අවසාන දිනවල “පැරණි විවාද” නැවත උද්දීපනය වන බව අපට පෙර අනතුරු අඟවා ඇත.

“ඉතිහාසයේද අනාවැකියෙහිද දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය සත්‍යය හා වැරදිය අතර දිගුකාලීනව පැවති ගැටුම නිරූපණය කරයි. එම ගැටුම තවමත් ක්‍රියාත්මක වේ. වූ දේවල් නැවතත් පුනරාවර්තනය වනු ඇත. පැරණි විවාදයන් නැවත ජීවමාන කරනු ලබනු ඇත, සහ නව සിദ്ധාන්ත අඛණ්ඩව උද්ගත වෙමින් පවතිනු ඇත.” Selected Messages, book 2, 109.

නියතවම එම පැරණි විවාද සෑමවිටම නූතන රෝමයේ භූමිකාව දුර්වල කිරීමට කළ සාතානික ප්‍රයත්නයක් වූයේය, මන්ද දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නේ අන්තිම දවස්වල පාප්වහන්සේගේ රෝමය බැවිනි. ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ ඉතිහාසය තුළ මේ සත්‍යයට උදාහරණ කිහිපයක් ඇත. පළමුවැන්න වූයේ 1843 පුරෝගාමී පුවරුවෙහි නිරූපිත පරිදි ප්‍රොටෙස්තන්තයන් සහ මිලරයිට්වරුන් අතර ඇති වූ විවාදයයි. “ස්වාමින්වහන්සේ විසින් මඟ පෙන්වනු ලැබූ අතර වෙනස් නොකළ යුතු” එම ශුද්ධ වූ 1843 පුරෝගාමී පුවරුවේ, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ අනාගතවාදී සත්‍යයකට සෘජු යොමු කිරීමක් නොවූ එකම සඳහන වූයේ, එම යුගයේ ප්‍රොටෙස්තන්තයන් සමඟ මිලරයිට්වරුන්ගේ විවාදය නිරූපණය කිරීමය. ප්‍රොටෙස්තන්තයන් දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ 14 වන පදයේ “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” යන්න හඳුනාගත්තේ ඇන්ටියෝකස් එපිෆනීස් ලෙසය; එහෙත් මිලරයිට්වරුන් දැන සිටියේ එය රෝමය බවය.

“164 අන්තියෝකස් එපිෆනෙස්ගේ මරණය; නියතවම, ඔහු රාජකुमारයන්ගේ අධිපතියාට විරුද්ධව නැඟී නොසිටියේය, මන්ද රාජකumarයන්ගේ අධිපතියා උපන් වීමට පෙර ඔහු වසර 164ක් මියගොස් සිටියේය.” 1843 Pioneer Chart.

ඉන්පසුව, දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ “උතුරේ රජු” යන්න නිවැරදිව හඳුනාගැනීම සම්බන්ධයෙන් ජේම්ස් වයිට් සහ යුරියා ස්මිත් අතර වාදවිවාදයක් ඇති විය. දානියෙල් 11 හි අවසාන පදවල “උතුරේ රජු” පාප්ධාරී රෝමය, හෝ මා එය හඳුන්වන පරිදි නූතන රෝමය බව හඳුනාගැනීමේදී ජේම්ස් නිවැරදි විය. දානියෙල් එකොළොස්වන අධ්‍යායේ තිස්හය වන පදයේ “උතුරේ රජු” දෙවියන් ප්‍රතික්ෂේප කළ ප්‍රංශය බව ස්මිත් තර්ක කළේය.

“36 වන වචනය. රජු තම කැමැත්ත අනුව ක්‍රියා කරනු ඇත; ඔහු තමන්ම උසස් කරගනිමින්, සෑම දෙවියෙකුටත් ඉහළින් තමන්ම මහත් කරගනු ඇත; දෙවියන්ගේ දෙවියන්ට විරුද්ධව විස්මයජනක දේවල් කථා කරනු ඇත; කෝපය සම්පූර්ණ වන තුරු සඵල වනු ඇත; මක්නිසාද නියම කර ඇති දේ සිදු කරනු ලබන්නේය.”

“මෙහි හඳුන්වා දෙන ලද රජු, අවසාන වශයෙන් සඳහන් කරන ලද බලය වන පාප්වාදී බලයම යැයි අදහස් කළ නොහැක; මක්නිසාද, එම විශේෂිත කරුණු එම බලයට අදාළ කර බලන විට සාර්ථක නොවන්නේය.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 292.

“මෙහි හඳුන්වා දෙන රාජාව, අවසානයට සඳහන් කරන ලද ඒම බලයම—එනම්, පැපල් බලය—නියෝජනය කළ නොහැක; මන්ද ඒ විශේෂණ එම බලයට අදාළ කළහොත් නොගැළපෙන බැවින්ය” යැයි ස්මිත් ප්‍රකාශ කළ විට, ඔහු තමාගේම “පෞද්ගලික අර්ථකථනය” ඇතුළත් කළේය. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය කිසිදා අසාර්ථක නොවේ; එමෙන්ම, එම පාඨභාගයේ පැහැදිලි ව්‍යාකරණාත්මක ව්‍යුහය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා මනුෂ්‍ය ප්‍රස්ථාවයක් භාවිත කිරීම ව්‍යාකරණාත්මක වශයෙන් ද වැරදි ය. එම පදයෙහි “තවද, රාජාව” යයි සඳහන් වන අතර, එයින් හඳුන්වා දෙනු ලබන රාජාව පෙර පාඨභාගයේ නිරූපිත කළ එම රාජාවම බව අනිවාර්යයෙන් අදහස් කෙරේ. නව රාජාවෙකු පිළිබඳ කිසිදු සාක්ෂියක් නැත; එසේ තිබියදීත්, “අවසානයට සඳහන් කරන ලද ඒම බලය” “පැපල් බලය” බව ස්මිත් තහවුරු කරයි. ඔහු තම ග්‍රන්ථයේ තිස්එකවන පදයෙන් තිස්පස්වන පදය දක්වා පැපල් බලය පිළිබඳවයැයි පිළිගනී; තවද තිස්හයවන පදයේ නව රාජාවෙකු හඳුන්වා දෙන බව පෙන්වන කිසිදු ව්‍යාකරණාත්මක සාක්ෂියක් නොතිබියදී, ඔහු සරලවම තර්ක කරන්නේ තිස්පස්වන පදයෙන් අනතුරුව ඇති පදයන් පැපල් බලයේ പ്രവചനමය ලක්ෂණ නියෝජනය නොකරන බවය. එබැවින්, ඔහු ප්‍රංශය පිළිබඳ තම මතය ඇතුළත් කරයි.

