Seleucus III Ceraunus ක්රි.පූ. 226 සිට 223 දක්වා රජු වශයෙන් කෙටි කලක් පාලනය කළේය; අනතුරුව ඔහු ඝාතනය කරනු ලැබූ හෝ අභිරහස්මය තත්ත්වයන් යටතේ මරණයට පත්විය. Seleucus III, Antiochus III ට වහා පූර්වගාමියා විය. මෙම සහෝදර දෙදෙනා දසවන වගන්තියේ “පුත්රයන්” නිරූපණය කරති, එමෙන්ම 1989 දී ඔවුහු Reagan සහ Bush නිරූපණය කරති.
එහෙත් ඔහුගේ පුත්රයෝ උද්දීපිත කරනු ලබන්නෝය; ඔව්හු මහත් බලසෙනා බොහොමයක් එකතු කරනු ඇත. තවද ඔවුන්ගෙන් එක්කෙනෙකු නියතවම පැමිණ, ගලා එමින් පසුකර යන්නේය. එවිට ඔහු ආපසු හැරී, තම බලකොටුව දක්වාම නැවත උද්දීපිත වන්නේය. දානියෙල් 11:10.
දහවන පදය තුන්වන පේළිය වන අතර, එය 1989 දී ඇති “අවසාන කාලය” නියෝජනය කරයි. එය එකොළොස්වන අධ්යායේ හතළිස්වන පදය හා යෙසායා අටවන අධ්යායේ අටවන පදය සමඟ සම්බන්ධ වේ. මෙම පද තුන අතර ඇති සම්බන්ධතාවය මඟින්, එකොළොස්වන පදය වර්තමාන යුක්රේන යුද්ධය නියෝජනය කරන බව හඳුනා ගත හැකි අතර, එහි පූටින් හා සෙලෙන්ස්කි, එකොළොස්වන පදයේ ප්රකාශිත රාෆියා සංග්රාමයේ නියෝජිත ප්රතිවාදීන් ලෙස දක්වා ඇත. දොළොස්වන පදය යුක්රේන යුද්ධයේ අනന്തര ප්රතිඵලයත්, පූටින්ගේ ඉරණමත් හඳුනා දෙයි. දහතුන්වන පදයේ සිට පහලොස්වන පදය දක්වා පැනියම් සංග්රාමයයි.
දසවන පදයේ තේමාව වන්නේ “අවසාන කාලය” වන අතර, “අවසාන කාලයේ” සත්යය මුද්රාව ඉවත් කරනු ලැබීම සමඟ සම්බන්ධ මූලධර්මයන්ට අනුව, එකම පදයක් පමණක් වූවත්, එම පදය තුළ අනාවැකිමය රේඛා බොහොමයක් නිරූපණය වී ඇත. දසවන පදය, හතළිස්වන පදයේ ගුප්ත ඉතිහාසයේ ආරම්භය හඳුන්වා දෙයි; එය තුන්වන දේවදූතයාගේ චලනයේ ආරම්භයත් එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්රා තැබීමත් සලකුණු කරයි.
යෙසායාගේ සත්වන පරිච්ඡේදයෙන් ආරම්භ වන දර්ශනයෙහි හඳුනාගනු ලැබූ ලෙවී කථාව විසිහයහි සඳහන් සත් වාර මෙම පදය සම්බන්ධ කරයි. එම සම්බන්ධය දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ එක්කිරීම සලකුණු කරයි; එය නම්, ඉස්ලාමයේ තුන්වන අහිංසාව වන සත්වන හොරණෑවේ නාදය අතරතුර දේවභක්තිකභාවයේ අභිරහස සම්පූර්ණ කිරීමය.
මෙම පදය 1989 වර්ෂය අවසාන කාලය ලෙස සලකුණු කරයි; ලෙවී කථාව 26හි “සත් වාර” සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවය නිසා, එය විලියම් මිලර්ගේ මූලික සත්යයද, 1863 දී ඇති වූ කැරැල්ලද අන්තර්ගත කරයි. මෙම පදය හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය ආරම්භ කරයි. එබැවින්, එය 1989 දී අවසාන කාලයේ පැමිණෙන දැනුමේ වැඩිවීමේ අත්යවශ්ය අංගයක් වන අතර, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය ගොඩනඟන බාහිර සිදුවීම්වල අනාවැකිමය නිරූපණය ආරම්භ කරයි; තවද “සත් වාර” සමඟ ඇති එහි සම්බන්ධතාවය හරහා, 1989 සහ ඉරිදා නීතිය අතර ඉතිහාසය තුළ ඇති අභ්යන්තර සිදුවීම්ද හඳුනා දෙයි.
