පානියුම් - අංක දෙක

අවසන් ලිපිය අපි නිම කළේ, “10–15 වචන 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා උතුරේ රජු වන පාප් බලය විසින් සිදු කරනු ලැබූ ප්‍රතිනිධි යුද්ධ තුනක් නිරූපණය කරයි” යනුවෙන් ලියමින් ය. මෙම ප්‍රතිනිධි යුද්ධ තුන ආරම්භ වන්නේ 40 වන වචනයෙහි එක්සත් ජනපදය “රථ, නැව්, සහ අශ්ව සේනා” ලෙස හඳුනාගැනීමත් සමඟ ය.

ඊළඟ නියෝජිත යුද්ධය, 11 වන පදයෙන් නිරූපිතව ක්‍රි.පූ. 217 දී රෆියා සටනේදී එහි ඓතිහාසික පූර්ණත්වය ලැබූ එක, එගිප්තුවේ දකුණු රජ වූ ටොලමි IV ෆිලොපේටර් සහ සෙලෙව්කි අධිරාජ්‍යයේ අන්ටියෝකස් මැග්නස් යනුවෙන්ද හැඳින්වූ අන්ටියෝකස් මහත් අතර සිදුවිය. උතුරු රාජ්‍යයේ පරාජය සහ දේපළ අහිමිවීම වෙනුවෙන් එගිප්තුවට ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කරමින්, දකුණු රාජ්‍යය පෙර තම රාජ්‍යයෙන් අල්ලාගෙන තිබූ මුළු භූභාගයම නැවත අත්පත් කරගැනීමෙන්, අන්ටියෝකස් 10 වන පදය පූර්ණ කළේය. ඔහු එසේ කළ නමුත් එගිප්තුවේ සීමාවේදී නතර විය; මෙසේ 10 වන පදය පූර්ණ කරමින් 1989 සඳහා ප්‍රතිරූපයක් ද විය.

දෙවන නියෝජිත යුද්ධය වූයේ රෆියා සටනයි. රෆියා යන නාමයේ අර්ථය වන්නේ සීමාභූමියයි. එම යුධභූමිය සලකුණු කරන්නේ අන්තියෝකස් 10 වන පදයේ සඳහන් ඔහුගේ පෙර ආක්‍රමණය නවතා දැමූ ස්ථානයයි. නියෝජිත යුද්ධ තුන සත්‍යය විසින් පාලනය කරනු ලබයි; එනම්, පළමු නියෝජිත යුද්ධය අවසාන නියෝජිත යුද්ධය සමඟ ගැළපේ. මේ යුද්ධ තුනම—10, 11 වන පදයන් සහ අනතුරුව 13–15 වන පදයන්හි තුන්වන යුද්ධය—ඒවායේ ආරම්භක ඉටුවීමෙහි එකම ඓතිහාසික පුද්ගලයා විසින් පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. අන්තියෝකස් මැග්නස් මෙම සටන් තුනම තුළ පෙනී සිටින අතර, අනාවැකිමය වශයෙන් ඒවා එකම රේඛාවකට බැඳ තබයි. අන්තියෝකස් පළමු සහ අවසාන සටන් ජයගනී, නමුත් දකුණේ රජ ජය ලබන මධ්‍යම සටන එසේ නොවේ.

රාෆියා යන්නෙහි අර්ථය සීමා ප්‍රදේශය වන ලෙසම, යුක්රේනය ද එසේය. රාෆියා යුද්ධයෙන් ප්‍රථමයෙන් ඉටු වූ දෙවන ප්‍රතිනිධි යුද්ධය, දැන් යුක්රේන යුද්ධයේදී ඉටු වෙමින් පවතී. ව්ලැදිමීර් පුටින් දකුණේ රජා වන අතර, ඔහු නූතන ප්‍රථම දකුණේ රජා වූ ව්ලැදිමීර් ලෙනින්ගේ പ്രവචනමය වංශජයාය. ජර්මනිය යළි එක්සත් වූ අවස්ථාවේදී, නේටෝ සංවිධානය පැරණි සෝවියට් සංගම් භූමිය තුළ තවදුරටත් ව්‍යාප්ත නොවන බවට තිබූ විවාදිත එකඟතාවයක් මත රුසියාවේ යුක්රේනය පිළිබඳ ප්‍රතිචාරය පදනම් වී ඇති බව පුටින් නැවත නැවතත් ප්‍රකාශ කර ඇත. පුටින්ගේ ප්‍රේරණය 5–9 වගන්තිවල පතොලෙමිගේ ප්‍රේරණයත්, 1797 දී නපෝලියන්ගේ ප්‍රේරණයත් පිළිබිඹු කරයි. දකුණේ රජවරුන් තිදෙනාම, උතුරේ රජාට විරුද්ධව තමාගේ ක්‍රියාවන්ට යුක්තිසහගතභාවය දක්වන්නේ උල්ලංඝනය කරන ලද ගිවිසුමක් මත පදනම්වය.

