2024 බාහිර අල්ෆා පදනම් පරීක්ෂණයට පසු පැමිණෙන අභ්යන්තර ඔමේගා කපුරුගල පරීක්ෂණය, “ගබඩාව” යන්නත්, ගබඩාවේ තබා ඇති “ආහාරය” යන්නත් නිර්වචනය කිරීමක් අවශ්ය කරයි. එම පරීක්ෂණය අනාවැකිමය වන අතර, එයට අභ්යන්තර සත්ය රේඛාවක්ද බාහිර සත්ය රේඛාවක්ද ඇත. මැණික් ජේම්ස් වයිට්ගේ ඉතිරිවු ජනතාවද, නැතහොත් ඒවා දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සත්යයන් ද? ඒවා දෙකමය.
9/11 හිදී, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට කුඩා පොත කෑමටත්, පදනම් එහි තැබුණු යෙරෙමියාගේ පැරණි මාර්ග වෙත නැවත පැමිණීමටත් කැඳවනු ලැබීය. 9/11 හිදී, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායයේ යොහන්ට මිනුම් කිරීමට කියනු ලැබූ විට, ඔහුට දෙකක් මිනීමට කියනු ලැබූ බව දක්නට ලැබුණි. ඔහුට දේවමාළිගාවද, එහි නමස්කාරකරන්නන්වද, යන දෙකම මිනීමට කියනු ලැබීය. අන්යජාතීන් විසින් ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාගාදමනු ලැබූ අවුරුදු 1,260 ක අංගණය අත්හැර දමන ලෙස ඔහුට කියනු ලැබීය. ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව යනු දේවමාළිගාවත්, එහි නමස්කාරකරන්නන්වත් ය.
2023 දී, 9/11 දිනෙහි බැස ආව ඒකම දූතයා නැවතත් බැස ආවේය; මධ්යරාත්රියේ හඬෙහි පණිවිඩය අමෝචනය කරමින්, පසුව 2024 දී, රෝමයේ සංකේතය තවදුරටත් මිලේරයිට්වරුන් සඳහා එය කළාක් මෙන් දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නේද යන බාහිර මූලික පරීක්ෂණයද විය.
ස්වර්ගයේ “විවෘත කවුළු” යනු දේවමාළිගාවේ අභ්යන්තර ඔමේගා පරීක්ෂණය පැමිණීමත් “ආපසු හැරීම” සඳහා වන කැඳවීමත් හඳුන්වා දෙයි. එම පරීක්ෂණය සඳහා සංකේත දෙකක් හඳුනාගැනීම අවශ්ය වේ. තුන්වන දූතයා 1844 දී පැමිණි විටත්, නැවත 9/11 දීත්, යොහන්ට දේවමාළිගාවද එහි නමස්කාරකයන්වත් මැන බලන්නැයි පවසනු ලැබේ; එමගින් 2023 දී දේවමාළිගාව සහ නමස්කාරකයන් මැන බැලීමේ ප්රකාශනමය කාර්යයක් හඳුනාගනු ලැබේ. මලාකි “ගබඩාව” යනු කුමක්ද, “භෝජනය” යනු කුමක්ද යන ප්රශ්නය උතුම් කරයි. මිලර්ගේ සිහිනයෙහි එම ප්රශ්නම වන්නේ, “පෙට්ටිය” යනු කුමක්ද, “මැණික්” යනු කුමක්ද යන්නය.
මිලර්ගේ සිහිනයෙන්, එළිදරව් 19හි ජයග්රාහක සභාව සුදු ලිනන්වලින් උසස් කරනු ලබමින්, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ සෙනඟට අයත් සුදු අශ්වයන් මත නැඟී යාම සඳහා ස්වර්ගයේ විවෘත කවුළු හඳුනාගනු ලැබේ. විවෘත කවුළු යනු මලාකිගේ ආශීර්වාදය හෝ ශාපය වගුරුවනු ලබන ස්ථානයයි. මිලර්ගේ විවෘත කවුළුව යනු කසළ ඉවත් කර, මැණික් කොටුව තුළට රැස් කරනු ලබන ස්ථානයයි.
ස්වර්ගයේ කවුළුවලට ලැබෙන පළමු සඳහන නෝවාගේ කථාවේය; එම කවුළු විවෘත කළ විට දින හතළිහක් හා රාත්රී හතළිහක් වර්ෂාව පැවතිණි. කවුළු විවෘත වන විට නැවෙහි ප්රාණ අටක් සිටියෝය. රතු මුහුදේදී සිදු වූ බව්තීස්මය, යොර්දානය තරණය කරන තුරු වසර හතළිහක සැරිසැරීමකට ආරම්භයක් කළේය. පසුව ක්රිස්තුස්වහන්සේ එම ස්ථානයේම බව්තීස්ම වූ කල, උන්වහන්සේ දින හතළිහක් සඳහා වනාන්තරයට එළවා ගෙන යන ලද්දේය. උන්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් සංකේතවත් කළ පරිදි, උන්වහන්සේ නැවත උත්ථාන වූ කල, ස්වර්ගයට ආරෝහණය වීමට පෙර දින හතළිහක් ගෝලයන්ට ඉගැන්වූ සේක.
සටන්කාරී සභාව ජයග්රාහක සභාව බවට පරිවර්තනය වන විට, තිස් අවුරුදු වයස් වූ දාවිත් රජු වසර හතළිහක් රාජ්ය කරනු ඇත. ජයග්රාහක සභාව නියෝජනය කරනු ලබන්නේ අනාගතවක්තෘවරයෙකු, පූජකවරයෙකු හා රජෙකු මඟිනි. අවුරුදු විසිදෙකක තම සේවය ආරම්භ කළ විට තිස් අවුරුදු වයස් වූ අනාගතවක්තෘ එසකියෙල්ය; තවද ඔහු එම සේවය ආරම්භ කළේ, ස්වර්ගය විවෘත වූ කලය.
තිස්වන අවුරුද්දේ, සිව්වන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම කෙබාර් ගඟ අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, ආකාශය විවෘත විය; එවිට මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එසකියෙල් 1:1.
වයස අවුරුදු තිහේදී යෝසෙප් පූජකයෙකු ලෙස රාජ්ය පාලනය ආරම්භ කළේය. ඉස්ලාමයේ නැගෙනහිර සුළඟ විසින් ගෙනා වර්ධමාන අර්බුදය ඔහු ඉදිරියට පැමිණි අතර, එමඟින් සමුද්රයේ වැතිර සිටින අජගරයා වන මිසරයට එක්-ලෝක ආණ්ඩුවක් ක්රියාත්මක කිරීමට ඉඩ ලැබුණි. එම අර්බුදයේදී යෝසෙප් ආහාර ගබඩාගෙවලට රැස් කළේය.
2023 ජූලි මාසයේදී, වනයෙහි හඬක් ඇසුණි; එවිට යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා මධ්යරාත්රි හඬෙහි පණිවිඩය මුද්රාභංග කිරීමට ආරම්භ කළේය. 2024 දී, බාහිර මූලික අල්ෆා පරීක්ෂාව පන්තීන් දෙකක් වෙන් කළ අතර, මුද්රාභංග කිරීමේ ක්රියාවලිය දිගටම පැවතුණි. දැන් 2026 දී, නැවත වරක් පන්තීන් දෙකක් වෙන් කරන දේවමාළිගාවේ අභ්යන්තර ඔමේගා පරීක්ෂාව පැමිණ ඇත.
