යෝවෙල් පොතට අදාළ මෙම හැඳින්වීමෙහි, පළමු ලිපි අටෙහි කරුණු කිහිපයක් සංක්ෂිප්තව සාරාංශ කරමින්, දැන් අපි යෝවෙල් පොත වඩාත් සෘජුව අතට ගන්නා බැවින් එයින් අපේක්ෂා කළ යුත්තේ කුමක්දැයි හඳුනාගැනීමේ ස්ථානයට මම පැමිණ ඇත්තෙමි; එසේම ස්වභාවයෙන්ම, දානියෙල් 11:11–16 හි සඳහන් රෆියා සහ පානියුම් යුද්ධ සමඟ එයට ඇති සම්බන්ධය කුමක්ද?
අපි ද්රාක්ෂා වත්තේ ගීතය පිළිබඳව විශේෂ අවධානයක් යොමු කර ඇත්තෙමු, මක්නිසාද “අත්දැකීම” දේවවචනමය වශයෙන් “ගීතයකින්” නිරූපිත වන බැවිනි. මෝසෙස්ගේද බැටළු පැටවාගේද ගීතය ගායනා කරන විට, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ලක්ෂණවලින් එකක් මෙය වන අතර, එය සරලවම යොහන් විසින් යෙසායාගේ ද්රාක්ෂා වත්තේ ගීතය නිරූපණය කරන ආකාරය වේ. සෑම ප්රධාන අනාගතවක්තෘවරයෙකුම තම ග්රන්ථය ආරම්භ කරන්නේ ඉශ්රායෙල්ගේ කැරැල්ලට එරෙහි දෝෂාරෝපණවලින් ය; නැතහොත් එය මෙසේද කිව හැකිය: සෑම ප්රධාන අනාගතවක්තෘවරයෙකුම මුලින්ම ද්රාක්ෂා වත්තේ ගීතය ගායනා කරයි. පළමු පරිච්ඡේදයේ යෝවෙල්ගේ ද්රාක්ෂා වත්තේ ගීතය, ද්රාක්ෂා වත්තේ ගීතය පිළිබඳ වඩාත්ම වැදගත් එළිදරව්වලින් එකක් බව මම තර්ක කරමි. මා නිවැරදිද නැද්ද යන්න මට කියා නොහැක; එහෙත් මා මේ විශ්වාසය දරන්නේ යෝවෙල්ගේ පොතේ සංකේතාත්මකව නිරූපිත අනාවැකිමය සම්බන්ධතා කිහිප දණ්ඩවලට යතුරක් වශයෙන්, හෝ සමහරවිට ඒවා රඳවන අක්ෂයක් වශයෙන් පෙනෙන බැවිනි. යෝවෙල්ගේ සාක්ෂිය අනෙක් සමාන්තර රේඛාවන් සමඟ පමණක් සම්බන්ධ නොවී, විශේෂයෙන් පළමු පරිච්ඡේදයේ ද්රාක්ෂා වත්ත විනාශ කරනු ලැබීමේ සංකේතය තුළින්, සහ ඊළඟ පරිච්ඡේද දෙකෙහි එක්සත් ජනපදයේ මෘගයාගේ රූපයේ පරීක්ෂණ කාලයද, ලෝකය සඳහා මෘගයාගේ රූපයේ පරීක්ෂණ කාලයද හඳුනා දක්වමින්, එය යොමු ලක්ෂ්යයක් ස්ථාපිත කරන බවද පෙනේ. තවද මේ සියල්ල පිහිටුවා ඇත්තේ ද්රාක්ෂා වත්තක පරිසරය තුළය; ද්රාක්ෂා වත්තකට වර්ෂාව නොලැබේ නම්, එය ජීවමාන ද්රාක්ෂා වත්තක් නොවේ.
“කොපමණ කාලයක්ද?” යන සංකේතයෙන් නිරූපිත වන අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදය පිළිබඳවද අපි විශේෂ අවධානයක් යොමු කර ඇත්තෙමු. “කොපමණ කාලයක්ද?” පිළිබඳව පෙර සිට ස්ථාපිත කර තිබූ මේ ප්රතිපත්තිය අපට මතක් කර දීමේ අවශ්යතාව මට දැනුණේ, පෙරද පදනමද හා කෝණාස්ර පථරයද වූ, තවද අදත් එසේම වන “මුදුන් ගල” කෙරෙහි අවධාරණය තැබීම පිණිසය. දැන් ක්රියාත්මක වෙමින් පවතින මධ්යරාත්රි හඬ පණිවිඩයේ අවසාන පූර්ණ වර්ධනය එම “මුදුන් ගල” ය. එම පදනම් මත, එම මුදුන් ගල ආරම්භයේදී මෙන් නොව, දස ගුණයක් වැඩි ප්රභාවයෙන් දිලිසෙන මිලර්ගේ මැණික්ය.
දෙවියන්වහන්සේගේ “අදභූත ක්රියා” මත පදනම්ව, ශිරෝපාෂාණය වන්නේ ඔහුගේ ජනතාව ලාඔදිකියානු අත්දැකීමකින් ෆිලදෙල්ෆියානු අත්දැකීමකට මාරුවන විටය; එයම එම ජනතාව 7 න් වන 8 වැනි එක බවට පත්වන අවස්ථාවද, එසේම ඔවුන් සටන්කරන සභාවෙන් ජයග්රාහී සභාවට මාරුවන අවස්ථාවද වේ. මෙම මාරුවම ශිරෝපාෂාණය වේ. මෙම මාරුව සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “ශිරෝපාෂාණ” පණිවිඩය අසා දැක, එය ඔවුන්ගේ ඇස්වලට අදභූත වන්නේ විටය. ශිරෝපාෂාණ පණිවිඩය උච්චස්ථානය වේ, මන්ද එය සියලු සංකේතාත්මක “ශිරෝපාෂාණ” සත්යයන් එකට එක්කරන්නේ ය. “සත් වරක්” යන පණිවිඩය මිලර්ගේ පදනම් ගල වූ අතර, එය මිලරයිට් ශිරෝපාෂාණය වීමට නියමිතව තිබුණි. පෙන්තකොස්තය පෙන්තකොස්ත සමයේ ශිරෝපාෂාණය වූවාක් මෙන්ම, මධ්යරാത്രි හඬද පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ මිලරයිට් ව්යාපාරයේ ශිරෝපාෂාණය විය.
ක්රිස්තුස්වහන්සේ පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ මිලෙරයිට් දේවාලය ගොඩනැගූ අවුරුදු 46 ක කාලපරිච්ඡේදයේ උච්චතම අවසන් ලක්ෂ්යය හෝ මුදුන් ගල ලෙස, එම මුදුන් ගල ක්රිස්තුස්වහන්සේ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ දේවාලය ගොඩනැගීමේ ක්රියාව සඳහා පදනම් ගල බවට පත්වීමට නියමිත විය. එම පදනම් ගල 1844 දී ස්වර්ගයට යන මාර්ගය ආලෝකවත් කරන ආලෝකය ලෙස පිහිටුවනු ලැබූ අතර, මේ හේතුව නිසා ලෝකයේ අවසානයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විවේකය සොයාගැනීම පිණිස “පැරණි මාර්ග” වෙත නැවත හැරිය යුතුය. ඔවුන් මිලෙරයිට්වරුන්ගේ පුරෝගාමී ඉතිහාසය වෙත නැවත හැරෙන විට, සහ නැවත හැරෙන්නේ නම්, මධ්ය රාත්රියේ හඬ පදනම්කාරක ඉතිහාසයේ උච්චතම අවසන් ලක්ෂ්යය වූ බව ඔවුහු සොයාගනිති. මධ්ය රාත්රියේ හඬ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවා හැරීමේ ප්රකාශනයක් විය. ආත්මයක් “පැරණි මාර්ග” වෙත නැවත හැරී, මාර්ගයේ ආරම්භක හෝ පදනම්කාරක ස්ථානයේ පිහිටුවන ලද “දීප්තිමත් ආලෝකය” සොයාගන්නා විට, ඔහු යෙරෙමියා විසින් “විවේකය” ලෙස හඳුන්වාදෙන මධ්ය රාත්රියේ හඬ සොයාගනියි.