ස්මිත් සතළිස්වන පදය පිළිබඳව විවරණය කරන විට, ඔහුගේ පෞද්ගලික අර්ථකථනය මත ගොඩනඟා ඇති දෝෂ සහිත අනාවැකිමය පදනම ඔහුව ත්‍රිපාර්ශ්වික යුද්ධයක් හඳුනාගැනීමට බල කරයි. එම යුද්ධය, ඔහුගේ අනුමාන අනුව, දකුණේ රජු ලෙස මිසරය හඳුනාගනිමින්, එම පදයේ “තල්ලු කරන්නේ” ප්‍රංශයට විරුද්ධවයැයි කියයි; තවද, ඔහු උතුරේ රජු ලෙස තුර්කිය හඳුනාගෙන, එයද ප්‍රංශයට විරුද්ධව පැමිණෙන්නේයැයි ප්‍රකාශ කරයි. එලෙස එක්කළ මනුෂ්‍ය අර්ථකථනයක් අනාවැකිමය ආදර්ශයක් ගොඩනඟන අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ස්මිත් වචනාර්ථමය ආර්මගෙද්දොන් සටනක් හඳුනාගනියි; එහිදී තුර්කිය යෙරුසලම දෙසට ගමන් කරයි, මීකායෙල් නැඟී සිටින විට මනුෂ්‍ය පරීක්ෂණ කාලයේ අවසානය සලකුණු කරමින්. එවන් අයදුමක දෝෂය නිවැරදි ලෙස හඳුනාගනිමින් ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ ඉතිහාසය තුළ බොහෝ පොත් ලියා ඇත.

මෙම ලිපියේ අරමුණ වන්නේ යූරියා ස්මිත්ගේ පුද්ගලික අර්ථකථනයෙන් උපන් ඵල ගැන සලකා බැලීම නොව, ඔහු තම පුද්ගලික අර්ථකථනය ප්‍රචාරය කිරීමට ආරම්භ කළ විට එයින් අනතුරුව ඇති වූ විවාදය හඳුනා දක්වීම පමණකි; මක්නිසාද ජේම්ස් වයිට් ඔහුගේ භ්‍රාන්තිමත් දෘෂ්ටියට විරුද්ධ වූ විට, රෝමය නිවැරදිව හඳුනාගැනීම අසත්‍ය යෙදුමක් මගින් ප්‍රහාරයට ලක් වූ ඇඩ්වෙන්ටිස්ම් තුළ තවත් විවාද රේඛාවක් එය බවට පත් විය.

දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” පිළිබඳ දිගුකාලීන විවාදය ද තිබුණි; එවිට ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිකවාදය, දානියෙල්ගේ පොතෙහි “දෛනිකය” යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවය බව හඳුනාගත් ද්‍රෝහී ප්‍රොටෙස්තන්ත මතය ග්‍රහණය කළේය. එය “දෛනිකය” යනු හෙදන රෝමයේ සංකේතයක් වූ බවට ස්ථාපිත පදනම් සත්‍යයට ප්‍රතිවිරුද්ධ විය.

“එවිට ‘දෛනිකය’ (දානියෙල් 8:12) සම්බන්ධයෙන් මම දැක්කේ, ‘පූජාව’ යන වචනය මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාවෙන් එක් කරනු ලැබූ එකක් බවත්, එය පාඨයට අයත් නොවන බවත්, විනිශ්චය පැයේ හඬ ප්‍රකාශ කළ අයට ස්වාමීන්වහන්සේ එහි නිවැරදි අවබෝධය දුන් බවත් ය. 1844 ට පෙර, එකමුතුභාවය පැවති කල, ‘දෛනිකය’ පිළිබඳ නිවැරදි අදහස මත සියලු දෙනාටම ආසන්න වශයෙන් එකඟතාව තිබුණි; නමුත් 1844 න් පසු ඇතිවූ අවුල්සහගත තත්ත්වයේදී, වෙනත් අදහස් අනුමත කරනු ලැබූ අතර, අන්ධකාරය හා අවුල්සහගතභාවය එයට අනුගමනය කළේය. 1844 න් පසු කාලය පරීක්ෂාවක් වී නැත, එය නැවත කිසි කලෙකත් පරීක්ෂාවක් නොවනු ඇත.” Early Writings, 74.

අවසාන කාලයේදී, එනම් 1989 දී, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය මුද්‍රාවෙන් ඉවත් කරන ලැබූ විට, උතුරේ රජු පප්පරයාගේ රෝමය බව එවිට හඳුනාගනු ලැබුවේය; එය මීට පෙර ජේම්ස් වයිට් උරියා ස්මිත් සමඟ කළ විවාදයේදී හඳුන්වා දී තිබූ ආකාරයටමය. වයිට්, ස්මිත්ගේ භ්‍රාන්තිය සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිචාර දක්වමින්, “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය යොදා ගත්තේය. දානියෙල් 2 හි නිරූපිත අවසාන බලයද, දානියෙල් 7 හි නිරූපිත අවසාන බලයද, දානියෙල් 8 හි නිරූපිත අවසාන බලයද සියල්ලම රෝමය නම්, සාක්ෂිකරුවන්ගේ පේළි තුනක මත දානියෙල් 11 හි තම අවසානයට පැමිණෙන බලය රෝමය බවය, එය තුර්කිය බව යන ස්මිත්ගේ ප්‍රකාශය නොවන බවය, යනුවෙන් වයිට් තර්ක කළේය.

