එළිදරව් පොතේ දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත තුන්වන ස්වර්ගයේ ලුසිෆර් සමඟ ආරම්භ වූ දේවදූතයන්ගේ පරීක්ෂණීය යුද්ධය, පළමු ස්වර්ගයේදී අවසන් වන මනුෂ්යයන්ගේ සහ දේවදූතයන්ගේ පරීක්ෂණීය යුද්ධයට ප්රතිරූපයක් වේ. සාතන් සහ ඔහුගේ දේවදූතයන් තුන්වන ස්වර්ගයෙන් පහ කරනු ලැබූ විට, සාතන් එදෙන් උයනෙහි නව යුද්ධ පෙරමුණක් විවෘත කළේය. තුන්වන ස්වර්ගයේ ලුසිෆර් සමඟ වූ යුද්ධයේදී මෙන්ම, දෙවියන්වහන්සේ මනුෂ්ය වර්ගයා සඳහාද පරීක්ෂණ කාලයක් ස්ථාපිත කළ සේක. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියෙන් සැබෑ වශයෙන් ආරම්භ වන පළමු ස්වර්ගයේ යුද්ධය, මනුෂ්ය වර්ගයා සඳහා වූ පරීක්ෂණ කාලයේ අවසානය නියෝජනය කරයි.
ප්රකාශනයේ දොළොස්වන හා දහතුන්වන අධ්යායයන්හි නාගයා, මෘගයා සහ ව්යාජ ප්රොපේතයා නිරූපණය කරනු ලැබේ. සාමාන්යයෙන්, එම බලතුන ප්රධාන වශයෙන් එම බලයන් තුනට අදාළ අතීත ඉතිහාසය නියෝජනය කරන ලෙස තේරුම් ගනු ලැබේ; එහෙත් යොහන්ට “වෙන්නට ඇති දේවල්” ලිවීමට අණ කරන ලද අතර, ප්රකාශනයේ මුළු පොතම “අවසාන දවස්” පිළිබඳ කථා කරන බැවින්, අපි අවසානය ආරම්භයෙන් දෘශ්යමාන කරනු ලබන බව කියන බයිබලීය මූලධර්මය භාවිත කරමින්, ප්රකාශනයේ සංකේත අතීත සත්යය ලෙස නොව වර්තමාන සත්යය ලෙස යොදාගනිමු.
සාතන් තම යුද්ධය සිදුකරනු පිණිස, තුන්වන ස්වර්ගයේ ඔහු ආරම්භ කළ යුද්ධයෙහිද, එඩෙන් උයනේ මනුෂ්යයන් වෙත ඔහු ගෙනා පළමු සටනෙහිද, තම දූෂිත සන්නිවේදන ප්රකාශ කිරීමට “මෝහනකරණය” භාවිත කළ තැනැත්තා ලෙස හඳුනාගනු ලැබ ඇත.
“සාතන් ඒදෙන් උයනෙහි පළමු ආදම්ව පරීක්ෂා කළේය; ආදම්ද සතුරා සමඟ තර්ක කළ බැවින්, ඔහුට වාසිය ලැබෙන ලෙස කළේය. සාතන් තමන්ගේ මෝහන බලය ආදම් හා ඒව මත ක්රියාත්මක කළේය; එම බලයම ක්රිස්තුස් මතද ක්රියාත්මක කිරීමට ඔහු උත්සාහ කළේය. එහෙත් ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචනය උපුටා දක්වන ලද පසු, ජය ලබීමට තමාට කිසි අවස්ථාවක් නොමැති බව සාතන් දැනගත්තේය.”
“පුරුෂයන් සහ ස්ත්රීයන් තමන් සමඟ සම්බන්ධ වන අයගේ මනස් අල්ලා වශීකර ගන්නේ කෙසේද යන විද්යාව අධ්යයනය නොකළ යුතුය. මෙය සාතාන් උගන්වන විද්යාවයි. අප එවැනි සියල්ලටම ප්රතිරෝධ කළ යුතුය. අප මෝහන විද්යාව හා නිද්රාමෝහන විද්යාව සමඟ කිසිසේත් සෙල්ලම් නොකළ යුතුය—එනම්, තමාගේ පළමු තත්ත්වය අහිමි කර ස්වර්ගීය අධිකරණවලින් එළවා දමනු ලැබූ තැනැත්තාගේ විද්යාවයි.” Mind, Character and Personality, 713.
“සාතන් උගන්වන විද්යාව” ලෝකවාදී වෙළෙන්දන් විසින් සම්පූර්ණත්වයට පත් කරනු ලැබ ඇති අතර, “අන්තිම දවස්” තුළ “තොරතුරු අතිවේගී මාර්ගය” මගින් ක්රියාත්මක කරනු ලබයි. සාතන් බොරුකාරයන්ගේ පියාය; මාධ්ය මහාව්යාපාරයන් අසත්ය ප්රචාරය කිරීම පමණක් නොව, සත්යයද වාරණය කරති, තමන් විධර්මිකයන් ලෙස සලකන අයව ලුහුබඳිති, තවද භූමියෙහි ඉතිහාසයේ කිසිදා ක්රියාත්මක කර නොමැති අතිශය සූක්ෂ්ම මෝහන ක්රමය යොදාගනිති. තුන්වන ස්වර්ගයේ ආරම්භ වූ යුද්ධය, පළමු ස්වර්ගයේ යුද්ධය ආරම්භ වන කල ජීවත්වන විශ්වාසවන්තයන් පූර්ව දැනුමෙන් කලින් අනතුරු ඇඟවීම ලැබීම පිණිස, සාතන්ගේ යුද්ධ ක්රමයේ මෙම ලක්ෂණය අවධාරණය කරයි. ලෝක ව්යාප්ත ජාලයේත්, “තොරතුරු අතිවේගී මාර්ගයේත්” පාලන මධ්යස්ථානය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය තුළ පවත්වාගෙන යනු ලබන බවත් එය එහි කළමනාකරණය හා පාලනය යටතේ ඇති බවත් අපි තේරුම් ගන්නා විට, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළට කැඳවා මුළු ලෝකයම රවටන බව යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳ අපට දෘෂ්ටියක් ලැබේ. එළිදරව් පොතෙහි “ගින්න” යනු පණිවිඩයක් නියෝජනය කරයි.