යෙසායා 23 අනුව, පാപල බලය නියෝජනය කරන තීර්හි වේශ්‍යාව එක් රජෙකුගේ දවස් මෙන් අවුරුදු හැත්තෑවක් පුරා අමතක කරනු ලබන්නීය—එය බයිබල් අනාවැකිවල හයවැනි රාජ්‍යය වන, එළිදරව් 13 හි පෘථිවි මෘගයා (එක්සත් ජනපදය), පාලනය කරන කාලය බව නැවත නැවතත් පෙන්වා දී ඇති අවධියකි.

සංකේතාත්මක අවුරුදු හැත්තෑකාලය 1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා විහිදෙන අතර, එය 40 වන පදයෙන් නිරූපිත ඉතිහාසය වේ. වේශ්‍යා ස්ත්‍රිය නැවත පෙනී එන්නේ එම අවුරුදු හැත්තෑකාලයේ අවසානයේදී, එනම් ඉරිදා නීතිය සමීප වන විටය. මේ හේතුව නිසා, 10–15 වන පදවල සඳහන් සටන් තුනේ යුද්ධය ක්‍රියාත්මක කරනු ලබන්නේ පාප් බලයේ නියෝජිතයෙකු මඟින්ය; මක්නිසාද, මෙම කාලය තුළ ඇය ප්‍රකාශනාත්මකව අමතක කරනු ලැබේ.

පළමු සහ අවසාන ප්‍රතිනිධි යුද්ධවලදී උතුරු රජු දකුණු රජුව ජය ගනියි. මධ්‍යම යුද්ධයේදී දකුණු රජු උතුරු රජුව ජය ගනියි. රාෆියා යුද්ධය වූයේ 11 වන පදයේ ආරම්භක ඓතිහාසික ඉටුවීමය; එම පදයත් එහි ඓතිහාසික ඉටුවීමත් එක්ව, පාප් රෝමයේ තුන් හමාරක් වූ භවिष्यවাণික දිනවල පාලනයට අදාළ සමාන්තර පාඨයන් සමඟ ඒකාබද්ධ කළ යුතු සාක්ෂි දෙකක් බවට පත්වෙයි. එසේ, දානියෙල් 11 තුළ ඇති ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පාඨ දෙකක්, ඒවාට අනුගාමී ඓතිහාසික ඉටුවීම් සමඟ, 11 වන පදයේ දේශසීමා ප්‍රදේශයේ යුද්ධයේ භවिष्यවాణික ලක්ෂණ ඉදිරිපත් කරයි; එය පළමුව රාෆියා යුද්ධයේදී ඉටුවූ අතර, ඉන්පසු අවසාන කාලයේදී 1798 දී නැවතත් ඉටුවිය.

මෙම සාක්ෂි-පේළි මගින් ව්ලැදිමීර් පුටින් නවීන දකුණු රජුගේ අවසාන ව්ලැදිමීර් බව තහවුරු කරයි. “Vladimir” යන නාමය බොහෝ විට “ලෝකයේ පාලකයා” යන අර්ථයෙන් නිර්වචනය කරනු ලැබේ; එහෙත් mir යන වචනය “සමාජය” යන අර්ථයෙන්ද නිවැරදිව භාවිත වේ. එබැවින්, Vladimir යනු “සමාජයේ පාලකයා,” හෝ “කොමියුනිස්ට්වාදයේ පාලකයා” යන අර්ථය දරයි. පුටින්, ජර්මනිය එක්සත් වීමෙන් පසු එකඟ වූ සීමාවන් ඉක්මවා NATO ව්‍යාප්ත වීම පිළිබඳ තම අවධානම් සම්බන්ධයෙන් බිඳ වැටුණු ගිවිසුමක් මත තමන්ගේ යුක්රේනය සම්බන්ධ මැදිහත් වීම පදනම් වන බව හඳුනා දෙයි. පුටින්ගේ දිශානතිය, සෙලෙන්ස්කි සහ යුක්රේනයට එරෙහිව යොමු වී ඇති තරමටම, NATO සහ EU වෙතද එරෙහිව යොමු වී ඇත. පුටින්, NATO-රහිතව පවතී යුතු බව අවධාරණය කරන භූමියක් මත NATO සහ EU විසින් කරනු ලබන ආක්‍රමණශීලී ප්‍රවේශය, සෙලෙව්සිඩ් රජු තම පෙර භාර්යාව වෙනුවෙන් මිසරීය කුමරිය-මනාලිය අත්හැර දැමූ විට ටොලෙමිගේ කෝපයට සමාන්තර වේ. එම බිඳුණු ගිවිසුම 1797 දී බිඳුණු Tolentino ගිවිසුම වෙත ඉදිරියෙන් ඇඟවීය. දානියෙල් 11හි, දකුණු රජු උතුරු රජුව ජය ගන්නා විට, එයට බිඳුණු ගිවිසුමක් සම්බන්ධ වේ.