දහය යන සංඛ්යාව පරීක්ෂණයක සංකේතයක් වන අතර, සත්යය අවබෝධ කරගැනීම පිළිබඳ අවධානය යොමු කරන යෙසායා සත් වන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය සමඟ මෙම පදයන්ගේ සම්බන්ධතාවය පවතී.
මක්නිසාද සිරියාවේ මූලස්ථානය දමස්කයය, දමස්කයේ මූලස්ථානය රෙසින්ය; තවද හැටපස් අවුරුද්දක් ඇතුළත එප්රායිම් ජනතාවක් නොවන ලෙස බිඳ දමනු ලැබේ. එප්රායිම්ගේ මූලස්ථානය සමාරියාවය, සමාරියාවේ මූලස්ථානය රෙමාලියාගේ පුත්රයාය. ඔබ සැදැහැ නොකළහොත්, නියතවම ඔබ ස්ථිර කරනු නොලැබේ. යෙසායා 7:8, 9.
“හිස” යන්නෙන් රාජධානියක අගනුවරක් (සමාරිය සහ දමස්කස්) හා රජෙකු (රෙසීන් සහ රෙමලියාගේ පුත් පෙකා) නිරූපණය කරන බව ඔබ විශ්වාස නොකරන්නේ නම්, ඔබ ස්ථාපිත නොවනු ඇත. යෙසායා අටවන පරිච්ඡේදයේ අටවන වාක්යයේ සන්දර්භය තුළ (එය සත්වන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනයම වන අතර) එකිනෙකට අන්තර්විනිමය වූ ඒ සංකේත තුන ඔබ තේරුම් නොගන්නේ නම්, එවිට එකොළොස්වන වාක්යයෙන් පහළොස්වන වාක්යය දක්වා පුටින් සහ රුසියාව දකුණේ රජු ලෙස හඳුනාගැනීමට ඔබට නොහැකි වනු ඇත.
එබැවින් දැන්, මෙන්න, ස්වාමින්වහන්සේ ඔවුන් පිට ගංගාවේ ජලය—ප්රබලද බහුලද වූ, එනම් අසිරියාවේ රජු සහ ඔහුගේ සියලු මහිමය—ගෙන එන සේක; ඔහු එහි සියලු ඇළමාර්ග මතින් නැඟී, එහි සියලු ඉවුරු ඉක්මවා යන්නේය. තවද ඔහු යූදා තුළින් පසුකර යන්නේය; ඔහු ගලා ඉතිරී උඩින් යන්නේය; ඔහු ගෙල දක්වාම පැමිණෙන්නේය; තවද ඔහුගේ පියාපත්වල විහිදීම, එම්මානුවෙල්, ඔබගේ දේශයේ පළල සම්පූර්ණයෙන් පුරවන්නේය. යෙසායා 8:7, 8.
දසවන වාක්යයේ තේමාව වන්නේ අවසාන කාලයේදී ආරම්භ වී ඉරිදා නීතියේදී කරුණාකාලය අවසන් වීම දක්වා ගෙන යන පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්රියාවලියකි.
ඔහු මෙසේ කීවේය: “දානියෙල්, ඔබගේ මාර්ගයට යන්න; මක්නිසාද මේ වචන අන්ත කාලය දක්වා වසා තබා මුද්රා කර තිබේ. බොහෝදෙනෙක් පවිත්ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; නමුත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම් කරන්නෝය; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගන්නෝය; එහෙත් ප්රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගන්නෝය.” දානියෙල් 12:9, 10.
“අවසාන කාලයේදී” දානියෙල්ගේ පොත “මුද්රාවෙන් නිදහස් කරනු ලබයි,” සහ “පවිත්ර කරනු ලැබීම, සුදු කරනු ලැබීම, සහ පරීක්ෂා කරනු ලැබීම” මඟින් නිරූපිත ත්රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් ආරම්භ වෙයි. “ඥානවන්තයන්” අවබෝධ කරගනිති; “දුෂ්ටයෝ” අවබෝධ නොකරති. ඔවුන්ගේ අවබෝධයේ හිඟය, දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේ ඔවුන්ට තෙල් හිඟ වූවාක් මෙන්ම, ඔවුන් විනාශ කරනු ලැබීමට හේතු වේ.
