එකලක්ෂ හතළිස්හතර දහස අතරට ගණන් කරනු ලැබීමට කැඳවනු ලැබූවෝ දැන් තමන්ගේ අවසාන පෙරහන් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ සිටිති; එම ක්‍රියාවලිය වනාහි මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීම මත පදනම් වූ පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියකි. මෙම පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලිය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වේ; මක්නිසාද විනිශ්චය සෑමවිටම දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වන බැවිනි. ඉන්පසුව දෙවියන්වහන්සේගේ අනෙක් රැළද එම සමාන පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියට මුහුණ දෙයි. මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේදී ඇති අතිශය වැදගත් හා ප්‍රමුඛ භාවිෂ්‍යවාණිමය ලක්ෂණය වන්නේ, එය දෙවරක් සිදුවන බවය; ප්‍රථමයෙන් එක්සත් ජනපදයේදී, පසුව ලෝකයේ අනෙක් සියලු ප්‍රදේශවලදීය. භාවිෂ්‍යවාණිමය අර්ථයෙන් මෙයින් දැක්වෙන්නේ, ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපය වනාහි මෘගයාගේ රූපයේ අවසාන ප්‍රකාශනය බවය. එබැවින් ලෝකයේ මෘගයාගේ රූපයට පෙර පැමිණි මෘගයාගේ රූපයට අදාළ ඕනෑම ආදර්ශනීය නිරූපණයක්, සාරය පූර්වරූපයෙන් දක්වා සිටි සෙවණැල්ල පමණක් වූ බවය.

දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙහි විනිශ්චය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ විය. එම දිනය, එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා තම අතෙහි විවෘත කුඩා පොතක් ගෙන බැස ආ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින මගින් රූපක කරනු ලැබීය. දසවන පරිච්ඡේදයේ දූතයා බැස ආ කල, ප්‍රොටස්තන්තවාදයෙහි විනිශ්චය එවකට ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. දෙවියන්වහන්සේ යමෙකු විනිශ්චය කරන විට, උන්වහන්සේ ප්‍රථමයෙන් ඔහුට පූර්ව අනතුරු ඇඟවීමක් දෙන සේක; සහ කාලය නිර්ණය කිරීමේදී මිලර්ගේ ක්‍රමවේදය තහවුරු කරනු ලැබීම, දෙවන පැමිණීමේ විනිශ්චය සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ ගණනය කිරීම්වලට වැඩි බරක් එක් කළේය. ප්‍රොටස්තන්තයන්ගේ පරීක්ෂාව 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිට ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබූ අතර, 1844 වන විට ප්‍රොටස්තන්තයෝ රෝමයේ දූහිතෘවරුන් බවට පත්ව සිටියහ. 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා කාලයට රූපක වේ.

එම කාලපරිච්ඡේද දෙකද ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ අවතීර්ණ වූ යේසුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් කුරුසිය දක්වා කාලය තුළ නිරූපණය කරනු ලැබීය. එම කාලපරිච්ඡේද තුනම ජලප්ලාවනයට පෙර වූ ලෝකයට නියම කරන ලද එක්සිය විසි අවුරුදු මගින්ද පූර්වනාදර්ශනය කරන ලදී; එය ජලප්ලාවනය දක්වා ගමන් කළේය. සෑම විටම එම විශේෂිත ඉතිහාසයේ විනිශ්චය හඳුන්වා දෙන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් පවතියි. අවසාන දවස්වල මෙම විශේෂිත කාලපරිච්ඡේදයද ආමන්ත්‍රණය කරන ශුද්ධ ඉතිහාසයන් ඇත.

නෝවා අවුරුදු එකසිය විස්සක් ප්‍රකාශ කළේය; ඉන්පසු ජලප්ලාවනයේ විනිශ්චය පැමිණියේය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ දවස් එක්දහස් දෙසිය හැටක් ප්‍රකාශ කළ සේක; ඉන්පසු කුරුසියේ විනිශ්චය පැමිණියේය. යොහන් බව්තිස්තගේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ බව්තිස්මයේදී බලගන්වනු ලැබීය; ඉන්පසු යේසුස් වහන්සේ දවස් හතළිහක් සඳහා කාන්තාරයට ගෙනයනු ලැබූ සේක. එම දවස් හතළිහද, හතළිහ දවස් අවසානයේ පැමිණි අනന്തര පරීක්ෂණ තුනද, ශුද්ධ සංකේතයක් අවතීර්ණ වීමෙන් හඳුනාගනු ලබන පරිදි පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබූ විගස—එනම් උන් වහන්සේගේ බව්තිස්මයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ අවතීර්ණ වීම මෙන්ම, එළිදරව් පොතේ දහවන හා දහඅටවන පරිච්ඡේදවල දූතයන් දෙදෙනාගේම අවතීර්ණ වීමද—පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින බව උගන්වයි. දේවීය සංකේතය පහළට පැමිණෙන විට, එවිට විනිශ්චයට ලක්ව සිටින අයට ප්‍රකාශ කරනු ලබන විනිශ්චය පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබේ; එවිට විනිශ්චයට ලක්ව සිටින විශේෂ කණ්ඩායම ඔවුන්ගේ කරුණාකාලය අවසන් වීමෙන් පමණක් නිමාවට පැමිණෙන නිශ්චිත කාල පරිච්ඡේදයකට එවිට ඇතුළත් වෙයි.

යේසුස්ගේ රේඛාව සාක්ෂි දීමේ කාල දෙකක් හඳුන්වයි. පළමුවැන්න වූයේ දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා උන්වහන්සේගේ පෞද්ගලික සාක්ෂියයි; ඉන්පසු ස්තේපන ගල් ගසා මරා දමන තෙක් තවත් දින එක්දහස් දෙසිය හැටක් පුරා උන්වහන්සේගේ ගෝලයන්ගේ ඉදිරියේ උන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය විය.

