ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කාටද? ධර්මය අවබෝධ කරවන්නේ කාටද? කිරිවලින් වෙන්කරනු ලැබූවන්ටත්, සීනුවලින් අත්හැරවනු ලැබූවන්ටත් ය.

මක්නිසාද ආඥාව මත ආඥාව, ආඥාව මත ආඥාව; පේළිය මත පේළිය, පේළිය මත පේළිය; මෙතන ටිකක්, එතන ටිකක් විය යුතුය. මක්නිසාද ඔහු තැතිගැස්මැති තොල්වලින් හා වෙනත් භාෂාවකින් මේ ජනතාවට කතා කරන්නේය. ඔවුන්ට ඔහු කීවේ, “විඩාපත් වූවන්ට විවේක දීමට ඔබ සැලසිය හැකි විවේකය මෙයයි; මෙයම ප්‍රබෝධයයි” යනුවෙනි. එසේ වුවද, ඔව්හු සවන් දීමට කැමති නොවූහ.

එහෙත් සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට වූයේ ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙහි ස්වල්පයක්, එහි ස්වල්පයක්ය; එසේ ඔවුන් ගොස්, පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට හසු වී, අල්ලාගනු පිණිසය.

එබැවින්, යෙරුසලමේ සිටින මේ ජනතාව පාලනය කරන උපහාසාත්මක මනුෂ්‍යයෙනි, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන්න. මක්නිසාද ඔබ කියා ඇත්තේ, “අපි මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කර ඇත්තෙමු, පාතාලය සමඟද එකඟතාවයක සිටිමු; ගලා එන දඬුවම් කස පහර පසුකර යන විට එය අප වෙත නොපැමිණෙන්නේය. මක්නිසාද අපි බොරුව අපගේ රැකවරණය කරගෙන ඇත්තෙමු, අසත්‍යය යටතේ අපි අපව සඟවාගෙන ඇත්තෙමු” යනුවෙනි. එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: “බලව, මම පදනමක් සඳහා සියොන්හි ගලක් තබමි, පරීක්ෂා කළ ගලක්, අනර්ඝ කෝණාශ්‍ර ගලක්, ස්ථිර පදනමක්; විශ්වාස කරන තැනැත්තා ඉක්මන් නොකරන්නේය. විනිශ්චයද මම මාපා රේඛාවට තබන්නෙමි, ධර්මිෂ්ඨකමද සීසඹ බරට තබන්නෙමි. තවද ගල්වැසි බොරුවේ රැකවරණය ඉවත් කර දමන්නේය, ජලය සඟවා සිටින ස්ථානය යටකර යන්නේය. එවිට මරණය සමඟ ඇති ඔබගේ ගිවිසුම අවලංගු කරනු ලබන්නේය, පාතාලය සමඟ ඇති ඔබගේ එකඟතාවය නොසිටිනු ඇත. ගලා එන දඬුවම් කස පහර පසුකර යන විට, ඔබ එයින් පාගා දමනු ලබන්නහුය.” යෙසායා 28:9–18.

යෙරුසලම පාලනය කරන මෙම අවමානකාර මනුෂ්‍යයෝ ලාඕදිකීය සත් වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ත සභාවේ නායකයෝය; එමෙන්ම ඉන් පද කිහිපයකට පෙර යෙසායා ඔවුන් “එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන්පියන්” සහ “අහංකාරයේ කිරුළ” ලෙස හඳුන්වා දී ඇත. පෙන්තකොස්ත දිනයේදී පේත්‍රස්, මෙම පණිවිඩය මත් වූ මනුෂ්‍යයන් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන බව කියා සිටි අයට පිළිතුරු දුන්නේය. අන්තිම වැසි කාලපරිච්ඡේදය සත්‍ය සහ ව්‍යාජ අන්තිම වැසි පණිවිඩයක් පිළිබඳය. ස්වාමින්වහන්සේගෙන් එන පණිවිඩයක් සැමවිටම නමස්කාරකයන්ගේ පංති දෙකක් උපදවයි; එම පංති දෙකම වයින් පානය කරති. ශුද්ධ කරනු ලැබූ පණිවිඩය, එනම් ශුද්ධ කරනු ලැබූ වයින්ය, යෝවෙල්හි අවිශ්වාසවන්තයන්ගේ මුඛයෙන් කපා ඉවත් කරනු ලබන්නේ එයයි.

අහෝ මත්පැන්වලින් මත් වූවරුනි, අවදි වී හැඬුවේය; ද්‍රාක්ෂාරස පානය කරන්නෝ සියල්ලෙනි, අලුත් ද්‍රාක්ෂාරස නිසා විලාප නගන්න; මක්නිසාද එය ඔබගේ මුඛයෙන් කපා හැර ඇත. යෝවෙල් 1:5.

යෝවෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේදයේදී, ලාඕදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව නියෝජනය කරන ද්‍රාක්ෂා වත්තේ දුෂ්ට ගොවියෝ, ඔවුන්ගේ මුඛවලින් “අලුත් වයින්” “කපා හරිනු ලැබීම” සමඟ සම්බන්ධව දෝෂාරෝපණයට ලක් කොට විනිශ්චය කරනු ලබති. “මස් හා පාන පූජා” මගින් නිරූපිත වන පරිදි, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ පසු වර්ෂාවේ වැගිරවීම, දෙවියන්වහන්සේ විසින් එම දුෂ්ට මත්ගුන ගොවීන්ගෙන් කපා හැර හෝ වැළැක්වූ සේක.

ධාන්‍ය පූජාවද පානය පූජාවද සමිඳාණන් වහන්සේගේ ගෘහයෙන් නවතා දමා ඇත; සමිඳාණන් වහන්සේගේ සේවකයෝ වූ පූජකයෝ ශෝක කරති. කෙත විනාශ වී ඇත, දේශය වැලපෙයි; මක්නිසාද ධාන්‍යය විනාශ වී ඇත; නව ද්‍රාක්ෂාරසය වියළී ගොස් ඇත, තෙල් දුර්වල වී ඇත. අහෝ, ගොවියෙනි, ලජ්ජා වන්න; ද්‍රාක්ෂා වත්තේ වැඩකරන්නෙනි, විලාප නගන්න; ගෝධුමය නිසාද යවය නිසාද; මක්නිසාද කෙතේ අස්වැන්න නැසී ගොස් ඇත. ද්‍රාක්ෂාලතාව වියළී ගොස් ඇත, අත්තික්කා ගස දුර්වල වී ඇත; දෙළුම් ගසද, තල් ගසද, සෙබඩ ගසද, එසේම කෙතේ සියලු ගස්ද වියළී ගොස් ඇත; මක්නිසාද මිනිසුන්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් ප්‍රීතිය වියළී ගොස් ඇත. පූජකයෙනි, ඔබ yourselves কোমර බැඳ විලාප කරන්න; පූජාසනයේ සේවකයෙනි, හඬා වැලපෙන්න; මාගේ දෙවියන් වහන්සේගේ සේවකයෙනි, එන්න, ගෝණි ඇඳුම් ඇඳගෙන මුළු රාත්‍රියම වැතිර සිටින්න; මක්නිසාද ධාන්‍ය පූජාවද පානය පූජාවද ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහයෙන් අත්හිටුවා ඇත. උපවාසයක් පවිත්‍ර කරන්න, ගම්භීර රැස්වීමක් කැඳවන්න, වැඩිහිටියන්ද දේශයේ සියලු වැසියන්ද ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ වූ සමිඳාණන් වහන්සේගේ ගෘහයට රැස්කර, සමිඳාණන් වහන්සේ වෙත හඬගසන්න, “අහෝ ඒ දවස!” මක්නිසාද සමිඳාණන් වහන්සේගේ දවස ආසන්නය; එය සර්වබලධාරියාණන්ගෙන් පැමිණෙන විනාශයක් මෙන් පැමිණෙන්නේය. අපගේ දෑස් ඉදිරියෙහිම ආහාරය කපා දමා නොමැතිද? ඔව්, අපගේ දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ප්‍රීතියද සතුටද කපා දමා නැද්ද? යෝවෙල් 1:9–16.