මාගේ ජනතාව දැනුම හිඟකම නිසා විනාශ කරනු ලැබෙති. ඔබ දැනුම ප්රතික්ෂේප කළ බැවින්, ඔබ මා උදෙසා පූජකයෙකු නොවනු පිණිස මමද ඔබ ප්රතික්ෂේප කරන්නෙමි. ඔබේ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව ඔබ අමතක කළ බැවින්, මමද ඔබේ දරුවන් අමතක කරන්නෙමි. හෝෂෙයා 4:6.
“මාගේ ජනතාව” යන වචනවලින් අදහස් වන්නේ ගිවිසුම්ගත ජනතාවකි; තවද මෙම ගිවිසුම්ගත ජනතාව “දැනුම නොමැතිකම” නිසා ප්රතික්ෂේප කර විනාශ කරනු ලබති. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, දේවල් අමතක කරනු ලබන හෝ සිහිපත් කරනු ලබන සීමා ලකුණය වේ. එම අවස්ථාවේ “සබත් දවස සිහිකරනු” යන්න වර්තමාන සත්යය වේ. තීර්හි වේශ්යාව සිහිපත් කරනු ලබන්නේ එහිදීය. එළිදරව් පොතෙහි දෙවියන් බබිලෝනියේ පව් සිහිපත් කරනු ලබන්නේද එහිදීය.
එවිට මම ස්වර්ගයෙන් තවත් හඬක් අසා, මෙසේ කියන බව අසීමි: මාගේ සෙනඟෙනි, ඔබ සැම ඇයගෙන් පිටතට එන්න; එවිට ඔබ ඇයගේ පාපවලට හවුල්කරුවන් නොවන්නහුය, සහ ඔබ ඇයගේ පීඩාවන්ගෙන් ලබන්නහු නොවන්නහුය. මක්නිසාද ඇයගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා පැමිණ ඇත, දෙවියන්වහන්සේ ඇයගේ අධර්මිෂ්ඨකම් සිහිකළසේක. ඇය ඔබට ප්රතිඵල දුන් පරිදි ඇයටත් ප්රතිඵල දෙන්න, ඇයගේ ක්රියාවන් අනුව ඇයට දෙගුණයෙන් දෙගුණ කරන්න; ඇය පුරවා ඇති පාත්රයේම ඇයට දෙගුණයෙන් පුරවන්න. එළිදරව් 18:4–6.
එහිදීම දරුවන්, එනම් ලාඔදිකීය ආද්වෙන්තිස්මයේ අනාගතවාදී අවසාන පරම්පරාව, කපා හරිනු ලබති. එහිදීම දානියෙල් “දුෂ්ටයන්” යැයි හඳුන්වන අය, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාව “අමතක කර” ඇති බව ප්රකාශ කරති; ඔවුන් අමතක කළ දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවේ කොටස නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අනාගතවාදී නියමයන් හෝ ව්යවස්ථාය. සන්දර්භය පැහැදිලිවම වන්නේ, දානියෙල්ගේ පොත මුද්රාවෙන් ඉවත් කළ විට වැඩිවෙන “දැනුම” ඔවුන්ට නොමැති බවය. දානියෙල් “ප්රඥාවන්තයන්” “දුෂ්ටයන්” සමඟත්, යේසුස්වහන්සේ “ප්රඥාවන්ත කන්යාවන්” “මෝඩ කන්යාවන්” සමඟත් විරුද්ධ කර පෙන්වයි. ආමෝස්, නැගෙනහිර, උතුර සහ මුහුදු මඟින් නිරූපිත අනාගතවාදී පණිවිඩය සොයාගැනීමට අසමත් වන අයම “රූපසම්පන්න කන්යාවන්” ලෙස හඳුනා දෙයි.