“ඉන්පසු,” දූතයා කීවේය, “‘ඔහු එක් සතිකාලයක් [අවුරුදු හතක්] සඳහා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත.’ ගැලවුම්කරු තම සේවාව ආරම්භ කළ පසු අවුරුදු හතක් තිස්සේ සුභාරංචිය විශේෂයෙන් යුදෙව්වන්ට ප්‍රකාශ කරනු ලැබීමට නියමිත විය; අවුරුදු තුනහමාරක් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ විසින්ම; එයින් පසුව ප්‍රේරිතයන් විසින්ය. “‘සතියේ මැදදී ඔහු පූජාවද නైవේද්‍යයද නවතා දමනු ඇත.’” දානියෙල් 9:27. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 31හි වසන්තයේදී, සැබෑ පූජාව වූ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කල්වාරියේදී පූජා කරනු ලැබූහ. එවිට මන්දිරයේ තිරය දෙකඩව ඉරී ගියේය; එයින් පූජා සේවාවේ ශුද්ධභාවයත් එහි අර්ථවත්කමත් පහව ගොස් ඇති බව පෙන්වනු ලැබීය. එවිට භූමික පූජාවද නైవේද්‍යයද නවතනු ලැබිය යුතු කාලය පැමිණ තිබුණි.

“එක් සතිය—අවුරුදු හත—ක්‍රි.ව. 34 දී අවසන් විය. එවිට ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරණයට පත් කිරීම මඟින් යුදෙව්වෝ සුවිශේෂය ප්‍රතික්ෂේප කළ තමන්ගේ තීරණය අවසාන වශයෙන් මුද්‍රා කළහ; පීඩනය නිසා විසිර ගිය ගෝලයෝ “වචනය ප්‍රකාශ කරමින් සියලු තැන්වලට ගියෝය” (ක්‍රියා 8:4); සහ ඉතා ඉක්මනින් පීඩකයා වූ සාවුල් හැරී ආවා, ජාතීන් වෙත යවන ලද ප්‍රේරිතයා වන පාවුල් බවට පත්විය.” The Desire of Ages, 233.

නෝවාගේ, ක්‍රිස්තුස්ගේ, මිලරයිට්වරුන්ගේ සහ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ රේඛාව සියල්ලම එක් නියමිත කාල පරාසයකදී විශේෂ ඉලක්කගත ප්‍රේක්ෂක සමූහයක් අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයක් මඟින් පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලබන බවට සාක්ෂි සපයයි. එම පණිවිඩයට ලැබෙන බලගැන්වීම පරීක්ෂාකාරී කාලපරිච්ඡේදයක ආරම්භය හඳුන්වයි; එය අනතුරුව එම ඉලක්කගත ප්‍රේක්ෂක සමූහයේ අනුග්‍රහ කාලය අවසන් වීමෙන් නිමාවට පත් වේ. යේසුස්වහන්සේගේ අනාවැකිමය රේඛාව තුළ සාක්ෂි දීමේ කාලපරිච්ඡේද දෙකක් හඳුනාගනු ලැබේ. එම සාක්ෂි දීමේ කාලපරිච්ඡේද දෙක, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින බැස ආ දූතයා විසින් නිරූපණය කරනු ලැබූ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩ දෙකට ආදර්ශවත් වේ; එම දූතයා එවිට එළිදරව් 18:1–3 ඉටු කළ අතර, පසුව ඔහුට අනුගාමී වූයේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ හතරවන පදයෙන් ආරම්භ වී ඉදිරියට යන දෙවන හඬයයි.

“එබැවින් ලෝකයට අනතුරු ඇඟවීම සඳහා වන අවසාන කාර්යයේදී, සභාවන් වෙත විශේෂයෙන් වෙන් වූ ආරාධනා දෙකක් කරනු ලැබේ. දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය නම්, ‘බබිලෝනිය වැටී ඇත, වැටී ඇත, ඒ මහා නගරය; මක්නිසාද ඇය තම ව්‍යාභිචාරයේ උදහසේ මද්‍යයෙන් සියලු ජාතීන්ට පානය කරවූ බැවිනි.’ තවද තුන්වන දූතයාගේ පණිවුඩයේ මහ හඬ නැගීම තුළ, ‘ඇයගෙන් පිටතට එන්න, මාගේ ජනතාවෙනි’ යයි කියන හඬක් ස්වර්ගයෙන් ඇසෙයි.” Review and Herald, December 6, 1892.

පළමු කාලපරිච්ඡේදය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ආරම්භ වන විනිශ්චය වන අතර, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී දෙවන විනිශ්චය කාලපරිච්ඡේදය බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණෙන ලෙස දෙන අනතුරු ඇඟවීම සමඟ ආරම්භ වේ. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයෙන් කුරුසිය දක්වා වූ රේඛාව 2001 සැප්තැම්බර් 11 සිට එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය දක්වා නියෝජනය කරන අතර, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී සෑම ජාතියක්ම ඉරිදා දිනය ගෝලීය නමස්කාර දිනය ලෙස පිළිගැනීමට බල කෙරෙන අවස්ථාව දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය, අතිශය අවසාන ජාතියද යටත් වන විට අවසන් වන කාලය වේ.

මෙම කාලපරිච්ඡේදය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී, අවසාන ජාතිය පාප් බලයට නමන අවස්ථාවේදී අවසන් වේ. දෙවන කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය පළමු කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය සලකුණු කරයි; දෙකම රෝමයේ සාක්ෂිය තුළ පෙර සිටම පූර්වරූපිත කර ඇති ඉරිදා නීති අන්තර්ගත කරයි. ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයේ පළමු ඉරිදා නීතිය, අජාතික රෝමයේ අධිකාරිය මගින් ගෙන එනු ලැබීය. පාප් පල්ලියේ අධිකාරිය මගින් ගෙන එනු ලැබූ ඉරිදා නීතිය ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයෙන් නිරූපිත වේ. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය 321 වන අතර, අවසාන ජාතිය මත බලපැවැත්වෙන ඉරිදා නීතිය 538 වේ. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, ඉශ්‍රායෙල්ගේ පන්නා දමනු ලැබූවන්ගෙන් සමන්විත වූ කොඩිය මගින් පසුව ප්‍රකාශ කරනු ලබන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ පැමිණීම සලකුණු කරයි.