මෙම උල්ලංඝිත ගිවිසුම ජර්මනිය නැවත එක්සත් කරන ලද්දේදී, යුරෝපා සංගමය NATO සංවිධානය තම සීමා ඉක්මවා විස්තාරණය කිරීම සීමා කිරීමට අකමැති වූ කරුණට අදාළ වේ. මෙම අර්ථයෙන්, දකුණේ රජු වන පුටින්, තම ප්‍රතිනිධි බලය මගින් නිරූපිත උතුරේ රජුට එරෙහි සටනක නිරත වෙයි. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ නාසිවරු කතෝලික සභාවට ප්‍රතිනිධි වූ ආකාරයටම, උක්රේනයේ නාසිවරු 10–15 පදවල දෙවන ප්‍රතිනිධි යුද්ධයේ සංකේතය බවට පත්වෙති. ලෝක යුද්ධ තුනක් සහ ප්‍රතිනිධි යුද්ධ තුනක්—එමෙන්ම දෙපසම, මධ්‍යම ගැටුමේදී නාසිවරු කතෝලික සභාවේ ප්‍රතිනිධි නියෝජිතයෝ වෙති.

මෙම නියෝජිත යුද්ධ තුනේ මුල් ඓතිහාසික ඉෂ්ටවීම් තුළ, සෑම සටනකම ඇන්ටියෝකස් මැග්නස් සිටියේය. “ඇන්ටියෝකස්” යන නාමයේ ව්‍යුත්පත්තියත්, උතුරේ රජු ලෙස සැලකිල්ලට ගන්නා සෙලූසියානු රාජ්‍යය සමඟ සම්බන්ධිත සංකේතවාදයත්, ඇන්ටියෝකස්ව ක්‍රිස්තු විරුද්ධයාගේ—එනම් රෝමයේ පෝප්වරයාගේ—සංකේතයක් ලෙස හඳුනා දෙන ආකාරය බොහෝ විට පෙන්වා දී ඇත. නමුත් නියෝජිත යුද්ධ තුනේ ඉතිහාසය තුළ ටයර්හි වේශ්‍යාව අමතක කරනු ලබන බැවින්, “ඇන්ටියෝකස්” යන නාමයෙන් නිරූපිත “පෝප්වරයා” යන සංකේතය ඔහුගේ නියෝජිත බලය සඳහා පෙනී සිටියි. පළමු සහ අවසාන සටන්වලදී, එය රෝමය වෙනුවෙන් විවෘතව ක්‍රියාත්මක වන්නේ එක්සත් ජනපදයයි. 11 වන පදයේදී, නියෝජිත බලය වන්නේ යුක්රේනයේ නාසිවාදයයි, නමුත් සෙලෙන්ස්කීව යුද්ධයේදී තබාගත්තේත් තවමත් තබාගෙන සිටින්නේත් එක්සත් ජනපදයේ නැව් සහ රථයන්ය. දෙවන නියෝජිත යුද්ධයේ බාහිර පෘෂ්ඨයේදී, යෙසායා 23 හි අවුරුදු හැත්තෑ තුළ පෝප්වරයා සැඟවී සිටි පරිදි, එක්සත් ජනපදයද සැඟවී ඇත. එක්සත් ජනපදය මෘගයාගේ සියලු ලක්ෂණ වර්ධනය කරගන්නා එම ඉතිහාසය තුළම සැඟවී ඇත; එබැවින්, අනාවැකිමය වශයෙන් ගැළපෙන දෙයක් ලෙස, දෙවන නියෝජිත යුද්ධය ආරම්භ වූ පසු, එක්සත් ජනපදය යුක්රේනයේ නාසිවාදය නම් නියෝජිත බලය විසින් අප්‍රකාශිත කරනු ලැබේ; එහෙත්, ඔවුන්ගේ විනාශය දක්වා යුක්රේනය තබාගන්නේ පොළොවේ මෘගයාගේ යුධමය හා ආර්ථික බලවේගයම බව තවදුරටත් සත්‍යයයි.

දකුණේ රජ බබිලෝනියට ගොස් උතුරේ රජ වහල්කරුවෙකු ලෙස අල්ලාගත් විටත්, එසේම ජෙනරාල් බර්තියේ පාප්වහන්සේ වහල්කරුවෙකු ලෙස අල්ලාගත් විටත්, ඔහු සෘජුවම වතිකානයට ඇතුළු වූයේ, යුක්රේන යුද්ධය අවසන් වන්නේ යුක්රේනයෙන් කිසිදු ප්‍රතිරෝධයක් ඉතිරි නොවන තත්ත්වයකදී පුටින්ගේ ජයග්‍රහණය සමඟ බව යෝජනා කරමිනි. ප්ටොලමි අල්ලාගත් රාජ්‍යය බබිලෝනිය වූ අතර, නෙපෝලියන් අල්ලාගත් රාජ්‍යය ආත්මික බබිලෝනිය විය. එබැවින්, සෙලෙන්ස්කිගේ රාජ්‍යය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ඔහුට සහාය සපයන එම යටත්වූවන් විසිනි. දැන් ට්‍රම්ප් භූමි මෘගයාගේ රථද අශ්වාරෝහකයන්ද නෞකාවන්ද වන සහාය ඉවත් කරගෙන ඇති බැවින්, යුක්රේනයේ සහාය වන්නේ යුරෝපා සංගමයයි; එනම්, නේටෝවෙහි ආක්‍රමණශීලී ප්‍රවේශය සම්බන්ධයෙන් උල්ලංඝනය කරන ලද ගිවිසුම පිළිබඳ පුටින්ගේ ප්‍රකාශයන් අසන්නට අකැමැතිව සිටි එම කණ්ඩායමමය.