“බලව, එන දවස් ඇතැයි ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියනසේක, මම දේශය තුළ දුර්භික්ෂයක් එවන්නෙමි; එය අන්න හිඟයක්වත්, ජලයට පිපාසයක්වත් නොව, යෙහෝවාගේ වචන ඇසීමේ දුර්භික්ෂයකි. ඔව්හු මුහුදෙන් මුහුදටත්, උතුරෙන් නැගෙනහිර දක්වාත්, යෙහෝවාගේ වචනය සෙවීමට එහා මෙහා දිව යන්නෝය; එහෙත් එය සොයා නොගන්නෝය. ඒ දවසෙහි සුන්දර කන්යාවෝද යෞවනයෝද පිපාසයෙන් ක්ලාන්ත වන්නෝය. සමාරියාවේ පාපය මත දිවුරමින්, ‘ඔබේ දෙවියාණෝ, දාන්, ජීවමානය’ කියන්නෝද, ‘බෙයර්-ෂෙබාගේ ක්රමය ජීවමානය’ කියන්නෝද, ඔව්හු පවා වැටී, නැවත කිසි කලෙකත් නැගී නොසිටිනෝය.” ආමොස් 8:11–14.
ඔවුන් සොයාගත නොහැකිව ඇත්තේ කුමන පණිවුඩයද යන්න, “ඔවුන් මුහුදෙන් මුහුදටත්, උතුරෙන් නැගෙනහිර දක්වාත් අයාලේ සැරිසරන” ස්ථානය මඟින් නිරූපිත වේ. ආමොස් පවසන්නේ මෙම “ලස්සන කන්යාවන්” “යෙහෝවාගේ වචනය” අසන “දුර්භික්ෂයක” සිටින බවත්, “ඒ දවසේදී ඔවුහු යෙහෝවාගේ වචනය සොයමින් මෙතැනින් එතැනට දුවාවී යන්නෝය, එහෙත් එය සොයාගන්නේ නැත” යන බවත්ය. අවසාන කාලයේදී, 1989දී, හතළිස්වන පදයද එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දහවන පදයද ඉටුවීම පිණිස දානියෙල්ගේ පොතෙන් මුද්රාභංග කරන ලද එම පණිවුඩය, එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද දෙක තුළ සාරාංශ කර ඇත.
එහෙත් නැගෙනහිරින්ද උතුරින්ද ආරංචි ඔහු කලබලයට පත් කරනු ඇත; එබැවින් ඔහු විනාශ කිරීමටත් බොහෝ දෙනෙකු සම්පූර්ණයෙන්ම නැති කිරීමටත් මහත් කෝපයෙන් පිටත්ව යනු ඇත. තවද ඔහු මුහුදු අතර පිහිටි මහත් භූෂිත ශුද්ධ කන්දෙහි තම රාජ මණ්ඩපයේ කූඩාරම් පිහිටුවනු ඇත; එසේ වුවද ඔහු තම අවසානයට පැමිණෙන්නේය, ඔහුට උපකාර කරන්නෙකු කිසිවෙකු නොවනු ඇත. දානියෙල් 11:44, 45.
තෙල් නොමැති මෝඩ, බාහිර වශයෙන් සුන්දරත් දුෂ්ටත් කන්යාවෝ, දැනුමත් දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුමත් ව්යවස්ථාවත් ප්රතික්ෂේප කළ නැගෙනහිර, උතුර හා මුහුද පිළිබඳ පණිවිඩය, ඉරිදා නීතියේදී දෙවියන්වහන්සේ විසින් සිහි කරනු ලබති. දහවන පදයේ සිට පහළොස්වන පදය දක්වා යුද්ධ තුනක් නිරූපණය කරනු ලැබේ. මම මෙම යුද්ධ තුන ඉතිහාස තුනකට වෙන් කරමි; එහෙත් ඒවා එකට සලකා බලන විට ඒවා එක් රේඛාවක්ද වෙති, මන්ද දහවන පදය “අවසාන කාලය” විවෘත කරමින් එබැවින් ත්රි-පියවර පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් ආරම්භ කරයි.
