පානියම් — අංක පහ

දානියෙල් පොත අති විශිෂ්ට අනාවැකිමය කථානායකත්වයක් විවෘත කරයි; එහි 2 වන අධ්‍යායේ ලෝහමය ප්‍රතිමාවෙන් ආරම්භ වී 11 වන අධ්‍යායේ සංකීර්ණ රාජකීය ගැටුම් දක්වා එහි දර්ශන සරහා දිවෙන “නැවත කියා විස්තාර කිරීමේ” මූලධර්මයක් එකට නෙළා ඇත. මෙම රාමුව තුළ බලගතු තර්කයක් උදාවෙයි: ක්‍රි.පූ. 31 දී වූ ඇක්ටියම් සටන, ක්‍රි.පූ. 30 දී මිසරයේ පතනයෙන් අවසන් වූ ඒ සිද්ධිය, දානියෙල් 11:25, 26 හි තීරණාත්මක ඉටුවීමක් ලෙස පෙනී සිටිමින්, අනාර්ය රෝමයේ අවුරුදු 360ක අධිපත්‍යයේ උදාව සලකුණු කරයි.

දානියෙල් 11 ආරම්භ වන්නේ ක්‍රි.පූ. 323 දී මහත් ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මරණයෙන් අනතුරුව අධිරාජ్యයන් උදය වීමත් බිඳ වැටීමත් සමඟය. එහෙත්, 14 වන පදය වෙත පැමිණි විට, මාරුවක් සිදුවේ. ක්‍රි.පූ. 200 අවට, අන්තියෝකස් III (Magnus) ළමා-රජු වූ පටොලෙමී Vට විරුද්ධව පානියම් සටන සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියදී, රෝමය මැදිහත් විය; හුදෙක් පසෙකින් නරඹන්නෙකු ලෙස නොව, “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන්” ලෙසය. හෙලෙනිස්තික කැළඹිල්ල මධ්‍යයේ මිසරයේ තිරිඟු සැපයුම සුරක්ෂිත කරගැනීම පිළිබඳව සැලකිලිමත් වූ රෝමය, දෙවන මැසිඩෝනියානු යුද්ධයේදී (ක්‍රි.පූ. 200–197) තම බලපෑම ප්‍රදර්ශනය කළ අතර, එමගින් එහි අනාවැකිමය භූමිකාව සඳහා වේදිකාව සකස් කළේය.

එවිට ක්‍රි.පූ. 63 දක්වා වේගයෙන් ඉදිරියට ගිය විට, පොම්පේ යෙරුසලම අල්ලාගෙන අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුල්ව, “ශ්‍රේෂ්ඨ දේශය” මත රෝම අධිපත්‍යය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් 16 වන පදය සම්පූර්ණ වේ. මෙතැන් සිට 17 සිට 22 දක්වා පද රෝමීය පුද්ගලයන්ගේ අනුක්‍රමයක් අනුව අනුරේඛනය කරයි: පොම්පේගේ නැගෙනහිර යුද්ධ ව්‍යාපාර, ජූලියස් සීසර්ගේ ජයග්‍රහණ සහ ක්‍රි.පූ. 44 දී ඔහුගේ ඝාතනය, ඔගස්තුස් සීසර්ගේ බදු එකතු කළ රාජ්‍යකාලය (ලූක් 2:1 හි සඳහන් වූ පරිදි) ක්‍රි.ව. 14 දී අවසන් වීම, සහ “ගිවිසුමේ අධිපතියා” බිඳ දමනු ලැබූ ක්‍රි.ව. 31 වර්ෂයේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම ටයිබීරියස්ගේ පාලනය යටතේ සිදුවීම. යෙරුසලමේ සිටි පොම්පේගෙන් ක්‍රි.ව. 70 දී යෙරුසලමේ සිටි ටයිටස් දක්වා වූ මෙම අනාවැකිමය රේඛාව, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත රෝමයේ අධිපත්‍යයේ රේඛාව ඉදිරිපත් කරයි.