එම මාර්ගලකුණ වන්නේ ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයයි, එය සෑම ජාතියක්ම ඉරිදා ප්‍රශ්නය පිළිබඳව පරීක්ෂා කරනු ලබන කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භය සලකුණු කරයි. එම කාලපරිච්ඡේදය අවසන් වන්නේ අවසාන ජාතිය රෝමයට නමස්කාරයෙන් යටත් වන විටය, එම සිදුවීම ක්‍රි.ව. 538 වර්ෂයේ මාර්ගලකුණ මගින් ප්‍රතිරූපිත කරන ලදී. ක්‍රි.ව. 321 සිට ක්‍රි.ව. 538 දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදය, කුරුසියේ සිට ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමීම දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදයෙන් ප්‍රතිරූපිත කරන ලදී. ස්තේපන්ට ගල් ගසනු ලැබූ අවස්ථාවේදී, ඔහු ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි සිටින ක්‍රිස්තුස්ව දුටුවේය; එය, මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාව ලබාගැනීමේ කාලය අවසන් වන විට මීකායෙල් නැඟී සිටින අවස්ථාවට ප්‍රතිරූපයකි.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ මුල් වාක්‍ය තුනේ අනතුරු ඇඟවීම පැමිණීම සලකුණු කරයි; එය ප්‍රකාශිකා එලන් වයිට් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද අනාවැකිය මගින්ද සලකුණු කරන ලදී. ඇය කියා සිටියේ, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ එක් ස්පර්ශයකින් බිඳ හෙළනු ලබන කල, ඒ වාක්‍ය තුනම එවිට ඉටු වන බවය. එය තවදුරටත් Patriot Act මගින්ද සලකුණු කරන ලදී; දැකීමට කැමැත්ත ඇති අයට එය ලකුණක් විය. එනම්, පුද්ගලයෙකු වරදකරු බව ඔප්පු කරන තුරු ඔහු නිර්දෝෂී යැයි ප්‍රකාශ කරන ඉංග්‍රීසි නීතියේ මූලධර්මය ඉවත් කර, පුද්ගලයෙකු නිර්දෝෂී බව ඔප්පු කරන තුරු ඔහු වරදකරු යැයි ප්‍රකාශ කරන රෝම නීතිය සඳහා එය පසෙකට තබන ලදී.

පැට්‍රියට් පනත ලාඕදිකීය සත්වන දින අඩ්වෙන්ටිස්වාදය සඳහා විනිශ්චයේ ආරම්භය සලකුණු කළේය. එම කාලය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ. එම පෙරහන් කිරීමේ කාලය සාර්ථකව හරහා යන ලාඕදිකීය සත්වන දින අඩ්වෙන්ටිස්වරුන්, පසුව රෝමයට නමස්කාර කරමින් වංගු වන අවසාන ජාතිය සමඟ අවසන් වන, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ සිව්වන පදයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කරනු ඇත. එම කාලය එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියෙන් ආරම්භ වී අවසාන ඉරිදා නීතියෙන් අවසන් වේ.

එම මෘගයාට සම්බන්ධ රූප දෙකක් ඇති බවත්, ඒවා දෙදෙනෙකුට වඩා වැඩි සාක්ෂිකරුවන් මත හඳුනාගනු ලබන බවත් යන කරුණ අප වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගන්නේ නම්, 2001 වර්ෂයේදී ආරම්භ වූ එළිදරව් පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍ය තුනෙන් නිරූපිත කාර්යයද, දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ සිව්වන වාක්‍යයෙන් ආරම්භ වන කාර්යයද අප වැරදි ලෙස අවබෝධ කරගන්නෙමු.

1888 දී එළිදරව් අටළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දූතයාගේ බැසීම පිළිබඳව සහෝදරි වයිට් විසින් සෘජුවම කරන ලද හඳුනාගැනීමද, එම දූතයාම අනාගත කාලයෙන් තබා ඇති ඇගේ ප්‍රකාශයද අපි භාවිතා කරන විට, 1888 වර්ෂය 2001 වර්ෂයට ප්‍රතිරූප වන බව අපට පෙනේ. තමන්ගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකමත් කරන එළිදරව් පොතේ දූතයා 1888 දී මිනියාපොලිස් රැස්වීම්වලදී බැස ආවේය; තවද නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිම වැටුණු කලද ඔහු එසේම නැවත බැස ආවේය.