ක්රිස්තුස් වහන්සේ, ගිවිසුමේ දූතයා ලෙස, බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කළ එම පවිත්ර සතිය ආංගනයද, ශුද්ධස්ථානයද වේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 සිට මීකායෙල් නැඟී සිටින තෙක් (ස්තේපන් ගල් ගසා මරා දැමූ විට, එම පවිත්ර සතියේ අවසානයේදී උන්වහන්සේ කළාක් මෙන්) එය අතිශුද්ධස්ථානය වේ. වසන්ත මංගල්යයන් එම පවිත්ර සතිය තුළ සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ අතර, ඒවා මංගල්යයන්ගේ අල්ෆාය; තවද, පළමු දිනෙහි හොරණෑ මංගල්යය, දසවැනි දිනෙහි ප්රායශ්චිත්ත දිනය, සහ පසළොස්වැනි දින සිට විසිදෙවැනි දින දක්වා කූඩාරම් මංගල්යය යන ශරත් මංගල්යයන් මංගල්යයන්ගේ ඔමේගාවය.
“එම ආකාරයෙන්ම දෙවන පැමිණීමට අදාළ සංකේතාත්මක ප්රතිරූප ද සංකේතාත්මක සේවාවේ දක්වා ඇති කාලයේදී සම්පූර්ණ විය යුතුය. මෝසෙස්ගේ ක්රමය යටතේ ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කිරීම, එනම් මහා සමඟි කිරීමේ දිනය, යුදෙව් හත්වන මාසයේ දසවන දින (ලෙවී කථාව 16:29–34) සිදු විය. එදා මහත් පූජකයා මුළු ඉශ්රායෙලය වෙනුවෙන් සමඟි කිරීම සිදු කොට, ඒ ආකාරයෙන් ඔවුන්ගේ පාප ශුද්ධස්ථානයෙන් ඉවත් කළ පසු, පිටතට පැමිණ ජනතාවට ආශීර්වාද කළේය. එබැවින්, අපගේ මහා මහත් පූජකයා වන ක්රිස්තුස්, පාපය හා පාපීන් විනාශ කිරීම මගින් පොළොව පවිත්ර කිරීමටත්, තමන්ගේ බලාසිටිමින් සිටින ජනතාවට අමරණීයත්වය ආශීර්වාද ලෙස දීමටත් ප්රකාශ වන්නේයැයි විශ්වාස කරනු ලැබීය. ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කිරීමේ කාලය වන හත්වන මාසයේ දසවන දින, එනම් මහා සමඟි කිරීමේ දිනය, 1844 වර්ෂයේ ඔක්තෝබර් විසි දෙවන දිනට යෙදී තිබූ බැවින්, එය ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීමේ කාලය ලෙස සලකනු ලැබීය. මෙය දැනටමත් ඉදිරිපත් කර තිබූ 2300 දින ශරත් ඍතුවේදී අවසන් වන බවට ඇති සාක්ෂි සමඟ සම්පූර්ණ එකඟතාවයක තිබූ අතර, එම නිගමනයට ප්රතිරෝධ කළ නොහැකි බව පෙනුණි.”
මතෙව් 25 හි උපමාවේ, බලාසිටීමේ සහ නිදාසිටීමේ කාලය පසුකර මනාලයාගේ පැමිණීම අනුගමනය වේ. මෙය අලුතෙන් ඉදිරිපත් කරන ලද තර්කයන්ට—අනාවැකියෙන්ද, ආදර්ශයන්ගෙන්ද—අනුකූල වූ දෙයකි. ඒවායේ සත්යතාව පිළිබඳ දැඩි විශ්වාසයක් ඔවුන් දරාගෙන සිටියහ; සහ ‘මධ්යම රාත්රියේ හඬ’ විශ්වාසවන්තයන් දහස් ගණනකින් ප්රකාශ කරනු ලැබීය.
“මුහුදු ගැළි රැල්ලක් මෙන් එම චලනය දේශය පුරා විහිදී ගියේ ය. නගරයෙන් නගරයට, ගමින් ගමට, සහ දුරස්ථ ග්රාමීය ප්රදේශවලට ද එය පැමිණියේ ය, දෙවියන්වහන්සේගේ බලාසිටි ජනතාව සම්පූර්ණයෙන්ම අවදි වන තුරුය. මෙම ප්රකාශනය ඉදිරියේ උදෑසනේ හිම සූර්යයා උදාවන විට දියවී යන්නාක් මෙන් උද්වේගවාදය අතුරුදහන් විය. ඇදහිලිවන්තයෝ තම සැකයත් ව්යාකූලතාවත් ඉවත් කරනු ලැබූ බව දැක, බලාපොරොත්තුවත් ධෛර්යයත් ඔවුන්ගේ හෘදයන් සජීවී කළේය. මෙම කාර්යය දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේත් ආත්මයාණන්ගේත් පාලනීය බලපෑම නොමැතිව මානව උද්දීපනය පමණක් ඇති විට සෑමවිටම ප්රකාශ වන අතිරික්තයන්ගෙන් නිදහස් විය. එය, පුරාතන ඉශ්රායෙල් අතර උන්වහන්සේගේ සේවකයන්ගෙන් ලැබුණු තරවටු පණිවිඩයන් අනුව සිදු වූ, තමන් පහත් කරගෙන ස්වාමීන්වහන්සේ වෙත නැවත හැරී යෑමේ කාලයන්ට ස්වභාවයෙන් සමාන විය. එය සෑම යුගයකම දෙවියන්වහන්සේගේ කාර්යය සලකුණු කරන ලක්ෂණ දරා සිටියේය. එහි උද්දාමමත් ප්රීතිය අල්ප වූ අතර, ඒ වෙනුවට හදවතේ ගැඹුරු සෝදිසිය, පාපය පිළිගැනීම, සහ ලෝකය අත්හැර දැමීම තිබුණේය. ස්වාමීන්වහන්සේ හමුවීමට සූදානම් වීම වේදනාවෙන් පීඩිත ආත්මයන්ගේ බර විය. එහි නොනවතින යාච්ඤාවත් දෙවියන්වහන්සේට කිසිවක් රඳවා නොගෙන වූ කැපවීමත් තිබුණේය.” The Great Controversy, 400.
වසන්ත මංගල්යයෝ ශුද්ධ සතිය තුළ ඉටුකරන ලදහ, එවිට පෙන්තකොස්ත දිනයෙහි මුල් හෝ ඇල්ෆා වර්ෂාව වත්කරනු ලැබීය; එමගින් ශරත් මංගල්යයන්හි පසුවැසි වර්ෂාව වත්කරනු ලැබීමේ ආදර්ශය දක්වනු ලැබේ. එම වසන්ත මංගල්යයන් ලෙවී කථාව 23 වන පරිච්ඡේදයේ 1 සිට 22 දක්වා පදවල සඳහන් කර ඇත. ශරත් මංගල්යයන් 23 සිට 44 දක්වා පදවල ඇත. අවුරුදු 2300 ඔබව 1844 දක්වා ගෙන යයි. වසන්ත මංගල්යයන් සඳහා පද විසි දෙකක් සහ ශරත් මංගල්යයන් සඳහා පද විසි දෙකක් ඇත. විසි තුන වන පරිච්ඡේදයේ විසි දෙක බැගින් වූ කොටස් දෙකක් ඇත.