යුරෝපා සංගමයේ යුරෝක්‍රැට්වරුන්ට මඟපෙන්වන දර්ශනය ග්‍රීන්පීස් ව්‍යාපාරයයි. මේ හේතුව නිසා, සෙලෙන්ස්කිගේ අර්ථය “කොළ” යන්නයි. සෙලෙන්ස්කි යනු පරිසරවාදයේ මෝඩ ගෝලීය න්‍යායපත්‍රයෙන් මඟපෙන්වනු ලබන යුරෝපා සංගමයේ යුද්ධකාමීන්ගේ සංකේතාත්මක මූලිකයාය. යුක්රේන යුද්ධය අවසන් වන විට, පුටින් යුක්රේනයට එරෙහි ජයග්‍රහණයක් පමණක් නොව, සමස්ත යුරෝපා සංගමය හා නේටෝවට එරෙහි ජයග්‍රහණයක්ද සමරනු ඇත.

එබැවින් එම නියෝජිත යුද්ධ තුන සත්‍යයේ ලක්ෂණය දරයි. පළමු සහ අවසාන නියෝජිත යුද්ධයේදී දකුණේ රජු, ප්‍රකාශිතය දහතුනෙහි මුහුදු මෘගයා සහ භූමි මෘගයා අතර ඇති සන්ධානයක් මගින් පරාජය කරනු ලැබේ. ආරම්භයේදී උතුරේ රජුට ලැබූ ජයග්‍රහණය ගෙන එනු ලැබුවේ සංරක්ෂණවාදී, වතිකානු I පාප්වරයෙකු සමඟ ඇති සන්ධානයක් මගිනි; කතෝලික පුරාවෘත්තයේ ෆාතිමා රහස්වල සන්දර්භය තුළ ඔහු සුදු හෝ යහපත් පාප්වරයාය. මම මෙය ලියන මේ අවස්ථාවේ මරණශයනයෙහි සිටින වර්තමාන පාප්වරයා වතිකානු II ලිබරල් පාප්වරයෙකි; ෆාතිමා රහස්වල සන්දර්භය තුළ ඔහු කළු හෝ නරක පාප්වරයාය.

දහතරවන වාක්‍යය පෙන්වා දෙන්නේ, තමන්ම උසස් කරගෙන පසුව වැටෙන “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයන්” අනාවැකි ඉතිහාසයට ඇතුල් වන විට දර්ශනය ස්ථාපිත වන බවය. ක්‍රි.පූ. 200 දී පැණියුම් සටනේදී දහතුන්වන වාක්‍යයේ සිට පහළොස්වන වාක්‍යය දක්වා වූ දේවල් ඉටු වන අවස්ථාවේ, ඒ සටනටම අදාළ කාරණාවලට අනේකදේවවාදී රෝමය තමන්ම ඇතුළු විය. පැණියුම් සටන සම්බන්ධයෙන් අදහස් කරන එම වාක්‍ය තුන තුළ, දහතරවන වාක්‍යය දර්ශනය රෝමය විසින් ස්ථාපිත කරනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි.

පැනියම් සටනේ ඉතිහාසය තුළ, වතිකානු I සම්ප්‍රදායට අනුගාමී, සංරක්ෂණවාදී සුදු පාප්වරයෙක්, පෙරදී වතිකානු I සම්ප්‍රදායට අනුගාමී සංරක්ෂණවාදී පාප්වරයෙකු සමඟ සන්ධානයක් ගොඩනගාගෙන තිබූ, රීගන් යුගයේදී ආරම්භ වූ අට ජනාධිපතිවරුන්ගෙන් අවසානයා සමඟ බලවේග එක්කරනු ඇත. ඔවුහු 1989 දී එය කළේ පැරණි සෝවියට් සමාජවාදී ජනරජ සංගමය බිඳ දැමීම සඳහාය; අවසානයේදීද ඔවුහු එයම කරන්නේ ඒ රාජ්‍යයේම අවසාන පාලකයා බිඳ දැමීම සඳහාය.

