In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.
වනාන්තරය තුළ හඬක් තිබීමට නම්, වනාන්තරයක් තිබිය යුතුය. 2023 ජූලි මාසයේදී, යූදා වංශයේ සිංහයා අනාවරණ පොතේ පළමු පරිච්ඡේදයේ දක්වා ඇති පරිදි තමන්වහන්සේ පිළිබඳ අනාවරණය එවකට මුද්රා විවෘත කරමින් සිටි බව හඳුන්වා දෙන හඬක් නාද වීමට ආරම්භ විය. 2020 ජූලි 18 වන සබත් දින සිදු වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම, 2023 දෙසැම්බර් 30 වන සබත් දිනින් අවසන් වූ අනාවරණ 11හි දින තුනහමාර ආරම්භ කළේය. 2020 ජූලි මාසයෙන් පසු ප්රථම වරට, එම සබත් දිනෙහි Future for America සූම් රැස්වීමකදී මහජන අයුරින් කතා කළේය.
From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.
එම අවස්ථාවේ සිට, යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව ක්රමයෙන් විවෘත වෙමින් පැවතිණි. එය ආරම්භ වූයේ “සත්යය” යන වචනයේ එළිදරව්වකින්ය; පසුව එය හෙබ්රෙව් අක්ෂර මාලාවේ පළමු, දහතුන්වැනි සහ විසිදෙවැනි අක්ෂරවලින් සටහන් කරන ලද පියවර තුනක රාමුවක් නියෝජනය කරන බව දැකගන්නා ලදී; ඒවා එකට ගෙන එන විට “සත්යය” යන වචනය සාදයි. “සත්යය” යන වචනයේ රාමුව තුළ නියෝජනය වූ එම පියවර තුන, නව පසුබිමක තැබූ පුරාණ සත්යයක් වූයේය.
For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”
අවුරුදු ගණනාවක් පුරා අපි දර්ශනය කර ඇත්තේ අංගනය, ශුද්ධස්ථානය සහ අතිශුද්ධස්ථානය යන පියවර තුන, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ කාර්යයන් තුන සමග සමාන්තර වන බවයි. එනම්, අංගනයේදී උන්වහන්සේ පාපය සම්බන්ධයෙන් දෝෂාරෝපණය කරන සේක; ශුද්ධස්ථානයේදී ධර්මිෂ්ඨකම ප්රකාශ කරන සේක; අතිශුද්ධස්ථානයේදී විනිශ්චය කරන සේක. මෙම පියවර තුන දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පුරා ප්රකාශිත වන බවද අපි හඳුනාගෙන ඇත්තෙමු; නමුත් 2023 වන විට එම සියලු අවබෝධයන් “සත්යය” යන රාමුව තුළ විශාලීකෘත කරන ලදී. පැරණි සත්යයක් ගෙන එය සත්යයේ නව රාමුවක් තුළ තැබීම, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම වචනය ක්රමක්රමයෙන් මුද්රාබිඳ දමන විට කරන කාර්යයයි. 2023දී අවසන් වූ “වනය” යනු, අනාවැකියක් මුද්රාබිඳ දැමෙන, අනාවැකිමය “අවසාන කාලයක්” නියෝජනය කරයි. එම අනාවැකිය නම් “සත්යය” වන යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වයි.
“In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.
“ගැලවුම්කරුගේ කාලයේදී, යුදෙව්වෝ සම්ප්රදාය හා පුරාවෘත්තවල කසළයෙන් සත්යයේ අගනා මැණික් එතරම් ආවරණය කර තිබූ බැවින්, සත්යය බොරුයෙන් වෙන්කර හඳුනාගැනීම අසම්භව විය. ගැලවුම්කරු පැමිණියේ අන්ධශ්රද්ධාවේ හා දිගු කලක් පෝෂණය කරගෙන ආ වැරදිවල කසළ ඉවත් කර, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ මැණික් සත්යයේ රාමුව තුළ පිහිටුවීමටය. ඔහු යුදෙව්වන් වෙත පැමිණියාක් මෙන් දැන් අප වෙත පැමිණියහොත්, ගැලවුම්කරු කුමක් කරනු ඇත්ද? සම්ප්රදාය හා චාරිත්රවල කසළ ඉවත් කිරීමෙහිද ඔහුට සමාන කාර්යයක් ඉටු කිරීමට සිදුවනු ඇත. ඔහු මේ කාර්යය කළ විට යුදෙව්වෝ බෙහෙවින් කලබලයට පත් වූහ. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ මුල් සත්යය නොපෙනී ගොස් තිබුණත්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ එය නැවත දෘෂ්ටියට ගෙන ආහ. දෙවියන්වහන්සේගේ අගනා සත්යයන් අන්ධශ්රද්ධාවෙන් හා වරදින් නිදහස් කිරීම අපගේ කාර්යයයි. ශුභාරංචියේ අපට භාර දී ඇති කාර්යය කෙතරම් මහාද!” Review and Herald, June 4, 1889.