ශංඛ නාද උත්සවය දින දහයකින් විනිශ්චය සිදුවනු ඇති බව පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් වූ අතර, කූඩාරම් උත්සවය ප්රායශ්චිත්ත දිනයේදී කමා කරන ලද පව් සම්බන්ධයෙන් ප්රීතිමත් සැමරුමක් විය. උත්සවයෙන් පසු පැමිණෙන සබත් දිනය සහ අටවන දිනය, පොළොවේ අවුරුදු දහසක සබත් විවේකය නියෝජනය කරයි.
එහෙත්, ප්රේමවන්තයෙනි, මේ එක කාරණය ගැන අජානව නොසිටින්න: ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ එක් දවසක් අවුරුදු දහසක් මෙන්ය, අවුරුදු දහසක් ද එක් දවසක් මෙන්ය. 2 පේතෘස් 3:8.
පළමු දූතයා විනිශ්චය ආරම්භ වීම ප්රකාශ කළේය; එමෙන්ම, එම ප්රවාදමය මට්ටමේදී, දානියෙල්ගේ “අවසාන කාලය” වූ 1798 හොරණෑ මංගල්යයේ සම්පූර්ණවීමය. එහෙත් 1840 අගෝස්තු 11 දින, 1798හි පළමු දූතයාගේ මුද්රා නොතැබූ පණිවිඩය දෙවන ශාපයේ ප්රවාදය සම්පූර්ණ වීමෙන් බලගන්වනු ලැබීය. ඉස්ලාම් යනු, ළඟාවන විනිශ්චය දවස ප්රකාශ කරන හොරණෑ මංගල්යයේ අනතුරු ඇඟවීමේ කොටසකි.
දැකීමට කැමති අය සඳහා, ශරත් ඍතුයේ නළා හා මණ්ඩප මංගල්යයන් මධ්යයේ විනිශ්චය සහිත අල්ෆා සහ ඔමේගා මංගල්යයන් නියෝජනය කරයි. මෙම මංගල්යයන් ලෙවී කථාව විසිතුනේ හඳුනා දක්වා තිබීම අහඹුවක් නොවේ. විසිතුන සමාවිමෝචනයේ සංකේතයයි. පළමු මංගල්යය සත්වන මාසයේ පළමු දිනට යෙදී තිබීමත්, අවසාන මංගල්යය විසිදෙවැනි දිනෙන් අවසන් වීමත් අහඹුවක් නොවේ. නළා මංගල්යය හෙබ්රෙව් අක්ෂර මාලාවේ පළමු අක්ෂරයයි, සමාවිමෝචන දිනය මධ්ය අක්ෂරයයි, සහ මණ්ඩප මංගල්යය හෙබ්රෙව් අක්ෂර මාලාවේ විසිදෙවැනි අක්ෂරයයි.
ලෙවී කථාවෙහි විසි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ 23 සිට 44 දක්වා වාක්ය විසි දෙකක් “සත්යයේ රාමුව” තුළ පිහිටුවා ඇත. මධ්යයේ පිහිටි දසවන දවස පරීක්ෂාවක් හඳුන්වයි, මන්ද දහය යනු පරීක්ෂාවක සංකේතයක් වන බැවිනි; සමාව දීමේ දවසෙහි නාස්තිවූවන්ගේ කැරැල්ල ලියාපදිංචි කර නිරාකරණය කරනු ලැබේ, එම කැරැල්ල හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ දහතුන්වන අකුරින් නිරූපණය වේ. හෙබ්රෙව් “සත්ය” යන වචනයේ මධ්ය අකුර දහතුන්වන අකුර වන අතර, එය හත්වන මාසයේ දසවන දවස සමඟ සමානව පිහිටයි; මාර්ගලකුණක් ලෙස එය හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේත් එම නිශ්චිත දවසේත් අනාගතවාචක ගුණාංග දරයි. දහය හා දහතුන එකතු කළ විට විසි තුන වේ. හැත්තෑව යනු 10 ගුණිත 7 යන එකතුව වන අතර, හත්වන මාසයේ දසවන දවසද හැත්තෑවට සමාන වන අතර, එය අනුග්රහකාලයේ අවසානයේ සංකේතයකි.
එවිට පේතෘස් උන්වහන්සේ වෙත පැමිණ, “ස්වාමිනී, මාගේ සහෝදරයා මාට විරුද්ධව පව් කළහොත්, මම ඔහුට කොපමණ වාර ගණනක් සමාව දිය යුතුද? සත් වරක් දක්වාද?”යි කීවේය. යේසුස් ඔහුට, “මම ඔබට කියන්නේ සත් වරක් දක්වා නොව, සැත්තෑ වර සත් දක්වාය”යි වදාරන සේක. මතෙව් 18:21, 22.
පුරාණ ඉශ්රායෙලය සඳහා අවුරුදු හාරසිය අනූවක් වෙන්කර කපනු ලැබීය. එම අවුරුදු, අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියයෙන් වෙන්කර කපා ගනු ලැබූ අතර, සති හැත්තෑවක් ලෙස නිරූපණය කරන ලදී; එබැවින්, දානියෙල් 9හි “සති හැත්තෑව” ලෙස නිරූපණය කර ඇති පරීක්ෂණ කාලයේ සීමාව හාරසිය අනූවක් බව යේසුස් හඳුනා දුන්නේය.
ඔබගේ ජනතාව පිටද ඔබගේ ශුද්ධ නගරය පිටද සති හැත්තෑවක් නියම කර ඇත; එනම් අක්රමිකතාව අවසන් කිරීමටද, පාපයන්ට අවසානයක් ගෙන ඒමටද, අපරාධය උදෙසා සමගි කිරීම සිදු කිරීමටද, සදාකාල ධර්මිෂ්ඨකම ගෙන ඒමටද, දර්ශනයත් අනාවැකියත් මුද්රා කිරීමටද, අතිශුද්ධස්ථානය අභිෂේක කිරීමටද ය. දානියෙල් 9:24.
“කපා දමන ලද” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්රෙව් වචනය පරණ ගිවිසුමේ මෙම පදයේ පමණක් භාවිතා වී ඇති අතර, එහි අර්ථය “නියම කරන ලද” හෝ “ප්රකාශිතව නියෝග කරන ලද” යන්නයි. එය සාමාන්යයෙන් “කපා දමන ලද” ලෙස පරිවර්තනය කරනු ලබන වචනයට වඩා වෙනස්ය; එම සාමාන්ය වචනය ආදිකාණ්ඩය පහළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ගිවිසුමේ පළමු පියවරේදී අබ්රාම් විසින් පූජා ද්රව්ය කපා වෙන් කළ දේ මත පදනම් වූවකි. ඉශ්රායෙලයට පරීක්ෂාකාරී කාලයක් ලෙස අවුරුදු හාරසිය අනූවක් ලැබෙන බවත්, එවිට ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් ජනතාව ලෙස කපා දමනු ලබන බවත් “නියම කරන ලද” අතර “ප්රකාශිතව නියෝග කරන ලද” විය. “කපා දමීම්” දෙකක් ඇත; එකක් නම් එම කාල පරිච්ඡේදය විශාල සංඛ්යාවකින් හැත්තෑ යන සංඛ්යාව මඟින් “කපා දමන ලද” පරීක්ෂාකාරී කාලයක් බව නිරූපණය කරයි; තවත් එකක් නම් යෝයෙල්ගේ “නව මුද්රිකා රసం” ඔවුන්ගේ මුඛවලින් “කපා දමන” විට, පරීක්ෂාකාලය අවසන් වේ. හැත්තෑය පරීක්ෂාකාලයේ අවසානය නියෝජනය කරයි.