රේගන් යුගයේදී, පාප් වහන්සේ ජෝන් පෝල් දෙවන සහ එක්සත් ජනපදය අතර වූ සන්ධානය සමඟ, ජෝන් පෝල් දෙවන තමන් ෆාතිමා අනාවැකිවල යහපත් පාප් වහන්සේ යැයි විශ්වාස කිරීමට පැමිණියේය. එම විශ්වාසයෙන් ප්‍රේරණය ලැබූ ඔහු, ෆාතිමාගේ අනාවැකිවල ඉටුවීමක් බව තමන් අවබෝධ කරගත් දේ ප්‍රචලිත කිරීමට ලෝකය පුරා සංචාරය කිරීමට ආරම්භ කළේය. එසේ කිරීමෙන්, මුළු ලෝකයම මෘගයා අනුව විස්මයට පත්වනු ඇති කාලයක් ඇතිවන බවට එළිදරව් 13හි තිබෙන අනාවැකිය ඔහු ඉටු කළ බැවින්, ඉතිහාසයේ වැඩිම සංචාර කළ පාප් වහන්සේ බවටද, සියලු කාලවල වැඩිම හඳුනාගත් පාප් වහන්සේ බවටද ඔහු පත් විය. පාප් වහන්සේ ජෝන් පෝල් දෙවනගේ පොදු ප්‍රතිරූපය, එක්සත් ජනපදයේ අවසාන ජනාධිපතිවරයා සමඟ සන්ධානයකට පැමිණෙන සංරක්ෂණවාදී වතිකානු I පාප් වහන්සේගේ ලක්ෂණ පැහැදිලිව නිරූපණය කරයි.

එබැවින්, රේගන් සමකාලීන පාප්තුමාගේ අනාවැකිමය ලක්ෂණයන්ගෙන් එකක් නම්, ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රතිරූපය මාර්ගලකුණක් ලෙස සලකුණු වන ස්ථානයක් ඇති වීමය. එම ලකුණ පද හතරළිහේ දක්නට ලැබෙයි, එනම්, “නුඹගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවෝ දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නෝය” යන ස්ථානයේදීය. ලෝකය මුළුල්ලම විස්මයෙන් අනුගමනය කළ පාප්තුමා වීම යන අනාවැකිමය ලක්ෂණය පාප් ජෝන් පෝල් දෙවනතුමා සම්පූර්ණ කරයි; එමගින් ට්‍රම්ප් සමඟ සන්ධානයකට පැමිණෙන සංරක්ෂණවාදී අවසාන කාලයේ වතිකානු I පාප්තුමා වෙත ඉදිරියෙන් ඇඟවීමක් කෙරේ. එය සිදුවන විට දර්ශනය ස්ථාපිත වේ; දර්ශනය ස්ථාපිත කරන්නේ පාප්තුමා පානියම්ගේ ඉතිහාසය හා ක්‍රි.පූ. 200 වන අවුරුද්ද තුළට තමන්ම ඇතුළත් කර ගැනීමය.

ජනාධිපතිවරුන් අටදෙනාගේ ආරම්භය, ජනාධිපතිවරුන් අටදෙනාගේ අවසානයද දර්ශනය කරයි. තවද, දහසයවන වගන්තියේ සඳහන් ඉරිදා නීතියට තරමක් පෙර, අමතක කරනු ලැබූ තීර්හි වේශ්‍යාව නැවතත් ප්‍රකාශිත ඉතිහාසයට පැමිණෙන්නේ, රේගන්ගේ සමාන්තරයා වන ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් සමඟ සන්ධානයක් ගොඩනඟන විටය. අන්තිඔකස් සහ මැසිඩෝනයේ ෆිලිප් අතර සන්ධානයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබූ පරිදි, ඔවුහු එක්ව, ළමා රජු වන ටොලෙමි විසින් නිරූපිත දකුණු රාජ්‍යයේ අවසාන පරම්පරාව බිඳ හෙළති. බයිබල් අනාවැකියේ ළමයෙකු යනු අවසාන පරම්පරාවේ සංකේතයකි; එසේම, යුක්රේන් යුද්ධයෙන් පසු, පුටින් යුධ ජයග්‍රහණවලින් උසස් කරනු ලැබ, පසුව යම් ආකාරයක සභාව හා රාජ්‍යය සම්බන්ධ ද්විධාභාවයකදී තම මාර්ගය අහිමි කරගන්නා දකුණු රජවරුන්ගේ ඉතිහාසය නැවත ක්‍රියාත්මක කරනු ඇත.

එබැවින්, 1989 වසරත් ප්‍රථම නියෝජිත යුද්ධයත් නියෝජනය කරන දසවන පදය ආරම්භය වන අතර, එසේ නොමැති නම්, හෙබ්‍රෙව් අකාරාදියේ පළමු අකුර වේ. යුක්‍රේන යුද්ධය නියෝජනය කරන එකොළොස්වන පදයේ රෆියා සංග්‍රාමය හෙබ්‍රෙව් අකාරාදියේ දහතුන්වන අකුර වේ. අංක 13 කැරැල්ලේ සංකේතයක් වන අතර, යුක්‍රේන යුද්ධයේ නියෝජිත හමුදාව නාසිවරුය; එනම්, නූතන ලෝකයේ කැරැල්ලේ ප්‍රධානතම සංකේතයයි. පානියම් යනු අකුරු විසිදෙකකින් සමන්විත හෙබ්‍රෙව් අකාරාදියේ අවසාන අකුරයි. එබැවින්, අකාරාදියේ පළමු, දහතුන්වන සහ විසිදෙවන අකුරු එක්කර හෙබ්‍රෙව් “සත්‍යය” යන වචනය සෑදීමෙන් නිර්මාණය වන හෙබ්‍රෙව් වචනය “සත්‍යය,” මෙම නියෝජිත යුද්ධ තුනේ ව්‍යුහය සත්‍යය ලෙස හඳුන්වා දෙයි. හෙබ්‍රෙව් අකාරාදියේ විසිදෙවන හා අවසාන අකුර දේවත්වය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ එක්වීමේ සංකේතයක් වන අතර, අසන්න අනාගතයේදී පානියම් සංග්‍රාමයේ ඉටු වීම ට්‍රම්ප්ගේ ජනාධිපති ධුර කාලය තුළ සිදු වේ. ට්‍රම්ප් දෙවරක් ධුරය දැරූ විසිදෙවන ජනාධිපතිවරයාය.

