යෝයෙල්ගේ පරම්පරා හතර 1863 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ මිදිවත්තෙහි ක්‍රමික විනාශයක් නියෝජනය කරයි. හතර යන සංඛ්‍යාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයේ ගුණාංග හතරක් ද සංකේතවත් කරයි. ශුද්ධස්ථානයේ කෙරුබිම්වරුන්ට මුහුණු ප්‍රකාශන හතරක් ඇත; එම ප්‍රකාශන ශුද්ධස්ථානය වටා කඳවුරු බැඳ සිටි පුරාතන ඉශ්‍රායෙල්ගේ සිව්කොටස් බෙදීම සමඟ සමාන්තර වෙයි. ඒවා ශුභාරංචි හතරද නියෝජනය කරයි.

ඔවුන්ගේ මුහුණුවල සමානත්වය සම්බන්ධයෙන් නම්, ඔවුන් සිව්දෙනාට මනුෂ්‍යයෙකුගේ මුහුණ තිබුණේය; දකුණු පැත්තෙහි සිංහයෙකුගේ මුහුණද තිබුණේය. ඔවුන් සිව්දෙනාට වම් පැත්තෙහි ගොනෙකුගේ මුහුණද තිබුණේය; ඔවුන් සිව්දෙනාට ගරුඩයෙකුගේ මුහුණද තිබුණේය. එසකියෙල් 1:10.

පළමු සත්වයා සිංහයෙකුට සමාන විය; දෙවන සත්වයා වසුපැටියෙකුට සමාන විය; තෙවන සත්වයා මනුෂ්‍යයෙකුගේ මුහුණක් ඇතිව සිටියේ ය; සිව්වන සත්වයා පියාසර කරන ගරුඩයෙකුට සමාන විය. එළිදරව් 4:7.

බයිබලය (ගණන් කථාව 2) තුළ, ගිවිසුම් මණ්ඩපය වටා සෘජුවම කඳවුරු බැඳ සිටි ලේවීවරුන් හැර, ගෝත්‍ර 12 ක් ගෝත්‍ර තුන බැගින් වූ කඳවුරු හතරකට සංවිධානය කර, ශුද්ධස්ථානය වටා ප්‍රධාන දිශා සතරෙහි ස්ථානගත කළ බවත්, එක් එක් කඳවුරක් ධජයක් යටතේ, එනම් පතාකාවක් හෝ ලාංඡනයක් යටතේ සිටි බවත් විස්තර කරයි. එම විධිවිධානයෙන් සංකේතාත්මක සමාන්තරයක් ඇති විය; එහිදී පෘථිවියේ කඳවුර, කේරුබින්වරුන් විසින් රක්ෂිත ස්වර්ගීය සිංහාසනය ප්‍රතිබිම්බනය කරයි.

යූදා ශුද්ධස්ථානයේ පිවිසුම අසල, උදාවන සූර්යයා දෙසට, නැගෙනහිර දෙස බලා සිටියේය. යූදාගේ ධජය සිංහයෙකු විය; මන්ද එය යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා නියෝජනය කරන බැවිනි. යූදා සමඟ සිටි ගෝත්‍ර දෙක ඉස්සාකර් සහ සෙබුලූන් ය. යොහන්ගේ දර්ශනයෙහි පළමු මෘගයා සිංහයෙකු මෙන් විය; එසේම එසකියෙල්ගේ කෙරුබ්වරුන්ටද සිංහයෙකුගේ මුහුණක් තිබිණි. මනුෂ්‍යයාගේ සංකේතය වූ රූබෙන්, සිමෙයොන් සහ ගාද් සමඟ දකුණෙහි සිටියේය. බටහිරෙහි එප්‍රායිම් සිටියේ, බෙන්ජමින් සහ මනස්සේ සමඟ, ගවයා විසින් නියෝජනය කරනු ලැබීය. උතුරෙහි දාන් සිටියේ, ආෂේර් සහ නප්තාලි සමඟ, ගරුඩයා විසින් නියෝජනය කරනු ලැබීය. ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ මුහුණු සතර සමඟ ගෝත්‍රවල සම්බන්ධතාවය, සුභාරංචි සතර තුළ නියෝජනය කරනු ලැබේ.

මතෙව් යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාය; මාර්ක් යාගික ගොනාය; ලූක් මනුෂ්‍යයාය; යොහන් ඉහළින් පියාසර කරන ගිජු ලිහාය. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, තමන්ගේ අනාගතවාක්‍යමය වචනය මුද්‍රා තබනත්, මුද්‍රා විවෘත කරනත් එම තැනැන්වහන්සේ බව තමන්වහන්සේම නිර්වචනය කරයි. මෙසියස් සම්බන්ධ අනාගතවාක්‍යයන් සම්පූර්ණ වීම පිළිබඳ සෘජු සඳහන් කිරීම් (12) මතෙව්ගේ පොතේ, අනෙක් සුභාරංචි තුන එකට ගත් ප්‍රමාණයටත් වඩා බොහෝය. ඒ දෙක සමාන කිරීමටවත් නොහැක.

මතෙව්ගේ පොත දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය නියෝජනය කරයි. වෛද්‍යවරයෙකු වූ ලූක්, මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා ලෙස ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් තම සුභාරංචිය ඉදිරිපත් කරයි, මක්නිසාද ලූක් මනුෂ්‍යයාගේ මුහුණයයි. මාර්ක්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කළ බලිපූජාමය පූජාව පිළිබඳ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් තම ක්‍රිස්තුස්-සුභාරංචිය ඉදිරිපත් කරයි, මක්නිසාද මාර්ක් ගොනාය. යොහන් උසින් පියාසර කරන ගිජු ලිහාය; ඔහු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සුභාරංචිය ඉදිරිපත් කිරීමේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ගැඹුරු දේ ඉදිරිපත් කළේය.