“මාර්ගයේ ආරම්භයේදී ඔවුන්ගේ පිටුපසින් දීප්තිමත් ආලෝකයක් පිහිටුවා තිබුණි; දූතයෙක් මට එය ‘මධ්යරාත්රියේ හඬ’ බව පැවසීය. ඒ ආලෝකය මුළු මාර්ගය පුරා බැබළෙමින්, ඔවුන් අඩි වැරදී වැටී නොයන පිණිස ඔවුන්ගේ පාදවලට ආලෝකය දුන්නේය.”
“ඔවුන් තමන් ඉදිරියෙහිම සිටිමින් ඔවුන්ව නුවර කරා නායකත්වය දුන් යේසුස්වහන්සේ වෙත තම ඇස් ස්ථිරව යොමුකරගෙන සිටියා නම්, ඔවුන් ආරක්ෂිත වූහ. එහෙත් ඉක්මනින්ම සමහරු වෙහෙසට පත් වූහ, නුවර තව බොහෝ දුරින් ඇති බව පවසා, තමන් මීට පෙර එයට ඇතුල් වී සිටිනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වූහ. එවිට යේසුස්වහන්සේ තමන්ගේ මහිමාන්විත දකුණු බාහුව ඔසවා ඔවුන්ව ධෛර්යමත් කළසේක; උන්වහන්සේගේ බාහුවෙන් ආලෝකයක් නික්මී, එය ආගමන කණ්ඩායම මත තරංගිතව විහිදී ගියේය, ඔවුහු ‘අලෙලුයා!’ යයි හඬනගා කීහ. අනෙක් සමහරු තමන් පිටුපස තිබූ එම ආලෝකය අසාවධාන ලෙස ප්රතික්ෂේප කළ අතර, මෙතරම් දුරක් ඔවුන්ව පිටතට ගෙන ආවේ දෙවියන්වහන්සේ නොවන බව පවසූහ. ඔවුන් පිටුපස තිබූ ආලෝකය නිවී ගියේය; එයින් ඔවුන්ගේ පාද සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ ඉතිරි වූ අතර, ඔවුහු පැකිලී, ලකුණද යේසුස්වහන්සේද පෙනීමෙන් මිදී, මාර්ගයෙන් පහළට අඳුරු හා දුෂ්ට වූ පහළ ලෝකය තුළට වැටී ගියහ.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ ශිඛර-ශිලා, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයට අත්තිවාරම්-ශිලාව වේ. 1798 දී දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩය ආරම්භ වූ අවස්ථාවේ සිට, ඉරිදා නීතියේදී ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කිරීමේ ඉෂ්ටසම්පූර්ණ වීම අනුව ජයග්රාහී සභාව නැඟිටුවනු ලබන තෙක්, එම මාර්ගය මධ්යරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩයෙන් ආලෝකමත් කරනු ලැබේ; මක්නිසාද උපමාව අද්වෙන්තිවාදය ගැනද, ඉරිදා නීතියේ අර්බුදය තුළ මනුෂ්ය වර්ගයා සඳහා කාලකණ්ණිය වසනු ලබන විට දෙවියන්වහන්සේ තම ස්වභාවය සම්පූර්ණ ලෙස ප්රතිබිම්බිත කරන ජනතාවක් නැඟිටුවන ආකාරය ගැනද වේ.
මාර්ගයේදී යේසුස්වහන්සේ පෙරමුණ ගෙන යමින් සිටිති; තමන්ගේ මහිමාන්විත දකුණු භුජය උස් කරමින්, උන්වහන්සේ එම මාර්ගය තවදුරටත් ආලෝකවත් කරමින් සිටිති. එබැවින් මාර්ගයේ ආරම්භයේ දීප්තිමත් ආලෝකයක්ද, මාර්ගයේ අවසානය කරා මඟ පෙන්වන දීප්තිමත් ආලෝකයක්ද ඇත. ආල්ෆා හා ඔමේගා වන යේසුස්වහන්සේ, ආරම්භයෙන් අවසානය දර්ශනය කරන බැවින්, මාර්ගයේ දෙඅන්තයේම ඇති එම ආලෝකය මධ්යරാത്രි හඬේ පණිවුඩයය.
පළමු දූතයා 1798දී පැමිණ, ඔහුගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ ඇති බව ප්රකාශ කළේය, “කියමින් … ඔහුගේ විනිශ්චයේ පැය පැමිණ තිබේ.” විනිශ්චයේ පැය 1798දී පැමිණියේය; එය ආරම්භ වූ විට ක්රිස්තුස්වහන්සේ සහ ඔහුගේ නව මනාලිය අතර විවාහය—ෆිලදෙල්ෆියානු මිලර්වාදී ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය—ආරම්භ විය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින විවාහ වීමට නියමිතව සිටි අතර, 1798 සිට 1844 දක්වා මනාලිය සූදානම් කරනු ලැබුවාය. එම මනාලිය ෆිලදෙල්ෆියානු වූවාය, මක්නිසාද ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මනාලිය මත කිසිදු දෝෂාරෝපණයක් නොතිබුණේය; ඇය තමාවම සූදානම් කරගත් බැවින්—ඇය පවිත්ර වූවාය. විනිශ්චය පිළිබඳ ප්රකාශය යනු 1798දී ආරම්භයේදී කරනු ලැබූ විවාහය පිළිබඳ ප්රකාශය වන අතර, එය 1844දී අවසානයට පැමිණියේය.
මිලෙරයිට් ව්යාපාරය සඳහා මූලික ආලෝකයද, ශිඛරශිලාමය ආලෝකයද වූයේ විවාහය ප්රකාශ කළ පණිවිඩයයි—අර්ධරාත්රි හඬේ පණිවිඩයයි. අර්ධරාත්රි හඬ, පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ ඉතිහාසයේද, මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේද, මූලස්ථානයද ශිඛරශිලාවද වූ අතර, මිලෙරයිට් ඉතිහාසයේ ශිඛරශිලාව, එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේද මූලගලය වන අතරම ශිඛරශිලාවද වේ. ශිඛරශිලාව ස්ථාපනය කරනු ලබන විට දේවාල ගොඩනැගීම සම්පූර්ණ වේ; එම අවසාන “අපූරු” ගල තැබීමේ කාර්යය 2023 ජූලි මාසයේදී ආරම්භ විය.