පැනියම්හි ද්විත්ව සන්ධානයකට සම්බන්ධ ද්විත්ව සාක්ෂියක් ඇත; එම සඳහන් දෙකම තුළ එම සන්ධානය නියෝජනය කරන්නේ පාර්ශ්ව දෙකක් අතර පිරමීඩීය සම්බන්ධතාවයක් හඳුන්වා දෙන සන්ධානයකි. පිලිප් සහ ඇන්ටියෝකස් අතර වූ සන්ධානය උපායමාර්ගික එකක් වූ අතර, එය නැගෙනහිර මධ්‍යධරණී ප්‍රදේශයේ පටොලෙමීය හා රෝමීය බලපෑමට ප්‍රතිවිරුද්ධ වීමට ඉලක්ක කර තිබුණි. එහෙත්, ඔවුන්ගේ සහයෝගිතාව පැනියම් යුද්ධයම මත අවධානය යොමු කළ එකක් නොවීය—ඇන්ටියෝකස් මෙම යුධ ව්‍යාපාරය ස්වාධීනව, පිලිප්ගේ සෘජු යුධමය මැදිහත්වීමකින් තොරව, ක්‍රියාත්මක කළේය. පිලිප්ගේ භූමිකාව වඩාත් වක්‍ර වූ එකක් වූ අතර, ග්‍රීසියෙහි සහ ඒජියන් ප්‍රදේශයේ රෝමීය හා පටොලෙමීය මිත්‍ර පාර්ශ්වයන් බැඳ තබාගැනීමෙන් ඔහු දේශපාලනික හා උපායමාර්ගික සහාය සැපයීය; එමගින් ඇන්ටියෝකස්ට කොඑලේ-සිරියාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට ඉඩ ලැබුණි. ඉතිහාසඥයෝ සියල්ලෝම මෙම සන්ධානය තුළ ඇන්ටියෝකස් වඩා බලවත් වූ බවත්, සැබවින්ම එම යුද්ධය සටන් කළේ ඇන්ටියෝකස් පමණක් බවත් හඳුනාගනිති. ඔවුන්ගේ සන්ධානය අලෙක්සැන්ඩර්ගේ පූර්ව රාජධානියට අදාළ වූ වඩා විශාල ප්‍රදේශය සම්බන්ධවූවකි. එබැවින්, මනුෂ්‍යයන් අතර ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගමන් කළ කාලයේ පැනියම් සඳහා භාවිත වූ නාමය වන කයිසාරියා-පිලිප්පි යන නාමයෙන් නිරූපිත පරිදි, එම සන්ධානයට ප්‍රමුඛ නායකයෙකු සහ ඊට අඩු පරිපාලිත අනුගාමිකයෙකු ඇත. එබැවින් කයිසාරියා-පිලිප්පි ඇන්ටියෝකස් සහ පිලිප් සමඟ අනුකූල වේ, මක්නිසාද යත් කයිසර් ඔගස්තුස් සහ ටෙට්‍රාර්ක් හෙරෝද් පිලිප් යන දෙදෙනා විසින් සංකේතවත් කරනු ලබන එම සන්ධානය තුළ කයිසර් වඩා බලවත් වූ බැවිනි.

“ටෙට්‍රාර්ක්” යන වචනයේ අර්ථය වන්නේ හතරෙන් එකක් මත පාලකයා යන්නයි. සීසර් මුළු රාජ්‍යයම පාලනය කළ අතර, පිලිප් භූමි ප්‍රදේශයක හතරෙන් එකක් මත පාලනය කළේය; එසේ පානියුම් සහ කෙසරියා-පිලිප්පි යන සන්ධානවල පිලිප්ගේ සංකේතය ආත්මීය සම්බන්ධතාවයක පිහිටුවනු ලැබේ. හෙරොද් පිලිප් තුළින් අපි රුධිර වංශ දෙකක සංකේතය දකිමු; ඒ දෙකම දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ඇති කැඩීගිය ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයක සංකේත වේ. ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ රාජ්‍යය කොටස් හතරකට, එනම් ටෙට්‍රාර්ක්වරු හතරදෙනෙකු වෙත, බෙදී යෑමේ හතරෙන් එකක ප්‍රතිධ්වනිද අපි දකිමු. පිලිප් යන්නෙහි අර්ථය අශ්වයන්ට ආදරය කරන තැනැත්තා යන්නයි.

