පසු වැස්සේ පණිවිඩය යනු, පුද්ගලික සූදානම සඳහා වූ කැඳවීමක් සමඟ සම්බන්ධව, කරුණාවේ කාලය ළඟා වන අවසානය පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමකි. එම සංකල්ප දෙක යෙසායාගේ දර්ශනයේ දසවන සහ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදවල නිරූපණය කර ඇත; එය සිදු කරනු ලබන්නේ 1989දී මුද්රාව විවෘත කරන ලද දානියෙල් 11 පණිවිඩයේ සන්දර්භය තුළය. එම පණිවිඩයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයද, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස දෙනාගේ මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී මුද්රාව විවෘත කරනු ලබයි; ඔවුන් දර්ශනයෙහි යෙසායා සහ ඔහුගේ පුත්රයන් විසින් නිරූපණය කරනු ලබති. මෙම රේඛා දෙක එකට ගත්විට, බයිබලානුගත අනාවැකි පුරා විහිදී යන මෙම අභ්යන්තර සහ බාහිර රේඛා දෙක පිළිබඳ “අවබෝධයක්” නොමැති ලඕදිකියානුවන් නියෝජනය කරන ආහාස් සඳහා වූ අනතුරු ඇඟවීමක් නිරූපණය කරයි.
දානියෙල් 11:11 සහ එළිදරව් 11:11 එකම අභ්යන්තර සහ බාහිර නිරූපණය ඉදිරිපත් කරයි. එහි දානියෙල් බාහිර නිරූපණය කරන්නේය, එළිදරව්ව අභ්යන්තර නිරූපණය කරන්නේය. මෙම අභ්යන්තර සහ බාහිර “පරිච්ඡේද සහ පද” දෙක දහවන සහ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදවල බාහිර සහ අභ්යන්තර පණිවිඩයන් සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වේ; එය යෙසායා 11:11 තුළද එසේම වේ.
යෙසායා හයවන පරිච්ඡේදය 9/11 වන අතර, එය 9/11හිදී පණිවිඩකරුවෙකු ලෙස යෙසායාගේ පවිත්රීකරණය සහ අභිෂේකය හඳුනා දක්වයි. හත්වන පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වන කොටස 9/11හිදී පැමිණි පණිවිඩයේ සාරාංශමය ව්යුහරේඛාවකි. දසවන පරිච්ඡේදය දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හයේ භූමිකාව හඳුනා දක්වයි, මක්නිසාද එය අවසාන කාලයේදී, එනම් 1989දී, මුද්රාභංග කරන ලද පණිවිඩය වූ බැවිනි.
යෙසායාගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය 9/11 සහ යෙසායාගේ අභිෂේකයත් ඔහුගේ පණිවිඩයත් නියෝජනය කරයි. පළමු පදය “යෙසී” මගින් දසවන පදය සමඟ බැඳී තිබේ; දසවන පදය “එදින” යැයි කියයි, එවිට එකොළොස්වන පදය මෙසේ ඉදිරියට පවසයි: “තවද එදින, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟගේ ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරටත් තමන්ගේ හස්තය දිගුකරන සේක්කැයි සිදු වනු ඇත.”
එම දිනය 1850 වසරේදී ය.
යේස්සේගේ කඳෙන් දණ්ඩක් නික්ම එන්නේය, ඔහුගේ මූලවලින් ශාඛාවක් වැඩෙන්නේය. ස්වාමීන්වහන්සේගේ ආත්මය ඔහු පිට විශ්රාම කරන්නේය, එනම් ප්රඥාවේත් අවබෝධයේත් ආත්මය, උපදේශයේත් බලයේත් ආත්මය, දැනුමේත් ස්වාමීන්වහන්සේ කෙරෙහි භයභක්තියේත් ආත්මයය. ස්වාමීන්වහන්සේ කෙරෙහි භයභක්තියෙහි ඔහු ඉක්මන් අවබෝධයකින් යුක්ත කරනු ලබන්නේය. ඔහු තම ඇස්වලින් දකින දෙයට අනුව විනිශ්චය නොකරන්නේය; තම කන්වලින් අසන දෙයට අනුව තීන්දුව නොදෙන්නේය. එහෙත් ධර්මිෂ්ඨකමින් ඔහු දුප්පතුන් විනිශ්චය කරන්නේය, සමබරභාවයෙන් පොළොවේ මෘදුහදවත් අය පිණිස තීන්දුව දෙන්නේය. තම මුඛයේ දණ්ඩයෙන් ඔහු පොළොවට පහර දෙන්නේය, තම තොල්වල හුස්මෙන් දුෂ්ටයා මරණයට පමුණුවන්නේය. ධර්මිෂ්ඨකම ඔහුගේ කටියේ පටි වන්නේය, විශ්වාසවන්තකම ඔහුගේ ඉඟටියෙහි පටි වන්නේය. වෘකයාද බැටළු පැටවා සමඟ වාසය කරන්නේය, දිවියාද එළු පැටවා සමඟ නිදාගන්නේය; වස්සාද යෞවන සිංහයාද තෙබර සත්වයාද එකට සිටින්නේය; කුඩා දරුවෙක් ඔවුන් ගෙනයන්නේය. එළදෙන සහ වලසාද එකට තෘණ භුක්තිවිඳින්නේය; ඔවුන්ගේ පැටවුන්ද එකට නිදාගන්නේය. සිංහයාද ගොනුවා මෙන් පිදුරු කන්නේය. කිරි බොන දරුවාද නාගයාගේ බිල අසල සෙල්ලම් කරන්නේය, කිරි වෙන්කළ දරුවාද කොක්කරච්චියාගේ ගුහාව මත තම අත තබන්නේය. මාගේ ශුද්ධ කන්ද පුරා ඔවුන් අනර්ථයක් නොකරන්නෝය, විනාශයක් නොකරන්නෝය. මක්නිසාද මුහුද වසාගෙන සිටින ජලයන් මෙන්, පොළොව ස්වාමීන්වහන්සේගේ දැනුමෙන් පිරී යන්නේය.
11:10 එදින යෙස්සේගේ මූලයක් ජනයන් සඳහා ලකුණක් ලෙස නැඟී සිටිනු ඇත; ජාතීහු ඔහු වෙත සොයා එනු ඇත; ඔහුගේ විශ්රාමය මහිමාන්විත වන්නේය.