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය සිට කුරුසිය දක්වා වූ කාලයද, 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ කාලයද, නෝවාගේ එක්සිය විසි අවුරුදු කාලයද, විනිශ්චයක කාලයක් සඳහා සාක්ෂි තුනක් සපයයි. 1888 වර්ෂය, මිනියාපොලිස් රැස්වීම්වලදී ලේඛිත කරනු ලැබූ කැරැල්ල ප්‍රකාශ වූ බවට සාක්ෂියක් සපයයි; තවද නෝවා, පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අයගෙන් ශුද්ධාත්මයාණන් ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුන්වා දෙයි. ජලප්‍රලයට පෙර ජීවත්වූවන්ගේ කැරැල්ල මෙන්ම 1888 දී සභා නායකයන්ගේ කැරැල්ලද, මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසයේ කොරාහ්, දාථාන් සහ අබීරාම්ගේ ඉතිහාසයට අනුකූල වේ; එය මිනියාපොලිස්හි නැවත සිදුවෙමින් පවතින බව දේවදූතයා සොදරි වයිට්ට පැවසීය.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ Patriot Act සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය, ලාඔදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ථානය සඳහා වන පරීක්ෂාකාරී සමය නියෝජනය කරයි. ඔවුන්ගේ විනිශ්චය ප්‍රකාශ කරන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයට එරෙහි කැරැල්ල, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ඉවත් කරනු ලැබීම හඳුනා දක්වයි; එබැවින්, එම ඉතිහාසයේ දුෂ්ට මෝඩ කන්‍යාවන් මත බලවත් මෝහය වගුරුවනු ලැබීමද එයම හඳුන්වයි. එම කැරැල්ලේ කේන්ද්‍රය වන්නේ, නෝවා, මෝසෙස්, වැඩිහිටි ජෝන්ස් සහ වැග්ගනර්, සහ නියත වශයෙන්ම සහෝදරී වයිට් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන තෝරාගත් දූතයාය. එම ඉතිහාසයේ අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයටත් දූතයාටත් එරෙහි කැරැල්ල, දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ඉතිහාසයේ “තෙල්” මත පදනම් වී ඇත.

අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩය ඉදිරිපත් කරන අය එසේ කරන්නේ ඔවුන් සතුව “තෙල්” ඇති බැවිනි; එයද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩයම වේ. එබැවින්, කණ්ඩායම් දෙක අතර ඇති වෙනස ඇතිවන්නේ පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ චලනයට අයත් වූවන් විසින්, මිලර්ගේ අර්ථවිවරණ නීති ලෙස නිරූපිත, අනාවැකි අර්ථකථන නීති නිවැරදිව යෙදීමත්, එසේම තෙවන දූතයාගේ චලනය විසින් අනුගමනය කරන ලද අනාවැකි අර්ථකථන නීති නිවැරදිව යෙදීමත් මගිනි.

එබැවින්, “මෘගයාගේ රූපය සෑදීම” ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන පරීක්ෂාව, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ මෘගයාගේ රූපය කෙසේ සෑදෙන්නේද යන්න සමඟ සම්බන්ධ වූ පරීක්ෂාවක් විය යුතුය.

2001දී වූ Patriot Act සිට, 1888දී Blair Bill විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, 1776දී වූ Declaration of Independence විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය විසින් එහි පූර්වප්‍රතිරූපය දක්වා තිබූද, එය 1840 අගෝස්තු 11 වන දිනට පූර්වප්‍රතිරූපයක් වූද යන මේ සියල්ල, විනිශ්චයේ පරීක්ෂණ-ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වන්නේ බලගන්වන ලද අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයකින් බවත්, එය දූතයාගේ හස්තයෙන් ගෙන පසුව භුක්ති විඳිය යුතු බවත් වූ සත්‍යයට සහාය දක්වයි.

“ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුන්වන අනාවැකිමය ඉගැන්වීම, ඔවුන්ගේ තර්කය අනුව කරුණු කිහිපයක් මිශ්‍ර කර දමයි; එම කරුණු බොහෝ විට මෘගයාගේ රූපය ගොඩනැගීමේ අංග ස්ථාපිත කිරීමේදී ඉතා සෘජු සාක්ෂි-පාඨයන් වේ. මෙම පරීක්ෂාව ස්වභාවයෙන්ම අනාවැකිමය එකක් බව නිදර්ශනය කරන ක්‍රමයක් නම්, අනාවැකියේ මූලික නීති භාවිතා කර, “ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” විසින් නිරූපිත සංකේතය ලෙස රෝමය පිළිගත් විට පමණක් අවබෝධ වන සත්‍යයක් ප්‍රදර්ශනය කිරීමයි.

මෙම උපමාදර්ශය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්‍යාපාරය තුළ ඇති ඉතිහාස රේඛා පහෙන් උපුටාගන්නා ලද්දකි; එහිදී සංකේතයක් ලෙස රෝමය පිළිබඳ වාදවිවාදයක් ඇතිවිය. අපි දැන් මෙම වාදවිවාදාත්මක ඉතිහාසයන්හි අවසාන, එනම් හයවන ඉතිහාසය තුළ සිටිමු; තවද දැන් පවතින වාදවිවාදය 1843 ප්‍රස්තාරය මත නිරූපිත වාදවිවාදයට සම්පූර්ණයෙන්ම සමානය.

ඔබ අනාවැකිමය නීති නිවැරදිව යොදන්නේ නම්, මෙම සත්‍යය දැකගැනීම පහසුය. යොදාගත යුතු අනාවැකිමය නීතියක් වන්නේ සංකේතවලට එක් අර්ථයකට වඩා අර්ථ ඇති බවත්, යම් ඡේදයක ඒවා භාවිත කරන අර්ථය එම ඡේදය මඟින්ම ස්ථාපිත කළ යුතු බවත්ය. සිරියානු රජ වූ ඇන්ටියෝකස් III මැග්නස් දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහවන පදයේ යුද්ධය සම්පූර්ණ කළේය; එකොළොස්වන සහ දොළොස්වන පදවල රැෆියා යුද්ධයද ඔහු සම්පූර්ණ කළේය; පහළොස්වන පදයේ පැනියම් යුද්ධයද ඔහු සම්පූර්ණ කළේය. 1843 ප්‍රස්තාරයේ නිරූපිත මිලරයිට් වාදවිවාදය වූයේ, බොරු ප්‍රොටෙස්තන්ත මතය “කොල්ලකාරයන්” යන්න ඇන්ටියෝකස් එපිෆනීස් ලෙස හඳුනාගත් අතර, එම සමගම “කොල්ලකාරයන්” රෝමයෙහි සංකේතයක් බවට වූ සත්‍යයද තහවුරු කරමින් සිටීමයි.