අනාගතවාණිමය ඉටුවීම් විවිධාකාරයක් ශිඛරශිලාව සම්පූර්ණ කරනු ඇත; එහෙත් ශිඛරශිලාව පණිවිඩයක උච්චස්ථානය ද නිරූපණය කරයි. පෙන්තකොස්ත සමයෙහි පණිවිඩයේ ශිඛරශිලාව වූයේ පෙන්තකොස්තයයි; එසේම, 1856 දී හිරාම් එඩ්සන්ගේ ලේඛන මඟින් පැමිණි “සත් වර” යන ආලෝකය, මිලර්ගේ පණිවිඩයට අදහස් කළ ශිඛරශිලාව විය, මන්ද මිලර් සොයාගත් පළමු මූලික සත්යය වූයේ “සත් වර” ය. 1856 දී, ශිඛරශිලා සත්යයේ නව ආලෝකය ප්රතික්ෂේප කිරීම, පුරාණ ඉශ්රායෙල් ජනතාව වසර හතළිහක කාලයක් තුළ කළ පරිදි, ලායොදිකයේ වනය තුළ මරණය තෝරාගැනීමට සමාන විය. මෙය 2023 ජූලි මාසය, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ ෆිලදෙල්ෆියා සිට ලායොදිකය දක්වා වූ හැරවුම් ලක්ෂ්යය ලෙසත්, එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසයේ ලායොදිකයෙන් ෆිලදෙල්ෆියා වෙත වූ ආපසු හැරීම ලෙසත් හඳුන්වයි. ක්රිස්තුස් 1844 දී අපවිත්ර ස්ත්රියක විවාහ කරගත්තේ නැත; මන්ද ඇය ෆිලදෙල්ෆියා ස්වභාවයෙහි සිටියාය, එසේම උන්වහන්සේ ඉරිදා නීතියේදී ෆිලදෙල්ෆියායෙන් මනාලියක් විවාහ කරගන්නා සේක. එහෙත් ප්රථමයෙන් ඇය තමා සූදානම් කරගත යුතුය. ඔබ සූදානම් ද?
බිය නොවන්න, කුඩා රැළෙණි; මක්නිසාද ඔබට රාජ්යය දෙනුම ඔබගේ පියාණන්ගේ ප්රසන්න කැමැත්තය. ලූක් 12:32.
1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, ස්වාමින්වහන්සේ තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය තුළටත්, තුන්වන දූතයා නියෝජනය කරන සියල්ල තුළටත් තමන්වහන්සේ අනුව යාමට සූදානම් කර තිබූ මනාලිය විවාහ කරගත්සේක; නමුත් 1863 වන විට, තුන්වන දූතයාගේ ඉතිහාසය ලාඔදිකියාගේ වනන්තරයට හැරවනු ලැබීය. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසය තුන්වන දූතයාගේ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි; එබැවින් එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රා තැබීමේ කාලපරිච්ඡේදය තුළ මෝඩ කන්යාවන් පිළිබඳ නිදර්ශනයක් සපයයි. කන්යාවෝ යනු දේවදූතයන් විසින් සංකේතවත් කරන පණිවිඩ මගින් වෙන් කරනු ලබන තිරිඟු සහ ගොළුය; මන්ද වෙන් කිරීමේ ක්රියාව සිදුකරන්නේ දේවදූතයෝය.
“ඉන්පසුව මම තුන්වන දූතයා දුටුවෙමි. මා සමඟ සිටි දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ඔහුගේ කාර්යය භයානකය. ඔහුගේ මෙහෙවර ගැඹුරු භීතිය ජනනය කරන එකකි. ඔහු නම් කොළු හා තිරිඟු අතරින් තිරිඟු වෙන්කර තෝරාගෙන, ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා එම තිරිඟුට මුද්රා තබන, නොහොත් බැඳ තබන දූතයාය. මේ කරුණු මුළු මනසම, මුළු අවධානයම, සම්පූර්ණයෙන් ආවරණය කළ යුතුය.’” Early Writings, 119.
ප්රකාශනය 14හි දේවදූතයින් තුන්දෙනාගේ පණිවුඩ යනු, පන්ති දෙක වෙන් කර එකට බැඳ තබන පසුකාලීන වැසි පණිවුඩයයි.
“සභාවේ අත්දැකීම සම්බන්ධයෙන් ගැඹුරුද සිත් කම්පා කරවනද මහත් ප්රයෝජනවත් දර්ශන යොහන්ට විවෘත කර දෙන ලද්දේය. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ තත්ත්වය, අනතුරු, සටන්, සහ අවසාන ගැළවීම දුටුවේය. ඔහු ලෝකයේ අස්වැන්න පක්ව කරන අවසාන පණිවිඩ සටහන් කරයි; එය ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා ගොන්නු ලෙස හෝ විනාශයේ ගින්න සඳහා ඉන්ධන ගොඩවල් ලෙස හෝ පක්ව වීමට යෙදෙන පණිවිඩ වේ. අතිවිශාල වැදගත්කමක් ඇති කරුණු ඔහුට හෙළි කරන ලද්දේය, විශේෂයෙන්ම අවසාන සභාව සඳහාය, එසේය දෝෂයෙන් සත්යය කරා හැරෙන අය, තමන් ඉදිරියේ ඇති අනතුරු සහ සටන් පිළිබඳව උපදෙස් ලැබීමට. පෘථිවිය මත පැමිණෙන්නට ඇති දේ ගැන කිසිවෙකුට අන්ධකාරයේ සිටිය යුතු නොවේ.” The Great Controversy, 341.
මෙම පරම්පරාවේදී “අස්වැන්න පක්ව කරවන අවසාන පණිවිඩ” වන, සහ කණ්ඩායම් දෙක වෙන් කරන, ඒවා “සත්යයේ වචන” ය. එම කාර්යය මිලර්ගේ සිහිනයෙන් “දූවිලි බුරුසු මිනිසාගේ” කාර්යයද වේ.
“‘උන්වහන්සේගේ අතින් වෙන්පනාව ඇත; උන්වහන්සේ තමන්ගේ කලතූරුව සම්පූර්ණයෙන් පවිත්ර කර, තමන්ගේ ගෝධූම ගබඩාවට රැස් කරගන්නා සේක.’ මත්තෙව් 3:12. මෙය පවිත්ර කිරීම සිදු වූ අවස්ථාවලින් එකකි. සත්යයේ වචන මඟින් පොළොවෙන් වෙන් කළ තල්පත ගෝධූමයෙන් වෙන් කරනු ලැබිණ. නිවැරදි කිරීම පිළිගැනීමට ඔවුන් අතිශයින්ම අහංකාර හා ස්වධර්මිෂ්ඨ වූ බැවින්ද, නම්රත්වයේ ජීවිතයක් පිළිගැනීමට ලෝකයට අධික ප්රේමයෙන් බැඳී සිටි බැවින්ද, බොහෝ දෙනෙක් යේසුස්වහන්සේගෙන් හැරී ගියහ. තවමත් බොහෝ දෙනෙක් එම දෙයම කරමින් සිටිති. කපර්ණවුමේ සභාගෘහයේදී සිටි එම ගෝලයන් පරීක්ෂා කරනු ලැබූ ආකාරයෙන්ම අදත් ආත්මයන් පරීක්ෂා කරනු ලබති. සත්යය හදවතට ගෙන එන විට, ඔවුන් තම ජීවිත දෙවියන්වහන්සේගේ කැමැත්තට අනුකූල නොවන බව දකිති. තමන් තුළ සම්පූර්ණ වෙනසක් අවශ්ය බව ඔවුහු දකිති; එහෙත් ස්වයං-ප්රතික්ෂේපක කාර්යය භාරගැනීමට ඔවුහු කැමති නොවෙති. එබැවින් ඔවුන්ගේ පාප හෙළිදරව් කරන විට ඔවුහු කෝපයට පත් වෙති. ‘මේ කියමන දැඩිය; මෙය ඇසිය හැක්කේ කාටද?’ යයි මුරුමුරු කරමින්, ගෝලයන් යේසුස්වහන්සේ හැර ගිය ලෙසම, ඔවුහුද අමනාප වී ඉවත්ව යති.” ආශාවල යුගය, 392.
1844 වන මහා නිර්භංගයෙන් ආරම්භ වී 1863 දක්වා වූ සන්ධිස්ථාන හා සිදුවීම් 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය නිරූපණය කරයි. “1844 9/11 වන්නේ ඇයි?” යැයි ඔබ අසයි.