11:11 එදිනදී, සමිඳාණන් වහන්සේ තමන්ගේ ජනතාවගේ ඉතිරිව සිටින ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරටත් තමන්ගේ හස්තය දිගු කරන සේක; එනම් අෂ්ෂූරයෙන්ද, මිසරයෙන්ද, පත්රෝසයෙන්ද, කූෂයෙන්ද, ඒලාම්යෙන්ද, ෂිනාර්යෙන්ද, හමාත්යෙන්ද, මුහුදේ දූපත් වලින්ද ඉතිරිව සිටින අයය.
11:12 ඔහු ජාතීන් සඳහා ධජයක් නඟා තබන සේක; ඉශ්රායෙල්ගේ පාලිතයන් එක්රැස් කරන සේක; යූදාගේ විසිරී ගියවුන් පෘථිවියේ සතර කොණින් එකට රැස් කරන සේක.
එප්රායිම්ගේ ඊර්ෂ්යාවද පහව යනු ඇත, යූදාගේ විරුද්ධකරුවෝද සිඳ දමනු ලබන්නෝය; එප්රායිම් යූදා කෙරෙහි ඊර්ෂ්යා නොකරන්නේය, යූදාද එප්රායිම්ට පීඩා නොකරන්නේය. එහෙත් ඔව්හු බටහිර දෙසට පිලිස්තිවරුන්ගේ උරහිස් මතට පියාසර කරති; ඔව්හු එක්ව නැගෙනහිර වැසියන්ගේ දේ කොල්ලකන්නෝය; ඔව්හු ඒදොම් සහ මෝවාබ් මත තමන්ගේ අත තබන්නෝය; අම්මොන්ගේ දරුවෝද ඔවුන්ට කීකරු වන්නෝය.
තවද ස්වාමීන් වහන්සේ මිසර මුහුදේ දිව සම්පූර්ණයෙන් විනාශ කරනු ඇත; තම බලවත් සුළඟින් ඔහු ගඟ පිටතට තම අත වගුරුවා, එය ධාරා සතකට පහර දී, මිනිසුන්ට වියළි පාදින් එය හරහා යාමට සලස්වනු ඇත. තවද අසූරියාවෙන් ඉතිරිව සිටින, ඔහුගේ ජනතාවගේ ශේෂය සඳහා මහ මඟක් ඇති වනු ඇත; ඔහු මිසර දේශයෙන් පිටතට ආ දවසේ ඉශ්රායෙලයට වූ පරිදිමය. යෙසායා 11:1–16.
පළමු වචනය මෙසේ ප්රකාශ කරයි: “ජෙසේගේ කඳෙන් දණ්ඩක් නික්ම එන්නේය; ඔහුගේ මුල්වලින් ශාඛාවක් වැඩෙන්නේය: සමිඳාණන්වහන්සේගේ ආත්මය ඔහු මත නිවාස ගන්නේය.” ක්රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ එම බලවත් විස්තරය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යනු ලැබේ, එහෙත් එම විස්තරය යෙසායාගේ දවස්වලට හෝ ක්රිස්තුස්වහන්සේ මනුෂ්යයන් අතර ගමන් කළ දවස්වලට වඩා, අවසාන දවස්වලට වැඩි වශයෙන් අදාළ වේ.
සැලකිලිමත් කියවීමකින් පෙනී යන්නේ පළමු පදයෙන් නවවැනි පදය දක්වා සියල්ලම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ හඳුනාගැනීමේ ලක්ෂණයන් බවත්, දසවැනි පදයේ “තවද දණ්ඩක් නික්ම එනු ඇත” යැයි ප්රකාශ කරන බවත්ය. පළමු පදයේ සිට දසවැනි පදය දක්වා වූ චින්තන ප්රවාහයේ කිසිදු විරාමයක් නොමැත. දසවැනි පදය “තවද ඒ දවසේදී” යැයි කියන අතර, එය අනිවාර්යයෙන්ම පළමු පදයේ සඳහන් එකම දවස තුළ සිදුවිය යුතුය. දසවැනි පදයත් පළමු පදයත් “මූලය” හඳුනාදක්වන අතර, එසේ කිරීමෙන් එම පද දෙක පේළිය මත පේළියක් ලෙස එකිනෙකට බැඳ තබයි.
පළමු සහ දසවන පද එක්ව මෙසේ ප්රකාශ කරයි: “යෙසේගේ කඳෙන් දණ්ඩක් නික්ම එනු ඇත, ඔහුගේ මුල්වලින් ශාඛාවක් වර්ධනය වන්නේ ය: තවද ඒ දවසේ යෙසේගේ මුලක් ජනතාව සඳහා කොඩියක් ලෙස සිටිනු ඇත; එය වෙත ජාතීන් සොයමින් එනු ඇත: තවද ඔහුගේ විශ්රාමය මහිමාන්විත වන්නේ ය.”
“දණ්ඩය” යනු බලයෙහි සංකේතයකි.
ඇය සියලු ජාතීන් යකඩ දණ්ඩකින් ආධිපත්ය කිරීමට නියම වූ පුරුෂ දරුවෙකු බිහි කළාය; ඇගේ දරුවා දෙවියන් වෙතත්, ඔහුගේ සිංහාසනය වෙතත් උගුලනු ලැබීය. එළිදරව් 12:5.
“දණ්ඩක්” යනු තේරීම, බෙදීම සහ වෙන්කිරීමේ සංකේතයකි.
මෝසෙස් එම දණ්ඩයන් සාක්ෂි කූඩාරම තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තැබීය. තවද පසුදින මෝසෙස් සාක්ෂි කූඩාරමට ඇතුල් වූ කල, මෙන්න, ලෙවී ගෘහය සඳහා වූ ආරෝන්ගේ දණ්ඩය මුකුලිත වී තිබුණේය; එය මුකුළු හටගන්වා, මල් පිපී, ආමන්ඩ් පල දරමින් තිබුණේය. එවිට මෝසෙස් ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියෙන් සියලු දණ්ඩයන් ඉශ්රායෙල් සෙනඟ සියල්ලන් වෙත ගෙන ආවේය; ඔව්හු එය බැලූහ, එක් එක් මනුෂ්යයා තම තමන්ගේ දණ්ඩය ගත්තේය. තවද ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස්ට කී සේක්: “ආරෝන්ගේ දණ්ඩය නැවත සාක්ෂිය ඉදිරියෙහි තබන්න, එය කැරලිකරුවන්ට විරුද්ධ ලකුණක් ලෙස රැක තබනු පිණිසය; එවිට ඔවුන්ගේ මැසිවිලි මා වෙතින් සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කරනු ඇත, ඔව්හු මරණයට පත් නොවනු පිණිසය.” මෝසෙස් එසේ කළේය; ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට අණ කළ පරිදි ඔහු එසේ කළේය. ගණන් කථාව 17:7–11.