දහයෙන් පහළොව දක්වා වූ පද ප්‍රථමයෙන් ඉතිහාසයේ ඇන්ටියොකස් III මැග්නස්ගේ කාලයේදී සම්පූර්ණ විය. එබැවින්, ඒ පදත්, එම පදවලට අදාළ පසුකාලීන ඓතිහාසික පුනරාවර්තනයත්, අවසාන දවස්වලදී ඒ පද සම්පූර්ණ වීම පිළිබඳ සාක්ෂි දෙකක් සපයයි; මක්නිසාද, සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් තමන් ජීවත් වූ දවස්වලට වඩා අවසාන දවස් පිළිබඳ වඩා සෘජුව කථා කළහ.

භවිතයට ගත යුතු අනාගතවක්තෘ සාක්ෂිය කුමන ස්ථානයකට අදාළ කළ යුතුද යන ස්ථාපිත නියමයට සමගාමීව, “මෙම අනාගතවාක්‍යයේ [දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ] ඉෂ්ටවූ ඉතිහාසයේ බොහෝ කොටසක් නැවත සිදු වන්නේය” යයි සෘජුවම ලියා තැබූ සහෝදරි වයිට්ද අප සතුය. අන්තිඔකස් III මැග්නස් පාප් රෝමයේ නියෝජිත සෙනාව ලෙස එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරයි. ප්‍රොටෙස්තන්ත්වාදීන් තර්ක කළේ කොල්ලකාරයන් තවත් අන්තිඔකස් කෙනෙකුගේ ආදර්ශයක් වූ බවය; එහිදී මිලර්වරුන් දැන සිටියේ එය රෝමය බවය. වර්තමානයේ එක් පාර්ශ්වයක් කොල්ලකාරයන් ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුනාගනිති; අනෙක් පාර්ශ්වය මූලික සත්‍යය තදින් අල්ලාගෙන සිටියි.

සංකේතවලට එකකට වඩා අර්ථ තිබිය හැකි බව හඳුනාගන්නා නියමය පවතින අතර, එම අර්ථය ඒවා භාවිතා වන සන්දර්භය මත පදනම් විය යුතු නම්, එවිට එක්සත් ජනපදය කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගැනීම, ප්‍රොටෙස්තන්තයන් අන්තියෝකස්ව කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගැනීමට සමාන්තර වේ; එහෙත් දැන් අන්තියෝකස් අන්තිම දවස්වල එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් වේ.

මෙම ඡේදයේ සන්දර්භය, දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා තමන්ම උසස් කරගන්නා බලය කුමක්ද යන ප්‍රශ්නයට සෘජුව පිළිතුරු දෙයි; එබැවින් මෙම කරුණ මත අවධාරණය තැබීම සාධාරණය. එය බොහෝ සාක්ෂි මත සාධාරණය ලබයි, මක්නිසාද රෝමය සංකේතයක් ලෙස සම්බන්ධ කරගත් විවාදයක අනෙක් ඓතිහාසික රේඛාවන් ද එම කරුණම හඳුනාගනිති. එම කරුණ නම්, විවාදයේ වැරදි පැත්තේ සිටින අය නිරන්තරයෙන්ම රෝමයේ ස්ථානයෙහි එක්සත් ජනපදය හඳුනාගන්නා බවයි. එහෙත් සංකේතවලට එකකට වැඩි අර්ථයක් ඇති බව පිළිගැනීමට ඔබ අකමැති නම්, හෝ ඒවා එසේ ඇති බව ඔබ විශ්වාස කළත්, එම නියමය කෙරෙහි සම්පූර්ණ විශ්වාසයක් තැබීමට තරම් ඔබ ප්‍රායෝගිකව පුරුදු වී නොමැති නම්, දැන් යෙදවීමට යන තර්කය අනුගමනය කිරීම ඔබට වාස්තවයෙන්ම අසම්භව වනු ඇත.

දෙඅඟ සෑම බලයක්ම අවසාන දවස්වල එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරයි. ප්‍රංශය සොදොම් සහ මිසරය මගින් නිරූපිත ද්විත්ව බලයයි. ඉස්ලාමයද එක්සත් ජනපදයට ආදර්ශක වශයෙන් පවතී, මන්ද යෙසබෙල් වන පාප් බලය සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයෙහි එක්සත් ජනපදය බොරු අනාගතවක්තෘයා වන බැවිනි. එක්සත් ජනපදය හෙරෝදියාට යටත්ව සිටින සලෝමේය. බලාම්ද බොරු අනාගතවක්තෘයෙකුගේ සංකේතයකි; එහෙත් ඔහුගේ කථාව සරලව බොරු අනාගතවක්තෘයෙකු වීමෙන් වඩා සංකීර්ණය.

බාලාම් ඉශ්‍රායෙලයට තුන්වරක් ආශීර්වාද කළ පසු ලියන ලද ඔහුගේ අනාවැකි, විවිධ ආකාරවලින් ඉස්ලාමය සමඟ සම්බන්ධ වේ. ගදහා ඉස්ලාමයේ සංකේතයකි; කථා කරන ගදහාව බාලාම්ගේ කථාවෙන් ඉවත් කළ නොහැක. බාල යේසුස්වහන්සේට නමස්කාර කිරීමට නැඟෙනහිරෙන් පැමිණි ප්‍රඥාවන්තයෝ බාලාම්ගේ අනාවැකි මඟින් මඟ පෙන්වනු ලැබූහ. එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ වූ විපත් තුනෙහි ඉස්ලාමය, බොරු අනාගතවක්තෘ මුහම්මද් නියෝජනය කරයි.