භාවිතා වූ අනාවැකිමය වචනය තුළ මත්තෙව් පොත නිරූපිත වන ආකාරයෙන් එය අවබෝධ කරගැනීම වැදගත්ය. මත්තෙව් පොත යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාය; ඔහුගේ අනාවැකිමය වචනයේ ස්වාමියාය; රහස්වල අද්භූත ගණකයාය; අද්භූත භාෂාවිද්‍යාඥයාය; තම වචනය මුද්‍රා තබන්නාද මුද්‍රා විවෘත කරන්නාද වන තැනැත්තාය. යේසුස් අල්ෆා සහ ඔමේගාය, තවද ඔහු වචනයය. අළුත් ගිවිසුමේ පළමු පොතද අළුත් ගිවිසුමේ අවසාන පොතද අනාවැකිමය පොත්ය. එළිදරව් පොත සම්බන්ධයෙන් බොහෝ දෙනෙක් මෙම සත්‍යය දනිති, නමුත් මත්තෙව් අළුත් ගිවිසුමේ අල්ෆා බව ඔවුන් හඳුනාගෙන නොතිබිය හැක; එබැවින් එය අළුත් ගිවිසුමේ ඔමේගාව සමඟ සමපාත විය යුතුය. එය අවසානය නිරූපණය කළ යුතුය; එනම් එළිදරව් පොතය.

එබැවින්, උත්පත්තියේ ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ පෙළගැස්මට සමාන්තර වූ රේඛාව මතෙව්හි එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා ප්‍රකාශිතව ඇති බව අප සොයාගන්නා විට, එය මතෙව් ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් මුද්‍රාභිදනය කරනු ලබන සත්‍යයකට අඩුවක් නැත. උත්පත්තිය, මතෙව් සහ එළිදරව්වේ නිරූපිත ගිවිසුම් ඉතිහාසයේ පරිච්ඡේද දොළහ දැන් මුද්‍රාභිදනය කරනු ලබන අතර, අප හඳුනාගනිමින් සිටින දෙය නම් මතෙව්ගේ විසිතුන්වන පරිච්ඡේදය මිදිවත්තේ උපමාවේ ප්‍රඥාවන්තයන් සහ මෝඩයන් වෙන්කිරීම නිරූපණය කරන බවය. පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාවට විරුද්ධ අට ශාප, ආරක්ෂාවේ නාවට නැඟී යන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරන ආත්ම අට තුළින් ඒවායේ ප්‍රකාශනමය සමානත්වය සොයාගනියි. 23 යනු 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින 2300 දින අවසන් වූ විට ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයේ ආරම්භ වූ ක්‍රියාව නිරූපණය කිරීමක් වන අතර, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී එය නැවතද එසේම කරනු ඇත. 23 වන පරිච්ඡේදය මෙම සත්‍යය සලකුණු කරයි.

විසි හතරවන අධ්‍යාය සිදුවන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ භ්‍රഷ്ട ඉශ්‍රායෙලය සමඟ තම සංවාදය අවසන් කර යුදෙව්වරුන්ගේ දේවමාළිගාව අන්තිම වරට අත්හැර ගිය වහාමය. අංක 24 යනු පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයෙන් නූතන ඉශ්‍රායෙලයට සිදුවන සංක්‍රාන්තියේ සංකේතයකි; එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මතෙව් විසි හතරහි තම පණිවිඩය ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවේ උන්වහන්සේ සිටි අනාගතවාදී ඉතිහාසයේ නිරවද්‍යම බින්දුවමය. මතෙව් 24 හි අනාගතවාදී පණිවිඩය යනු රේඛාව මත රේඛාව යන ක්‍රමවේදයේ දේවීය නිදර්ශනයක් වන අතර, එය විශේෂයෙන් මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයද, එබැවින් එකලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ ඉතිහාසයද, ආමන්ත්‍රණය කරයි. 24 නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාගේ ආලෝකය පරාවර්තනය කරන සඳ මත සිටින එළිදරව් 12 වන පරිච්ඡේදයේ සභාව විසිනි. ඇයගේ හිස මත 24 නියෝජනය කරන තාරකා දොළහක් ඇත; මක්නිසාද ඇය ක්‍රිස්තුස්ගේ උපතට පෙර ගෙන ආ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි, එහිදී පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයේ ගෝත්‍ර දොළහ නූතන ඉශ්‍රායෙලයේ ගෝලයන් දොළොස් දෙනා බවට පත්වනු ඇත. විසි හතරවන අධ්‍යායේදී 1798 සිට මහත් බලාපොරොත්තු භංගය දක්වා වූ මිලෙරයිට් ඉතිහාසය නිරූපණය කරනු ලැබේ. ඉන්පසු මතෙව් 25 පැමිණේ.

අංක 25 යනු යහපත් වූවෝ හෝ දුෂ්ට වූවෝ වූ ලෙවීවරුන්ගේ සංකේතයකි; එසේම ඒ ප්‍රමාණයෙන්ම, එය ප්‍රඥාවන්ත හා දුෂ්ට ලෙවීවරුන් වෙන් කිරීමද නියෝජනය කරයි. මතෙව් 25 තුළ, සාක්ෂි තුනක්, එනම් උපමා තුනක් මත, අංක විසිපහෙන් නියෝජනය වන වෙන්කිරීමේ ක්‍රියාවලිය හඳුනා දක්වයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, කන්‍යාවන් දසදෙනාගේ උපමාව මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයද, තවද එක්ලක්ෂ සතළිස් හතරදහසගේ ඉතිහාසයද නියෝජනය කරයි. එම ඉතිහාසය පළමු දූතයාගේ ඉතිහාසය වේ; තලන්තු පිළිබඳ උපමාව දෙවැනි දූතයාය, සහ බැටළුවන් හා එළුවන්ගේ උපමාව තුන්වැනි දූතයාගේ විනිශ්චයය වේ.

විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ සිට විසිඅටවන පරිච්ඡේදය දක්වා පාස්කුවේ ඉතිහාසයත්, කුරුසියේ ඇණ ගැසීමෙන් පසු දෙන ලද ශුභාරංචි ආඥාවත් හඳුන්වා දෙයි.

යේසුස් මේ සියලු වචන අවසන් කළ පසු, තම ගෝලයන්ට මෙසේ කීවේය: “පාස්කුවේ මංගල්‍යය දින දෙකකට පසු බව ඔබ දන්නහුය; මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට භාර දෙනු ලබන්නේය.” මතෙව් 26:1, 2.

26 වන අධ්‍යායයේ විවිධ සන්ධිලකුණු පිළිබඳ සාරාංශය වන්නේ, තුන්වන පදය සිට පහවන පදය දක්වා යේසුස්ව මරාදමනු පිණිස කළ කුමන්ත්‍රණයයි. අනතුරුව, හයවන පදය සිට දහතුන්වන පදය දක්වා බේතානියේදී යේසුස් අභිෂේක කරනු ලැබේ. දහහතරවන පදය සිට දහසයවන පදය දක්වා යූදස් රිදී කැබලි තිහකට ක්‍රිස්තුස්ව පාවාදෙයි. එවිට, දාහතවන පදය සිට විසිපස්වන පදය දක්වා, උන්වහන්සේගේ ගෝලයන් සමඟ පාස්කුව පැමිණේ. විසිහයවන පදය සිට විසි නවවන පදය දක්වා යේසුස් ස්වාමීන්වහන්සේගේ රාත්‍රී භෝජනය ස්ථාපිත කරති, සහ තිස්වන පදයේදී යේසුස් පේත්‍රැස්ගේ ප්‍රතික්ෂේපය පූර්වයෙන් ප්‍රකාශ කරති. තිස්හයවන පදය සිට හතළිස්හයවන පදය දක්වා යේසුස් ගෙත්සෙමනේහි සිටිති. හතළිස්හත්වන පදය සිට පනස්හයවන පදය දක්වා යේසුස් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබෙති; එවිට පනස්හත්වන පදය සිට හැටඅටවන පදය දක්වා යේසුස් කායෆස් හා සන්හෙද්‍රිනය ඉදිරියෙහි සිටිති. හැටනවවන පදයෙන් පටන් පේත්‍රැස්ගේ ක්‍රිස්තුස්ව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. මෙම අධ්‍යායය අවසාන දවස්වල නැවත සිදුවීමට නියමිත විශේෂිත සන්ධිලකුණු දහයක් අඩංගු කරයි.

විසිහත්වන පරිච්ඡේදයද පැහැදිලිව වෙන් කළ හැකි මාර්ගලකුණු දහයක් ඇත. යේසුස් පීලාත් වෙත පවරනු ලැබේ; ඉන්පසු යූදස් තමන්ම එල්ලා ගනියි; එවිට යේසුස් පීලාත් ඉදිරියට ගෙන යනු ලැබේ; අනතුරුව බරබ්බාස් තෝරා ගනු ලැබේ; පීලාත් යේසුස් කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට පවරා දෙයි; ඉන්පසු යේසුස් උපහාසයට ලක් කරනු ලැබේ; එවිට කුරුසියේ ඇණ ගැසීම සිදු වේ; අනතුරුව යේසුස්ගේ මරණය පැමිණෙයි; පසුව යේසුස් සොහොනක තැන්පත් කරනු ලැබේ; අවසානයේ සොහොන අසල තැබූ රැකවල්කරුවන් සාක්ෂි දරති.

විසිඅටවන පරිච්ඡේදයේ ඇත්තේ ලකුණුස්ථාන තුනක් පමණි; ප්‍රථමයෙන් උත්ථානය, ඉන්පසු සන්හෙද්‍රිනයේ බොරු ප්‍රකාශය, අනතුරුව මහත් ආඥාව. කුරුසියේ පැහැදිලි ලකුණුස්ථාන විසිතුනක් අඩංගු පරිච්ඡේද තුනක්, එම සියලු දෑ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය තුළ නැවත සිදු වනු ඇත.

මතෙව් 26 – මාර්ග ලකුණු දහය

  • යේසුස්ව මරාදැමීමට ප්‍රධාන පූජකයන් හා ප්‍රජා වැඩිහිටියන්ගේ කුමන්ත්‍රණය (පද 3–5)

  • ඇලබාස්ටර් කූඩුවක් රැගෙන ආ ස්ත්‍රිය විසින් බෙතනියාවේදී සිදු කළ අභිෂේකය (පද 6–13)

  • යූදාස් රිදී කාසි තිහක් සඳහා යේසුස්ව පාවා දීමට එකඟ වෙයි (පද 14–16)

  • ගෝලයන් සමඟ පාස්කාව පිළියෙළ කිරීම හා භුක්ති විඳීම (පද 17–25)

  • ස්වාමීන්වහන්සේගේ රාත්‍රිභෝජනය ස්ථාපිත කිරීම (ව. 26–29)

  • පේතෘස්ගේ ප්‍රතික්ෂේපය පිළිබඳ පූර්වකථනය (පද 30–35)

  • ගෙත්සෙමනේහි වේදනාව (36–46 පද)

  • යේසුස්වහන්සේගේ පාවාදීම සහ අත්අඩංගුවට ගැනීම (පද 47–56)

  • කයාෆාස් සහ සන්හෙඩ්‍රිනය ඉදිරියෙහි යේසුස් නඩු විභාගයට ලක් කළහ (පද 57–68)

  • පේත්‍රැස්ගේ ත්‍රිවිධ ප්‍රතික්ෂේපය (පද 69–75)

මතෙව් 27 – මාර්ගලකුණු දහයක්

  • පිලාත් වෙත භාර දෙන ලද යේසුස් (පද 1–2)

  • යූදාස්ගේ පශ්චාත්තාපය හා සියදිවි නසාගැනීම (පද 3–10)