රෝම සේනාධිපතියෙකු විසින් දේවමාළිගාව අපවිත්‍ර කරනු ලැබීමෙන් ආරම්භ වී, රෝම සේනාධිපතියෙකු විසින් දේවමාළිගාව විනාශ කරනු ලැබූ අවසානය දක්වා දිවෙන මෙම ඉතිහාස රේඛාව ආල්ෆා සහ ඕමේගාගේ සංකේතමය අත්සන දරයි. අපවිත්‍ර කිරීමෙන් ආරම්භ වී විනාශයෙන් අවසන් වන මෙම ඉතිහාස රේඛාව, “මෙම දේවමාළිගාව විනාශ කරන්න; මම දින තුනකින් එය නැවත නැගිටුවන්නෙමි” යැයි තමන් පිළිබඳවම පැවසූ ඒ තැනැන් වහන්සේගේ අපවිත්‍ර කිරීමත් විනාශ කිරීමත් ද අඩංගු කරයි. සත්‍යය හෙබ්‍රෙව් අක්ෂරමාලාවේ පළමු, දහතුන්වැනි, සහ අවසාන අකුරින් සමන්විත වන අතර, පොම්පෙයිගෙන් ආරම්භ වී ටයිටස්ගෙන් අවසන් වන මෙම රේඛාව, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සතියේ නිශ්චිත මැදබාගයේදී ගිවිසුම ස්ථිර කිරීමට පැමිණි කාලයේ, එම තුන් කුරුස තුළින් මැද පිහිටි කුරුසයෙන් නිරූපිත මධ්‍යම දේවමාළිගා විනාශයක් ද ඇතුළත් කරයි. දහසය සිට විසි දෙක දක්වා වගන්ති, සත්‍යයේ අත්සන දරන අනාවැකිමය රේඛාවක් නිරූපණය කරයි. එම වගන්තිවලින් නිරූපිත ඉතිහාසය තුළ වැදගත් අනාවැකිමය රේඛා කිහිපයක් තිබුණද, එම රේඛාවේ ප්‍රධාන තේමාව වන්නේ යුදෙව්වරුන් මත රෝමයේ ආධිපත්‍යයයි.

23 වන පදය ක්‍රි.පූ. 161–158 කාලයට ආපසු හැරී “නැවත කියමින් එය පුළුල් කරයි”; එනම්, යූදස් මක්කබියස්ගේ නායකත්වය යටතේ යුදෙව්වෝ රෝමය සමඟ සන්ධානයක් ඇති කළ අවස්ථාවටය (1 Maccabees 8). මෙයින් රෝමයේ අද්විතීය අධිරාජ්‍ය-ගොඩනැගීමේ ක්‍රමවේදය—ගිවිසුම් සහ සන්ධාන මගින් ජයග්‍රහණය කිරීම, එහි පූර්වගාමීන්ගෙන් වෙනස් වූ ක්‍රමයක්—විශේෂයෙන් උද්දීපනය කරයි. 24 වන පදය මෙම අදියර අවසන් කරමින්, රෝමය “කාලයක් දක්වා බලකොටුවලින් තම උපායන් කල්තබා සැලසුම් කරනු ඇතැයි” සඳහන් කරයි.

“against” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති වචනය “from” යන වචනය ලෙසද අවබෝධ කළ හැක. රෝමය තම උපායන් “from” සිට පූර්වකථනය කරයි. එම පදයේ “from” යන වචනය අධිරාජ්‍යයේ දේශපාලනික සහ යුධමය හෘදස්ථානය වූ රෝම නගරය, එහි ක්‍රියාමාර්ගයන්ගේ ආධාරක කේන්ද්‍රය ලෙස දක්වයි. “time” යනු ප්‍රවචනමය වශයෙන් අවුරුදු 360ක් වන අතර, Actium යුද්ධයෙන් පසු ක්‍රි.පූ. 30 දී මිසරය වැටීමෙන් ආරම්භ වී, Constantine රෝමය අතහැර Constantinople වෙත යන ක්‍රි.ව. 330 වර්ෂයෙන් අවසන් වේ.

25 සහ 26 වැනි පද සෘජුවම ඇක්ටියම් මතම අවධානය යොමු කරයි.