It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”
දෙවියන්වහන්සේගේ අගනා සත්යයන් අන්ධශ්රද්ධාවෙන් හා වරදෙන් නිදහස් කිරීමත්, “දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ මැණික් සත්යයේ රාමුව තුළ පිහිටුවීමත්” “අපගේ කාර්යය වේ.” 2023 වසරේදී ස්වාමීන්වහන්සේ “සත්යය” යන වචනයෙන් නියෝජිත වූ ව්යුහය තුළ, සත්යයේ රාමුව හඳුන්වා දුන්සේක. එම රාමුව මඟින් දෙවියන්වහන්සේගේ “මුල්” සත්යයන් දෘශ්යමාන කරයි.
“The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.
“වැරදි මතයේ දූවිලි හා කසළ සත්යයේ අගනා මැණික් වළලා දමා ඇත; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ කාර්යකරුවන්ට මේ නිධාන අනාවරණය කළ හැකි බැවින්, දහස් ගණනක් ඒවා සතුටින් හා භක්තිභීතියෙන් නරඹනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ නිහතමානී කාර්යකරුවා අසල සිටිමින්, කරුණාව සහ දේවීය ආලෝකය දෙනු ඇත; එවිට දහස් ගණනක් දාවිත් සමඟ මෙසේ යාච්ඤා කිරීමට මෙහෙයවනු ලබනු ඇත: ‘ඔබගේ ව්යවස්ථාවෙන් අරුම පුදුම දේවල් මම දකින්නට, මාගේ ඇස් විවෘත කළ මැනව.’ යුග ගණනාවක් පුරා නොදැකී ගිය සහ නොසලකා හරින ලද සත්යයන්, දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ වචනයේ ආලෝකමත් කළ පිටු වලින් දැවෙන ප්රභාවෙන් ප්රකාශ වනු ඇත. සාමාන්යයෙන් සත්යය අසා, එය ප්රතික්ෂේප කර, පාගා දමා ඇති සභා තවදුරටත් දුෂ්ටකම් කරනු ඇත; නමුත් ‘ඥානවන්තයන්’—අවංක වූ අය—තේරුම් ගනු ඇත. පොත විවෘතව ඇත, සහ දෙවියන්වහන්සේගේ වචන ඔහුගේ කැමැත්ත දැනගැනීමට ආශා කරන අයගේ හෘදයන් වෙත ළඟා වෙයි. තුන්වන දූතයාට එක්වන ස්වර්ගයෙන් පැමිණෙන දූතයාගේ මහත් හඬ නිකුත් වන විට, යුග ගණනාවක් ලෝකය ග්රහණය කරගෙන සිටි මූර්ඡාභාවයෙන් දහස් ගණනක් අවදි වනු ඇත, සහ සත්යයේ අලංකාරයත් අගයත් දකිනු ඇත.” Review and Herald, December 15, 1885.
The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”
“ප්රභුවරයාගේ කම්කරුවන්” වන “ප්රඥාවන්තයෝ” සහ “අවංකයෝ” “අවබෝධ කරගනු ඇත,” එසේම “භාණ්ඩාගාර” “හෙළිදරව් කරනු ඇත; එවිට දහස් ගණනක් ඒවා දෙස ප්රීතියෙන් හා විස්මයෙන් බලනු ඇත.” අවාසනාවකට මෙන් ලාඔදීකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයට, තුන්වන දේවදූතයාගේ මහ හඬේදී ඔවුන්ම තම මන්දභාවයෙන් අවදි වන්නේ නැත; මක්නිසාද එය ඉරිදා නීතිය වන අතර, ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය අවදි වීමට එය බොහෝ ප්රමාදය. එකොළොස්වන පැයේ කම්කරුවෝ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී “තුන්වන දේවදූතයාට එක්වන දේවදූතයාගේ මහ හඬේදී” තමන්ගේ “මන්දභාවයෙන්” අවදි වෙති. 2024 සිට, “යුග ගණනාවක් පුරා නොදුටු හා අවධානයට නොගත් සත්යයන්,” දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ වචනයේ ආලෝකමත් පිටු අතරින් “දිදුළමින්” බැබළී ඇත.
In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.
යෙසායා 22:22 හි එලියාකීම්ට යතුරක් දෙනු ලැබේ; මතෙව් 16 හි පේතෘස්ට රාජ්යයේ යතුරු දෙනු ලැබේ.
And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.
දාවිද්ගේ ගෘහයේ යතුර මම ඔහුගේ උරහිසේ තබන්නෙමි; එවිට ඔහු විවෘත කළ විට කිසිවෙකුට වසා දමන්නට නොහැකි වනු ඇත; ඔහු වසා දමන විට කිසිවෙකුට විවෘත කරන්නට නොහැකි වනු ඇත. යෙසායා 22:22.
The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.
“යතුර” ෆිලදෙල්ෆියාට දෙනු ලැබේ; මන්ද ශුද්ධ ලියවිලි තුළ විවෘත කිරීමේ හා වසා දැමීමේ යතුර සඳහන් කර ඇති අනෙක් එකම ස්ථානය එය වන බැවිනි.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.