එළිදරව්ව 13 වන අධ්යායයේ, විශේෂයෙන් 13 වන වචනයේ, සංකේතවාදය කරමෙල් කන්දේ සටනෙන් ලබාගෙන ඇත; එහි බාල්ගේ ද, අසෙරාවේ ද ප්රොපෙත්තුන්ට, බාල් සහ අෂ්තාරොත් සත්ය දෙවිවරුන් බව ස්ථිර කිරීමට ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළ කරවීමට නොහැකි විය. පුරුෂ දේවතාවෙකු වූ බාල් සහ ස්ත්රී දේවතාවියක වූ අෂ්තාරොත්, පල්ලිය හා රාජ්යය යන අශුද්ධ එකතුව වන මෘගයාගේ රූපය නියෝජනය කරති. ඔවුහු, අහබ් සමඟ අශුද්ධ සම්බන්ධතාවයක සිටි යෙසෙබෙල්ගේ ප්රොපෙත්තුන් වූහ. කරමෙල් කන්දේ කථාවේ මෘගයාගේ රූපය සම්බන්ධ එම අනාගතවාදී සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා, මුලින්ම එක්සත් ජනපදය තුළ පාප් පද්ධතියේ රූපයක් පිහිටුවීමේදීත්, ඉන්පසු ලෝකයේදීත්, එක්සත් ජනපදයේ භූමිකාව හඳුනා දෙති. කරමෙල්හි “ගින්න” සැබෑ දෙවියන් වහන්සේ කවුදැයි පෙන්වන සාක්ෂිය විය යුතුව තිබිණ. එය සැබෑ දෙවියන් වහන්සේ හඳුනා දෙන ස්වර්ගයෙන් වූ එළිදරව්වක් නියෝජනය කළේය; එක්සත් ජනපදය ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළ කරන විටද ඒම ප්රශ්නයම පවතී.
අගායියාගේ පොතෙහි, ආරම්භයෙන් අවසානය ප්රකාශ කරන දෙවියන්වහන්සේ, පුරාණ කර්මෙල් කන්දේ නියත පරිසරයටද, එසේම එක්සත් ජනපදය අහසින් ගිනි බස්වන විට නිරූපිත වන අනාවැකිමය පරිසරයටද, සෘජුවම අමතනු ලැබේ.
“ඔබගේ නඩුව ඉදිරිපත් කරනු,” යයි ස්වාමින්වහන්සේ පවසන සේක; “ඔබගේ බලවත් හේතු ගෙන එනු,” යයි යාකොබ්ගේ රජු පවසන සේක. ඔවුන් ඒවා ගෙන ඇවිත්, සිදුවන්නට යන දේ අපට පෙන්වන්නෝ ය; පළමු දේවල් මොනවාදැයි ඔවුන් පෙන්වන්නෝ ය, එවිට අපි ඒවා සලකා බලා, ඒවාගේ අන්තිම ප්රතිඵලය දැනගනිමු; නැතහොත් එන්නට තිබෙන දේවල් අපට ප්රකාශ කරන්නෝ ය. මෙයින් පසු සිදුවන්නට තිබෙන දේවල් පෙන්වන්නෝ ය, එවිට ඔබ දෙවියන් බව අපි දැනගනිමු; එසේය, යහපතක් හෝ නපුරක් හෝ කරන්නෝ ය, එවිට අපි බියවී, ඒක එක්ව දැකගනිමු. බලන්න, ඔබ කිසිවක් නොවේ, ඔබගේ ක්රියාවද අගනාකමක් නැත්තේ ය; ඔබව තෝරාගන්නා තැනැත්තා අප්රිය කරුණකි. “මම උතුරෙන් එක් අයෙකු නැඟිටුවා ඇත, ඔහු පැමිණෙනු ඇත; සූර්යයාගේ උදාවෙන් ඔහු මාගේ නාමය ඇඳහනේ ය; ඔහු අධිපතීන් මැටි මෝටාර මෙන් පාගාගෙන එනු ඇත, කුඹල්කරු මැටි පාගන ලෙසය. අපි දැනගැනීම පිණිස, ආරම්භයේ සිට මෙය ප්රකාශ කළේ කවුරුන්ද? පෙරකාලයේ සිට, ‘ඔහු ධර්මිෂ්ඨය’යි අපට කියන්නට හැකි වන පිණිස එය පවසුවේ කවුරුන්ද? එසේය, පෙන්වන කිසිවෙක් නැත; එසේය, ප්රකාශ කරන කිසිවෙක් නැත; එසේය, ඔබගේ වචන අසන කිසිවෙක් නැත. පළමුවෙනියා සියොන්ට, ‘බලව, බලව, ඔවුන් මෙහි ය’යි කියනු ඇත; යෙරුසලමට සුබ ආරංචිය ගෙනෙන කෙනෙකු මම දෙන්නෙමි.” යෙසායා 41:21–27.
ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය සමඟ ආරම්භ වන පළමු ස්වර්ගයේ යුද්ධයේදී, එක්සත් ජනපදයටත්, සතන්ටමත්, තමන්ගේ “කාරණය” “ඉදිරිපත්” කිරීමට ඉඩ දෙනු ලැබේ; එවිට යෙසබෙල්ගේ දෙවියා සත්ය දෙවියන් බව සනාථ කිරීමට උත්සාහ කරමින් ඔවුන් ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළට කැඳවනු ඇත. ලෝකය ඒ දෙවියාගේ නමස්කාර දවසේ ලකුණ පිළිගැනීමට බල කෙරෙනු ඇත. “තොරතුරු සුපිරි මහාමාර්ගය” මඟින් සියලු මනුෂ්ය වර්ගයා වෙත ස්වර්ගයෙන් පහළට ගෙන එනු ලබන එම ගින්න “නිෂ්ඵල” ක්රියාවක් වන අතර, එම මාධ්යය තුළින් ප්රකාශිත පණිවිඩය තෝරාගන්නා තැනැත්තා “අභීචාරයෙකි.”