යෝවෙල් තුළ යෙසායාගේ “එප්‍රායිම්හි මත්පැන් පානය කරන්නෝ” “අවදි” වන විට, ඔවුන් අවදි වන්නේ පසු වර්ෂාවේ පණිවිඩයටය—එය “නව ද්‍රාක්ෂාරසය” ලෙස සංකේතවත් කර ඇත. එය දෙවියන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාවගෙන් වැළකී තබා ඇත. එම ඡේදයේ “ධාන්‍ය” යන පදය ධාන්‍ය සඳහා භාවිත වන සාමාන්‍ය පදයකි; දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය ස්වර්ගයේ අහාරය වන අතර, එම ඡේදයේදී එය “නාස්ති” වී ඇත.

“නව වයින්” යනු 9/11 දී පැමිණි වර්තමාන සත්‍යයේ පණිවිඩයයි. “නව වයින් වියළී ගොස් ඇත” සහ “කපා හැර ඇත,” මන්ද “නව වයින්” හඳුනාගනු ලබන්නේ යෙරෙමියාගේ “පැරණි” මාර්ගවලට නැවත හැරී එන අය විසින් පමණක් වන බැවිනි; මක්නිසාද “නව” පණිවිඩයක් සෑමවිටම “පැරණි” පණිවිඩය සමඟ එකඟතාවෙන් යුක්ත වේ. “වියළී ගොස්” යන ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය හෙබ්‍රෙව් භාෂාවේ “ලජ්ජා වීමට” යන අර්ථය දරයි.

“ලජ්ජාවට පත් වන්නෝ” යෝවෙල් සහ අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ප්‍රධාන විෂයයකි. එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානය කරන්නෝ තමන්ගේ කෘතිම පසු වැසි පණිවිඩය ගැන ලජ්ජාවට පත් වෙති; එය බොහෝවිට ‘සාමය සහ ආරක්ෂාව’ යන පණිවිඩයක් ලෙස හැඳින්වේ. ධාන්‍යය, අලුත් දොම්නසය සහ තෙල් යන සංකේත තුන පසු වැසි පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. පසු වැසිය ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීම ලෙසද නියෝජනය කරනු ලැබේ.

ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ කාර්යය නම් පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ විනිශ්චය පිළිබඳ වරද පෙන්වා දීමය, එය නිශ්චිතවම එම අනුපිළිවෙළටය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පාපය පිළිබඳ වරද පෙන්වා දෙයි; එය “ධාන්‍යයෙන්” නිරූපණය කරනු ලබයි. “අලුත් මිදියුස” හිමිව තිබීම, “වර්ෂාවෙන්”ද තවද “මිදියුසෙන්”ද නිරූපිත ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ අයිතිකරගෙන සිටින අය හඳුනා දෙයි; මන්ද “වර්ෂාව” සහ “මිදියුස” යන දෙකම පණිවිඩයක් හෝ ධර්මෝපදේශයක් ලෙස පහසුවෙන් ප්‍රදර්ශනය කළ හැකි බැවිනි.

එහෙත් මම ඔබට සත්‍යය කියමි; මම යාම ඔබට හිතකරය: මක්නිසාද මම නොගියහොත් සැනසිලිදායකයා ඔබ වෙත නොපැමිණෙන්නේය; නමුත් මම පිටත්ව ගියහොත් ඔහුව ඔබ වෙත එවන්නෙමි. තවද ඔහු පැමිණි කල, පාපය පිළිබඳවද, ධර්මිෂ්ඨකම පිළිබඳවද, විනිශ්චය පිළිබඳවද ඔහු ලෝකයට වරද පෙන්වන්නේය: පාපය පිළිබඳව නම්, ඔවුන් මා කෙරෙහි විශ්වාස නොකරන බැවින්ය; ධර්මිෂ්ඨකම පිළිබඳව නම්, මම මාගේ පියාණන් වෙත යන බැවින් සහ ඔබ මට තවදුරටත් නොදක්නා බැවින්ය; විනිශ්චය පිළිබඳව නම්, මේ ලෝකයේ අධිපතියා විනිශ්චය කරනු ලැබ ඇති බැවින්ය. මට ඔබට කීමට තව බොහෝ දේ ඇත, නමුත් දැන් ඔබට ඒවා දරාගත නොහැක. එහෙත් ඔහු, එනම් සත්‍යයේ ආත්මයාණන්, පැමිණි කල, ඔහු ඔබ සියලු සත්‍යය තුළට මඟ පෙන්වන්නේය: මක්නිසාද ඔහු තමන්ගෙන්ම කතා නොකරන්නේය; එහෙත් ඔහු අසන සියල්ලම ඔහු කතා කරන්නේය: තවද එන දේවල් ඔහු ඔබට ප්‍රකාශ කරන්නේය. යොහන් 16:7–13.

යෝවෙල්ගේ “ධාන්‍යය” යනු “පාපය” පිළිබඳව වරද පැවරීම කරන දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයයි. “ධර්මිෂ්ඨකම” ප්‍රකාශ වන්නේ “නව” (වර්තමාන-සත්‍ය) “වයින්” (පණිවුඩය) ලෙස නිරූපිත වර්තමාන සත්‍යයේ පණිවුඩය මගින් තම මනුෂ්‍යත්වය දේවත්වය සමඟ සම්බන්ධ කළ අය විසිනි. “තෙල්” යනු “විනිශ්චය” සඳහා සංකේතයයි, මන්ද “විනිශ්චය” පදනම් වන්නේ විනිශ්චය කරනු ලබන අය “තෙල්” ඇතිව සිටිනවා ද යන්න මතය. යෝවෙල්ගේ ධාන්‍යය, නව වයින් සහ තෙල් යනු පාපය, ධර්මිෂ්ඨකම සහ විනිශ්චය පිළිබඳ වරද පැවරීමය. අන්තිම වැසි වැගිරීම සමඟ සම්බන්ධ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්‍රියාවේ සියලු අංග එකට ගත් කල, 9/11 සිට යෝවෙල් ඔවුන්ට “අවදිවන්න!” යයි අණ කරන අවස්ථාවේ ආරම්භ වී ලායොදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය පරීක්ෂා කිරීමට නියමිත සත්‍යයන් ඒවාය.

අවසාන වර්ෂාවේ පණිවුඩයේ සංකේත තුන, එළිදරව් 14හි දූතයන් තිදෙනාගේ පණිවුඩවලට සමාන්තර වේ; තවද “ගොවීන්” “ලජ්ජාවට පත්විය” යුතුය, “වැල් වගාකරුවන්” “විලාප නගිය” යුතුය. යෝවෙල්හි දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කිසිවිටෙකත් ලජ්ජාවට පත්විය යුතු නොවේ.

මම ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගේ මැද සිටින බවත්, මම ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ බවත්, අනෙකෙකු නොමැති බවත් ඔබ දැනගන්නහුය. එවිට මාගේ සෙනඟ කිසි කලක ලජ්ජාවට පත් නොවන්නෝය. යෝවෙල් 2:27.