දහවන පදය ලෙවී කථාව විසි හයේ සඳහන් සත් වරයන් සමඟ සම්බන්ධ වන අතර, එබැවින් එය අද්වෙන්තිකත්වයේ පදනම් හා විලියම් මිලර්ගේ කාර්යය සමඟ ද සම්බන්ධ වේ. තුන් පියවරයන්ගෙන් දෙවන පියවර දෘශ්යමය පරීක්ෂණයක් වන අතර, එය එකොළොස්වන පදයේ ආලෝකය හා යුක්රේන යුද්ධය විවෘත වීමත් සමඟ ආරම්භ විය. දෙවන පරීක්ෂණය දෘශ්යමය වන අතර, එය දෙවියන්වහන්සේගේ പ്രവචනාත්මක වචනයේ ආලෝකයෙන් වර්තමාන සිදුවීම් හඳුනාගැනීමේ අපගේ හැකියාව සම්බන්ධ පරීක්ෂණයක් නියෝජනය කරයි. තුන්වන පරීක්ෂණය පනියම් සටන වන අතර, එය පනස් පහළොස්වන පදයේ සඳහන් වේ; එහිදී සීමොන් බාර්යෝනාගේ නාමය පේත්රස් ලෙස වෙනස් කරන ලදී; එසේම, එය දහසයවන පදයේ ඉරිදා නීතියේදී කරුණාකාලය අවසන් වීමට මදක් පෙර එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රා කිරීම සලකුණු කළේය.
පද දහය, එකොළහ සහ පහළොව විසින් නිරූපිත වන යුද්ධ තුනෙන් සෑම එකකම අන්තියෝකස් මැග්නස්ගේ පෙනීසිටීම අප සලකා බලන විට, පද නවයෙන් දහසය දක්වා වූ ඉතිහාසය තුළද බයිබල් අනාවැකිවල ව්යාජ අනාගතවක්තෘගේ උත්ථානයත් පතනයත් අපට දැකිය හැක.
පළමු සිට සිව්වන දක්වා වූ පදයන් ද්රාගන් බලයේ උදය හා පතනය හඳුන්වා දෙයි. නවවන හා දසවන පදයන් පිළිවෙලින් 1798 සහ 1989 හඳුන්වා දෙන අතර, ඒ මඟින් නවවන සිට දහසයවන දක්වා වූ පදයන් බොරු අනාගතවක්තෘගේ උදය හා පතනය හඳුන්වා දෙයි. හතළිස්වන සිට හතළිස්පස්වන දක්වා වූ පදයන් මෘගයාගේ උදය හා පතනය නිරූපණය කරයි. නවවන හා දසවන පදයන් 1798 සහ 1989 හි හතළිස්වන පදයේ “අවසාන කාල” දෙක සමඟද සමාන්තර වේ.
“අවසාන කාලය” පිළිබඳ වැරදි අවබෝධයක්, අනාවැකි කොතැනට අදාළ කළ යුතුද යන කාරණයේ ව්යාකූලත්වයක් ඇති කරයි යන්න සහෝදරි වයිට් අපට පැහැදිලිව දන්වා දෙයි.
“අදත්, 1897 දී, බොහෝ දෙනෙක් එම දේම කරමින් සිටිති; මන්ද ඔවුන් පළමු, දෙවන, සහ තෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන් තුළ අන්තර්ගත වූ පරීක්ෂාකාරී පණිවිඩය සම්බන්ධයෙන් අත්දැකීමක් ලබා නොතිබූ බැවිනි. මෙම පණිවිඩ තවමත් අනාගතයේ ඇති බවට සාක්ෂි සෙවීම සඳහා ශුද්ධ ලියවිලි පරීක්ෂා කරන අයද සිටිති. ඔවුන් මෙම පණිවිඩයන්ගේ සත්යභාවය එකතු කරගනිති, නමුත් പ്രവචන ඉතිහාසය තුළ ඒවාට අයත් නිසි ස්ථානය ලබා දීමට ඔවුන් අසමත් වෙති. එබැවින්, පණිවිඩ ස්ථානගත කිරීම පිළිබඳව ජනතාව නොමඟ යැවීමේ අනතුරට එවැනි අය පත් වෙති. අවසාන කාලය කුමක්ද යන්නත්, පණිවිඩ ස්ථානගත කළ යුත්තේ කවදාද යන්නත් ඔවුන් නොදකිති, නොතේරුම් ගනිති. දෙවියන්වහන්සේගේ දවස සොරෙන් පැමිණෙන පියවරින් ළඟා වෙමින් තිබේ; එහෙත් සීමිත මනුෂ්යයන්ගෙන් උද්භව වන බව ඔවුන් උපකල්පනය කරන ‘උසස් අධ්යාපනය’ පිළිබඳව ප්රඥාවන්තයන් සහ ශ්රේෂ්ඨයන් යැයි සැලකෙන මනුෂ්යයෝ අර්ථ රහිතව බොහෝ කතා කරති. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පැමිණීමේ ලකුණු හෝ ලෝකයේ අවසානය පිළිබඳව ඔවුන් නොදනිති.” Sermons and Talks, volume 1, 290.