  • පිලාත් ඉදිරියෙහි යේසුස් — නිල රෝම විනිශ්චය (පද 11–14)

  • යේසුස්ට වඩා බරබ්බා තේරීම (පද 15–26)

  • පිලාත් යේසුස්ව කුරුසියේ ඇණ ගසා මරණයට පත් කරනු පිණිස භාර දෙයි (බරබ්බාස්ව නිදහස් කිරීමද මෙයට ඇතුළත් වේ)

  • සෙබළුන් විසින් කළ උසුළු-විසුළු කිරීම හා කසයෙන් පහර දීම (පද 27–31)

  • කුරුසියේ ඇණ ගැසීම (ව. 32–44)

  • යේසුස්වහන්සේගේ මරණය (ව. 45–50)

  • අරிமථියාහි යෝසෙප් විසින් භූමදානය කිරීම හා අතිස්වාභාවික ලකුණු (පද 51–61)

  • සොහොන අසල මුරකරුන් පත් කිරීම (පද 62–66)

මතෙව් 28 – සන්ධිස්ථාන තුනක්

  • නැවත නැඟිටීම සහ හිස් සොහොන (පද 1–10)

  • ප්‍රධාන පූජකයන් හා වැඩිමහල්ලන් විසින් සෙබළුන්ට කී බොරුව (පද 11–15)

  • මහා පැවරීම (පද 16–20)

බෙතානියේදී ලැබූ අභිෂේකයෙන් ආරම්භ වී මහත් ආඥාව දක්වා ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අත්දැකීම උන්වහන්සේගේ භූමික සේවයේ අවසානයත්, සියලු ජාතීන් වෙත සුවිශේෂයේ ආරම්භයත් සනිටුහන් කළාක් මෙන්, කරුණාකාලය අවසන් වීමටත් ඔවුන්ගේ අවසාන ජයග්‍රහණයටත් ළඟා වන දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරිව සිටින ජනතාවගේ අත්දැකීම තුළද එම සලකුණු නැවත ප්‍රතිනිර්මාණය වේ.

විසිහයවන සිට විසිඅටවන පරිච්ඡේද දක්වා, ඉරිදා නීතියට පෙරට ගෙන යන ඉතිහාසය තුළත් එයට අනුව එහි පසුකාලීන ඉතිහාසය තුළත් නැවත නැවත දක්නට ලැබෙන, පැහැදිලිව වෙනස් වූ මාර්ගසලකුණු 23ක් මත සංවිධානය කරන ලද පාස්කුවේ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි.

අපගේ මහත් යාජකයා ලෙස ශුද්ධස්ථානය පවිත්‍ර කිරීම සඳහා අතිශුද්ධ ස්ථානයට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ පැමිණීම, දානියෙල් 8:14හි දක්වා ඇති පරිදි; දානියෙල් 7:13හි ඉදිරිපත් කර ඇති පරිදි මනුෂ්‍ය පුත්‍රයා පුරාණ දිනැති තැනැත්තා වෙත පැමිණීම; මලාකි විසින් පූර්වකථනය කරන ලද පරිදි ස්වාමීන් වහන්සේ තම මාලිගාවට පැමිණීම—මෙවන් සියල්ලම එකම සිද්ධිය පිළිබඳ විස්තරයන්ය; තවද, මෙය මත්තෙව් 25හි දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාකථාවේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් විස්තර කරන ලද, මනාලයා විවාහයට පැමිණීම මගින්ද නිරූපණය කර ඇත.” The Great Controversy, 427.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දින 2300 දිනවල අවසානය සිදුවීම ඉරිදා නීතියේදී නැවත සිදුවේ. මත්තෙව්ගේ අවසාන අධ්‍යාය තුන තුළ ස්ථානගත කර ඇති මාර්ගසලකුණු 23, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක් කිරීමට යොදාගනු ලබන අනර්ඝ රුධිරය හඳුනා දෙයි.

“ඉහළ ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය තුළ මනුෂ්‍යයාගේ පක්ෂයෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කරන මැදිහත්කම, උන්වහන්සේ කුරුසිය මත ලැබූ මරණය ගැලවීමේ සැලැස්මට කොපමණ අත්‍යවශ්‍ය වූයේද, එසේම අත්‍යවශ්‍යය. උන්වහන්සේ තම මරණයෙන්, නැවත නැඟිටීමෙන් පසු ස්වර්ගයේදී සම්පූර්ණ කිරීමට උන්වහන්සේ උදා වූ එම කාර්යය ආරම්භ කළ සේක. අපි විශ්වාසයෙන් ‘අප වෙනුවෙන් පෙරගමන්කරු ඇතුල් වූ ස්ථානයට’ එනම්, තිරය ඇතුළට ප්‍රවේශ විය යුතුය. හෙබ්‍රෙව් 6:20. එහි කල්වාරියේ කුරුසියේ සිට ආලෝකය ප්‍රතිබිම්බිත වේ. එහිදී අපට මිදීමේ අභිරහස් පිළිබඳ වඩා පැහැදිලි අවබෝධයක් ලැබිය හැක. මනුෂ්‍යයාගේ ගැලවීම ස්වර්ගයට අසීමිත වියදමක් දරා සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ; කරන ලද යාගය, දෙවියන්වහන්සේගේ කඩනු ලැබූ ව්‍යවස්ථාවේ විශාලතම ඉල්ලීම්වලට සමාන වේ. යේසුස්වහන්සේ පියාණන්වහන්සේගේ සිංහාසනය වෙත මාර්ගය විවෘත කළ සේක; උන්වහන්සේගේ මැදිහත්කම කරණකොටගෙන, විශ්වාසයෙන් උන්වහන්සේ වෙත එන සියල්ලන්ගේ අවංක ආශාව දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි ඉදිරිපත් කරනු ලැබිය හැක.” The Great Controversy, 489.