ශරත් උත්සවවලට හෙබ්රෙව් වචනය වන “සත්යය” හි පියවර තුන අයත් වේ. ශරත් උත්සව ලෙවී කථාව 23:23 හි ආරම්භ වේ; ප්රායශ්චිත්ත දිනයේ මධ්යම සලකුණ දසවන දිනය වන අතර, දහතුන්වන අකුර 23 ට සමාන වන ලෙසින් පිහිටා ඇත; තවද, කූඩාරම් උත්සවය විසිදෙවන දින අවසන් වන අතර, එයට අනතුරුව උත්සවය පසුපසින් උසස් සබත් දිනක් ඇත; එවිට එම කොටස 23:44 හි අවසන් වේ.
ලෙවිකස් යනු ලෙවී පූජකත්වයයි. වසන්ත උත්සව 23:1–22 පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කර ඇත; අනතුරුව ශරත් උත්සව 23:23–44 හි නිරූපණය කර ඇත. වසන්ත උත්සව පදවිසි දෙකකින් නිරූපණය කර ඇති අතර, හෙබ්රෙව් අකාරාදිය අකුරු විසි දෙකකි. ශරත් උත්සව ද පදවිසි දෙකකින්ම ප්රකාශ කර ඇත. හොරණෑ උත්සවය ප්රායශ්චිත්ත දිනයේ විනිශ්චය ළඟා වීම ප්රකාශ කරයි. එවිට කුඩාරම් උත්සවය දින හතක් පවතින අතර, එය සත්වන මාසයේ විසි දෙවන දිනෙන් අවසන් වේ. එම දින හතෙන් පළමු දිනුවද, දින හතක උත්සවයෙන් පසු දින වූ අටවන දිනුවද, චාරිත්රානුකූල සබතක් විය. පළමු දින සහ අටවන දින එකට ගත් කල, අටවන දින හත තුළ අයත් අටවන දේගේ සංකේතයක් බවට පත්වේ.
ඉශ්රායෙල් පුත්රයන්ට කථා කොට මෙසේ කියන්න: මේ සත්වන මාසයේ පහළොස්වන දින, ස්වාමීන්වහන්සේ උදෙසා දින හතක් පවත්වන කූඩාරම් මංගල්යය වන්නේය. පළමු දින ශුද්ධ රැස්වීමක් වන්නේය; එහිදී ඔබ සැවකාර වැඩ කිසිවක් නොකළ යුතුය. දින හතක් ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේ උදෙසා ගින්නෙන් ඔප්පු කරන පූජාවක් ඔප්පු කළ යුතුය; අටවන දින ඔබට ශුද්ධ රැස්වීමක් වන්නේය; ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේ උදෙසා ගින්නෙන් ඔප්පු කරන පූජාවක් ඔප්පු කළ යුතුය; එය ගාම්භීර සභා රැස්වීමක්ය; එහිදී ඔබ සැවකාර වැඩ කිසිවක් නොකළ යුතුය. … තවද, සත්වන මාසයේ පහළොස්වන දින, ඔබ දේශයේ පලදාව එකතු කරගත් පසු, ඔබ ස්වාමීන්වහන්සේ උදෙසා දින හතක් මංගල්යයක් පැවැත්විය යුතුය: පළමු දින සබතක් වන්නේය, අටවන දිනද සබතක් වන්නේය. ලෙවී කථාව 23:34–36, 39.
අටවැනි දිනට අයත් උත්සවාත්මක සබත, කූඩාරම් මංගල්යය අනුගමනය කරන සහස්ර වර්ෂයේ සබත නියෝජනය කරයි. පුරාණ ඉශ්රායෙල් ජනතාව අවුරුදු හතළිහක් කාන්තාරයේ සංචාරය කළ අයුරු, කූඩාරම් මංගල්යයේ දිනවල කූඩාරම්වල වාසය කිරීමෙන් සිහිකරනු ලබයි; එය පසු වැස්සේ වැගිරීම පමණක් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන් ආරක්ෂාව සඳහා කඳු හා පර්වත වෙත දේවදූතයන් විසින් ගෙන ගොස් ඇති යාකොබ්ගේ පීඩාකාලයද නියෝජනය කරයි.
“පීඩාවේ කාලයේදී අප සියල්ලෝම නගරවලින් හා ගම්වලින් පලා ගියෙමු; නමුත් ශුද්ධවන්තයන්ගේ ගෙවල් තුළට කඩුව රැගෙන ඇතුල් වූ දුෂ්ටයන් විසින් අප හඹා යන ලද්දෙමු. ඔවුහු අපව මරනු පිණිස කඩුව ඔසවාගත්හ; එහෙත් එය කැඩී ගොස්, පිදුරු තිනක මෙන් බලහීනව බිම වැටුණේය. එවිට අප සියල්ලෝම මුදාගැනීම පිණිස දවල් රෑ දෙකෙහිම හඬා කෑ ගැසුවෙමු, ඒ හඬ දෙවියන් ඉදිරියට නැඟ ගියේය. හිරු උදා විය, සඳ නතරව සිටියේය. දිය පහරවල් ගැලීම නවතා දැමුවේය. අඳුරු බර වලාකුළු නැඟී ආවෝය, එකිනෙකාට ගැටුණෝය. එහෙත් ස්ථිර කළ මහිමය පිරුණු එක් පැහැදිලි ස්ථානයක් තිබුණේය; එයින් බොහෝ ජලධාරාවන්ගේ නාදය මෙන් වූ දෙවියන්ගේ හඬ පැමිණ, ස්වර්ගයන් හා පොළොව කම්පා කළේය. අහස විවෘත වී වැසුණේය, හා වික්ෂෝභයෙන් පිරුණේය. කඳු සුළඟෙහි රීඩ් දණ්ඩක් සේ කම්පා වී, වටපිටාවට කැඩී ගිය ගල් කැබලි පිටතට විසි කළේය. මුහුද භාජනයක් මෙන් උතුරා, ගොඩබිම මතට ගල් විසි කළේය. දෙවියන් යේසුස්ගේ පැමිණීමේ දවසත් පැයත් ප්රකාශ කර, තම සෙනඟට සදාකාල ගිවිසුම ප්රදානය කළ විට, උන්වහන්සේ එක් වාක්යයක් ප්රකාශ කළ සේක, අනතුරුව ඒ වචන පොළොව පුරා ගලා යමින් තිබියදී මඳක් නවතී සිටි සේක. දෙවියන්ගේ ඉශ්රායෙලය තම ඇස් ඉහළට ස්ථිර කරගෙන, යෙහෝවාගේ මුඛයෙන් නික්මී පොළොව පුරා මහ ගිගුරුම් නාදයන් මෙන් ගලා යන ඒ වචන අසා සිටියෝය. එය භයානක ලෙස ගම්භීර වූයේය. සෑම වාක්යයක අවසානයේදීම ශුද්ධවන්තයෝ, “මහිමය! හලෙලූයා!” යයි හඬ නැඟුවෝය. ඔවුන්ගේ මුහුණු දෙවියන්ගේ මහිමයෙන් ආලෝකමත් වූයේය; සිනයි කන්දෙන් බැස ආ විට මෝසෙස්ගේ මුහුණ බැබළුණු ලෙසම ඔවුහු ද මහිමයෙන් බැබළුණෝය. ඒ මහිමය නිසා දුෂ්ටයන්ට ඔවුන් දෙස බැලීමට නොහැකි වූයේය. තවද, දෙවියන්ගේ සබත් දවස ශුද්ධ ලෙස පවත්වමින් උන්වහන්සේට ගෞරව කළ අය මත කිසිදා අවසන් නොවන ආශීර්වාදය ප්රකාශ කරනු ලැබූ විට, මෘගයා කෙරෙහිත් එහි රූපය කෙරෙහිත් ජයග්රහණයේ මහත් හඬක් නැඟුණේය.”