දහවන වචනයේ තේමාව වන්නේ “අවසානයේ කාලය” යි; එසේම එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය තුළ “අවසාන කාලයන්” කිහිපයක් හඳුනාගත හැක. ඔබ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති “අවසාන කාලයන්” “නොදකින්නේත් නොතේරුම්ගන්නේත්” නම්, “පණිවිඩ ස්ථානගත කළ යුතු” කාලය ඔබ දැන නොගනු ඇත. ඇය මෙසේ පවසයි: “ශුද්ධ ලියවිලි සොයමින් සිටින අය සිටිති,” සහ සියලු අනාගතවක්තෘවරුන් මෙන්ම ඇයගේ වචනද අවසාන දවස් අමතන බැවින්, අවසාන දවස්වලදී ඇය හඳුනාදක්වන ඔවුන් වන්නේ අවසානයේ කාලය නොතේරුම්ගන්නා පන්තියකි; ඒ අනුව ඔවුහු අමෝස් සඳහන් කරන “අලංකාර කන්යාවන්” ද වෙති; ඔවුහු වැටී, නැවත කිසිදා නැගිට නොසිටිති.
එකොළොස්වන අධ්යායේ පළමු පදයේ දාරියුස් සහ කුරුෂ් එක්ව සිටින්නේ 1989 දී අන්ත කාලය සනිටුහන් කිරීම සඳහාය. ක්රි.පූ. 246 දී පටොලෙමී බැබිලෝනියට ගොස් උතුරු රජු අල්ලා මිසරයේ වහල්කමට ගෙන ගිය විට, එය අනෙක් අතට හත්වන පදයෙන් නවවන පදය දක්වා නිරූපිත 1798 වසරට ප්රතිරූපයක් වූ අතර, එය “අන්ත කාලයක්” විය. දහවන පදය 1989 දී ඇති “අන්ත කාලය” ය.
1798 යනු ක්රි.පූ. 723 දී ආරම්භ වූ ඉශ්රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්යයට විරුද්ධව වූ විකිරීම්වල අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සක අවසානයයි. ඊට අවුරුදු දොළොස් සිය හැටකට පසු, 538 දී, පාප්වාදය අවුරුදු දොළොස් සිය හැටක් පාලනය කර 1798 දක්වා පැවතියේය. 1798 යනු “අවසානයේ කාලයක්” ය; මක්නිසාද එය සත් කාලවල අවසානයද, දානියෙල් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් දොළොස් සිය හැට අවුරුදු මෙන්ම දොළොස් සිය අනූ අවුරුදු වලද අවසානය බැවිනි. 1798 “අවසානයේ කාලයක්” වන බැවින්, 538 ද “අවසානයේ කාලයක්” වේ. 538 යනු පගන්වාදය දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයත් උන්වහන්සේගේ සේනාවත් පාගා දැමූ අවුරුදු දොළොස් සිය හැටක අවසානය වන අතර, එයට පසු පාප්වාදය ද එම කාර්යයම එම කාල ප්රමාණයටම ඉටු කළේය.
538 වර්ෂය පාප්යත්වයට බලප්රදානය කිරීම නියෝජනය කරයි; එසේ කිරීමෙන් එය ඉරිදා නීතියේ දී නැවත වරක් පාප්යත්වයට බලප්රදානය වීමද නියෝජනය කරයි. ඉරිදා නීතිය “අවසාන කාලයක්” හඳුන්වා දෙයි. එබැවින්, දහසයවන පදය මෙන්ම පළමුවන පදයත්, හතවන පදය සිට නවවන පදය දක්වාත්, දසවන පදයත් සියල්ල “අවසාන කාලය” සලකුණු කරයි. මෙම සත්යය පණිවිඩ ස්ථානගත කළ යුතු කාලය දන්නා අය විසින් අවබෝධ කරගත යුතුය. පොම්පේ යෙරුසලම අල්ලාගත් විට දහසයවන පදය ඉටු කළේය. ඔහුට පසුව ජූලියස් සීසර්, ඔගස්ටස් සීසර් සහ ටයිබීරියස් සීසර් පැමිණියෝය. යේසුස්වහන්සේගේ උපත “අවසාන කාලයක්” වූ අතර, එය ඔගස්ටස් සීසර්ගේ කාලයේ සිදුවිය.