ක්‍රි.පූ. 31 දී, “උතුරේ රජු” ලෙස රෝමය නියෝජනය කළ ඔක්ටේවියන්, “දකුණේ රජු” වූ ක්ලියෝපට්රාගේ මිසරයට විරුද්ධව, ඉතිහාසප්‍රසිද්ධ නාවික සංග්‍රාමයකදී තම සෙන්දිරි බලය රැස් කළේය. ඇන්ටනි සහ ක්ලියෝපට්රාගේ “අතිශයින් මහත් හා බලවත් සේනාව” අසමත් විය; එය උපායශීලී “කුමන්ත්‍රණ” (අග්‍රිප්පාගේ යුද්ධෝපායන්) සහ පාවාදීම්—ඇන්ටනිගේ මිත්‍රයන්ගෙන් වෙන්වී යාම් සහ යුද්ධ මැදදී ක්ලියෝපට්රාගේ පලායාම—හේතුවෙන් විනාශයට පත්විය. ක්‍රි.පූ. 30 වන විට, මිසරය රෝම පළාතක් බවට පත් වී, අභියෝගයකින් තොර වූ අනාගාමික රෝමයේ පාලනය ආරම්භ කළේය. ක්‍රි.පූ. 30 සිට ක්‍රි.ව. 330 දක්වා වූ මේ අවුරුදු 360 ක කාල පරාසය, රෝමයේ මුල් බලකොටුව කේන්ද්‍ර කරගත් එහි අධිපත්‍යයට අනුකූල වේ; දානියෙල් 8:11 තුළ පුරෝකථනය කර ඇති පරිදි, කොන්ස්ටන්ටයින්ගේ මාරුව එම බලකොටුව “බිම හෙළන” තුරු එය පවත්නා ලදී.

කොන්ස්ටන්ටයින්, රෝම නගරය අතහැර කොන්ස්ටැන්ටිනෝපල් නගරය තෝරාගත් විට, රෝම නගරය තුළ පාප් සභාවට රෝම නගරයෙන් නිරූපිත අධිකාරි ආසනය අත්පත් කරගැනීමට විවෘත වූ බලශූන්‍යතාවයක් ඔහු ඉතිරි කළේය. එම ක්‍රියාව එළිදරව් 13වන පරිච්ඡේදයේ දෙවන පදය ඉටු කළේය.

දානියෙල් 8හි, “ශුද්ධස්ථානය” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද, එහෙත් එකිනෙකට වෙනස් හෙබ්‍රෙව් වචන දෙකක්, දානියෙල් පොත තුළ ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳ කථාව වෙන් කොට දක්වයි. දානියෙල් පොත, ක්‍රිස්තුස් හා සාතන්ගේ භූමික නියෝජිතයන් තුළ නිරූපණය කර ඇති පරිදි, ක්‍රිස්තුස් සහ සාතන් අතර යුද්ධයක් නිරූපණය කරයි. සාතන්ගේ භූමික නියෝජිතයා වන බබිලෝනිය, දානියෙල් පොතේ ආරම්භයේදී යෙරුසලම ජයගනී; එසේම එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස් පහවන වචනයේදී යෙරුසලම බබිලෝනිය ජයගනී. යෙරුසලම නගරය සහ බබිලෝනිය නගරය මඟින් නිරූපිත රාජ්‍යයන් “ශක්තියේ ශුද්ධස්ථාන” වෙති. බබිලෝනිය සහ යෙරුසලම යන නගර දෙකම ශක්තියේ ශුද්ධස්ථාන වන අතර, ඒ දෙකම නගරය තුළ තම තමන්ගේම දේවමාළිගාවන් දරයි. පන්තිඕන් දේවමාළිගාව රෝම නගරයේ පිහිටා ඇත, සහ යෙරුසලමේ දේවමාළිගාව දේවවාක්‍යමය කථානායකත්වය තුළ එයට සමාන ප්‍රතිරූපය වේ. බබිලෝනිය සහ රෝම නගරය යෙරුසලමේ ව්‍යාජ අනුකරණයන් වෙති.