මතෙව් 23 වන පරිච්ඡේදය ව්‍යාජ පූජකත්වය පිළිබඳ විනිශ්චය අවධාරණය කරයි. විසි හයවන පරිච්ඡේදයෙන් විසි අටවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ පරිච්ඡේද, විසි තුන්වන පරිච්ඡේදයට ඔමේගාව වේ. ව්‍යාජ ලෙවීවරුන්ගේ, මහලු පුරුෂයන්ගේ පරම්පරා හතරක් පුරා උද්ධමනය වූ කැරැල්ල, අවසාන පරිච්ඡේද තුන තුළ වූ සලකුණු නිපදවීය.

විසිහතරවන පරිච්ඡේදය, යෙරුසලමේ විනාශය භාවිතා කරමින් තිබෙන දේවල්ද, තිබී ගිය දේවල්ද, ඉදිරියේ ඇති දේවල්ද විස්තර කරන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්‍රමවේදය ලෙස “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය හඳුන්වා දෙයි.

ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලමේ পতනය සිදු වූයේ, නෙබුකද්නෙෂර් විසින් යෙරුසලම පළමුවෙන් විනාශ කරන ලද වර්ෂයේ එම දිනයේම ය. නෙබුකද්නෙෂර් විසින් යෙරුසලම විනාශ කළේ අතීත ඉතිහාසයකි; තීතස් යෙරුසලම අල්ලා ගත් අවස්ථාවේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය ලෝකයේ අවසානයට ආදර්ශයක් විය. මතෙව් 24 “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය උද්ධාරණය කරමින්, “ක්‍රමවේදය” ද අනාවැකි සාක්ෂියේ අංගයක් බව එයින් හඳුන්වා දෙයි.

24 වන අධ්‍යායයේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ, දානියෙල් പ്രവක්තයා විසින් කථා කරන ලද “විනාශයේ අපවිත්‍රකම” තේරුම් ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය හඳුනා දක්වයි; එය විලියම් මිලර්ගේ අති මූලික අවබෝධය වන අතර, දානියෙල් පොතේ දර්ශනය ස්ථාපිත කරන සංකේතයද වේ. එය එසේම ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ කැරැල්ලද නියෝජනය කරයි, මක්නිසාද ඔවුහු දානියෙල් පොතේ “දෛනිකය” පිළිබඳ මිලෙරයිට් අවබෝධය ප්‍රතික්ෂේප කළහ; එසේම 2 තෙසලෝනික 2 වන අධ්‍යායයේ බලවත් මෝහයටද ඔවුහු හවුල් වූහ. මෙම අධ්‍යායය ලූක් 21 සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වන බැවින්, 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා කාලය හඳුනා දක්වයි; එය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලයට ආදර්ශවත් සංකේතයක් වේ. එය තවදුරටත් ලූක් 21:24 හි සඳහන් “ජාතීන්ගේ කාලයන්” සමඟද සම්බන්ධ වන අතර, එය මෝසෙස්ගේ “සත් වාර” විවෘත කරගැනීමේ ප්‍රධාන යතුරක් වන අතර, ඒ සමගම එළිදරව් පොතේ එකොළොස් වන අධ්‍යායයේ දේවමාළිගාව මැනීම සමඟද සමාන්තර වේ.

විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වී, එයට අනුව 24 සහ 25 පැමිණ, ඉන්පසු 26 සිට 27 දක්වා වූ පරිච්ඡේදවලින් නිමාවට පත් වන්නේ, විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ අල්ෆාවට ඔමේගාව වන, විසිතුන් මාර්ගසලකුණු අඩංගු පරිච්ඡේද තුනකි. විසිහයවන පරිච්ඡේදය, විසිහත්වන හා විසිඅටවන පරිච්ඡේදවලට එකතු කළ විට “81” යන්න ලැබේ; එය පූජකත්වයේ සංකේතයකි. සාක්ෂිකරුවන් තුන්දෙනාගේ මත (උත්පත්ති, මතෙව් සහ එළිදරව්ව) 11 සිට 22 දක්වා වූ පරිච්ඡේද එක පේළියකි. 23 සිට 28 දක්වා වූ පරිච්ඡේද 23 න් ආරම්භ වී 23 න් අවසන් වන සත්‍යයේ පේළියකි.

පළමු සිට දසවැනි පරිච්ඡේදයන් දක්වා මත්තෙව් පොතේ ඇති අනාවැකිමය රේඛා තුනෙන් පළමු රේඛාව වේ. පරිච්ඡේද දහයක්, ඉන් පසු පරිච්ඡේද දොළහක්, ඉන් පසු පරිච්ඡේද හයක්. සියලු බයිබල් පොත් එළිදරව් පොතෙහි එකිනෙකට හමුවී එහිදී අවසන් වන බවත්, එබැවින් සියලු බයිබල් පොත් මත්තෙව් පොතෙහිද එකිනෙකට හමුවී එහිදී අවසන් වන බවත් දේවානුභාවය අපට දන්වා දෙයි. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාගේ මුහුණ ලෙස මත්තෙව් විසින් වෙන් වශයෙන් මෙසියානු අනාවැකි දොළහක් හඳුන්වා දෙයි; එම පාඨ දොළහ මගින් මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේද එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේද ඉතිහාසයේ සන්ධිස්ථාන නිපදවයි. එළිදරව් පොත යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වකින් ආරම්භ වන්නාක් මෙන්, මත්තෙව් පළමු පරිච්ඡේදය මෝසෙස්ගේ ජීවිතය හා සාක්ෂිය සමඟ සම්බන්ධ වන, අන්තික්‍රිස්තුස්ගේ ඉතිහාසය සමඟ බැඳෙන, එසේම අනාගතවක්තෘයා, පූජකයා සහ රජු යනුවෙන් නිරූපිත ජයග්‍රාහී සභාවේ අංග තුන හඳුන්වා දෙන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වක් ඉදිරිපත් කරයි.

