්, නෙබුකද්නෙශර් කවුරුන්ද?

දැනියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය වන හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ දර්ශනය, එළිදරව් 14හි දූතයන් තිදෙනාගේ ලක්ෂණවලට එක් එක් ලෙස ගැළපෙන පරිදි පරිච්ඡේද තුනකට බෙදා ඇත. එම පරිච්ඡේද තුන පළමුවන, දෙවන සහ තුන්වන දූතයා නියෝජනය කරයි; එහෙත් ඒවා දැනියෙල්ගේ අවසාන පණිවිඩයද නියෝජනය කරයි. පළමු පරිච්ඡේදයේ තිබෙන ඔහුගේ පළමු පණිවිඩයද එළිදරව් 14හි දූතයන් තිදෙනා නියෝජනය කරයි; එසේ කිරීමෙන් ආල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන පළමු පරිච්ඡේදය සහ හිද්දෙකෙල් ගංගාවේ දර්ශනය මත තැබේ.

දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය, හෙබ්‍රෙව් වර්ණමාලාවේ පළමු, දහතුන්වන, සහ අවසාන වන විසිදෙවන අකුරින් සමන්විත “සත්‍යය” යන හෙබ්‍රෙව් වචනයේ රාමුව මත පිහිටුවනු ලැබේ. දසවන පරිච්ඡේදය, දානියෙල්ව අනාවැකි ශාස්ත්‍රයේ ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස හඳුන්වා දෙමින්, ඔහු විසිදෙවන දින ලාඔදිකීය තත්ත්වයකින් ෆිලාදෙල්ෆියානු තත්ත්වයකට පරිවර්තනය වන බව දක්වයි. අනතුරුව, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත මුද්‍රා නොතැබූ දැනුමේ වැඩිවීම තේරුම්ගැනීමට දානියෙල් බලගන්වනු ලැබේ. දර්ශනයේ පළමු සහ අවසාන පරිච්ඡේද, දානියෙල්ව අනාවැකි ශාස්ත්‍රයේ සැබෑ ශිෂ්‍යයන් වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ සංකේතයක් ලෙස හඳුන්වයි.

පළමු පරිච්ඡේදය හිද්දේකෙල් නදියෙහි දර්ශනයේ ඇති එම සත්‍යයන්ම හඳුනා දෙයි; එසේම හිද්දේකෙල් නදියෙහි දර්ශනයේ පළමු පරිච්ඡේදය, එහි තුන්වන හා අවසාන පරිච්ඡේදයේ ඇති එම සත්‍යයම හඳුනා දෙයි. දානියෙල් පොත ඇල්ෆා සහ ඔමේගාගේ අත්සන දරයි; මක්නිසාද පළමු පරිච්ඡේදය සදාකාල ශුභාරංචියේ ත්‍රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දෙන අතර, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයද එසේම කරයි. එවිට දානියෙල්ගේ අවසාන දර්ශනය රචනා කරන පරිච්ඡේද තුන තුළ, පළමු පරිච්ඡේදය ඇල්ෆාව වන අතර තුන්වන පරිච්ඡේදය ඔමේගාව වේ. මෙය දානියෙල් විසින් කුමන ආහාරය භුජනය කළ යුතුද යන්න පිළිබඳව සිදු වූ ඔහුගේ පළමු පරීක්ෂාව සමඟත්, අවුරුදු තුනකට පසු නෙබුකද්නෙශර් විසින් විනිශ්චය කරනු ලැබූ විට ඇති වූ ඔහුගේ තුන්වන හා අවසාන පරීක්ෂාව සමඟත් ගැළපෙයි. දානියෙල් 1 හි ඇල්ෆා පරීක්ෂාව, බබිලෝනීය ආහාරය හෝ ශාකාහාර ආහාරය භුජනය කිරීමෙන් නිරූපිත වූ පරිදි, බයිබල් අධ්‍යයනයේ ක්‍රමවේදය සම්බන්ධ වූ එකක් විය.

“පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදයට දානියෙල්ගේ විශ්වාසවන්තභාවය නිසා, “රජු ඔවුන්ගෙන් විමසා බැලූ ප්‍රඥාව සහ අවබෝධය සම්බන්ධ සියලු කාරණාවලදී, ඔහු ඔවුන් තමාගේ මුළු රාජ්‍යයෙහි සිටි සියලු මන්ත්‍රකාරයන් හා ජ්‍යෝතිෂ්‍යයන්ට වඩා දස ගුණයක් ශ්‍රේෂ්ඨ බව සොයාගත්තේය.” ඔමේගා වන දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේදී, අනාවැකිමය වචනය මුද්‍රාවෙන් විවෘත කළ විට වැඩිවනු ලබන ප්‍රඥාව පිළිබඳ සියලු කාරණා තේරුම්ගන්නෝ ප්‍රඥාවන්තයෝය. දොළොස්වන පරිච්ඡේදය පළමු පරිච්ඡේදයට ඔමේගාව වන අතර, එය හිද්දෙකෙල් දර්ශනයේ ඇල්ෆාව වන දසවන පරිච්ඡේදයට ද ඔමේගාව වේ. එම ඇල්ෆා වන දසවන පරිච්ඡේදයේදී, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ බුද්ධිමය අත්දැකීම තුළ ස්ථිරව සිටින ප්‍රඥාවන්තයන්ට සමගාමීව දානියෙල් ආත්මික අත්දැකීම තුළ ස්ථිරව පිහිටෙයි. පළමු පරිච්ඡේදය අවධාරණය කරන්නේ, මුද්‍රා කරනු ලැබීම සඳහා අනාවැකි ශිෂ්‍යයාට ආත්මිකවද බුද්ධිමයවද සත්‍යය තුළ ස්ථිරව පිහිටීමට ඉඩ සලසන්නේ බයිබලානුකූල අධ්‍යයන ක්‍රමවේදය බවයි.

අවසාන දිනවල භවිතා වාක්‍යවල සැබෑ ශිෂ්‍යයන් නියෝජනය කරමින්, දානියෙල් සහ ඒ සත්කාරය ලැබූ තිදෙනා 1989 දී අවසාන කාලයේ මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ දැනුමේ වැඩිවීම පමණක් නොව, 9/11 දී ඇති වූ දැනුමේ වැඩිවීමද අවබෝධ කරගන්නා ප්‍රඥාවන්තයන් වෙති. අවසානයේදී, ඔවුහු 2023 දෙසැම්බර් 31 දින මුද්‍රා ඉවත් කරනු ලැබූ දැනුමේ වැඩිවීමද අවබෝධ කරගනිති.

දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය ආලෝකය සෙවීමේ ඔවුන්ගේ පසුපස යාම තුළ, ඔවුහු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ලාවොදිකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් චලනයෙන් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ෆිලඩෙල්ෆියානු චලනය වෙත පරිවර්තනය කරනු ලබති. එම පරිවර්තනය සිදුවන කල, looking glass හි දර්ශනයෙන් පලාගිය අයගෙන් ඔවුහු වෙන් කරනු ලබති.