1989 දී ආරම්භ වූ තුන්වන දූතයාගේ අනාවැකිමය චලනය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 න් ටික කලකට පසු යෝවෙල් පළමු පරිච්ඡේදය සම්බන්ධ විවාදයකට මුහුණ දුන්නේය. පළමු පද පහ තුළ, පළමුව පරම්පරා පිළිබඳද, ඉන්පසු කෘමීන් පිළිබඳද වූ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙක්, රෝමය විසින් ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය මත ගෙනා ක්‍රමෝන්නතික විනාශයක් හඳුන්වා දෙති. යෙසායා අනාවැකිය අනුව අනාවැකියේ “මත්පැන් බීමෙන් මත් වූවෝ” යනු “යෙරුසලම පාලනය කරන උපහාසාත්මක මනුෂ්‍යයෝ” ය. ඔවුහු සිව්වනත් අවසාන පරම්පරාවේ දී අවදි වෙති. මෙම ක්‍රමෝන්නතික විනාශය ආත්මික විනාශයකි, මන්ද එය අන්තිම දවස්වල යෙරුසලම අමතා ඇති බැවින්ය; තවද 1863 හි කැරැල්ලෙන් පටන් ලාඕදිකීය සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරු රෝමයේ සිද්ධාන්තයන් ක්‍රමයෙන් පානය කරගත්තෝය.

පෙතුයෙල්ගේ පුත් යෝවෙල් වෙත පැමිණි යෙහෝවාගේ වචනයය. වයෝවృద్ధයෙනි, මේක අසන්න; දේශයේ සියලු වාසීහුනි, කන් දෙන්න. මෙවැනි දෙයක් ඔබගේ දවස්වලදී හෝ ඔබගේ පියවරුන්ගේ දවස්වලදීවත් සිදුවී තිබේද? ඒ ගැන ඔබගේ දරුවන්ට කියන්න; ඔබගේ දරුවන් තම දරුවන්ටත්, ඔවුන්ගේ දරුවන් තවත් පරම්පරාවකටත් කියත්වා. පළඟැටි පණුවා ඉතිරි කළ දේ මකුණා කා දැමුවේය; මකුණා ඉතිරි කළ දේ කෑන්කර්-පණුවා කා දැමුවේය; කෑන්කර්-පණුවා ඉතිරි කළ දේ කැටපිලර් පණුවා කා දැමුවේය. මද්‍යපානයෙහි මත්වූවෙනි, අවදි වී අඬන්න; මුද්‍රිකපානය කරන්නෙනි, ඔබ සියල්ලෝම විලාප නඟන්න; මක්නිසාද අලුත් මුද්‍රිකාරසය ඔබගේ මුඛයෙන් කපා ඉවත් කරනු ලැබී ඇත. යෝවෙල් 1:1–5.

නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු පසු, එවිට පසු වර්ෂාව “ඉසින” ලෙස ආරම්භ වූ බවත්, මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ සම්පූර්ණ වූ හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ විවාදය නැවත වරක් ක්‍රියාත්මක වූ බවත් අවබෝධ කරගනු ලැබීය. එම විවාදය වූයේ නිවැරදි අනාවැකිමය ක්‍රමවේදය සම්බන්ධයෙනි.

මම මාගේ රැකවරණ ස්ථානයෙහි සිටින්නෙමි, කොටුව මත මා තැබී, ඔහු මට කුමක් කියනු ඇද්දැයිත්, මා තර්ජනය කරනු ලැබූ කල මා කුමක් පිළිතුරු දෙන්නෙම්දැයිත් බලමින් සිටින්නෙමි. එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ පැවසූ සේක: දර්ශනය ලියා තැබිය, එය පුවරුවල පැහැදිලිව සටහන් කරපන්, එය කියවන තැනැත්තා දුවමින් කියවාගත හැකි වන පිණිස. මක්නිසාද දර්ශනය තව නියමිත කාලයකට අයත්ය; නමුත් අවසානයේදී එය කථා කරනු ඇත, බොරු නොකියනු ඇත. එය ප්‍රමාද වන සේ පෙනුණත්, එය බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය නිසැකවම පැමිණෙන්නේය, ප්‍රමාද නොවන්නේය. බලව, උඩඟු කරනු ලැබූ ඔහුගේ ආත්මය ඔහු තුළ සෘජු නොවේ; නමුත් ධර්මිෂ්ඨයා තමන්ගේ ඇදහිල්ලෙන් ජීවත් වන්නේය. එසේම, ඔහු මිදියුස නිසා වරද කරන්නේ බැවින්, ඔහු උඩඟු මනුෂ්‍යයෙකි; ඔහු ගෙදර නොසිටින්නේය; පාතාලය මෙන් තමන්ගේ ආශාව විහිදුවාගන්නා, මරණය මෙන් සිටින, කිසිදා තෘප්තිමත් නොවන ඔහු, සියලු ජාතීන් තමන් වෙත රැස්කරගනී, සියලු ජනතාව තමන් වෙත ගොඩගසයි. හබක්කුක් 2:1–5.

හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ පරීක්ෂාව, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින එළිදරව්ව අධ್ಯಾಯ 18හි බලවත් දූතයා බැස ආ විට ආරම්භ වූ එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසකගේ චලනයේ පරීක්ෂාවට ප්‍රතිරූපයක් විය. ඉන්පසු, 1843 පුරෝගාමී ප්‍රස්ථාරය මත නිරූපිත ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පදනම් මත සිටි අය අතරත්, හබක්කුක්හි “වයින් නිසා” වරදට පැන්නාවූ අය අතරත්, එසේම පසුව “අවදි වූ” යෝවෙල්ගේ “මත්පැන් පානය කරන්නන්” වූ ඔවුන් අතරත්, විවාදයක් ආරම්භ විය; නමුත් එසේ අවදි වූයේ ඔවුන්ගේ “මුඛයෙන්” “අලුත් වයින්” කප්පාදුවට ලක්වීම පමණක් සඳහා ය.