මල් පිපුණු ආරොන්ගේ දණ්ඩය, අවසාන වර්ෂා කාලපරිච්ඡේදයේ “දණ්ඩයක්” හඳුනා දෙයි; මන්ද ආරොන්ගේ දණ්ඩය පමණක් දණ්ඩ දහතුන අතරින් මල් පිපුණු එකම “දණ්ඩය” වූ බැවිනි. එම මල් පිපීම, අවසාන වර්ෂා කාලපරිච්ඡේදයේ සංකේතයකි; එම කාලයේ, අවසාන වර්ෂාවේ පණිවුඩය තමන් සතුව ඇතැයි ප්රකාශ කරන කැරලිගත් “දණ්ඩ” දොළහ අතරින් දෙවියන් වහන්සේ භේදයක් ප්රකාශ කරනු ඇත; එසේම, සත්යය සහ අසත්යය අතර වූ එම භේදය සලකුණු කළ ගින්න මගින් එළියාගේ ප්රදර්ශනයෙන් ද මෙය නිරූපිතය. “දණ්ඩයක්” යනු මිනුම සහ විනිශ්චය යන දෙකෙහිම සංකේතයක් ද වේ.
මා හට දණ්ඩයක් සමාන කටියක් දෙන ලද්දේය; දේවදූතයා එහි සිට, “නැඟිට, දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාවත්, පූජාසනයත්, එහි නමස්කාර කරන්නෝත් මනින්න”යි කියා සිටියේය. එළිදරව් 11:1.
“දණ්ඩය” යෙසීගේ කඳෙන් පිටතට එයි; “යෙසී” යන නාමයේ අර්ථය වන්නේ බයිබල් අනාවැකියෙහි සලකුණු මාර්ග ලකුණු මෙන් ‘පෙනී සිටීම’ ය. පෙරෙස් යෙසීගේ සැබෑ “මූලය” වූ අතර, “පෙරෙස්” යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ “බිඳීමක්, බිඳී පිටතට යාමක් හෝ විසිරීමක්” ය. පෙරෙස් යනු යෙසීගේ රුධිර වංශ පේළියේ මූලය හෝ ආරම්භය ය. එබැවින් “යෙසීගේ මූලය” යනු ඇල්ෆා වන පෙරෙස් සහ ඔමේගා වන යෙසී, එනම් ආරම්භය සහ අවසානය, නිරූපණය කරන සංකේතයකි. යෙසීගේ මූලය ආරම්භ වන්නේ විසිරීමකින් (පෙරෙස්) වන අතර, එය අවසන් වන්නේ සිටගෙන සිටින මනුෂ්යයෙකුගේ මාර්ග ලකුණකිනි. මිනිසුන් සිටගෙන නැඟී සිටීම අනාවැකිමය වශයෙන් රාජ්යයක් සලකුණු කරයි. බයිබලයෙහි පෙරෙස් වංශ පේළියක් ආරම්භ කරයි; ඔහු හඳුන්වා දීමට පෙර කිසිදු සම්බන්ධකමක් නොපෙනෙන අතර, ඔහුගේ නාමයේ අර්ථය බිඳීමක් බැවින්, ඔහුගේ වංශාවලී වාර්තාව හා නාමය පෙරෙස් ආරම්භය බව හඳුන්වා දෙයි, ඒ අනුව යෙසී අවසානය වේ. මැල්කීසදෙක්ද පෙරෙස් සම්බන්ධයෙන් පවතින තත්ත්වය මෙන්ම, එයට පෙර වංශ පරම්පරාවක් නොමැතිව හඳුනා දෙන ලද බයිබලානුකූල චරිතයකි. පෙරෙස්ගේ මූලය තුළ ඔහු අබ්රාහම් දසයෙන් කොටස ගෙවූ මැල්කීසදෙක්ගේ පූජකත්වයක් නියෝජනය කරන බවට ඇති සත්යය අඩංගු වේ.
මෙල්කිසෙදෙක්ගේ ක්රමය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ යාජක ක්රමයයි.
අප උදෙසා පෙරට ගිය තැනැත්තා වූ යේසුස්, මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පිළිවෙළ අනුව සදාකාලයට උත්තම පූජකයෙකු කරනු ලැබ, එහි ඇතුල් වූසේක. හෙබ්රෙව් 6:20.
යෙස්සේගේ මුල වූයේ මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පූජකත්වයයි; ආරම්භය අන්තය ප්රතිබිම්බනය කළ යුතුය. යෙස්සේ නිරූපණය කරන්නේ නැඟී සිටින මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පූජකත්වයේ අවසාන සමූහය වන අතර, යෙසායා අනුව ඔවුන් ජාතීන්ට ලකුණක් වන්නෝය.
“තුරුමුල” යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ ‘(ගස්) කපා බිම දැමීම; ගසක කඳ හෝ මුල (කපා දැමූ හෝ රෝපණය කළ ලෙසින්)’ යන්නයි. එමෙන්ම “තුරුමුල” වර්ධනය වන්නේ දානියෙල් පොතේ හතරවන පරිච්ඡේදයේ නෙබුකද්නේසරයාට සිදු වූ පරිදි පසෙකට දමා තිබූ රාජ්යයකින්ය. අනාවැකිමය අර්ථයෙන් ගසක් යනු රාජ්යයකි; රාජ්යයක් අවසන් වන විට එම ගස කපා බිම දමා ඇත.