දසවන හා දොළොස්වන අධ්‍යායයන් එක්ලක්ෂ හතළිස්හතරදහස සම්බන්ධයෙන් කතා කරයි, මන්ද ඒවා සත්‍යයේ රාමුව තුළ පළමු හා තුන්වන පියවරයන් වන බැවිනි. දසවන අධ්‍යායයේ කැඩපත් දර්ශනයේ අභ්‍යන්තර අත්දැකීම මඟින් බලගැන්වී, ඒ සමඟම දානියෙල් දොළොස්වන අධ්‍යායයේ මුද්‍රා නොදමා විවෘත කරන ලද අවබෝධයෙන් ප්‍රබෝධමත් කරනු ලැබූ පසු, ඔවුන් මානව කැරැල්ලේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළ යුතුය. මානව කැරැල්ලේ පණිවිඩය දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත් මගින් නිරූපණය කරනු ලබයි, සහ කැරැල්ලේ පණිවිඩය දානියෙල්හි ඉදිරිපත් කරන ලද බයිබලීය අනාවැකිවල රාජධානීන්ගේ අනාවැකිමය රාමුව තුළ ස්ථාපිත කරනු ලැබේ. දානියෙල් පොත තුළ මානව කැරැල්ලේ සාක්ෂියේ අනාවැකිමය සංකේතවාදය සම්පූර්ණ ලෙස නියෝජනය කරනු ලබන්නේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේය. එකොළොස්වන අධ්‍යායය බබිලෝනියේ අවසානයත් මාධ්‍යවරුන් සහ පර්සියානුවන්ගේ ආරම්භයත් සිට ආරම්භ වන ඉතිහාසයකි. එබැවින් එය ආරම්භ වන්නේ බබිලෝනියේ මාරාන්තික තුවාලයෙන් වන අතර, එය 1798 දී පාප් පදවියේ මාරාන්තික තුවාලයට ප්‍රතිරූපයකි. ළඟදීම පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී පාප් පදවියේ මාරාන්තික තුවාලය සුව කරනු ලැබූ විට, ඇය මකරයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘ යන ත්‍රිත්ව සන්ධානයේ ප්‍රධානියා බවට පත් වෙයි. එවිට ඇය එළිදරව් දාහත්වන අධ්‍යායයේ මෘගයා මත අසුන්ගත් ස්ත්‍රිය වන අතර, ඒ ස්ත්‍රියගේ නළල මත “මහත් බබිලෝනිය” යනුවෙන් ලියා ඇත. ළඟදීම පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී බබිලෝනියේත් පාප් පදවියේත් මාරාන්තික තුවාලය සුව කරනු ලැබේ.

බාබිලෝන කාලයේ සිට ලෝකයේ අවසානය දක්වා නිරූපිත මනුෂ්‍ය විරෝධතාවය දානියෙල් පොතේ ව්‍යුහය වන අතර, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය එම අවසාන දිනවල විරෝධතාවය වාර්තා කරන බාහිර අනාවැකි පණිවිඩය වේ. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දක්නට ලැබෙන එම විරෝධතාවයේ සාක්ෂිය, එම පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය සමගද ඒවා තුළද එකඟ වේ. අවසාන පද හය මනුෂ්‍ය විරෝධතාවයේ පණිවිඩය වන අතර, එම අවසාන පද හය 40වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය සමගද එය තුළද නිරූපණය කර ඇත. එසේ කිරීමෙන් දානියෙල් පොත එක් පරිච්ඡේදයකට සංක්ෂිප්ත කරනු ලබන අතර, එය අනතුරුව එම පරිච්ඡේදයේම පද හයකට සංක්ෂිප්ත කරනු ලබයි; එය නැවතත් එක් පදයක අවසාන අර්ධයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයට සංක්ෂිප්ත කරනු ලබයි.

එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂර මාලාවේ පළමු අකුරින් පෙරට ලැබී අන්තිම අකුරින් අනුව ගමන් කරන දහතුන්වන අකුර නියෝජනය කරයි; තවද පළමුද අන්තිමද සෑමවිටම එකමය. පළමු පරිච්ඡේදය දර්පණ දර්ශනයෙහිදී ප්‍රඥාවන්තයන් මෝඩයන්ගෙන් වෙන් කරනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි; අන්තිම පරිච්ඡේදය විවෘත කිරීමේදී ප්‍රඥාවන්තයන් මෝඩයන්ගෙන් වෙන් කරනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි. එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදාහ දෙනාගේ මුද්‍රා තැබීම යනු “සත්‍යයේ, බුද්ධිමය වශයෙන්ද ආත්මික වශයෙන්ද, ස්ථිරව පිහිටුවීමක්” බව දේවප්‍රේරණාව අපට දැනුම් දෙයි. දහවන පරිච්ඡේදය එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදාහ දෙනාගේ මුද්‍රා තැබීම ආත්මික අර්ථයෙන් හඳුන්වා දෙයි; දොළොස්වන පරිච්ඡේදය එහි බුද්ධිමය පැත්ත පෙන්වයි. දහවන පරිච්ඡේදය ස්පර්ශ තුනක් සහ ස්වර්ගීය සත්ත්වයන් සමඟ අන්තර්ක්‍රියා තුනක් හඳුන්වා දෙයි. දොළොස්වන පරිච්ඡේදය “පවිත්‍ර කරන ලද, සුදු කරන ලද, සහ පරීක්ෂා කරන ලද” ලෙස ප්‍රකාශිත බුද්ධිමය പ്രവචනමය සත්‍යයේ වර්ධනය මඟින් ඉටු කරනු ලබන ප්‍රඥාවන්තයන්ගේ ත්‍රි-පියවර පවිත්‍රීකරණයක් හඳුන්වා දෙයි. දහවන පරිච්ඡේදයේ ස්පර්ශ තුන සහ ස්වර්ගීය හමුවීම් තුන ලෙස තුනේ සංකේත දෙකක් ඇති සේම, දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේද ත්‍රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් මෙන්ම කාලය සම්බන්ධ අනාවැකි තුනක්ද ඇත.