පළමු පදයේ “reproved” යන හෙබ්‍රෙව් වචනයේ අර්ථය “වාද කළේය” යන්නයි. මිලරයිට් මුරකාරයන්ට දෙන ලද එම තර්කය, මෙම පදයන්ගේ ඉටුවීමක් ලෙස 1842 මැයි මාසයේ සකස් කරන ලද 1843 පුරෝගාමී සටහන මත නිරූපණය කරන ලදී. තම විශ්වාසයෙන් ජීවත්වූ එක් පන්තියක්, එම කාලය සඳහා වූ වර්තමාන සත්‍යයේ പ്രവචනික පණිවිඩය සම්බන්ධයෙන්, ද්‍රාක්ෂාරසයෙන් වරද කළ තවත් පන්තියක් සමඟ වාදයේ නිරත වූහ. ඔව්හු යෝවෙල්ගේ මත් වූවෝය; එනම්, ධර්මයේ සංකේතයක් වන ද්‍රාක්ෂාරසය තමන්ගේ මුඛවලින් කපා හැරී ඇති බව දැනගෙන අවදි වන අයයි. ඔව්හු එප්‍රායිම්හි යෙසායාගේ මත් වූවෝය; යෙරුසලම පාලනය කරමින්, මුද්‍රා තබා ඇති පොත තේරුම් ගැනීමට අසමත් වන අයයි.

එප්‍රායිම්හි මත්පැන් පානයෙන් මත් වූවන්ගේ උඩඟුකමේ කිරුළට අහෝ! ඔවුන්ගේ මහත් ශෝභන සෞන්දර්යය වියළෙමින් යන මලක් මෙන්ය; එය ද්‍රාක්ෂාරසයෙන් ජයගනු ලැබූවන්ගේ සාරවත් මිටියාවත්හි ශිරෝභාගයේ පිහිටියේය. බලව, සමිඳාණන් වහන්සේට බලවත් හා ශක්තිමත් කෙනෙක් ඇත; ඔහු කුණාටු ගල්වරුසාවක් මෙන්ද විනාශකාරී වැසි කුණාටුවක් මෙන්ද, උඩින් ගලා එන බලවත් ජලප්‍රවාහයක් මෙන්ද, අතකින් බිමට හෙළනු ඇත. උඩඟුකමේ කිරුළ වන එප්‍රායිම්හි මත් වූවෝ පාද යට පෑගී යන්නෝ වෙති.... නවතිව්, විස්මය පළකරව්; හඬ නගා කෑගසව්, ඔව්හු මත් වී සිටිති, නමුත් ද්‍රාක්ෂාරසයෙන් නොවේ; ඔව්හු තොලොන්නෝ වෙති, නමුත් දැඩි මත්පානයෙන් නොවේ.... එබැවින්, යෙරුසලමේ ඇති මේ ජනතාව පාලනය කරන නින්දාකාරී මනුෂ්‍යයෙනි, සමිඳාණන් වහන්සේගේ වචනය අසව්. මක්නිසාද සමිඳාණන් වහන්සේ ඔබ සැම මත ගැඹුරු නින්දේ ආත්මය වත් කර තිබේ, ඔබගේ ඇස් වසා දමා තිබේ; අනාගතවක්තාරයන් සහ ඔබගේ පාලකයන් වන දර්ශකයන් උන්වහන්සේ ආවරණය කර තිබේ. සියල්ලෙහි දර්ශනය ඔබට මුද්‍රා තැබූ පොතක වචන මෙන් වී තිබේ; එය උගත් කෙනෙකුට දී, “කරුණාකර මෙය කියවන්න”යි කී විට ඔහු කියන්නේ, “මට බැරිය; මන්ද එය මුද්‍රා තබා තිබේ” යනුවෙනි. තවද ඒ පොත නුගත් කෙනෙකුට දී, “කරුණාකර මෙය කියවන්න”යි කී විට ඔහු කියන්නේ, “මම උගත් නැත” යනුවෙනි. යෙසායා 28:1–3, 14; 29:9–12.

දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය අනුව ඇදහිල්ලෙන් හැසිරෙන අය සහ එප්‍රායිම්හි මත්පැන් පානය කළ අය අතර හබක්කුක්හි ඇති විවාදය, යෙසායාගේ සාක්ෂියෙහි නිවැරදි ක්‍රමවේදය හා වැරදි ක්‍රමවේදය පිළිබඳ විවාදය වශයෙන් විශේෂයෙන් හඳුනාගනු ලැබේ; මන්ද, “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදයම මත්පැන් පානය කළ අය වැටී මරණය සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වීමට හේතු වන බව යෙසායා පෙන්වා දෙයි.