යුක්රේන යුද්ධයේ අවසානයේ ඉටු වන පානියම් සටනේදී, අන්ටියෝකස් මැග්නස් වන එක්සත් ජනපදය, රුසියාව ජයගෙන, පිලිප් විසින් නිරූපිත වන ඊට වඩා සුළු භූමිකාවක් ඇති පාර්ශ්වයක සමඟ සන්ධානගත වනු ඇත. එම සුළු පාර්ශ්වය ඊට සම්බන්ධ වුවද, සටන තුළ සෘජුවම නොසිටිනු ඇත. එම සටන එක්සත් ජනපදය සහ පුටින් අතර වනු ඇති අතර, රැෆියා සටනෙන් පසුව පටොලෙමි IV ෆිලොපේටර් තුළ ද, යූදාහි උස්සියා රජ තුළ ද දර්ශිත පරිදි, පුටින්ගේ කෝපය සහ අහංකාරයෙන් උපන්න ආගමික විවාදයකට එය පැහැදිලිවම සෘජුව සම්බන්ධ වී ඇති බව පෙනේ. පටොලෙමි සහ උස්සියා යන දෙදෙනාම, තම යුද්ධ ජයග්‍රහණ මඟින් අහංකාරයට උසස් කරන ලද දකුණු රජවරු වූ අතර, එවිට පූජකයන් විසින් පමණක් ඉටු කළ යුතු ශුද්ධ කාර්යයක් භාරගැනීමට ඔවුහු ආශා කළහ. උස්සියා තම උත්සාහයන් නිසා කුෂ්ඨ රෝගයට ගොදුරු වූ අතර, පටොලෙමි කෝපෝද්‍රිකත්වයෙන් ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ යුදෙව්වන් 50,000 දෙනෙකු ඝාතනය කළේය.

දහතුන්වන පදය මඟින් නූතන ප්‍රජාවේ රජුගේ, එනම් කොමියුනිසමයේ, අවසාන පරම්පරාව වන ව්ලැඩිමීර් පුටින්ගේ රුසියාව සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය අතර සටන හඳුනා දෙයි. එම සටනේදී ට්‍රම්ප් ජය ලබයි, නමුත් ඔහු එසේ කරන්නේ රාජ්‍යයේ සිව්වන කොටසකින් පැමිණෙන සහයකයෙකු සමඟය; එහෙත් ඔහු සැබවින්ම එම සටනෙහි සිටින්නේ නැත. වර්තමාන සිදුවීම් සాక్షි දරන පරිදි, අපි එකොළොස්වන පදයේ අවසානයට ආසන්නව සිටිමු. රාෆියා විසින් නිරූපිත පරිදි, පුටින් යුක්රේනය මත ජයග්‍රහණය කරනු ඇත. ඉන්පසු, කුෂ්ඨ රෝගය හේතුවෙන් උස්සියා තම මරණය දක්වා ගෘහයක තබනු ලැබීමෙන් නිරූපිත පරිදි, ඔහුගේ ක්‍රමික විනාශය ආරම්භ වනු ඇත. ක්‍රි.පූ. 217 දී රාෆියාහි ලැබූ ජයග්‍රහණයෙන් පසු, ටොලමි IV ෆිලොපේටර්ගේ රාජ්‍ය කාලය දූෂණය, අතිශය විලాసිතාව, සහ නිර්ලජ්ජ උපදේශකයන් මත රඳා පැවතීම හේතුවෙන් පිරිහී ගියේය. ක්‍රි.පූ. 204 දී ඔහු මරණයට පත් වූයේ, බොහෝ විට ඔහුගේ ඇමතිවරුන් වන සොසිබියස් සහ අගතොක්ලීස් විසින්, ඔහුගේ කුඩා පුත් ටොලමි V සඳහා බලය තහවුරු කර ගැනීමට කළ කුමන්ත්‍රණයක කොටසක් ලෙස, ඝාතනය කිරීමෙන් හෝ විෂ දීමෙන්ය. මෙම කැළඹිලිමත් අවසානය හෙලෙනිස්තික රාජකීය අධිකරණවල පොදු වූ අස්ථිරභාවය සහ කුමන්ත්‍රණකාරී ස්වභාවය පිළිබිඹු කරමින්, ටොලමිවරුන්ගේ මිසරයේ පරිහානියේ සැලකිය යුතු හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් සලකුණු කරයි.

අලෙක්සැන්ඩර්ගේ මරණයෙන් පසු ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා ඇති වූ අරගලයේදී සිදුවූ සත්‍ය ඉටුකිරීම්වලින් පූර්වරූපණය වූ දකුණේ රජුගේ ආත්මික ඉටුකිරීමේ එක් ලක්ෂණයක් වන්නේ “විප්ලවය” ය. ප්‍රංශ විප්ලවයේ කාලසීමාව තුළ ප්‍රංශය ආත්මික දකුණේ රජු බවට පත්වෙයි. නූතන දකුණේ රජු වන රුසියාව රුසියානු විප්ලවයේදී උපන්නේය. ප්‍රංශ විප්ලවයට හඳුන්වා දුන් දාර්ශනික මතවාදය, ප්‍රංශ විප්ලවයේ අරාජිකත්වයෙන් සෝවියට් විප්ලවයේ කොමියුනිස්මය දක්වා පක්වවූ ආකාරය දකුණේ රජුගේ ලක්ෂණයකි. කොමියුනිස්මය විප්ලවයන් මඟින් ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත විය.