මෙම ඡේදයේ සඳහන් “කඳ” උඩ කොම්පලයකින් නොව කපා දමන ලද මුලකින් පැමිණෙයි. එම කපා දමන ලද මුලින් නියෝජිත වන පූර්ව රාජ්යයකින්, අධිකාරයේ සංකේතයක් වන “දණ්ඩයක්” පැන නගී; එම අධිකාරය පදනම් වන්නේ එම “දණ්ඩය” පසු වැසි පණිවුඩයේ “කුසුම්කලිකා සහ මල්” දරන්නේද යන්න මතය. එම අධිකාරය උත්පන්න වන්නේ කපා දමන ලද පූර්ව රාජ්යයකිනි.
“මූලය” යනු “යෙසේගේ මූලය” වන අතර, “කුඩුවෙන්” පැමිණෙන “කඳ” යනු, එහි මූලයන් යෙසේගේ මූලය වන “කුඩුවෙන්” පැමිණෙන්නේය. අධිකාරය උපදවන කඳ කුඩුවෙන් පැමිණෙයි; නමුත් ශාඛාව මූලයෙන් පැමිණෙයි—එම මූලයම ධජය වේ. මූලය ආරම්භය වන අතර, අවසානය ශාඛාව වේ.
“ශාඛාව” යන වචනයේ අර්ථය මුරකරු හෝ මාර්ග ලකුණ යන්නයි. ඉසායා අපට දන්වන්නේ එම ශාඛාව ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන විට එන බවයි.
ඒ දවසේදී ස්ත්රීන් සත්දෙනෙක් එක් පුරුෂයෙකු අල්ලාගෙන මෙසේ කියනු ඇත: අපි අපගේම රොටි කන්නෙමු, අපගේම වස්ත්ර අඳින්නෙමු; නමුත් ඔබගේ නාමයෙන් අප කැඳවනු ලැබීමට පමණක් ඉඩ දෙන්න, අපගේ නින්දාව ඉවත් කරනු පිණිසය. ඒ දවසේදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශාඛාව අලංකාරවත්ද මහිමාන්විතද වන්නේය; දේශයේ ඵලය ඉශ්රායෙලයෙන් ගැලවී සිටින අයට උත්තමද ශෝභනද වන්නේය. තවද එසේ සිදුවන්නේ, සියොන්හි ඉතිරිව සිටින තැනැත්තාද යෙරුසලමේ රැඳී සිටින තැනැත්තාද ශුද්ධයා යයි කැඳවනු ලබන්නේය; එනම් යෙරුසලමේ ජීවත්වන අය අතර ලියා ඇති සෑම කෙනෙකුමය. ස්වාමීන්වහන්සේ විනිශ්චය කිරීමේ ආත්මයද දහනය කිරීමේ ආත්මයද කරණකොටගෙන සියොන් දූවරුන්ගේ අපවිත්රකම සෝදා ඉවත් කළ පසුද, යෙරුසලමේ මැදින් එහි ලේකළමනාකාරකම ශුද්ධ කර ඉවත් කළ පසුද එසේ වන්නේය. යෙසායා 4:1–4.
කාන්තාවන් සත්දෙනා අල්ලාගන්නා “එක් මනුෂ්යයා” යනු පාප්තුමාය; ඉරිදා නීතියේදී ඔහු, නැවෙහි සිටි ආත්ම අට දෙනා අනුකරණය කරමින්, සත්දෙනාගෙන් වූ අටවැනියා බවට පත්වෙයි. ඉරිදා නීතියේදී, “ඒ දවසේදී,” “ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශාඛාව අලංකාරවත්ද මහත් ගෞරවමත්ද වන්නේය,” “ස්වාමීන්වහන්සේ සියාන දූවරුන්ගේ අපවිත්රකම සෝදා හැර, විනිශ්චයේ ආත්මයෙනුත් දහනයේ ආත්මයෙනුත් යෙරුසලමේ රුධිරය එහි මධ්යයෙන් පවිත්ර කර හැරිය විටය.” විනිශ්චයේ ආත්මයෙනුත් දහනයෙනුත් කරන එම පවිත්රීකරණය, ඉරිදා නීතියේදී, මලාකි තුන්වැනි පරිච්ඡේදයේ සඳහන් ගිවිසුමේ දූතයා විසින් සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. “අලංකාර ශාඛාව” යනු කඳෙන් නොව, ධජය වන යෙස්සේගේ මූලයෙන් පැමිණෙන එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසය.
ඔවුන්ගේ අධිකාරිය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ වැටීගිය රාජ්යයක ශාඛාවකින් පැමිණි සැරයටිය විසිනි. ෆිලදෙල්ෆියා රාජ්යය 1856 සිට 1863 දක්වා වැටුණේය, සහ එම වැටීගිය රාජ්යය තුළ ස්ථාපිත කළ අධිකාරිය ඉරිදා නීතියේදී නැවත ස්ථාපිත කරනු ලබයි. ලාංඡනය වන ශාඛාව උස්කරනු ලබන විට, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ලාඔදිසියානු චලනය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු චලනය වෙත සංක්රමණය වේ. එවිට මීලර්වාදී හෝ ෆිලදෙල්ෆියානු රාජ්යයෙන් පැමිණි අධිකාරිය, එනම් සැරයටිය, යෙසායා 22:22 හි එලියාකිම් මත තබනු ලබන යතුරකින් නිරූපණය කරනු ලැබේ.
දාවිත්ගේ ගෘහයේ යතුර මම ඔහුගේ උරහිස මත තබන්නෙමි; එවිට ඔහු විවෘත කරනු ඇත, කිසිවෙකුද වසා නොදමනු ඇත; ඔහු වසා දමනු ඇත, කිසිවෙකුද විවෘත නොකරනු ඇත. යෙසායා 22:22.
මෙම පදය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින සලකුණු කරන අතර, “යතුරක්” ලබන්නා ලෙස එලියාකීම් හඳුන්වා දෙයි. පෙර පද දෙකේදී ලාඔදීකියාගේ අධිකාරිය ශෙබ්නාගෙන් ඉවත් කොට එලියාකීම්ට දෙනු ලැබේ. ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන කාලයේදී, වරක් තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාවට දෙන ලද අධිකාරිය, ලාඔදීකියානු සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ රාජ්යයෙන් ඉවත් කොට, එකසිය හතළිස් හතරදහසක් වූ ෆිලදෙල්ෆියානු චලනයේ රාජ්යයට—එනම්, තේජසේ රාජ්යයට—දෙනු ලැබේ.