එවිට රාජ්යයේ මහිමය තුළ බදු අයකිරීමකට කෙනෙකු ඔහුගේ ස්ථානයේ නැඟී සිටිනු ඇත; එහෙත් දින කිහිපයක් ඇතුළත ඔහු විනාශ කරනු ලබන්නේය, කෝපයෙන් ද නොව, යුද්ධයෙන් ද නොව. දානියෙල් 11:20.
විසිවන වාක්යය එකොළොස්වන අධ්යායේ “අවසාන කාලය” පිළිබඳ ලැයිස්තුවට තවත් එකක් එක් කරයි; ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුලීකරණය සිදු වූ කාලයේ ආණ්ඩු කළ ටිබේරියස් කේසර් ද එයට අයත් වේ.
තවද ඔහුගේ ස්ථානයෙහි නින්දිත පුද්ගලයෙක් නැඟී සිටින්නේය; ඔහුට රාජ්යයේ ගෞරවය නොදෙනු ලබන්නේය. එහෙත් ඔහු සාමකාමීව පැමිණ, චාටු වචන මගින් රාජ්යය අත්පත් කරගන්නේය. ගංවතුරක සේනා මෙන් වූ බලවේග ඔහු ඉදිරියෙන් ගලාගෙන ගොස් යටපත් කරනු ලබන්නෝය, බිඳ දමනු ලබන්නෝය; එසේය, ගිවිසුමේ අධිපතියා ද එසේමය. දානියෙල් 11:21, 22.
ක්රිස්තුස් බොහෝ දෙනා සමඟ ස්ථිර කිරීමට පැමිණි අනාවැකිමය සතියේ මධ්යයේ කුරුසිය පිහිටා ඇත.
තවද ඔහු එක් සතියක් පුරා බොහෝ දෙනා සමඟ ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ඇත; එම සතියේ මධ්යයේදී ඔහු යාගයත් පුදානමත් නවතා දමනු ඇත; තවද අශුචි දේවල පැතිරීම නිසා ඔහු එය විනාශයට පත් කරනු ඇත, අවසානය තෙක්ම; නියම කර ඇති දේ විනාශවූ දේශය මත වගුරුවනු ලබන්නේය. දානියෙල් 9:27.
සතියේ මැදභාගයේදී, පළමු දහස් දෙසිය හැට දින අවසාන වූ ස්ථානයෙහිම ඊළඟ දහස් දෙසිය හැට දින ආරම්භ වූ බැවින්, අපට ආරම්භයක්ද අවසානයක්ද ඇත. එම සතිය, පූජාස්ථානයත් සේනාවත් පාගාදමමින් පැගන්වාදයත් පාප්වාදයත් නියෝජනය කළ උතුරු රාජ්යයට විරුද්ධ වූ විසිරවීමේ සත් වාර සමඟ සමාන්තර වේ.
එවිට මම එක් ශුද්ධවන්තයෙකු කතා කරනු ඇසුවෙමි; කතා කළ ඒ විශේෂ ශුද්ධවන්තයාට තවත් ශුද්ධවන්තයෙකු මෙසේ කීවේය: දෛනික පූජාව ගැන වූ දර්ශනයත්, විනාශය ගෙන එන අතික්රමයත්, ශුද්ධස්ථානයද සේනාද පයින් පාගා දමනු ලබන ලෙස භාර දීමද—මේ සියල්ල කොපමණ කාලයක් පවතින්නේද? දානියෙල් 8:13.
538 යනු “අවසාන කාලයක්” වන අතර, එය ද අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේදයක අවසානයක් වන කුරුසිය සමඟ සරිලයි. 538 සහ කුරුසිය, අනාවැකියක ආරම්භයත් අවසානයත් දෙකම අනාවැකිමය වශයෙන් “අවසාන කාලයක්” ලෙස සලකුණු කරනු ලබන බවට සාක්ෂි දෙකක් සපයයි.