නමුත් ඔවුන්ද ද මද්‍යය නිසා වැරදී ගොස් ඇත, බලවත් පානය නිසා මාර්ගයෙන් බැහැර වී ඇත; යාජකයාද අනාගතවක්තෘයාද බලවත් පානය නිසා වැරදී ගොස් ඇත; ඔවුන් මද්‍යයෙන් ගිලගනු ලැබ ඇත; බලවත් පානය නිසා ඔවුන් මාර්ගයෙන් බැහැර වී ඇත; දර්ශනයේදී ඔවුන් වැරදෙති, විනිශ්චයේදී ඔවුන් අඩි වැටෙති. මක්නිසාද සියලු මේස වමනයෙන් හා අපවිත්‍රකමෙන් පිරී ඇත, පිරිසිදු ස්ථානයක්වත් නොමැති වන ලෙසය. ඔහු දැනුම උගන්වන්නේ කවුරුන්ටද? ඔහු ධර්මෝපදේශය තේරුම් කරවන්නේ කවුරුන්ටද? කිරිෙන් වෙන් කළ අයටද, පියයුරුවලින් ඉවත් කළ අයටද? මක්නිසාද ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් විය යුතුය. මක්නිසාද ගොතගැසෙන තොල්වලින් හා වෙනත් භාෂාවකින් ඔහු මේ ජනතාවට කථා කරනු ඇත. ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: මෙයයි ඔබට දුර්බලවූවන්ට විවේක දෙන විවේකය; මෙයයි ප්‍රාණෝද්ධාරය; එහෙත් ඔවුන් අසන්න කැමති නොවූහ. එබැවින් යෙහෝවාගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; පේළිය පිට පේළිය, පේළිය පිට පේළිය; මෙතැන ටිකක්, එතැන ටිකක් වූයේ, ඔවුන් ගොස් පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට අසුවී, අල්ලාගනු ලබන පිණිසය. එබැවින් යෙහෝවාගේ වචනය අසව්, යෙරුසලමේ සිටින මේ ජනතාව පාලනය කරන, උපහාසක මනුෂ්‍යයෙනි. මක්නිසාද ඔබ මෙසේ කියා ඇත: අපි මරණය සමඟ ගිවිසුමක් කරගෙන ඇත, පාතාලය සමඟ එකඟතාවයක සිටිමු; ගලා එන දඬුවම්කාර කසපහර ගමන් කළ විට, එය අප වෙත නොපැමිණෙනු ඇත; මක්නිසාද අපි බොරුව අපගේ ආරක්ෂාව කරගෙන ඇත, අසත්‍යය යටතේ අපි සැඟවී සිටිමු. යෙසායා 28:7–15.

ඉන්පසුව යෙසායා, මත්පැන්පානුවන් පිට විනිශ්චය ගෙන එන ලෙස දෙවියන් හබක්කුක්ගේ විවාදය තුළ තැබූ දේ හඳුන්වා දෙයි; එය පදනම් ගල, එනම් ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” යනුවෙන් සඳහන් වන්නේය, ගැබ්රියෙල් සහ දූතයෝ විලියම් මිලර්ට අවබෝධ කර දීමට මඟ පෙන්වූ පළමු කාල අනාවැකිය එය වූයේය.

එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ කියන සේක: බලව, මම ශියෝනෙහි පදනමක් පිණිස ගලක් තබමි, පරීක්ෂා කරන ලද ගලක්, අතිශය අගනා කොණගලක්, ස්ථිර පදනමක්ය; විශ්වාස කරන්නා ඉක්මන් නොවන්නේය. මම විනිශ්චය මිනුම්රේඛාවටද, ධර්මිෂ්ඨකම ලම්බකයටද තබන්නෙමි; ගල්වැසි බොරු ආරක්ෂාස්ථානය අතුගා දමන්නේය, ජලයෝ සැඟවුණු ස්ථානය උඩින් ගලා යන්නේය. නුඹලාගේ මරණය සමඟ කළ ගිවිසුම අවලංගු කරනු ලැබේ; පාතාලය සමඟ කළ නුඹලාගේ එකඟතාව පවතින්නේ නැත; උඩින් ගලා යන දඬුවම්කර පීඩාව පැමිණෙන කල, නුඹලා එයින් පාගා දමනු ලබන්නහුය. යෙසායා 28:16–18.

ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟව පුරාණ මාර්ගයන් වෙත නැවත ගෙන ගිය පසු, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනෙන් ආරම්භ වී, එම චලනයට සහභාගි වී තිබූ කණ්ඩායමක් යෝයේල්හි කෘමීන් හතර තුන්වන අහෝභාවයේ ඉස්ලාමය නියෝජනය කරන බව තීරණය කළහ. එම අවසාන පරම්පරාවෙහි “පේළිය මත පේළිය” යන ක්‍රමවේදය දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟට විවෘත කර දෙන ලද විට, ප්‍රධාන අනාවැකිමය නියමයක් හඳුනාගන්නා ලදී. එම නියමය වන්නේ අනාවැකියේ තුන්වරක් යෙදීමයි; යෝයේල්හි පරම්පරා හතර තුන්වන අහෝභාවයේ ඉස්ලාමය නියෝජනය කරන බව තීරණය කළ එම කණ්ඩායම, තමන්ගේ වැරදි යෙදීම තහවුරු කිරීමට අනාවැකියේ තුන්වරක් යෙදීමේ නියමය වැරදි ලෙස යෙදූහ.

ඉන්පසුව 2014 කාල පරාසය තුළ, දානියෙල් අධ්‍යාය 11හි 1 සිට 15 දක්වා වූ පදවල නිරූපිත ඉතිහාසය පිළිබඳ ව්‍යාජ අර්ථකථනයක් මත තම ආක්‍රමණය පදනම් කරගත්, මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් හා ඔස්ට්‍රේලියාවෙන් පැමිණි සමලිංගික “woke” වැඩසටහන සමඟ සාතන්ට මෙම චලනය තුළට ඇතුළු වීමට අවසර දෙන ලදී. මෙම චලනය තුළට රිංගා ප්‍රහාර එල්ල කළ සමලිංගිකත්ව-අනුග්‍රාහක නායකයෝ, අවසානයේදී, අන්තික්‍රිස්තු ලෙස හඳුන්වනු ලබන රෝමයේ පාප්වහන්සේට එරෙහිව ව්‍යාජ චෝදනා කර ඇති බව කියමින්, ඇඩ්වෙන්ටිස්මය රෝමයේ පාප්වහන්සේගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටිය යුතු බව ප්‍රකාශ කළහ. මෙම ප්‍රහාරයේ අරමුණ වූයේ මෙම චලනය මරාදැමීමය; විශේෂයෙන්ම, “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” හඳුනාගනු ලබන එම පදමය (දානියෙල් 11:1–15) පිළිබඳම ගැඹුරු ව්‍යාකූලතාවයක් ඇති කිරීමය.