ඔවුන් රැකබලාගැනීමට පවරා දෙන ලද මිදිවතුයේ ජීවනය උපදවීමට තමන් ඉදිරිපත් කරන වංචාකාරී පසු වැසි පණිවිඩයට බලයක් නොමැති බැවින්, ගොවියෝද මිදිවතු වැඩකරන්නෝද ලජ්ජාවට පත්ව කෑ ගසති. ඇඩ්වෙන්ටිස්තවාදය තමන්ගේ දේවවක්තාරියගෙන් දනිති, තමන් පසු වැසි අත්දැකීම සම්පූර්ණ කිරීමට කැඳවනු ලැබූ බව; එහෙත් කෙත්වල පලදාව වියළී ගොස් ඇත. විශේෂයෙන්ම “තිරිඟු සහ යව” නිසා ඔවුහු ලජ්ජාවට පත්ව හඬති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ නැවත නැඟිටීමේ දින “යව” පළමු පල පූජාව ආරම්භ කළේ පෙන්තකොස්ත සමයයි; එය පෙන්තකොස්තයේ “තිරිඟු” පළමු පල පූජාවෙන් අවසන් විය. එප්‍රායිම්ගේ මත්පැන් පානය කරන්නෝ ලජ්ජාවට පත්ව සිටිති, මන්ද ඔවුන් පසු වැසි වැටෙමින් තිබෙන කාලයේ 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා නැවත නැවත සිදුවන පෙන්තකොස්ත සමයේ වැරදි පැත්තේ සිටින බැවිනි.

“බොහෝදෙනෙක් විශාල ප්‍රමාණයකින් පූර්ව වැස්ස ලබාගැනීමට අසමත් වී ඇත. දෙවියන්වහන්සේ එලෙස ඔවුන් සඳහා සපයා දුන් සියලු ප්‍රයෝජන ඔවුන් අත්කරගෙන නැත. එම අඩුව අන්තිම වැස්ස මගින් සපුරාලනු ලබන බව ඔවුහු බලාපොරොත්තු වෙති. කරුණාවේ අතිශ්‍රේෂ්ඨ බහුලතාව දෙනු ලබන විට, එය ලබන්න ඔවුන් තමන්ගේ හෘදයන් විවෘත කිරීමට අදහස් කරති. ඔවුහු භයානක වරදක් කරමින් සිටිති. දෙවියන්වහන්සේ තම ආලෝකය හා දැනුම දීමෙන් මනුෂ්‍ය හෘදය තුළ ආරම්භ කළ කාර්යය අඛණ්ඩව ඉදිරියට ගමන් කළ යුතුය. සෑම පුද්ගලයෙකුම තමාගේම අවශ්‍යතාව වටහාගත යුතුය. හෘදය සෑම අපවිත්‍රකමකින්ම හිස් කර, ආත්මයාණන්ගේ වාසය සඳහා පවිත්‍ර කරනු ලැබිය යුතුය. පාපය පිළිගැනීම හා එය අත්හැරීම මගින්ද, උණුසුම් යාච්ඤාව මගින්ද, තමන්ව දෙවියන්වහන්සේට කැප කිරීම මගින්ද, මුල් ගෝලයන් පෙන්තකොස්ත දින ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම සඳහා සූදානම් වූහ. දැන්ද එම කාර්යයම, එහෙත් ඊටත් වඩා මහත් ප්‍රමාණයකින්, කරනු ලැබිය යුතුය. එවිට මනුෂ්‍ය නියෝජිතයාට කළ යුතුව තිබුණේ ආශීර්වාදය ඉල්ලා, සමිඳාණන්වහන්සේ තමා සම්බන්ධ කාර්යය සම්පූර්ණ කරන තුරු බලා සිටීම පමණි. කාර්යය ආරම්භ කළේ දෙවියන්වහන්සේය, සහ උන්වහන්සේම තම කාර්යය අවසන් කරනු ඇත, මනුෂ්‍යයා යේසුස් ක්‍රිස්තුස් තුළ සම්පූර්ණ කරමින්. එහෙත් පූර්ව වැස්සෙන් නිරූපණය කරන ලද කරුණාව නොසලකා හැරීමක් කිසිසේත් නොවිය යුතුය. තමන් ලැබූ ආලෝකයට අනුව ජීවත් වන අය පමණක් වැඩි ආලෝකය ලබනු ඇත. අපි දිනපතා ක්‍රියාකාරී ක්‍රිස්තියානි ගුණධර්ම ප්‍රකාශ කිරීමෙහි ඉදිරියට නොයන්නේ නම්, අන්තිම වැස්සේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රකාශයන් අපි හඳුනා නොගන්නෙමු. එය අප අවට සෑම තැනකම ඇති හෘදයන් මත වැටෙමින් තිබිය හැකි නමුත්, අපි එය විමසා හඳුනාගැනීමට හෝ ලබීමට නොහැකි වනු ඇත.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

සහෝදරි වයිට් “පෙන්තකොස්ත කාලය” ලෙස හඳුන්වන රේඛාවේ සන්දර්භය තුළ, “පෙර වැස්ස” වූයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උත්ථානය ලැබූ පසු ස්වර්ගීය රැස්වීමෙන් බැස ආ පසු ගෝලයන් මත හුස්ම හෙලීමය. මෙම සන්දර්භය තුළ “පසු වැස්ස” වූයේ පෙන්තකොස්තයයි. පෙන්තකොස්ත කාලයේ ආල්ෆාවේදී බිඳි කිහිපයක් ගෝලයන් මත හුස්ම හෙලනු ලැබූ අතර, ඔමෙගාවේදී එසේ හුස්ම හෙලනු ලැබූ ගෝලයෝ මුළු ලෝකය වෙත ගිනි දිවෙන් කථා කරමින් සිටියෝය. ආරම්භයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්‍රකාශනයක්ද අවසානයේදීද එවැනිම ප්‍රකාශනයක්ද විය. ආරම්භයේදී පණිවිඩයක් මාර්ගයෙන් දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය වෙත ශුද්ධාත්මයාණන් ප්‍රේෂණය කළ අතර, අවසානයේදී දිව (මනුෂ්‍යත්වය) සහ ගින්න (දේවත්වය) මගින් නිරූපිත දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය එක්වී, පණිවිඩයක් මාර්ගයෙන් මනුෂ්‍යත්වය වෙත ශුද්ධාත්මයාණන් ප්‍රේෂණය කළේය. ආරම්භයේ තිබූ යවයේ පළමු ඵල පූජාව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ උත්ථානයට ගැළපෙන අතර, පෙන්තකොස්තයේ පළමු ඵල පූජාවේ තිබූ තිරිඟු රොටි දෙක පෙන්තකොස්තයට ගැළපේ.

පාපයේ සංකේතයක් වන ඉස්ම ඇතුළත් කළ එකම පූජාව වූයේ ඒ රොටි දෙකය. ඒ රොටි පිළිස්සූ බැවින්, එයින් පාපය ඉවත් කිරීම නිරූපණය කරයි; එහෙත්, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කළ ඒ දෝලන රොටි දෙක, මලාකි තුන්වන පරිච්ඡේදයේ ගිවිසුමේ දූතයා විසින් ඒ පාපවලින් පවිත්‍ර කරන ලද, පව්කාර වූ පුරුෂයන් හා ස්ත්‍රීන් බව සත්‍යය ස්ථාපිත කරයි. එබැවින්, පෙන්තකොස්ත සමයේ ආල්ෆාව ස්වර්ගයේ රොටිය තම ගෝලයන්ට උගන්වමින් සිටීම නියෝජනය කළ අතර, එම සමයේ ඔමේගාව තුළ ඒම ගෝලයන්ම ස්වර්ගයට උස් කරනු ලැබූ රොටි දෙකක් ලෙස සංකේතවත් කරන ලදී. එබැවින්, ගිනි දිවල දේවත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ සංකේතයත්, ගෝලයන් පණිවිඩය ලෝකයට ගෙනයෑම පූර්වරුප කළ දෝලන පූජාව උස් කිරීමත්, එක්ව එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ සම්පූර්ණයෙන් නියෝජනය කරන පූජාවක් ලෙස උස් කරනු ලැබිය යුතු බව හඳුන්වා දෙයි; සහ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කරන්නේ මනුෂ්‍යත්වය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ එම දේවත්වය පාප නොකරන බවය.