උන් වහන්සේ ඔවුන්ට මෙසේ කී සේක: එහෙත් ඔබ සැවොම මා කවුරුන් යැයි කියන්නෝද? එවිට සීමෝන් පේතෘස් පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීය: ඔබ වහන්සේ ක්රිස්තුස් වහන්සේය, ජීවමාන දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයාණන්ය. එවිට යේසුස් වහන්සේ ඔහුට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කී සේක: සීමෝන් බර්යෝනා, ඔබ භාග්යවන්තය; මක්නිසාද මාංසය සහ රුධිරය මෙය ඔබට ප්රකාශ කළේ නැත, එහෙත් ස්වර්ගයේ සිටින මාගේ පියාණන් වහන්සේය. තවද මමත් ඔබට කියමි, ඔබ පේතෘස්ය; මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; පාතාලයේ දොරටු ඒකට ජය නොලබන්නේය. තවද මම ඔබට ස්වර්ග රාජ්යයේ යතුරු දෙන්නෙමි; ඔබ පොළොවේ බැඳ තබන සියල්ල ස්වර්ගයෙහි බැඳ තබනු ලැබේ; ඔබ පොළොවේ අහෝසි කරන සියල්ල ස්වර්ගයෙහි අහෝසි කරනු ලැබේ. මතෙව් 16:16–19.
පේතෘස්ට දෙන ලද යතුරක් ලෙස නිරූපිත අධිකාරයේ දණ්ඩය, යෙසායා 22:22 හි එලියාකීම්ගේ උරහිස මත තබනු ලැබේ. පේතෘස්, ඉරිදා නීතියට මඳක් පෙර ක්රිස්තුස්වහන්සේ සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළුවන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ශාඛාව නියෝජනය කරයි. එම ඡේදයේ පේතෘස් සිටින්නේ කයිසාරියා පිලිප්පියේය; එය දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහතුනත් පහළොවත් වන වගන්තිවල පානියුම් වේ. ඔහුගේ නාමය වෙනස් කරනු ලැබේ; එය ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයක් නිරූපණය කරයි. තවද, එක් එක් අකුරේ සංඛ්යාත ස්ථාන ගුණ කිරීමෙන් සලකා බලන විට, “පේතෘස්” යන නාමය 144,000 ට සමාන වේ. ෂෙබ්නා බෝලයක් මෙන් කෙතකට විසි කරනු ලබන විට එලියාකීම් මත තබනු ලබන අධිකාරය, හෝ දණ්ඩය, හෝ යතුර, 1856 සිට 1863 දක්වා කපා දමනු ලැබූ ෆිලදෙල්ෆියානු මිලරයිට් අද්වෙන්ටිස්වාදයේ මුලකොටසෙන් නික්මෙන “දණ්ඩය” ය.
පේතුරුස්, ගෝදූමය හා කටුගස් වෙන් කරනු ලබන වේලාවේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාවගේ අධිකාරිය ලබමින් සිටියි; මන්ද ගෝදූමය පෙන්තකොස්තයේ තරංග රොටි පූජාව ලෙස උසස් කරනු ලැබිය යුතු බැවිනි. පළමුව කටුගස් වෙන් කරනු ලැබේ; එය, පෙන්තකොස්තීය තරංග රොටි තුළ තිබෙන පැසවීම පිළිස්සීමේ ක්රියාවලිය මඟින් ඉවත් කරනු ලබන බවින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. දණ්ඩය හෝ යතුර යන අධිකාරිය බිඳ වැටුණු රාජ්යයක මුලෙන් පැමිණෙයි; ධජය වන ශාඛාව යෙසේගේ මුලෙන් පැමිණෙයි, එමෙන්ම එය යෙසේගේ මුලද වන්නේය; මන්ද යේසුස්වහන්සේ යම් දෙයක අවසානය, යම් දෙයක ආරම්භය මඟින් නිරූපණය කරන බැවිනි. මුල වන්නේ ආරම්භයය, ශාඛාව වන්නේ අවසානයය. මෙම പ്രവචනමය යෙදුම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ හෝ අද දින වාදවිවාදක යුදෙව්වන්ට අවබෝධ කරගත නොහැක; මන්ද එය අග වර්ෂාවේ ක්රමවේදයේ ප්රධාන මූලධර්මය වන අතර, එය දාවිත්ගේ ගෘහයේ යතුර ලෙසද නිරූපණය කරනු ලබයි. යතුර වසා තිබූ දාවිත්ගේ ගෘහයේ දොර විවෘත කරයි. යතුර ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය වන දාවිත්ගේ ගෘහයට පිවිසෙන දොර විවෘත කරයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනෙහි අල්ෆා, ඉරිදා නීතියේ ඔමේගාවෙහි නැවත සිදුවෙයි.
යෙස්සේගේ පුත් දාවිත් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දවස්වල වාදවිවාදයට ලැදි යුදෙව්වන් සමඟ තවත් කිසිදු සාකච්ඡාවක් අවසන් කළ ගූඪ ප්රශ්නයක් වාර්තා කරයි; එසේම එයින් යුදෙව්වන්ට වූ උන්වහන්සේගේ සාක්ෂියද අවසන් වූ බව සලකුණු කරයි.
දාවිත්ගේ ගීතාවලියකි. ස්වාමීන්වහන්සේ මාගේ ස්වාමීන්වහන්සේට මෙසේ කීසේක: මම ඔබගේ සතුරන් ඔබගේ පාදපීඨය කරනා තුරු, මාගේ දකුණු පැත්තේ හිඳිනු මැනව. ස්වාමීන්වහන්සේ සියෝනෙන් ඔබගේ බලයේ දණ්ඩය යවනු ඇත: ඔබගේ සතුරන්ගේ මැද පාලනය කරනු මැනව. ඔබගේ බලයේ දවසේදී ඔබගේ ජනතාව කැමැත්තෙන් පැමිණෙන්නෝය; ශුද්ධත්වයේ අලංකාරයෙන්, උදෑසන ගර්භයෙන්, ඔබට ඔබගේ යෞවනත්වයේ පිනිබිඳු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ දිවුරා ඇත, පසුතැවිලි නොවනු ඇත: ඔබ මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පිළිවෙළ අනුව සදාකාලයටම පූජකයෙකි. ගීතාවලිය 110:1–4.