සංකේතවලට එක් අර්ථයකට වඩා තිබෙන බව ඔබ තේරුම් ගන්නේ නම්, බොහෝ සත්‍යයන් ඉතා වැදගත් බැවින් ඒවා විවිධ සංකේත මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන බවද ඔබ නිසැකව තේරුම් ගනු ඇත. දර්ශනය ස්ථාපිත කරන සංකේතය රෝමයෙහි සංකේතයක් වන බැවින්, බයිබල් අනාවැකි පුරාවටම රෝමය ප්‍රධාන තේමාවක් වනු ඇතැයි පැහැදිලි ය. රෝමය සඳහා වූ සම්ප්‍රදායික හා හොඳින් පිහිටුවා ඇති එක් සංකේතයක් වන්නේ දානියෙල්ගේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ උතුරේ රජුය. උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නැතිව තම අවසානයට පැමිණෙන එම උතුරේ රජු වන්නේ පාප්තුමාගේ බලය, රෝම සභාව, රෝමයේ පාප්තුමා, පාපයේ මනුෂ්‍යයාය.

උරියා ස්මිත්ගේ විවාදයේදී, තිස්හයවන වාක්‍යයේ උතුරේ රජු ප්‍රංශය බවත්, හතළිස්වන වාක්‍යයේ උතුරේ රජු තුර්කිය බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී. ප්‍රංශයත් තුර්කියත් භిన్న සන්දර්භයන්හි එක්සත් ජනපදයේ සංකේත වේ; එහෙත් ප්‍රොටෙස්තන්තයන් මෙන්ම, අද දිනත් එසේම වූ පරිදි, ස්මිත්ගේ විවාදයේදී ඔහු උතුරේ රජු නූතන රෝමයේ සංකේතයක් බව වන සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කර, රෝමයේ සංකේතය ප්‍රංශ රාජ්‍යය තුළ නිරූපිත එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයකින් දක්වනු ලැබේ යයි ද, නැවත රෝමයේ සංකේතය තුර්කි රාජ්‍යය තුළ නිරූපිත එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් යයි ද ප්‍රකාශ කළේය.

දැන් එහි සන්දර්භය රේඛා තුනක් අඩංගු කරයි; මිලරයිට් ඉතිහාසය, උරියා ස්මිත්ගේ ඉතිහාසය, සහ මෙහි සහ දැන් යන සන්දර්භය. එම නිදර්ශන එක් එක්කම, රෝමයේ සංකේතයක් සම්බන්ධයෙන් විවාදයක් පවතී; රෝමය එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් ලෙස වරදවා වටහා ගැනීම නිසා එය අයථා ලෙස යොදනු ලැබේ.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ විවාදයේ ප්‍රවාහයද, මෙම ඉතිහාසයේ කිහිප වැදගත් සුක්ෂ්ම වෙනස්කම් ඇතත්, රෝමයේ සංකේතයක් සම්බන්ධ සත්‍යයට විරුද්ධව තර්ක කිරීමේ මේ අතිශය එකම අවධාරණයම තහවුරු කරයි.

උරියා ස්මිත්ගේ අනාවැකි ආදර්ශයේ තර්කය, ඔහුගේ අනුගාමිකයන්ට එළිදරව් පොතේ දහසයවන අධ්‍යායයේ හයවන වසංගතය වැරදි ලෙස අදාළ කරවීමට මඟ පෑදීය. ස්මිත් විසින් දහසයවන අධ්‍යායය අදාළ කළ ආකාරයේ ප්‍රධාන ගැටලුවක් වූයේ, ආත්මිකව අදාළ කළ යුතු සියල්ලක් පවතින කාලයක, සියල්ල සත්‍යාර්ථයෙන්ම අදාළ කිරීමට ඔහු උත්සාහ කළේය යන්න හැර, නාගයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘවරයා යන ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවයේ නිශ්චිත ව්‍යුහය ඔහු දැක නොහැකිවීමය. සංකේතවල සැබෑ අර්ථය පෞද්ගලික අර්ථකථනයක අර්ථයන්ගෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමෙන්, එම ත්‍රිත්ව එක්සත්භාවය කෙසේ ගොඩනැගෙන්නේදැයි හඳුනාගැනීමේ හැකියාව ස්මිත්ගේ තර්කය විසින් වළක්වනු ලබයි; එය කෙසේ ගොඩනැගෙන්නේද යන්න “දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඇති මහත් පරීක්ෂාව වන අතර, ඒ අනුව ඔවුන්ගේ සදාකාලික ගැළවීම තීරණය කරනු ලබනු ඇත.”

රෝමයේ සංකේතයන් වැරදි ලෙස යෙදීම සතන් විසින් කරනු ලබන උත්සාහයකි; එය දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දිනවල ජනතාවට නවීන රෝමය පමණක් නොව, නවීන රෝමය කෙසේ ගොඩනැගෙන ද යන්න දැකගැනීම වැළැක්වීම සඳහාය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, පාප්පදවි බලය සහ එක්සත් ජනපදය එකට එක්වීම හා සම්බන්ධිත අනාවැකිමය ලක්ෂණ හඳුනාගැනීමේ අවශ්‍යතාවය සදාකාලික ප්‍රතිවිපාක අඩංගු කරයි.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි, මෙම බල තුන අතර ඇති සම්බන්ධතා හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කරන විශේෂ පරීක්ෂාවක් තිබේ; එමෙන්ම, එම සමාන කරුණුම අවධාරණය කරන තවත් විශේෂ පරීක්ෂාවක් එළිදරව් පොතෙහි ද තිබේ. දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” යනුවෙන් සඳහන් කර ඇත්තේ, විලියම් මිලර් විසින් දෙවන තෙසලෝනිකයන් අධ්‍යයනය කළ විට, අනජාතික රෝමය බවයැයි තේරුම් ගන්නා ලදී. දෙවන තෙසලෝනිකයන්හි අනජාතික රෝමය සහ පාප්වාදී රෝමය අතර වූ අනාගතවාණිමය සම්බන්ධතාවයේ විස්තරයෙන්, “දෛනිකය” යන වචනය අනජාතික රෝමයේ සංකේතයක් බවත්, එබැවින් විනාශකාරී අශුචිතාව පාප්වාදී රෝමය වන බවත් මිලර් තේරුම් ගත්තේය.