මතෙව්, තෝරාගත් ජනතාවක් සමඟ දෙවියන්වහන්සේ කළ ගිවිසුමේ පසුබිම තුළ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙන් ආරම්භ කරයි. ආබ්‍රහම්ගෙන් දාවිත් දක්වා පරම්පරා 14ක් විය; දාවිත්ගෙන් බාබිලෝනියේ වහල්කම දක්වා පරම්පරා දාහතරක් විය; බාබිලෝනියෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ දක්වා තවත් පරම්පරා දාහතරක් ඇත. මතෙව්හි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ වංශාවලිය මෝසෙස් සමඟ ගැළපෙයි; මන්ද මෝසෙස්, ඔමේගා වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඇල්ෆා වන බැවිනි. මෝසෙස්ගේ අවුරුදු එකසිය විස්සක ජීවිතය, නෝවාගේ ඉතිහාසයේ පරීක්ෂණ කාලය වූ අවුරුදු එකසිය විස්සට ගැළපෙයි. එබැවින් නෝවාගේ ගිවිසුම තෝරාගත් ජනතාවකගේ ගිවිසුම සමඟ සම්බන්ධ වේ. මෝසෙස්ගේ අවුරුදු එකසිය විස්ස, අවුරුදු හතළිහ බැගින් වූ කාල පරිච්ඡේද තුනක් නියෝජනය කරයි; එහි පළමු හතළිහ අවුරුදු කාලය අවසානයේ මෝසෙස් විසින් මිසරයෙකු මරනු ලැබීමෙන්ද, දෙවන හතළිහ අවුරුදු කාලය අවසානයේ පළමු උපන් පුත්‍රයා, පාරාවෝ සහ ඔහුගේ හමුදාව මරනු ලැබීමෙන්ද නිමාවට පැමිණියේය. දෙවන හතළිහ අවුරුදු කාලය කාදේශහි කැරැල්ලකින් අවසන් විය; තෙවන හතළිහ අවුරුදු කාලය කාදේශයේ දෙවන කැරැල්ලෙන් අවසන් විය. ඇල්ෆාවේ අනාවැකිමය රේඛා තුනම කාදේශහිදී අවසන් වන අතර, මතෙව්ගේ වංශාවලියේ අනාවැකිමය රේඛා තුන දාවිත්, බාබිලෝනියේ වහල්කම, සහ ගිවිසුමේ දූතයා වෙත අවසන් වේ.

මෝසෙස්ගේ අල්ෆාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ඔමෙගාව සමඟ සරිලන විට, කාදේශ්හි සාක්ෂිකරුවන් හයදෙනෙක් පවතිති; එනම් 1863 සහ ඉරිදා නීතියයි. මත්තෙව්ගේ වංශාවලිය තුළ දාවිත් රජු කාදේශ්හි ස්ථානගත කරනු ලැබේ; එම ස්ථානයේදී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එක්ලක්ෂ සතළිස්හතර දහස සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරන බැවින්, විමතයට පත් අද්වෙන්තිසම බබිලෝනයට ගෙනයනු ලැබේ. දාවිත් ඉරිදා නීතියේ ස්ථානගත කිරීමෙන්, දාවිත් පිළිබඳ දෙවන සාක්ෂියක් ස්ථාපිත වේ; දාවිත් වනාහි වයස අවුරුදු තිහේදී සේවයට ඇරඹූ මානව නියෝජිතයින් තුන්දෙනාගෙන් එක් අයෙකි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ, දාවිත්, යෝසෙප් සහ එසකියෙල් සියල්ලෝම වයස අවුරුදු තිහේදී තමන්ගේ වැඩ ආරම්භ කළහ. එකට ගත් විට, සේවයට ඇරඹූ මේ වයස අවුරුදු තිහක් වූ සතරදෙනා, සටන්කාරී සභාව ජයග්‍රාහී සභාව බවට පරිවර්තනය වන විට, දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීම නියෝජනය කරති. එම සභාව සමන්විත වන්නේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුගෙන්, පූජකයෙකුගෙන් සහ රජෙකුගෙන්ය. එම පරිවර්තනය ඉරිදා නීතියේදී සලකුණු කරනු ලබයි; එය කාදේශ්ද වන බැවින්, මත්තෙව්ගේ වංශාවලියේ දාවිත්, වයස අවුරුදු තිහක් වූ දාවිත් සමඟ සරිලයි.

සූදානම් වීමේ අවුරුදු තිහය අබ්‍රහම්ගේ ගිවිසුමේ අවුරුදු හාරසිය තිහටද, යාජකයෙකුගේ වයසටද, දානියෙල් 12:11 හි සඳහන් 1290 අවුරුදු වලටද සමානව ගැළපෙයි. ඊළඟ ලිපියේදී මතෙව්ගේ පොත තුළ ඇති එම මෙසියානු අනාවැකි දොළහෙන් එක් එක් අනාවැකිය අපි සලකා බලන්නෙමු. අපි මුලින්ම මතෙව් තුළ ඇති අනාවැකිමය රේඛා තුන හඳුනා ගනිමින් සිටිමු; පළමු පරිච්ඡේදයේ සිට දසවන පරිච්ඡේදය දක්වා, එයට පසුව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සිට විසිදෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා, අනතුරුව විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ සිට විසිඅටවන පරිච්ඡේදය දක්වාය.

“1844 දී වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් පසු යම් කාලයක් තිස්සේ, එවිට දයාවේ දොර ලෝකයට සදාකාලිකව වසා දමනු ලැබී ඇතැයි, අද්වෙන්තික සභා සමූහය සමඟ එකම අදහසින් මම ද සත්‍ය වශයෙන්ම තබා ගත්තෙමි. මෙම ස්ථාවරය මට ප්‍රථම දර්ශනය ලබාදෙනු ලැබීමට පෙර ගනු ලැබූ එකක් ය. අපගේ දෝෂය නිවැරදි කළේත්, සැබෑ තත්ත්වය දැකගැනීමට අපට හැකියාව දුන්නේත්, දෙවියන්වහන්සේගෙන් මට දෙන ලද ආලෝකය ය.”