දානියෙල් 8හි, එහි හෙබ්‍රෙව් වචන දෙක වන්නේ “miqdash” යන්න 11 වන පදයේදීය; එහි කුඩා අඟ (ජාතික රෝමය) 330දී කොන්ස්ටන්ටීන් ස්ථානමාරු කරන විට “ඔහුගේ ශුද්ධස්ථානයේ ස්ථානය” (රෝම නගරය) බිම හෙළයි. අනෙක් වචනය “qodesh” යන්න 13, 14 වන පදවලදීය; එහි දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය දින 2300කින් පසු පවිත්‍ර කිරීමක් සඳහා බලා සිටියි. වචන දෙකම “ශුද්ධස්ථානය” ලෙස පරිවර්තනය කළද, “miqdash” යන්න දෙවියන්වහන්සේගේ බලකොටුවක් හෝ ජාතික බලකොටුවක් නියෝජනය කළ හැකි නමුත්, “qodesh” යන්න බයිබලයේ භාවිත වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය නියෝජනය කිරීමට පමණි.

දානියෙල් 11:31 හි “බලයේ ශුද්ධස්ථානය” (රෝම නගරය) අපවිත්‍ර කරනු ලබන්නේ බර්බරයන් සහ වැන්ඩල්වරුන් රෝම නගරයට යුද්ධය ගෙන ආ විටය. එම වාක්‍යයේ “බාහු” 496 දී ක්ලෝවිස්ගෙන් ආරම්භ වී, පාප් රෝමය සම්පූර්ණයෙන් උද්ගතවූ 538 දක්වා, එනම් ඔස්ට්‍රෝගොත්වරුන් නගරයෙන් පිටුදැක්කනු ලැබූ අවස්ථාව දක්වා, අඛණ්ඩව පැවතිණි.

ඇක්ටියම් සිට දිවෙන අනාවැකිමය රේඛාව 330 ඉක්මවා යයි. 30 වන පදයේ “කිත්තිම් නෞකා” යනුවෙන් 455 දී රෝමය කොල්ලකා එහි පශ്ചාත්‍ය රෝමයේ බිඳවැටීම සංකේතවත් කළ ජෙන්සෙරික් යටතේ වූ වැන්ඩල්වරුන් හඳුනා දක්වයි. ඉන්පසු පාප්තන්ත්‍රික රෝමය උදාවේ, 538 සිට 1798 දක්වා රාජ්‍ය කළේ ය; එනම්, නපෝලියන්ගේ ජනරාල් බර්තියේ පියස් VI අල්ලාගෙන “මාරාන්තික තුවාලය” එල්ල කළ තෙක් වසර 1260ක් පුරාය. ක්‍රි.පූ. 30 සිට 330 දක්වා පූජක භාවිතාවෙන් තොර රෝමයේ වසර 360, පාප්තන්ත්‍රික රෝමයේ වසර 1260ට ප්‍රතිබිම්බයක් වේ; දෙකම ආරම්භ වන්නේ තුන්වන බාධකයක් (මිසරය, ඔස්ට්‍රොගෝත්වරු) වැටෙන විටය.

නූතන “උතුරේ රජ” 40 වන පදයෙන් ප්‍රකාශයට පත්වෙයි. 1989දී, රේගන්ගේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සමඟ රහසිගතව සන්ධානගත වූ පാപ്പාධිපත්‍යය (රථ, නැව්, සහ අශ්වයෝධයන් ලෙස සංකේතවත් කරනු ලබන) “දකුණේ රජු” වන සෝවියට් සංගමය—(අනීශ්වරවාදය/කොමියුනිස්ට්වාදය)—බිඳ හෙළයි. 41 වන පදයෙහි පാപ്പාධිපත්‍යය “මහත් ගෞරවලත් දේශය” ජයගන්නා බව හඳුන්වා දෙයි—ප්‍රොටෙස්තන්ත ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය කතෝලික ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය බවට හැරවීමෙන්—එසේම 42 සහ 43 වන පදයන්හි, ඊජිප්තුව මගින් නිරූපිත එක්සත් ජාතීන්, එක්සත් ජාතීන් (නගරාශිෂ්ටයා), වතිකානය (මෘගයා), සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය (බොරු අනාගතවක්තෘ) යන තුන්මුව සන්ධානයකට යටත්වෙමින්, ලෝකය ආර්මගෙද්දෝනය වෙත මෙහෙයවනු ලබන බව හඳුන්වා දෙයි. 45 වන පදයෙහි “උදව් කිරීමට කිසිවෙකු නොමැතිව” යනුවෙන් මෙම බලයේ අවසානය පුරෝකථනය කරයි; 41 වන පදයෙහි එහි තුවාලය සුව කරනු ලැබුවත්, 45 වන පදය වන විට එහි ඉරණම මුද්‍රා කර ඇත.