“එවිට භූමිය විවේක කළ යුතු කාලය වූ ජුබිලිය ආරම්භ විය.” Review and Herald, July 21, 1851.
යේසුස්වහන්සේ නැවත පැමිණෙති, එවිට භූමිය දහස් අවුරුද්දක් විවේක ගනියි; එය භූමියේ සත්වැනි අවුරුද්දේ සබත් විවේකය සහ ජූබිලිය විසින් පූර්වචිත්රණය කරනු ලැබූ දෙයකි. ලෙවී කථාව විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන පදයේදී, මනුෂ්යයා සඳහා වූ සත්වැනි දින සබත, සත්කයේ අටවැනියෙන් අවසන් වන එම පරිච්ඡේදයේ ආරම්භය ලෙස හඳුනා දක්වනු ලැබේ; එය භූමිය විවේක ගන්නා සත්වැනි අවුරුද්දේ සබත නියෝජනය කරයි.
තවද ස්වාමීන් වහන්සේ මෝසෙස්ට කථා කරමින් මෙසේ වදාළ සේක: ඉශ්රායෙල් පුත්රයන්ට කතා කොට ඔවුන්ට මෙසේ කියන්න: ඔබ සැම ශුද්ධ රැස්වීම් ලෙස ප්රකාශ කළ යුතු ස්වාමීන් වහන්සේගේ උත්සවයන් ගැන, එනම් මේවා මගේ උත්සවයෝය. දින හයක් වැඩ කරනු ලැබිය යුතුය; නමුත් හත්වන දවස විශ්රාමයේ සබත් දවසක්ය, ශුද්ධ රැස්වීමක්ය; එහි ඔබ සැම කිසි වැඩක් නොකළ යුතුය. එය ඔබ සැමගේ සියලු වාසස්ථානවල ස්වාමීන් වහන්සේගේ සබත් දවසය. ලෙවී කථාව 23:1–3.
විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ අල්ෆාව යනු හත්වන දින සබත්ය; එම පරිච්ඡේදයේ ඔමේගාව යනු පෘථිවිය හිස්ව පවතින අවුරුදු දහසය, එය භූමිය සඳහා වූ හත්වන අවුරුද්දේ සබතත් යුබිලියත් මඟින් පූර්වලක්ෂණගත කර ඇත. එම පරිච්ඡේදයේ අල්ෆාව යනු හත්වන දින සබතෙන් ආරම්භ වී විසි දෙවන වචනයෙන් අවසන් වන වසන්ත උත්සවයෝය; එහෙත්, එම පරිච්ඡේදයේ ඔමේගාව හත්වන මාසයේ විසි දෙවන දිනින් අවසන් වන අතර, ඒ අනුව පැමිණෙන අටවන දින චාරිත්රානුකූල සබත භූමිය සඳහා වූ හත්වන අවුරුද්දේ සබත නියෝජනය කරයි.
එක සිට විසි දෙක දක්වා වූ වචන ස්වර්ගීය මහායාජකයාණන් වශයෙන් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයෙහි සිදුකරන සේවය නිරූපණය කරයි; විසි තුන සිට හතළිස් හතර දක්වා වූ වචන අතිශුද්ධස්ථානයෙහි ඔහුගේ සේවය නිරූපණය කරයි. ලෙවී කථාව යාජකයන්ගේ සංකේතයකි, එය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මහායාජක සේවය නිරූපණය කරයි. සත්වන දින සබත්ගේ ආල්ෆා සබත මැවීම දක්වා පසුපසට විහිදෙයි, සහ ඔමේගා සත්වන වර්ෂ සබත අලුතින් කරන ලද පෘථිවිය දක්වා ඉදිරියට විහිදෙයි. ලෙවී කථාව විසි තුන ඉතිහාසමය වශයෙන් මැවීමෙන් නැවත මැවීම දක්වා විහිදෙයි.
අනාගතවාණිමය පණිවිඩයේ ප්රීතිය හෝ ලජ්ජාව, මධ්යරාත්රී හඬේ පණිවිඩය හෝ එහි ව්යාජ අනුරූපයක් ඇති අයගේ සංකේතයකි. මෙම සත්යය කථානායක වාර්තාවට ඇතුළත් කර ගන්නා තුරු, එම ලජ්ජාව උපදවන ප්රශ්නය නොපෙනී යයි. සැබෑ තෙල් අත්පත් කරගෙන සිටින අය, මෙම කරුණ මඟ නොහරිනු ඇත. ප්රීතිය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ, තම පව් ඉවත් කරනු ලැබූ අය විසිනි; ඔවුන් නියෝජනය කරනු ලබන්නේ කූඩාරම් මංගල්යය සමරමින් සිටින අය විසිනි.
වචනය මාංසවත් වී අප අතර වාසය කළේය; (අපි උන්වහන්සේගේ තේජස දුටුවෙමු, එනම් පියාණන්ගෙන් උපන් ඒකජාත පුත්රයාගේ තේජස මෙන් වූ තේජසය;) උන්වහන්සේ අනුග්රහයෙන් හා සත්යයෙන් සම්පූර්ණ වූ සේක. යොහන් 1:14.
“වාසය කළේය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති ග්රීක වචනයේ අර්ථය “මණ්ඩපගත වීම” යන්නයි. යේසුස් මාංසය බවට පත් වී අප සමඟ මණ්ඩපගත විය. ඔහු අපගේ මනුෂ්ය ස්වභාවය, අපගේ මණ්ඩපය, අපගේ කූඩාරම, අපගේ පැළය, අපගේ මාංසය තමන් වෙත ගත්තේය. පේතෘස් එය මේ ආකාරයෙන් පැවසීය:
එසේය, මා මේ කූඩාරම තුළ සිටින තුරු, ඔබ සැමට සිහිපත් කරවා ඔබව උද්දීපනය කිරීම සුදුසුයැයි මම සිතමි; මක්නිසාද, අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේ වූ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ මට පෙන්වා දුන් පරිදි, ඉක්මනින්ම මා මේ මාගේ කූඩාරම අත්හැර දමන බව දනිමි. 2 පේතෘස් 1:13, 14.