එම යුද්ධයේදී එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසද, අනතුරුව මහ ජනසමූහයද, සත්ය දෙවියන් කවුද යන විවාදයේදී දෙවියන්ගේ සාක්ෂිකරුවන් වන්නෝය. යුද්ධයේ දෙපාර්ශ්වයෙන්ම ප්රකාශ කරනු ලබන පණිවිඩ “ගිනි” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. සත්ය දෙවියන් කවුද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා සියලු ජාතීන් එක්රැස් කරනු ලබන අතර, “සත්යය” ස්ථාපිත කිරීම පිණිස සාක්ෂිකරුවන්ගේ පංති දෙකක් පවතිනු ඇත.
සියලු ජාතීන් එකට රැස්කරනු ලැබේවා, ජනතාවද එකතු කරනු ලැබේවා. ඔවුන් අතරින් මේ දේ ප්රකාශ කළ හැක්කේ කවුද? පැරණි දේවල් අපට පෙන්වා දිය හැක්කේ කවුද? ඔවුන් තමන්ගේ සාක්ෂිකරුවන් ගෙන එත්වා, ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබෙන පිණිස; නැතහොත් ඔවුන් අසා, “එය සත්යය” යයි කියත්වා. “ඔබ මාගේ සාක්ෂිකරුවෝය,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ පවසන සේක, “මම තෝරාගත් මාගේ සේවකයාද එසේය; ඔබ මාව දැන, මාව විශ්වාස කර, මම ඔහු වන බව තේරුම් ගන්නා පිණිසය. මට පෙර කිසි දෙවියෙකු නිර්මාණය නොවීය; මට පසුද කිසිවෙකු නොවන්නේය. මම, මමම, ස්වාමීන්වහන්සේය; මා හැර ගැළවුම්කාරයෙකු නොමැත. මම ප්රකාශ කළෙමි, මම ගැළවීම දුන්නෙමි, මම පෙන්වා දුන්නෙමි, ඔබ අතර අන්ය දෙවියෙකු නොසිටි කල; එබැවින් ඔබ මාගේ සාක්ෂිකරුවෝය,” යයි ස්වාමීන්වහන්සේ පවසන සේක, “මම දෙවියන්වහන්සේ බව.” යෙසායා 43:9–12.
කර්මෙල් කන්දේ අවසාන ප්රකාශනයෙහි සාතන් සඳහා සාක්ෂිකරුවෝද, දෙවියන්වහන්සේ සඳහා සාක්ෂිකරුවෝද සිටිති. මෙම ප්රදර්ශනය සත්ය දෙවියන්වහන්සේ කවුදැයි සනාථ කිරීම සඳහාය; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත සාක්ෂිකරුවන් කුමකට සාක්ෂි දරන්නට යුතු ද?
ඉස්රායෙල්ගේ රජුද, ඔහුගේ මිදුම්කාරයා වන සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේද මෙසේ කියන සේක: මම පළමුවැන්නාය, මම අන්තිමයාය; මට අමතරව කිසි දෙවියෙකු නැත. මෙන් මට සමානව කවුද කැඳවා, එය ප්රකාශ කර, මා ඉදිරියෙහි පිළිවෙළට තබන්නේ? මම පුරාණ ජනතාව පත් කළ දා සිට එසේය; එබැවින් පැමිණෙමින් තිබෙන දේවල්ද, එන්නාවූ දේවල්ද, ඔවුහු ඔවුන්ට පෙන්වන්නෝ වෙත්වා. බිය නොවන්න, තැති නොගන්න; ඒ කාලයේ සිට මම ඔබට නොකීවෙම්ද, එය ප්රකාශ නොකළෙම්ද? ඔබම මාගේ සාක්ෂිකරුවන්ය. මට අමතරව දෙවියෙකු ඇද්ද? ඔව්, කිසි පර්වතයක් නැත; මම එකද නොදනිමි. කැටයම් රූප සෑදුවෝ සියල්ලෝම නිෂ්ඵලයෝය; ඔවුන්ගේ ප්රිය දේවල් ප්රයෝජන නොදෙන්නේය; ඔවුන්ම තමන්ගේ සාක්ෂිකරුවෝය; ඔවුහු නොදකිති, නොදනිති; එබැවින් ඔවුන් ලජ්ජාවට පත් වන්නෝය. යෙසායා 44:6–9.
කර්මෙල් කන්දේ අවසාන සම්මුඛ ගැටුමේ විශ්වාසවන්තයෝ, දෙවියන් වහන්සේ පළමුවැනි තැනැත්තාද අවසාන තැනැත්තාද බව සත්යයට සාක්ෂි දීමට නියමිතය. එළඹෙන “දේවල්” හඳුනාගැනීම පිණිස “පුරාතන ජනතාව පත් කළ” දෙවියන් වහන්සේම ඔහුය. දෙවියන් වහන්සේගේ සාක්ෂිකාරයෝ, කර්මෙල් කන්දේ අවසාන යුද්ධයට තරමක් පෙර මුද්රා විවෘත කරනු ලබන යේසුස් ක්රිස්තුස්ගේ එළිදරව්ව ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
සාතන්ගේ කර්මෙල් කන්දේ පණිවිඩය ස්වර්ගයෙන් පහළට බැස එන ගින්නක් ලෙස නිරූපණය කර ඇත.
තවද ඔහු මහත් අශ්චර්යයන් කරන්නේය; මනුෂ්යයන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි ස්වර්ගයෙන් පෘථිවිය මතට ගින්න පවා බැස එන්නට සලස්වන්නේය, එළිදරව් 13:13.