නූතන කාලයේදී, අරාජ්‍ය සංවිධාන භාවිතා කරමින් CIA ලොව පුරා ජාතීන් පෙරළා දැමීම සඳහා ක්‍රියා කර ඇති අතර, ඔවුන් නැවත නැවතත් භාවිතා කළ පියවරෙන් පියවර සැලැස්ම “වර්ණ විප්ලව” ලෙස හැඳින්වේ. දකුණේ රජු මකර බලයකි; ගෝලීයකරණවාදීහුද එම මකර බලයම වෙති, එසේම CIA විසින් මෙහෙයවනු ලබන වර්ණ විප්ලව ද මකර බලයක සලකුණු වෙති. ආත්මික දකුණේ රජු ලෙස ප්‍රංශයේ ඉතිහාසය, එම විශේෂ අනාගතවाणी රේඛාවේ නිගමනය සලකුණු කරන අද්විතීය ඉතිහාසයකින් යුක්ත වේ.

එම නිගමනය නපෝලියන් විසින් නිරූපිත වේ. ප්‍රංශ විප්ලවය ප්‍රංශය දකුණේ රජු වශයෙන් ආරම්භ වන ලකුණ වන අතර, නපෝලියන් එහි අවසානය සලකුණු කරයි. ඉතිහාසඥයෝ නපෝලියන් තම වාටර්ලූව කරා ගෙන ගිය පියවර මාලාවක් හඳුනාගනිති; එමගින් එක් රාත්‍රියකදී බබිලෝනිය සහ බෙල්ෂසර් අල්ලාගනු ලැබූ ආකාරයට විරුද්ධව, පළමු ආත්මික දකුණේ රජුගේ ක්‍රමානුකූල අවසානයක් හඳුනාගනු ලැබේ. නූතන දකුණේ රජුගේ පළමු ව්ලැඩිමීර් වූ ව්ලැඩිමීර් ලෙනින්, ආඝාත මාලාවක් හේතුවෙන් අවුරුදු දෙකක කාලයක් තුළ මිය ගියේය. යෝසෙෆ් ස්ටාලින් ඔහුට විෂ දුන් බවට සමහරෝ අනුමාන කරති; එසේම ටොලමි IV ද ඔහුගේ උපදේශකයන් විසින් විෂ දෙන ලද්දේ යයි සමහරෝ අනුමාන කරති. සෝවියට් සංගමය මගින් නිරූපිත නූතන දකුණේ රජුගේ අවසානය ද විප්ලවයක් මගින්ම සම්පූර්ණ කරන ලදී.

සෝවියට් සංගමයේ අවසානයට දායක වූ මොස්කව්හි විරෝධය වූයේ 1991 අගෝස්තු කූ දේතා (1991 අගෝස්තු 19–21) කාලයේ දැවැන්ත මහජන ප්‍රතිරෝධයයි. ධවල මන්දිරය ආරක්ෂා කිරීම හා බොරිස් යෙල්ට්සින්ගේ නායකත්වය වටා කේන්ද්‍රගත වූ මෙම සිදුවීම, සෝවියට් දැඩිවාදීන්ගේ බලය සෘජුවම දුර්වල කළේය, පාලන තන්ත්‍රයේ බිඳවැටෙන සුළු ස්වභාවය හෙළිදරව් කළේය, සහ සෝවියට් සංගමයේ කඩා වැටීම වේගවත් කළේය. මීට පෙර මොස්කව්හි පැවති විරෝධතා (උදාහරණයක් ලෙස, 1987–1990) සහ බෝල්ටික් මාර්ගය (1989) ගතිවේගය ගොඩනඟා තිබුණද, 1991 අගෝස්තු විරෝධතා මොස්කව්හි තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය වූ අතර, එය 1991 අවසානය වන විට සෝවියට් සංගමයේ විසුරුවා හැරීමට මඟ පෑදීය. දකුණේ රජු වශයෙන් රුසියාවේ ආරම්භය විප්ලවය තුළ ආරම්භ වන අතර විප්ලවය තුළම අවසන් වේ. සෝවියට් සංගමයේ අවසානය රාජ්‍යයේ ක්‍රමික විඝටනයක් වූ අතර, එය පටොලෙමි, උස්සියා, නෙපෝලියන් සහ ව්ලැඩිමීර් ලෙනින්ට පවා එසේම වූයේය. පුටින්ගේ අවසානය ද ක්‍රමික පරාජයකි; එය යුක්රේන යුද්ධය අවසන් වූ වහාම ආරම්භ වේ. ඔහුගේ අවසානය සිදුවන්නේ පානියම් යුද්ධයේදීය, එවිට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය රාජ්‍යයේ පාලනය අල්ලා ගන්නා අතර, සැබවින්ම එම යුද්ධයේ නොසිටින මිතුරෙකුගෙන් සහය ද ලබයි.

අපි මෙම අදහස් මාලාව ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.