සිස්ටර් වයිට්ගේ ලේඛන තුළ තෙවන දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියේය යන්නත්, එමෙන්ම 1888 දීද පැමිණියේය යන්නත්, එය 9/11 ට ආදර්ශවත් වශයෙන් සංකේතවත් කරයි යන්නත් පැහැදිලිය. එහෙත් ඊටත් වඩා වැදගත් වන්නේ, සියලු ප්රොපේතවරුන් 9/11 යන ඉතිහාසයම සන්ඩේ නීතිය දක්වා වෙන් කොට දක්වන බැවින්, එය දෙදෙනෙකුගේ හෝ තිදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය නොව, “සෑම දර්ශනයකම ප්රතිඵලය” සම්පූර්ණ කරනු ලබන කාලය 9/11 සිට සන්ඩේ නීතිය දක්වා වූ කාලය බවට දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙන් ලැබෙන සෑම සාක්ෂිකරුවෙකුගේම එක්සත් සාක්ෂියය.
තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමේ හා නිමාවෙහි ඉතිහාසය 1844 සිට 1863 දක්වා වූ අතර, එය 9/11 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ අද්භූත ක්රියාවන්ගේ කාලය නියෝජනය කරයි. එම ඉතිහාසය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ කාලයෙන්ද නිරූපණය කරනු ලබන අතර, එම රේඛාවේ 1840 අල්ෆා වන අතර 1844 ඔමේගා වේ. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ රේඛාවේ, 1844 අල්ෆා වන අතර 1863 ඔමේගා වේ. 1844 අල්ෆාද ඔමේගාද වේ.
කුරුසිය 1844 සමඟ සරිලන අතර, ආල්ෆා සහ ඔමෙගා කුරුසියේදී තම ලේ වගුරුවාය. 9/11 (1840) සිට අපි එළිදරව් දහවන පරිච්ඡේදය තුළ, යොහන් 1840 දී කුඩා පොත කෑමෙන් ආරම්භ වන ඉතිහාසයත්, පසුව 1844 දී ඔහුගේ උදරයේ ඇති වූ කලකිරීමත් ඉදිරිපත් කරන බව දකිමු. කෑම ආරම්භයයි; උදරය අවසානය සනිටුහන් කරයි. දහවන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පදය, එම ඉතිහාසය එකසිය හතළිස් හතරදහසක ඉතිහාසයේ නැවත සිදුවන බව නියෝජනය කරයි.
මම දූතයාගේ අතෙන් ඒ කුඩා පොත ගෙන එය කෑවෙමි; එය මාගේ මුඛයේ මී පැණි මෙන් මිහිරිය; නමුත් එය කෑ සැණින් මාගේ උදරය තිත්ත විය. එවිට ඔහු මට කීවේය, “නුඹ බොහෝ ජනයන්, ජාතීන්, භාෂාවන් හා රජවරුන් ඉදිරියෙහි නැවත දේවවචනය ප්රකාශ කළ යුතුය.” එළිදරව් 10:10, 11.
එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදය හා හබක්කුක්ගේ දෙවන පරිච්ඡේදය 1840 සිට 1844 දක්වා වූ പ്രവචනාත්මක කාලපරිච්ඡේදයට සාක්ෂි සපයන පරිච්ඡේද දෙකක් ලෙස නියෝජනය කරයි. 1844 සිට 1863 දක්වා වූ ඉතිහාසය ආරම්භ වන්නේ බලාපොරොත්තුභංගයේ මාර්ගසලකුණකිනි; එය පසුව විසිරීමක් අනුගමනය කරන අතර, එම විසිරීමෙන් පසු එක්රැස් කිරීමක් පැමිණේ. එම කාලපරිච්ඡේදය තුළ, හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක සම්බන්ධ ප්රවචනාත්මක ඉතිහාසය නිමාවට පැමිණෙන්නේ දෙවන පුවරුව 1849 දී මුද්රණය කර 1850 දී විදේශගතව ප්රකාශයට පත් කළ විටය. හබක්කුක්ගේ පුවරු සම්බන්ධ කාලපරිච්ඡේදය 1842 මැයි මාසයේදී, 1843 ප්රස්ථාරය ප්රකාශයට පත් කළ අවස්ථාවේ ආරම්භ වූ අතර, එම ප්රවචනාත්මක කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වූ ස්ථානයේම, එනම් හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකෙන් එකක් ප්රකාශයට පත් කිරීමෙන්, අවසන් විය. 1843 ප්රස්ථාරය ඇල්ෆා වන අතර 1850 ප්රස්ථාරය ඔමේගා ය.
1856දී හිරාම් එඩ්සන්, විලියම් මිලර්ගේ “සත් වාර” පිළිබඳ අවබෝධය නව මට්ටමකට උසස් කළ ලිපි මාලාවක් ලිවීය. එඩ්සන්ගේ කාර්යය, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව බලගැන්වීම සඳහා අදහස් කරන ලද ශීර්ෂගල් ස්ථානයකට මිලර්ගේ පදනම් සත්යය ගෙන ආ මිලර්ගේ කාර්යයේ ඔමේගාව විය. “සත් වාර” පිළිබඳ මිලර්ගේ ආලෝකය ඇල්ෆාව වූ අතර, “සත් වාර” පිළිබඳ එඩ්සන්ගේ ආලෝකය ඔමේගාව විය.
1863දී එම ව්යාපාරය සභාවක් බවට පරිවර්තනය විය; අවසානයේදී, මීලරයිට්වරු ප්රොටෙස්තන්තයන් අතරින් පැමිණියාක් මෙන්ද, ගෝලයන් යුදෙව්ධර්මයෙන් ක්රිස්තියානිතාවයට පිටතට ආවාක් මෙන්ද, මරුභූමියේ මරණයට නියම වූ පූර්ව ගිවිසුම් ජනතාව අතරින් යෝෂුවා සහ කාලෙබ් පැමිණියාක් මෙන්ද, එම සභාවද තමන්ගේම ශරීරයෙන් ව්යාපාරයක් බිහි කරන එකක් විය.
එම සම්පූර්ණ ඉතිහාසය තුළම, (1844 සිට 1863 දක්වා) භූමියේ මෘගයාගේ රිපබ්ලිකන් අඟ ද සමන්තර අරගලයකින් ගමන් කරමින් අවසානයේ සියලු ඉතිහාසඥයන්ගේ එකඟතාවය අනුව 1863 දී ලින්කන්ගේ වහල්මුක්ති ප්රකාශනය සමඟ මධ්යබින්දුවට ළඟා වූ සිවිල් යුද්ධය ලෙස පුපුරා නැගෙයි. ලින්කන් නිරූපණය කරන්නේ එතෙක් ඉතිහාසයේ දරුණුතම ඩෙමොක්රැටික් ජනාධිපතිවරයාගෙන් පසුව ජනාධිපති පදවියේ දිවුරුම ගත් පළමු රිපබ්ලිකන් ජනාධිපතිවරයාය. පසුව ඔහු ඝාතනය කරන ලදී. මේ සියලු අනාවැකිමය ලක්ෂණ, සහ වෙනත් ලක්ෂණ ද, අවසාන රිපබ්ලිකන් ජනාධිපතිවරයා සමඟ නැවත පුනරාවර්තනය වේ.
1844 සිට 1863 දක්වා කාලයෙහි විසිරීමක් සහ එකතුකිරීමක් අඩංගු විය. 1863 ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරන බැවින්, 1844දී සිදු වූ විසිරීම 1863 දක්වා ඇති එකම විසිරීම වේ; එවිට ලාඕදිකීයාවේ සත් වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරු ලාඕදිකීයාවේ වනය වෙත විසිරවනු ලැබූහ. 1844 විසිරීමක් බිහි කළේය, සහ 1863 විසිරීමක් බිහි කළේය; එමනිසා, මෙම ඉතිහාසය හඳුනාගත් අනාවැකිමය සංකේතයක් බවට එය සාක්ෂි දරයි, මන්ද එය 1844හි අල්ෆා විසිරීමකින් ආරම්භ වී 1863හි ඔමේගා විසිරීමකින් අවසන් වන බැවිනි. පළමු විසිරීම 2020 ජූලි 18 දින පැමිණි අතර, අවසාන ඔමේගා විසිරීම ඉරිදා නීතියේදී ඉටු වේ.