පල්මෝනි මෙම ඡේදය ගීතාවලිය 110 තුළ තැබීමට නියම කළේය. ඇත්තෙන්ම එය ගණිත ලෝකයේ විශේෂ සංඛ්යාවක් ලෙස පිළිගනු ලබන තවත් සංඛ්යාවකි. “220” හි අර්ධයද “11” හි දස ගුණයද “110” යන සංඛ්යාව යම් වැදගත්කමක් දරන බවක් ප්රාණයකට අපේක්ෂා කිරීමට මඟ පෙන්වයි; එය එසේමය—එම ඡේදයද එසේමය. එය දාවිද්ගේ ගීතයකි; දාවිද් එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසක් සඳහා සංකේතයකි. එබැවින් එය මිදි වත්තේ ගීතයෙන් ගත් පදයකි; එනම්, මෝසෙස්ගේ සහ බැටළු පැටවාගේ ගීතයයි. එය මිදි වත්තේ පෙර ගොවියන් අතහැර දමා මිදි වත්ත එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසකට දෙන කාලය හඳුන්වා දෙයි. එය සිදු වන විට, එය පෙන්තකොස්ත කාලයේ උච්චස්ථානයේ පෙන්තකොස්ත බලය සමඟ සම්පාත වන “ඔබගේ බලයේ දවස” වේ.
දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “උදෑසන ගර්භයෙන්” “ඔබගේ යෞවනයේ පිනි” සමඟ පැමිණෙන දවසේ “කැමැත්තෙන්” සිටිනු ඇත. නව උපත යනු පරිවර්තනය හා ජීවිතය පිළිබඳ උපමාදර්ශනයකි. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස 2023 ජූලි මාසයේදී ගර්භයෙන් ගනු ලැබූහ, සහ ඔවුහු තම යෞවනයේ පිනිය සමඟ උපත ලැබූහ; මක්නිසාද ඔවුහු මධ්යරಾತ್ರියේ හඬේ පණිවිඩයට උපත ලැබූහ, එය ආරම්භයේදී, අථවා ඔවුන්ගේ “යෞවනයේදී,” මිලර්වාදින් සමඟද සිදු විය. එය එකම පිනියමය, මක්නිසාද එය ඔමේගා ඉතිහාසය තුළ ඇල්ෆා ඉතිහාසයේ පුනරාවර්තනයකි. ෂෙබ්නා ඔහුගේ “පදවියෙන්” සහ ඔහුගේ “තත්ත්වයෙන්” පලවා හරිනු ලබන අතර එලියාකිම් “පහළට” ඇද දමනු ලබන “ඔවුන්ගේ” ‘බලගැන්වීමේ’ “දවසේදී,” එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස ඔමේගා පූජකයන් බවට පත් කරනු ලබති; මක්නිසාද ඔවුහු මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පිළිවෙළ අනුව සාදනු ලබති, මක්නිසාද එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මරණයේ රස නොබලනු ඇත, හෝ මෙල්කිසෙදෙක් සමඟ මෙන් ඔවුහු සදාකාලික පූජකයෝ වෙති.
“ඔහුගේ බලයේ දවසේදී” ස්වාමීන්වහන්සේ “සියොන් සිට ඔහුගේ ශක්තියේ දණ්ඩය” යවනු ඇත. ඔහුගේ රාජ්යයන් වන කරුණාව (ධර්මිෂ්ඨකරණය) සහ මහිමය (ශුද්ධීකරණය) යන දෙකෙහි අධිකාරය ඔහුගේ මහිමයේ කිරුළ පැළඳ සිටින අය මත තබා ඇත, මක්නිසාද ඔවුන් ඔහුගේ රාජ්යය නියෝජනය කරති. ඔවුන් සියොන් සිට යවනු ලබති, මක්නිසාද සියොන්ගේ අර්ථය එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසගේ ධජය නියෝජනය කරයි.
පරිසිවරු එකට රැස්ව සිටියදී, යේසුස් ඔවුන්ගෙන් අසා මෙසේ කී සේක: ක්රිස්තුස් ගැන ඔබ සැලකන්නේ කුමක්ද? ඔහු කාගේ පුත්රයාද? ඔවුන් උන්වහන්සේට පිළිතුරු දෙමින්, දාවිත්ගේ පුත්රයා යැයි කීහ.
ඔවුන්ට ඔහු කීයේ, එසේ නම්, දාවිත් ආත්මයෙන් ඔහුට “ස්වාමීන්වහන්සේ” යයි කියා, “ස්වාමීන්වහන්සේ මාගේ ස්වාමීන්වහන්සේට කී සේක්: ‘මම ඔබගේ සතුරන් ඔබගේ පාදපීඨය කරන තුරු මාගේ දකුණු පැත්තෙහි හිඳිනු.’” යයි පවසන්නේ කෙසේද? එසේ නම් දාවිත් ඔහුට “ස්වාමීන්වහන්සේ” යයි කියන්නේ නම්, ඔහු දාවිත්ගේ පුත්රයා වන්නේ කෙසේද?
ඒ මිනිසාට එක වචනයක්වත් පිළිතුරු දීමට කිසිවෙකුට නොහැකි විය; ඒ දවසෙන් පසු තවදුරටත් ඔහුගෙන් ප්රශ්න ඇසීමට කිසිවෙකුත් දිරි නොගත්තේය. මතෙව් 24:41–46.
ඇල්ෆාව හා ඔමෙගාව—ආරම්භයත් අවසානයත්—යන අර්ථයෙන් ක්රිස්තුස් සමඟ දාවිත්ට ඇති අනාගතවාදී සම්බන්ධතාවය, “පේළිය මත පේළිය” යන ක්රමවේදයේ මූලික නියමය වේ; එම නියමය වාදවිවාදක යුදෙව්වරුන්ට ගැඹුරින් අවබෝධ කරගත නොහැකි වූවා සේම, ලාඔදික්යාවේ සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්තයෙකුටද මධ්යරැයේ හඬ පණිවිඩයේ කාලයේ මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය, ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදයේ යෞවන සමයේදී ස්වර්ගයේ පිණි වැගිරවනු ලැබූ ස්ථානය වූ බව අවබෝධ කරගත නොහැක. ඔබගේ යෞවනත්වයේ “පිණි” එකසිය හතළිස් හතර දහස මත තිබේ; එය 9/11 දිනදී ඉසිලීමට පටන් ගත්තේය; ඉතිරිව සිටින පිරිස මෙල්කිසෙදෙක්ගේ පිළිවෙළ අනුව පූජකයන් ලෙස අභිෂේක කරනු ලබන “බලයේ දවස” වන්නේ ඉරිදා නීතියයි.
ලාවදිසීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ (සටන්කාරී සභාව) කඳවැටියෙන් අතුල්ලිය (විජයග්රාහී සභාව) උද්භව වන අතර, යෙස්සේගේ මුලෙන් එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස—උන්වහන්සේගේ බලයේ දවසේදී තිරංග පූජාවක් ලෙස උස් කරනු ලබන මහිමාන්විත ඵලයේ අතුල්ලිය වෙති.
අපි මෙම සිතිවිලි ඊළඟ ලිපියෙහි ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.
“හිතෝපදේශ එක”
“1850 අප්රේල් 1 ‘කුඩා රැළ’ වෙත.
“ආදරණීය සහෝදරවරුනි.—ජනවාරි 26 වන දින, ස්වාමීන්වහන්සේ මට එක් දර්ශනයක් දුන්සේක; එය මම විස්තර කරමි. දෙවියන්වහන්සේගේ සමහර ජනතාව මන්දබුද්ධිකව හා නිද්රාග්රස්තව සිටින බවද, ඔවුන් අර්ධ වශයෙන් පමණක් අවදිව සිටින බවද, අප දැන් ජීවත්වන කාලය ඔවුන් නොතේරුම් ගන්නා බවද, ‘දූලි-බුරුසුව’ ඇති ‘මනුෂ්යයා’ ඇතුළු වී ඇති බවද, සමහරුන් එළවාගෙන යාමට ලක්වීමේ අනතුරෙහි සිටින බවද මම දුටුවෙමි. ඔවුන්ව ගළවා දෙන ලෙසත්, තව ටික කලක් ඔවුන්ව ඉතිරි කරන ලෙසත්, එවිට ඔවුන්ගේ භයානක අනතුර ඔවුන්ට දැකගත හැකි වන පරිදි, සදාකාලයටම ප්රමාද වීමට පෙර ඔවුන් සූදානම් වීමට හැකි වන ලෙසත්, මම යේසුස්වහන්සේගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලුවෙමි. දූතයා මෙසේ කීවේය, ‘විනාශය බලවත් සුළිසුළඟක් මෙන් පැමිණෙයි.’ මේ ලෝකයට ප්රේම කළද, තම සම්පත්වලට බැඳී සිටිද, ඒවායෙන් මිදී, ආත්මික ආහාර හිඟයෙන් විනාශ වෙමින් සිටින බඩගින්නෙන් පෙළෙන බැටළුවන් පෝෂණය කිරීම සඳහා තම ගමනේ යන දූතයන් ඉක්මන් කරවීමට ඒවා පූජා කිරීමට කැමති නොවූවන් කෙරෙහි කරුණා කර, ඔවුන්ව ගළවා දෙන ලෙස මම දූතයාගෙන් බැගෑපත්ව ඉල්ලුවෙමි.”
“වර්තමාන සත්යය නොලැබීම නිසා දුප්පත් ආත්මයන් මරණයට පත්වන අයුරු මම දුටු විටත්, සත්යය විශ්වාස කරන බව ප්රකාශ කළ සමහර අය දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය ඉදිරියට ගෙන යාමට අවශ්ය මාධ්ය රඳවා තබාගනිමින් ඔවුන් මරණයට පත්වීමට ඉඩහරින අයුරු මම දුටු විටත්, එම දර්ශනය ඉතා වේදනාකාරී වූ බැවින් එය මා වෙතින් පහකර දමන ලෙස මම දූතයාගෙන් ඉල්ලුවෙමි. දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය ඔවුන්ගේ දේපළවලින් කොටසක් ඉල්ලා සිටි විට, යේසුස්වහන්සේ වෙත පැමිණි යෞවනයා මෙන්, [මතෙව් 19:16–22.] ඔවුහු දුක්ව පිටත්ව ගිය බවත්, ඉක්මනින්ම ගලායන දඬුවම ඔවුන් මතින් පසුකර ගොස් ඔවුන්ගේ සම්පත් සියල්ලම ගසාගෙන යන බවත්, එවිට භූමික වස්තු පූජා කොට ස්වර්ගයේ භාණ්ඩාරයක් රැස්කර තැබීමට ප්රමාද වැඩි වී යන බවත් මම දුටුවෙමි.”
“එවිට මම මහිමයෙන් පූර්ණ වූ, අලංකාරද ප්රියද වූ මිදුම්කරු දුටුවෙමි; ඔහු මහිමයේ රාජධානීන් අත්හැර, තම අගනා ජීවිතය දී මරණයට පත්වන පිණිස—ධර්මිෂ්ඨයා අධර්මිෂ්ඨයන් උදෙසා—මෙම අඳුරු සහ ඒකාකී ලෝකයට පැමිණි බව දුටුවෙමි. ඔහු කෘර උපහාසයද කසපහාරයද දරාගත්සේක, අතුරා වියන ලද කටු මුදුන පැළඳගත්සේක, සහ උයනෙහි මහත් රුධිර බිඳු ලෙස දහඩිය වගුරුවූසේක; ඒ අතර මුළු ලෝකයේ පාපයන්ගේ බර ඔහු මත තිබුණේය. දූතයා ඇසීය, ‘කුමක් සඳහාද?’ ආහ්, එය අප උදෙසා බව මම දුටුවෙමි, දැනගත්තෙමි; අපගේ පාපයන් නිසා ඔහු මේ සියල්ල දුක්වින්දාය, එසේ වන්නේ ඔහුගේ අගනා රුධිරයෙන් අප දෙවියන් වහන්සේ වෙත මිදීම ලබාදෙන පිණිසය.”