මෙම පදය, “තොරතුරු සුපිරි මහාමාර්ගය” මත මනුෂ්යවර්ගයා වෙත සම්ප්රේෂණය කරනු ලබන නූතන මෝහන විද්යාව මඟින් එක්සත් ජනපදය ඉටු කරනු ලබන අද්භූත ක්රියා විස්තර කරයි. එහෙත්, එම පදය ක්රිස්තුස්වහන්සේ ලෙස ස්වයංවේශ ගන්නා සතන් ස්වයංගේ ප්රකාශය පිළිබඳවත් කථා කරයි.
“තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමේදී එකතු වන දූතයා තම තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකවත් කිරීමට නියමිතය. මෙහි ලෝකව්යාප්ත පරාසයක් සහ අසාමාන්ය බලයක් ඇති කාර්යයක් පෙරදැක්වෙයි. 1840–44 කාලයේ advent ව්යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්රකාශනයක් වූයේය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි මධ්යස්ථානයකටම ගෙනයනු ලැබූ අතර, සමහර රටවල දහසයවන සියවසේ ප්රතිසංස්කරණයෙන් පසු කිසිදු දේශයක දැක නොතිබූ තරම් මහත් ආගමික උනන්දුවක් ද දක්නට ලැබුණේය; නමුත් මේ සියල්ල තුන්වන දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ ඇති මහත් බලවත් ව්යාපාරයෙන් අභිබවා යනු ඇත.”
“මෙම කාර්යය පෙන්තකොස්ත් දිනයේ කාර්යයට සමාන වන්නේය. ශුභාරංචියේ ආරම්භයේදී ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම තුළින් ‘පළමු වැස්ස’ දෙන ලද්දේ අගනා බීජය උගුරා නැඟීම සිදු කරවීමටය; එසේම, අස්වනු පක්වීම සඳහා එහි අවසානයේ ‘අවසාන වැස්ස’ ද දෙනු ලබන්නේය. ‘එවිට අපි ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගන්නෙමු, ඔව්, ස්වාමීන්වහන්සේ දැනගැනීමට අපි අඛණ්ඩව පෙරට යන්නෙමු. උන්වහන්සේගේ පිටත්වීම උදය වන්නාක් මෙන් සූදානම් කර ඇත; උන්වහන්සේ වර්ෂාව මෙන්, පොළොවට වැසිනා අවසානත් පළමුත් වර්ෂාව මෙන්, අප වෙත පැමිණෙන සේක.’ හෝසේයා 6:3. ‘එබැවින්, සියොන්ගේ දරුවෙනි, ප්රීතිවන්න, ඔබගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ තුළ ප්රීති ප්රමෝද වන්න; මක්නිසාද උන්වහන්සේ ඔබට මධ්යස්ථව පළමු වැස්ස දී ඇත, තවද උන්වහන්සේ ඔබ සඳහා වර්ෂාව, එනම් පළමු වැස්සත් අවසාන වැස්සත්, පහළට වැසි වීමට සලස්වන සේක.’ යෝවෙල් 2:23. ‘අන්තිම දවස්වලදී, දෙවියන්වහන්සේ කියන සේක, මම මාගේ ආත්මයෙන් සියලු මාංසය මත වැගිරවන්නෙමි.’ ‘තවද ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමය කැඳවන කවරෙකු වූවත් ගැළවෙන්නේය.’ ක්රියා 2:17, 21.”
“සුභාරංචියේ මහත් කාර්යය එහි ආරම්භය සලකුණු කළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනයට වඩා අඩු ප්රකාශනයකින් අවසානයට පත් නොවිය යුතුය. සුභාරංචියේ ආරම්භයේදී පූර්ව වර්ෂාවේ වගුරුවා දීම තුළ සම්පූර්ණ වූ අනාවැකි, එහි අවසානයේ පශ්චාත් වර්ෂාවේදී නැවතත් සම්පූර්ණ වීමට නියමිතය. ප්රේරිත පේත්රැස්, ‘එබැවින් ඔබගේ පව් මකා දමනු ලබන පිණිස පසුතැවිලි වී හැරෙන්න; එවිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ සන්නිධියෙන් ප්රබෝධයේ කාලයන් පැමිණෙන්නේය; උන්වහන්සේ යේසුස්වහන්සේ එවනු ඇත’ යයි කී විට බලාපොරොත්තු වූයේ මෙහි සඳහන් ‘ප්රබෝධයේ කාලයන්’ ය. ක්රියා 3:19, 20.”
“ශුද්ධ වූ කැපවීමෙන් ඔවුන්ගේ මුහුණු ආලෝකමත් වී ප්රභාමත් වූ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ, ස්වර්ගයෙන් පැමිණි පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමට ස්ථානයෙන් ස්ථානයට ඉක්මනින් ගමන් කරනු ඇත. භූමිය පුරා, දහස් ගණන් හඬවලින්, අනතුරු ඇඟවීම දෙනු ලබනු ඇත. අද්භූත ක්රියා සිදු කරනු ලබනු ඇත, රෝගීහු සුව කරනු ලබති, ලකුණු හා අරුමපුදුම දේවල් විශ්වාසකරන්නන් අනුගමනය කරනු ඇත. සාතන් ද බොරු අරුමපුදුම දේවල් සමඟ ක්රියා කරයි; මනුෂ්යයන්ගේ ඇස් ඉදිරියේ ස්වර්ගයෙන් ගිනි පවා පහළ කරයි. එළිදරව් 13:13. මෙසේ භූමියෙහි වාසය කරන්නෝ තමන්ගේ පැත්ත ගන්නට ගෙන එනු ලබති.” The Great Controversy, 611, 612.