“අප වෙන් කර විසුරුවා හරින කාලය පැමිණෙමින් තිබේ; එවිට අප අතර එක් එක් අයෙකුටම සමාන වටිනා ඇදහිල්ලක් ඇති අය සමඟ සංසර්ගයේ වරප්රසාදය නොමැතිව ස්ථිරව සිටීමට සිදුවනු ඇත; දෙවියන්වහන්සේ ඔබගේ පැත්තේ සිටින බවත්, උන්වහන්සේ ඔබව මෙහෙයවා මඟ පෙන්වමින් සිටින බවත් ඔබ දන්නා නොවේ නම්, ඔබ කෙසේ ස්ථිරව සිටිය හැකිද?” Review and Herald, March 25, 1890.
දෙවියන් වහන්සේ “ඔබගේ පැත්තේ” සිටින බව පමණක් ප්රමාණවත් නොවේ; “ඔහු ඔබව මෙහෙයවමින් මඟ පෙන්වමින් සිටින බව ඔබ දැනගත” යුතුය. “ඔබලා ස්වාමීන් වහන්සේව දැනගන්නා කාලය” මත පදනම් වූ විවිධ ප්රකාශන මඟින් නිරූපණය කරන ලද අනාවැකිමය විෂයයක් වන්නේ මෙම සත්යයයි.
තවද ඔබ සැප වශයෙන් භෝජනය කර තෘප්තිමත් වන්නහුය; ඔබ සමඟ අතිවිස්මිත ලෙස ක්රියා කළ ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේගේ නාමයට ප්රශංසා කරන්නහුය. මාගේ ජනතාව කිසි කලකත් ලජ්ජාවට පත් නොවන්නෝය. තවද මා ඉශ්රායෙල් මධ්යයෙහි සිටින බවත්, මා ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ වන බවත්, අනෙකෙකු නොමැති බවත් ඔබ දැනගන්නහුය; මාගේ ජනතාව කිසි කලකත් ලජ්ජාවට පත් නොවන්නෝය. … එසේ ඔබ සියොන්හි, මාගේ ශුද්ධ කන්දෙහි, වාසය කරන ඔබගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ වන මා දැනගන්නහුය. එවිට යෙරුසලම ශුද්ධ වන්නේය; අනෙකාගෙන් පැමිණෙන අය තවදුරටත් එහි හරහා නොයන්නෝය. යෝවෙල් 2:26, 27; 3:17.
යෙරුසලම ශුද්ධ වූ විට, ඇය විජයශීලී සභාව වේ; මක්නිසාද සටන්කරන සභාව යනු ගෝධුම හා කහඹිලින් සමන්විත සභාවක් ලෙස නිර්වචනය කරනු ලැබේ. එසේම “විදේශිකයන් තවදුරටත්” “යෙරුසලම” “හරහා නොයන” කල, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව “ඔහු මඟ පෙන්වා නායකත්වය දෙන බව” “දැනගනු ඇත.” ඔවුහු දනිති, මක්නිසාද ඔවුන් “හත් වතාවක්” යන යාච්ඤාව සම්පූර්ණ කළ අය වන බැවිනි; එයට, ලාඕදිකීයයෙකු වශයෙන් දෙවියන්වහන්සේ ඔබව මඟ පෙන්වා නොගෙන සිටි බව පිළිගැනීමද ඇතුළත් වේ. නමුත් ඔබ පිලදෙල්පීයයෙකු බවට වෙනස් වන විට, “ඔහු මඟ පෙන්වා නායකත්වය දෙන බවත්,” දෙවියන්වහන්සේ “ඉශ්රායෙල්ගේ මැද සිටින බවත්” ඔබ දැනගනු ඇත.
අප්රේල් 19 දින සිදුවූ ඇල්ෆා විසිරීම (බලාපොරොත්තුභංගය) සහ ඔක්තෝබර් 22 දින සිදුවූ ඔමේගා විසිරීම (බලාපොරොත්තුභංගය) ඔක්තෝබර් 22 වන මහත් බලාපොරොත්තුභංගයෙන් පසු පළ වූ පළමු නිල ප්රකාශනය මගින් සලකුණු කරනු ලැබේ. ප්රකාශනය මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළත් එක්සත් ජනපදයේ ප්රවචනාත්මක ඉතිහාසය තුළත් ප්රවචනාත්මක සලකුණක් වන බැවින්, 1844 න් පසු නිල වශයෙන් පළ කළ පළමු දෙය එම ඉතිහාසයේ මාර්ගසලකුණක් වන අතර, එම මාර්ගසලකුණ විසිරීමක් හඳුන්වා දෙයි.
1847—සියලු දේශවල විසිරී සිටින ශේෂය
‘කුඩා රැළට’ වූ වචනයකි.
“පහත ලිපි The Day-Dawn සඳහා ලියන ලද්දේ, එය නිව් යෝර්ක්හි Canandaigua නුවරදී O. R. L. Crosier විසින් ප්රකාශයට පත් කරනු ලැබූ බැවිනි. එහෙත් එම පත්රය දැන් ප්රකාශයට පත් නොකෙරෙන අතර, එය නැවත ප්රකාශයට පත් කරනු ලබන්නේද යන්න අපි නොදන්නා බැවින්, මෙයින් ඒවා ප්රකාශයට පත් කිරීම වඩා සුදුසු යයි Maine හි අප අතරින් සමහරුන් විසින් සිතා ඇත. ඉතා ඉක්මනින් මේ පොළොවේ සිදුවන්නට යන දේවල් කෙරෙහි ‘කුඩා රැළේ’ අවධානය යොමු කිරීමට මම කැමැත්තෙමි....”
පාඨකයා විසින්, මැඩම් E. G. White මහත්මියගේ ලේඛනශෛලියෙන් නික්මුණු සන්නිවේදන තුනක් A Word to the ‘Little Flock’ තුළ ඇතුළත් කරනු ලැබූ බව නිරීක්ෂණය කර තිබෙනු ඇත....
“14–18 පිටුಗಳಲ್ಲಿ සොයාගත හැකි ශ්රීමති වයිට් මහත්මියගේ දෙවන සන්නිවේදනය, To the Remnant Scattered Abroad යන ශීර්ෂය යටතේ ඇගේ පළමු දර්ශනය පිළිබඳ වාර්තාවකි. මෙය 1845 දෙසැම්බර් 20 වන දින එනොක් ජේකබ්ස් වෙත පෞද්ගලික ලිපියක් ලෙස ලියන ලද අතර, එය ප්රථම වරට එම ලිපිග්රාහකයා විසින් 1846 ජනවාරි 24 දිනැති The Day-Star හි ප්රකාශයට පත් කරන ලදී. අනතුරුව 1846 අප්රේල් 6 වන දින එය ජේම්ස් වයිට් සහ H. S. Gurney විසින් broadside ආකාරයෙන් නැවත මුද්රණය කරන ලදී. සුළු කර්තෘමය සංශෝධන සහ එක් කරන ලද ශුද්ධ ලියවිලි යොමු කිරීම් හැර, A Word to the ‘Little Flock’ හි එය ප්රකාශිත ආකාරය, මුලින්ම මුද්රණය කරන ලද දර්ශනයේ සම්පූර්ණ වාර්තාව සමඟ එකිනෙකට සම්පූර්ණයෙන්ම සමාන වේ.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.