“එවිට නැවතත්, සත්යය ඔවුන් වෙත යවා විනාශයට යන ආත්මයන් ගළවා ගැනීම පිණිස, මේ ලෝකයේ සම්පත් වෙන් කිරීමට කැමති නොවූ අය මා ඉදිරියෙහි පෙන්වනු ලැබූහ; එසේ තිබියදී, යේසුස් පියාණන් ඉදිරියෙහි ඔවුන් වෙනුවෙන් තම ලේය, තම දුක්විඳීම් සහ තම මරණය අයැදිමින් සිටියේය; එසේම, ඔවුන් ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාවෙන් මුද්රාකළ යුතු වන පිණිස, ඔවුන් වෙත ගැළවීමේ සත්යය රැගෙන යාමට සූදානම්ව, දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ බලා සිටියහ. වර්තමාන සත්යය විශ්වාස කරන බව ප්රකාශ කළ සමහර අය සම්බන්ධයෙන්, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට භාරකාරයන් ලෙස පාලනය කිරීමට ණයට දී තිබූ දෙවියන්වහන්සේගේම මුදල්, එම දූතයන් අතට දීම පමණක් වුවද කිරීම ඉතා දුෂ්කර දෙයක් විය.”
“ඉන්පසු දුක්විඳි යේසුස්වහන්සේද, ඔවුන් උදෙසා තම ජීවිතය දක්වාම දීමට තරම් ගැඹුරු වූ උන්වහන්සේගේ පූජාවත් ප්රේමයත්, නැවත වරක් මා ඉදිරියෙහි තැබුණි; එවිට උන්වහන්සේගේ අනුගාමිකයන් යයි ප්රකාශ කළ, මේ ලෝකයේ සම්පත් ඇතිවූද, ගැළවීමේ කාර්යයට උපකාර කිරීම අති මහත් දෙයක් ලෙස සැලකූවන්ගේ ජීවිතද [මා ඉදිරියෙහි තැබුණි]. දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘එවැනි අය ස්වර්ගයට ඇතුල් විය හැකිද?’ තවත් දූතයෙක් පිළිතුරු දෙමින් කීවේය: ‘නැත, කිසිසේත් නැත, නැත, නැත. භූමියෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය ගැන උනන්දුවක් නොදක්වන අය, ඉහළදී මිදීමේ ප්රේමයේ ගීතය කිසිවිටකත් ගායනා කළ නොහැක.’”
“දෙවියන් වහන්සේ පොළොවෙහි කරමින් සිටි ඉක්මන් කාර්යය ධර්මිෂ්ඨකමෙන් ඉක්මනින්ම කෙටි කරනු ලබන බව මම දුටුවෙමි; විසිරී සිටින රැළ සොයා බැලීමට වේගවත් දූතයන් තමන්ගේ මාර්ගයෙහි ඉක්මනින් යා යුතුය. දූතයෙක් මෙසේ කීවේය: ‘සියල්ලෝම දූතයන්ද? නැත, නැත, දෙවියන් වහන්සේගේ දූතයන්ට පණිවුඩයක් ඇත.’”
“දෙවියන්වහන්සේගේ කාරණය, දෙවියන්වහන්සේගෙන් කිසිදු පණිවුඩයක් නොලැබූ සමහර අය මෙතැනින් එතැනට සංචාරය කිරීමෙන් බාධාපත් වී, අපකීර්තිමත් කරනු ලැබූ බව මම දුටුවෙමි. තමන් යාමට කර්තව්යයක් නොවූ ස්ථානවලට ගමන් කිරීම සඳහා භාවිත කළ සෑම ඩොලරයක් පිළිබඳවම එවැනි අයට දෙවියන්වහන්සේට ගිණුම් දීමට සිදුවනු ඇත; මන්ද එම මුදල් දෙවියන්වහන්සේගේ කාරණය ඉදිරියට ගෙන යාමට උපකාර විය හැකි බැවින්, එය නොතිබීම නිසා ආත්මික ආහාර හිඟවීමෙන් ප්රාණයන් කාංසාවට පත්ව මිය ගොස් ඇත; එහෙත් ඒ සඳහා අවශ්ය සම්පත් ඔවුන් සතුව තිබුණා නම්, දෙවියන්වහන්සේ විසින් කැඳවනු ලැබූ හා තෝරාගනු ලැබූ පණිවුඩකරුවන් විසින් දෙවියන්වහන්සේගෙන් එය ඔවුන්ට දෙනු ලැබිය හැකිව තිබුණි.”
“බලවත් කම්පනය ආරම්භ වී ඇත; එය ඉදිරියටත් පවතිනු ඇත; සත්යය සඳහා අල්ලාගෙන නොසැලෙන ස්ථාවරයකින් සිටීමටත්, දෙවියන්වහන්සේට හා උන්වහන්සේගේ කාර්යයට පරිත්යාග කිරීමටත් කැමති නොවන සියල්ලෝ එයින් සෙලවී ඉවත් කරනු ලබති. දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘පරිත්යාග කිරීමට කිසිවෙකු බලකෙරෙනු ඇතැයි ඔබ සිතන්නහු ද? නැත, නැත. එය ස්වේච්ඡා පූජාවක් විය යුතුය. එම කෙත මිලදී ගැනීමට සියල්ලම අවශ්ය වනු ඇත.’—මම උන්වහන්සේගේ ජනතාව ඉතිරි කරන ලෙස දෙවියන්වහන්සේට හැඬා යාච්ඤා කළෙමි; ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් ක්ෂීණ වී මියයමින් සිටියහ.”
“තමන්ගේ අත්වලින් වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමට ශක්තිය ඇතිව, එම කාර්යය පවත්වාගෙන යාමට උපකාර කරන අය, අන් අය තමන්ගේ දේපළ සම්බන්ධයෙන් වගකිවයුතු වූ පරිදිම, එම ශක්තිය සම්බන්ධයෙන් වගකිවයුත්තෝ බව මම දුටුවෙමි.
“එවිට සර්වබලධාරී දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් ඉක්මනින් පැමිණෙමින් තිබෙන බව මම දැක්කෙමි. මම දූතයාගෙන් ඔහුගේ භාෂාවෙන් ජනතාවට කතා කරන ලෙස ආයාචනා කළෙමි. ඔහු මෙසේ කීවේය, ‘සීනායි කන්දේ සියලු ගර්ජනා හා විදුලි කෙටීම්වලින් පවා, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ පැහැදිලි සත්යයන් විසින් නොසෙලවෙන්නාවූ අය සෙලවිය නොහැක; දූතයෙකුගේ පණිවිඩයක්වත් ඔවුන් අවදි නොකරන්නේය.’” Review and Herald, April 1, 1850.