පිලදෙල්ෆියාහි සභාවේ දූතයාට මෙසේ ලියන්න: ශුද්ධ වූද, සත්ය වූද, දාවිත්ගේ යතුර ඇතිද, විවෘත කරන කල කිසිවෙකුත් වසා නොදමනද, වසා දමන කල කිසිවෙකුත් විවෘත නොකරනද ඔහු මෙසේ කියයි; මම නුඹේ ක්රියා දනිමි. බලව, මම නුඹ ඉදිරියෙහි විවෘත දොරක් තබා ඇත්තෙමි, එය කිසිවෙකුටත් වසා දැමිය නොහැක; මක්නිසාද නුඹට සුළු ශක්තියක් තිබුණත්, නුඹ මාගේ වචනය රක්ෂා කර තිබේ, මාගේ නාමය ප්රතික්ෂේප නොකළෙහිය. එළිදරව් 3:7, 8.
At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.
වාද විවාදවලින් කටයුතු කළ යුදෙව්වන් සමඟ ඇති වූ අවසාන සංවාදයේදී, ක්රිස්තුස්වහන්සේ යුදෙව්වන්ට පිළිතුරු දිය නොහැකි වූ ප්රශ්නයක් මතු කළ සේක.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
පරිසිවරු එක්රැස්ව සිටියදී, යේසුස් ඔවුන්ගෙන් අසා කීසේක: ක්රිස්තුස් ගැන ඔබ සැලකීම කුමක්ද? ඔහු කාගේ පුත්රයාද? ඔවුහු උන්වහන්සේට කීවෝය: දාවිත්ගේ පුත්රයාය. උන්වහන්සේ ඔවුන්ට කීසේක: එසේ නම් දාවිත් ආත්මයෙන් ඔහුට ස්වාමීන්වහන්සේ යැයි කියන්නේ කෙසේද? මක්නිසාද ඔහු මෙසේ කියයි: ස්වාමීන්වහන්සේ මාගේ ස්වාමීන්වහන්සේට කීසේක, මම ඔබගේ සතුරන් ඔබගේ පාදපීඨය කර දමන තුරු, මාගේ දකුණු පසෙහි හිඳිනු මැනව. එසේ නම් දාවිත් ඔහුට ස්වාමීන්වහන්සේ යැයි කියන්නේ නම්, ඔහු දාවිත්ගේ පුත්රයා වන්නේ කෙසේද?
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
එවිට කිසි මනුෂ්යයෙකුට ඔහුට එක වචනයකින්වත් පිළිතුරු දීමට හැකි නොවීය; ඒ දවසෙන් පසු කිසිවෙකුත් තවදුරටත් ඔහුගෙන් ප්රශ්න අසන්නට ද ධෛර්ය කළේ නැත. මතෙව් 22:41–46.
The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.
යුදෙව්වන් දාවිත් හා ක්රිස්තුස් අතර ඇති අනාවැකිමය සම්බන්ධතාවය අවබෝධ කරගැනීමට අසමත් වූහ, මක්නිසාද ඔවුන්ට ශුද්ධ ලේඛනවල “පේළිය මත පේළිය” යන භාෂාව අවබෝධ කරගැනීමට අවශ්ය අනාවැකිමය යතුරු නොතිබූ බැවිනි. සත්යයේ වචනය නිවැරදිව බෙදා වෙන් කිරීමට ඔවුන්ට ඇති අසමත්භාවය මත ඔවුන්ගේ අන්ධභාවය පදනම් වී ඇති බව හඳුනා දෙමින්, ක්රිස්තුස් යුදෙව්වන් සමඟ වූ තමන්ගේ සම්බන්ධතාවය අවසන් කළේය. මෝසෙස් අවබෝධ කරගත්හොත් ක්රිස්තුස් ද අවබෝධ කරගන්නා බව උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නත්, ඔවුන් තමාන් උසුලමින් ආරක්ෂා කරන බව ප්රකාශ කළ ශුද්ධ ලේඛන ඔවුන් අවබෝධ කර නොසිටියහ.
The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.
“දාවිද්ගේ ගෘහයේ” “යතුර” ෆිලඩෙල්ෆියා සභාව වූ මිලරයිට්වරුන්ට දෙන ලදී. එම “යතුර” විවෘත වන දොරවල් හා වසන දොරවල් මගින් නිරූපිත වූ ප්රතිසංස්කරණාත්මක ව්යාපාරයකි. 1798 සිට 1863 දක්වා, මිලරයිට් ව්යාපාරය ව්යාපාරයක් සිට සභාවක් දක්වා ගමන් කරමින්, ෆිලඩෙල්ෆියාගේ අත්දැකීමෙන් ලාඔදිකියාගේ අත්දැකීම දක්වා ගමන් කළේය; එමෙන්ම 1844 අප්රේල් 19 දින දොරක් විවෘත වූ අතර දොරක් වැසුණේය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ද දොරක් විවෘත වූ අතර දොරක් වැසුණේය, 1863 දී ද දොරක් විවෘත වූ අතර දොරක් වැසුණේය.
Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.
එලියාකිම් සතුව යතුරක් තිබුණි, එහෙත් පේතෘස්ට “යතුරු” දෙන ලදී. ඒකවචනයෙන් සඳහන් යතුර 1844 වර්ෂයේ වැසුණු දොරයයි.
“The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.
“ශුද්ධස්ථානයේ විෂයය 1844 දී ඇති වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමේ අභිරහස විවෘත කළ යතුර විය. එය සම්පූර්ණ වූ, එකිනෙකට සම්බන්ධ වූද සංගත වූද සත්ය පද්ධතියක් දෘශ්යමානයට ගෙන ආ අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ අත මහා පැමිණීමේ චලනයට මඟ පෙන්වා තිබූ බව පෙන්වා දී, උන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ස්ථානය හා කාර්යය ප්රකාශයට පත් කළ පරිදි වර්තමාන කාලයේ කර්තව්යයද හෙළි කළේය.” The Great Controversy, 423.
The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.
ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳ විෂයය 1844 දී වසා තිබූ දොර විවෘත කළ යතුර වූයේය; එහෙත් පේත්රස්ට ද රාජ්යයේ යතුරු දෙනු ලැබීය.
And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.
යේසුස් ඔහුට පිළිතුරු දී මෙසේ වදාරන සේක: “සීමොන් බර්යෝනා, නුඹ ආශීර්වාදලත් තැනැත්තා ය; මක්නිසාද මාංසයත් රුධිරයත් මෙය නුඹට හෙළි කළේ නොව, ස්වර්ගයෙහි සිටින මාගේ පියාණන්ය. තවද මම නුඹට කියමි, නුඹ පේතෘස් ය; මෙම පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; පාතාලයේ දොරටු එයට විරුද්ධව බලවත් නොවනු ඇත. තවද මම නුඹට ස්වර්ගරාජ්යයේ යතුරු දෙන්නෙමි; නුඹ පොළොවේ බැඳිය යුතු කිසිවක් ස්වර්ගයෙහි බැඳ තිබේ; නුඹ පොළොවේ ලිහිය යුතු කිසිවක් ස්වර්ගයෙහි ලිහී තිබේ.” මතෙව් 16:17–19.
Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.
පේළිය පිට පේළිය වශයෙන්, පේතෘස් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන අවසාන ගිවිසුම් මනාලිය වන ෆිලඩෙල්ෆියාට, දාවිත්ගේ ගෘහයේ යතුර මෙන්ම ස්වර්ග රාජ්යයේ යතුරුද දෙනු ලැබේ. දාවිත්ගේ ගෘහයේ යතුර යනු, යේසුස් වහන්සේ විසින් පරිසිවරුන් සමඟ අවසානයේ සම්බන්ධ වූ විෂයයයි.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
පරිසිවරු එකට රැස්ව සිටියදී, යේසුස් ඔවුන්ගෙන් අසා, “ක්රිස්තුස් ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? ඔහු කාගේ පුත්රයාද?” යැයි වදාරන සේක. ඔව්හු ඔහුට, “දාවිත්ගේ පුත්රයාය”යි කියන්නෝය. එවිට ඔහු ඔවුන්ට, “එසේ නම් දාවිත් ආත්මයෙන් ඔහුව ස්වාමීන් ලෙස හඳුන්වමින්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේ මාගේ ස්වාමීන්වහන්සේට කී සේක: මම ඔබගේ සතුරන් ඔබගේ පාදපීඨය කරනු ලබන තුරු, මාගේ දකුණු පැත්තෙහි හිඳින්න’ යයි කියන්නේ කෙසේද? එසේ නම් දාවිත් ඔහුව ස්වාමීන් ලෙස හඳුන්වන්නේ නම්, ඔහු දාවිත්ගේ පුත්රයා වන්නේ කෙසේද?” යයි වදාරන සේක.
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
එවිට කිසිවෙකුට ඔහුට එක වචනයක්වත් පිළිතුරු දීමට නොහැකි විය; එදින සිට තවදුරටත් ඔහුගෙන් ප්රශ්න අසන්නට කිසිවෙකුද ධෛර්ය නොකළේය. මතෙව් 22:41–46.
The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.
දාවීත් සහ ඔහුගේ ස්වාමීන්වහන්සේ පිළිබඳ විෂයය යනු, පෙන්තකොස්ත දින තුන්වන පැයේදී ඉහළ කාමරයේ පේතෘස් ආරම්භ කරන ස්ථානයම වේ. පරිසිවරුන් හා ක්රිස්තුස් අතර අන්තර්ක්රියාවේ දොර වසා දැමූ විෂයයම, පෙන්තකොස්ත දින ඉහළ කාමරයේ දොර විවෘත කිරීමට පේතෘස් භාවිත කළ යතුර විය.
For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.