මෙම සියලු විවාදයන් වූයේ සාතාන් විසින් පාප්තුමාගේ රෝමයෙහි සංකේතය අවුල් කිරීමට කළ උත්සාහයකි. කිසිදා ජීවත්වූ අති ප්‍රඥාවන්ත මනුෂ්‍යයා අනුව, සූර්යයා යටතේ අලුත් කිසිවක් නැත. අද ද මෙම විවාදය නැවතත් පදනම් වන්නේ “නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවෝ” ලෙස සංකේතවත් කර ඇති රෝමය හඳුනාගැනීම මතය. නව හා පුද්ගලික අර්ථකථනය කියා සිටින්නේ “නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවෝ” යනු එක්සත් ජනපදය බවය; එසේ කියමින් ඔවුන් පැහැදිලිවම නොදැන සිටින්නේ මෙය මිලේරයිට්වරුන් සහ ප්‍රොටෙස්තන්ත්‍රිකයන් අතර ඇති වූ ඉතාමත් පළමු විවාදය සමඟ එකී අනන්‍යම විවාදය බවත්, දහසයවන සියවසේ කතුවර ජෝන් හේවුඩ්ට අනුයෝජිත වචනයක් වන, “දැකීමට අකැමැති අය මෙන් අන්ධ කෙනෙකු නැත” යන කියමනද මෙයට අදාළ වන බවත්ය. ඔහුගේ එම ප්‍රකාශයේ තවත් වෙනස් රූපයක් වන්නේ, “ඇසීමට අකැමැති අය මෙන් බිහිරි කෙනෙකු නැත” යන්නය. බොහෝ දෙනා මෙම වාක්‍යය හේවුඩ්ට අනුයෝජිත බව නොදන්නා අතර, හේවුඩ්ගේ එම වාක්‍යය යෙරෙමියා, යෙසායා යන පොත්වල දැක්වෙන බයිබල් පදවලින්, සහ අළුත් ගිවිසුමේ යේසුස් විසින් උපුටා දක්වන ලද ඒවායින්, උපන් එකක් බවත් ඔවුන් තේරුම් නොගනිති.

එබැවින්, අඥාන වූද අවබෝධයක් නොමැති වූද ජනතාවෙනි, මෙය දැන් අසන්න; ඔබට ඇස් තිබියදීත් නොදක්නෙහිය; කන් තිබියදීත් නොඅසනෙහිය. යෙරෙමියා 5:21.

“දැනුමේ වැඩිවීම” තේරුම් නොගන්නේ දානියෙල්ගේ “දුෂ්ටයෝ” සහ මතෙව්ගේ “මෝඩ කන්‍යාවෝ” ය. 1989 දී ඇති වූ දැනුමේ වැඩිවීම ප්‍රධාන වශයෙන් වූයේ දානියෙල්ගේ එකොළොස්වැනි අධ්‍යායයේ අවසාන පද හය පාප් තන්ත්‍රයේ අවසාන උද්භවය සහ පතනය හඳුනා දෙන්නේය යන පිළිගැනීමයි; නැතහොත්, මා එය නම් කළ පරිදි, නවීන රෝමයේය. එම පදයන් එක්සත් ජනපදය හඳුනා දෙයි, එහෙත් එය හඳුනා දෙන්නේ පාප් බලයට ඇති එක්සත් ජනපදයේ සම්බන්ධතාව පමණි. “දුෂ්ටයෝ” සහ “මෝඩයෝ” “ඥානවන්තයන්” සමඟ විරුද්ධතාවයෙන් තබා ඇත; අවසාන දවස්වල ඥානවන්තයන්ට 1989 දී ඇති වූ දැනුමේ වැඩිවීම පිළිබඳ අවබෝධය ඇත. මෝඩයෝ නම් ඇස් ඇති නමුත් නොදකින්නෝය, කන් ඇති නමුත් නොඅසන්නෝය.

තවද, “මම කවරෙකුව යවම්ද? අප වෙනුවෙන් යන්නේ කවුරුද?” යි පවසන ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬ මම ඇසීමි. එවිට මම, “මෙන්න මම; මාව යවන්න” යි කීවෙමි. එවිට උන්වහන්සේ මෙසේ කීසේක: “ගොස් මේ ජනතාවට කියව, ‘ඔබ සැබවින්ම ඇසුවත් තේරුම් නොගනිව්; ඔබ සැබවින්ම දුටත් අවබෝධ නොකරව්.’ මේ ජනතාවගේ හදවත තදකරව, ඔවුන්ගේ කන් බරකරව, ඔවුන්ගේ ඇස් වසව; නැතහොත් ඔවුන් තමන්ගේ ඇස්වලින් දකිමින්, තමන්ගේ කන්වලින් අසමින්, තමන්ගේ හදවතින් තේරුම්ගෙන, හැරී, සුව ලැබේවා.” යෙසායා 6:8–10.

යෙසායාගේ හයවන පරිච්ඡේදයේ අමතා කියනු ලබන ජනතාව නම්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින පැමිණි “වර්තමාන සත්‍යය” පණිවිඩයේ සිටින බව ප්‍රකාශ කරන අයයි; මක්නිසාද යෙසායා හයවන පරිච්ඡේදය එම සිදුවීම සිදුවන්නේ “පෘථිවිය යෙහෝවාගේ මහිමයෙන් පිරී ඇති” කාලයේදී බව ලකුණු කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පෘථිවිය ආලෝකවත් කරනු ලැබුවේ, නිව්යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි දෙවියන්වහන්සේගේ ස්පර්ශයකින් බිම හෙළනු ලැබූ විට, එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා අවතීර්ණ වූ අවස්ථාවේදීය.

උස්සියා රජු මිය ගිය අවුරුද්දේ, මමද ස්වාමීන් වහන්සේ උසස් කරනු ලැබ, උඩට නැඟී ඇති සිංහාසනයක් මත අසුන්ගෙන සිටිනු දුටුවෙමි; උන්වහන්සේගේ වස්ත්‍රයේ කෙළවර දේවමාළිගාව පුරවා තිබුණේය. එහි ඉහළින් සෙරාපිම්වරුන් සිටියෝය; එක් එක් අය හට පියාපත් හයක් තිබුණේය; දෙකකින් ඔහු තම මුහුණ වසාගත්තේය, දෙකකින් තම පාද වසාගත්තේය, දෙකකින් පියාසර කළේය. එකෙක් අනෙකාට හඬනඟා මෙසේ කීවේය: “ශුද්ධය, ශුද්ධය, ශුද්ධය, සේනාවල ස්වාමීන් වහන්සේය; මුළු පොළොව උන්වහන්සේගේ තේජසින් පිරී ඇත.” හඬනඟා කී අයගේ ශබ්දයෙන් දොර කණු සෙලවුණේය, ගෘහය දුමෙන් පිරුණේය. යෙසායා 6:1–4.