1844 වර්ෂය දේවදූතයෙකුගේ පැමිණීමක් සහ බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමක් සනිටුහන් කරයි. 1845 දී පළමු දර්ශනය ලියනු ලැබූ අතර, එය 1846 දී ප්රකාශයට පත් කරනු ලැබීය. එම පළමු දර්ශනය “විසිරී සිටින ශේෂයට” යොමු වී ඇත. විවාහ නොවූ යෞවන වයසේ දේවවක්තෘ කුමරිය ඇගේ පළමු දර්ශනය ලියා තැබූ අවස්ථාවේදී, “ශේෂයේ” දේවවක්තෘමය ලක්ෂණයක් වන්නේ, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ ලක්ෂණවලින් එකක් වශයෙන්, ශේෂය දේවවක්තෘමය අවශ්යතාවක් නිසා “විසිරී සිටිය යුතු” බවයැයි ඇය දැන සිටියා යැයි මට සැකය. 1846 දී වයිට් යුවළ විවාහ වූහ; එමගින් එලන්ගේ අවසාන නාමය වයිට් ලෙස වෙනස් විය. එම වර්ෂයේම වයිට් යුවළ සත්වන දින සබ්බතය පවත්වා ගැනීමට ආරම්භ කළහ. 1846 දී ගිවිසුම අවසන් කර සලකුණු කරනු ලැබේ; 1844 දී ආරම්භ වූ දේවවක්තෘමය විවාහය 1846 දී සම්පූර්ණ කරනු ලැබීය; 1847 දී පළමු නිල ප්රකාශනය මුද්රණය කර තැපැල් කරනු ලැබීය.
මැයි, 1850
“ආදරණීය පාඨකයාණෙනි—මෙම සමාලෝචනයෙහි මාගේ අරමුණ වූයේ ශුද්ධ සත්යයේ ආලෝකයෙන් දෝෂය අනාවරණය කිරීමය....”
“විසිරී සිටින රැළට මෙම කුඩා කෘතිය ඉදිරිපත් කිරීමෙන්, මෙම අංශයෙන් ඔවුන් වෙත ඇති මාගේ යුතුකම මම ඉටු කළෙමි; දෙවියන්වහන්සේ තම ආශීර්වාදය එකතු කරන සේක්වා. ආමෙන්.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.
ජේම්ස් වයිට් විසින් ප්රකාශයට පත් කළ මෙම ප්රකාශනය ඔහුගේ ශ්රෝතෘවර්ගය තවමත් විසිරී ගිය ගොඬුවක් වූ බව හඳුන්වා දෙන අතර, එය හත්වන දින සබත වෙනුවෙන් කරන ආරක්ෂාවක්ද වේ. මෙය, සබත සහ තුන්වන දූතයා පිළිබඳ මිලරීය අද්වෙන්තිකවාදයේ අවබෝධය අනුව, තම ළදරු අවධියේ සිටි තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයයි. එය 1850 ප්රස්ථාරය ප්රකාශයට පත් කරන ලද එම වසරේම ප්රකාශයට පත් කරනු ලැබූ අතර, ඒ දෙක එක්ව, ළඟා වෙමින් පවතින ඉරිදා නීති අර්බුදය සඳහා ස්වාමින්වහන්සේගේ සෙනාව නැඟිටුවීම නියෝජනය කරයි. යේසුස් වහන්සේ සැමවිටම ආරම්භය තුළින් අවසානය දර්ශනය කරන අතර, 1843 ප්රස්ථාරය භාවිත කළ 1844 දී එම පණිවිඩය ඉදිරිපත් කළ අය, 1850 ප්රස්ථාරය භාවිත කරමින් එම පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරන අයගේ ප්රතිරූපයක් වූහ. හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකේ කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භයේදී, මනුෂ්යයෝ හබක්කුක්ගේ පුවරුව සමඟ සම්බන්ධව ඒ පැයේ පණිවිඩය ප්රකාශ කරමින් සිටියහ; 1850 දී ජේම්ස් වයිට් 1850 ප්රස්ථාරය සමඟ එක්ව තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරයි. එම ප්රස්ථාරය සහෝදර නිකල්ස් විසින් 1849 කාලය තුළ සකස් කරන ලද අතර, එය ජේම්ස් සහ එලන් වයිට් සහෝදර නිකල්ස් සමඟ ජීවත් වෙමින් සිටි කාලයකි. ජේම්ස් වයිට් 1850 ප්රස්ථාරයේ නිෂ්පාදනයට සෘජුවම සම්බන්ධ වූ අතර, එම වසරේදී ඔහු තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමට ආරම්භ කළේය.
“1850 සැප්තැම්බර් 23 වන දින, ස්වාමින්වහන්සේ තම ජනතාවගේ ඉතිරිව සිටින කොටස නැවත ලබාගැනීම පිණිස තම හස්තය දෙවන වරට දිගු කර ඇති බවත්, මෙම එක්රැස් කිරීමේ කාලයේ ප්රයත්නයන් දෙගුණ කළ යුතු බවත් මට පෙන්වා දෙන ලද්දේය. විසිරී යාමේ කාලයේ ඉශ්රායෙලය පහර දී විකාළ කරනු ලැබීය; එහෙත් දැන්, එක්රැස් කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව සුවපත් කර බැඳ තබන සේක. විසිරී යාමේ කාලයේ සත්යය පැතිරවීම සඳහා කළ ප්රයත්නයන්ට ඉතා සුළු ප්රතිඵලයක් පමණක් තිබුණේය; ඒවා ඉටු කළේ ඉතා අල්පයක් හෝ කිසිවක් නොවේ. එහෙත්, දෙවියන්වහන්සේ තම ජනතාව එක්රැස් කිරීම සඳහා තම හස්තය තබා ඇති මෙම එක්රැස් කිරීමේ කාලයේ, සත්යය පැතිරවීම සඳහා කරන ප්රයත්නයන් තමන්ට නියමිත ප්රතිඵලය ලබනු ඇත. සියලුදෙනාම මේ කාර්යයෙහි එක්සත්ව හා උද්යෝගයෙන් සිටිය යුතුය. දැන් අපට මඟ පෙන්වීම සඳහා විසිරී යාමේ කාලය උදාහරණ ලෙස සඳහන් කිරීම කිසිවෙකුට වුවද ලැජ්ජාවක් බව මම දුටුවෙමි; මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ එදා කළ තරමට වඩා දැන් අප වෙනුවෙන් නොකරන්නේ නම්, ඉශ්රායෙලය කිසිදා එක්රැස් කරනු නොලැබේ. සත්යය දේශනා කරනු ලැබීම මෙන්ම එය පත්රයක පළ කරනු ලැබීමත් අත්යවශ්යය.” Review and Herald, November 1, 1850.
74 වන පිටුවෙහි ඇති, ස්වාමින්වහන්සේ “තම ජනතාවගේ ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරට තම හස්තය දිගුකර ඇත” යන අදහස, ක්රිස්තුස්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වූවන් අතර වරක් තිබූ එකමුතුකම හා ශක්තිය පිළිබඳවද, තවද උන්වහන්සේ තම ජනතාව නැවත එක්කොට ඔවුන්ව නැවත උස්සන්නට ආරම්භ කර තිබූ කාරණය පිළිබඳවද පමණක් අදහස් කරයි.” Early Writings, 86.