“පළමු වැස්ස ලබාගැනීමට” අසමත් වෙමින්, “දෙවියන්” “පළමු වැස්ස” සමඟ “සපයා දුන්” “සියලු ආශීර්වාදයන්හි හිඟය” “අවසාන වැස්සෙන් පුරවනු ලැබේ” යැයි බලාපොරොත්තු වීම “භයානක වැරැද්දකි.” පළමු වැස්ස යනු යෙරෙමියාගේ “පුරාණ මාර්ග” වන අතර, 9/11 දී ගමන් කළ යුතු මාර්ගය ලෙස හඳුනාගනු ලැබීය. එය “භයානක වැරැද්දක්” වන අතර, තවද, මනුෂ්‍යයන් තමන්ට පර්වතයක් මත ගොඩනැගූ අවසාන වැස්සේ පණිවිඩයක් ඇති බව සිතීමට පමුණුවන බලවත් මුළාවක්ද වේ; නමුත් අවසානයේ ඔවුන්ගේ පණිවිඩය වැලි මත ගොඩනැගී තිබූ බව සොයාගනු ලබයි.

අවසාන වැසි කාල පරිච්ඡේදයේ එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස නියෝජනය කිරීමේදී, කවුද මත්ව සිටියේද කවුද නොසිටියේද යන්න සෘජුව පැහැදිලි කිරීමට පේතුරු ලජ්ජා නොවීය. සියලු අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් ගැන කථා කරති, යෝවෙල් “එප්‍රායිම්ගේ මත්වූවන්” අවදි වෙමින්, අවසාන වැසි බලයෙන් තෙවන දූතයාගේ මහ හඬ ප්‍රකාශ කරනු ලබන ජනතාව වීමේ වරප්‍රසාදය සදාකාලිකව ඉවත් කරනු ලැබ ඇති බවට පැහැදිලි සාක්ෂියට මුහුණ දෙමින් සිටින බව හඳුන්වා දෙයි. එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ අවසාන වැසි කාල පරිච්ඡේදයේදී වර්ධනය කර මුද්‍රා තබනු ලබති. ඔවුන් වනාහි බැටළු පැටියා යන යන තැනට ඔහු අනුව යන්නෝය.

පෙන්තකොස්ත දින පේතුරු, යෝයෙල්ගේ පොත මත පදනම්ව පසු වැසි පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරන ජනතාව නිරූපණය කරයි. තම මුළු ඉතිහාසය පුරා පෙන්තකොස්තය පිළිපැදීමට වගකීම දී තිබූ යුදෙව්වන්ට, පෙර ඇති සියලු පෙන්තකොස්තයන් ඉදිරියට ඇඟවූ ඒ පෙන්තකොස්තය දැන් සම්පූර්ණ වෙමින් තිබෙන බව පේතුරු විසින් දැනුම් දෙන ලදී. එප්‍රායිම්හි මත්පැන්වලට ඇබ්බැහිවූවන් මෙන්, යුදෙව්වෝ බබිලෝනියේ මුද්‍රික පානයෙන් එතරම් මත් වී සිටි බැවින්, යෝයෙල්ගේ පොතේ සන්දර්භය තුළ පසු වැසි පණිවිඩය ඉදිරිපත් කළ පේතුරු හා එකොළොස්දෙනා මත් වූවෝ යැයි ඔවුහු චෝදනා කළහ. යෝයෙල්ගේ පළමු පරිච්ඡේදයේ පස්වන වගන්තියේ එප්‍රායිම්හි “මත්පැන්වලට ඇබ්බැහිවූවන්” “අවදි” වන විට, පංති දෙකක් වර්ධනය වන පසු වැසිගේ පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියට ඔවුහු මුහුණ දෙති. එම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය තුළ, එක් පංතියක් පසු වැසි පණිවිඩය හඳුනාගන්නා අතර, අනෙක් පංතිය එය හඳුනා නොගනියි.

“අපි පසුවැසි වැස්ස බලා සිටිය යුතු නොවේ. අප මත වැටෙන කරුණාවේ පිනි හා වැසි හඳුනාගෙන ඒවා තමන්ට අදාළ කරගන්නා සියල්ලන් මත එය පැමිණෙමින් ඇත. අපි ආලෝකයේ කැබලි රැස්කර ගන්නා විට, අපට තමන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස තැබීමට කැමති දෙවියන්වහන්සේගේ නिश्चිත කරුණා අගය කරන විට, එවිට සෑම පොරොන්දුවක්ම ඉටු කරනු ලබන්නේය. ‘මක්නිසාද භූමිය තම අංකුරය උපදවන්නාක් මෙන්ද, වත්ත එහි වපුරන ලද දේ පැළවෙන්න සලස්වන්නාක් මෙන්ද, ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ ධර්මිෂ්ඨකමත් ප්‍රශංසාවත් සියලු ජාතීන් ඉදිරියෙහි උද්භව වන්න සලස්වන සේක.’ යෙසායා 61:11. මුළු පෘථිවියම දෙවියන්වහන්සේගේ මහিমාවෙන් පිරවිය යුතුය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“හඳුනාගැනීම” යනු “මතකයට නැංවීම හෝ දැනුම නැවත ලබාගැනීම” යන්නයි; මක්නිසාද පසු වැස්සේ පණිවිඩය, පසු වැස්සේ ඉතිහාසය නිදර්ශනය කරන අතීත ශුද්ධ ඉතිහාසයන් මඟින් හඳුනාගනු ලැබේ. පෙන්තකොස්තයේදී පේත්‍රස්ගේ ඉතිහාසය, යෝවෙල් විසින් ඉදිරිපත් කළ ඓතිහාසික ව්‍යුහය තුළ පිහිටුවා තිබුණි. පේත්‍රස්ගේ සම්පූර්ණ වීම සමඟ යෝවෙල්ගේ පසුබිම, 1844 මධ්‍ය රාත්‍රි හඬනගාවේ ඉතිහාසයට සාක්ෂි දෙකක් සපයයි. එම සාක්ෂි තුන (සහ අනෙක් සාක්ෂි) පසු වැස්සේ ඉතිහාසය, පසුබිම සහ පණිවිඩය පිළිබඳ නිදර්ශන ලෙස “හඳුනාගත” යුතුය.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උත්ථානය වී පසුව නැවත පැමිණි පසු ගෝලයන් මත හුස්ම හෙළූ විට, එය පෙන්තකොස්ත දිනයේ වූ මහත් වගුරුවීමට පෙර “බිංදු කිහිපයක්” මෙන් විය. ආරම්භයේද අවසානයේද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ වගුරුවනු ලැබීමේ ප්‍රකාශනයක් තිබුණි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගෙන් උන්වහන්සේගේ ගෝලයන් වෙත පැමිණි ඒ බිංදු කිහිපය, ඔමේගාවෙන් හා ගෝලයන්ගෙන් ලෝකයට පණිවුඩය වගුරුවනු ලැබීමෙන් අවසන් වන පෙන්තකොස්ත සමයේ අල්ෆාවයි. අල්ෆාව යව පළමු-ඵල පූජාවෙන් සලකුණු කරනු ලැබේ, සහ එය තිරිඟු පළමු-ඵල පූජාවෙන් අවසන් වේ. අන්තිම වැස්සේ ආරම්භය 9/11 දින නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ හෙළීමෙන් සලකුණු කරනු ලැබීය. එය ඉරිදා නීතිය වෙත ගෙන යන ඉතිහාසයේ ආරම්භය සලකුණු කරයි. 9/11 යව පළමු-ඵල පූජාවෙන් නිරූපිත වන අතර, ඉරිදා නීතිය තිරිඟු පළමු-ඵල පූජාවයි.