සිස්ටර් වයිට් දේවදූතයාගේ ප්‍රකාශය, ප්‍රකාශිත වාක්‍ය අධ්‍යාය දහඅටහි දේවදූතයා තම තේජසින් පොළොව පුරවා දමන කාලය සලකුණු කරන සිද්ධිය සමඟ සම්බන්ධ කරයි.

“දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ වෙත පණිවිඩයක් සමඟ යෙසායා යැවීමට සූදානම් වූ විට, ප්‍රථමයෙන්ම උන්වහන්සේ දේවස්ථානය තුළ ඇති අතිශුද්ධස්ථානය තුළට දර්ශනයකින් නබිවරයා බැලීමට අවසර දුන්සේක. එක්වරම දේවමාළිගාවේ ද්වාරයත් අභ්‍යන්තර තිරයත් උසට ඔසවා හෝ ඉවතට ඇද දැමූ ලෙස පෙනුණි, එවිට නබිවරයාගේ පාද පවා ඇතුල් වීමට නොහැකි වූ ඒ අතිශුද්ධස්ථානය තුළට ඔහුට නෙත් යොමු කර බැලීමට අවසර ලැබුණි. තම මහිමයේ අලංකාර වස්ත්‍රයේ පල්ලව දේවමාළිගාව පුරවා තිබියදී, උසස්වද ඔසවා තබන ලදද සിംහාසනයක වැඩ සිටින යෙහෝවාගේ දර්ශනයක් ඔහු ඉදිරියෙහි මතු විය. ඒ සിംහාසනය වටා, මහරජු වටා සිටින රැකවලුන් මෙන් සෙරාෆිම්වරු සිටියහ, ඔවුහු තමන් වටා පැතිර තිබූ මහිමය ප්‍රතිබිම්බ කළහ. ඔවුන්ගේ ප්‍රශංසා ගීත ගැඹුරු නමස්කාර ස්වරයන් සමඟ ගුංජනාත්මකව නැගී ගිය විට, භූමිකම්පාවකින් සෙලවූවාක් මෙන් ද්වාරයේ කුලුනු කම්පිත වූහ. පාපයෙන් අපවිත්‍ර නොවූ තොල් ඇති මේ දූතයෝ දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රශංසා ප්‍රවාහයක් සේ වගුරුවා හළහ. ‘සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ ශුද්ධය, ශුද්ධය, ශුද්ධය,’ යයි ඔවුහු හඬනඟා කීහ; ‘මුළු පොළොව උන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී ඇත.’ [යෙසායා 6:1–8 බලන්න.]”

“සිංහාසනය වටා සිටින සෙරාෆිම්වරු දෙවියන්වහන්සේගේ තේජස දර්ශනය කරමින් සිටින විට, ගැඹුරු ගෞරවාදර භීතියෙන් එතරම් පිරී සිටින බැවින්, එක් මොහොතක්වත් තමන්වම ප්‍රශංසාභාවයෙන් නොබලති. ඔවුන්ගේ ප්‍රශංසාව සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේටය. මුළු පොළොවම උන්වහන්සේගේ තේජසින් පිරී යන අනාගතය දෙස ඔවුන් බැලූ විට, ජයග්‍රාහී ගීතය මධුර ස්වරගායනයකින් එකිනෙකාගෙන් අනෙකා වෙත ප්‍රතිධ്വනිය වෙයි: ‘ශුද්ධය, ශුද්ධය, ශුද්ධය, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේය.’” Gospel Workers, 21.

2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නියෝජනය කරමින් සිටි යෙසායාට, ඇස් තිබුණත් දැකීමට තෝරා නොගත්, කන් තිබුණත් ඇසීමට තෝරා නොගත් ජනතාවක් වෙත ගෙන යා යුතු පණිවිඩයක් දෙන ලදී. අල්ෆා සහ ඔමේගා වන යේසුස්වහන්සේ, ආරම්භය සමඟ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ අවසානය ද නිදර්ශනය කරයි. අවසානයේදී, යෙසායා විසින් නියෝජනය කරන ලද පණිවිඩකරුවෙකු නැවතත් සිටිනු ඇත; ඔහු දැකීමටත් ඇසීමටත් තෝරා නොගන්නා ජනතාවක් වෙත පණිවිඩයක් ගෙන යයි. එම පණිවිඩය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අවසාන පවිත්‍රීකරණය සිදු කරනු ඇත. එම පණිවිඩය නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකිමය සාක්ෂියෙන් ගෙන එනු ලබන සත්‍යයේ වචන වේ. එම අනාවැකිමය සාක්ෂිය නම්, “ඔබේ සෙනඟගේ කොල්ලකරුවන්” යනුවෙන් සංකේතවත් කරන බලයෙන් ස්ථාපිත කරනු ලබන “දර්ශනය” ය.

ඊළඟ ලිපියේදී අපි මේ සියලු විවාද එකිනෙකට අතුරා, පේළිය මත පේළිය වන ආකාරයෙන් සකස් කර පෙන්වන්නෙමු. මිලර්වාදී පේළිය, ස්මිත් සහ වයිට්ගේ පේළිය, “දෛනිකය” පිළිබඳ පේළිය, 1989 දී “උතුරේ රජු” පිළිබඳ පේළිය, යෝවෙල්ගේ කෘමි සම්බන්ධ පේළිය, සහ වර්තමාන විවාදය. පැරණි විවාද හයක්—ඒවා පේළිය මත පේළිය ලෙස නරඹන විට, 1843 පුරෝගාමී ප්‍රස්ථාරයේ නිරූපිත පළමු විවාදයේ සත්‍යය පැහැදිලිව තහවුරු කරයි. එම සත්‍යය නම්, තමන්ව උසස් කරගන්නා, වැටෙන, සහ දර්ශනය ස්ථාපිත කරන “නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයෝ” යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ රෝමය බවයි.