“මම තවමත් වසාදැමූ දොරේ න්‍යාය පිළිබඳ විශ්වාසකරුවෙකි; නමුත් අපි මුලදී එම පදය භාවිත කළ අර්ථයෙන් හෝ මගේ විරුද්ධවාදීන් එය භාවිත කරන අර්ථයෙන් නොවේ.”

“නෝහ්ගේ දිනවල වසා දමන ලද දොරක් තිබුණි. ජලප්‍රලයේ ජලවලින් විනාශ වූ පාපී වංශයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය එවකට ඉවත් කරගැනීමක් තිබුණි. වසා දමන ලද දොර පිළිබඳ පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේම නෝහ්ට දුන්සේක: ‘මාගේ ආත්මය සදාකාලයට මනුෂ්‍යයා සමඟ විවාද නොකරන්නේය; ඔහු ද මාංසමය බැවිනි. එසේ වුවත් ඔහුගේ දවස් අවුරුදු එකසිය විස්සක් වන්නේය’ (උත්පත්ති 6:3).”

“අබ්‍රහම්ගේ දිනවල වසා දැමූ දොරක් තිබුණි. සොදොම්හි වැසියන් සමඟ දයාව තවදුරටත් අයැද සිටීම නවතා දැමුවාය; ලෝත්, ඔහුගේ භාර්යාව හා දියණියන් දෙදෙනා හැර අන් සියල්ලෝම ස්වර්ගයෙන් පහළ වූ ගින්නෙන් විනාශ වූහ.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දිනවල වසා තිබූ දොරක් තිබුණේය. දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා එම පරම්පරාවේ අවිශ්වාසී යුදෙව්වන්ට මෙසේ ප්‍රකාශ කළසේක: ‘බලව, ඔබගේ ගෘහය ඔබට පාළුවෙන් තබා දමනු ලැබේ’ (මතෙව් 23:38).

කාලයේ ප්‍රවාහය ඔස්සේ අවසාන දින දෙස බැලූ විට, ඒම අසීමිත බලයම යොහන් මඟින් මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: ‘ශුද්ධවූද, සත්‍යවූද, දාවිත්ගේ යතුර ඇත්තාවූද, විවෘත කරන්නේය, කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට වසා දැමිය නොහැක්කේය; වසා දමන්නේය, කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට විවෘත කළ නොහැක්කේය යන්න පවසන තැනැත්තා මේ දේවල් කියන්නේය’ (එළිදරව් 3:7).

“මට දර්ශනයකින් පෙන්වනු ලැබූ අතර, තවද මම තවමත් විශ්වාස කරමි, 1844 දී වසා දමන ලද දොරක් තිබූ බව. පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩවල ආලෝකය දුටු නමුත් එම ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළ සියල්ලෝම අන්ධකාරයෙහි අත්හැර දමනු ලැබූහ. තවද, එය පිළිගෙන, ස්වර්ගයෙන් පැමිණි එම පණිවිඩයේ ප්‍රකාශනය සමඟ සිටි ශුද්ධාත්මයාණන් ලැබූවෝ, පසුව තමන්ගේ ඇදහිල්ල අත්හැර, තමන්ගේ අත්දැකීම මුළාවක් බව ප්‍රකාශ කළහොත්, එමගින් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කළෝය; එවිට උන්වහන්සේ තවත් ඔවුන් සමඟ ආයාචනා නොකළසේක.”

“ආලෝකය දැක නොසිටියවුන්ට, එය ප්‍රතික්ෂේප කළ දෝෂය නොතිබුණි. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයට ළඟාවිය නොහැක්කේ ස්වර්ගයෙන් පැමිණි ආලෝකය අවමානයට ලක් කළ පංතිය වෙත පමණි. තවද, මා පවසා ඇති පරිදි, මෙම පංතියට, පණිවිඩය ඔවුන්ට ඉදිරිපත් කළ විට එය පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අයද, එය පිළිගෙන පසුව තමන්ගේ ඇදහිල්ල අත්හැර දැමූ අයද, දෙපිරිසම ඇතුළත් වූහ. ඔවුන්ට භක්තිවන්තකමේ ආකාරයක් තිබිය හැකි අතර, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ අනුගාමිකයන් බව ප්‍රකාශ කළ හැකිය; නමුත් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ ජීවමාන සම්බන්ධතාවයක් නොතිබූ බැවින්, ඔවුන් සාතන්ගේ මුළාවන්ට වහල්කරගෙන යනු ලබන්නෝය. මෙම පංති දෙක දර්ශනය තුළ ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබේ—තමන් අනුගමනය කළ ආලෝකය මුළාවක් බව ප්‍රකාශ කළ අයත්, ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින් දෙවියන්වහන්සේ විසින්ද ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූ ලෝකයේ දුෂ්ටයෝත්. ආලෝකය දැක නොසිටිය අතර එබැවින් එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ දෝෂයට වරදකර නොවූ අය ගැන කිසිදු සඳහන් කිරීමක් කර නැත.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