සාතන් ස්වර්ගයෙන් ගින්න පහළ කරවීමට කැඳවන කාලයට අප පැමිණෙන විට, “පෘථිවියේ වාසීන් තමන්ගේ ස්ථාවරය ගන්නට ගෙන එනු ලබන්නෝය.” එම කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේගේ සාක්ෂිය “ස්වර්ගයෙන් පැමිණෙන පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීම සඳහා ස්ථානයෙන් ස්ථානයට ඉක්මනින් ගමන් කරනු ඇත. දහස් ගණනක් වූ හඬවල් මඟින්, මුළු පෘථිවිය පුරාම, අනතුරු ඇඟවීම දෙනු ලබන්නේය.” දෙවියන්වහන්සේගේ සාක්ෂීන් ඉටු කරන කාර්යය “තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමෙහි එක්වන දූතයා තමන්ගේ තේජසින් මුළු පෘථිවියම ආලෝකමත් කිරීමට නියමිත” වන විට, “පෙන්තකොස්ත දිනයේ” කාර්යයට සමාන වන්නේය. පෙන්තකොස්ත දිනදී, ගින්න ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරවා දීමේ සංකේතය විය; එසේම ගින්න, සාතන්ගේ අශුද්ධ ආත්මය වගුරවා දීමේ සංකේතයද වේ.
යොහන් විසින් එළිදරව් පොතේ සත්වන අධ්යායයේ එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහස සහ මහා සමූහයා නිරූපණය කළ පසු, ඔහු සත්වන හා අවසාන මුද්රාව විවෘත කිරීම හඳුනා දෙයි. අවසාන, එනම් සත්වන මුද්රාව, යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්රා විවෘත කිරීම නිරූපණය කරයි; තවද එය කරුණාකාලය අවසන් වීමට ටික කලකට පෙර මුද්රා විවෘත කළ යුතු වූ එළිදරව් පොතේ එකම අනාවැකියයි. සත්වන මුද්රාව, සත් ගර්ජනා, සහ යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව යන මේ සියල්ල එකම සත්යයේ සංකේතයන් වෙති; එම සත්යය කරුණාකාලය අවසන් වීමට ආසන්නයෙන් විවෘත කරනු ලැබේ. යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව, අල්ෆා සහ ඔමේගා වන ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතයත් මැවුම් බලයත් උද්දීපනය කරයි. සත් ගර්ජනා විසින් එක්ලක්ෂ සතළිස් හතර දහස මුද්රා තැබෙන ඉතිහාසය හඳුන්වා දෙයි; තවද සත්වන මුද්රාව විසින් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා උත්ථාන කරනු ලබන සහ දෙවියන්වහන්සේගේ “සත්යයේ” මැවුම් බලය ලබන ඉතිහාසය තුළ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වර්ෂාව වගාකරනු ලැබීම හඳුන්වා දෙයි. ඒ “සත්යය” පියාණන්වහන්සේගෙන් පුත්රයාණන්වහන්සේ වෙතත්, ගාබ්රියෙල් වෙතත්, අනාගතවක්තෘවරයා වෙතත්, එහි අඩංගු බලය කියවීමට, අසීමට, සහ රක්ෂා කිරීමට තෝරාගන්නන් වෙතත් පවරා දෙනු ලැබේ.
ඔහු සත්වැනි මුද්රාව විවර කළ කල, අහසේ අර්ධ පැයක් පමණ නිශ්ශබ්දතාවයක් විය. එවිට දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටින දූතයන් සත්දෙනා මම දුටුවෙමි; ඔවුන්ට හොරණෑ සතක් දෙන ලදී. තවත් දූතයෙක් පැමිණ පූජාසනය අසල නின்றේය; ඔහු අතේ රන් ධූපපාත්රයක් තිබුණේය. සිංහාසනය ඉදිරියෙහි තිබූ රන් පූජාසනය මත සියලු ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා සමඟ එය පූජා කිරීමට, ඔහුට බොහෝ ධූප දෙන ලදී. ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා සමඟ තිබූ ධූපයේ දුම, දූතයාගේ අතින් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි උඩට නැඟුණේය. එවිට දූතයා ධූපපාත්රය ගෙන, එය පූජාසනයේ ගින්නෙන් පුරවා, පොළොවට විසි කළේය. එවිට හඬවල් ද, ගිගුරුම් ද, විදුලි කෙටීම් ද, භූමිකම්පාවක් ද ඇති විය. එළිදරව් 8:1–5.
එම පදවල, “දේවදූතයන් හත්දෙනා” “දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි සිටියෝය” යනුවෙන්ද, ඔවුන් අත “කහළ හතක්” තිබූ බවද සඳහන් වේ. එම කහළ හත දරා සිටින දේවදූතයන්, ඉරිදා නමස්කාරය බලෙන් ක්රියාත්මක කිරීම පිණිස රෝමයට විරුද්ධව දෙවියන් වහන්සේ ගෙන ආ විනිශ්චයන් නියෝජනය කරන බව සාම්ප්රදායිකව නිවැරදිව අවබෝධ කරගෙන ඇත. කොන්ස්ටන්ටයින් යටතේ පිළිම නමස්කාරක රෝමය ක්රි.ව. 321 වර්ෂයේ පළමු ඉරිදා නීතිය ප්රකාශයට පත් කළ අතර, ක්රි.ව. 330 වන විට ඔහුගේ රාජ්යය නැගෙනහිර හා බටහිර ලෙස බෙදී ගියේය. එම අවස්ථාවෙන් පසු පළමු කහළ සතර නාද වන්නට පටන් ගත් අතර, ඒවා ඔහුගේ රාජ්යයට විරුද්ධව ගෙන එන ලද ඓතිහාසික බලවේග නියෝජනය කළේය; ඒවා ක්රි.ව. 476 වන විට රෝම නගරය එම අයුරින් තබා ගොස්, එම නගරය මත නැවත කිසිදා රෝමානු පාලකයෙකු පාලනය නොකළේය; එම නගරය රෝමයේ ශක්තිය හා මහිමය සංකේතවත් කළේය. ක්රි.ව. 538 වර්ෂයේ ඔර්ලියන් සභාවේදී පාප් රාජ්යය ඉරිදා නීතිය ප්රකාශයට පත් කළ විට, පස්වන හා හයවන කහළ මගින් නියෝජනය කරනු ලබන ලෙස, එනම් පළමු හා දෙවන අහෝ දුක්ද, ඉස්ලාමය නියෝජනය කරමින්ද, රෝමානු සභාවට විරුද්ධව විනිශ්චය ගෙන ඒම සඳහා මොහම්මද් උත්ථාපිත කරනු ලැබීය. එම කහළ පිළිබඳ සම්ප්රදායික අවබෝධය කොතරම් නිවැරදි වූවද, එළිදරව් නවවන පරිච්ඡේදයේ ඒවා ඉදිරිපත් කරන ස්ථානයේ ඒවා “වසංගත” ලෙස නිර්වචනය කර ඇත.