එප්‍රායිම්ගේ මත්පානීන් තමුන්ගේ රාජ්‍යය ඔවුන්ගෙන් ගෙන, සුදුසු ඵල දරන ජනතාවකට දෙනු ලැබෙන බව යන යථාර්ථයට අවදි කරනු ලබති. යෝවෙල්, “භෝජන” සහ “පාන” පූජා යෙහෝවාගේ ගෘහයෙන් කපා හැර තිබෙන බවත්, “නව වයින්” ඔවුන්ගේ මුඛවලින් කපා හැර තිබෙන බවත් හඳුන්වා දක්වමින්, මත්පානීන්ගේ අකීකරුකම ඉදිරිපත් කරයි. හෙබ්‍රෙව් භාෂාව අනුව “නව වයින්” යනු අලුතින් මිරිකා ගත් රසය වන අතර, පහවන පදයේ මත්පානීන් බොන “වයින්” යනු ගාජනය වූ රසයයි. වයින් වර්ග දෙකක් ඇත; ඒවා ධර්මෝපදේශය නියෝජනය කරන අතර, යෝවෙල්ගේ සන්දර්භය තුළ එම ධර්මෝපදේශය වන්නේ පසුව වැසි පණිවිඩයයි. එප්‍රායිම්ගේ මත්පානීන් ගාජනය වූ රසය පානය කරමින් සිටිති, සහ ඔවුන් “අලුත්” අලුතින් මිරිකා ගත් රසයෙන් “කපා හැර” තිබේ. වයින් වර්ග දෙක පසුව වැසි පණිවිඩ දෙකක් නියෝජනය කරන අතර, මත්පානීන් ශුද්ධ පණිවිඩයෙන් “කැපී” ඇත. “කපා හැර” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය පුරාණ ගිවිසුම් චාරිත්‍රයේදී සතුන් කපා, ඒ කොටස් අතරින් ගමන් කිරීමේ ක්‍රියාව මත පදනම් වේ. “කපා හැර” තිබීම යනු දෙවියන්ගේ ගිවිසුම් ජනතාව ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීමයි.

යෝවෙල්ගේ පොත හඳුන්වා දෙන්නේ අන්තිම දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවය; එය 1798 දී දානියෙල්ගේ පොත මුදාහැරීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඇති වූ මිලෙරයිට්වරුන්ගෙන් ආරම්භ වී, 1989 දී දානියෙල්ගේ පොත මුදාහැරීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඇති කරනු ලබන එක්ලක්ෂ සතළිස් හාරදහසෙන් අවසන් වෙයි. ආරම්භයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරවා දීම නිරූපණය කරනු ලැබුවේ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේ සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වූ අසාර්ථකත්වය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය මඟිනි. එම ඉතිහාසය මතෙව් විසිපහේ දහ කන්‍යාවන්ගේ උපමාව සම්පූර්ණ කළේය; එය එක්ලක්ෂ සතළිස් හාරදහසේ ඉතිහාසයෙහි අකුරටම නැවත සිදු වෙයි.

“මතෙව් 25හි සඳහන් දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවද ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ජනතාවගේ අත්දැකීම ද නිදර්ශනය කරයි.” The Great Controversy, 393.

“බුද්ධිමත් වූවෝ පස් දෙනෙක්ද, මෝඩ වූවෝ පස් දෙනෙක්ද වූ කන්‍යාවන් දස දෙනාගේ උපමාව වෙත මම බොහෝ විට යොමු කරනු ලබමි. මෙම උපමාව අක්ෂරාර්ථයෙන්ම ඉෂ්ට වී ඇත, තවද ඉෂ්ට වනු ඇත; මන්ද එයට මේ කාලයට විශේෂ අදාළත්වයක් ඇති අතර, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය මෙන්ම, එය ඉෂ්ට වී ඇති අතර කාලයේ අවසානය තෙක් වර්තමාන සත්‍යය ලෙස පවතිනු ඇත.” Review and Herald, August 19, 1890.

“දුෂ්ටකමේද, වංචාවේද, මෝහයේද, මරණයේම ඡායාවේද පිහිටා තිබෙන—නිදා සිටින, නිදා සිටින—එවන් ලෝකයක් ඇත. ඔවුන් අවදි කිරීමට ආත්ම වේදනාවක් දැනෙන අය කවුද? ඔවුන් වෙත ළඟා විය හැකි හඬ කුමක්ද? ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යව්’ යන සංඥාව දෙනු ලබන කාලය ගැන මාගේ සිත අනාගතය දෙස ගෙන යනු ලැබේ. එහෙත් කිහිපදෙනෙක් තම ප්‍රදීප නැවත පුරවාගැනීමට අවශ්‍ය තෙල් ලබාගැනීම ප්‍රමාද කරනු ඇත; එවිට ඉතා ප්‍රමාද වී ඔවුන්ට තේරෙනු ඇත, තෙලෙන් නිරූපණය කරනු ලබන චරිතය අන්‍යෙකුට පවරා දිය නොහැකි බවය. ඒ තෙල ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමය. එය චරිතය නිරූපණය කරයි; චරිතය පවරා දිය නොහැක. කිසිම මනුෂ්‍යයෙකුට එය අන්‍යෙකු වෙනුවෙන් සුරක්ෂිත කර දිය නොහැක. සෑම කෙනෙකුම පාපයේ සෑම කැළලකින්ම පවිත්‍ර කරනු ලැබූ චරිතයක් තමන් වෙනුවෙන්ම ලබාගත යුතුය.” Bible Echo, May 4, 1896.

“අධර්මයෙහි වැතිරී ඇති ලෝකයක්” “ඇහැරවීමට ආත්මීය වේදනාවෙන් පෙළෙන” අය කවුද? යෝවෙල් එම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දෙයි:

එවිට සිදුවන්නේ මෙසේය: ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය අහවා සිටින කවුරුන් වුවද ගළවනු ලබන්නේය. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ වදාළ පරිදි, සියොන් කන්දෙහිද යෙරුසලමේද ගැළවීම ඇති වන්නේය; තවද ස්වාමීන්වහන්සේ කැඳවනු ලබන ඉතිරිව සිටින අය අතරද එය ඇති වන්නේය. යෝවෙල් 2:32.

අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියෙහිදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.

නැවත නැඟිටීමේ දවසේ සවස අගභාගයේදී, ගෝලයන් දෙදෙනෙක් යෙරුසලමේ සිට සැතපුම් අටක් දුරින් පිහිටි එමාවුස් නම් කුඩා නගරයකට යමින් සිටියහ. මේ ගෝලයන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යයෙහි ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් නොදැරූවද, උන්වහන්සේ කෙරෙහි අවංක විශ්වාසවන්තයෝ වූහ. ඔව්හු පාස්කුව පැවැත්වීම සඳහා නගරයට පැමිණ සිටියහ, මෑතකදී සිදුවූ සිද්ධීන් නිසා මහත් ව්‍යාකූලත්වයකට පත්ව සිටියහ. සොහොනෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශරීරය ඉවත් කරනු ලැබූ බවට එදින උදෑසන ප්‍රචාරය වූ ආරංචියද, දේවදූතයන් දැක යේසුස්වහන්සේ හමු වූ කාන්තාවන්ගේ වාර්තාවද ඔවුන් අසා තිබුණි. දැන් ඔව්හු මෙනෙහි කිරීමටත් යාච්ඤා කිරීමටත් තම නිවෙස් වෙත ආපසු යමින් සිටියහ. දුක්මුසු ලෙස, නඩු විභාගයේ සහ කුරුසියේ ඇණ ගැසීමේ දර්ශන ගැන කථා කරමින්, ඔව්හු තම සන්ධ්‍යා ගමන කරගෙන ගියහ. මීට පෙර කිසි දිනක ඔවුන් මෙතරම් සම්පූර්ණයෙන් අධෛර්යයට පත්ව නොසිටියහ. බලාපොරොත්තුවෙන් තොරවද, විශ්වාසයෙන් තොරවද, ඔව්හු කුරුසියේ සෙවනැල්ල තුළ ගමන් කරමින් සිටියහ.