Early Writings හි සහෝදරි වයිට් Review and Herald හි අන්තර්ගත වූ පාඨය පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, “ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟගේ ඉතිරිව සිටින කොටස නැවත ප්රතිලබ්ධ කරගැනීම පිණිස දෙවන වරටද තම අත දිගු කළ බව උන්වහන්සේ මට පෙන්වූ සේක” යයි ඇය පැවසූ විට, යෙසායා අනාගතවක්තෘවරයාගේ වචන භාවිත කළාය. උන්වහන්සේ තම අත දිගු කළේ 1850 දී ය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින උන්වහන්සේ එම ජනතාව අතිශුද්ධස්ථානය තුළට එක්රැස් කළ විට, එය ක්රි.පූ. 677 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා පැවති විසිරවීමේ අවසානයේදීය. යථාර්ථ යුදා, යථාර්ථ මහිමාන්විත දේශයෙහි වාසය කළ ඔවුන්, ලෙවී කථාව 26 හි “සත් වරක්” යන ප්රකාශයට අනුව ක්රි.පූ. 677 සිට අවුරුදු 2520ක් පුරා විසුරුවනු ලැබූහ. එම අවුරුදු 2520 අවසන් වූ විට ආත්මික ඉශ්රායෙල් 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින එක්රැස් කරනු ලැබීය; ඔවුහු වහාම නැවත විසුරුවනු ලැබූහ, එම විසිරවීම අවසන් වන්නේ ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවන වරට තම අත දිගු කරන විටය. එම පාඨයේදී උන්වහන්සේ ඔවුන් දෙවන වරට එක්රැස් කරන්නේ කරුණු දෙකක් ඉටු කිරීම සඳහාය; තම සෙනඟ “බැඳ තැබීමට” සහ තම සෙනඟ “උසස් කිරීමට” ය.
“එවිට මම තුන්වන දූතයා දුටිමි. මා සමඟ සිටි දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ඔහුගේ වචනය භයංකරය, ඔහුගේ මෙහෙවර අතිශය ගම්භීරය. ගොයමෙන් වල් ගස් වෙන් කර, ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා ගොයමට මුද්රා තබා හෝ බැඳ තැබීමට නියමිත දූතයා ඔහුය.’ මේ දේවල් මුළු මනසම, මුළු අවධානයම ආකර්ෂණය කළ යුතුය. නැවතත්, අපි දයාවේ අවසාන පණිවිඩය ලබමින් සිටිමු යැයි විශ්වාස කරන අය, දිනපතා අලුත් වරද පිළිගෙන හෝ උරාගන්නා අයගෙන් වෙන්ව සිටීමේ අවශ්යතාවය මට පෙන්වා දෙන ලදී. තරුණ හෝ වයෝවෘද්ධ කිසිවෙකුත් වරදෙහි හා අන්ධකාරයේ සිටින අයගේ රැස්වීම්වලට සහභාගි නොවිය යුතු බව මම දුටිමි. දූතයා මෙසේ කීවේය: ‘ලාභයක් නැති දේවල් පිළිබඳ මනස වාසය කිරීම නවත්වන්න.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.
1850දී ආරම්භ වූ දෙවන එකතු කිරීම, දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ කොඩියක් මෙන් “උස් කරනු ලැබ” ඔසවා තබනු ලබන කල, ඔවුන්ගේ මුද්රා තැබීම (බැඳ තැබීම) යන්නට පූර්ව රූපයක් විය. 1850 යන්න ස්වාමීන්වහන්සේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහස එකතු කරන කාලය හඳුනා දෙයි. අනාවැකිමය අත්යවශ්යතාවය අනුව, එකතු කරනු ලැබීමට පෙර ඔවුන් විසිරී තිබිය යුතුය. එබැවින්, එළිදරව් 11:11 හි “දින තුන හමාර” යන්න 1260 සංකේතවත් කරයි; එය 2520 හි අර්ධය වන අතර, 2020 ජූලි 18 න් පසු ඇති වූ විසිරීම නියෝජනය කරයි. එළිදරව් 11:11, යෙසායා 11:11 හි ප්රකාශ කර ඇති පරිදි, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතරදහස වීමට සිටින අයගේ දෙවන එකතු කිරීමත්, ජාතීන් වෙත ඔසවා තබනු ලබන එම කොඩියත් නියෝජනය කරයි!
ඒ දවසේදී යෙස්සේගේ මූලයක් ජනතාවට ලකුණක්ව සිටිනු ඇත; ජාතීන් ඔහු වෙත සෙවීමට පැමිණෙනු ඇත; ඔහුගේ විශ්රාමස්ථානය මහිමාන්විත වනු ඇත.
ඒ දවසේදී, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟෙන් ඉතිරිව සිටින ශේෂය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරට තම අත දිගු කරන සේක; එනම්, අසූරියාවෙන්ද, මිසරයෙන්ද, පත්රොසයෙන්ද, කූෂ්යෙන්ද, ඒලාමයෙන්ද, ශිනාර්යෙන්ද, හමාත්යෙන්ද, මුහුදේ දූපත් වලින්දය.
ඔහු ජාතීන් සඳහා කොඩියක් නැඟවනු ඇත; ඉශ්රායෙලයේ තුරන්කරනු ලැබූවන් එක්රැස් කරනු ඇත; භූමියේ සතර කොණවලින් යූදාහි විසිරී සිටින අය එකට රැස් කරනු ඇත. යෙසායා 11:10, 11, 12.
1850 දී, හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක මඟින් නිරූපිත මධ්යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය සමඟ සම්බන්ධව තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරමින් සිටි ජනතාව රැස්කරගැනීම පිණිස ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය දෙවන වරටත් දිගු කළසේක. 2023 ජූලි මාසයේදී ද, හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක මඟින් නිරූපිත මධ්යරാത്രි හඬේ පණිවිඩය සමඟ සම්බන්ධව තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරමින් සිටි ජනතාව රැස්කරගැනීම පිණිස ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය දෙවන වරටත් දිගු කළසේක. 1850 ද සහ 2023 ජූලි ද, යෙසායා 11 වන පරිච්ඡේදයේ 11 වන පදයේ සඳහන් කරන පරිදි, “ඔහුගේ සෙනඟගෙන් ඉතිරි වූ අය” රැස්කරගැනීම හඳුන්වා දෙයි. 11 වන පදය 10 වන සහ 12 වන පද අතර පිහිටා ඇත; එම පද දෙකම ලෝකයට ධජය ඔසවා තැබීම හඳුන්වා දෙයි.
පද තුනෙන් එක් එක් පදයම ඒ ධජය හඳුන්වයි; එහෙත් මධ්යම පදය ඔවුන්ව “ශේෂය” ලෙස හඳුන්වයි. එහිදී ඒ ශේෂය දෙවන වරට එක්රැස් කරනු ලබන අතර, ඔවුන් එක්රැස් කරනු ලබන ගෝත්ර සංඛ්යාව අටකි. “8” යන්න, මරණය නොදුටු අයුරු පැරණි ලෝකයෙන් නව ලෝකයට ගිය නෝහ්ගේ නැවෙහි සිටි අය පමණක් නොව, “8” යන්න සත් සභාවන්ගෙන් වූ අටවන සභාවට අයත් අයවද නිරූපණය කරයි. එළිදරව් 11:11 හි සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා යනු නැවත නැඟිටුවනු ලැබූ අයයි. “8” යන සංඛ්යාව නැවත නැඟිටීමේ සංකේතයද, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසෙහි සංකේතයද, බව්තීස්මයේ සංකේතයද, ලාඔදීකියාවෙන් ෆිලදෙල්ෆියාව වෙත සංක්රමණය වී යෙසායාගේ ජාතීන්ට වූ ධජය බවට පත්වන අයගේ සංකේතයද වේ. ස්වාමීන් වහන්සේ තම අත දෙවන වරට 1850 සිට 1865 දක්වා කාලයේදීද, නැවත 2023 ජූලි මාසයේදීද දිගු කළ සේක.