දහවෙනි පරිච්ඡේදයේ ස්වර්ගීය හමුවීම් තුන සත්‍යයේ අත්සන දරයි, මන්ද දානියෙල් සමඟ අන්තර්ක්‍රියා කළ පළමු සහ අවසාන ස්වර්ගීය සත්ත්වයා ගබ්රියෙල් දූතයා වූ අතර, මැද සිටියේ මීකායෙල්ය. දූතයන් තුන්දෙනෙක් සිටියහ, නමුත් දෙවන පියවරෙහි දූතයා ක්‍රිස්තුස් විය. එම ස්පර්ශ තුන දානියෙල්ගේ ක්‍රමික ත්‍රි-පියවර ශක්තිප්‍රදානයක් නියෝජනය කරයි. එම ඡේදය තුළ දානියෙල් “බලාසිටින දර්පණ” දර්ශනය තුන්වරක් හඳුනාදක්වයි; එසේ කිරීමෙන් ඔහු එම “බලාසිටින දර්පණ” දර්ශන තුන දහවෙනි පරිච්ඡේදයේ mareh දර්ශනය පිළිබඳ සන්දර්භ හතක් තුළ ස්ථානගත කරයි. හෙබ්‍රෙව් වචනය වන mareh දෙවරක් “පෙනීම” ලෙසත්, දෙවරක් “දර්ශනය” ලෙසත් පරිවර්තනය කර ඇත; තවත් තුන්වරක් එය “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. එම ‘තවත් තුන්වර’ mareh නොව, mareh හි ස්ත්‍රීලිංග ප්‍රකාශනය වන marah ය. දහවෙනි පරිච්ඡේදයේ ක්‍රමික ශක්තිප්‍රදානයේ ස්පර්ශ තුනක්, සත්‍යයේ අත්සන දරන ස්වර්ගීය හමුවීම් තුනක්, සහ ක්‍රිස්තුස්ගේ පෙනීම පිළිබඳ සන්දර්භ හතක කොටසක් වන “බලාසිටින දර්පණ” දර්ශන තුනක් ඇත.

මාරෙහ් යන වචනය “appearance” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති අවස්ථා දෙක, එය “vision” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති අවස්ථා දෙකට සමපාත වේ. එකට ගත් කල, ඒවා ක්‍රිස්තුස්ව අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ මාර්ගලකුණක් ලෙස ප්‍රකාශ වන සංකේතයක් ලෙස හඳුනා දෙයි. එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ, දූතයෙක් බැස এসে එක් පාදයක් ගොඩබිම මතත්, අනෙක් පාදය මුහුද මතත් තබයි. සොහොයුරිය වයිට් අපට දන්වන්නේ එම දූතයා “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට වඩා අඩු නොවූ තැනැත්තෙකු” බවය. එළිදරව් 10 හි දූතයා අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ ක්‍රිස්තුස්ගේ “appearance” ය. දානියෙල් 8 වන පරිච්ඡේදයේ දහතුන්වන පදයේ ඔහු පල්මොනි ලෙස ප්‍රකාශ වන අතර, එළිදරව් 5 වන පරිච්ඡේදයෙන් ඉදිරියට ඔහු යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා ලෙස ප්‍රකාශ වේ. දානියෙල් නිරූපණය කරන්නේ, ඔහු කොතැනට ගියත්, ක්‍රිස්තුස්ගේ අනාවැකිමය ප්‍රකාශන අනුගමනය කරන අන්තිම දවස්වල අයවය. ඔවුන් එසේ කිරීමට විශ්වාසවන්ත නම්, අවිශ්වාසවන්තයන් පලා යන දර්පණ-දර්ශනය වෙත ඔවුන් නායකත්වය ලබති.