ක්‍රි.පූ. 31 දී අක්ටියම් යනු 25 සහ 26 වන පදවල කේන්ද්‍රබින්දුව වන අතර, එය තම ශුද්ධස්ථාන-කොටුවෙන් රෝමයේ වසර 360ක පාලනය ආරම්භ කරයි. 14 වන පදය අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙස සලකා බැලූ විට, 16 වන පදයෙන් 31 වන පදයේ පාප්තුමන්ගේ රෝමය වෙත මාරුවීම දක්වා පෞරాణික රෝමය පිළිබඳ කථාව පෞරాణික රෝමයේ සම්පූර්ණ රේඛාව වේ. එම රේඛාව කොටස් තුනකට බෙදී ඇත. 16 වන පදයෙන් 22 වන පදය දක්වා ඇත්තේ පුරාතන ඉශ්‍රායෙලය මත රෝමයේ ආධිපත්‍යයේ රේඛාවයි. 23 සහ 24 වන පද රෝමය යුධ බලය සමඟ සන්ධාන හා ගිවිසුම් මඟින් ජයග්‍රහණ සිදු කරමින් භාවිත කළ අධිරාජ්‍ය ගොඩනැගීමේ එම ක්‍රියාව හඳුන්වා දෙයි. 24 වන පදයෙන් 31 වන පදයේ අවසාන ප්‍රකාශනය දක්වා ඇත්තේ රෝමය තමන්ම උසස් කරගත් කාලපරිච්ඡේදයක් නිරූපණය කරන, එයට පසුව පතනයක් පැමිණෙන දෙකොටස් රේඛාවකි.

“නියමිත කාලය” යනු ක්‍රි.ව. 330 වර්ෂයේදී අවසන් වන අවුරුදු 360ක කාලපරිච්ඡේදයේ නිගමනයයි. විසි හත්වන පදයෙන් තිස් එක්වන පදයේ අවසාන වාක්‍යඛණ්ඩය දක්වා වූ, විනාශය සිදුකරවන පිළිකුල ලෙස නිරූපිත පාප්වාදී බලය ක්‍රි.ව. 538දී සිංහාසනය මත පිහිටුවනු ලැබූ කාලය හඳුනාදෙන කොටස, අධිපති පාලනයෙහි අවුරුදු තුන්සිය හැටක කාලපරිච්ඡේදයේ සන්දර්භය තුළ අභිජාතික රෝමයේ ඉතිහාසයයි; එයට අනතුරුව ක්‍රමික පරිහානියක අවුරුදු දෙසිය අටක කාලයක් පැමිණෙයි.

එබැවින් විසි හතර වන වචනයේ සඳහන් “කාලය” ක්‍රි.පූ. 31 දී දකුණේ රජුගේ රාජධානිය උතුරේ රජුගේ ආධිපත්‍යයට එකතු කිරීමෙන් ආරම්භ වී, ක්‍රි.ව. 330 දී උතුරේ රජු නැගෙනහිර හා බටහිර ලෙස බෙදී යාමෙන් අවසන් වේ. ක්‍රි.ව. 330 සිට 538 දක්වා අභිචාරික රෝමය ක්‍රමයෙන් බිඳ වැටෙයි. අභිචාරික රෝමයේ පරිහානියේ විවිධ පියවරවලට සම්බන්ධ විවිධ අනාගතවාණිමය හඳුනාගැනීම්, අනාගතවාණි ඉගෙනගන්නා ශිෂ්‍යයාට දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවාණිමය වචනය හඳුනාගැනීමට ඉඩ සලසන අනාගතවාණිමය නංගුරම් වේ. දානියෙල් 11 හි දහහතර වන වචනයේ ඉටුවීමේදී, රෝමය දර්ශනය ස්ථාපිත කරයි, එය එසේ කරන එක් මාර්ගයක් වන්නේ එහිම වැටීම තුළිනි. එම වචනය මෙසේ පවසයි: “තවද නුඹේ ජනතාවගෙන් කොල්ලකාරයෝ දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීමට තමන්ම උසස් කරගන්නෝය; නමුත් ඔව්හු වැටී යන්නෝය.”