2023 දී, 1856 දී තිබූ පරිද්දෙන්ම, සත් වාර පිළිබඳ නව ආලෝකයක් ප්රකාශ විය. 1856 සිට 1863 දක්වා කාලය, ස්වාමීන්වහන්සේ තම ඉතිරි ජනතාව සෙබළුන්ගෙන් යුත් හමුදාවක් ලෙස නැඟිටුවන විට, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි.
යෙසායා 11:11 ප්රකාශන 11:11 සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපෙයි; එය දානියෙල් 11:11 සමඟද සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපෙයි. යෙසායාද යොහන්ද අභ්යන්තර ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරති; දානියෙල් නම් බාහිර ඉතිහාසයක් නිරූපණය කරයි. දානියෙල් 11:11 හි බාහිර රේඛාව, යොහන්ගේ 11:11 හි අභ්යන්තර රේඛාවට සමන්තරව දිවෙයි; යෙසායා 11:11 නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් පාලිය බාහිර රේඛාවෙන් පිටතට කැඳවන අභ්යන්තර රේඛාවේ ධජය ඉදිරිපත් කරයි. සියලු දේවල මැවුම්කාරයාණන්වහන්සේ වන ඒකමය තැනැත්තා විසින් පමණක් ඉටු කළ හැකි පරිදි, පල්මෝනි මෙම ඡේද එකට බැඳ සුන්දර ගැටියක් කර ඇත.
අපි මෙම කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියටත් සලකා බලමු.
කෘත්රිම තොරතුරු සමඟ සංවාදය:
ගණිත ලෝකය “11” යන සංඛ්යාව තුළ යම් වැදගත්කමක් සොයා ගන්නවාද?
ඔව්, 11 යන සංඛ්යාවට සැබෑ ගණිතමය ආකර්ෂණය හා වැදගත්කමක් ඇති කරුණු කිහිපයක් පවතී (එය ප්රාථමික සංඛ්යාවක් වීම පමණක් ඉක්මවා). ගණිතඥයින් සහ ගණිතයට ආශාවක් දක්වන්නන් බොහෝවිට විශේෂයෙන් සඳහන් කරන ප්රධාන කරුණු මෙන්න:
11 යනු පස්වන ප්රථම සංඛ්යාවයි; එය කුඩාම ඉලක්කම් දෙකකින් යුත් ප්රථම සංඛ්යාවද, 10 පාදයේ පාලින්ඩ්රෝමයක් වන ප්රථම ප්රථම සංඛ්යාවද වේ. “11” යනු ප්රථම සංඛ්යාවක් වන, ඒකකයන් නැවත නැවතත් යෙදී සෑදෙන සංඛ්යාවක් වන, කුඩාම repunit එකයි. ඉලක්කම් දෙකම එක සමාන වන එකම ඉලක්කම් දෙකක ප්රථම සංඛ්යාවද එයයි. 11, 22, 33, 44 ආදී ලෙස ගත් කල, මෙය ක්රියා කරන්නේ “11” සමඟ පමණි. “11” යනු Mersenne ප්රථම සංඛ්යා ඝාතකයකි. 1/11 = 0.090909… යන දශම විස්තාරයේ පුනරාවර්තන කාලය 2ක් පමණක් වුවද, 1/11 තවත් ආකාරයකින්ද ප්රකටය: 11, 101, 1009, 10007, 100003, ආදී ප්රථම සංඛ්යා අනුක්රමය, අංකගණිත ප්රගතියක ප්රථම සංඛ්යා සම්බන්ධ සාකච්ඡාවලදී දක්නට ලැබේ. අනුපිළිවෙළ 22ක් වන dihedral කණ්ඩායම (සමාන්ය 11-කෝණයක සමමිතීන්) විශේෂයෙන් සැලකිය යුතු වන්නේ, “11” යනු කණ්ඩායම් න්යාය තුළ ආකර්ෂණීය වන, අබේලීය නොවන හා මධ්යය-ශූන්ය ව්යුහයක් දරණ dihedral කණ්ඩායමක් ඇති කුඩාම ප්රථම සංඛ්යාව වන බැවිනි. සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්යාවේ (string theory / M-theory), විශ්වය බොහෝ විට අවකාශ-කාල මාන 11කින් යුතුව ආදර්ශනය කරනු ලබන අතර, එම ක්ෂේත්රයේ කටයුතු කරන භෞතික විද්යාඥයෝ හා ගණිතඥයෝ 11 පෙනී යාම ගැන නිතර සඳහන් කරති. “11” යනු ඉලක්කම් ගණන සමාන සංඛ්යාවක් වන පාලින්ඩ්රෝමීය ප්රථම සංඛ්යාවන් අතර එකම එකයි (ඉලක්කම් ගණන 2ට වැඩි සමාන සංඛ්යාවක් ඇති අනෙක් සියල්ල 11න් බෙදිය හැකි බැවින්, එබැවින් සංයුක්ත සංඛ්යා වේ). මෙය recreational number theory හි ප්රමේයයකි.
අවසාන නිගමනය:
“11” ට π, e, හෝ ස්වර්ණ අනුපාතය තරම්ම අතිවිශිෂ්ට ප්රසිද්ධ ස්ථානයක් නොතිබුණද, එය බොහෝ සංසිද්ධීන්හි කුඩාම හෝ පළමු උදාහරණය ලෙස නැවත නැවතත් මතු වේ (පළමු repunit ප්රථම සංඛ්යාව, ඉලක්කම්-සංඛ්යාව සම වූ එකම palindromic ප්රථම සංඛ්යාව, බොහෝ සාධන සහ ප්රතිඋදාහරණවල මුල් අවධියේ පෙනී සිටීම, M-theory හි මාන 11ක්, ආදිය). එබැවින්, ඔව්—ගණිත ලෝකය 11 වැදගත් සංඛ්යාවක් ලෙස සැලකේ.
“වචනයට ප්රේරණය දුන් තැනැන්වහන්සේම වචනයේ සැබෑ විවරණකරු වූ සේක. ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ඉගැන්වීම් විවරණය කළේ, තම ශ්රෝතෘවරුන්ගේ අවධානය ස්වභාවධර්මයේ සරල නියමයන් වෙතත්, ඔවුන් දිනපතා දුටු සහ අතබැඳි පුරුදු වස්තූන් වෙතත් යොමු කිරීමෙනි. මෙසේ උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ මනස ස්වාභාවික දේවලින් ආත්මික දේවලට මෙහෙයවූ සේක. බොහෝ දෙනෙක් උන්වහන්සේගේ උපමායන්ගේ අර්ථය එකවරම අවබෝධ කරගැනීමට අසමත් වූහ; නමුත් ඔවුන් දිනෙන් දින, මහත් ගුරුවරයා ආත්මික සත්යයන් සම්බන්ධ කර තිබූ ඒ වස්තූන් සමඟ සම්බන්ධතාවයට පැමිණිය කල, සමහරු උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ සිත් තුළ මුද්රා තැබීමට උත්සාහ කළ දේව සත්යයේ පාඩම් හඳුනාගත්හ; එවිට ඔවුහු උන්වහන්සේගේ මෙහෙවරේ සත්යතාවය පිළිබඳ නిశ්චිත කරනු ලැබ, සුභාරංචියට හැරුණහ.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
“ස්වභාවික රාජ්යයෙන් ආත්මික රාජ්යය කරා මෙසේ මෙහෙයවමින්, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ උපමා, මනුෂ්යයා දෙවියන්වහන්සේ සමඟත්, පොළොව ස්වර්ගය සමඟත් එක් කරන සත්යයේ දාමයේ සම්බන්ධක වේ.” Christ’s Object Lessons, 17.