කෙසේවෙතත්, අප විශේෂයෙන් අවධාරණය කරමින් සිටින කරුණ නම්, දෙවන තෙසලෝනිකයේ අනාගමික රෝමය හා පාප්වාදී රෝමය අතර සම්බන්ධය එම බල දෙක අතර ඇති සම්බන්ධතාවය ඔබ නොතේරුම් ගන්නා විටත්, නොතේරුම් ගන්නේ නම්ත්, ඔබ දැඩි මුළාවකට භාරවී, සදාකාලිකව විනාශයට පත්වන බව උගන්වන සන්දර්භයක් තුළ ඉදිරිපත් කර තිබීමයි.

මෙය හයවන වසංගතයේ දෙන ලද එම අනතුරු ඇඟවීමම ය; එහිදී දෙවන තෙසලෝනිකාවේ අර්ථයෙන් පගාන් රෝමය වූ මකරාත්, එම පාඨභාගයේ “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” වූ මෘගයාත් පමණක් නොව, දහසයවන පරිච්ඡේදයේ බොරු අනාගතවක්තෘවරයාද ඇත. මෙම පාඨභාගය අවධාරණය කරන්නේ නූතන රෝමයේ තුන්ගුණ එකමුතුව පිහිටුවන බලයන් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කමය; එය නූතන බබිලෝනියද වේ.

“නිතර” පිළිබඳ විවාදය, අවසාන දවස්වල ඇති එම එකම විවාදයම සම්බෝධනය කරයි; එහෙත්, නවීන රෝමය සෑදෙන බලයන් තුන අතර ඇති සම්බන්ධතාවය අවබෝධ කරගැනීමේ වැදගත්කම එක් කිරීමෙන්, එය එම විවාදය හඳුනාගැනීම තවදුරටත් පුළුල් කරයි. මෙම සත්‍යය දැකීමට ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, ඔබට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය ලෙස බලවත් මුළාව සහතික කර දීමයි.

වර්තමාන වාදවිවාදයේදී, එක්සත් ජනපදය කොල්ලකරුවන් ලෙස හඳුනාගන්නා අය, එක්සත් ජනපදය පප්පාධිපති බලයම නොව, එම පප්පාධිපති බලයට යටත්ව සිටින ලෙස නැවත නැවතත් නිරූපණය කරනු ලබන්නේය යන්න වැදගත් වන්නේ මන්දැයි අවබෝධ කරගැනීමට සම්මත වීමට පවා අසමත් වන බව පෙනේ. දේශපාලනයේදී, ඉතිහාසයේදී, විවාහයේදී සහ බයිබල් අනාවැකියේදී සම්බන්ධතාවය පාලනය කරන බලය හිස ලෙස සැලකෙන බව මූලික සාමාන්‍ය බුද්ධිය හඳුනා ගනී; එම හිසම දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා තමාම උසස් කරගන්නා අතර, පසුව වැටෙයි.

එක්සත් ජනපදය කොල්ලකාරයන් ලෙස හඳුනාගන්නා තර්කයට, 321 සිට 538 දක්වා නිරූපණය කරනු ලැබූද, ඉන්පසු ඉටු වූද වූ ඉතිහාසය අදාළ කරගැනීමට නොහැක. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ප්‍රකාශයට පත්වීමට පෙර එක්සත් ජනපදයේ සංකේතය පහව යා යුතුය. “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” අවසාන දිනවල නැවතත් ප්‍රකාශයට පත්වෙයි; ඔහු එසේ වීමට පෙර එක්සත් ජනපදය පළමුවෙන් පහව යා යුතුය.

එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, එක්සත් ජනපදය නූතන රෝමය බව හඳුන්වා නොදෙයි; එය ජාතික විනාශය පැමිණ ඇති බවත්, එක්සත් ජනපදය ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සම්පූර්ණයෙන් වෙන්කරනු ලැබ ඇති බවත් හඳුන්වා දෙයි. ඉරිදා නීතියේදී එක්සත් ජනපදය පථභ්‍රෂ්ට වන විට අනාවරණය වන නූතන රෝමය වන්නේ පාප්වාදී බලයයි; එවිටත් එම ස්ථානයේද ඇයගේ මිත්‍රයා වන බොරු අනාගතවක්තෘවරයා අලුතින්ම ජයගෙන තිබෙන්නේ එයයි.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” සහ එය විලියම් මිලර්ගේ පණිවිඩය සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය, තවද මිලර්ගේ අවබෝධය දෙවන තෙසලෝනික 2 වන පරිච්ඡේදයෙන් උත්පන්න වූ බවේ වැදගත්කම, සහ හයවන වසංගතයේදී ඔබගේ වස්ත්‍ර රැකගන්නා ලෙස දෙන ලද අනතුරු ඇඟවීම—මේ සියල්ල අද පවත්නා ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් කථා කරන එම විවාදයන්හි අංග හඳුනා දෙයි.

අන්තිම දවස්වල දෙවන තෙසලෝනික 2 වන පරිච්ඡේදයේ අනතුරු ඇඟවීම, එක්සත් ජනපදය සංකේතයක් ලෙස හඳුනාගන්නා නමුත්, එක්සත් ජනපදයේ පාප් රෝමය සමඟ ඇති සම්බන්ධය සම්බන්ධයෙන් කතා කරන ආලෝකයෙන් මඟ පෙන්වීම ලැබීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන පන්තියක් පිළිබඳය. මෙසේ කිරීමෙන් ඔවුන් පාප් රෝමය හා එක්සත් ජනපදය අතර සම්බන්ධය පමණක් නොව, එළිදරව් 16 වන පරිච්ඡේදයේ අජගර බලය වන එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයද දකිනු ඇත.