ඒ වසංගතයන්ගෙන් මරා නොදමන ලද අනෙක් මනුෂ්යයෝ තම අත්කම්වලින් පසුතැවිලි වූයේද නැත; එසේ කළේ ඔවුන් දුෂ්ටාත්මයන්ටත්, රන්, රිදී, පිත්තල, ගල් සහ ලීයෙන් කළ, දකින්නටවත් ඇසීමටවත් ගමන් කිරීමටවත් නොහැකි වූ රූපවලටත් නමස්කාර නොකරන ලෙසය. තවද ඔවුන් තමන්ගේ මනුෂ්යඝාතන ගැනවත්, මායාකර්ම ගැනවත්, ව්යාභිචාරය ගැනවත්, සොරකම් ගැනවත් පසුතැවිලි වූයේ නැත. එළිදරව් 9:20, 21.
හත් නළවල සම්පූර්ණ හා අවසාන ඉටුවීම වන්නේ එළිදරව් පොතේ දහසයවන අධ්යායයේ සඳහන් අවසාන වසංගත හතය. එළිදරව් පොතේ නවවන අධ්යායයේ හත් නළවල අනාවැකිමය ලක්ෂණ පිළිබඳ සරල මට්ටමේ විමර්ශනයක් වුවද, ඒවා අවසාන වසංගත හතට සමාන්තර ලක්ෂණ අයිති බව පැහැදිලි කරයි. හත්වන මුද්රාව විවෘත වීම සිදුවන්නේ පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීමට ආසන්න වූ ඉතිහාසයේ එම අවස්ථාවේදීය; එනම්, අවසාන වසංගත හතෙන් නිරූපිත දෙවියන්වහන්සේගේ ක්රෝධය වත්කරනු ලැබීමට ආසන්න වූ කාලයේය.
ක්රිස්තුස් යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා ලෙස “හත්වෙනි මුද්රාව විවෘත කළ විට,” දූතයෙකු පැමිණ බලිපීඨය අසල සිටියේය; ඔහු සතුව රන් ධූපභාජනයක් තිබිණ. තවද, සිංහාසනය ඉදිරියෙහි තිබූ රන් බලිපීඨය මත සියලු ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා සමඟ එය ඔප්පු කරන පිණිස, ඔහුට බොහෝ ධූප දෙන ලදී. “ශුද්ධවන්තයන්ගේ යාච්ඤා සමඟ පැමිණි ධූපයේ දුමාරය දූතයාගේ අතින් දෙවියන් ඉදිරියට නැඟී ගියේය.” පෙන්තෙකොස්ත දින ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවා හැරීම, යෙරුසලමේ එක්රැස්ව සිටි විශ්වාසීන්ගේ එකමුතු යාච්ඤාවෙන් පෙරදී සිදු විය.
“අප අතර සැබෑ භක්තිමත්කමක පුනරුත්ථානයක් ඇතිවීම අපගේ සියලු අවශ්යතාවන්ගෙන් ශ්රේෂ්ඨතමද ඉතාමත් හදිසිද වූ අවශ්යතාවයයි. මෙය සෙවීම අපගේ ප්රථම කාර්යය විය යුතුය. සමිඳාණන්වහන්සේගේ ආශීර්වාදය ලබාගැනීම සඳහා ගැඹුරු උත්සාහයක් තිබිය යුතුය. එය දෙවියන්වහන්සේ අප මත තම ආශීර්වාදය වගුරුවා දීමට කැමැත්තක් නොමැති බැවින් නොව, ඒවා පිළිගැනීමට අප සූදානම් නොවන බැවිනි. අපගේ ස්වර්ගික පියාණන්වහන්සේ, තමන්වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටින අයට තම ශුද්ධාත්මයාණන් දීමට, භූමික පියවරුන් තම දරුවන්ට යහපත් දේ දීමට කැමැත්තෙන් සිටින තරමට වඩාත් කැමැත්තෙන් සිටින සේක. එහෙත් පාපොච්චාරණය, නිවටභාවය, පසුතැවිල්ල සහ උනන්දුවෙන් යුත් යාච්ඤාව මඟින්, දෙවියන්වහන්සේ අපට තම ආශීර්වාදය දීමට පොරොන්දු වී ඇති කොන්දේසි සම්පූර්ණ කිරීම අපගේ කාර්යයයි. පුනරුත්ථානයක් බලාපොරොත්තු විය යුත්තේ යාච්ඤාවට පිළිතුරක් වශයෙන් පමණි.” Selected Messages, book 1, 121.
හත්වැනි මුද්රාව විවෘත කිරීම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රාතැබීම හඳුන්වා දෙයි. එම මුද්රාතැබීම ආරම්භ වන්නේ යාච්ඤාව මගින්ය; එහෙත් එය සරලව යාච්ඤා ක්රියාකාරකම මගින් නොව, නිශ්චිත යාච්ඤාවක් මගින්ය. එම නිශ්චිත යාච්ඤාව දානියෙල්ගේ පොතෙහි හඳුනාගනු ලැබේ; එය ඇත්ත වශයෙන්ම එළිදරව්වගේ පොතද වේ.