පාවුල් මෙය මෙසේ පැවසීය:
මක්නිසාද, මේ මණ්ඩපයට සමාන වූ අපගේ භූමික ගෘහය බිඳ වැටුණහොත්, දෙවියන්වහන්සේගෙන් වූ ගොඩනැඟිල්ලක්, අතින් සාදනු නොලැබූ, ස්වර්ගයන්හි සදාකාලික ගෘහයක් අපට ඇති බව අපි දනිමු. මක්නිසාද, මෙහි අපි අඬමු, ස්වර්ගයෙන් වූ අපගේ ගෘහය අඳිනු ලැබීමට ඉතා ආශාවෙන් සිටිමින්ය; එසේ නම්, එය අඳිනු ලැබූ පසු අපි නිරාවරණව සිටින අය ලෙස නොපෙනෙන්නෙමු. මක්නිසාද, මේ මණ්ඩපය තුළ සිටින අපි බරපතළ කරනු ලැබී අඬමු; එය අපි ඇඳුම ඉවත්කරනු කැමති නිසා නොව, ඉහළින් තවත් අඳිනු කැමති නිසාය, එවිට මරණීයභාවය ජීවනය විසින් ගිලිනු ලැබේ. 2 කොරින්ති 5:1–4.
කූඩාරම් මංගල්යය ස්වර්ගයේ කවුළු විවෘත කරනු ලබන කාලයේදී සම්පූර්ණ කරනු ලබන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ සංකේතයකි. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ පාප ඉවත් කරනු ලබන විට, ජයග්රාහී සභාව මත ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ප්රමාණ රහිතව වගුරුවනු ලබන සේක. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා විනිශ්චය අවසන් වී ඇති අතර, මුද්රා තබනු ලැබූවෝ කූඩාරම් මංගල්යයෙන් නිරූපිත පරිදි ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේගේ බලය යටතේ තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬ ප්රකාශ කිරීමට පිටත් වෙති.
අපගේ ශරීරය මන්දිරයකි, එසේම කූඩාරමකි; එනම් මණ්ඩපයකි. මණ්ඩප මංගල්යය පවත්වනු පිණිස යෙරුසලමට රැස් වූවෝ, තමන්ගේ පව් මකා දමා ඇති බව උත්සව කළහ. වනාන්තරයේ මණ්ඩපය නඟා සිටුවීම සඳහා මෝසෙස් භාවිත කරනු ලැබීය; අවසානයේ පැවැත්වූ මණ්ඩප මංගල්යයද වනාන්තරයේ කූඩාරම්වල වාසය කිරීමෙන් සැමරුණේය, මක්නිසාද යේසුස් සෑමවිටම අවසානය ආරම්භය මඟින් නිරූපණය කරන බැවිනි.
එබැවින්, ශුද්ධ සහෝදරයෙනි, ස්වර්ගීය කැඳවීමට සහභාගී වූ ඔබ සැවොම, අපගේ ප්රකාශිත විශ්වාසයේ අපෝස්තුලයාද මහ යාජකයාද වන ක්රිස්තුස් යේසුස් වහන්සේ ගැන සලකා බලන්න. තමන්ව පත් කළ තැනැන් වහන්සේට උන්වහන්සේ විශ්වාසවන්ත වූ සේම, මෝසෙස්ද ඔහුගේ මුළු ගෘහයේම විශ්වාසවන්ත විය. මන්ද, ගෘහයට වඩා එය ගොඩනැගූ තැනැත්තාට වැඩි ගෞරවයක් ඇති බැවින්, මේ තැනැත්තා මෝසෙස්ට වඩා වැඩි මහිමයට සුදුස්සෙකු ලෙස ගණන් කරනු ලැබීය. මක්නිසාද සෑම ගෘහයක්ම යමෙකු විසින් ගොඩනඟනු ලබයි; නමුත් සියල්ල ගොඩනැගූ තැනැන් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේය. තවද මෝසෙස්, පසුව ප්රකාශ කරනු ලබන දේවලට සාක්ෂියක් වශයෙන්, සේවකයෙකු ලෙස ඔහුගේ මුළු ගෘහයේම ඇත්තෙන්ම විශ්වාසවන්ත විය. නමුත් ක්රිස්තුස් වහන්සේ තමන්ගේම ගෘහය මත පුත්රයෙකු ලෙස සිටින සේක; අවසානය දක්වා අපගේ නිර්භීතකමද බලාපොරොත්තුවේ ප්රීතියද ස්ථිරව අල්ලාගෙන සිටිමු නම්, උන්වහන්සේගේ ගෘහය අපි වෙමු. හෙබ්රෙව් 3:1–6.
දෙවියන් විසින් මණ්ඩප-දේවමාළිගාව ගොඩනැගීමට භාවිත කළ විශ්වාසවන්ත සේවකයා මෝසෙස්ය; එහෙත් උත්තම පූජකයා සහ ප්රේරිතයා වන ක්රිස්තුස්ට, සේවකයා වන මෝසෙස්ට වඩා වැඩි ගෞරවයක් ඇත. මෝසෙස්ගේ මණ්ඩප-දේවමාළිගාවෙන් ආරම්භ කර සොලමොන්ගේ දේවමාළිගාව දක්වාත්, හෙරෝද් විසින් අවුරුදු හතළිස් හයක් පුරා ප්රතිසංස්කරණය කරන ලද දේවමාළිගාව දක්වාත්, එහි වර්ණදේහ 46 ක් ඇති මානව දේවමාළිගාවද, 1798 සිට 1844 දක්වා වූ මිලර්වාදී දේවමාළිගාවද—මේ සියල්ල දෙවියන් විසින් ගොඩනගන ලද්දේය. දේවමාළිගා ප්රකාශයන්ගේ විවිධ ප්රකාශනවල අනාවැකිමය පෙළපත තුළ, එය එදෙන් උයනේ ආරම්භ වී, පසුව පාපයෙන් අනතුරුව උයනේ දොරටුව අසලද, ඉන්පසු ජලප්රලයෙන් පසුව පූජාසන වෙතත් මෝසෙස් දක්වාත් පැමිණෙයි; ප්රධාන මාර්ගලකුණු තුන වන්නේ මෝසෙස්, ක්රිස්තුස් සහ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසයි.
මෝසෙස් සහ ක්රිස්තුස් වහන්සේ පුරාතන ඉශ්රායෙල්හි ආල්ෆා සහ ඔමේගාව නියෝජනය කරති; ඔවුන් එක්ව, එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසෙන් ද නියෝජනය කරනු ලබන මනුෂ්යත්වය සහ දේවත්වය යන සංයෝගය නියෝජනය කරති. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමේදී, යොහන්ට දේවමාළිගාව මැන බලන ලෙස කියනු ලැබේ; එම දූතයාම 9/11 දී පැමිණි විට, යොහන්ට නැවතත් දේවමාළිගාව මැන බලන ලෙස කියනු ලැබේ. මේ අවස්ථා දෙකේදීම, ඔහුට දින 1,260 ක පිටත මළුව අත්හැර දමන ලෙස කියනු ලැබේ. 2023 දී, එම දූතයාම පැමිණියේය, දැන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව දේවමාළිගාව මැන බලන ලෙස කැඳවනු ලැබ සිටිති. දින 1,260, එනම් දින තුනහමාර, 2023 දී අවසන් විය; එම අවස්ථාවෙන් ආරම්භ කොට ඉරිදා නීතියට ටික කලකට පෙර දක්වා දේවමාළිගාව ගොඩනැගිය යුතුය. 2024 වර්ෂය අත්තිවාරම් තැබීම සලකුණු කළ අතර, දර්ශනය ස්ථාපිත කරන සංකේතය පිළිබඳ මිලර්ගේ හඳුනාගැනීම විරෝධය දක්වමින්, “සුළු දේවල දවස හෙළාදුටු” කණ්ඩායමක් ලෙස ප්රකාශ වූ කැරැල්ලද එය දුටුවේය.