යූරියා ස්මිත්, ඒ. ජී. ඩැනියෙල්ස් සහ ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. ප්‍රෙස්කොට් යන අය, හේතුවෙන් ප්‍රතිඵලය දක්වා තර්ක කිරීමට අසමත් වූවන් ලෙස සොහොයුරිය වයිට් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද්දාක් මෙන්ම, අන්තිම දිනවල මෙම බල තුන අතර සම්බන්ධතාවය විස්තර කර දක්වන දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනයේ මඟපෙන්වීම අනුව ගමන් කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන අයද එම පරිද්දෙන්ම වෙති.

පළමු, වර්තමාන, සහ Uriah Smith විවාදයන් මෙන්ම, දෙවන තෙසලෝනික සහ හයවන වසංගතය තුළ නිරූපිත බල තුනෙහි අන්තර්සම්බන්ධය පිළිබඳ විවාදය ද එක්තරා පුද්ගලික අර්ථකථනයක් ප්‍රකාශ කරයි; එය එක්සත් ජනපදය වෙත ඉඟි කළත්, ඔවුන්ගේ වැරදි සංකල්පය හෙළිදරව් කර, හැකිවුණහොත් ඔවුන් ආලෝකය වෙත ගෙන එන්නට ඉඩ ඇති එක්සත් ජනපදයේ සමහර අනාවැකිමය ලක්ෂණ දැකීමට ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

2001 සැප්තැම්බර් 11 පසු, යෝයෙල්ගේ කෘමීන් හතර සම්බන්ධ විවාදය උද්ගත විය. සත්‍යය නම්, එම කෘමීන් ලාඕදිකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාවේ ආත්මික පිරිහීමක් ක්‍රමයෙන් සිදුවීම නියෝජනය කළේය; ඒ, කැතොලික හා අපෝස්තාත ප්‍රොටෙස්තන්ත් ධර්මවේදය හඳුන්වා දීම මගිනි. නැවතත්, එම කෘමීන් හතරට නිවැරදි අදාළකිරීම රෝමය වේ; එහෙත් පුද්ගලික අර්ථකථනය එය ඉස්ලාමය යැයි ප්‍රකාශ කළේය, එය ව්‍යාජ අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ සංකේතයක් වන අතර, එබැවින් එක්සත් ජනපදයේ සංකේතයක් ද වේ. රේඛාව මත රේඛාව ලෙස, අප දැන් සලකා බැලූ ඇඩ්වෙන්ට් ඉතිහාසයේ විවාද සියල්ලම, එකම සත්‍යය පිළිබඳව කථා කරයි.

වැරදි පැත්ත, සාක්ෂි හතරක් මත, මංකොල්ලකරුවන් ලෙස එක්සත් ජනපදය හඳුනාගනී; සහ සාක්ෂි දෙකක් මත, සංකේතයක් ලෙස එක්සත් ජනපදය පිළිබඳ වැරදි පැත්තේ අවබෝධය අසත්‍යය. දෙවියන්වහන්සේගේ අන්තිම දිනවල එකලස් කරනු ලබන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස අතර සිටීමට නියමිත අය දැන් අනාවැකිමය පරීක්ෂණයක සිටිති. එය මේ පැත්තට හෝ එම පැත්තට ඔබේ ඡන්දය දමා සම්පූර්ණ කරගත හැකි පරීක්ෂණයක් නොවේ. එය සත්‍යවශයෙන්ම නිවැරදි ලෙස ජයගත හැක්කේ අනාවැකිමය නීති නිවැරදිව අදාළ කළහොත් පමණි. යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාණන් තම අන්තිම දිනවල ජනතාව ප්‍රමාණවත් ගැඹුරින් අධ්‍යයනය නොකරන බවට ඔවුන් අවදි කරවීම සඳහා, අශුද්ධ මතවාද ඇතුළත් වීමට ඉඩ දුන් සේක.

මෙම ව්‍යාපාරය තුළ විධර්මයක් උද්ගත වූ බව යන කරුණෙන් පැහැදිලි වන්නේ, අනාවැකි විවරණයේ නීති සම්බන්ධයෙන් අපගේ පුද්ගලික දක්ෂතාව එය තිබිය යුතු මට්ටමට වඩා දුර්වල බවයි. රෝමය දර්ශනය පිහිටුවන අතර, අවසාන දවස්වල දර්ශනය වන්නේ උතුරේ රජුගේ අවසාන උද්ධමනය සහ පතනයයි. එම “රජු” “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” ද වෙයි; “පාපයේ මනුෂ්‍යයා” “අධර්මිෂ්ඨත්වයේ අභිරහස” ද, එම “දුෂ්ටයා” ද වෙයි. ඔහු ක්‍රිස්තු-විරෝධියාය; ඔහු “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයෝ” ලෙස සංකේතවත් කරනු ලැබේ; තවද ඔහු නූතන රෝමයේ “හිස” ය.

“වචනය පිළිබඳ තම අවබෝධයේ ව්‍යාකූලත්වයට පත්වන, විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස්ගේ අර්ථය දැක නොගන්නා අය, නියතවම තමන්ව විරුද්ධ-ක්‍රිස්තුස්ගේ පැත්තෙහි තබාගනු ඇත. දැන් අපට ලෝකය සමඟ එකීභවනය වීමට කිසිම කාලයක් නැත. දානියෙල් තම කොටසෙහි හා තම ස්ථානයෙහි සිටියි. දානියෙල්ගේද යොහන්ගේද අනාවැකි අවබෝධ කරගත යුතුය. ඒවා එකිනෙක අර්ථ දක්වයි. සෑම කෙනෙකුම අවබෝධ කරගත යුතු සත්‍යයන් ඒවා ලෝකයට දානය කරයි. මේ අනාවැකි ලෝකය තුළ සාක්ෂියක් විය යුතුය. අවසාන මේ දවස්වල ඒවා සම්පූර්ණ වීම මඟින්, ඒවා තමා විසින්ම තම අර්ථය පැහැදිලි කරනු ඇත.” Kress Collection, 105.