මක්නිසාද දාවිත් ස්වර්ගයන්ට නැගී ගියේ නැත. එහෙත් ඔහුම මෙසේ කියයි: “ස්වාමීන් වහන්සේ මාගේ ස්වාමියාට මෙසේ කීසේක, ‘මම තොගේ සතුරන් තොගේ පාදපීඨය කරනු ලබන තුරු, මාගේ දකුණු පැත්තෙහි හිඳින්න.’” එබැවින් ඔබ සැම කුරුසියෙහි ඇණ ගැසූ ඒ යේසුස්ව, දෙවියන් වහන්සේ ස්වාමීන් සහ ක්රිස්තුස් වශයෙන් පත් කළ බව ඉශ්රායෙල්ගේ සියලු ගෘහය නිශ්චිතව දැනගනු ලැබේවා.
Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?
මෙය ඔවුන් අසා සිටියදී, ඔවුන්ගේ හෘදය තුළ විදින ලද සේ වී, පේතෘස්ටත් අනෙකුත් අපෝස්තුලයන්ටත්, “පුරුෂයෙනි, සහෝදරයෙනි, අපි කුමක් කරමු ද?” යයි කීහ.
Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.
එවිට පේත්රස් ඔවුන්ට කීවේය: “පසුතැවී, ඔබ එකිනෙකාම පාපක්ෂමාව පිණිස යේසුස් ක්රිස්තුස්ගේ නාමයෙන් බව්තීස්ම වන්න; එවිට ඔබ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ දීමනාව ලබන්නහුය. මක්නිසාද, ඒ පොරොන්දුව ඔබටත්, ඔබගේ දරුවන්ටත්, දුර සිටින සියල්ලන්ටත්, එනම් අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ වන දෙවියන්වහන්සේ කැඳවනු ලබන සියල්ලන්ටත්ය.” තවද ඔහු බොහෝ වෙනත් වචනවලින් සාක්ෂි දී, අවවාද කරමින්, “මේ වංක පරම්පරාවෙන් ඔබම ගළවාගන්න” කියා පැවසීය. එවිට ඔහුගේ වචනය සතුටින් පිළිගත් අය බව්තීස්ම ලැබූහ; එදිනම ඔවුන්ට ප්රාණීන් තුන්දහසකට පමණ එකතු කරන ලදී. ක්රියා 2:34–41.
Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.
බැඳීමට හෝ මුදාහැරීමට යතුරු පේතෘස් සතු වූයේය; ඔහු එසේ කළ විට, ස්වර්ගයද පේතෘස්ගේ ක්රියාව සමඟ එකඟව සිටියේය. පේතෘස් නියෝජනය කරන්නේ දෙවත්වය හා මනුෂ්යත්වය එක්ව ක්රියා කරමින් දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සත්යයන් මුද්රාවෙන් විවෘත කිරීමය. එම සත්යයන් මුද්රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන විට, ඒවා දැනුම ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ.
“The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දිනවල දී, පැරණි ගිවිසුමේ ශුද්ධ ලියවිලිවල ඇති ප්රඥාවේ භණ්ඩාරගාරය විවෘත කිරීමට තමන් සතුව තබා ගත යුතු වූ දැනුමේ යතුර, එය දරා සිටිය යුතු වූ අය විසින්ම ඉවත් කරගෙන තිබුණි. රබ්බිවරුන් සහ ගුරුවරුන් දුප්පත් අය හා පීඩිතයන් වෙතින් ස්වර්ග රාජ්යය සැබැවින්ම වසා දමා, ඔවුන් විනාශ වීමට හැර දමා තිබුණෝය. උන්වහන්සේගේ ප්රවචනවලදී, ඔවුන්ගේ සිත් අවුල් නොවනු පිණිස, ක්රිස්තුස්වහන්සේ එකවරම බොහෝ කරුණු ඔවුන් ඉදිරියට ගෙන ආවේ නැත. උන්වහන්සේ සෑම කරුණක්ම පැහැදිලිවද වෙනමද කළ සේක. උන්වහන්සේ අදහස් රෝපණය කිරීමේ තම අරමුණට සේවය කරන ලද්දේ නම්, අනාවැකිවල ඇති පැරණි හා හුරුපුරුදු සත්යයන් නැවත නැවත ප්රකාශ කිරීම උන්වහන්සේ හෙළා නොදැක්ක සේක.
“Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.
“පැරණි සත්යයේ අනර්ඝ මණි සියල්ලේ ආරම්භකයා ක්රිස්තුස්වහන්සේය. සතුරාගේ ක්රියාකාරිත්වය හේතුවෙන් මේ සත්යයන් තමන්ගේ ස්ථානයෙන් ඉවත් කරනු ලැබීය. ඒවා තමන්ගේ සත්ය ස්ථානයෙන් වෙන්කර දෝෂයේ රාමුව තුළ තබනු ලැබීය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය වූයේ එම අනර්ඝ මණි නැවත සකස් කොට සත්යයේ රාමුව තුළ ස්ථාපිත කිරීමය. ලෝකයට ආශීර්වාද කිරීමට උන්වහන්සේම දී තිබූ සත්යයේ මූලධර්ම, සාතන්ගේ ක්රියාකාරිත්වය මගින්, වැළලී ගොස් දෘශ්යමාන වශයෙන් නාස්තිව ගොස් ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. ක්රිස්තුස්වහන්සේ ඒවා දෝෂයේ කසළ අතරින් ගළවාගෙන, ඒවාට නව, ජීවමාන බලයක් දී, අනර්ඝ මැණික් මෙන් බැබළෙන ලෙසත්, සදාකාලයට අචලව සිටින ලෙසත් අණ කළසේක.”
“Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.
“ක්රිස්තුස්වහන්සේම මෙම පැරණි සත්යයන්ගෙන් කුමන එකක් වුවද ඉතා සුළු අංශුවක් හෝ ණයට නොගෙන භාවිත කළ හැකිව සිටියේය; මන්ද, ඒ සියල්ලේම ආරම්භකයා උන්වහන්සේම වූ බැවිනි. උන්වහන්සේ ඒවා සෑම පරම්පරාවකම මනස් හා සිතිවිලි තුළට දමා තිබූ අතර, උන්වහන්සේ අපගේ ලෝකයට පැමිණි කල, මරණයට පත් වී තිබූ සත්යයන් නැවත සංවිධානය කර ජීවන්ත කළ සේක; එසේ කරමින්, අනාගත පරම්පරාවල යහපත සඳහා ඒවා වඩා බලගතු කළ සේක. සත්යයන් කසළ ගොඩෙන් ගලවාගෙන, නැවතත් ඒවා ලෝකයට ඒවායේ මුල් නැවුම්බව හා බලයටත් වඩා අධික නැවුම්බවකින් හා බලයකින් දීමට බලය ඇත්තේ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේටය.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.
Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.
පේතුරුගේ යතුරු බැඳ තැබීමටත් ලිහිල් කිරීමටත් වූ අතර, පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වන අන්තිම ක්රිස්තියානි මනාලියයි. එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ සාක්ෂිය තුළ නිරූපිත වූ පේතුරුගේ බැඳ තැබීමේ පණිවිඩය මුද්රා කිරීමයි. එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ සාක්ෂිය තුළ පේතුරුගේ ලිහිල් කිරීමේ පණිවිඩය තුන්වන විපත්තියේ ඉස්ලාමයයි.
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.
“ඉන් අනතුරුව මම තුන්වන දූතයා දුටුවෙමි. මා සමඟ සිටි දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ඔහුගේ කාර්ය භයජනකය. ඔහුගේ මෙහෙවර අතිභයානකය. ඔහු වනාහි ගොදුරු අතරින් ගෝධූමය වෙන් කර තෝරාගන්නාද, ගෝධූමය ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා මුද්රාතබා හෝ බැඳ තබන්නාද වන දූතයාය. මේ දේවල් මුළු මනසම, මුළු අවධානයම සම්පූර්ණයෙන් ආක්රමණය කළ යුතුය.’” Early Writings, 119.
The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.
බැඳ තබනු ලැබූ ගෝධුම, පෙන්තෙකොස්ත දිනයේ ප්රථම ඵල ගෝධුම පිදීම මඟින් නිරූපණය කරනු ලබයි; එය තොලවනු ලබන පිදීමක් ලෙස, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ ධජය උසස් කරනු ලැබීම නිරූපණය කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මුද්රා තැබීම, පේතුරුගේ අභ්යන්තර පණිවිඩය වන අතර, එය 9/11 සිට ඉදිරියට ක්රමානුකූලව මුදාහැරෙන තුන්වැනි අහෝකාරයේ ඉස්ලාමීය ඉතිහාසය අතරතුර සිදුවේ.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
මේ කරුණු වලින් පසු මම පෘථිවියේ කොණ හතරෙහි සිටගෙන, පෘථිවියේ සුළං හතර අල්ලාගෙන සිටින දූතයන් හතර දුටිමි; ඒ සුළඟ පෘථිවිය මතටවත්, මුහුද මතටවත්, කිසි වෘක්ෂයක මතටවත් නොවහින පිණිසය. එවිට ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව ඇති තවත් දූතයෙකු නැගෙනහිරින් උදා වෙමින් සිටිනු මම දුටිමි. පෘථිවියට හා මුහුදට හානි කිරීමේ බලය ලැබී තිබූ දූතයන් හතරට ඔහු මහත් හඬින් මොරගසා, “අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගේ නලලවල අපි මුද්රා තබා අවසන් කරන තුරු, පෘථිවියටවත්, මුහුදටවත්, වෘක්ෂයන්ටවත් හානි නොකරන්න”යි කීවේය. එළිදරව් 7:1–3.
Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.
දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව බඳිනු ලබන කාලයේදී රඳවා තබන ලද ඒ සුළං හතර 9/11 දින නිදහස් කරනු ලැබූ අතර, අනතුරුව බුෂ් කුඩා ජෝර්ජ් විසින් නැවත රඳවා තබන ලදී. පේතෘස්ගේ බාහිර පණිවිඩය ඉස්ලාමය වන අතර, ඉස්ලාමය මුද්රා තැබීමේ කාලය පුරා දිවෙන බාහිර පණිවිඩය නම්, නිදහස් කිරීමත් රඳවා තැබීමත් එයට අදාළ වේ. පේතෘස්ගේ මනුෂ්යත්වය දේවත්වය සමඟ සම්බන්ධ කරනු ලැබේ; මක්නිසාද, ඔහුට දෙන ලද යතුරු ස්වර්ගය සහ පොළොව අතර ඇති එකඟතාව නියෝජනය කරයි.
We will continue this study in the next article.
අපි මෙම අධ්යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ಮುಂದುವರගෙන යන්නෙමු.
“The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.
යාච්ඤා කිරීමට නොසැලකිලිමත් වන අය දුෂ්ටයාගේ අන්ධකාරයෙන් වටකරනු ලබති. සතුරාගේ කනගාටුකාරී කුමන්ත්රණමය කනාෆූසි ඔවුන් පාපයට ආකර්ෂණය කරයි; එය සම්පූර්ණයෙන්ම එසේ වන්නේ, දෙවියන් වහන්සේ යාච්ඤාව නම් දේව නියෝගය තුළ ඔවුන්ට දී ඇති වරප්රසාද භාවිත නොකරන බැවිනි. ඇදහිල්ලේ අතෙහි ඇති යතුර වන යාච්ඤාව මඟින් ස්වර්ගයේ ගබඩාව විවෘත කළ හැකි අතර, එහි සියලු බලවත්භාවයේ අසීමිත සම්පත් තැන්පත් කර තිබේ; එසේ නම් දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයන් හා දූවරුන් යාච්ඤා කිරීමට මන්ද උදාසීන විය යුත්තේද? නිරන්තර යාච්ඤාවකින් හා අවධානම් සෝදිසියකින් තොරව, අප අසාවධානයට පත්ව නිවැරදි මාර්ගයෙන් ව්යතිරේක වීමේ අනතුරෙහි සිටිමු. අප විසින් උද්යෝගිමත් අයැදුම සහ ඇදහිල්ල මඟින් පරීක්ෂාවට ප්රතිරෝධ කිරීම සඳහා කරුණාවද බලයද ලබා නොගන්නා ලෙස, විරුද්ධකාරයා කරුණාාසනය වෙත යන මාර්ගය අඛණ්ඩව අවහිර කිරීමට උත්සාහ කරයි.
“There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.
“දෙවියන්වහන්සේ අපගේ යාච්ඤාවන් අසා ඒවාට පිළිතුරු දෙනු ඇතැයි අප බලාපොරොත්තු විය හැක්කේ කිසියම් නියමිත කොන්දේසි මතය. එවැනි කොන්දේසිවලින් මුල්ම එකක් නම්, අපි උන්වහන්සේගෙන් උපකාරය අවශ්ය බව අපටම තදින් හැඟිය යුතු වීමය. උන්වහන්සේ මෙසේ පොරොන්දු වී ඇත: ‘පිපාසිතයා පිට ජලයද, වියළි භූමිය පිට ගංවතුරද වගුරුවන්නෙමි.’ යෙසායා 44:3. ධර්මිෂ්ඨකම සඳහා බඩගිනි හා පිපාසය ඇතිව, දෙවියන්වහන්සේ සඳහා ආශාවෙන් තණ්හාවෙන් සිටින අය නිසැකවම තෘප්තිමත් කරනු ලබන බවට විශ්වාසයෙන් සිටිය හැකිය. හෘදය ආත්මයාණන්වහන්සේගේ බලපෑමට විවෘතව තිබිය යුතුය; එසේ නොවන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආශීර්වාදය ලබන්නට නොහැක.”
“Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.
“අපගේ මහත් අවශ්යතාවයම අපගේ පක්ෂයෙන් ඉදිරිපත් වන තර්කයකි; එය අප වෙනුවෙන් අතිශය ප්රබල ලෙස ආයාචනා කරයි. එහෙත් මේ දේවල් අප සඳහා කර දෙන ලෙස ස්වාමීන්වහන්සේ සොයා යා යුතුය. උන්වහන්සේ කියන සේක, ‘ඉල්ලන්න, එවිට නුඹලාට දෙනු ලැබේ.’ තවද, ‘තමන්ගේම පුත්රයා පවා ඉතිරි නොකොට, අප සියල්ලන් වෙනුවෙන් ඔහු භාර දුන් තැනැත්තා, ඔහු සමඟ අපට සියල්ලත් නිදහසේ දෙනවා නොවේද?’ මතෙව් 7:7; රෝම 8:32.”
“If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.