“ඔවුන්ගේ ගමනේ බොහෝ දුරක් ඉදිරියට නොගොස් සිටියදීම, අමුත්තෙකු ඔවුන් සමඟ එක්විය; එහෙත් ඔවුන් තමන්ගේ අඳුරු දුකත් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමත් තුළ එතරම් ගැඹුරින් මග්න වී සිටි බැවින්, ඔහු සොඳුරු ලෙස නිරීක්ෂණය නොකළහ. ඔවුහු තම හදවත්වල සිතුවිලි ප්‍රකාශ කරමින් තම සංවාදය දිගටම ගෙන ගියහ. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දුන් පාඩම් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් තර්ක කරමින් සිටියහ; ඒවා ඔවුන්ට තේරුම්ගැනීමට නොහැකි සේ පෙනිණ. සිදුවී ගිය කාරණා පිළිබඳ ඔවුන් කථා කළ විට, යේසුස් වහන්සේ ඔවුන් සනසවන්නට ආශා කළහ. ඔවුන්ගේ ශෝකය උන්වහන්සේ දුටුසේක; “තමන්ම මෙතරම් අගෞරවයට ලක්වීමට ඉඩදුන් මේ මනුෂ්‍යයා ක්‍රිස්තුස් විය හැකිද?” යන සිතුවිල්ල ඔවුන්ගේ මනසට ගෙන ආ, එකිනෙකට ගැටෙන, වියවුල්කාරී අදහස් උන්වහන්සේ අවබෝධ කළසේක. ඔවුන්ගේ ශෝකය අවහිර කර තැබිය නොහැකි විය, එබැවින් ඔවුහු ඇඬූහ. ඔවුන්ගේ හදවත් ප්‍රේමයෙන් උන්වහන්සේ සමඟ බැඳී තිබූ බව යේසුස් වහන්සේ දැන සිටිසේක; ඔවුන්ගේ කඳුළු පිස දමමින්, ඔවුන් ප්‍රීතියෙන් හා සන්තෝෂයෙන් පුරවාලන්නට උන්වහන්සේ ආශා කළසේක. එහෙත්, ප්‍රථමයෙන්ම, ඔවුන් කිසිදා අමතක නොකරන පාඩම් උන්වහන්සේ ඔවුන්ට දිය යුතු විය.”

“‘උන්වහන්සේ ඔවුන්ට කීසේක: ඔබ සැරිසරමින් යන අතර එකිනෙකා සමඟ හුවමාරු කරගන්නා මේ කතා මොනවාද, ඔබ දුක්මුසු වී සිටින්නේ මන්ද?’ ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ, ක්ලේඔපාස් නම් වූ තැනැත්තා පිළිතුරු දෙමින් උන්වහන්සේට කීවේය: ‘යෙරුසලමේ ඔබ පමණක් අමුත්තෙකුද, මේ දවස්වල එහි සිදු වී ඇති දේවල් නොදන්නෙහිද?’ ඔවුහු තම ස්වාමියා පිළිබඳව තමන්ට ඇති වූ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම උන්වහන්සේට පැවසූහ: ‘දෙවියන්වහන්සේ සහ සෙනඟ සියල්ලන් ඉදිරියෙහි ක්‍රියාවෙන්ද වචනයෙන්ද බලවත් අනාගතවක්තෘවරයෙකු වූ තැනැත්තා;’ එහෙත් ‘අපගේ ප්‍රධාන පූජකයෝ සහ අපගේ ආණ්ඩුකාරයෝ,’ යයි ඔවුහු කීවෝය, ‘මරණ දඬුවමට නියම කරනු පිණිස උන්වහන්සේ භාර දුන්හ, සහ කුරුසියෙහි ඇණ ගැසූහ.’ දැඩි බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමෙන් වේදනාබර වූ හදවතින් සහ වෙව්ලන තොල්වලින් ඔවුහු තවදුරටත් එකතු කළහ: ‘ඉශ්‍රායෙලය මුදාගන්නට සිටියේ උන්වහන්සේ යැයි අපි බලාපොරොත්තු වීමු; තවද මේ සියල්ලට අමතරව, මේ දේවල් සිදු වූ දා සිට අද තුන්වන දවසය.’”

“සිද්ධවී ගිය ঘটনාවන් ගැන ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පෙර දැනුම් දී තිබූ බව ගෝලයන්ට උන්වහන්සේගේ වචන මතකයට නොගෙන, එය අවබෝධ නොකිරීම කොතරම් විචిత్రද! උන්වහන්සේගේ ප්‍රකාශයේ අවසාන කොටස ද පළමු කොටස මෙන්ම නිශ්චයයෙන්ම ඉටු වන්නේය යන්න, එනම් තුන්වැනි දින උන්වහන්සේ නැවත උත්ථානය වන බව, ඔවුන් අවබෝධ කර නොගත්හ. ඔවුන් මතක තබාගත යුත්තේ මේ කොටසය. පූජකයෝ සහ පාලකයෝ නම් මෙය අමතක කළේ නැත. ‘සූදානම් කිරීමේ දවසට පසු දින ප්‍රධාන පූජකයෝ හා පරිසිවරු පිලාත් වෙත එක්ව ගොස්, “ස්වාමිනි, ඒ රැවටිලිකාරයා ජීවත්ව සිටියදී, තෙදිනකට පසු මම නැවත නැගිටෙමි යයි කී බව අපට මතකය”’ යයි පැවසූහ. මතෙව් 27:62, 63. එහෙත් ගෝලයෝ ඒ වචන මතක නොතැබූහ.”

“‘එවිට උන්වහන්සේ ඔවුන්ට කීසේක: අඥානයිනි, ප්‍රොපේතවරුන් කථා කළ සියල්ල විශ්වාස කිරීමට හෘදයයෙන් මන්දගාමීව සිටින අයයිනි: ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මේ දේවල් විඳ දරා තමන්ගේ මහිමයට ඇතුළුවීම යුතු නොවූයේද?’ මෙම අජානාගතයා කවරෙකු විය හැකිදැයි ගෝලයෝ විස්මිත වූහ; මන්ද ඔහු ඔවුන්ගේ ආත්මයේ අති ගැඹුරටම පිවිස, එතරම් ගැඹුරු earnestness එකකින්, මෘදුභාවයෙන්, අනුකම්පාවෙන්, සහ එතරම් බලාපොරොත්තු දනවන ස්වරූපයෙන් කථා කළේය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පාවා දෙනු ලැබූ දා සිට ප්‍රථම වතාවට ඔවුන් බලාපොරොත්තු ඇති කරගැනීමට ආරම්භ කළහ. බොහෝ විට ඔවුහු තම සහචරයා දෙස අවධානයෙන් බැලූහ; ඔහුගේ වචන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කථා කළ හැකි වචනම බව සිතූහ. ඔවුහු විස්මයෙන් පිරී ගියහ; ඔවුන්ගේ හෘදයන් ප්‍රීතිමත් අපේක්ෂාවෙන් තදින් තැත්කිරීමට පටන් ගත්තේය.”

“බයිබල් ඉතිහාසයේ සත්‍ය අල්ෆාව වූ මෝසෙස්ගෙන් ආරම්භ කරමින්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සියල්ල ශාස්ත්‍රයන් තුළ තමන් සම්බන්ධ දේවල් ඔවුන්ට විවරණය කළ සේක. උන්වහන්සේ පළමුවෙන්ම තමන් ඔවුන්ට දැනගන්වා තිබුණා නම්, ඔවුන්ගේ සිත් තෘප්තියට පැමිණෙන්නට තිබුණේය. ඔවුන්ගේ ප්‍රීතියේ සම්පූර්ණත්වය තුළ, ඔවුහු තවත් කිසිවකට බඩගිනි නොවන්නට තිබුණෝය. එහෙත් පරණ ගිවිසුමේ ආදර්ශ හා අනාවැකි විසින් උන්වහන්සේ පිළිබඳ දරා තිබූ සාක්ෂිය ඔවුන් වටහාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය විය. ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල ස්ථිර කළ යුත්තේ මේවා මතය. ඔවුන් විශ්වාසයට පත් කිරීමට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කිසිදු ආශ්චර්යයක් සිදු කළේ නැත; එහෙත් උන්වහන්සේගේ පළමු කාර්යය වූයේ ශාස්ත්‍රයන් විවරණය කිරීමය. උන්වහන්සේගේ මරණය තමන්ගේ සියලු බලාපොරොත්තු විනාශ වීමක් ලෙස ඔවුහු දැක සිටියහ. දැන්, නබිවරුන්ගෙන් උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ මෙය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ල සඳහා ඉතාම බලවත්ම සාක්ෂියම බවය.”