එළිදරව්වෙහි යොහන්ද, තම ග්රන්ථයෙහි දානියෙල්ද, “අන්තිම දවස්” තුළ සිටින එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නිරූපණය කරති. “අන්තිම දවස්” තුළ, පළමු ස්වර්ගයේ යුද්ධයේදී දෙවියන්වහන්සේගේ සාක්ෂිකරුවන් විය යුතු අය, පරීක්ෂාකාලය අවසන් වීමට මදක් පෙර මුද්රා විවර කරන ලද අනාවැකිය පිළිබඳ සාක්ෂි දරනු ඇත. අප දැන් සලකා බලමින් සිටින පදයන්හි මෙය හත්වැනි මුද්රාව ලෙස නිරූපණය කර ඇත. “රන් ධූමපාන භාජනය” සහිත දූතයා වෙත පැමිණෙන යාච්ඤා, දානියෙල්ගේ ග්රන්ථයේ නවවැනි අධ්යායෙහි සඳහන් දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවෙන් නිරූපණය කර ඇත. එම යාච්ඤාව, “සත් වර” යන අනාවැකිය සමඟ සම්බන්ධව මෝසෙස් විසින් විස්තර කර දක්වන ලද විශේෂිත යාච්ඤාවකි. එම යාච්ඤාව දෙපාර්ශ්විකය; දානියෙල් තම එම දෙපාර්ශ්වික යාච්ඤාවේ සන්දර්භය මෝසෙස්ගේ “ශාපය” සහ “දිවුරුම” යන පදවලින් තබයි. දානියෙල්ගේ ග්රන්ථයත් එළිදරව්වේ ග්රන්ථයත් එකම ග්රන්ථය වන අතර, දානියෙල්ගේ ග්රන්ථයේ ඇති ඒම අනාවැකි රේඛාම එළිදරව්වේ ග්රන්ථයේද නැවත අල්ලාගෙන යයි.
ප්රකාශන පොතේ දහඅටවන පරිච්ඡේදයේ බලවත් දූතයාගේ චලනය තුළ ශුද්ධ ගින්න වගුරුවා හැරීම සිදුකරනු ලබන යාච්ඤාව නම්, “සත් වාර” පිළිබඳ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවයි. එය දානියෙල්ට අනාවැකි පැහැදිලි කර දීමට ගැබ්රියෙල් දූතයා ස්වර්ගයෙන් බැස එන්නට කරවූ යාච්ඤාවය. දානියෙල් නවවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පද විස්ස ආවරණය කරන ඔහුගේ යාච්ඤාවේ අවසානයේ, සන්ධ්යා පූජාවේ වේලාවට ආසන්නව ගැබ්රියෙල් බැස ආවේය. රන් දූපාත්රය රැගෙන සිටින දූතයා පිළිගන්නා ලෙස ඉහළට නැගෙන යාච්ඤා වන්නේ, “අන්තිම දවස්වල” සන්ධ්යා කාලයේ, සූර්යයා බැස යන විට ඉහළට නැගෙන යාච්ඤාය.
මම කථා කරමින්ද, යාච්ඤා කරමින්ද, මාගේ පාපයත් මාගේ ජනතාව වූ ඉශ්රායෙල්ගේ පාපයත් පිළිගෙනද, මාගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධ කන්ද උදෙසා සමිඳාණන්වහන්සේ මාගේ දෙවියන් ඉදිරියෙහි මාගේ ආයාචනය ඉදිරිපත් කරමින්ද සිටිය කල; ඔව්, මම යාච්ඤාවෙන් කථා කරමින් සිටියදීම, ආරම්භයේ දර්ශනයේදී මා දැක තිබූ ගැබ්රියෙල් නම් මනුෂ්යයා, ඉක්මනින් පියාසර කරවා එවනු ලැබ, සන්ධ්යා පූජාවේ වේලාවට සමීපව මා ස්පර්ශ කළේය. දානියෙල් 9:20, 21.
දානියෙල්ගේ යාච්ඤාව ඔහුගේම පව්වල පමණක් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ පව්වලද පාපොච්චාරණයක් විය. ඔහුගේ යාච්ඤාව ලෙවීවරුන්ගේ පොතේ විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “සත් වර” සමඟ සම්බන්ධ වූ පසුතැවීමේ යාච්ඤාව සඳහා මූල සැලැස්ම වේ.
නුඹලාගෙන් ඉතිරිව සිටින අය ඔබගේ සතුරන්ගේ දේශවලදී තමන්ගේ අක්රමිකතා නිසා ක්ෂීණ වී යනු ඇත; ඔවුන්ගේ පියවරුන්ගේ අක්රමිකතා නිසාද ඔවුන් සමඟම ක්ෂීණ වී යනු ඇත. ඔවුන් තමන්ගේ අක්රමිකතාවද, තමන්ගේ පියවරුන්ගේ අක්රමිකතාවද, මට විරුද්ධව කළ තමන්ගේ අපරාධයද පාපොච්චාරණය කරන්නේ නම්, තවද ඔවුන් මට විරුද්ධව හැසිරුණ බවද පාපොච්චාරණය කරන්නේ නම්; මමද ඔවුන්ට විරුද්ධව හැසිරී, ඔවුන්ගේ සතුරන්ගේ දේශයට ඔවුන් ගෙනා බවද පිළිගන්නේ නම්; එවිට ඔවුන්ගේ අච්ඡේදනය නොකළ හෘදයන් යටහත් කරනු ලැබ, ඔවුන් තමන්ගේ අක්රමිකතාවේ දඬුවම පිළිගන්නේ නම්: එවිට මම යාකොබ් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුම සිහිකරන්නෙමි, ඉසාක් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද, ආබ්රහම් සමඟ කළ මාගේ ගිවිසුමද සිහිකරන්නෙමි; දේශයද මම සිහිකරන්නෙමි. ලෙවී කථාව 26:39–42.