තවද යෙහෝවාගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කී ය: සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අත් මෙම ගෘහයේ පදනම තැබූහ; ඔහුගේ අත් ඒක සම්පූර්ණ කරනු ඇත; එවිට සේනාවන්ගේ යෙහෝවා මාව ඔබ වෙත එවා ඇති බව ඔබ දැනගන්නෙහිය. මක්නිසාද සුළු දේවල දවස අගෞරව කළේ කවුද? මක්නිසාද ඒ හත් දෙනා සමඟ සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතෙහි තිබෙන පම්බර ලණුව දැක ඔවුහු ප්රීති වන්නෝය; ඒවා යෙහෝවාගේ ඇස්ය, ඒවා මුළු පොළොව පුරා එහා මෙහා දිවයන්නීය. සෙකරියා 4:8–10.
දර්ශනය පිහිටුවන්නේ රෝමය බව මිලර් විසින් කළ හඳුනාගැනීම ප්රතික්ෂේප කිරීම යනු අත්තිවාරම් ප්රතික්ෂේප කිරීම වන අතර, එය “කුඩා දේවල දවස හෙළාදැකීම” ය. මිලරයිට් ව්යාපාරය පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ අල්ෆා ව්යාපාරය වූ අතර, එක් ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ ව්යාපාරය තුන්වන දූතයාගේ ඔමේගා ව්යාපාරය වේ. එය අල්ෆාවට වඩා විසි දෙවරක් බලවත්ය. මෙම අනාගතවාදී අර්ථයෙන්, මිලරයිට් ව්යාපාරයේ අත්තිවාරම් “කුඩා දේවල දවස” ය. හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක මත නිරූපිත කිසියම් අත්තිවාරම් සත්යයක් හෙළාදැකීම යනු මරණය වීමය; මක්නිසාද දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහහතරවන පදයේ පිහිටුවනු ලබන දර්ශනය සොලමොන් විසින් හඳුනාගත් ඒ දර්ශනයම වේ.
දර්ශනයක් නොමැති තැන ජනතාව විනාශ වෙති; එහෙත් ව්යවස්ථාව රක්ෂා කරන තැනැත්තා භාග්යවන්තය. හිතෝපදේශ 29:18.
ශිඛරශිලාවේ දර්ශනය අතිශය විශ්මයජනකය, මන්ද එය පෙන්වා දෙන්නේ අත්තිවාරම් කෝණශිලාවම ශිඛරශිලාවද වන බවය, එසේ වුවද විසි දෙගුණයකින් අධික බලයකින් සමන්විතව. 2024 වර්ෂයේ අල්ෆා අත්තිවාරම් පරීක්ෂාව බාහිර බුද්ධිමය මුද්රාතැබීමේ පණිවුඩය වූ අතර, 2026 වර්ෂයේ ඔමේගා මාලිගා පරීක්ෂාව අභ්යන්තර ආත්මික මුද්රාතැබීමේ පණිවුඩය වේ. එකක් මෘගයාගේ රූපය සහ ලකුණ හඳුනා දෙයි, අනෙක දෙවියන්වහන්සේගේ රූපය සහ ලකුණ හඳුනා දෙයි. එම ඔමේගා අභ්යන්තර පරීක්ෂාව, අවසාන දවස්වල සිදුවීම්වල සන්දර්භය තුළ නිර්වචනය කළ යුතු මිලර්ගේ සිහිනයේ සංකේත දෙකින් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ගබඩාව කුමක්ද? සහ ආහාරය කුමක්ද?
අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.
යේසුස්ගේ කාලයේ යුදෙව් විවාහයක් ප්රධාන අවධි තුනකින් යුතුව සිදු වූ අතර, ඒවා බොහෝ විට මාස කිහිපයක් හෝ වසරක් පුරා විහිදී තිබුණි. පළමු පියවර වූයේ විවාහ නීතිමය වශයෙන් ස්ථාපිත වන නීතිමය විවාහයයි; එය නියමිත විවාහය ලෙස හැඳින්වූහ. එම අවස්ථාවේදී විවාහය නීතිමය වශයෙන් පිහිටුවනු ලැබූ නමුත්, මනාලිය සහ මනාලයා වෙන්ව සිටි අතර, මනාලයා තම මනාලිය සඳහා ස්ථානයක් සූදානම් කිරීමට තම පියාගේ ගෘහයට ආපසු ගියේය. යෝසෙප්ගේ භාර්යාව වූ මරියා, ඔවුන් එකට වාසය කිරීමට පෙර පවා ඔහුගේ භාර්යාව ලෙස හැඳින්වූයේ මේ හේතුවෙනි. මෙම කාලපරිච්ඡේදය තුළ අවිශ්වාසභාවය කාමමිථ්යාචාරය ලෙස සලකනු ලැබීය.
බලාසිටීමේ කාලය අනියත වූ අතර එය දින කිහිපයක්, සති කිහිපයක් හෝ මාස කිහිපයක් විය හැකි විය. මෙම අනියතභාවය උපමාවේ අත්යවශ්ය අංගයකි. මනාලියගේ කන්යාවස්ථාව තහවුරු කරනු පිණිස පියා වසරක් දක්වා බලා සිටිය හැකි විය. මනමාලයා තම පැමිණීමේ නිශ්චිත දිනය හෝ පැය ප්රකාශ නොකළේය, මක්නිසාද කවදාද යන්න තීරණය කිරීම ඔහුගේ පියාගේ තීරණය වූ බැවින්ය; එබැවින් විවාහය පැමිණෙමින් තිබෙන බව මනාලිය දැන සිටියාය—එහෙත් කවදාදැයි නොව. මෙම අනියතභාවය චේතනාන්විත එකක් වූ අතර, මනමාලයා ගොස් තම මනාලිය ගෙන එන ලෙස පියා අණ කරන තුරු, සම්බන්ධ වූ සෑම දෙයක්ම ප්රමාද වී තිබුණි.
පියා “ගොස් ඔබගේ මනාලිය රැගෙන එන්න” යැයි පැවසූ විට, මනාලයා රාත්රියේ මිතුරන් සමඟ, හඬ නඟමින් සහ तुरියයක් පිඹිමින් පැමිණෙයි. එය සැමවිටම රාත්රියේ සිදුවූයේ, ඉශ්රායෙල් දේශයේ දිවා උෂ්ණත්වය දැඩි හා පීඩක විය හැකි බැවින්, දිවා කාලයේ දුර ගමන් කිරීම වැළැක්වීමටය. වීදි ආලෝක නොතිබූ බැවින්, දැල් සහ තෙල් අවශ්ය විය; තවද එම පෙරහැර පැය ගණනාවක් දිග හැරිය හැකි විය. එම පෙරහැරවලදී ප්රකාශ කරනු ලැබූ ප්රාචීන හෙබ්රෙව් විවාහයන්හි යථාර්ථ චාරිත්රානුකූල ප්රකාශය වූයේ, “බලව, මනාලයා පැමිණෙයි!” යන්නය.