“පව්ප්‍රායශ්චිත්තයේ මහත් කාර්යයේදී විශ්වාසයෙන් යේසුස්ව අනුගමනය කරන්නෝ ඔහුගේ මැදිහත්කමේ ප්‍රයෝජන තමන්ගේ පක්ෂයෙන් ලබති; එහෙත් මෙම සේවකකාර්යය දෘශ්‍යමාන කරන ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෝ එයින් කිසි ප්‍රයෝජනයක් නොලබති. ක්‍රිස්තුස්ගේ පළමු ආගමනයේදී දෙන ලද ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළ යුදෙව්වෝද, ලෝකයේ ගැළවුම්කරු ලෙස ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, ඔහු තුළින් සමාව ලබාගැනීමට නොහැකි වූහ. යේසුස් තම උද්ධාරණයේදී, තමන්ගේම රුධිරය මඟින්, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී, තම මැදිහත්කමේ ආශීර්වාද තම ගෝලයන් මත වැගිරවීමට ගිය කල, යුදෙව්වෝ සම්පූර්ණ අන්ධකාරයෙහි තබන ලද්දෝය; ඔවුහු තම නිෂ්ඵල පූජා හා පිරිනැමීම් දිගටම කරගෙන ගියෝය. රූප හා ඡායායන්ගේ සේවකකාර්යය අවසන් වී තිබුණි. මනුෂ්‍යයන් පෙර කාලයේ දෙවියන් වෙත ප්‍රවේශය සොයාගත් දොර තවදුරටත් විවෘතව නොතිබුණි. එවිට ඔහු සොයාගත හැකි වූ එකම මාර්ගය වූ ස්වර්ගයේ ශුද්ධස්ථානයෙහි සිදුවන සේවකකාර්යය තුළින් ඔහු සොයන්නට යුදෙව්වෝ ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. එබැවින් ඔවුන් දෙවියන් සමඟ කිසි සංගතියක් නොලැබූහ. ඔවුන්ට එම දොර වසා තිබුණි. සත්‍ය පූජාව ලෙසත්, දෙවියන් ඉදිරියේ ඇති එකම මැදිහත්කරු ලෙසත් ක්‍රිස්තුස් පිළිබඳ දැනුම ඔවුන්ට නොතිබුණි; එබැවින් ඔහුගේ මැදිහත්කමේ ප්‍රයෝජන ඔවුන්ට ලබන්නට නොහැකි විය.”

අවිශ්වාසී යුදෙව්වන්ගේ තත්ත්වය, දයාවෙන් පූර්ණ අපගේ උත්තම පූජකයාගේ කාර්යය පිළිබඳව කැමැත්තෙන්ම නොදැන සිටින, ක්‍රිස්තියානීන් යැයි ප්‍රකාශ කරන අය අතර සිටින නොසැලකිලිමත් හා අවිශ්වාසී අයගේ තත්ත්වය නිරූපණය කරයි. සංකේතාත්මක සේවාවේදී, උත්තම පූජකයා අතිපවිත්‍ර ස්ථානයට ඇතුල් වූ විට, සියලු ඉශ්‍රායෙල්වරුන් ශුද්ධස්ථානය වටා එක්රැස් වී, තම පව්වලට සමාව ලැබ, සභාවෙන් කපා දමනු නොලැබීම පිණිස, ඉතා ගාම්භීර ආකාරයෙන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි තම ආත්මයන් යටහත් කරගැනීමට අනිවාර්ය කරනු ලැබූහ. එසේ නම්, මේ ප්‍රතිසංකේතාත්මක සමගි කිරීමේ දිනයේදී අපගේ උත්තම පූජකයාගේ කාර්යය අප විසින් තේරුම් ගැනීමත්, අපගෙන් කවර කර්තව්‍යයන් ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේදැයි දැනගැනීමත් කොපමණ වැඩි වශයෙන් අත්‍යවශ්‍යද!

“දෙවියන්වහන්සේ තම කරුණාවෙන් ඔවුන් වෙත යවන අනතුරු ඇඟවීම මනුෂ්‍යයන්ට දඬුවමකින් තොරව ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැක. නෝවාගේ දවස්වල ස්වර්ගයෙන් ලෝකයට පණිවුඩයක් යවන ලදී; ඔවුන්ගේ ගැළවීම රඳා පැවතුණේ ඒ පණිවුඩය ඔවුන් විසින් කෙසේ සැලකුවේද යන්න මතය. ඔවුන් ඒ අනතුරු ඇඟවීම ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය පව්කාර වංශයෙන් ඉවත් කරගන්නා ලද අතර, ඔව්හු ජලප්‍රලායයේ ජලයෙන් විනාශ වූහ. ආබ්‍රහම්ගේ කාලයේදී, සොදොම්හි වරදකාරී වැසියන් සමඟ කරුණාව තවදුරටත් ඉල්ලා සිටීම නවතා දැමුවේය; ලෝත්, ඔහුගේ භාර්යාව සහ දූවරුන් දෙදෙනා හැර අන් සියල්ලෝම ස්වර්ගයෙන් පහළ කළ ගින්නෙන් භක්ෂණය වූහ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ දවස්වල ද එලෙසම ය. දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයා ඒ පරම්පරාවේ අවිශ්වාසී යුදෙව්වන්ට මෙසේ ප්‍රකාශ කළේය: ‘බලව, නුඹලාගේ ගෙය නුඹලාට පාළුවෙන් ඉතිරිව තිබේ.’ මතෙව් 23:38. අවසාන දවස් දෙස බලා සිටිමින්, ඒම අසීමිත බලය, ‘ගැළවෙන පිණිස සත්‍යයේ ප්‍රේමය පිළිගත්තේ නැති’ අය ගැන මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: ‘එබැවින් ඔව්හු බොරුව විශ්වාස කරන පිණිස දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන් වෙත ප්‍රබල මෝහයක් එවන්නේය. එසේ කරන්නේ සත්‍යය විශ්වාස නොකොට අධර්මිෂ්ඨකම ගැන ප්‍රීති වූ සියල්ලෝම දණ්ඩනය ලැබෙන පිණිසය.’ 2 තෙසලෝනික 2:10–12. ඔව්හු උන්වහන්සේගේ වචනයේ ඉගැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලෙසට, දෙවියන්වහන්සේ තම ආත්මය ඉවත් කරගනිමින්, ඔවුන් ප්‍රේම කරන රැවටීම්වලට ඔවුන් අත්හැර දමන්නේය.” The Great Controversy, 430, 431.