අනාගතවාක්‍යයක් මුද්‍රාභංග කරන විට වැඩි කරනු ලබන දැනුම පිළිබඳ අවබෝධය මත පදනම් වූ දොළොස්වන අධ්‍යායේ ත්‍රි-පියවර පවිත්‍රීකරණය, ‘කාල අනාවැකි’ තුනක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත; ඒවා එම වාක්‍ය තුනෙන් එක් එක් වාක්‍යයට අයත් වූ වෙනස් වූ ඉටුවීම් තුනක් නියෝජනය කරයි. සත්වන වාක්‍යයේ එක්දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු, එකොළොස්වන වාක්‍යයේ එක්දහස් දෙසිය අනූ අවුරුදු, සහ දොළොස්වන වාක්‍යයේ එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහ අවුරුදු යන ඒවා, ඉතිහාසයේ ඉටුවූ කාල අනාවැකියක් අඩංගු වූ වාක්‍ය තුනක් හඳුන්වයි; අනතුරුව ඒවා, මීලරයිට්වරුන් විසින් ඔවුන් ප්‍රකාශ කළ පණිවිඩයට ඉතිහාසමය තහවුරු කිරීමක් ලෙස හඳුනා ගන්නා ලදී. වාක්‍යයේ පූර්වකථනය, එහි ඉතිහාසමය ඉටුවීම, සහ එම ඉතිහාසය පිළිබඳ මීලරයිට්වරුන්ගේ යෙදවීම, එම අනාවැකි තුනේ අවසාන දවස්වල ඉටුවීමට සාක්ෂි දරයි. එහෙත් මීලරයිට්වරුන්ගේ කාලය පිළිබඳ යෙදවීම තවදුරටත් වලංගු නොවන බැවින්, එම වාක්‍යවල කාල සන්දර්භ සංකේත ලෙස යෙදවිය යුතුය; කාලයක් ලෙස නොවේ. එම සංකේතවාදය එම වාක්‍යයන් තුළ ස්ථාපිත කරනු ලබන්නේ, වාක්‍යයම, එම වාක්‍යයේ ඉතිහාසමය ඉටුවීම, සහ මීලරයිට්වරුන්ගේ පණිවිඩ ප්‍රකාශනය යෙදවීම මඟිනි.

එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ මනුෂ්‍ය කැරලිකාරත්වයේ කාලානුක්‍රමය සන්ධාන, ගිවිසුම් සහ සංවිධාන මගින් එකට ගෙතී ඇත. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඉතිහාසය තුළ නිරූපිත මානව ගිවිසුම්, දේව ගිවිසුමට ප්‍රතිවිරුද්ධව සසඳා දැක්වේ.

රෝමය මුළු දර්ශනයම ස්ථාපිත කරයි; දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පාපරෝමය පළමුව සඳහන් කරන විට, ඇය “ශුද්ධ ගිවිසුම අත්හරින අය” ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. දානියෙල් එකොළොස්හි අභ්‍යන්තර රේඛාව, එසේම හතළිස්වන පදයේ ගුප්ත ඉතිහාසය තුළ ඇති අභ්‍යන්තර රේඛාවද, අන්තිම දවස්වල දෙවියන් සමඟ ගිවිසුමකට පිවිසෙන අය නියෝජනය කරයි; බාහිර රේඛාව එම ගිවිසුමම අත්හරින අය හඳුනා දෙයි. අන්තිම දවස්වල දැනුම වැඩිවීමෙන් ප්‍රයෝජන නොලබන පන්තිය දර්ශනය කරමින්, ඔවුන්ගේ බාහිර ඉතිහාසය බිඳුණු මනුෂ්‍ය ගිවිසුම්වල අනාවැකිමය තන්තුව මත වියා ඇත.

එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අභ්‍යන්තර රේඛාව තුළ දෙවියන් වහන්සේගේ අන්තිම දින ශේෂ ජනතාව සමඟ ඇති ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවය පිළිබඳ සංකේත සහ දෘෂ්ටාන්ත බොහොමයක් නෙළා ඇත. “එකොළහ” යන සංඛ්‍යාවේ සංකේතය එම සත්‍යයන්ගෙන් එකක් වන අතර, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන වගන්තිය අන්තිම දිනවල බාහිර සහ අභ්‍යන්තර දර්ශනය හඳුන්වා දෙන බව යෙසායා විසින් අවධාරණය කරන්නේ, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සහ එකොළොස්වන වගන්තියේ දෙවියන් වහන්සේගේ අවසාන දින ගිවිසුම් ජනතාවගේ අරමුණ හා කාර්යය හඳුන්වා දෙමින් ය.

අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරිව සිටින ජනතාව දෙවරක් විසිරුවනු ලැබ, ඔවුන් එක්රැස් කරනු ලැබීමට අවශ්‍ය වන්නෝය. දානියෙල් දොළොස් වන පරිච්ඡේදයේ හත්වන වාක්‍යය අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ විසිරවීමක් හඳුනා දෙයි; එබැවින් එය දින එක්දහස් දෙසිය හැටක කාලය විසිරවීමක සංකේතයක් ලෙස නිරූපණය කරයි.

ප්‍රකාශිත වාක්‍ය පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේදී, සාක්ෂිය දුන් පසු, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා විසුරුවා හරින ලදහ.

ඊළඟ පදයේ, එනම් එකොළොස්වන පදයේදී, එම සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා සොදොම් හා මිසරයේ වීදියේ ඔවුන්ට පැමිණි මරණයෙන් නැවත ජීවනය ලබති. එම මරණයම එසකියෙල් විසින් විසිරී පැතිරී තිබෙන, මියගිය, වියළි අස්ථිවල නිම්නයක් ලෙස නිරූපණය කරයි. එම සාක්ෂිකාරයන් දෙදෙනා 2020 දී මරා දමනු ලැබූ රිපබ්ලිකන් සහ ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟ දෙක නියෝජනය කරති. ප්‍රොටෙස්තන්ත අඟය 2020 ජූලි 18 දින පිළිබඳ එහි ව්‍යාජ අනාවැකිය තුළ මියගිය අතර, රිපබ්ලිකන් අඟය 2020 දී සොරකම් කරන ලද මැතිවරණයේදී මියගියේය. එම සාක්ෂිකාරයන් නැවත ජීවනය ලබන විට, යෙසායා එය දෙවන වරට එකතු කරනු ලැබීම ලෙස හඳුන්වා දෙමින්, එම සාක්ෂිකාරයන් එකොළොස්වන පැයේ සේවකයන් එකතු කරන ධජය බවට පත්වන බව හඳුන්වයි.

ස්වාමින්වහන්සේ එකතු කිරීම සඳහා දෙවන වරට තම අත දිගු කරන විට, ඔහු “ඉශ්‍රායෙලයේ නෙරපා දැමූවන්” එකට රැස් කරයි. “ඉශ්‍රායෙලයේ නෙරපා දැමූවන්” ජාතීන්ට ධජයක් වන්නේය; මේ හේතුවෙන්, ඔවුන් රැස් කරනු ලැබීමට පෙර නෙරපා දැමිය යුතුය. ඔවුන් එසකියෙල්ගේ මළ අස්ථිවල නිම්නය තුළට නෙරපා දමනු ලැබූහ; එකවර මරා දමනු ලැබූ පසු, අපගේ ස්වාමින්වහන්සේද කුරුසියේ ඇණ ගැසූ ස්ථානයේ වීථියේ ඔවුන් වැතිර සිටියෝය; ඒ අතර අනෙක් පංතිය ප්‍රීති විය.

දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයට වෙවුලන අය, ඔවුන්ට වෛර කළ ඔවුන්ගේ සහෝදරයන් විසින් නෙරපා හරිනු ලබති. එන්සයිනයට වෛර කළ සහෝදරයන්ට සිදුවන්නේ කුමක්දැයි යෙරෙමියා හඳුනා දෙයි.

එකොළොස්වන පදයේ සන්දර්භය දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම වන අතර, සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් අවසාන දවස් පිළිබඳ කථා කරන බැවින්, මෙහි සාකච්ඡාවට ගෙන ඇත්තේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ ඇති ගිවිසුම නැවත අලුත් කිරීමය.

ලාවොදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ විනිශ්චය පිළිබඳ යෙරෙමියා හඳුනාදක්වන විෂයය එසකියෙල් විසින් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන පදයේ නැවතත් පුනරාවර්තනය කරයි.

දේවානුභාවය සෘජුවම එසකියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ මුද්‍රා තැබීම එළිදරව් සත්වන පරිච්ඡේදයේ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඒම මුද්‍රා තැබීමම බව හඳුන්වා දෙයි. එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන වචනය යනු, සහෝදරිය වයිට් විසින් එසකියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ යෙරුසලම ලෙස හඳුන්වනු ලබන සප්තම-දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව මත වූ විනිශ්චය පිළිබඳ එසකියෙල්ගේ අඛණ්ඩ වාර්තාවේම තවදුරටත් පවත්නා දිගුවකි. මුද්‍රාව නොලැබූවෝ නවවන පරිච්ඡේදයෙන් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ දර්ශනය තුළ විනිශ්චය කරනු ලබති, හා විනාශ කරනු ලබති.

එසකියෙල්හි 9/11 දර්ශනයෙහි, විශ්වාසයට අනුව නොසිටින්නෝ විනිශ්චය කරනු ලැබීමට යෙරුසලේමයෙන් පිටතට ගෙනයනු ලබන්නෝ ලෙස හඳුනාගනු ලබති; එමගින් ප්‍රකාශන පොතෙහි නිරූපිත අවසාන සභාව බව ප්‍රකාශ කරන අයගේ අවසාන වෙන්කිරීම හඳුනාගනු ලැබේ. “එකොළහ, එකොළහ” යන සංකේතය දෙවියන් සමඟ එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ඇතුල් වන ගිවිසුමේ සංකේතයකි. එම සංඛ්‍යා එකට එකතු කළ විට ඒවා විසි දෙක නිරූපණය කරයි; එය දෙසිය විසිහි දසයෙන් එකක් වන අතර, එය දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ සංයෝජනය වීමේ සංකේතවලින් එකකි.

ක්‍රි.පූ. 677 හා 457 අතර වූ දෙසිය විස්ස වසර, දානියෙල්ගේ දින දෙදහස් තුන්සියයේ අනාවැකිය, මෝසෙස්ගේ සත් කාලයන්ගේ කාල අනාවැකිය සමඟ සම්බන්ධ කරයි. 1844 දී එම අනාවැකි දෙක එකට ළඟා වූ විට ආරම්භ වූ ප්‍රායශ්චිත්ත කාර්යයේ සංකේතයක් ලෙස මෙම දෙසිය විස්ස වසර පිළිබඳ බොහෝ දේ හඳුනාගත හැක. එකොළහ යන සංඛ්‍යාවේ දී පවතින පරිදිම, දෙසිය විස්සක දසයෙන් එකක් වන විසි දෙක යන සංඛ්‍යාවෙන් සංකේතාත්මකව නියෝජනය වන දේ පිළිබඳවද බොහෝ දේ ඉදිරිපත් කළ හැක. මෙහි මා හඳුනා දක්වීමට කැමති වන්නේ එකොළහ සහ විසි දෙක අතර ඇති සම්බන්ධයයි.

අපි මෙම අදහස් ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යනු ඇත.