දෘෂ්ටාන්තයේ සිටින කන්යාවන් (මනාලියගේ සේවිකාවන්) අහඹු ස්ත්රීන් නොවිය; ඔවුන් මනාලියගේ සේවිකාවන් වූ අතර, ඇය සමඟ බලා සිටිමින්, පෙරහැරට එක්වනු ඇතැයි අපේක්ෂිත වූ අතර, ඕනෑම පැයක සූදානමින් සිටීමටත් මනාලයාගේ ගෙදර වෙත යන මාර්ගය ආලෝකමත් කිරීම සඳහා තම තමන්ගේම තෙල් රැගෙන යාමටත් වගකීම් සහිත වූහ. පන්දම් ඉක්මනින් දැවී යන බැවින්, ගමන දිගු විය හැකි අවස්ථාවක් සඳහා අමතර තෙල් රැගෙන ඒම අත්යවශ්ය කාරණයක් විය. එම තෙල් සම්බන්ධයෙන් සාමූහික බෙදාගැනීමක් නොතිබුණි.
පුරාතන පෙරහැර හා විවාහ සම්ප්රදාය තුළ ප්රමාදය සාමාන්ය දෙයක් වූ අතර සංස්කෘතික වශයෙන් එය ගැටලුවක් නොවීය. ප්රමාදයන් අපේක්ෂා කරනු ලැබූ අතර නින්දට වැටීමද සාමාන්ය දෙයක් විය. වෙනස ඇත්තේ නිදාසිටීම තුළ නොව, අවදිව සිටීම තුළද නොව, සූදානම් වීම තුළය. මෝඩ කන්යාවෝ ප්රඥාවන්තයන් කළාක් මෙන් ප්රමාදයක් සඳහා සැලසුම් නොකළහ. නීතිමය විවාහ නියමය සිට විවාහය සම්පූර්ණ වීම දක්වා කාලය වසරක් දක්වා දිග හැරිය හැකි බැවින්, ඒ කාලය තුළ සියල්ලෝම නිදාසිටිනු ඇත.
වරයාගේ ගෙදරට පෙරහැර ළඟා වූ පසු, විවාහ මංගල්ය භෝජනය ආරම්භ වූ අතර දොර සදාකාලිකවම වසා දමා, ප්රමාදයෙන් පැමිණි අයට ඇතුල්වීමට ඉඩ නොදුනි. මෙය ක්රූරත්වයක් නොවීය—එය චාරිත්රයක් විය; මක්නිසාද දොර වසා දැමීමෙන් පසු පසුව තට්ටු කරන කිසිවෙකුත් එම පෙරහැරේ කොටසක් නොවූ බව එයින් අදහස් විය.
යේසුස්වහන්සේ රූපකයක් නිර්මාණය කරමින් නොසිටි අතර, බොහෝ අවස්ථාවලදී කළාක් මෙන් මෙම උපමාව පිළිබඳ කිසිදු විස්තරයක්ද උන්වහන්සේ ලබා දුන්නේ නැත. ඒ සඳහා විස්තරයක් දීමට උන්වහන්සේට අවශ්ය නොවීය, මක්නිසාද මෙම සංස්කෘතික විස්තර සියල්ලම උන්වහන්සේගේ ශ්රෝතෘවරුන්ට සම්පූර්ණයෙන්ම අවබෝධ වූවක් බැවිනි. යේසුස්වහන්සේ හඳුන්වා දුන්නේ යථාර්ථ නැගෙනහිර විවාහයක් මිස අභිධාර්ථමය සංකල්පයක් නොවේ.
විස්තර හෙබ්රෙව් සාක්ෂියෙන්ද, එසේම රෝම හා ග්රීක යුගයන්හි ඉතිහාසකරුවන්ගෙන්ද සම්පූර්ණයෙන්ම ස්ථිර කරනු ලැබේ.
මිශ්නාහ් (ක්රි.ව. 2වන ශතවර්ෂය, එහෙත් ක්රි.ව. 70ට පෙර මාලිගා-යුගයේ චාරිත්ර ආරක්ෂා කරමින්)
තල්මුද් (පසුකාලීන සංග්රහයක්, එහෙත් පෙර පැවති ආචාරය උපුටා දක්වමින්)
ජෝසීෆස් (ක්රි.ව. පළමු සියවසේ යුදෙව් ඉතිහාසඥයා)
රබ්බීන් විවාහ පූජාව හා නීතිමය සාකච්ඡා
යුදයාව පිළිබඳ ග්රීක-රෝමානු නිරීක්ෂකයන්
ජෝසෙෆස් විසින් පිළිවෙළින් සකස් කළ “විවාහ අත්පොතක්” ඉදිරිපත් නොකරන නමුත්, ඔහු පූර්වකල්පිත ලෙස උපකල්පනය කරන නීතිමය හා සංස්කෘතික විස්තර මිෂ්නා/තල්මුද් විස්තර සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම අනුකූල වේ. ප්රධාන මූලාශ්රය වන්නේ මිෂ්නාය.
මෙම උපමාව පළමු ශතවර්ෂයේ යුදෙව් ශ්රෝතෘවරයෙකුට ඉතා බලවත් ලෙස වැදුණේ, මන්ද මතෙව් 25හි කිසිවක් විස්තර කිරීමට අවශ්ය නොවූ බැවිනි. මධ්යරാത്രියේ පැමිණීම සාමාන්ය දෙයක් වූ අතර, පහන් සහ තෙල් පැහැදිලිවම අවශ්යතාවයන් වූයේය; තවද නීත්යානුකූල විවාහ නిశ්චිතාර්ථය සහ මධ්යරಾತ್ರಿ පෙරහැර අතර ප්රමාදයක් ඇති වීම අපේක්ෂිත දෙයක් වූ අතර, වසා දැමූ දොරද සාමාන්ය ක්රියා පටිපාටියක් වූයේය! බැහැර කරන ලද කන්යාවෝ ලජ්ජාවට පත්වූහ; යේසුස්වහන්සේගේ කාලයේ යුදෙව් ප්රේක්ෂකයන්ට අනුව, මෝඩ කන්යාවන්ගේ එම ලජ්ජාව සම්පූර්ණයෙන්ම අර්හ වූවකි. එම චාරිත්රය සම්පූර්ණයෙන්ම දැන සිටි බැවින්, යේසුස්වහන්සේගේ ප්රේක්ෂකයන්ට මෝඩ කන්යාවන් පිළිබඳ කිසිදු අනුකම්පාවක් නොතිබුණේය; මන්ද පෙරහැරට සහභාගි වීමට කැඳවනු ලැබූ කිසිම කන්යාවක් සඳහා සූදානම නිරපේක්ෂ වගකීමක් බව සැම දෙනාම දැන සිටියහ. මෙම සත්යයන් යුදෙව් ප්රේක්ෂකයන්ට එතරම්ම පැහැදිලි වූ බැවින්, යේසුස්වහන්සේට මෙම උපමාව පිළිබඳ කිසිදු පැහැදිලි කිරීමක් දීමට කිසිසේත් අවශ්ය නොවීය.