“මෙම ශිෂ්‍යයන්ට උගන්වමින්, තම මෙහෙවරට සාක්ෂියක් ලෙස පරණ ගිවිසුමේ වැදගත්කම යේසුස් වහන්සේ පෙන්වා දුන් සේක. අද බොහෝ ක්‍රිස්තියානුවන් බව ප්‍රකාශ කරන අය, පරණ ගිවිසුම තවදුරටත් කිසි ප්‍රයෝජනයක් නොමැති බව කියමින් එය බැහැර කරති. එහෙත් එය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ඉගැන්වීම නොවේ. උන්වහන්සේ එයට කොතරම් උසස් අගයක් දුන්සේද යත්, එක් අවස්ථාවක උන්වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක, ‘ඔව්හු මෝසෙස්ටත් අනාගතවක්තෘවරුන්ටත් නොසවන් දෙති නම්, මළවුන්ගෙන් එක් කෙනෙකු නැගිටියා වුවද, ඔව්හු විශ්වාස කරනු නොලබන්නෝය.’ ලූක් 16:31.”

“ආදම්ගේ දවස්වලින් ආරම්භ වී කාලයේ අවසාන දර්ශන දක්වා කථා කරන්නේ පිතෘවරුන් සහ අනාගතවක්තෘවරුන් මඟින් ප්‍රකාශ වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ හඬය. ගැලවුම්කරු අලුත් ගිවිසුමේදී එළිදරව් වන තරම්ම පැහැදිලිව පරණ ගිවිසුමේද එළිදරව් කරනු ලැබේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ජීවිතය සහ අලුත් ගිවිසුමේ ඉගැන්වීම් පැහැදිලිත්වයෙන් හා සෞන්දර්යයෙන් ප්‍රකාශ කර දැක්වන්නේ අනාගතවාදී අතීතයෙන් නිකුත් වන ආලෝකයයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ආශ්චර්යයන් ඔහුගේ දේවත්වයට සාක්ෂියකි; එහෙත් ඔහු ලෝකයේ මිදුම්කරු බවට වඩා බලවත් සාක්ෂියක් හමුවන්නේ පරණ ගිවිසුමේ අනාවැකි අලුත් ගිවිසුමේ ඉතිහාසය සමඟ සසඳා බැලීමෙනි.”

“අනාගතවාක්‍යයෙන් තර්කානුකූලව ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ට, මනුෂ්‍යත්වයෙහි සිටින විට තමන් කවරෙකු විය යුතුද යන්න පිළිබඳ නිවැරදි අදහසක් දුන් සේක. මනුෂ්‍යයන්ගේ ආශාවන්ට අනුකූලව තම සිංහාසනය හා රාජකීය බලය අත්පත් කරගැනීමට සිටින මෙසියාවරයෙකු පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාව වැරදි මඟ පෙන්වීමක් වී තිබුණි. එය උතුම්ම තත්ත්වයෙන් අඩුම තත්ත්වයට, භාරගත හැකි පහළම ස්ථානය දක්වා වූ උන්වහන්සේගේ අවතරණය නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට බාධාවක් වන්නට තිබුණි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන්ගේ අදහස් සෑම විස්තරයකදීම පවිත්‍ර හා සත්‍ය විය යුතු බව කැමති වූ සේක. උන්වහන්සේට වෙන් කර දෙන ලද දුක්විඳීමේ කුසලානය ගැන හැකි තරම් දුරට ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතු විය. ඔවුන්ට තවමත් වටහාගත නොහැකි වූ ඒ භයානක අරගලය, ලෝකයේ අත්තිවාරම තැබීමට පෙර කරනු ලැබූ ගිවිසුමේ ඉටුවීම බව උන්වහන්සේ ඔවුන්ට පෙන්වා දුන් සේක. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මරණයට පත් විය යුතු විය; ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරන සෑම අයෙකුම, ඔහු පාපයෙහි දිගටම පවතින්නේ නම්, මරණයට පත් විය යුතු පරිදිමය. මේ සියල්ල සිදුවිය යුතු විය; එහෙත් එය පරාජයෙන් අවසන් වීමට නොව, මහිමාන්විත, සදාකාලික ජයග්‍රහණයකින් අවසන් වීමටය. ලෝකය පාපයෙන් ගළවාගැනීම සඳහා සෑම උත්සාහයක්ම දැරිය යුතු බව යේසුස්වහන්සේ ඔවුන්ට පැවසූ සේක. උන්වහන්සේගේ අනුගාමිකයෝ, දැඩි හා අඛණ්ඩ උත්සාහයෙන්, උන්වහන්සේ ජීවත්වූ අයුරින් ජීවත් විය යුතු අතර, උන්වහන්සේ ක්‍රියා කළ අයුරින් ක්‍රියා කළ යුතුය.”

“එසේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් සමඟ කථා කළේ, ඔවුන් ශුද්ධ ලියවිලි අවබෝධ කරගන්නා පිණිස ඔවුන්ගේ මනස විවෘත කරමින්ය. ගෝලයෝ ක්ලාන්තව සිටියහ, නමුත් ඒ සංවාදය මැඩ නොපැවැත්තුණි. ජීවනයේද සහ සහතිකභාවයේද වචන ගැළවුම්කරුගේ තොල්වලින් වැටුණේය. එහෙත් තවමත් ඔවුන්ගේ ඇස් අවහිර කරනු ලැබ තිබුණි. ඔහු යෙරුසලමේ විනාශය ගැන ඔවුන්ට කියන කල, ඔවුහු අභිශප්ත නගරය දෙස අඬමින් බැලූහ. එහෙත් තමන් සමඟ ගමන් කළ සගයා කවුදැයි ඔවුහු තවමත් අල්පමාත්‍රයකින්වත් සැක නොකළහ. ඔවුන්ගේ සංවාදයේ විෂයය තමන්ගේ පැත්තෙන් ඇවිදිමින් සිටින්නේයයි ඔවුහු සිතා නැත; මක්නිසාද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තමන් ගැන සඳහන් කළේ, තමන් වෙනත් පුද්ගලයෙකු මෙන් වූ සේය. ඔවුහු ඔහු මහා මංගල්‍යයට සහභාගී වූ අයගෙන් එක් අයෙකු බවත්, දැන් තම ගෘහයට ආපසු යමින් සිටින බවත් සිතාගත්හ. ඔහුද ඔවුන් මෙන්ම අස්ථිර ගල් මත ඉතා සැලකිල්ලෙන් ඇවිද්දේය; අතරින් අතර ඔවුන් සමඟ ස්වල්ප විවේකයක් සඳහා නවතිමින්ය. මෙසේ ඔවුහු කඳුකර මාර්ගයේ ඉදිරියට ගියහ; ඉක්මනින්ම දෙවියන්වහන්සේගේ දකුණු පැත්තෙහි තම ස්ථානය ගන්නට සිටින්නාවූ තැනැත්තාත්, ‘ස්වර්ගයේද පෘථිවියේද සියලු බලය මට දෙන ලද්දේය’ යි පැවසිය හැකි තැනැත්තාත්, ඔවුන් අසල ඇවිදිමින් සිටියේය. මතෙව් 28:18.”