“1843 ප්‍රස්ථාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මඟපෙන්වනු ලැබූ බවද, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවද මම දුටුවෙමි; එහි සංඛ්‍යාන උන්වහන්සේ කැමති වූ අයුරින්ම තිබූ බවද; ඒ සංඛ්‍යානවල කිහිපයක තිබූ වැරදීමක් කිසිවෙකුටත් දැකගත නොහැකි වන පිණිස, උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත පැවතිද එය සඟවා තැබූ බවද, උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය කිසිවෙකුටත් පෙනී නොගිය බවද මම දුටුවෙමි.” Early Writings, 74.

ඒ සටහනෙහි ඇති සත්‍යයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනු එකවරම අනාවැකිගේ ආත්මයේ අධිකාරියද ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි; තවද, “දර්ශනය” ස්ථාපිත කරන්නේ එක්සත් ජනපදය නොව රෝමය බව එම සටහන හඳුන්වා දෙයි. එය සලමොන් අපට උපදෙස් දෙන, එම “දර්ශනය” නොමැතිව දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව විනාශ වන බව කියන, ඒ “දර්ශනය” ය.

“සාතන් යනු... සත්‍යයෙන් ඉවතට ගෙන යාම සඳහා ව්‍යාජ දේ නිරන්තරයෙන් තල්ලු කරමින් සිටින්නෙකි. සාතන්ගේ අවසානම රැවටීම වනුයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂිය බලරහිත කර දැමීමය. ‘දර්ශනයක් නොමැති තැන ජනතාව විනාශ වෙති’ (හිතෝපදේශ 29:18). සාතන් සත්‍ය සාක්ෂිය පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ ඉතිරි ජනතාවගේ විශ්වාසය කම්පනයට පත් කිරීමට, විවිධ ක්‍රමවලින්ද විවිධ මෙවලම් මඟින්ද, කපටි නුවණින් ක්‍රියා කරනු ඇත.”

“සාක්ෂිවලට විරුද්ධව සාතානික වූ ද්වේෂයක් අවුලුවනු ලැබේ. සාතන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය වන්නේ සභාවන්ගේ ඒවා පිළිබඳ විශ්වාසය අස්ථිර කිරීමය; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ අනතුරු ඇඟවීම්ද, තරවටු කිරීම්ද, උපදේශද සැලකිල්ලට ගනු ලැබුවහොත්, සාතන්ට තම රවටීම් ගෙන ඒමටත්, තම මායාවන් තුළ ආත්මයන් බැඳ තැබීමටත් එතරම් පැහැදිලි මාර්ගයක් නොලැබෙන බැවිනි.” Selected Messages, book 1, 48.

“පිටත පෙනුමට යටින් ඇති දේ දකින්නාවූ, සියලු මනුෂ්‍යයන්ගේ හෘදයන් කියවන්නාවූ තැනැත්තා, මහත් ආලෝකය ලැබූවන් පිළිබඳ මෙසේ කියයි: ‘තමන්ගේ නෛතික හා ආත්මික තත්ත්වය නිසා ඔව්හු පීඩිතද විස්මිතද නොවෙති.’ ඔව්හු තමන්ගේම මාර්ග තෝරාගෙන ඇත; ඔවුන්ගේ ප්‍රාණය තමන්ගේ අභිචාරයන්හි ප්‍රීති වන්නේය. ‘මමත් ඔවුන්ගේ මුළාවීම් තෝරාගෙන, ඔවුන් බියවන දේ ඔවුන් පිටට ගෙනෙන්නෙමි; මක්නිසාද මම කැඳවූ කල කිසිවෙකු පිළිතුරු දුන්නේ නැත; මම කථා කළ කල ඔව්හු ඇසුවේ නැත; එහෙත් ඔව්හු මාගේ දෑස් ඉදිරියේ අයහපත කළෝය, මා ප්‍රීති නොවූ දේම තෝරාගත්තෝය.’ ‘ඔවුන් ගැළවීම ලැබෙන පිණිස සත්‍යයට ඇති ප්‍රේමය පිළි නොගත් බැවින්,’ ‘අධර්මිෂ්ඨකමෙහි ප්‍රීති වූ බැවින්,’ ‘දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට බොරුව විශ්වාස කරන පිණිස බලවත් මුළාවක් යවනු ඇත.’ යෙසායා 66:3, 4; 2 තෙසලෝනික 2:11, 10, 12.

“ස්වර්ගීය ගුරුතුමා විමසා සිටියේය: ‘ඔබ නිවැරදි පදනම මත ගොඩනඟමින් සිටින බවත්, දෙවියන් වහන්සේ ඔබගේ ක්‍රියා පිළිගන්නා බවත් දක්වන මවාපෑමට වඩා බුද්ධිය මුළා කළ හැකි තවත් බලවත් වංචාව කුමක් ද? ඇත්ත වශයෙන් නම්, ඔබ ලෝකීය ප්‍රතිපත්ති අනුව බොහෝ දේ ක්‍රියාත්මක කරමින්, යෙහෝවාට විරුද්ධව පව් කරමින් සිටින්නහුය. අහෝ, එය මහත් රැවටීමකි, මනස ආකර්ෂණයට ගන්නා මුළාවකි—සත්‍යය එක් කලක් දැන සිටි මිනිසුන් භක්තිකත්වයේ ආකාරය එහි ආත්මයත් බලයත් ලෙස වැරදියට ගන්නා විට; තමන් ධනවත්ය, සම්පත් වැඩිව ඇත, කිසිවක් අවශ්‍ය නැතැයි ඔවුන් සිතන විට, නමුත් යථාර්ථයෙන් ඔවුන්ට සෑම දෙයක්ම අවශ්‍යව තිබේ.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.