කිත්තිම්ගේ නාවික යානා මඟින් රෝමයට ප්‍රහාර එල්ල කරන විටත්, ඉන්පසු එය දකුණට ප්‍රහාර කරනු ලබන විටත්, එය පළමුවැන්නාක් හෝ පසුවැන්නාක් මෙන් නොවීය; මක්නිසාද මෙතැන් සිට ඉදිරියට රෝමීය බලයේ පතනය නිරූපණය කරනු ලැබේ. එළිදරව් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ ඇති හත් තූරීන්හි පළමු තූරීන් සතර, අවසානයේ 476 වන විට බස්නාහිර රෝමය අවසානයකට ගෙන ආ ප්‍රධාන බලයන් සතර විශේෂයෙන් විස්තර කරයි. දර්ශනය ස්ථාපිත වන්නේ ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවෝ තමන් උසස් කරගෙන වැටෙන විටය. අනාවැකිමය දර්ශනය රෝමයේ පතනයේ රාමුව මත දර්ශිත කරනු ලැබේ. බස්නාහිර මිථ්‍යාදෘෂ්ටික රෝමය 330 සිට 538 දක්වා කාලය තුළ වැටුණේය. පාප් රෝමය 1798දී වැටුණේය. පස්වන සහ හයවන තූරියේ ඉතිහාසය තුළ, නැගෙනහිර රෝමය 1453දී ඔටෝමාන් තුර්කිවරුන් අතට වැටුණේය. එම පතන තුනම ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන් විසින් ස්ථාපිත කරනු ලබන දර්ශනයේ කොටසක්ය.

ඒ පදයේ මෙසේ සඳහන් වේ: “තවද නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයෝ දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම පිණිස තමන්ම උසස් කරගන්නෝ ය; එහෙත් ඔවුන් වැටෙන්නෝ ය.” ක්‍රි.පූ. 31 සිට 330 දක්වා අන්‍යදේවවාදී රෝමය ලෝකය මත තම අධිපත්‍යයේදී “තමන්ම උසස් කරගත්හ.” 330 සිට 538 දක්වා අන්‍යදේවවාදී රෝමය, දෙවියන්ගේ මාලිගාවෙහි පව්කාර මනුෂ්‍යයා හිඳ, තමන්ම දෙවියන් බව ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා සූදානම් වන ලෙස, පහළ වැටුණේ ය. 538 සිට 1798 දක්වා පාප්වාදී බලය “තමන්ම උසස් කරගත්තේ ය,” සහ 1798දී ඔවුන් වැටුණෝ ය. ක්‍රි.පූ. 31 සිට 330 දක්වා බටහිර රෝමය රෝම අධිරාජ්‍යයේ මධ්‍යස්ථානය බවට “උසස්ව” සිටියේ ය, සහ 330 සිට 476 දක්වා එය වැටුණේ ය. 330දී කොන්ස්ටන්ටයින් කොන්ස්ටන්ටිනෝපලය නැගෙනහිර රෝමයේ මධ්‍යස්ථානය බව උසස් කළේ ය, සහ 1453දී නැගෙනහිර රෝමය වැටුණේ ය. රෝමයේ විවිධ නිරූපණයන්ගේ කාල පරාසයන්ගෙන් එක් එක්කෙනා සතු වන්නේ, රෝමය උසස් වන කාල පරාසයක් වන අතර, එය අනුගමනය කරන්නේ එහි වැටීම දර්ශනය කරන කාල පරාසයකිනි; මන්ද “නුඹේ ජනතාවගේ කොල්ලකාරයෝ දර්ශනය ස්ථාපිත කිරීම පිණිස තමන්ම උසස් කරගන්නෝ ය; එහෙත් ඔවුන් වැටෙන්නෝ ය.”