“ගමන අතරතුරේදී සූර්යයා අස්තව ගොස් තිබූ අතර, සංචාරකයන් තමන්ගේ විවේක ස්ථානයට ළඟා වීමට පෙරම, කෙත්වල වැඩකළ කම්කරුවෝ තම කාර්යය අත්හැර ගොස් සිටියහ. ගෝලයෝ තම නිවසට ඇතුල් වීමට සූදානම් වූ කල, එම අමුත්තා තම ගමන තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නාක් මෙන් පෙනුණේය. එහෙත් ගෝලයන්ගේ සිත් ඔහු වෙත ඇදී ගියේය. ඔවුන්ගේ ආත්මයන් ඔහුගෙන් තවත් අසා සිටීමට කුසගින්නේ සිටියහ. ‘අප සමඟ නවතින්න,’ යයි ඔව්හු කීහ. ඔහු ආරාධනාව පිළිගන්නා බවක් නොපෙනුණ ද, ඔව්හු එය ඔහු මත දැඩි ලෙස අවධාරණය කරමින්, ‘සන්ධ්‍යා සමීප වී ඇති අතර, දවස බොහෝ දුරට ගෙවී ගොස්ය,’ යයි ඉල්ලා සිටියහ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෙම අයැදීම අනුමත කර, ‘ඔවුන් සමඟ නැවතී සිටීමට ඇතුළු වූසේක.’”

ගෝලයන් තමන්ගේ ආරාධනය තදින් ඉදිරිපත් කිරීමට අසමත් වී තිබුණේ නම්, තමන් සමඟ ගමන් කළ සඟයා නැගිටියාවූ ස්වාමින්වහන්සේ බව ඔවුන් දැනගෙන නොසිටිනු ඇත. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කිසිවෙකු මත තම සංගමය බලයෙන් පනවා නොදමන සේක. උන්වහන්සේ තමන්ව අවශ්‍ය කරනු ලබන අය ගැන සැලකිලිමත් වන සේක. අතිශය නම්‍ර ගෘහයට වුවද උන්වහන්සේ සතුටින් පිවිසෙන සේක, සහ අතින් පහත් හදවත පවා ප්‍රීතිමත් කරන සේක. නමුත් මනුෂ්‍යයන් ස්වර්ගීය ආගන්තුකයා ගැන සිතීමට හෝ උන්වහන්සේ තමන් සමඟ වාසය කරන ලෙස අයැදීමට හෝ අතිශයින් උදාසීන වන්නේ නම්, උන්වහන්සේ ඉදිරියටම ගමන් කරන සේක. මෙසේ බොහෝ දෙනෙක් මහත් අලාභයට මුහුණ දෙති. උන්වහන්සේ මාර්ගයේ ඔවුන් සමඟ ඇවිදිමින් සිටියදී ගෝලයන්ට තිබූ නොදැනීම මෙන්ම, ඔවුහු ද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව නොදනිති.

සරල සන්ධ්‍යා භෝජනය වන රොටි ඉක්මනින් සූදානම් කරනු ලැබේ. එය මේසයේ මුල් අසුන ගෙන සිටින ආගන්තුකයා ඉදිරියෙහි තබනු ලැබේ. දැන් ඔහු ආහාරයට ආශීර්වාද කිරීමට තමන්ගේ අත් ඉදිරියට දිගු කරයි. ශ්‍රාවකයෝ අතිශය විස්මයෙන් පසුබැසෙති. ඔවුන්ගේ සහචරයා තම ගුරුවරයා පුරුදුව කළ ආකාරයට හුබහුවටම එකම ලෙස තම අත් පතුරුවයි. ඔවුහු නැවත බැලූ කල, බලව, ඔහුගේ අත්වල ඇණවල ලකුණු දකිති. දෙදෙනාම එකවර හඬ නඟා කියති, මෙය ස්වාමීන්වහන්සේ යේසුස්වහන්සේය! ඔහු මරණයෙන් නැඟිට ඇත!

ඔවුහු නැගිට උන්වහන්සේගේ පාද අසල වැටී උන්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමට යති; එහෙත් උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් අතුරුදහන් වී ඇත. මෑතකදී සොහොනෙහි නිදන්ව සිටි ශරීරය ඇති තැන වාසය කළ අයෙකු විසින් අල්ලාගෙන තිබූ ස්ථානය දෙස ඔවුහු බලමින්, එකිනෙකාට මෙසේ කියති: ‘මඟෙහි උන්වහන්සේ අප සමඟ කතා කළ කලත්, ශුද්ධ ලියවිලි අපට විවෘත කළ කලත්, අපගේ හදවත අප තුළ දැවෙමින් නොසිටියද?’

“එහෙත් ප්‍රකාශ කළ යුතු මෙම මහත් ශුභාරංචිය සමඟ ඔවුන්ට හිඳ කතා කරමින් සිටිය නොහැක. ඔවුන්ගේ ක්ලාන්තභාවයත් බඩගිනිතත් පහව ගොස් ඇත. ඔවුහු තම ආහාරය රස නොබලාම අත්හැර, ප්‍රීතියෙන් පූර්ණව වහාම නැවත තමන් පැමිණි ඒ මාර්ගයම ඔස්සේ පිටත්ව, නගරයේ සිටින ශිෂ්‍යයන්ට මේ ශුභපුවත දන්වන්නට ඉක්මන් වෙති. මාර්ගයේ සමහර කොටස් සුරක්ෂිත නොවෙයි; එහෙත් ඔවුහු තද බෑවුම් තරණය කරති, මෘදු පර්වත මත ලිස්සා යමින් ඉදිරියට යති. තමන් සමඟ ඒ මාර්ගය ගමන් කළ ඔහුගේ ආරක්ෂාව තමන්ට ඇති බව ඔවුහු නොදකිති, නොදනිති. වන්දනාකරුගේ සැරයටිය අතෙහි තබාගෙන, තමන් සැලකිල්ලෙන් යාමට හුස්ම ගන්නා වේගයටත් වඩා වේගයෙන් යාමට ආශාවෙන් ඔවුහු ඉදිරියට පීඩනයෙන් යති. ඔවුහු තමන්ගේ මාර්ග ලකුණ අහිමි කර ගනිති, නමුත් එය නැවත සොයා ගනිති. සමහර විට දුවමින්ද, සමහර විට පැකිලෙමින්ද, ඔවුහු ඉදිරියටම ගමන් කරති; ඔවුන් නොදකින ඔවුන්ගේ සංගාමිතයා මුළු මඟ පුරාම ඉතා ළඟින් ඔවුන් අසළය.”

“රාත්‍රිය අඳුරුය, නමුත් ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයා ඔවුන් මත බැබළෙමින් සිටියි. ඔවුන්ගේ හදවත් ප්‍රීතියෙන් පැන නැඟෙයි. ඔවුන් නව ලෝකයක සිටිනවාක් මෙන් පෙනෙයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ජීවමාන ගැළවුම්කාරයෙකි. ඔවුන් තවදුරටත් උන්වහන්සේ මියගියව සිටිනවාක් මෙන් ශෝක නොකරති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ උත්ථානවූසේක—එය ඔවුන් නැවත නැවතත් ප්‍රකාශ කරති. මෙයයි ඔවුන් දුක්ව සිටින අය වෙත ගෙනයන පණිවුඩය. එම්මාවුස් කරා ගිය ගමනේ අලৌකික කථාව ඔවුන් ඔවුන්ට කියා දිය යුතුය. මඟදී ඔවුන් සමඟ එක්වූ තැනැත්තා කවුදැයි ඔවුන් පැවසිය යුතුය. ලෝකයට කවරදාකවත් දෙන ලද ශ්‍රේෂ්ඨතම පණිවුඩය ඔවුන් රැගෙන යති; එය සුබාරංචියක පණිවුඩයකි, ඒ මත කාලයෙහිද සදාකාලිකත්වයෙහිද මනුෂ්‍ය පවුලේ බලාපොරොත්තු රඳා පවතියි.” The Desire of Ages, 795–801.