විසි එක්වන හා විසි දෙවන පද, විසිවන පද, දහසයවන පද, දහවන පද, හත්වන පද සිට නවවන පද දක්වාද, පළමුවන පදයද යන සියල්ල “අවසාන කාලය” සලකුණු කරයි. විසි තුන්වන පදය ක්රි.පූ. 161 සිට 158 දක්වා කාලයේදී මක්කබීය යුදෙව්වෝ අනාගමික රෝමය සමඟ ඇතිකරගත් සන්ධානය හඳුනා දෙයි. හස්මෝනීය රාජවංශයේ ඉතිහාසය, ඔවුන්ගේ ආරම්භක සටනෙන් යෙරුසලම ක්රි.ව. 70 දී විනාශ වීමෙන් ඔවුන්ගේ අවසානය දක්වා, එක්සත් ජනපදයේ අපෝස්තත ප්රොටෙස්තන්ට්වාදය 1844 දී ආරම්භ වීම නියෝජනය කරයි; එය කාල අනාවැකියක අවසානයක් වන අතර, එබැවින් “අවසාන කාලයක්” ද වේ; තවද එය ක්රි.ව. 70 මඟින් නිරූපිත ඉරුදින නීතිය දක්වා අවසන් වේ.
විසිතුන්වන පදය ක්රි.පූ. 167 දී මෝදේයින් සටනේදී පැමිණි “අවසාන කාලය” හඳුන්වා දෙයි; එසේම ක්රි.ව. 70 දීද එය හඳුන්වා දෙයි. ඒ දෙකම පිළිවෙළින් 1844 සහ ඉරිදා නීතිය නිරූපණය කරයි. විසිතුන්වන පදය, විසිඑකවන හා විසිදෙවන පදයන්, විසිවන පදය, දහසයවන පදය, දහවන පදය, හත්වන සිට නවවන දක්වා පදයන්, සහ පළමුවන පදය යන සියල්ලම “අවසාන කාලය” සලකුණු කරයි.
විසිහතරවන වාක්යය අන්යදේවවාදී රෝමයේ අවුරුදු තුන්සිය හැටක අධිපತ್ಯය හඳුනා දෙයි; එමගින් ක්රි.පූ. 31 දී ආරම්භයත් ක්රි.ව. 330 දී අවසානයත් “අවසාන කාලය” ලෙස සලකුණු කරයි. විසිහත්වන වාක්යය සහ විසි නවවන වාක්යය එම කාලපරිච්ඡේදයේ ආරම්භයත් අවසානයත් දෙකම හඳුනා දෙයි; එබැවින් විසිහතරවන වාක්යය, විසිහත්වන වාක්යය, විසි නවවන වාක්යය, විසිතුන්වන වාක්යය, විසිඑක්වන සහ විසිදෙවන වාක්යයන්, විසිවන වාක්යය, දහසයවන වාක්යය, දහවන වාක්යය, හත්වන වාක්යයෙන් නවවන වාක්යය දක්වාත් පළමුවන වාක්යයත් සියල්ල “අවසාන කාලය” සලකුණු කරයි.
තිස්එකවන පදය පාළු කරනු ලබන පිළිකුල ස්ථාපිත කරන ලද අවස්ථාව ලෙස 538 වර්ෂය හඳුන්වා දක්වයි; තිස්හයවන සහ හතළිස්වන පදයන් “අවසාන කාලය” ලෙස 1798 වර්ෂය හඳුන්වා දක්වයි. තිස්එකවන පදයේ 538 වර්ෂයත්, තිස්හයවන සහ හතළිස්වන පදයන්හි 1798 වර්ෂයත්, විසිහත්වන හා විසි නවවන පදයන්, විසිහතරවන පදය, විසිතුන්වන පදය, විසිඑකවන හා විසි දෙවන පදයන්, විසිවන පදය, දහසයවන පදය, දසවන පදය, හත්වන පදයේ සිට නවවන පදය දක්වා සහ පළමුවන පදයද යන සියල්ල “අවසාන කාලය” සලකුණු කරයි.
“අවසාන කාලය” යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ, ඉරිදා නීතිය වන හතළිස් එක්වන පදයට පෙර දහතුන් වතාවක්ය; එය තවත් “අවසාන කාලයක්” වන අතර, කිසිවෙකුගේ උපකාරයකින් තොරව පාප්තුමා තම අවසානයට පැමිණෙන හතළිස් පහවන පදයද එසේමය. “අවසාන කාලය” යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පන්දහස් වතාවක්ය. දහවන පදයේ තේමාව “අවසාන කාලය” ය. එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී මුද්රාවෙන් විවෘත කරනු ලබන සත්යයන් නිරූපණය කරයි.
අපි ඊළඟ ලිපියේදී මෙය තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.