“අපගේ හදවත් තුළ අපරාධය සලකා බැලුවහොත්, අප දන්නා කිසියම් පාපයකට තදින් ඇලී සිටින්නෙමු නම්, ස්වාමින්වහන්සේ අපට සවන් නොදෙන සේක; එහෙත් පසුතැවිලි වූ, බිඳුණු සිතක් ඇති ආත්මයාගේ යාච්ඤාව සැමවිටම පිළිගනු ලැබේ. දන්නා සියලු වරද නිවැරදි කරනු ලැබූ විට, දෙවියන්වහන්සේ අපගේ ඉල්ලීම්වලට පිළිතුරු දෙන සේකැයි අපට විශ්වාස කළ හැක. අපගේම ගුණය කිසිදා දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රසන්නභාවයට අපව නිර්දේශ නොකරනු ඇත; අපව ගළවන්නේ යේසුස්වහන්සේගේ සුදුසුකමය, අපව පවිත්ර කරන්නේ උන්වහන්සේගේ ලේය; එහෙත් පිළිගනු ලැබීමේ කොන්දේසිවලට අනුකූල වීමෙහි අපටද කළ යුතු කාර්යයක් ඇත.”
“Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.
“ජයග්රාහී යාච්ඤාවේ තවත් අංගයක් නම් ඇදහිල්ලය. ‘දෙවියන්වහන්සේ වෙත පැමිණෙන්නා උන්වහන්සේ සිටින බවත්, උන්වහන්සේව උනන්දුවෙන් සොයන්නන්ට උන්වහන්සේ ප්රතිඵල දෙන සේකැයිත් විශ්වාස කළ යුතුය.’ හෙබ්රෙව් 11:6. යේසුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට මෙසේ පැවසූ සේක: ‘එබැවින් නුඹලා යාච්ඤා කරමින් ඉල්ලන කුමන දේවල් වුවද, ඒවා ලැබූ බව විශ්වාස කරන්න; එවිට නුඹලාට ඒවා ලැබෙනු ඇත.’ මාර්ක් 11:24. අපි උන්වහන්සේගේ වචනය ඒ ආකාරයෙන්ම පිළිගන්නෙමු ද?” Steps to Christ, 94–96.
“Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.
“මෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන්යැයි ප්රකාශ කරමින්, උන්වහන්සේගේ පණිවිඩය දරාගෙන යන, තමන්ගේම ඇගයීමෙහි උසස් කරගත් යෞවනයන් සඳහා පාඩමක් ඇත. එලියාට වූ පරිදි තම අත්දැකීම තුළ විශේෂ වූ කිසිවක් ඔවුන්ට අනුගමනය කර පෙන්විය නොහැකි වුවද, තමන්ට නීච සේවාවන් ලෙස පෙනෙන කාර්යයන් ඉටු කිරීමෙන් ඔවුහු ඉහළයැයි හැඟෙති. අවශ්ය සේවාව ඉටු කිරීමට තම සේවකීය ගෞරවයෙන් පහළ බැස එන්නට ඔවුහු කැමති නොවෙති; එසේ කළහොත් තමන් සේවකයෙකුගේ කාර්යය කරන බවට භයවෙති. මෙවැනි සියල්ලෝ එලියාගේ ආදර්ශයෙන් ඉගෙනගත යුතුය. ඔහුගේ වචනයෙන් ස්වර්ගයේ නිධානයන්—පිනිද වැසිද—අවුරුදු තුනක් පුරා පොළොවෙන් වසා තැබුණි. ස්වර්ගය විවෘත කර වැසි වස්සවන්නට යතුර වූයේ ඔහුගේ වචනය පමණි. ඔහු රජුගේත් ඉශ්රායෙල්හි දහස් ගණනක ජනතාවගේත් ඉදිරියේ තම සරල යාච්ඤාව පූජා කළ කල, එයට පිළිතුර වශයෙන් ස්වර්ගයෙන් ගින්න පැන ඇවිළී බලිපූජාවේ වේදිකාවේ ගින්න දල්වා දුන් බැවින්, දෙවියන්වහන්සේගෙන් ගෞරව ලැබීය. බාල්ගේ පූජකයන් අටසිය පනහ දෙනා මරා දැමීමේදී දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චය ක්රියාත්මක කළේද ඔහුගේ අතය; එහෙත් එම දිනෙහි වෙහෙසකර කටයුත්තත් අතිවිශේෂ ජයග්රහණයත් අවසානයේ, වලාකුළුද වැසිද ස්වර්ගයෙන් ගින්නද ගෙන්විය හැකි වූ ඔහු, තම මුහුණටම ඔහුගේ පව් සහ අපරාධ නිසා දඩුවම් කර කථා කිරීමට බිය නොවූ ස්වාධිපතියාට සේවය කිරීම පිණිස, අන්ධකාරයේද සුළඟේද වැස්සේද ආහබ්ගේ රථයට ඉදිරියෙන් දිව යමින් නීච සේවකයෙකුගේ සේවාව ඉටු කිරීමට සූදානම් විය. රජු දොරටු තුළට ඇතුළු විය. එලියා තම ආවරණය ඔටුවාගෙන හිස් පොළොව මත වැතිර සිටියේය.” Testimonies, volume 3, 287.