“සත් වරක්” සමඟ සම්බන්ධ දඬුවම, එය ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ “ගිවිසුමේ විවාදය” යයි නම් කරමින්, මෝසෙස් ප්රකාශ කිරීමෙන් පසු, දානියෙල් මෙන් සතුරාගේ දේශයේ තමන් දාසයන් බව දැනගන්නා විට සහ එසේ දැනගත්හොත්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව කළ යුත්තේ කුමක්දැයි ඔහු හඳුන්වා දෙයි. දානියෙල් නිරූපණය කළ පරිදි, ඔවුන් තම පව්ද, තම පියවරුන්ගේ පව්ද ප්රකාශ කළ යුතුව තිබුණි.
එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස බවට කැඳවනු ලැබූවන් විසින් මෙම විශේෂිත යාච්ඤාව උදෙසා පිරිනමනු ලබන විට, රන් දූපකලසය ඇති දූතයා “දූපකලසය ගෙන, පූජාසනයේ ගින්නෙන් එය පුරවා, එය පොළොවට හෙළන්නේය; එවිට හඬවල්ද ගර්ජනාවල්ද විදුලි කම්පනද භූමිකම්පාවක්ද ඇති විය.” එක්සත් ජනපදයත් සාතන්ත් අහසින් පහළට කැඳවනු ලබන “ගින්න” නම් ව්යාජ පණිවිඩයට විරුද්ධව, “සත්යය” නම් පණිවිඩය නිරූපණය කරන ශුද්ධ ගින්න, ඉරිදා නීතිය වන එම “භූමිකම්පාවේ” පැය තුළ සිදු වේ.
සෙකරියාගේ පොතෙහි, දානියෙල් සම්බන්ධ වූ දාසත්වයෙන් ආපසු පැමිණීමෙන් පසු මාලිගාවත් යෙරුසලමත් නැවත ගොඩනැංවීමේ ඉතිහාසයෙහි සෙරුබ්බාබෙල් විසින් මාලිගාවේ අත්තිවාරමද ශිරෝගලද තැබූ බව අපට දැනුම් දී ඇත.
එවිට ඔහු මට පිළිතුරු දෙමින් කථා කරමින් මෙසේ කියා සිටියේය: “සෙරුබ්බාබෙල්ට යෙහෝවාගේ වචනය මෙය ය: ‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයෙන් ය’යි සේනාවන්ගේ යෙහෝවා කියන සේක. අහෝ මහත් කන්දෙනි, නුඹ කවුද? සෙරුබ්බාබෙල් ඉදිරියෙහි නුඹ සානුවක් වන්නෙහිය. ඔහු එහි ප්රධාන ගල ජයඝෝෂා සමඟ ගෙනැවිත්, ‘එයට අනුග්රහය, අනුග්රහය වේවා’යි හඬනගනු ඇත.” තවද යෙහෝවාගේ වචනය මට පැමිණ මෙසේ කියන ලදී: “මෙම ගෘහයේ අත්තිවාරම තැබුවේ සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අත්ය; එය නිමකරන්නෙත් ඔහුගේ අත්ය. එවිට සේනාවන්ගේ යෙහෝවා ඔබ සැම වෙත මා එවූ බව නුඹ දැනගන්නෙහිය. මක්නිසාද සුළු දේවල දවස අගෞරවයට පත් කළේ කවුද? මක්නිසාද ඔව්හු ප්රීතිවෙමින්, ඒ හත සමඟ සෙරුබ්බාබෙල්ගේ අතේ බර අල්ලන ලණුව දකිති. ඔව්හු මුළු පොළොව පුරා එහා මෙහා සංචාරය කරන යෙහෝවාගේ ඇස්ය.” සෙකරියා 4:6–10.
“සෙරුබ්බාබෙල්” යනු “බබිලෝනියේ සන්තානය” යන්න අදහස් කරයි; එය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතයක් වේ. එම පණිවිඩය මධ්ය රාත්රී හඬේ පණිවිඩය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ විට, ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ ආරම්භක චලනය තුළ “අත්තිවාරම” තැබීය. “සෙරුබ්බාබෙල්” තවදුරටත්, “හිස් ගල” තබනු ලබන කල, Future for America නම් චලනය තුළ ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ අවසාන චලනයෙහි දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ නැවතීමද නියෝජනය කරයි.
මළ අස්ථිවල නිම්නයෙහි, “තොරතුරු සුපිරි මහමඟ” යනුවෙන් හැඳින්වෙන වීදියේ, ඝාතනය කරනු ලැබූ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා පිළිබඳව ලෝකය ප්රීතිවිය. ඒ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා නැවත ජීවනයට ගෙන එනු ලැබූ කල ලෝකය භීතියට පත් විය, එහෙත් ස්වර්ගය ප්රීතිවිය. සැකරියා, සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් මෙන්, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ප්රීතිවන “අවසාන දවස්” හඳුනා දෙයි. “ඒ සත්දෙනා” දකින විට, එනම් සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ නැවත නැගිටීමේදී, ඔවුන් ප්රීතිවන බව සැකරියා අපට දන්වයි. “ඒ සත්දෙනා” යනු ලෙවී කථාව විසිහයේ “සත් වරක්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති එම හෙබ්රෙව් වචනයමය. පළමු දූතයාගේ චලනය මෝසෙස්ගේ “සත් වරක්” යන සත්යයේ අත්තිවාරම් ගල තැබූ අතර, 1863 දී එය ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබුවද, එම “සත්යය” තුන්වන දූතයාගේ චලනයේද ප්රධාන කොණ ගල විය යුතුය.
එය හඳුනාගෙන, සම්පූර්ණ කර, යෝග්ය ද්විත්ව ප්රාර්ථනාව සමඟ ඒ අනුව ක්රියාත්මක කළ විට, පෙන්තකොස්ත දිනදී වූ පරිදි, සැබෑ ගින්න පෘථිවියට හෙළනු ලබන්නේය.
ඊළඟ ලිපියේදී අපි සත්වැනි මුද්රාව විවෘත කිරීම පිළිබඳව තවදුරටත් සාකච්ඡා කරමින් යමු.