“කොල්ලකරුවන්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය “බිඳින්නන්” ලෙස පරිවර්තනය කිරීම වඩා යෝග්‍යය; මක්නිසාද එය “කොල්ලකරුවන්” යන්නට වඩා—එයින් සොරකමක් අදහස් කෙරෙන බැවින්—මුල වචනයේ ප්‍රධාන අර්ථය වන බිඳගෙන ඇතුල්වීම හෝ බාධා කිරීම යන අර්ථයට වඩා සමීපව ගැළපෙයි. එම පදයෙන් සූචිත වන්නේ සරලව දේපළ සොරකම් කරන්නන් නොව, සීමා, නීති, හෝ ගිවිසුම් බිඳ දමන අයයි. ධර්මශාස්ත්‍රීය අනාවැකියේ රෝමය බිඳින්නාය, එහෙත් දහහතරවන පදයේ එය “කොල්ලකරුවන්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ රෝමය යකඩ රාජ්‍යය වන අතර, එවිට හත්වන පරිච්ඡේදයේ සිව්වන මෘගයාද රෝමයයි.

සිව්වන මෘගයා—එනම් රෝමය—ට “යකඩ” දත් ඇත; මක්නිසාද එය දෙවන පරිච්ඡේදයේ යකඩ ලෙස නිරූපණය කරන ලද එම සිව්වන රාජ්‍යයම වන බැවිනි. හත්වන වාක්‍යයේ රෝමයේ සිව්වන මෘගයා “කැබලි කොට බිඳ දමයි”; එසේ කැබලි කොට බිඳ දැමූ විට එය “ඉතිරිව තිබූ දේ තම පාදවලින් පෑගීය.” රෝමයේ මෘගයා යකඩ රාජ්‍යය වන අතර, කැබලි කොට බිඳ දැමීමත් ඉතිරි දේ පාගා දැමීමත් යන ලක්ෂණය පීඩනය කිරීමේ ක්‍රියාව නිරූපණය කරයි. පුරාණ ඉශ්‍රායෙල් මත ගෙන එන ලද පීඩනය “ලකුණක්” විය.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ගේ කැරැල්ල නිසා ඔවුන් පිට පැමිණි ශාපය “ලකුණක්ද විස්මයක්ද වන අතර, නුඹේ වංශය පිට සදාකාලයටම” පවතින එකකි. එම ශාපය “දරුණු මුහුණකින් යුත් ජාතියක්” මඟින් ඔවුන් පිට ගෙන එනු ලැබිය යුතු විය. හත්වන පරිච්ඡේදයේ “කැබලි කැබලි කරමින් ඉතිරිවූ දේ පාගා දමන” යකඩ දත් ඇති මෘගයාද, ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ රාජ්‍යයේ බෙදී යාමෙන් ඉදිරියට පැමිණෙන සිව්වන රාජ්‍යයම වේ; සහ ද්විතීය කථාවෙහි මෝසෙස් සමඟ තිබූ ලෙසම, එම රාජ්‍යය පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරුන්ට නොතේරෙන භාෂාවක් කතා කරන ජාතියකි. දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ රෝම රාජ්‍යය ද දරුණු මුහුණකින් යුත් ජාතියක් වන අතර, වෙනස් භාෂාවක් කතා කරන ජාතියක්ද වේ.

“ඔබගේ ජනතාවගේ කොල්ලකරුවන් (බිඳ දමන්නන්)” දර්ශනය ස්ථාපිත කරති; ඔවුහු තමන් උසස් කරගනිති, එහෙත් ඔවුහු වැටෙති. සිව්වන යකඩ රාජ්‍යය වූයේ අධිපති ලෙස පාලනය කළ අන්‍යදේවවාදී රෝමයයි, තමන් උසස් කරගනිමින් අතිශ්‍රේෂ්ඨ ලෙස රාජ්‍ය කළ නමුත්, එහි අවසාන වැටීම දර්ශනය ස්ථාපිත කරන අනාවැකිමය ලක්ෂණයක් බවට පත් විය. ඔවුහු බිඳ දමන්නෝ වෙති, මක්නිසාද ඔවුහු පීඩනය මඟින් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව පාගා දමති.

අපි මෙම අධ්‍යයනය ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියට ගෙනයන්නෙමු.